คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 6 : ผิดแผน อัพ100%


     อัพเดท 28 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 63,721
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 6 : ผิดแผน อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3240 , โพส : 20 , Rating : 99% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 6 ผิดแผน......อัพ100%

 

ชานนท์มองเครื่องบินเล็ก พาผู้โดยสารวีไอพี ที่เหินขึ้นสู่ท้องฟ้า และมีดวงใจของเขาโบยบินไปด้วย ความรู้สึกจากพราก ทำให้เขายิ่งรู้ว่า ตนเองรักและห่วงหวงเธอมากเหลือเกิน และเดินกลับลงไปในห้องพัก รีบโทรศัพท์บอกเพื่อนบนฝั่ง และรีบเก็บสัมภาระตนเองลงกระเป๋า รอเวลาให้เรือมารับ

แคธรีนกราดสายตา มองไปรอบๆดาดฟ้าเรือชั้นบนสุด ที่เป็นลานกว้าง แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของชานนท์ น้ำตาพลันรื้นขึ้น ด้วยความกลัวว่าเขาจะทอดทิ้ง แต่ก็พยายามเก็บกลั้นไว้ในอก ก่อนที่ก้าวขึ้นเครื่องบิน และนั่งคู่มากับเฮ็นรี่ เศรษฐีชราเอื้อมมือเย็นๆมาเกาะกุมมือเธอไว้ ซึ่งแคธรีนจำยอมให้เขาจับ หัวใจเธอเศร้าสร้อยเกินไป กว่าที่จะสนใจบรรยากาศรอบข้าง หรือวิวทิวทัศน์ใดๆ เมื่อเครื่องบินเริ่มบินสูงขึ้น มองเห็นท้องทะเลและเกาะแก่ง เบื้องล่าง  

“ แคธรีน........เธอภูมิใจมั้ย ที่เธอจะไม่ได้เหมือนคนธรรมดาอีกแล้ว การเป็นเมียฉัน ทุกอย่างจะพิเศษสุดเสมอ เธอจำไว้นะว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง อย่าดื้อกับฉันอีกล่ะ “ เสียงของเศรษฐีชรา เอ่ยถามอย่างภาคภูมิใจ

คำว่าอย่าดื้อ.........คงหมายความว่าให้เรายินยอมร่วมรักสินะ แขนของเฮ็นรี่สอดเข้ารัดรอบเอวเธอไว้ ยื่นหน้ามาจุ๊บแก้ม ที่ทำให้แคธรีนถึงกับต้องกลั้นใจ แค่นี้เรายังทนแทบไม่ได้ ถ้าต้องถึงกับเมคเลิฟ เราคงกลั้นใจจนตายเลยสินะ

“ เราจะบินไปจดทะเบียนทันทีที่ถึงกรุงเทพฯ ฉันโทรไปบอกทางกงสุลไว้ล่วงหน้าแล้ว และเราจะฮันนีมูนกันที่คฤหาสน์ของฉัน ทุกอย่างเตรียมต้อนรับเจ้าสาวของฉันอย่างงดงาม และดีที่สุดที่เธอจะประทับใจ หรือว่าถ้าเธอต้องการจะให้ฉัน จัดงานแต่งงานด้วย ก็ไม่ยากหรอกนะ ว่าไงล่ะที่รักบอกฉันสิ ว่าเธอต้องการอะไรบ้าง “ เขาปะเหลอะหลอกล่อทุกอย่าง เพื่อให้เธอยินยอมพร้อมใจ

“ แค่จดทะเบียนก็พอค่ะ “

“ ฉันเตรียมเครื่องเพชรชุดใหญ่ ไว้เป็นของขวัญวันแต่งงานสำหรับเธอ ด้วยนะแคธรีน มันมีมูลค่ามหาศาล ที่เธอจะได้สัมผัสกับความงดงามของมัน ฉันจ้างทำของชุดนี้ไว้ให้เธอนะที่รัก ความจริงอยากจะให้เธอเซอร์ไพ้รท์ แต่ฉันก็อดบอกเธอไม่ได้ ฉันรักเธอมากนะ แม่กระต่ายน้อย....... “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งเชยคางเธอให้หันมามองหน้า ทำท่าจะจดจูบ แต่แคธรีนก้มหน้าเบือนหนี

หญิงสาวประจักษ์ในความพยายาม ของเขามาตลอดสองปี ที่ทุ่มเททุกอย่าง เพื่อให้ได้ตัวเธอ และมากาเร็ตมารดาเลี้ยงเป็นผู้รับ ความปรารถนาดีของเฮ็นรี่มาตลอด ตั้งแต่เธอยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ และได้แต่ประหลาดใจ ที่ในขณะที่บิดาป่วยหนัก และทำงานไม่ได้ แต่มากาเร็ตเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่หมดทั้งบ้าน มีเงินซ่อมแซมบ้านทาสีใหม่ จัดสวนจนสวยงาม และเอาอกเอาใจทำดีกับเธอ จนผิดหูผิดตา ก่อนจะบอกเรื่องของเฮ็นรี่ ที่เธอปฏิเสธในทันทีเช่นกัน

เสียงเฮ็นรี่ทำลายภวังค์ขึ้นอีก “ บอกฉันสิว่าต้องการอะไรอีกมั้ย ที่เธอจะพอใจและมีความสุข “

“ ขอบคุณค่ะเฮ็นรี่ เท่าที่คุณให้ฉัน จนฉันเหมือนเจ้าหญิงแบบนี้ ฉันก็พอใจแล้วค่ะ และยังคิดไม่ออกว่าอยากได้อะไรอีก แล้วถ้าอยากได้อะไรจะบอกนะคะ “ เธอจุ๊บเขาที่แก้มนิดหนึ่ง เป็นการขอบคุณ ยิ้มหวานประจบ ในเมื่อคิดว่าจะต้องประเหลอะ เขาให้ตายใจ

โรงแรมระดับห้าดาว ที่งดงามอลังการ ด้วยการตกแต่งภายใน อย่างหรูหราคลาสสิค แคธรีนต้องเปรียบตนเองเหมือนเจ้าหญิงบนหอคอยอีกครั้ง เมื่อเดินออกไปที่ระเบียงห้องนอน และมองลงไปที่ชายหาด ทางไหนกันนะที่เขาจะช่วยเราได้ ถ้าเฮ็นรี่จะขังเราอยู่แต่บนนี้ ยังไงเราก็ไม่ยอมหรอก เราต้องหาทางลงไปที่ชายหาดให้ได้ เธอหยิบโทรศัทพ์โทรหาชานนท์

“ ที่รักคะ ฉันอยู่บนโรงแรมแล้วนะคะ วันนี้ฉันจะขอเฮ็นรี่ลงไปที่ชายหาดให้ได้ค่ะ “

“ ผมมาถึงฝั่งแล้ว ทำใจให้สบายนะที่รัก ผมและคนของผมพร้อมอยู่แล้ว ถ้าคุณลงมาได้ และสบโอกาส เราจะพาคุณหนีทันที เราจะไม่ให้ทางคนของเฮ็นรี่ได้ตั้งตัว เราต้องรีบทำเร็วที่สุด รอเวลาและโอกาสเท่านั้นนะแคธ และอย่าตื่นเต้นทำตัวให้เป็นพิรุธล่ะ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น “

“ ขอบคุณค่ะชานนท์ ขอบคุณที่คุณไม่ทิ้งฉัน ฉันรักคุณค่ะ “

แคธรีนวางสายลงและรู้สึกอุ่นใจ ดีใจ ที่เขาไม่ได้ทอดทิ้ง อย่างที่เธอหวาดกลัว และเดินมาล้มกายลงนอนบนที่นอนหนานุ่ม และหลับลงในที่สุด จนกระทั่งได้เวลาอาหารเที่ยง ที่เฮ็นรี่โทรศัพท์เข้ามาเรียกเธอ ให้ไปที่ห้องนอนของเขา เพื่อทานอาหารกลางวัน ที่แคธรีนได้มีโอกาสได้สำรวจ หน่วยบอดี้การ์ดของเขา ที่มีทั้งในห้อง และเดินอยู่ที่มุมตึก เขากลัวเธอหนี หรือว่าต้องอารักขาเขาจากโจรผู้ร้ายกันนะ เธอเคยรู้มาว่าเฮ็นรี่มีศัตรู เพราะเขาเป็นพ่อค้าที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมกลโกง จนมีคนเคียดแค้นเขา ซึ่งก็น่าจะเป็นสาเหตุ ที่เขาต้องจ้างคนคุ้มครองมากมาย

แคธรีนใจดีสู้เสือ เหยียบย่างเข้ามาในห้องนอนของเขาอีกครั้ง อาหารถูกจัดไว้ในห้องทานอาหารที่เป็นระเบียงยื่นออกไป แคธรีนเริ่มแผนที่จะทำให้เขาตายใจ เอาใจด้วยการตักซุปป้อนเขา แตะผ้าที่มุมปากให้เบาๆ ยิ้มเยือนอย่างเขินๆให้บางๆ ที่ทำให้ชายชราแสนปิติ มีความสุข

“ เฮ็นรี่คะ บ่ายๆแดดร่มแล้ว ฉันจะขอคุณไปเดินเล่นชายหาดได้มั้ยคะ ให้คนของคุณตามไปด้วยก็ได้ค่ะ ฉันอยากไปเดินเล่นชายหาด ฉันดีใจที่สุดที่ได้มาเหยียบแผ่นดิน ที่เป็นบ้านเกิดของคุณพ่อน่ะค่ะ หรือคุณจะไปกับฉันด้วยก็ดีไปเดินออกกำลังที่ชายทะเล สูดอากาสบริสุทธิ์บ้าง “ เธอฉะอ้อนอย่างฉลาด

“ ฉันคงไม่ลงไปหรอกนะที่รัก ฉันมีอันตรายที่จะเดินไป ในที่โล่งแจ้งอย่างนั้น การทำธรุกิจของฉันที่มีคู่แข่งมากมาย ฉันต้องระวังตัวน่ะ และอีกหน่อยถ้าเราจดทะเบียนกันแล้ว เธอก็จะต้องระวังตัวด้วย การจับเศรษฐีไปเรียกค่าไถ่น่ะ เป็นวิธีหากินของมิจฉาชีพ ที่ได้เงินสบายที่สุดนะ เพราะเราจำยอมจ่ายไม่กล้าเสี่ยงรู้มั้ยที่รัก “

“ แต่ตอนนี้คงยังไม่มีใครรู้มั้งคะเฮ็นรี่ ว่าฉันกำลังจะแต่งงานกับคุณ ฉันคงไม่น่าจะเป็นอันตรายจนถึงกับใครจะมาจับไปเรียกค่าไถ่หรอกค่ะ “

“ แคธรีนอย่าประมาท เพราะต้องมีคนรู้ว่าฉันรักเธอมาก และยินดีจ่าย จำไว้สิ........ว่าโจรฉลาดเสมอ เพราะเป็นอาชีพของพวกมัน แต่ฉันจะให้คนพาเธอไปนะ แล้วฉันจะรอทานค่ำกับเธอ เราจะดินเนอร์ที่ห้องอาหารของโรงแรมที่นี่ อาหารไทยไงล่ะ เธออยากทานมั้ยล่ะที่รัก “

แคธรีนยกสองแขนขึ้นโอบรอบคอเขาไว้ จูบเขาเบาๆที่แก้มทั้งสองข้าง อย่างประจบ “ ขอบคุณค่ะเฮ็นรี่ ขอบคุณมากค่ะ ฉันอยากทานอาหารไทยค่ะ “

“ เธอรู้มั้ย......การที่ฉันพาเธอมาจดทะเบียนที่เมืองไทย ก็เพราะมาร์กาเรตบอกฉันว่า เมืองไทยเป็นที่ที่เธอใฝ่ฝันอยากมาที่สุด ฉันอยากเห็นเธอมีความสุขนะที่รัก “

และการที่เธอเข้ากอดเขาไว้ ดังจุดเพลิงปรารถนาอย่างไม่ได้ตั้งใจ เพราะเพียงได้สัมผัสก็ทำให้ เศรษฐีชราเริ่มคึกคักกอดรัด ลูบคลำบนอก และละไล้มือเย็นๆ ลงบนหน้าขาเธอทันที ทำให้แคธรีนเบี่ยงกายออก

ดวงตาเจ้าเล่ห์ของเฮ็นรี่ พราวเยิ้มด้วยแรงราคะ เสียงกระเส่าแหบพร่าเอ่ยถาม “ ฉันจะรอเมคเลิฟกับเธอ ทันทีที่เราจดทะเบียนกัน อีกแค่สองวันเท่านั้น เธอจะร่วมมือกับฉันใช่มั้ยแคธรีน........ “

หญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ พร้อมกับรอยยิ้มเขินๆ แก้มแดงปลั่ง จนชายชราต้องดึงกายเธอเข้าไปกอด และหอมแก้มเบาๆ มือที่สั่นน้อยๆ จับปลายคางเธอให้หันมา เอ่ยบอกด้วยอารมณ์กำหนัด  

“ ฉันตื่นเต้นมากนะ เมื่อคิดถึงเวลานั้น ฉันใช้ความพยายามกับผู้หญิงหลายคน แต่ไม่มีใครทำให้ฉันตื่นตัวได้เลย เธอคนเดียวนะแคธรีน ที่ฉันเพียงได้อยู่ใกล้ ก็รู้สึกคึกคักได้ เธอวิเศษเหลือเกิน แม่ยอดรักของฉัน ช่วยให้ฉันมีความสุขนะแคธรีน “

“ เอ่อ.......เมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะร่วมมือกับคุณค่ะ “

 

แคธรีนเดินกลับมาที่ห้องโทรบอกชานนท์ เขาบอกให้เธอเตรียมตัว แคธรีนใจคอไม่ปรกติ หวาดหวั่นจนทำอะไรไม่ถูก

“ ชานนท์คะ เราจะทำสำเร็จใช่มั้ย บอกฉันสิคะฉันตื่นเต้นจังค่ะ “

“ เราต้องทำได้สิที่รัก ทำใจสบายๆ แต่งตัวให้รัดกุมนะแคธรีน ผมรักคุณนะ “

เธอเปลี่ยนเสื้อผ้ามาสวมแบบรัดกุม ด้วยกางเกงขาสั้นสีขาว เสื้อยืดสีน้ำเงินแนบลำตัว อย่างที่ชานนท์บอก เก็บเอกสารบางอย่างไว้กับตัวเอง ในกระเป่าผ้ที่ใช้คล้องคอ และรอเวลาห้าโมงเย็น ที่เธอบอกไว้กับคนของเฮ็นรี่

ชานนท์เตรียมตัวพร้อม ด้วยการวางแผนกับเพื่อน และลูกน้องจำนวนหนึ่งของเขาที่ว่าจ้างมา อย่างเป็นขั้นเป็นตอน และพร้อมแล้วที่จะชิงตัวเธอ และที่จะจัดการกับคนของเฮ็นรี่ และพาเธอหนี หนทางไม่ได้ยากเย็นมากมายนัก ในเมื่อคนของเฮ็นรี่  คงไม่ได้คิดว่าแคธรีนจะมีคนมาพาเธอหนี

แคธรีนลงมาเดินเล่นชายหาด ด้วยใจที่เต้นระทึก จนแทบไม่ได้ชมความงามอะไรทั้งสิ้น เธอได้แต่กวาดตามองไปรอบๆ เตรียมตัวพร้อมที่จะรับ กับสถานการที่กำลังจะเกิดขึ้น คนของเฮ็นรี่สองคน เดินแยกจากกัน เดินทิ้งระยะห่างจากเธอไม่มากนัก และมองมาที่เธอตลอดเวลา  เธอเสียบสมอล์ท๊อคไว้ที่หู แลพูดโทรศัพท์เบาๆกับชานนท์ ที่บอกให้เธอเดินมาเรื่อยๆ  และมองมที่บันไดที่ทอดขึ้นจากชายหาด เขาและรถจะรออยู่ตรงนั้น

ผู้คนตามชายหาด ที่ลงมาเล่นน้ำทะเลในช่วงเย็น เกลื่อนกลาดเต็มหาดจนลายตา ซึ่งตรงตามแผนที่ชานนท์และพรรคพวกวางแผนไว้ คนของชานนท์เตรียมแผนชาร์จ คนของเฮ็นรี่ไว้ และชานนท์จะต้อง เป็นคนวิ่งมาพาเธอเพื่อไปที่รถ ที่มีคนขับจอดรออยู่ และทุกอย่างกำลังเข้าล็อคลงตัว เมื่อแคธรีนเดินเข้ามาใกล้ทางขึ้น

แต่ก่อนที่คนของชานนท์จะถึงตัวคนของเฮ็นรี่ กลับมีชายชาวต่างชาติอีกกลุ่มหนึ่ง เข้าไปจัดการกับคนทั้งคู่ก่อน และเพียงแค่ชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น ผู้คนชายหาดต่างร้องวี๊ดว้าด เมื่อมีการต้อสู้กันเกิดขึ้น ชานนท์วิ่งไปยึดข้อมือของแคธรีนออกวิ่ง ขึ้นบันไดไปในทันที แต่ชายร่างหนาชาวต่างชาติ  อีกชุดหนึ่งที่ตามแคธรีนมา ก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับเขา เพื่อฉุดแคธรีนเช่นกัน  ชานนท์จึงถูกชายสามคนรุมชกต่อย อีกคนเข้าคว้าร่างของแคธรีนไว้ ซึ่งทำให้เธอดิ้นรนสุดฤทธิ์ กรีดร้อง

“ ชานนท์........ช่วยฉันด้วย ช่วยด้วยยยยยย “

พวกของชานนท์ที่ยืนรออยู่ที่บันได และที่รถวิ่งลงมาช่วยเขา เกิดการตะลุมบอนกัน อย่างไม่รู้ใครเป็นใคร เพื่อนของชานนท์ ร้องบอกให้เขาพยายามพาแคธรีนวิ่งหนีไปก่อน แผนที่วางไว้ผิดพลาดไปหมด ชานนท์เข้าชกเจ้าคนที่รวบร่างแคธรีนไว้ เพื่อนอีกคนลงมาช่วยเขา ทำให้เขาคว้าข้อมือแคธรีนออกวิ่ง เรียบชายหาดไปเรื่อยๆ ท่ามกลางผู้คนมากมาย ที่กำลังตื่นตระหนก เสียงปืนหลายนัดดังขึ้น ทำให้ชานนท์ใจหาย และรีบพาแคธรีนออกวิ่งสุดชีวิต พาหลบลัดเลาะไปตามนักท่องเที่ยว มากมายที่ชายหาด ที่กำลังสับชุลมุนมองหาที่มาของเสียงปืน เสียงวิทยุจากหน่วยรักษา ความปลอดภัยที่ชายหาด เรียกตำรวจให้เข้ามาระงับเหตุการณ์  ที่มีการรุมทำร้ายกันถึงสองจุดที่ริมหาด เสียงนกหวีดของร.ป.ภ. เสียงกรีดร้องของนักท่องเที่ยว ที่เริ่มแตกกระเจิง และพากันวิ่งหนีตายอย่างสับสนอลหม่าน เมื่อเสียงปืนยังดังขึ้นอีกเป็นชุด   

 

* หญิงสาวล้มกระแทกเข่าลงกับพื้นทราย ทำให้ชานนท์ต้องหันกลับมาโอบเอวเธอรั้งให้ออกวิ่ง “ เจ็บเหรอเปล่า อดทนหน่อยนะ เราหยุดไม่ได้  ผมไม่รู้พวกไหนเป็นพวกไหนเลย มันผิดแผนน่ะ “ เขาวิ่งไปพูดไป ด้วยเสียงที่หอบ

“ ฉันก็ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร พวกไหนทำไมต้องมาจับฉันด้วย อาจจะเป็นพวกเรียกค่าไถ่ อย่างที่เฮ็นรี่กลัวก็ได้ค่ะ ฉันกลัวค่ะชานนท์ “ เสียงของแคธรีนทั้งหอบทั้งสั่น ใจเธอเต้นถี่รัว และพยายามหันไปมองข้างหลัง แต่ผู้คนที่วิ่งกันอย่าง สับสนที่ชายหาด ที่เมื่อหันไปมองแล้ว เธอไม่สามารถแยกแยะใครเป็นใคร

“ ช่างมันเถอะแคธ ค่อยคิดทีหลัง เราหนีให้ได้ก่อนดีกว่า “

ชานนท์เอ่ยอย่างพรั่นใจ กับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างไม่คาดฝัน เขาไม่แน่ใจว่าถ้าพาเธอขึ้นไปบนถนน จะเจอกับอะไร หรือว่าพวกไหน พวกที่สองที่จัดการ กับคนของเฮ็นรี่ ก็เป็นชาวต่างชาติ ถ้าจะเป็นแกงค์มาเฟียชาวต่างชาติบนเกาะนี้ ที่มาทำมาหากิน กับเรื่องผิดกฎหมายก็น่าคิด แต่พวกมันจะจับแคธรีนไปทำไม ทั้งๆที่เธอแทบจะแตะแผ่นดินไทยด้วยซ้ำ

ชานนท์และแคธรีนวิ่งไม่หยุด  เขาชี้มือให้เธอดูสะพานไม้ข้างหน้า “ แคธนั่นท่าเรือ เราจะวิ่งไปที่นั่น เราต้องขึ้นไปบนถนน “  

ทั้งคู่ปีนขึ้นแนวเขื่อน ขึ้นไปบนถนนออกวิ่ง ไปที่สะพานไม้ยาวที่ทอดงไปในทะเล ที่มีเรือเร็วรับจ้าง สำหรับพานักท่องเที่ยวออกไป ชมเกาะจอดอยู่หลายลำ คนขับเรือคลี่ผ้าใบ เพื่อเก็บเรือด้วยเย็นมากแล้ว และไม่มีนักท่องเที่ยวในช่วงนี้อีก ชานนท์ไม่รอช้าวิ่งพาเธอวิ่งไปที่เรือนั้น

“ ลูกพี่ช่วยพาผมออกไปทะเลด้วยครับ เร็วหน่อยนะครับผมรีบ“ และเอ่ยว่าจ้างให้พาออกทะเลด้วยเสียงที่เร่งเร้า ชายผู้นั้นจึงชะงักมือ ที่กำลังหยิบผ้าใบมาคลุม ชานนท์ไม่ได้รอคำตอบรับหรือปฏิเสธ พาหญิงสาวกระโดดลงไปที่ท้องเรือทันที

  หญิงสาวโผเข้ากอดชายหนุ่ม ร่างระหงสั่นเทาด้วยความตื่นกลัว มือที่เขากุมไว้เย็นเฉียบ ใบหน้าและตามไรผมชื้นเหงื่อ จนเขาต้องเสยผมที่รุ่ยร่ายเก็บให้ สายตาที่ทอดมองเขาตื่นตระหนก เขาจูบเบาๆที่หน้าผาก เอ่ยปลอบ

“ ตัวคุณสั่นไปหมดเลย อย่ากลัวนะที่รัก ทำใจดีๆ ”

คนขับเรือลงมาสตาร์ทเครื่อง และหันมาถาม “ คุณครับ........จะให้พาไปไหนครับ จะแล่นชมวิวรอบๆนี่ใช่มั้ยครับ “

“ ผมอยากได้ที่พักเงียบๆ เป็นส่วนตัวน่ะครับลูกพี่ เป็นเกาะแถบนี้ หรือชายทะเลก็ได้ครับ รีบไปเถอะครับผมรีบมาก พ่อตาส่งคนตามผมมา ผมพาลูกสาวเขาหนีน่ะครับลูกพี่ ช่วยผมหน่อย “

ชานนท์เอ่ยด้วยเสียงที่ร้อนรน เมื่อได้ยินเสียงรองเท้าหลายคู่ วิ่งย่ำเสียงดังมาบนสะพานไม้ และรีบจับร่างของหญิงสาวให้หมอบลงกับท้องเรือ ชายชับเรือก็ไหวพริบเป็นเยี่ยม รีบหยิบผ้าใบคลี่และโยนมาคลุมร่างให้ และหันหัวเรือออก เสียงชายชาวต่างชาติที่วิ่งมา ตะโกนเรียกให้หยุด

แต่ชายที่ขับเรือตะโกนกลับ เป็นภาษาอังกฤษ กระท่อนกระแท่น ชี้มือขึ้นไปบนท้องฟ้า ที่เริ่มขมุกขมัวลง และมีสายฟ้าแลบลงมา

 “ เย็นแล้วจะกลับบ้าน ฝนกำลังจะตก พรุ่งนี้ค่อยเจอกันใหม่ “

ทั้งชานนท์และแคธรีนใจเต้นระทึก กับนาทีนั้น แต่ก็แน่ใจว่า พวกมันคงไม่เห็นทั้งเขาและเธอ เสียงนั้นยังตะโกนเรียก แต่ชายที่ขับเรือก็ส่งภาษาใบ้ โบกไม้โบกมือ ชี้ไปบนฟ้าอีก และแล่นเรือออกมา ชานนท์รู้สึกว่าเรือแล่นออกมาไกลพอสำรวจ ชายที่ขับเรือจึงหันมาเลิกผ้าใบขึ้น เอ่ยบอก

 “ ปลอดภัยแล้วละคุณ พวกมันไม่เห็นหรอก ถ้าเห็นมันคงยิงแล้วละ แต่ละคนพกปืนตุงไว้ที่เอวเลยละครับคุณ “

“ ขอบคุณพี่มากเลยครับที่ช่วย พี่ครับผมอยากได้ที่พักเงียบๆอย่างที่บอกน่ะครับ “   

“ ได้ครับ.......ผมจะพาไป มีรีสอร์ทเล็กๆ อยู่ทางปลายเกาะโน่นครับ เงียบสงบมากเลย แต่ออกจะหรูและราคาก็แพงสักหน่อย วันนี้ผมก็ไปส่งหนุ่มสาวต่างชาติมาคู่หนึ่ง คิดว่าน่าจะมีห้องว่างนะครับ “

“ ไปเลยครับลูกพี่ “

คนขับเรือพาสองหนุ่มสาวขับอ้อมตัดคลื่น มาที่เกาะเล็กๆ และมองเห็นที่ตั้งของรีสอร์ทที่หลบมุมสร้างอยู่ อย่างผสมผสานกลมกลืนกับธรรมชาติ ซึ่งแน่นอนว่าที่นี่ขายบรรยากาศสงบจริงๆ และการก่อสร้างแต่ละหลังเป็นสไตล์บาหลีสวยหรู และราคาที่พักก็สูงมากตามบรรยากาศ ที่สุดแสนจะโรแมนติค เขาจอดเทียบท่าที่สะพานหน้า          รีสอร์ท ชานนท์ส่งแบงค์ใบละพันให้ถึงห้าใบ และเอ่ยขอร้อง

“ พี่ครับ.......คือผมพาแฟนหนีพ่อของเธอมา คือเรารักกันน่ะครับ แต่พ่อเธอไม่ยอมให้แต่งงานกับผม เขารังเกียจคนไทยน่ะครับ ถ้ามีพวกฝรั่งแบบพวกนั้น มาถามหาผมกับแฟน พี่อย่าบอกนะครับ พ่อเธอเป็นมาเฟีย มีสมุนมากมายเชียวละครับ และคงออกตามล่า ถ้าพบละก็ผมแย่แน่เลย ยังไงก็นึกว่าเห็นใจผมหน่อยนะครับ ผมกับแฟนผมรักกันมาก “

“ ได้สิคุณเรื่องแบบนี้ผมช่วยเต็มที่เลยละ เราคนไทยเหมือนกัน และอีกอย่างหนึ่งนะครับ ตอนผมหนุ่มๆผมก็พาเมีย หนีพ่อตาแม่ยายมาเหมือนกัน แต่แฟนคุณเป็นแหม่มที่สวยมากนะเลยครับ คุณทำถูกแล้วละ ขอไม่ให้อย่างนี้ต้องพาหนี ห่ะๆๆๆ ผมไปก่อนนะครับ “ เขารับแบงค์มาจูบอย่างอารมณ์ดี หัวเราะร่วน

พนักงานต้อนรับชายวิ่งมาต้อนรับ และพาไปที่ล๊อบบี้ลงชื่อเข้าพัก รีสอร์ทที่ตกแต่งด้วยสไตล์บาหลี ที่ทุกสิ่งปลูกสร้างด้วยไม้  ร่มรื่นด้วยสวนสวย อากาศที่เริ่มค่ำลงแล้ว แสงไฟจากโคมไฟดินเผาแบบแปลกตางดงามหน้าทางขึ้นบันไดห้องล๊อบบี้  เปิดสว่างด้วยแสงสีส้ม ภายในห้องโถงยาว มีร้านขายของที่ระลึก และเสื้อผ้า แคธรีนเลือกซื้อผ้าบาติก และชุดว่ายน้ำ และเสื้อผ้าแบบสาวบาหลี ที่เธอคิดว่า พอจะสวมได้ ซึ่งชานนท์ยิ้มๆขันเธอ ที่ซื้อชุดชาวเกาะ สีสันฉูดฉาด

“ คุณหัวเราะขันอะไรฉันเหรอคะ “

“ ไม่หรอก เพียงแต่นึกภาพคุณสวมชุดนี้ จะเหมือนสาวฮาวายเหรอเปล่าน่ะ แต่ให้คุณสวมไว้ให้ผมดูคนเดียวนะที่รัก ผมหวงคุณไม่อยากให้ใครเห็นอะไรๆ ที่ผมสมควรจะต้องเห็นเพียงคนเดียวน่ะ “ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มวิบวับ จนแคธรีนหัวเราะออกมาอย่างเขินๆ

พนักงานของรีสอร์ท พาเดินผ่านสวนสวย ไปตามทางเดินที่ทำด้วยไม้ตีเป็นระนาบเรียงรายไปกับพื้น มีตุ๊กตาดินเผาเป็นรูปเด็กไทยวางไว้เป็นหมู่ ตามทางเดิน ที่แคธรีนต้องหยุดยืนชม ด้วยรอยยิ้ม

“ เมืองไทยมีอะไรที่งดงาม น่าภาคภูมิใจเหลือเกินนะคะ รูปปั้นดินเผา เป็นงานศิลป์ที่ฉันชอบมากเหลือเกิน ฉันเรียนมาทางการตบแต่งภูมิทัศน์ และตกแต่งภายในน่ะค่ะ “

“ แล้วผมจะพาคุณเที่ยวชมศิลปไทยโบราณ ที่มีอีกมากมาย คุณจะตื่นเต้นกว่านี้อีกนะที่รัก “

“ ฉันศึกษามาบ้าง และก็เห็นแต่รูป คุณพ่อเคยสัญญาว่าจะพามาเที่ยว พามาหาญาติของท่าน ถ้าเรียนจบปริญญาตรีแล้ว แต่ท่านก็มาจากไปเสียก่อนน่ะค่ะ “ เสียงของเธอเศร้าลง

“ ไปดูห้องกันก่อนนะที่รัก “

พนักงานที่ยืนคอยมองเธอยิ้มๆ แล้วนำออกเดินไปที่บ้านหลังสุดท้าย ที่เป็นสัดส่วนเงียบสงบ บรรยากาศภายในตกแต่งแบบบาหลี งดงามคลาสสิค ด้วยเตียงที่มีม่านผูกกั้นไว้บางๆทั้งสี่ด้าน เครื่องนอนสีครีมตัดด้วยสีน้ำตาลเข้ม มีดอกกล้วยไม้บนที่นอนประดับ วางไว้สวยสด ผนังห้องกรุด้วยอิฐมอญทาสีสันสีน้ำตาล เข้ากับพื้นไม้มันปลาบ หน้าต่างด้านข้างเป็นกระจก ที่มองออกไปเห็นวิวทิวทัศน์ มีประตูกระจกเลื่อน ที่เดินออกไปที่ระเบียงไม้เล็กๆ สำหรับชมวิวท้องทะเล และนอนชมดาวยามค่ำคืน มีโต๊ะทานข้าวเล็กๆสองที่ ที่เก้าอี้ไม้มีเบาะรองนั่งสีเขียวสด โคมไฟแบบดินเผาเปิดไฟเรืองๆที่มุมระเบียงทั้งสองข้าง ที่ริมระเบียงมีตุ๊กตาดินเผาเป็นรูปเด็กผู้หญิงอ้วน นั่งบ้างนอนบ้าง ในอิริยาบถที่น่ารักน่าขัน  

แคธรีนหมุนกายมองไปรอบๆ ด้วยรอยยิ้มหวานพราว “  ว้าว.........ที่นี่สวยจังเลยค่ะ สวยคลาสสิค โรแมนติคที่สุดเลย  “

แขนแข็งแรงของชายหนุ่ม เข้ามาโอบเธอไว้ทางด้านหลัง “ ดีใจที่แคธชอบนะครับ “

เธอหันมากอดเขาไว้ แนบหน้าลงกับบ่ากว้าง “ ชานนท์คะฉันมีความสุขมากค่ะ ที่มีคุณอยู่เคียงข้าง ผู้ชายไทยอบอุ่นเหลือเกินค่ะ “

“ คุณพูดอย่างนี้บ่อยๆ เพราะกลัวผมทิ้งเหรอเปล่า ผมรักคุณสงสารคุณนะ ผมทิ้งคุณไม่ได้หรอกแคธ ใครจะทิ้งดวงใจของตัวเองได้ล่ะ อย่าคิดมากนะ “ เขาเอ่ยและจูบเธอเบาๆที่แก้ม

“ เราจะหนีไปทางไหนอีกคะ เรายังอยู่ในภูเก็ตใช่มั้ยคะ ฉันกลัวว่าเราจะหนีไม่พ้น ทั้งเฮ็นรี่และก็พวกไหนอีกก็ไม่รู้น่ะค่ะ ฉันรู้ว่าเฮ็นรี่มีอิทธิพลทางการเงินมาก เขาต้องตามหาฉันจนสุดชีวิต  “

“ ที่รักที่นี่เมืองไทยบ้านเรา คนไทยพร้อมที่จะช่วยคนไทยด้วยกัน เราต้องรอดจ๊ะอย่าทำหน้ากังวลอย่างนี้สิครับที่รัก ผมจะติดต่อกับเพื่อนให้หาทาง พาเราเข้ากรุงเทพฯให้ได้ ไม่ต้องกลัวหรอกนะ เราต้องค่อยๆแก้สถานการณ์ เราจำเป็นน่ะแคธ ที่จะเสี่ยงเดินทางออกไปทันทีไม่ได้ “

 เขาเอ่ยปลอบโยน ทั้งที่ใจก็หวาดหวั่นไม่ใช่น้อย แต่คืนนี้ยังไงก็คงยังตามไม่พบ  เพราะนี่ก็ค่ำมากแล้ว เกาะแก่งและรีสอร์ท อีกทั้งโรงแรมก็มากมาย การตามล่าก็คงต้องใช้เวลาพอสมควร

มือบางไล้บนแก้มเขาเบาๆเอ่ยบอก “ ชานนท์คะ.........ถ้าเกิดคนของเฮ็นรี่ตามมาพบ คุณต้องรีบหนีไปจากฉันนะคะ เขาไม่ฆ่าฉันหรอกค่ะ แต่เขาจะจัดการกับคุณ ฉันรู้ว่าเขาอำมหิตนัก “

 

* ส่งกำลังใจมาช่วยชานนท์กับแคธรีนกันนะคะ ว่าทั้งคู่จะรอดเงื้อมมือมารไปได้หรือไม่ *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 6 : ผิดแผน อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3240 , โพส : 20 , Rating : 99% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 20 : ความคิดเห็นที่ 740
เห็นชื่อตอนแล้วลุ้นมากค่ะ
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.243.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:14
# 19 : ความคิดเห็นที่ 453
เห็นชื่อตอนแล้วแอบตกลง อิอิ ยังดีที่ยังหนีได้
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.21.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 22:14
# 18 : ความคิดเห็นที่ 110
เป็นกำลังใจให้หนีรอดตาเฒ่าหัวงูด้วยเถอะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 110.168.147.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2553 / 18:27
# 17 : ความคิดเห็นที่ 101
ขอให้หนีให้รอดด้วยเถอะ 
PS.   เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน **~** แต่การรอคอยกลับนานแสนนาน
Name : น้องสี่น้ำตาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องสี่น้ำตาล [ IP : 182.53.144.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 17:48
# 16 : ความคิดเห็นที่ 98
หนุกคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.240.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 17:09
# 15 : ความคิดเห็นที่ 95
รออยู่นะคะ
Name : oplecat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oplecat [ IP : 223.206.243.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 08:27
# 14 : ความคิดเห็นที่ 93
ชานนท์ + แคท จะหนีรอดเงื้อมเฮนรี่ไหมนิ

รอไรเตอร์มา up ต่อ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.24.184.147 ]

วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 01:42
# 13 : ความคิดเห็นที่ 92
P' bou ka thanks for good novel ka take care naka
PS.  It is me ตัวกิน PALA
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.122.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 01:23
# 12 : ความคิดเห็นที่ 90
ขออย่าให้ เฮ็นรี่ ตามเจอตัวทั้งคู่เลย
PS.  ขอเพิ่มเติมรักได้มั้ย อยู่อย่างนี้ ให้แต่ละนาทีมีแต่ความใส่ใจ หยุดที่เธอแล้ว แต่ไม่หยุดเพิ่มเติม ความรักที่ให้ไป
Name : nah bfc love P' Bie makmai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nah bfc love P' Bie makmai [ IP : 124.120.17.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 20:43
# 11 : ความคิดเห็นที่ 89
ขอให้ทั้งคู่ปลอดภัยทีเถอะ
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 223.205.73.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 19:38
# 10 : ความคิดเห็นที่ 87
ส่งสารแคธจังอ่ะ ขอให้หนีรอดปลอดภัยนะจ๊ะ
Name : Rainam13 < My.iD > [ IP : 115.87.97.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 18:16
# 9 : ความคิดเห็นที่ 86
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิคุ้มครอง ขอให้รอดพ้นจากภัยอันตรายทั้งปวง รวมถึงอุ้งมือแก่ๆ สั่นๆ แต่มีอิทธิพลด้วย อิอิ
PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.221.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 16:58
# 8 : ความคิดเห็นที่ 85
ขอให้รอดไปได้นะคะ

ลุ้นมากๆเลย

พี่บุษสู้ๆ
PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 125.27.76.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 16:30
# 7 : ความคิดเห็นที่ 84

ภาวนาขอให้ทั้งคู่หนีรอดด้วยเถอะ พี่บุษคงช่วยอีแรงนะคะ ลุ้นๆๆๆคะ

Name : kanuckphan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kanuckphan [ IP : 210.1.29.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 13:21
# 6 : ความคิดเห็นที่ 83

โอยยยย...หนีให้รอดนะชานนท์ แคธรีน น่ากลัวมากเลย


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.207.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 10:33
# 5 : ความคิดเห็นที่ 82
สถานการณ์น่าเป็นห่วง ชานนท์ และ แคท จะหนีออกจากวงล้อมได้หรือไม่
รอไรเตอร์มา up ต่อค่ะ
Name : tungkn4841 [ IP : 113.53.145.36 ]

วันที่: 28 ตุลาคม 2553 / 02:18
# 4 : ความคิดเห็นที่ 81
เป็นกำลังใจให้ชานนท์กับแคธค่ะ
ลุ้นมาก ๆ
Name : For_faiiz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ For_faiiz [ IP : 124.121.11.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 22:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 80
ลุ้นจนตัวโก่งเลยค่ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 113.53.6.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 22:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 78
อ้าว แล้วจะทำไงล่ะทีนี่ 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.74.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 18:50
# 1 : ความคิดเห็นที่ 74
สู้ ๆ ๆ ค่ะ
Name : ไข่หวาน [ IP : 118.172.233.2 ]

วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 14:48
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android