คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 5 : ภาษากาย อัพ100%


     อัพเดท 27 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 6 Overall : 63,750
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 5 : ภาษากาย อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4591 , โพส : 15 , Rating : 96% / 20 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 5 ภาษากาย อัพ100%

 

“ เจ้านายครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี คุณแคธรีนโชว์ชุดสุดท้ายเสร็จแล้วครับ ต้องตามดูเธออีกมั้ยครับ “ เขารายงานและเงียบฟังปลายสาย อยู่ครู่หนึ่งรอคำตอบ และเอ่ยต่อ “ ครับท่าน.......ผมไม่เห็นเธอติดต่อคุยกับใคร นอกจากนางแบบด้วยกัน และสนิทที่สุดก็คือ คนที่ที่ชื่อซูซานเท่านั้นครับ “

ชานนท์หลบวูบเข้ามุม เมื่อชายอีกคนโผล่ขึ้นมาจากบันได เอ่ยถามชายผู้ซึ่ง เพิ่งพับโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกง “ ว่าไง........เจ้านายให้ตามดูเธออีกเหรอเปล่า”

“ เห็นบอกว่าไม่ต้องแล้วละ  เพราะโดนคุณแคธรีน โทรไปอาละวาดเอาเมื่อตอนบ่ายด้วยน่ะ เธอวีนแตกตอนที่โดนโทรตาม เจ้านายก็เลยไม่ค่อยกล้า “

“ เจ้านายหลงแม่แคธรีน นี่จริงๆเลยนะเว้ย  ถ้าเจ้าหล่อนจะยอมตามใจสักหน่อย ก็คงจะทูนหัวทูนเกล้าให้จนหมดตัวแน่ๆ และถ้าจดทะเบียนเมื่อไหร่ แม่คนนี้รวยเละเลยว่ะ เกิดมาเป็นผู้หญิงก็ดีตรงนี้แหละวะ “

“ ก็คุณเธอสวยออกขนาดนี้นี่หว่า  ถ้าเจ้าหล่อนประกวดนางงาม ก็คว้าตำแหน่งได้สบายๆละวะ เจ้านายคงกะแผนการรวบรัด เอาเป็นเมียที่ภูเก็ตแน่เลยว่ะ “

“ ห่ะๆๆๆ แค่กอดจูบลูบคลำน่ะคงไหว  ถ้าถึงกับร่วมรักกับเธอน่ะ ไม่มีทางหรอกว่ะ “

“ ทำไมล่ะ ท่าทางงเมื่อเช้า ทำท่าน่าจะไหวนะว้อย  โดปปอะไรเข้าไปก็ไม่รู้ว่ะ แต่แม่แคธรีนอาละวาด เสียเจ้านายหงอยไปเลย ห่ะๆๆ“ เสียงของชายทั้งคู่หัวเราะขึ้นพร้อมกัน

“ เฮ้ย.......ฉันอยู่ใกล้ชิดกว่านาย ฉันรู้ดีน่า หมอห้ามใช้ยาโดปเด็ดขาด และขืนทำคึกไหวกับแม่แคธรีนละก็ ได้ตายคาอกน่ะสิ หมอห้ามขาดเชียวละ โรคหัวใจมันเข้าใครออกใครที่ไหนวะ  แล้วอายุป่านนี้ตื่นเต้นก็แย่แล้ว เมื่อเช้าพอแคธรีน ออกจากห้องไป ถึงกับต้องใช้อ๊อกซิเย่น ช่วยหายใจเชียวนะถ้าจะตื่นเต้นไปหน่อยว่ะ “

“ เฮ้อ........รู้ทั้งรู้อย่างนี้ ยังอยากได้เมียสาว อยากตายเหรอไงวะ แต่เจ้าหล่อนก็น่าว่ะ น่าจริงๆ มองตรงไหนๆก็เกิดอารมณ์ แค่เห็นวับๆแวมๆนี่ก็แย่แล้ว  ถึงฝั่งเมื่อไหร่ ฉันคงต้องหาที่ลงแล้วละไม่ไหวว่ะ  ผู้หญิงอะไรวะ เซ็กซี่ชิบเลย  “

“ งั้นคืนนี้นายก็สบายแล้วสิ ไม่ต้องตามอีกใช่มั้ยวะ “

“ ก็ดูๆเจ้าหล่อนเข้าห้องอีกสักพักหนึ่ง ก็โอเคแล้วละ งานหนักรอเราอยู่ที่ภูเก็ตพรุ่งนี้โว้ยเพื่อน “

“ ที่ภูเก็ตก็คงไม่เท่าไหร่หรอก แม่คนนี้ไม่คิดสั้นหรอกว่ะ เงินมากมายมหาศาล มากองเทียบอยู่ตรงหน้า จะหนีก็โง่ตายห่ะ  และอีกอย่างเจ้าหล่อนไม่เคยมาเมืองไทย ไม่รู้จักใครจะกล้าหนีไปไหนวะ “

“ แต่แม่คนนี้ถือว่าตัวเองสวยนะเว้ย มีเศรษฐีมารอเข้าคิวเป็นตับ เจ้านายใช้ลูกล่อลูกชน ใช้เงินซื้อทุกอย่างประเคนให้ครอบครัวเจ้าหล่อนมาตั้งสองปี ยังไม่ยอมเลย มาคราวนี้โดนแม่เลี้ยงวางแผนขาย และมาติดกับบนเรือนี่หรอก ที่ดิ้นไม่หลุดน่ะ ยังไงก็ประมาทเจ้าหล่อนไม่ได้ อย่าลืมว่าแคธรีนมีเชื้อสายเป็นคนไทยด้วยนะ ขืนหนีไปได้ละก็ พวกเราโดนเจ้านายเอาตายแน่ ผู้หญิงอย่างแคธรีนน่ะ ใครเห็นก็อยากได้ว่ะ มีความสวยเป็นใบเบิกทางได้ทุกอย่างนะเว้ยพวก “

ชานนท์นิ่งฟังเงียบ จริงของพวกมันความสวยของแคธรีน ให้ทั้งคุณให้ทั้งโทษต่อตัวเธอเอง แ คธรีนน่าสงสารนัก เธอหวาดกลัว ความไม่แน่นอนของช่วงชีวิต ในขณะนี้อย่างที่สุด เราจะต้องวางแผนการหนีทันที อย่างที่ไม่ให้พวกลูกน้อง ของเฮ็นรี่ได้ตั้งตัวทัน เขาเดินกลับไปที่ห้อง และโทรวางแผนกับเพื่อน ที่มารออยู่ที่ภูเก็ตแล้ว  

 

แคธรีนกลับเข้ามาในห้องแต่งตัว ที่เพื่อนนางแบบคนอื่นได้เปลี่ยนเสื้อผ้า และกลับไปห้องกันเกือบหมดแล้ว และเธอเป็นคนสุดท้ายที่กลับเข้ามา ซึ่งมีซูซานที่ยังคงคอยเธออยู่ ทั้งสองหลิ่วตาให้กันนิดหนึ่งอย่างมีนัยและต่างก็หัวเราะขันๆ แคธรีนเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นชุดราตรีสั้นสี้ดำ เปลือยไหล่ ปักคริสตัล ที่ขอบเสื้อตรงอก วิบวับล้อแสงไฟสวย ด้วยผ้าที่บางเบาพริ้วพราย หมุนกายน้อยๆที่หน้ากระจก ยิ้มเยือนกับกระจก ด้วยท่าทางสำราญบานใจมีความสุข และเดินกลับไปที่ห้องพัก เธอเห็นคนของเฮ็นรี่ ยังเกร่คอยดูเธอ ที่หญิงสาวแกล้งไม่เห็น และเดินเข้าห้องพักไป  ครู่ใหญ่เธอแง้มประตูออกดู ก็ยังเห็นชายผู้นั้นยืนอยู่ ที่ปลายโถงทางเดิน เธอนึกแช่งชักหักกระดูกเฮ็นรี่อยู่ในใจ และเดินไปเดินมา รอเวลานัดหมาย เริ่มรำพึงขึ้นในอก.........ชานนท์คะ คุณจะรักฉัน อย่างที่ฉันรักคุณมั้ยนะ ความรักที่ฉันมีต่อคุณ ทำให้ฉันคลายความทุกข์ในอก ไปได้ตั้งมากมาย มีกำลังใจ ที่จะต่อสู้ชีวิตที่แสนจะเดียวดาย โลกงดงามกว่าที่ฉันเคยรู้สึก มันช่างเป็นความรู้สึก ที่เปี่ยมสุขจริงๆ ..........เสียงโทรศัพท์ของเฮ็นรี่ดังขึ้น ที่เธอจำเป็นต้องรับ และทำเสียงงัวเงีย

“ มีอะไรหรือคะเฮ็นรี่ ฉันง่วงจะแย่แล้ว ฉันเหนื่อยมากเลยค่ะ และถ้าคุณจะชวนฉันไปคาสิโน ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ ฉันยืนขาแข็งถ่ายรูปกับใครต่อใครตั้งนาน ฉันขอตัวนะคะ “

“ โอว.........ขอโทษนะที่รัก ที่โทรมารบกวน นอนเสียนะแคธรีน พรุ่งนี้เช้าพบกัน เครื่องบินจะมารับเราทันทีที่เรือถึงภูเก็ต ราตรีสวัสดิ์นะ แม่กระต่ายน้อยของฉัน “

“ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ “ .เธอใจหายวาบกับคำของเฮ็นรี่........พรุ่งนี้แล้ว ที่เรือจะถึงประเทศไทย มันถึงเวลาแล้วสินะ........ที่จะวัดดวงของเรา ชานนท์........ยังไงคืนนี้ฉันต้องพบคุณให้ได้  เธอพยายามโทรหาเขาแต่ไม่มีสํญญานตอบรับ ที่ทำให้แคธรีน ยิ่งกระวนกระวายใจมากขึ้น

ซูซานมารับเธอที่ห้อ งเมื่อมองซ้ายมองขวาไม่เห็นใคร ทั้งสองก็รีบออกวิ่ง ลงลิฟท์ไปข้างล่าง  สองสาวหัวเราะคิกๆอย่างรู้สึกสนุก

“ ซูซาน........ฉันตื่นเต้นจังเลย ฉันนัดเขาที่นี่ อย่างที่เธอบอกน่ะ แต่โทรหาเขาไม่ติดน่ะ แล้วจะเจอกันเหรอ “

“ ข้างล่างนี่อับสัญญานจ๊ะ  ฉันลืมบอกเธอไปน่ะ “ คำของซูซานทำให้สีหน้าของแคธรียแสดงความยุ่ยากออกมาทันที  

ผับใหญ่โตมโหฬารเกือบเท่าสนามฟุตบอล สำหรับผู้โดยสารชั้นสาม ที่แบ่งแยกกับผู้โดยสารชั้นหนึ่งชั้นสองออกจากกัน และกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาว ที่อยู่ในคลาสนี้ จึงมีมากมายเป็นพิเศษ เสียงเพลงร๊อคดังเร้าใจ เมื่อเปิดประตูกฮอลล์เข้าไป ทั้งซูซานและแคธรีน ถึงกับต้องหันหน้ามามองกัน ในความสลัวมืด ที่มีเพียงแสงไฟเทคที่วิบวับเป็นจังหวะ เข้ากับเสียงเพลงเร้าใจ และคราคร่ำไปด้วยผู้คนที่กำลัง เต้นกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยง เสียงดีเจเรียกร้อง พูดคุยเป็นภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส  

“ ซูซาน.........เราหาเขาไม่เจอแน่เลย และเขาก็หาเราไม่เจอด้วยละ ทำไงดีล่ะ “

ซูซานถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อย่างหนักอก ความคิดหนึ่งแว่บเข้ามา  จูงมือแคธรีนเดินไปใกล้ดีเจ ที่ควบคุมแผงการทำงาน ของแสงสีเสียง และเห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ถือกีร์ต้าโปร่ง กำลังรอเวลา ที่จะคั่นความมัน ให้บรรดาเท้าไฟได้พักเหนื่อย ซูซานดึงข้อมือเธอไปที่ดีเจ หนุ่มผมบอร์นคนนั้นทันที

“ คุณคะคุณ..........ดิฉันขอแนะนำนี่แคธรีน นางแบบสุดฮ๊อต ที่ถ่ายแบบกับโว๊ค กับเพ้นเฮ้าท์กับอีกหลายฉบับค่ะ หลายสำนักพิมพ์ค่ะ “ เธอเอ่ยตะโกนแข่งกับเสียงเพลง และที่สุดเขยิบไปกระซิบที่ข้างหูเขา

ดีใจหนุ่มสุดหล่อมองมาที่แคธรีน ส่งยิ้มเยือน และมองสำรวจเธอนิ่งๆ ท่ามกลางแสงไฟวิบวับ ส่งมือมาให้จับและร้องออกมาทันที

 “ ไฮ.......แคธรีน แคธรีนที่มีชื่อสกุลเป็นเอเซีย ใช่มั้ยครับ ดีใจจังครับ ผมชอบคุณมาก ผมซื้อนิตยสารทุกเล่มที่มีคุณ ยินดีมากครับที่ได้รู้จัก และยังได้พบตัวจริง ที่สวยสุดฤทธิ์สุดเดช “ เขาเอ่ยเสียงดัง ด้วยรอยยิ้ม สายตาเขาระริกด้วยความตื่นเต้น จับจ้องมองเธอ พร้อมทั้งเคลื่อนกายลงมายืนใกล้ๆ เข้าจูบแก้มเบาๆทันที  

แคธรีนยิ้มหวานให้เขานิดหนึ่ง และหันมากระซิบกับเพื่อนสาว “ เธอจะบ้าเหรอซูซาน ฉันไม่ได้อยากพบใครนะ  เธอก็รู้ว่าฉันไม่อยากเปิดเผยตัวเองน่ะ “

“ แต่มันจะเป็นวิธีที่เธอ จะได้พบที่รักของเธอที่นี่นะ ไม่งั้นเราก็คงต้องกลับขึ้นไปข้างบน และเธอคงต้องรอเขาที่ไหนสักที่ จนกว่าจะติดต่อกันได้น่ะ “ ซูซานกระซิบตอบ

“ แล้วยังไงล่ะ เธอจะให้นายคนนี้ประกาศ ตามหาเขาให้ฉันเหรอไง ไม่ได้หรอกนะซูซาน มันอันตราย “

“ เธอทำตามฉันก็แล้วกัน ถ้าเธออยากพบพ่อสุดหล่อของเธอ “ ซูซานเอ่ยกับเธอ และรีบกระซิบที่ข้างหู ดีเจสุดหล่อทันที อย่างที่แคธรีนก็ไม่สามารถทักท้วงได้ทัน “ เอ่อจบเพลงนี้มีโฟล์คซองคั่นรายการใช่มั้ยคะ “

“ เอ่อครับ.........ทุกคนจะได้พักเหนื่อยน่ะครับ เรามีโฟล์คซองหวานๆให้ฟังครับ ลดดีกรีความร้อนแรงไว้สักครู่น่ะ ห่ะๆๆๆ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งหัวเราะเบาๆ 

“ เพื่อนฉันอยากจะร้องเพลงสักเพลง เป็นโฟล์คซอง คุณจะขัดข้องมั้ยคะ  แคธรีนเล่นกีร์ต้าและร้องเพลงได้เยี่ยมมากเลยนะคะ “

ดีเจสุดหล่อเสียงใสทำตาโต ด้วยท่าทางยินดี “ โอว........จริงเหรอครับ ได้เลยๆ ยินดีมากเลยนะครับ “

แคธรีนใจหายวาบ กับความคิดอันแสนปราดเปรื่องของเพื่อนสาว และรีบเอ่ยขัด “ แต่ฉันไม่นะซูซาน ฉันไม่อยากเปิดเผยตัวเองขนาดนี้ และฉันก็ประหม่า ที่จะขึ้นร้องเพลงน่ะ “

ดีเจหนุ่มรีบเข้ามาประชิดกายเธอ ยืนหน้ามาจนแก้มแนบที่ใบหูของแคธรีน “ เป็นเกียรติสักเพลงนะครับ ผมจะไม่ประกาศว่าคุณเป็นใคร จะบอกว่าเป็นแขกรับเชิญ เท่านั้นนะครับ “ 

เสียงเพลงร๊อคเร้าใจจบลง ดีเจประกาศพัก บรรดาเท้าไฟเดินกลับไปที่โต๊ะ เขาเอ่ยด้วยเสียงที่อ่อนซึ้ง แทนเสียงกระชากกระชั้นเมื่อครู่  เชิญชวนให้ฟังเพลงรักหวานๆ และเดินไปยืมกีร์ต้าโปร่งมาส่งให้เธอ โค้งด้วยท่าทางเย้าๆให้ และหัวเราะเบาๆ ขันสีหน้าที่ยิ้มแหยๆเจื่อนๆ แต่ก็เอื้อมมือมารับกีร์ต้าจากเขาไปถือไว้ เขาเอ่ยถามถึงชื่อเพลงที่เธอจะร้อง และเดินไปดับไฟเทคทุกดวงลง และเปิดไฟสลัวๆขึ้น และไปที่ไมค์เอ่ยเชิญชวน พร้อมทั้งผายมือมาที่เธอ เปิดไฟดวงตรงที่เธอยืนอยู่บนแผงควบคุม

“ ฟังเพลง Nothing’s gonna change my love for you จากนักร้องรับเชิญ ที่การันตีความสวย สวยมาก สวยที่สุด ปรบมือให้เธอด้วยครับ “ เขาไม่เอ่ยชื่อเธอ ทำให้แคธรีนต้องก้มศีรษะ รับเสียงปรบมือ และเดินไปบนเวทีเล็กๆเป็นแท่นเตี้ยๆ แสงไฟตามเธอไป  เมื่อแคธรีนนั่งบนเก้าอี้ตัวสูง เสียงวี๊ดวิ่วตามมาทันที ที่ทุกคนได้เห็นความสวยของเธอ

แคธรีนตัดความประหม่าทิ้งไป ความเคยชินกับผู้คนริมแคตวอล์ค ทำให้เธอมีสมาธิดีขึ้น และนึกถึงชานนท์ ว่าเขาอาจจะเห็นเธอแล้วก็ได้ รักจากหัวใจแสนหวาน จึงถ่ายทอดออกมาจากหัวใจ ที่เธอเริ่มกรีดปิ๊กลงบนสายกีร์ต้า และขับขานเพลงรักออกมา

 

If I had to live my life without you near me
The days would all be empty
The nights would seem so long
With you I see forever oh so clearly
I might have been in love before
But it never felt this strong
Our dreams are young and we both know
They'll take us where we want to go
Hold me now
Touch me now
I don't want to live without you
Chorus :
Nothing's gonna change my love for you
You ought to know by now how much I love you
One thing you can be sure of
I'll never ask for more than your love
Nothing's gonna change my love for you

You ought to know by now how much I love you

If the road ahead is not so easy
Our love will lead the way for us
Like a guiding star
I'll be there for you if you should need me
You don't have to change a thing
I love you just the way you are
So come with me and share the view
I'll help you see forever too
Hold me now
Touch me now
I don't want to live without you

Chorus :............

 

แคธรีนร้องเพลงรักออกมาจากหัวใจ ใส่อารมณ์หวานอย่างอินไปกับเนื้อเพลง และก่อนที่เธอจะขับขานเพลง ที่บอกถึงความรักความรู้สึกในใจ ท่อนสุดท้ายจบ บุรุษผู้หนึ่งก็ก้าวเดินช้าๆ ด้วยท่าทางมาดแมนแฮนซั่ม เดินออกมาท่ามกลางความมืดสลัว ทุกคนในฮอล์เงียบมองเขา ที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ทั้งสองทอดสายตาสบกันนิ่งๆ แคธรีนคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะร้องประโยคสุดท้ายออกมา I don't want to live without you ........เขายกมือส่งให้เธอ และผู้ฟังในฮอลล์นั้น ก็ยังต่อคอรัสเพลง ออกมาพร้อมๆกันกระหึ่มราวกับคอนเสริท  

เพลงจบลงแล้ว ทั้งสองยังคงยืนมองกันนิ่งๆ แคธรีนวางกีร์ต้าพิงไว้ และวิ่งลงจากแท่นเตี้ย ๆนั้น โผเข้ากอดเขาไว้ ทั้งคู่จดริมฝีปากจูบกันนิ่งนาน ท่ามกลางเสียงปรบมือ ดังขึ้นกึกก้องฮอลล์ ซึ่งทุกคนในฮอลล์นั้นคิดว่าเป็นการแสดงชุดหนึ่ง ที่สั้นๆแต่ซาบซึ้งตรึงใจทุกคน และทำให้หนุ่มสาวหลายคู่ ต้องเข้ากอดและจูบกัน ด้วยความรู้สึกอินไปกับละครสั้นชุดนี้ และเสียงกดชัตเตอร์ห่างๆก็ดังขึ้น พร้อมแสงแฟลช ที่ชานนท์รีบคว้ากายเธอ พาวิ่งหนีออกมาจากฮอลล์

เมื่อประตูห้องของชานนท์ถูกปิดลง สองแขนแข็งแรงช้อนกายงามไว้ในวงแขน และไม่รอให้เวลาแห่งความรอคอย ได้ผ่านพ้นไปแม้เพียงนาทีเดียว ด้วยต่างก็จดจ่อรอเวลา ที่จะได้มีกันและกันอีกครั้ง ไม่มีภาษาใดที่ต้องสื่อบอกกันอีกแล้ว ภาษากายได้บอกความต้องการ ในหัวใจของทั้งคู่ แทนคำพูดทั้งหมด

 

* สองกายกระหวัด อ้อมแขนกกกอดกันไว้ บนเตียงเล็กๆ ความซาบซึ้งจากกายสู่กาย จากใจสู่ใจ มากมายเกินกว่าจะเอ่ยคำใดออกมา ชายหนุ่มฝังปลายจมูก ลงบนซอกคอหอมกรุ่น อย่างรู้สึกทั้งรัก ทั้งหวงแหน และตามมาด้วยอารมณ์หวานหวาม ละไล้ใบหน้า มาจดปลายจมูก ลงบนร่องอกงาม สูดความหอมกรุ่น อย่างชื่นอกชื่นใจ สองมือบางยกขึ้นประคองแก้มเขาไว้ ทั้งสองสบตากันนิ่งๆ และค่อยๆประทับจูบกันอย่างดื่มด่ำ นิ่งนานอีกครั้ง ไฟสวาทในกายของคนทั้งคู่ลุกโชน ร้อนเร่า ความรู้สึกในหัวใจอาบอิ่มสุข และที่ต่างก็รู้สึกหอมหวาน เกินกว่าที่จะเอ่ยพรรณา

ชุดราตรีที่รัดรึงรอบอก ถูกปลดลง ให้ทรวงอกอิ่มได้อวดสายตา อวดความงดงามที่ชูชันท้าทาย ให้ชายหนุ่มใจเต้นระทึก และต้องจดริมฝีปากลงดื่มด่ำ มือหนาประคองกอบกำไว้อย่างหวงแหน กายงามแอ่นกายหงายแหงนให้เขาเชยชม แต่สองมือบางก็ต้องประคองแก้มสากไว้แน่น เมื่อเขาหลงลืมที่จะปรานี จนมุกสีชมพูเม็ดงามแดงระเรื่อ

เสียงครางแผ่วรอดริมฝีปากบางออกมาเบาๆ บอกความรัญจวน “ ชานนท์ .......อืม......ชานนท์ “

ใบหน้างามแดงก่ำ ด้วยเพลิงพิศวาส ที่คนช่ำชองปลุกให้ลุกโชนจนกายงามระริกเร่า มือบางไขว่คว้ากายหนา กระชับบีบท่อนแขนหนาไว้แน่น

อารมณ์รักอารมณ์ปรารถนา ที่มีให้กันร้อนแรงขึ้นตามลำดับ ธรรมชาติในกายของคนทั้งคู่ ร้อนจนเกินพิกัด ที่จะทานทนได้อีกต่อไป ชายหนุ่มปลดอาภรณ์ บนกายตนเองออก อย่างนึกเดียดฉันทร์มันนัก  เนื้อแนบเนื้ออุ่นอก มือหนาสอดไว้ใต้แผ่นหลังนวลเนียน รั้งกายเธอขึ้น ละใบหน้าลงบนบัวคู่งาม เชยชมจนสมใจปรารถนา มือบาง ละไล้แผ่นหลังหนา เลื่อนลงจนถึงกล้ามเนื้อแข็งแรงบนสะโพก ละเลื่อนมาบีบกระชับกับความแข็งแกร่งอย่างหาญกล้า แต่ด้วยหัวใจที่เต้นระทึก

เสียงกระเส่ากระซิบบอกกระซาบ อยู่ที่ริมแก้มนวล “ แคธรีนผมจะขาดใจ “

เสียงครางในลำคอแผ่วโหยเบาๆ เมื่อเขาไม่ได้ใจร้อน ที่จะรักและกลับรุกรานทรมานเธอ  มือหนาสอดรัดไว้ใต้สะโพกงาม ปลายลิ้นกรีดไล้ซอกซอนลงรุกรานล่วงล้ำ กายบางสุดทานทนส่ายร่างหนี มือบางจิกลงบนบ่าแข็งแรงไว้แน่น ชานนท์รู้ตัวว่าเขาเอง ก็ทรมานจนใจจะขาดรอนๆ แสงสีส้มของดาวไลท์บนเพดาน ทาบทากายเปลือยเปล่า ที่ดิ้นเร่า เขาใช้สายตาโลมเลียม และเรือนกายขาวผ่อง ที่อวดส่วนโค้งส่วนเว้า ทำให้เขาไม่อาจทานทนกับความงดงาม ที่ยั่วยวนนั้นได้อีกต่อไป และจำเป็นที่จะต้องมอบรัก ในทันทีก่อนที่เขาจะทะลักล้น จนท่วมหัวใจออกมาเสียก่อน

กายบางผวาเฮือก ร้องกรีดออกมาเบาๆ สองแขนเรียวเข้ากอดรัดรึงกายหนาไว้แน่น ร้องครางรำพัน ด้วยความกระสันต์รัญจวน และรับจูบจากริมฝีปากอุ่น ที่เลื่อนมาปิดปากเธอไว้ กายระริกเร่าอิดเอื้อนเบือนหนี เหมือนจะยั่วให้เขาจำต้องถาโถมลงโรมรัน สมองของสาวน้อยอึงอลสับสน แต่กายและใจเปี่ยมสุข เมื่อไม่รู้สึกเจ็บปวดอย่างวิกฤติเหมือนคราวแรก แต่กลับกลายเป็นความอุ่นซ่าน ที่หวานหวามรัญจวน

“ ชานนท์.......” เสียงเพรียกชื่อเขา รอดริมฝีปากสวยออกมาเพียงแผ่ว

ชายหน่มรู้สึกแต่ว่า หัวใจตนเองเต้นถี่แรง และถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ อย่างที่ไม่สามารถจะควบคุมมันไว้ได้  ความเป็นเพลย์บอย ที่เที่ยวมาจนแทบทุกมุมโลก ไม่เคยเลยสักครั้ง ที่จะตื่นเต้นจนบังคับตัวเองไม่ได้ขนาดนี้ กล้ามเนื้อเต็มตึงบนกายสาว บีบรัดรึงเขาจนใจระทึก และแทบขาดใจ ชานนท์จำต้องพ่ายแพ้ใจตนเอง เป็นครั้งแรก เมื่อเขาไม่อาจทานทน กับเพลิงกามาได้อีกต่อไป และจำต้องดับมันลงก่อนที่เขาจะมอดไหม้เป็นจุล ใจเขาเร่งรัวระทึกและถี่แรงขึ้นเรื่อยๆ  บัวงามกระเพื่อมระริกไหว ตามจังหวะของหัวใจเขา ที่ถี่กระชั้น ดวงตาคู่สวยหลับพริ้ม มือบางบีบเกร็งไว้บนท่อนแขนแข็งแรง  และยอมจำนนแล้ว ที่จะตอบสนองตามที่เขา เร่งเร้าโรมรันไม่หยุด  หญิงสาวรู้แล้วว่า ทั้งรักทั้งใคร่ สองอารมณ์ที่แยกกันไม่ได้ และถ้ามีทั้งสองอารมณ์จะเปี่ยมสุขเพียงใด

สองกายก่ายกอดกันไว้ ด้วยแรงรักและปรารถนา แม้เวลาแสนสุขจะผ่านไปแล้วก็ตาม เสียงแผ่วเอ่ยถาม

 “ แคธรีน........คุณมีความสุขเหมือนผมมั้ย ผมไม่เคยมีความสุขได้เท่านี้เลย “

ขนตาหนาสีน้ำตาลกระพริบถี่ๆ ลืมตาโตคู่สวยขึ้นมองหน้าเขา มือบางไล้ไปบนแก้มสากเบาๆ ยื่นหน้าไปจุมพิตบนจมูกโด่งสวยของชายหนุ่ม คลี่ยิ้มออกมาบางๆ

 “ ชานนท์คะ........เพียงแค่คุณกอดฉันไว้ ฉันก็มีความสุขที่สุดแล้วค่ะ ฉันไม่มีใครและเหมือนตัวคนเดียวในโลก ฉันต้องการเพียงความรัก และความสงสารจากคุณเท่านั้น “

“ พรุ่งนี้นะแคธรีน เราก็จะถึงเมืองไทยแล้ว เตรียมตัวไว้นะที่รัก ยังไงผมก็ต้องพาคุณหนี เพราะถ้าเข้ากรุงเทพฯแล้วจะยิ่งลำบากกว่าที่นี่  “

“ เราจะรอดใช่มั้ยคะ “

“ เราต้องทำสำเร็จสิที่รัก “

 

เช้าวันใหม่ที่เรือลำมโหฬารจอดสงบนิ่ง อยู่ในน่านน้ำประเทศไทย นักท่องเที่ยวต่างก็ขึ้นไปอยู่ตามดาดฟ้าเรือชั้นต่างๆ เพื่อชมวิวทิวทัศน์อันสวยงาม กันอย่างตื่นตาตื่นใจ รวมทั้งแคธรีนและซูซาน ทั้งสองสาวเข้ากอดกันไว้ แคธรีนเอ่ยขึ้นกับเพื่อนสาว

“ ฉันใจหายจังเลย ที่เราจะต้องจากกัน สักวันเราจะพบกันใช่มั้ยจ๊ะซูซาน “

“ เราต้องได้พบกันแน่จ้ะ ฉันก็ใจหายนะแคธ และก็เป็นห่วงเธอมากด้วย แคธรีนฟังฉันนะ ถ้ามันเสี่ยงมากนัก ก็จดทะเบียนกับเฮ็นรี่ไปก่อน และค่อยรอโอกาสให้เขาตายใจ แล้วหนีทีหลังนะจ๊ะ การเสี่ยงถ้ามันไม่คุ้มก็ไม่ได้อะไรเลย นอกจากสูญเสีย คิดให้รอบคอบนะที่รัก “ ซูซานเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ซึ่งเธอก็พยักหน้าน้อยๆอย่างเข้าใจ และเมื่อกราดสายตาหันมามองทางด้านหลัง และเอ่ยบอกเพื่อนรัก

“ ฉันก็หวั่นใจเหลือเกิน เธอดูสิ........คนของเฮ็นรี่ มาคอยเฝ้าฉันแต่เช้า ฉันกลัวว่าฉันจะไม่ได้พบกับชานนท์อีก ฉันไม่รู้ว่าเขาจะช่วยฉันด้วยวิธีไหน “ เธอเอ่ยพร้อมถอนหายใจออกมา ซูซานเหลือบแลไปรอบๆ และก็เห็นอย่างที่เพื่อนสาวบอก คนของเฮ็นรี่  ยืนเฝ้าแคธรีนอยู่ถึงสามจุด

แคธรีนเห็นชานนท์ ยืนใช้มือล้วงกระเป๋ากางเกงแสลค เหม่อมองออกไปข้างหน้า ห่างจากเธอไปอีกด้านหนึ่ง เขาสูงใหญ่สมาร์ทมาดแมน บุคคลิกเขาเป็นภาพประทับใจ ที่เธออดที่จะเหลือบแลมองไม่ได้ เขาสุขุมลุ่มลึก และใจเย็น แววตาเฉลียวฉลาด ซ่อนไว้ภายใต้ดวงตาสีสนิมสวย แคธรีนนึกถึงภาพรักหวานเมื่อคืน ที่ต่างก็ปรนเปรอป้อนความสุขให้กัน ครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างไม่รู้เบื่อ เธอและเขาลืมทุกอย่างในโลกนี้ ลืมแม้กระทั่งเวลาที่จะต้องจากกัน ความอาวรณ์เมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาตีสี่ ที่ทำให้เขาและเธอจำต้องผละจากกัน และจุมพิตกันครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยหัวใจที่ห่วงหา ริมฝีปากเขาจดจูบที่มือบาง และหยิบกล่องแหวนที่ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมา สวมให้ที่นิ้วนางข้างซ้าย

“ วันนี้ผมไปที่ร้านจิวเวอรี่ และเลือกซื้อให้คุณ อยากให้คุณสวมไว้นะที่รัก “

เธอมองแหวนเพชรวงสวย ที่เขาบรรจงสวมให้ ด้วยรอยยิ้มปิติ น้ำตาเอ่อคลอจนริมฝีปากสั่นระริก เข้ากอดเขาไว้ กระซิบบอกเขาที่ริมแก้ม

“ ขอบคุณค่ะที่รัก ฉันรักคุณเหลือเกิน จำไว้นะคะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันก็ตาม ฉันจะรักคุณคนเดียวและจะรักตลอดไป จวบจนลมหายใจสุดท้ายของฉัน “

ซูซานเชยคางเธอขึ้น เอ่ยถามด้วยสีหน้าฉงน “ ร้องไห้ทำไมเหรอแคธรีน ต้องเข้มแข็งยิ้มสู้สิ “

“ ซูซาน.......จะมีใครในโลก ที่ต้องขมขื่นอย่างฉันมั้ย การถูกบีบบังคับแบบนี้ ฉันนึกว่าจะมีแต่ในหนัง มันโหดร้ายกับความรู้สึกของฉันมากเหลือเกิน ฉันเหมือนนักโทษรอเวลา ที่ผู้คุมจะพาไปตะแลงแกง ที่ยิ่งใกล้เวลา ฉันก็ยิ่งทุรนทุราย “

“ คิดบวกสิจ๊ะที่รัก เขาไม่ได้พาเธอไปฆ่า เขากำลังพาเธอไปสู่ขุมสมบัติ จำไว้นะสาวน้อยถ้ามีเงิน ทุกอย่างก็ย่อมได้สมใจปรารถนา เธออ่อนต่อโลกมากจ๊ะ ที่คิดถึงแต่ความหวานแหวว โลกแห่งความมีอิสรเสรี แต่ฉันก็เข้าใจนะว่าความรัก ไม่เข้าใครออกใคร และจำไว้นะว่ามันจะมีทุกรสชาติ ทั้งหวานทั้งขม ทุกข์สุขคละเคล้ากันไป แล้วเราจะโทรหากันบ่อยๆนะแคธรีน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอจ้ะ “ ทั้งสองสาวเข้ากอดกันไว้ เมื่อคนของเฮ็นรี่เดินเข้ามาหาเธอ ก้มศีรษะให้นิดหนึ่ง เอ่ยบอกเบาๆ  

“ คุณแคธรีน........ท่านคอยทานเช้าด้วย และคุณคงจะต้อง ไปเตรียมของเพื่อขึ้นฝั่งด้วยนะครับ ได้เวลาแล้วละ “

ชานนท์หันหน้ามามองเธอนิดหนึ่ง ทั้งสองทอดสายตาสบกัน และต่างคนต่างก็ใจหาย เหมือนหัวใจจะขาดรอนๆ ชานนท์หันหลังและเดินจากไปทันที แคธรีนซบหน้าสะอื้น ลงกับบ่าของซูซานเบาๆ

 

* เกิดผิดพลาดทางเทคนิคค่ะ ไม่ทราบหายไปเกือบทั้งตอนได้ยังไง มาลงให้ใหม่ครบแล้วนะคะ *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 5 : ภาษากาย อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4591 , โพส : 15 , Rating : 96% / 20 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 739
ลุ้นต่อไปจนถึงตอนหน้าเลยค่ะ
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.240.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:00
# 14 : ความคิดเห็นที่ 452
ลุ้นๆ ไม่รู้จะหนีรอดอ่ะป่าว
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.21.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 21:56
# 13 : ความคิดเห็นที่ 251
good luck na Katrien&Chanont
PS.  พูดน้อย ต่อยหนักฮะ
Name : 23Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 23Secret [ IP : 171.25.155.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤศจิกายน 2553 / 01:09
# 12 : ความคิดเห็นที่ 91
I hope they can make it naka
PS.  It is me ตัวกิน PALA
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.122.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2553 / 01:15
# 11 : ความคิดเห็นที่ 79
ได้อ่านเต็มร้อยแล้ว ขอบคุณนะคะ
Name : Aomy [ IP : 58.9.17.109 ]

วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 19:46
# 10 : ความคิดเห็นที่ 76
100% ทำไมมีนิ้ดดดดเดียวเอง
เหมือนเนื้อเรื่องหายไปเยอะเลยค่ะ
Name : Aomy [ IP : 180.210.216.74 ]

วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 17:23
# 9 : ความคิดเห็นที่ 75

ขอให้หนูแคทหนีให้พ้นนะค่ะ 


PS.   เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน **~** แต่การรอคอยกลับนานแสนนาน
Name : น้องสี่น้ำตาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องสี่น้ำตาล [ IP : 182.53.151.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 17:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 72
รอต่อคร่า
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.184.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 00:12
# 7 : ความคิดเห็นที่ 71

ลุ้นให้หนีให้ได้ค่า

สู้ๆ


PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 182.52.57.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 22:55
# 6 : ความคิดเห็นที่ 70
ขอให้หนีรอดปลอดภัยนะจ้ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 118.174.63.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 22:13
# 5 : ความคิดเห็นที่ 69
นั่นจิ จะหนีตาแก่นี่ได้ป่าวอ่ะ แคทน่าจะแกล้งๆ ยอมไปก่อนเน๊อะ เพราะไงตาเฒ่าเฮนรี่นี่คงทำไรมะได้อ่ะ
Name : Rainam13 < My.iD > [ IP : 124.122.93.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 21:52
# 4 : ความคิดเห็นที่ 68


ต้องขอบคุณซูซาน เยี่ยมมากเลยที่หาทางให้ทั้งคู่ได้เจอกัน แต่ยังรอลุ้นทั้งคู่จะหนีไปด้วยกันได้หรือไม่
รอไรเตอร์มา up ต่อ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.24.249.121 ]

วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 21:28
# 3 : ความคิดเห็นที่ 67
หนีให้ได้น๊า 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 222.123.220.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 21:12
# 2 : ความคิดเห็นที่ 64
ท้้งคู่ต้องหนีได้แน่เลย ...แต่หนีได้แบบแอบลุ้นใช่มั้ยจ๊ะไรท์เตอร์
Name : bpeng < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bpeng [ IP : 183.89.58.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 18:13
# 1 : ความคิดเห็นที่ 63
เอาใจช่วยให้หนีรอดจ๊ะ
Name : dekbanna [ IP : 110.164.37.65 ]

วันที่: 25 ตุลาคม 2553 / 15:30
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android