คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 33 : แผนร้ายมาเฟียหน้าเย็น อัพ100%


     อัพเดท 17 ม.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 63,743
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 33 : แผนร้ายมาเฟียหน้าเย็น อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2733 , โพส : 19 , Rating : 99% / 27 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 33 แผนร้ายมาเฟียหน้าเย็น อัพ100%

 

แดเนียลนั่งคู่มาในคาดิแลคคันหรู กับแคธรีน เมื่อเห็นเธอบึ้งตึงขึ้งเครียด และพยายามเอ่ยถามอย่าเอาอกเอาใจ ด้วยสีหน้ายิ้มเยือน

“ วันนี้คุณทานค่ำน้อยมากเลยนะ เดี๋ยวกลับมาต้องหาอะไรทาน ก่อนนอนอีกสักหน่อยนะครับ ผมให้พ่อครัวทำซุปไว้ให้ ทานแล้วจะได้นอนหลับสบาย ตอนนี้ลูกเริ่มดิ้นบ้างเหรอยัง บอกผมหน่อยสิ ผมตื่นเต้นอยากรู้น่ะ “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งก้มมองท้องของแคธรีน

แคธรีนปรายตามองเขานิดหนึ่ง ลอบถอนหายใจ ครุ่นคิดอย่างรู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจ  .........เราไม่มีอารมณ์ที่จะห่วงตัวเอง เขาทำไมไม่รู้บ้างนะ  เขาจะทำดีกับเราทำไม ในเมื่อเราไม่มีวันที่เราจะรักเขา และเขาก็รู้ดีจะมีคนที่รักข้างเดียว และไม่หวังผลอะไรตอบแทนเลยจริงเหรอ เขาจะเอาชีวิตหนุ่ม พร้อมทั้งหัวใจ มาผูกติดอยู่กับเราทำไมกันล่ะ เฮ้อ........ทำไมเราถึงไม่เข้าใจ แดเนียลเลยนะ

“ แคธรีน....... ยังโกรธผมอยู่อีกเหรอ ผมมีเหตุผลนะครับ อย่าหน้าบึ้งสิ ผมไม่สบายใจ พูดกับผมสักคำสิ ด่าก็ได้นะ ผมอยากฟัง “ เขาทอดเสียงอ่อนวิงวอน  

“ แดเนียล........ฉันไม่ได้โกรธ ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น ฉันเพียงแต่ห่วงสามีของฉัน ฉันไม่สบายใจ ฉันไม่อยากพูดอะไรเลยรู้มั้ย “ แคธรีนพรั่งพรูคำพูดออกมา ด้วยสีหน้าที่บอกถึงความหงุดหงิด

“ โอเค........หมอบอกผมว่าคนท้องจะหงุดหงิด ผมขอโทษ “

แดเนียลเอ่ยแล้วนั่งนิ่งเงียบ ทอดถอนใจออกมาเบาๆ ไม่รบเร้าถามอะไรอีก ทั้งคู่ตกอยู่ในภวังค์ความคิด มาจนเกือบถึงโรงพยาบาล ชายหนุ่มรับโทรศัพท์เมื่อมีเสียงเรียกเข้ามา เขากรอกเสียงลงรับสาย และนิ่งฟังเงียบๆ รับคำในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยสั่ง

“ จัดการตามแผนได้เลย “ เขาเอ่ยจบและวางสายลง และหันมามองหน้าเธอนิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

“ ผู้หญิงคนนั้น อยู่กับเขาที่โรงพยาบาล “ เขาเอ่ยบอกด้วยเสียงเรียบๆ

แคธรีนลืมสนิท เรื่องที่อาจจะพบกับพร้อมใจ เธอจึงหันขวับมาเอ่ยถามขึ้น “ ฉันควรขึ้นไปพบเธอมั้ยแดเนียล “

“ คุณพ่อของเขาอยู่ด้วย และถ้าคุณพร้อมจะเผชิญหน้าเธอ ผมก็จะอยู่เคียงข้างคุณ แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าแคธรีนคือแคทรียา จะมีคนรู้ก็แค่พี่และน้องของเขา ถ้าคุณจะเปิดเผยตัวเองวันนี้ ผมก็พร้อมนะ ผมแล้วแต่คุณ “ แดเนียลเอ่ยออกมาตามแผนที่กำหนดไว้แล้ว เมื่อเรื่องลงล็อคที่วางแผนไว้แล้ว และได้ผลดีเกินคาด  

“ เอ่อ.......อืม.........แดเนียล เขามีอาการเป็นยังไงบ้างคะ “ เสียงและท่าทางของเธอเกิดความลังเล อย่างที่เขาคิดไว้ล่วงหน้าแล้ว

“ คิดว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง พรุ่งนี้ก็อาจจะออกจากโรงพยาบาลได้ ถ้าเขาอยากออก หรือไม่ก็นอนพักฟื้นอีกสักวันสองวัน แผลแค่นี้ไกลหัวใจน่ะแคธรีน “

“ ฉันติดต่อเขาไม่ได้ ฉันอยากพูดโทรศัพท์กับเขา อยากได้ยินทุกอย่างจากปากเขา จะได้มั้ยคะแดเนียล “ เสียงเธอทอดอ่อนเศร้าสร้อย

“ แคธรีน........ผมเข้าใจคุณนะ พรุ่งนี้ดีมั้ยผมจะไปรับเขามาหาคุณ “

“ แต่ฉันนอนไม่หลับ ฉันทรมานใจ ฉันเป็นห่วงเขา “ เธอรัวเสียงที่สั่นเครือบอกเขา  

“ แล้วจะให้ผมทำยังไง  ผมสั่งคนไปจัดการกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว  มันน่าจะเป็นอย่างนั้นนะแคธรีน รอหน่อยก็แล้วกัน “ แดเนียลเอ่ยด้วยเสียงปรกติ ที่แคธรีนหันขวับไปมองเขา เอ่ยถามด้วยสีหน้าตระหนก

“ จัดการหมายความว่ายังไง “

“ มันเป็นวิธีของผม คุณไม่จำเป็นต้องรู้ “ เขาเอ่ยห้วนๆ พร้อมทั้งมองตรงไปข้างหน้า

แคธรีนยกสองมือขึ้นจับใบหน้าเขาให้หันมา และมองหน้าเขา ทั้งๆที่ในรถมีเพียงแสงจากไฟถนนที่สะท้อนเข้ามา เพียงเท่านั้น

“ บอกฉันมา.......ว่าวิธีไหน บอกฉัน “ เธอเอ่ยด้วยเสียงคาดคั้น

“ หึๆผมรู้ว่าคุณจะต้องห้าม แต่ผมสั่งคนจัดการไปแล้วละ คุณอยู่เฉยๆก็แล้วกัน และเราน่าจะกลับบ้านได้แล้วด้วย เพราะเราไม่น่าจะเข้าไปพัวพัน ให้ตำรวจสงสัย “

สองมือบางกำเข้าหากันและรัวทุบลงบนอกกว้างไม่นับ “ นี่ๆๆๆๆ นายมันบ้าไปแล้วนะแดเนียล นายโทรไปบอกให้คนของนาย ยกเลิกคำสั่งเดี๋ยวนี้นะ ได้ยินมั้ย โทรไปสิ โทรไป ฉันไม่ต้องการแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ “

สองแขนแข็งแรงรวบกายบางกอดไว้แน่น และเอ่ยเตือน “ แคธรีน........อย่าออกแรง เดี๋ยวจะสะเทือนถึงลูก เชื่อผมนะคนดีอย่าดื้อ “

             แคธรีนไม่ฟังเธอดิ้นรนฮึดฮัดขัดขืนเต็มที่ แต่แขนแข็งแรง รัดกายเธอไว้แน่นจนดิ้นไม่หลุด เสียงเธอร้องไห้ฮือๆๆ

“ นายมันใจร้าย โหดเหี้ยมอำมหิต โทรไปสิ โทรไปบอกพวกนั้นให้ปล่อยเธอ โทรไปสิ ฉันขอร้องฮือๆๆๆ ได้โปรดเถอะนะแดเนียล ฉันยอมให้นายทำร้ายใคร เพราะฉันไม่ได้ อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ ฉันขอร้อง ฮือๆๆๆ “

“ แคธรีน........ผมจะไม่ยกเลิก คำสั่งอะไรทั้งนั้น ผมเป็นเจ้านายพวกเขา คำสั่งของผมต้องศักสิทธิ์ เข้าใจมั้ย ผมไม่ใช่เด็กนะแคธรีน ที่นึกจะสั่งให้จับพอจับแล้วก็ปล่อย มันมีค่าเท่ากันแล้วนะ เพราะพวกนั้นจัดการเธอเรียบร้อยแล้ว “

แคธรีนกรีดเสียงใส่เขาทันที “ แดเนียล ฉันเกลียดนาย ฉันเกลียดนาย “

“ เราเก็บเธอไว้ไม่ได้หรอกแคธรีน เธอเป็นตัวปัญหา ที่จะทำให้เรื่องนี้ไม่มีวันจบ เพราะผมรู้ว่าพ่อของเธอจะยอมทำตามใจเธอทุกอย่าง เพราะกลัวเธอฆ่าตัวตาย เราต้องจัดการที่ตัวต้นเหตุ เธอเคยเป็นโรคจิต เธอร้ายกาจกว่าที่คุณคิดนะแคธรีน “ เขาเอ่ยพร้อมทั้งรัดร่าง ที่ยังดิ้นรนของเธอไว้แน่น

“ ไอ้คนใจร้าย ปล่อยฉัน อย่ามาถูกตัวฉันอีกนะ ปล่อยสิ “ แคธรีนพยายามสะบัดกาย ร้องไห้ไม่หยุด และพยายามทำร้ายเขา ร้องไห้ฮือๆพร่ำด่าไม่หยุด “ ฉันจะเกลียดนายไปจนตลอดชีวิต ถ้านายทำร้ายหรือฆ่าผู้หญิงคนนั้น ฉันสัญญา ฉันสาบาน ว่าฉันจะไม่มีวัน พูดกับนายอีกเลยตลอดชาตินี้ ฮือๆๆๆ “

“ แคธรีนฟังผมก่อนสิ ฟังเหตุผลของผมก่อน ผมจะพูดให้คุณฟัง  “ เขาพยายามจะอธิบาย แต่แคธรีนกรีดเสียงใส่ และดิ้นรนขัดขืนเต็มที่  

“ ฉันไม่ฟัง ไม่ฟัง ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ฮือๆๆๆ นายกำลังทำกับเธอ เหมือนที่เฮ็นรี่ทำกับฉัน ฉันรู้ และฉันก็รู้ว่านายร้ายกาจ นายมันเหี้ยมโหด อำมหิต นายเป็นคนที่วางแผน ทำทุกอย่างแทนเฮ็นรี่ ฆ่าฉันด้วยอีกคนหนึ่งสิ ฆ่าฉันสิแดเนียล “ เธอทั้งร้องทั้งดิ้น ทำให้แดเนียล จำต้องรัดร่างเธอไว้แน่น ร่างบางดิ้นรนจนหมดแรง และหมดสติพับไป

 

เจ้าสัวโชคทวี โทรปรึกษากับจิตแพทย์ และหนักใจมากขึ้นเมื่อหมอต้องการ ให้ท่านพาลูกสาวเข้าทำการบำบัดโดยด่วน เพราะเท่าที่เจ้าสัวโทรเล่าเรื่องราวหลายอย่าง ของลูกสาวให้หมอฟัง หมอลงความเห็นว่าพร้อมใจ มีอาการที่น่าเป็นห่วง เธอกำลังเกิดอาการผิดหวังอย่างรุนแรง และกำลังสับสนไม่อาจตัดสินใจอะไรได้ด้วยตัวเองอีก เธอกำลังมีอาการที่อันตรายมาก ถ้าปล่อยไว้อาจเกิดเรื่อง ที่หมอเองก็ไม่อาจจะคาดเดาได้

เจ้าสัวจึงพยายามชักแม่น้ำทั้งห้า ขึ้นมาหว่านล้อมเพื่อจะพาเธอไปพบจิตแพทย์ แต่พร้อมใจกลับอาละวาดบิดา ฟาดงวงฟาดงากรีดร้องร่ำไห้ เกลือกกลิ้งตัวเองลงกับพื้น เมื่อเธอไม่ฟัง เจ้าสัวจำต้องใช้วิธีกักบริเวณ โดยสั่งเก็บกุญแจรถทุกคัน และให้คนดูแลประตูรั้วหน้าตึก ห้ามไม่ให้เธอออกจากคฤหาสน์ และให้เธออยู่แต่ในห้องนอน โดยให้สาวใช้คอยดูแลระวัง เจ้าสัวพะวักพะวน เคร่งเครียดกับทั้งเรื่องลูกสาว และงานผิดกฎหมายก็กำลังมีปัญหาวุ่นวาย ขั้นที่เรียกได้ว่าหน้าสิ่วหน้าขวาน ที่ต้องเร่งจัดการก่อน

ชายจีนร่างลำเตี้ย พลุ่งพล่านจนระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่ กำมือทุบลงบนโต๊ะเสียงดังปัง!ใหญ่  มองหน้าสมุนคู่ใจ ด้วยสีหน้าถมึงทึง เอ่ยถามเสียงกร้าว

“ มึงเล่ามาสิไอ้เหลิม ว่าเรื่องมันเป็นยังไง อั๊วบรรลัยวายวอดไปเท่าไหร่ ลื้อรู้มั้ย  “

เฉลิมชายฉกรรจ์ร่างหนา ลูกสมุนมือขวาก้มหน้าลงน้อยๆ เอ่ยรายงาน “ เอ่อ........เจ้าสัวครับไอ้จ๊อดมันถูกไอ้ฝรั่งคนนั้น ซึ่งความจริงมันเป็นตำรวจสากล ปลอมตัวมาล่อซื้อ ความจริงเราก็ตรวจสอบ ซุ่มติดตามมันแล้วนะครับ ตั้งแต่มันมาติดต่อเมื่อสองอาทิตย์ก่อน แต่มันเนียนมาก มันเช่าโรงแรมอยู่ และก็ออกมาท่องเที่ยวตามปรกติทุกวัน และอาทิตย์ที่แล้วมันกับเพื่อน ที่เรานัดให้มันมาโชว์เงิน เงินของมันก็เป็นเงินจริง ไม่มีปลอมเลยนะครับ ไอ้จ้อดมันถึงได้เชื่อใจ นัดให้มันดูของเมื่ออาทิตย์ก่อน และพอวันนี้นัดส่งของกัน มันก็ซ้อนแผนเข้าล้อมจับ แต่ไอ้   จ๊อดไอ้ดำ มันยิงสู้ตำรวจ ก็เลยถูกวิสามัญ ไอ้พวกที่คุมเชิงอยู่ที่รถ และรอบๆถูกตำรวจล้อมจับ แต่พวกมันก็กระโดดน้ำหนีมาได้น่ะครับ เจ้าสัว “ เขารายงานจบแล้ว ยืนก้มหน้านิ่ง

เจ้าสัวโชคทวีลุกพรวด ไปที่ร่างสมุนมือขวา ฟาดฝ่ามือฉาด!!!ลงบนใบหน้าเหี้ยมจนสะบัดหัน เอ่ยด้วยเสียงคำราม

“ ถุย........บัดซบไอ้พวกโง่ อั๊วบอกแล้วให้ระวัง  ฝรั่งน่ะมันตัวดีที่จะล่อซื้อ พวกมึงทำเป็นฉลาดเถียงอั๊วไงล่ะ มึงรู้มั้ยไอ้เหลิม ว่างานนี้อั๊วชิบหายไปเท่าไหร่ แล้วศพไอ้จ๊อด จะทำให้พวกมันสาวมาถึงอั๊ว ถึงตำรวจไม่มีหลักฐานจับอั๊ว อั๊วก็จะโดนจับตาขึ้นบัญชีดำ กระดิกตัวทำอะไรไม่ได้ ไอ้พวกเวรตะไลเอ้ย.......แล้วยังเสือกกลับมาที่นี่อีก พวกลื้อไปกินหญ้ากันไป ” เจ้าสัวผรุสวาท ออกมาอีกหลายคำ และเดินกลับไปนั่งเอามือกุมศีรษะไว้ และเมื่อนึกได้ก็เงยหน้าขึ้นถามลูกน้องขึ้นอีก

“ อาเหลิม.........ลื้อเร่งไปตรวจตราผู้หญิง ที่เราจะส่งออกไปขายให้ดี ย้ายที่ขังพวกมันวันนี้เลย อั๊วได้กลิ่นไม่ดีน่อ เรากำลังโดนพวกมีอิทธิพลจ้องเล่นงาน อั๊วกำลังให้คนสืบอยู่ว่าใคร อย่าให้อั๊วรู้ก็แล้วกัน อั๊วจะล้างบางเอามันตายแน่ “ เจ้าสัวเอ่ยพร้อมทั้งกำมือทุบลงบนโต๊ะทำงาน ระบายอารมณ์คลั่งแค้น ใบหน้าอวบอูม ถมึงทึงแดงก่ำ

พร้อมใจย่องกริบลงมาจากชั้นบน หลังจากยำคนรับใช้ ที่นั่งเฝ้าและเข้าขัดขวางจนหมอบ ด้วยการใช้แจกันฟาดจนสลบเหมือด เธอได้ยินเตี่ยส่งเสียงล้งเล้ง ด่าลูกสมุนที่มายืนเรียงหน้าสลอน และแอบดูเงียบๆอยู่ที่บันได บรรดาลูกสมุนแต่ละคน ถูกตบหน้าเรียงตัว และไล่ส่ง ยกเว้นเฉลิมลูกสมุนมือขวา เจ้าสัวเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยง ด่าทอไม่หยุด และเข้าไปอยู่ในห้องทำงานกับเฉลิม  พร้อมใจรอจนลูกสมุนทุกคน ที่ยืนก้มหน้าเงียบๆ และต่างก็ยกมือขึ้นลูบแก้ม ที่โดนฝ่ามือเตี่ยของเธอ ที่ต่างก็บ่นงึมงำ และทยอยเดินกลับออกไป

พร้อมใจวิ่งไปที่ประตูบ้าน และรีบไปซ่อนตัวอยู่ที่มุมมืดข้างบันได มองซ้ายมองขวา หาทางที่จะออกไปจากบ้าน เธอมองไปเห็นรถปิคอัพของลูกน้องเตี่ย และรีบวิ่ง ปีนขึ้นไปหมอบแอบ บนกระบะท้ายรถ ของลูกสมุนของเตี่ย ที่จับกลุ่มคุยงึมงำอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะแยกย้ายกันขับรถทยอยออกไป พร้อมใจหมอบเงียบอยูในกะบะท้าย จนรถติดไฟแดงเธอ จึงกระโดดลงมา และวิ่งข้ามถนนไปยืนมองหารถรับจ้าง และพยายามโทรหาพัฒนา แต่เขาไม่รับสาย เธอถอนหายใจสะบัดกายน้อยๆ

และชั่วครู่เดียวรถตู้ติดฟิล์มมืด ก็จอดลงตรงหน้าเธอ ชายฉกรรจ์สองคน ลงมารวบตัวเธอตวัดเข้าไปในรถ เลื่อนประตูปิดดังปัง! และขับหายไปท่ามกลางความมืด

 

*ร่างงามของแคธรีนอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมแขน ชายหนุ่มวางเธอลงบนที่นอนอย่างเบามือ แขนที่ยังสอดอยู่ใต้ร่างเธอ รั้งร่างบางมาแนบอก กลิ่นจากเรือนกายหญิงสาวหอมรัญจวน จนไฟรักในใจคุกรุ่น ไฟสวาทในกายลุกโชน ภาพของสาวน้อยวัยทีน ที่ร่าเริงสดใสในกาลก่อนผุดพราย เข้ามาในมโนภาพ ........เด็กสาวคนนั้นต่างหาก ที่เราหลงรักปักใจมาตลอดเวลา และไม่เคยลืมเลือนได้เลย เขาจดปลายจมูกลง บนริมแก้มนวลเบาๆ ความต้องการเต้นเร่า จนไม่อาจควบคุมความเป็นชาย ที่ตื่นตัวขึ้นรับรสสัมผัส  

ภาพของสาวน้อย ที่ได้ถูกความทรงจำของเขา บันทึกไว้ในหัวใจ ออกมาโลดแล่นในสมอง มือไล้ลงบนแก้มนวลอย่างหลงใหล กลีบปากสวยปิดสนิท ยวนใจให้เขาอยากจดริมฝีปาก มือหนาประคองแก้มบางเลื่อนใบหน้าลง จนปลายจมูกแตะลงบนแก้ม ด้วยใจหมายประทับริมฝีปาก แต่ความรู้สึกฝ่ายดี ออกมาโต้แย้งขึ้นในใจ ทำให้เขาต้องถอนใจ ออกมาอย่างหนักหน่วง สะบัดหน้าออก พ่นลมหายใจพรืดออกมา และค่อยๆดึงแขนที่สอดรอบกายเธอออก และเลื่อนกายลงมานั่ง  คุกเข่าลงข้างเตียง เสยผมที่ระตามใบหน้าให้ นิ่งมองดวงหน้างดงามนั้นนิ่งๆ และจดปลายจมูก ลงบนหน้าผากโค้งมนเบาๆ บอกกับตนเองในใจ..........แคธรีน ผมมีสิทธิ์เพียงแค่นี้ใช่มั้ย ผมรักคุณมาก เกินกว่าที่จะรวบรัดหักหาญ ทั้งที่หัวใจผมร่ำร้อง ต้องการคุณอย่างเหลือเกิน

ชายหนุ่มเดินไปในห้องน้ำ หาผ้าขนหนูผืนเล็กๆชุบน้ำ มาแตะลงบนใบหน้างามเบาๆ เพื่อเรียกสติเธอกลับมา ก่อนที่ความรู้สึกฝ่ายต่ำ จะทำให้เขาไม่สามารถหักห้ามใจได้

“ แคธรีน........แคธรีน.........” แดเนียลเรียกชื่อเธอเบาๆ  ไล้ผ้าบิดหมาดลงบนหลังมือบางเบาๆ

ดวงตาคู่สวยกระพริบถี่ๆ ก่อนที่จะค่อยๆลืมขึ้น และเบิ่งโต เมื่อเห็นใบหน้าเขาอยู่ตรงหน้า และทำท่าจะพรวดพราดลุกขึ้น แต่เขารีบกกกอดกดไว้

“ แคธรีน........นอนเฉยๆสักครู่นะ อย่าเพิ่งลุกพรวดพราด “

เธอนิ่งมองหน้าเขา เห็นสายตาที่เขาทอดมองเธอ เปี่ยมไปด้วยความอาทร และที่เธอไม่อยากเห็นก็คือ ความรู้สึกที่เขาไม่เคยปิดบัง ที่ทำให้คำที่เธอคิดจะก่นด่า ต้องเก็บกลืนลงในอก และเบือนสายตาหนี การจับจ้องของเขา

“ แคธรีน........พรุ่งนี้นะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย ผมจะทำให้คุณสมหวัง มีความสุข “

“ ถ้าฉันจะมีความสุข อยู่บนความทุกข์ ความเจ็บ ความตายของคนอื่น ให้ฉันอยู่อย่างนี้ดีกว่า ฉันขอร้องอย่าทำร้าย อย่าฆ่าเธอ ปล่อยเธอไปเถอะนะคะ ฉันเป็นพุทธ ฉันเชื่อในคำสอนของพระพุทธองค์ ฉันไม่ต้องการสร้างเวรกรรมอะไรอีก เพราะที่ฉันเป็นอยู่ทุกวันนี้ ก็รับกรรมมากพอแล้ว ได้โปรดเถอะค่ะแดเนียล  “ เธอวิงวอนเขาด้วยเสียงเครือสะอื้น

“ แคธรีนผมสัญญา ว่าจะไม่ฆ่าเธอ และจะปล่อยเธอกลับไป เมื่อผมเห็นว่า เธอและพ่อของเธอ หมดพิษสงแล้ว สักวันคุณจะรู้ว่าการกระทำของผม ได้ช่วยคนอีกมากมาย เป็นหมื่นเป็นแสนคน ให้พ้นจากความเลวร้ายจากพ่อของเธอ และอาจจะเป็นการช่วยเธอทางอ้อมด้วย เชื่อผมเถอะนะแคธรีน “ เขาเอ่ยให้สัญญา และพยายามอธิบาย

“ ฉันไม่เข้าใจ  กรุณาบอกฉันตรงๆได้มั้ย “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งเบือนหน้าหนี

“ พ่อเธอค้ายาเสพติด ค้ามนุษย์ เป็นมาเฟียขูดรีด คนที่ทำมาหากินบริสุทธ์ เพื่อเรียกค่าคุ้มครอง เลวพอมั้ยที่ผมจะจัดการ เพื่อช่วยทั้งครอบครัวสามีคุณ ที่รับรองได้ว่า จะไม่รอดจากอำนาจมืดของมันไปได้ และเรายังจะได้ช่วยคนบริสุทธิ์ได้อีกมากมาย จากความชั่วร้ายของมัน  “ เขาเอ่ยเสียงเครียด อย่างจำใจที่ต้องอธิบาย ทุกอย่างให้เธอฟัง

ดวงตาคู่สวยหันกลับมามองหน้าเขานิ่งๆ  มีคำถามมากมายอยู่ในสีหน้า แต่ไม่อาจตั้งคำถามใดเอ่ยออกมา เพราะจนด้วยเหตุผล  ต่างคนต่างสบสายตากัน และพยายามที่จะอ่านใจของเอีกฝ่ายหนึ่ง แคธรีนเชื่อเขา และค่อยๆพลิกกายหันหลังให้ แดเนียลดึงผ้าขึ้นห่มคลุมกายให้เธอ และยืนมองเธอเงียบๆ ก่อนจะเดินกลับออกไป หัวใจที่ห่วงหาสามีมากมาย เกินกว่าจะข่มตาหลับ น้ำตาที่รินหยดลงบนหมอน สะอื้นเบาๆ

“ ชานนท์........พรุ่งนี้นะคะ ฉันจะไปหาคุณ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะไปหาคุณให้ได้ จะไม่มีอะไรมาขวางฉันไว้ได้อีก ฉันสัญญาค่ะ “

 

ชานนท์นอนมองเพดานห้องนิ่งๆ ยาแก้ปวดที่เขาได้รับทำให้เขา อยู่ในภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น ใบหน้าของแคธรีนลอยเด่นอยู่ห่างๆ ที่เขาพยายามตะโกนเรียกเธอ แต่เสียงมิอาจรอดริมฝีปากออกไป เสียงของตนเองจึงก้องอยู่เพียงในอกเท่านั้น ภาพของเธอเลือนหายไป เขาพยายามขยับกาย ดิ้นรน แต่เหมือนถูกพันธนาการไว้แน่น จนไม่อาจขยับ แสงสว่างเรืองๆเจิดจ้าขึ้นทีละน้อยๆข้างกาย ร่างที่ห่มคลุมด้วยจีวรสีคร่ำ ปรากฎยืนอยู่ข้างเตียง ที่เขาพยายามยกมือพนม แต่แขนหนักอึ้ง แม้จะพยายามสักเท่าใด ก็ไม่อาจยกขึ้นได้ เขาพยายามพึมพำเรียก

“ หลวงปู่ หลวงปู่ครับ ช่วยผมด้วย “

“ เจริญสมาธิสิลูก สมาธิทำให้เกิดปัญญา เจ้าลืมเลือน ที่ปู่เคยสอนแล้วหรือไง “

ภาพท่านเลือนหายไป และทำให้เขาปิดเปลือกตา ที่หนักอึ้งลง ภาพท่านปรากฎขึ้นในมโนสำนึก และเดินตามท่านไป เมื่อท่านนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ รายล้อมด้วยลานหินกว้าง อากาศรอบตัวเย็นสบาย ท่านหลับตานิ่งๆ นั่งอยู่ในท่าเจริญสมาธิ และบอกกับเขาทางจิตให้ปฏิบัติ ชานนท์ปฎิบัติตามอย่างว่าง่าย  และเริ่มดำดิ่งเข้าสู่สมาธิจิต และรู้ได้ด้วยการนำทางแห่งจิตวิญญาน ว่าเขาได้เคยสร้างกรรมใด ไว้กับพร้อมใจบ้าง และขณะนี้เขากำลังชดใช้หนี้กรรมนั้นให้เธอ เขาดื่มด่ำอยู่กับสมาธิจิตนั้น นานแสนนานด้วยความอิ่มเอิบ

 แพทย์เจ้าของไข้ โทรไปบอกคุณชำนาญและคุณพิมพรรณ ว่าชานนท์เกิดอาการช็อคขึ้นเมื่อค่อนสว่าง ซึ่งยังไม่ทราบสาเหตุ และกำลังอยู่ในการช่วยชีวิตของทีมแพทย์  คุณพิมพรรณและคุณชำนาญมาถึงโรงพยาบาล เมื่อรุ่งสว่างพอดี และเข้าไปหาลูกชายในห้องไอซียู คุณพมพรรณก้มลงมองลูกชาย ที่มีเครื่องช่วยชีวิตระโยงระยางบนร่างกาย ท่านร่ำไห้ปริ่มว่าจะขาดใจ เมื่อเห็นเส้นกราฟ บนจอพารามิเตอร์ สัญญานชีพทุกเส้น แทบจะเป็นเส้นตรง

“ ลูกแม่........ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะลูก เมื่อคืนที่พ่อกับแม่จะกลับ ลูกก็ยังดีๆอยู่เลย แล้วทำไมล่ะลูก ทำไม ทำไม ฮือๆๆๆ “

พัฒนาได้รับโทรศัพท์จากบิดา และรีบมาที่โรงพยาบาล พร้อมกับซูซาน ทุกคนที่ได้รับอนุญาติเข้ามาดูใจเป็นครั้งสุดท้าย ต่างตระหนกตกใจ กับอาการที่ทรุดลงอย่างไม่น่าเชื่อของชานนท์ โดยทีมแพทย์ก็ไม่เข้าใจถึงสาเหตุ พยาบาลที่เฝ้าไข้ บอกว่าเธอเข้าตรวจวัดชีพจร และความดันเมื่อตอนตีสอง และพบว่าเขามีชีพจรและความดันที่ต่ำผิดปรกติ จึงรีบแจ้งให้แพทย์ทราบ และนำมาเข้าห้องฉุกเฉิน

ซูซานรีบโทรไปบอกแดเนียล ด้วยเสียงตระหนก อย่างแทบจะคุมสติไม่อยู่  “ แดเนียลคุณชานนท์ช็อค เขากำลังตาย คุณต้องรีบพาแคธรีนมาดูใจเขานะคะ “

“ อะไรนะซูซาน บ้าเหรอไง แผลแค่นั้นจะทำให้ถึงตายเชียวเหรอ “

“ ฉันไม่รู้ แต่เขากำลังจะตายจริงๆนะ ฉันสงสารแคธรีน เราจะทำยังไงกันดีคะ ฉันคิดไม่ออก บอกอะไรไม่ถูกเลยค่ะ หมอกำลังหาสาเหตุ และกำลังช่วยชีวิตเขา แต่ก็ไม่รับรองอะไรอีก คุณค่อยๆหาทาง บอกเธอก็แล้วกันนะคะ นะคะ......แดเนียล ให้เธอสะเทือนใจน้อยที่สุดน่ะค่ะ “ เสียงของซูซานตระหนกสั่นเครือจนเขารู้สึกได้  

“ โธ่เอ้ยซูซาน ........ขืนผมบอกตรงๆเธอก็ช้อคน่ะสิ  เอาละๆๆ ผมจะขึ้นไปดูเธอก่อนก็แล้วกัน เราอาจจะยังไม่บอกก็ได้นี่ “

“ ไม่ได้หรอกค่ะแดเนียล ถ้าเธอรู้ทีหลัง เธอคงโกรธเราสองคน จนวันตายเชียวละค่ะ “

แดเนียลมีสีหน้ายุ่งยากใจ แต่ก็ตัดสินใจขึ้นไปหาแคธรีน และพบว่าเธอแต่งกายเรียบร้อยด้วยเสื้อผ้า อย่างพร้อมที่จะออกนอกบ้าน ดวงตาเธอช้ำบวม และยังคลอครองด้วยน้ำตา เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าแปลกใจ  

“ แคธรีน........แต่งตัวแต่เช้าแบบนี้ จะไปไหนเหรอครับ “

“ แดเนียลฉันฝันร้าย ฉันฝันว่าชานนท์เขาตกน้ำหาย ไปต่อหน้าต่อตาฉัน ฉันกลัว ฉันเป็นห่วงเขา ฮือๆๆๆ “ เธอเล่าจบร้องไห้โฮออกมาทันที

แดเนียลรู้สึกใจหายวาบ กับคำพูดของหญิงสาว และคำพูดของซูซาน ที่บอกเขาว่าชานนท์ กำลังจะตาย หมอไม่รับรองอะไรแล้ว แต่ทีมแพทย์ก็พยายามหาสาเหตุ และกำลังทำการช่วยชีวิตเขา

“ ไปครับ........ผมพาไป ทำใจดีๆนะไม่มีอะไรหรอก มันเป็นแค่ความฝันน่ะ  อย่าร้องไห้สิ........“ เขาเอ่ยปลอบและโอบประคองกายที่สะเทือน ด้วยที่เธอกำลังร่ำไห้อย่างหนัก ที่ทำให้แดเนียล คิ้วขมวดมุ่น พ่นลมหายใจออกมา นิ่งคิดถ้าเกิดเขาเป็นอะไรไป แคธรีนจะรับได้งั้นเหรอ ........แล้วถ้าไม่ได้ล่ะ เธอจะเป็นยังไง .......

ทุกคนถูกขอร้องให้ออกมารอ อยู่หน้าห้องไอซียู พัฒนาหน้านิ่วคิ้วขมวด ถอนหายใจเป็นระยะๆ  มองมารดาที่ร่ำไห้ไม่หยุด บิดาซึ่งก็มีสีหน้าที่เคร่งเครียด กรามของท่านขบเข้าหากัน อย่างพยายามกล้ำกลืน ความทรมานในอกไว้ และโอบประคองพากายที่สะเทือน ของมารดาพาท่านไปนั่งที่โซฟา เช็ดน้ำตาให้ ปลอบโยน หายาดมให้ดม 

“ คุณพัฒน์.........หมอบอกว่าคุณชานนท์ มีอาการแบบนี้ มาตั้งแต่กลางดึก ตรวจหาสาเหตุทุกอย่างแล้ว ก็ไม่พบสิ่งผิดปรกติอะไร แผลก็ไม่ได้ติดเชื้อ เพียงแต่ความดันลดลง ชีพจรเต้นช้าจนแทบหยุดนิ่ง มันเพราะอะไรกันนะ และเป็นอย่างนี้มา น่าจะหลายชั่วโมงแล้วด้วย เขามีอาการเหมือนพวกโยคี ที่อยู่ในเวลาถือศีล อดอาหารเลยค่ะ “ ซูซานเอ่ยปรารภขึ้น

“ นั่นสิ.........หมอก็งงกับอาการของเจ้านนท์ นี่ถ้าน้องชายผมเป็นอะไร  ผมจะเอาเรื่องพร้อมใจ จนถึงที่สุด เป็นยังไงก็เป็นกัน ผมไม่ยอมอีกต่อไปแล้ว “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าที่กร้าวขึ้น ดวงตาของพัฒนาแดงก่ำรื้น และซบหน้าลงบนฝ่ามือ   

“ นั่นสิคะ.........คนอะไรร้ายกาจขนาดนี้ แล้วนี่แคธกำลังเดินทางมา ถ้าเห็นคุณนนท์เป็นอย่างนี้  เขาจะรับได้เหรอเปล่าก็ไม่รู้  ฉันใจคอไม่ดีเลยค่ะ “ ซูซานเอ่ยด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

“ อืม........ผมคงต้องเล่าเรื่องแคธรีนให้คุณพ่อคุณแม่ฟังแล้วละ ท่านยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยน่ะ “ เขาเอ่ยจบเดินไปหาท่านทั้งสองเล่าเรื่องแคธรีน ให้ท่านฟังทั้งหมด และทำให้คุณพิมพรรณต้องคร่ำครวญ รำพันสะอื้นออกมาอีก

“ โธ่นนท์........เป็นเพราะแม่คนเดียว ที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ แม่ผิดเอง ฮือๆๆๆ แม่ผิดเอง “  

“ คุณแม่ครับ มันเป็นเคราะห์กรรม อย่าโทษตัวเองเลยครับ เราแก้ไขอดีตไม่ได้แล้วนะครับ อย่างน้อยเราก็มีสายเลือดของนายนนท์อยู่นะครับ “

“ ฮือๆๆๆ แม่ทำใจไม่ได้นะตาพัฒน์ แม่อยากตายเสียเอง ให้แม่ตายแทนลูก เสียดีกว่านะนนท์ ฮือๆๆๆ มันเคราะห์กรรมอะไรกันนักกันหนา ทำไมไม่สิ้นสุดเสียที เจ้าประคู๊ณ คุณพระคุณเจ้าสิ่งศักสิทธิ์ทั้งปวง ที่สิงสถิตย์อยู่ณ.ที่นี้ ลูกจะขอถือศีลภาวนา ทุกวันพระไปจนตลอดชีวิต ขอชีวิตขอลูกชายคืนมาด้วยเถ๊อะ ฮือๆๆๆ “ ความเป็นแม่ของคุณพิมพรรณ ทำให้ท่านพนมมือขึ้นบอกกล่าวสิ่งศักสิทธิ์ ที่เหมือนจะเป็นที่พึ่งทางใจสุดท้าย และร่ำไห้เหมือนใจจะขาด ซบหน้าลงกับบ่าของสามี   

 

  

   * มาเอาใจช่วยชานนท์กันค่ะ และมาลุ้นว่าแดเนียล จะทำยังไงกับพร้อมใจ ส่งกำลังใจกันมาเยอะๆนะคะ *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 33 : แผนร้ายมาเฟียหน้าเย็น อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2733 , โพส : 19 , Rating : 99% / 27 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 19 : ความคิดเห็นที่ 722
เวรกรรมจริงๆ ชานนท์เป็นอะไรไปเนี่ยยย

พร้อมใจถูกส่งไปบำบัดล่ะมั้ง
PS.   " จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง"
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.216.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:11
# 18 : ความคิดเห็นที่ 602
คำที่น่าจะผิด " ชานนท์เอ่ยจบ " :: น่าจะเป็นคุณพัฒน์เป็นผู้เล่าให้พ่อแม่ฟัง
Name : ATM [ IP : 118.173.6.183 ]

วันที่: 17 มกราคม 2554 / 11:30
# 17 : ความคิดเห็นที่ 601
 รอต่อค่ะ
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 223.205.118.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2554 / 20:49
# 16 : ความคิดเห็นที่ 600
 อย่าเป็นอะไรนะ
Name : oopearnqoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oopearnqoo [ IP : 125.26.67.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2554 / 20:45
# 15 : ความคิดเห็นที่ 599
จิตอยู่ในสมาธิคงอ่อน มั้งเดี๋ยวก็กลับมา
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.44.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2554 / 13:58
# 14 : ความคิดเห็นที่ 598
โอ อะไรจะปานนั้นคะ
Name : madame fabric < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madame fabric [ IP : 124.120.75.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2554 / 08:30
# 13 : ความคิดเห็นที่ 597
ขออย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับชานนท์เถอะ

รอไรเตอรืมา up ต่อ
Name : tungkin4841 [ IP : 125.24.194.59 ]

วันที่: 15 มกราคม 2554 / 23:44
# 12 : ความคิดเห็นที่ 596

พระเอกอย่าเป็นอะไรนะคะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 125.27.79.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 22:11
# 11 : ความคิดเห็นที่ 595
ขออย่าให้ชานนท์เป็นอะไรเลยสงสารแคทอ่ะ

พอจะเจอกันต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 115.87.189.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 17:23
# 10 : ความคิดเห็นที่ 594
ไรเตอร์ทำให้ตื่นเต้นอีกแล้ว นนท์คงต้องรอแคทมายื้อชีวิตแน่ๆๆเลย อย่าเป็นเจ้าชายนิทรานะจ๊ะ นนท์ เอาใจช่วยนนท์ ชีวิตรักของนนท์นี่เหนื่อยจริงๆๆเลยนะคะ จะมีคู่ไหนอดทนเท่านี้บ้างนะ ถ้าสมหวังก็รักษาหัวใจไว้ให้ดีนะ แคท
Name : ปาม [ IP : 118.174.207.112 ]

วันที่: 15 มกราคม 2554 / 15:55
# 9 : ความคิดเห็นที่ 593
จะรอนะคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.205.0.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 15:42
# 8 : ความคิดเห็นที่ 592
รอลุ้นต่อไปคร่าา
PS.  SnooZe~* ฟี้ๆๆ รักนะ หมาน้อย
Name : นู๋แพรววี่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นู๋แพรววี่ [ IP : 118.172.138.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 15:28
# 7 : ความคิดเห็นที่ 591
ชานนท์ต้องไม่เป็นอะไรนะคะ คนดีพระคุ้มครอง
PS.   สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลก มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่จะรู้สึกได้จากหัวใจ
Name : Mayzaa_ผีน้อยชิชา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mayzaa_ผีน้อยชิชา [ IP : 183.89.137.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 14:18
# 6 : ความคิดเห็นที่ 590
Have a nice weekend naka

PS.  It is me ตัวกิน PALA
Name : SN Luvnovels < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN Luvnovels [ IP : 75.168.126.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 05:02
# 5 : ความคิดเห็นที่ 589
ลุ้นๆ รอต่อค่ะ
PS.   สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลก มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่จะรู้สึกได้จากหัวใจ
Name : Mayzaa_ผีน้อยชิชา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mayzaa_ผีน้อยชิชา [ IP : 183.89.137.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2554 / 20:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 588
ยัยพร้อมเอ๋ยบ้าอย่างนี้เขาเรียกบ้าผู้ชาย อิ อิ

ลุ้นให้แคทกับชานนเจอกันไวๆด้วยเถอะ

Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 115.87.185.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2554 / 20:21
# 3 : ความคิดเห็นที่ 586
 รอต่อค่ะ
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 222.123.217.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2554 / 19:38
# 2 : ความคิดเห็นที่ 585
คนอย่างยัยแคทต้องใช้วิธีอย่างแดเนียลนี่แหละ 555+ แคทอย่าห้ามเลย
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.37.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2554 / 13:43
# 1 : ความคิดเห็นที่ 584
งานนึ้แดเนียลออกโรงเองเลยนะคะ แคทจ๋าสงสารแดเนียลหน่อย เค้าทำให้ขนาดนี้แล้วยอมขยี้หัวใจตัวเอง เพื่อส่งมอบดวงใจที่เค้ารักให้ถึงมือของนนท์ แคทเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดแล้วนะ มีแต่คนช่วยรอบตัว ควบคุมอารมณ์หน่อยจ้า
Name : ปาล์ม [ IP : 118.174.208.154 ]

วันที่: 14 มกราคม 2554 / 10:35
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android