คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 3 : แรงปรารถนา อัพ100%


     อัพเดท 21 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 63,721
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 3 : แรงปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5769 , โพส : 18 , Rating : 94% / 21 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 3 แรงปรารถนา อัพ100%

 

มหานครลอยน้ำแล่นเรียบ ไปบนผิวน้ำยามค่ำคืนอย่างอ้อยอิ่ง และหยุดนิ่งในเวลากลางวัน รักษาเวลาตามตารางในแพคเก็จ เพื่อที่จะแวะในบางเมือง หรือเกาะแก่งที่เรือแล่นผ่าน เพื่อให้ผู้โดยสารได้ขึ้นฝั่งไปท่องเที่ยว และเหลือเวลาอีกเพียงน้อยนิด ก็จะถึงเมืองไทย ความพึงใจในกันและกัน ตั้งแต่แรกพบ และเมื่อได้สัมผัสกอดรัด ต่างก็ประจักษ์ในหัวใจ ถึงความสนิทเสน่หา ที่ใจสองดวงจดจ่อ ที่จะมีกันและกันในอ้อมแขน

ความปรารถนาของชายหนุ่ม ที่เกิดขึ้นทันทีเมื่อแรกพบ กับเรือนร่างสคราญ และใบหน้าสวยหวาน แต่ต่อมาความสงสาร ในชะตากรรมของเธอ ทำให้เจ้าป่าผู้คิดแต่เพียงจะขย้ำ ให้สมกับความหิวโหย กลับต้องเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนั้นลง ความสงสารความเห็นใจ ก่อเกิดความรัก แรงปรารถนาเมื่อแรกพบ จึงตามมาผสมผสานกับแรงรัก เขาบอกตัวเองอย่างแน่ใจ ว่าเขารักแคธรีนและไม่ได้สับสนว่า เป็นแค่ความปรารถนาเท่านั้น

เธออิงแอบแนบกาย ไว้กับอ้อมกอดอุ่น นิ่งคิด........เราไม่มีอะไรที่จะต้องเลือกอีกแล้ว เรารักผู้ชายคนนี้ รักจริงๆรักจากหัวใจ ที่ไม่เคยเกิดความรู้สึกนี้ กับชายใดมาก่อนเลย และก็จะไม่เสียใจ ที่จะมอบกายให้เขา อนาคตที่ไม่อาจคาดเดา ถ้าเขาช่วยเราไม่ได้ และในที่สุดเราต้อง ยอมนอนเคียงข้างเฮ็นรี่ ให้ชายชราได้เล้าโลม และถึงจะเพียงแค่นั้นที่เขาทำได้ เราก็คงแทบอยากจะฆ่าตัวตาย  และเราคงจะเสียดายคืนวันนี้ ที่ไม่ยินยอมมอบให้กับผู้ชายคนนี้ คนที่เรามอบหัวใจให้เขา และรักเขาอย่างเหลือเกิน  

“ ชานนท์คะ........พาฉันไปที่ห้องคุณสิคะ “ เป็นการตอบรับ ด้วยเสียงแผ่วหวาน พร้อมทั้งประคองแก้มเขาประทับจูบ บอกความในหัวใจ

“ แคธ.......คุณแน่ใจนะ ว่าไม่ได้ฝืนใจตัวเอง “ คำถามของเขาทำให้เธอ เผยอริมฝีปากขึ้นประทับจูบเขาอีกครั้ง เป็นคำตอบ

เมื่อแคธรีนยอมเปิดหัวใจ ทั้งคู่จูงมือกันวิ่งไปตามดาดฟ้า เพื่อหาบันไดอีกด้านลงไปชั้นหก แทนการลงลิฟท์ เพื่อความไม่ประมาท เรือลำกว้างใหญ่ ที่ต้องพยายามจดจำทางกลับ ไปห้องของตนเองให้แม่น เพราะการหลงทางเป็นเรื่องปรกติ ของผู้โดยสารบนเรือลำใหญ่แบบนี้ ทั้งสองวิ่งมาถึงกลางลำ แต่ยังหาบันไดทางลงไม่พบ ทั้งคู่หยุดยืนพักเหนื่อย จากการจูงมือกันวิ่งมา ไฟรักที่ลุกโชนโหมกระหน่ำ สองกายเข้ากอด จูบกันอย่างดื่มด่ำอีกครั้ง

“ แคธรีนผมรักคุณ ผมรักคุณ “ เขากระซิบออกมาจากหัวใจ  

“ ชานนท์คะ.......ฉันไม่สนใจแล้วละค่ะ ว่าคุณจะรักฉันเหรอเปล่า แต่ฉันรักคุณค่ะ รักคุณ และรักคุณมากเหลือเกิน “ เธอกระซิบรักบอกเขา อย่างที่หัวใจเธอบอกกับตนเอง มือหนาเชยคางเธอขึ้น

“ แคธรีน........เราจะเป็นของกันและกัน และผมจะแต่งงานกับคุณ “

เธอมองเขาด้วยสายตา ที่ตื่นตะลึงขึ้นนิดหนึ่ง และชะงักนิ่ง เอ่ยถามพร้อมทั้งใช้สายตา สำรวจค้นหา ความจริงบนใบหน้าหล่อคม และจากดวงตาคู่หวานของเขา

 “ คุณคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอคะชานนท์ คุณคิดจริงจังกับฉันเหรอคะ “

“ ทำไมถามผมอย่างนี้ล่ะแคธ  การที่ผมรักคุณ ไม่ได้รักแค่ต้องการมีเซ็กส์ แค่อย่างเดียวนี่ ผมรักอย่างที่อยากจะได้คุณมาอยู่ด้วยตลอดไป รักแล้วจะปล่อยไปได้ยังไงล่ะ เด็กโง่......... “ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยือน กอดกายเธอเข้ามาเขย่าเบาๆ  

เธอเงยมองหน้าเขานิ่งๆ  สายตาบอกถึงความซาบซึ้ง เสียงที่เอ่ยออกมาสะท้าน “ ชานนท์คะ........ฉันไม่ได้หวังถึงเพียงนั้น แต่ก็มีความสุขมากค่ะ ที่คุณรู้สึกว่าฉันมีค่า “

“ อย่าดูถูกตัวเองสิแคธรีน ความรักไม่ได้ต้องการเวลาไม่ได้ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด หรือคนที่ดีที่สุด ผมไม่รู้นะตอบไม่ได้ ว่าทำไมรักคุณจังเลย ผมคลั่งเหมือนเด็กวัยรุ่น ที่เพิ่งเคยมีรักครั้งแรก ผมตื่นเต้นเวลาที่มารอคอยคุณ ผมเฝ้าแต่ถามตัวเองว่าเพราะอะไร  ที่ต้องเป็นอย่างนี้ และก็ได้คำตอบเพียงคำเดียวว่า เพราะรัก ผมรักคุณ รักๆๆๆ “ เขาเอ่ยอธิบายความรู้สึก และรัวคำว่ารัก พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ

ริมฝีปากบางแดงเข้มของชายหนุ่ม จดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มสวย มือหนาตะโบมลงเคล้าคลึงบนบัวคู่งาม ที่เบือนกายอิดเอื้อน เหมือนดังจะยั่วให้คลั่ง กายเขาร้อนเร่าจนสุดที่จะทนอีกต่อไป เอ่ยด้วยเสียงกระเส่าวอน

“ แคธเราต้องลงลิฟท์แล้วละ ผมจะขาดใจแล้ว ไปเถอะที่รัก “

ค่อนดึกทางเดินปลอดคนเงียบสนิท ทั้งสองเดิน ทิ้งระยะออกห่างจากกัน แต่ก็เดินเข้ามาในลิฟท์ด้วยกัน ยืนพิงผนังกันคนข้าง ทอดสายตาสบกันนิ่งๆ ความหมายจากสายตาเขา เยิ้มหวานกรุ้มกริ่มมีความหมาย เธอสบตาสะเทิ้น กัดริมฝีปากด้านในไว้นิดหนึ่ง ด้วยดวงตาที่พราวหวาน อกใจสะท้านเมื่อรู้ว่าใกล้ได้เวลา ที่จะหลอมรวมกายใจกับเขา  ลิฟท์มาหยุดที่ชั้นหก เธอมองเขานิดหนึ่งและเดินออกมา ชานนท์คว้าข้อมือบางออกวิ่งไปที่หน้าห้องเขา  มนต์เสน่ห์แห่งอารมณ์รัก ช่างหอมหวานอบอวลไปด้วยความสุข เมื่อทั้งคู่จูงมือกันเข้ามาในห้อง ทันทีที่ประตูปิดลง กายบางต้องสะท้าน เมื่อแผ่นหลังของเธอถูกกดลงทาบทา กับประตูห้องนอนของเขา กายหนาเข้ากอดรัด เหมือนจะให้กายเขา แนบเป็นเนื้อเดียวกับเธอ อารมณ์ของคนทั้งคู่เตลิดเพริด ที่ไม่อาจจะหยุดยั้งได้อีก

“ แคธ.......ผมรักคุณ “

เธอประคองแก้มเขา จดจูบบดเบียดดังใจปรารถนา “ ฉันก็รักคุณเหลือเกินค่ะ “

ชุดผ้าชีฟองบางเบาสวยหวานที่เธอสวม ถูกเขาปลดเปลื้องออก และผ้าอีกสองชิ้น ก้หลุดหายไปอย่างรวดเร็ว กายเปลือยงดงาม ดังปฏิมากรเอกของโลก ได้ปั้นแต่งความงดงาม ด้วยจินตนาการอันล้ำเลิศ ไว้ให้เธอแต่เพียงผู้เดียว ถึงแม้เขาจะเคยเห็นเคยได้สัมผัส แต่ค่ำคืนนี้เธอไม่มีอะไร ที่จะปิดบังความใคร่รู้ ที่ต้องการค้นหาอีกแล้ว อ้อมแขนแข็งแรงช้อนร่างงาม วางลงบนเตียงขนาดสามฟุต ไฟในห้องที่เขาเปิดเพียงดวงเดียว สาดฉายทาบทาลงบนกายเปล่าเปลือย ชานนท์........ถึงกับต้องร้องครางในใจ เพราะเขาไม่เคยพบหญิงใดที่มีเรือนร่าง ผิวพรรณงดงามขนาดนี้ เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าตนเองออก ด้วยใจที่เต้นระทึก มือบางเลื่อนลงมาปิดเนินสงวนไว้ จากสายตาของเขา ที่จ้องมองอย่างตะลึงลาน

กายของชายหนุ่มที่ยืนนิ่ง แทบไม่อยากละสายตาจากเธอ และรีบปลดเปลื้องตนเองจนร่างสูงสมาร์ทเปลือยเปล่า อกกว้าง มีรอนกล้ามเป็นมัด หน้าท้องแบนราบ เอวคอดเล็ก และสิ่งที่เธอได้เคยสัมผัสมาเมื่อครู่ บัดนี้มันไร้ซึ่งปราการใดๆ และมันก็ผงาดงามขึงขัง ที่เธอมองแล้วต้องเมินสายตาหนี ใบหน้าร้อนผ่าว ใจเต้นไม่เป็นส่ำขึ้นมาทันที ลมหายใจเริ่มจะขาดลงเป็นห้วงๆด้วยความระทึก

กายเปลือยแข็งแกร่งงดงามของเขา  เข้าโถมล้มกายลงกกกอด ผู้ช่ำชองเจนโลกีย์เช่นชานนท์ ถึงจะเจียนขาดใจ ด้วยเพลิงพิศวาท ที่ลุกจนท่วมกาย แต่ก็ไม่บุ่มบ่ามใช้กำลังเข้าโรมรัน ดังที่ใจกระสันต์ ถ้าเธอยังบริสุทธิ์จริงๆ เขาคงต้องใจเย็นอย่างที่สุด ที่จะไม่ให้ครั้งแรกของเธอ ต้องเจ็บปวดเกินไปนัก

กายสาวสั่นสะท้าน วงแขนหนาเข้ากอดรัดพลิกกายขึ้นโถมทาบ ผิวกายบางสัมผัสผิวเนื้อที่อ่อนนุ่มด้วยขนบางๆบนร่างเขา ลมหายใจติดขัด เพราะเธอกลั้นลมหายใจไว้ เมื่อสิ่งที่เธอหวาดหวั่น ทาบทาอยู่บนหน้าขาเนียน

“ ชานนท์.........ฉันกลัว คุณคงจะปรานีฉันใช่มั้ย “เสียงเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา เขินอายจนแก้มแดงเข้ม

“ ที่รัก.......ผมรู้......”  

สองมือหนาประคองแก้มนวล ประทับริมฝีปากลงบดเบียด ความดื่มด่ำซึ้งซ่าน ลงในหัวใจ มือเรียวละไล้ต้นคอของชายหนุ่ม รักสอนให้เธอจูบตอบเขา จากความต้องการในอกที่ล้นเปี่ยม ชานนท์ซอกซอนปลายจมูกซุกไซ้ลงมาจนถึงเนินอกอิ่ม มือประคองปทุมคู่งามบดบียดปลายนิ้ว ลงบนมุกสีชมพูเม็ดงาม และยังโจมตีด้วยริมฝีปาก ดื่มด่ำอย่างหิวโหย จากเพียงแผ่ว แต่เมื่อความร้อนเร่า ในกายเพิ่มสูงขึ้น เขากลับหนักหน่วงจนเต็มพิกัด อย่างลืมตัว เสียงร้องครางของหญิงสาวในลำคอแผ่วๆ ยิ่งเพิ่มความกระสันต์สุข ละเลื่อนใบหน้าลงบนหน้าท้องนวลเนียน ลากไล้ปลายลิ้นกรีดลง อย่างหลงใหล และยังซอกซอนลง บนกุหลาบงามแรกแย้ม ควานหาความหวานหอม กายบางระริก สั่นสะท้านร้องปราม เหมือนจะขาดใจ

“ไม่ค่ะชานนท์  ไม่ค่ะ ไม่ไหว ไม่ไหวค่ะ “

ชายผู้ช่ำชองเชี่ยวชาญ จำต้องกลั่นแกล้งทรมาน ให้กายเธอพร้อม ถ้าเขาไม่เร่งเร้าธรรมชาติเธอ และเร่งตามใจตัวเอง ทั้งเขาและเธอคงจะต้องเจ็บไปด้วยกัน

“ ชานนท์อย่าค่ะ ได้โปรด “ เสียงของหญิงสาว สั่นพร่าครางครวญห้ามปราม บอกความทรมาน

มือบางจิกลงบนบ่ากว้าง ส่ายร่างเบือนหนี การรุกรานที่โจมตีอย่างหนักหน่วง  เสียงปรามดังไม่หยุด แต่มือหนาเหมือนจับสะโพกเธอตรึงไว้แน่น และเขาก็รู้แล้วว่าหญิงสาวพร้อมแล้ว ที่จะเป็นของเขา

“ ชานนท์........ฉันทรมานเหลือเกิน ใจจะขาดอยู่แล้ว อย่าทรมานฉันอีกต่อไปเลยนะคะ “ เสียงวิงวอนเหมือนจะเร่งให้เขาลงมือสังหาร และเขาเองก็เกือบจะขาดใจเช่นกัน

ร่างงามดังรูปปั้นของเทพี ที่ชานนท์ต้องตะลึงโลมไล้ ด้วยสายตาอีกครั้ง และอดไม่ได้ที่จดปลายจมูกลงบนความอวบอิ่ม ดื่มด่ำลงบนความชูชัน อย่างลืมปรานี  

“ แคธ.........คุณสวยเหลือเกิน ให้ผมรักเถอะนะที่รัก “

เจ้าป่าจำต้องกดเขี้ยว ให้มันจมฝังลงเบาๆ อย่างใจเย็นที่สุด แต่คมเขี้ยวที่แทรกผ่านลงไปบนกายเหยื่อ ถึงแม้จะแผ่วเบาเพียงใด ก็ยังความเจ็บปวด ที่ทำให้ร่างของเหยื่อ ถึงกับสั่นระริกกรีดร้อง กายบางผวาเฮือก มือบางบีบเกร็งลงบนท่อนแขน  แม้เจ้าป่าจะใจเย็นเพียงไร  กายบางก็กรีดร้องทรมาน ส่ายหน้าน้ำตารินลงทางหางตา และเขาก็แน่ใจแล้วว่า แคธรีนบริสุทธิ์ผุดผ่องจริงๆ

“ ชานนท์........ชานนท์ ฉันทนไม่ได้ เจ็บเหลือเกิน “

สองมือบางยันอกเขาไว้ ส่ายหน้าร้องครางครวญ กระถดหนี ร้องปรามให้เขาหยุด ด้วยกายเธอเหมือนจะปริแตก เมื่อถูกคมเขี้ยวของพยัคฆ์หนุ่ม กดชำแรกแทรกลง เจ้าป่าถึงแม้จะหิวโหยจนตาลาย อยากจะกลืนกินให้อิ่มท้องแต่โดยเร็ว แต่ก็อดสงสารร่างเหยื่อ ที่กรีดร้องดิ้นรนจนเขาไม่อาจใจร้อน เอ่ยปลอบ

“ ที่รัก.........อดทนนะครับ “

ความเชี่ยวชาญเจนจัดของเจ้าป่า ที่ทำให้กายของเหยื่อ ได้ผ่อนคลายด้วยการหยุดขย้ำ และเพียงแลบเลียเจ้าเหยื่อตัวน้อยเบาๆ เหมือนจะปรานีนัก แต่ก็ยังคงฝังเขี้ยวจมลงอย่างแผ่วเบา จนเหยื่อแทบไม่รู้ตัวและ จนผ่านความทรมานลงไปอย่างช้าๆ จนเขี้ยวของพยัคฆ์จมลงบนร่างเหยื่อ และมันก็ผ่านช่วงวิกฤติไปได้ด้วยดี มือบางยังบีบเกร็งไว้กับท่อนแขนแข็งแรงแน่น ริมฝีปากสั่นระริก และเริ่มผ่อนลมหายใจออกมา ดวงตาที่ปิดสนิทแน่น น้ำตาไหลริน ค่อยๆลืมขึ้นมองเขา

ใบหน้าหล่อเข้มที่เธอเคยมองอย่างหลงใหล แดงก่ำด้วยแรงปรารถนา ที่เจียนจะขาดใจ สายตาหวานเยิ้มที่ทอดมองหน้าเธอ บอกอารมณ์พิศวาท ที่รัญจวนจนเกือบจะถึงขีดสุด จนต้องระบายออกเป็นเสียงครางครวญในลำคอเบาๆ และจำต้องขยับเขยื้อนเคลื่อนกายอีกครั้ง  หญิงสาวหลับตาพริ้มลงทันที กัดริมฝีปากสวยไว้แน่น ยินยอมแล้วที่จะรับความกระสันต์สุข ริมฝีปากอุ่นจดจูบลงบนริมฝีปากสวย นิ่งนานปิดเสียงที่ร้องครวญคราง  ชานนท์ไม่อาจยื้อเวลาไว้ได้อีก เพราะเขาเจียนจะขาดใจ และจำต้องเร่งสังหารเหยื่อลงในนาทีนั้น เมื่อเวลาที่วิกฤติที่สุดผ่านไป กายที่เกร็งเครียดขมึง ได้ผ่อนคลายลง หัวใจซ่านซึ้ง ความรู้สึกรัญจวน เข้ามาตราตรึงเปี่ยมสุขในหัวใจ เมื่อเขาเร่งพาเธอไปถึงจุดหมาย ด้วยความอ่อนโยนอย่างที่สุด

 

* เมื่อไฟพิศวาสมอดลง กายของสาวน้อยที่ซุกกาย กกกอดอยู่กับอกเขา เหมือนเด็กเล็กๆ ที่ต้องการความอบอุ่นที่เธอโหยหา ชานนท์เชยคางเธอขึ้น จูบลงบนหน้าผากเบาๆ

“ แคธ........ผมรักคุณนะที่รัก เราสองคนจะต้องรอดไปให้ได้ ผมยอมให้คุณกับใครไม่ได้หรอกนะ“ คำของเขาที่เอ่ย เหมือนดังที่ซูซานบอกเธอ ว่าเขากำลังหวงแหน ในสิ่งที่เป็นของเขา ตามสัญชาติญาน และไม่ใช่เพียงแต่เขาเท่านั้น ความรู้สึกผูกพันก็ได้ ก่อเกิดขึ้นกับเธอ นอกเหนือจากความรู้สึกที่เรียกว่ารัก

เธอแผยอกายขึ้นจูบเขาที่ปลายคาง เอ่ยถามเบาๆ “ ถ้าเราต้องจากกันล่ะคะ คุณจะคิดถึงฉันมั้ย “

คำถามของเธอทำให้ชานนท์รู้สึกใจหาย เขานึกถึงแผนที่ได้วางไว้ โดยโทรศัพท์บอกเพื่อนที่กรุงเทพฯ และเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟัง และเพื่อนคนนี้ก็เรียกว่า มีศักยภาพในวงการมาเฟียพอสมควร ให้ลงมาที่ภูเก็ตโดยที่เขายอมจ่ายไม่อั้นกับแผนการ ที่จะช่วยเขาและแคธรีน แต่ถ้าไม่สำเร็จล่ะ.........เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาหวาดหวั่นพรั่นใจขึ้นมาทันที ความรู้สึกหวงแหน เกิดขึ้นในอก จนเขาต้องกอดร่างบางไว้แน่น

“ อย่ากังวลสิแคธรีน เราจะต้องทำได้สิที่รัก ผมโทรไปบอกเพื่อนที่กรุงเทพฯ ให้เขาหาคนมาช่วยเรา ผมกำลังดูลาดเลาบนเรือ เพื่อที่จะทำตามแผนที่วางไว้ ผมไม่ได้นิ่งนอนใจเลยนะที่รัก ไม่ว่าคุณจะเป็นของผมหรือไม่ ผมก็จะต้องช่วยคุณ และตอนนี้คุณเป็นเมียผมนะแคธ  ผมจะต้องช่วยคุณทุกอย่าง สุดกำลัง สุดชีวิตเท่าที่จะทำได้ “ เขาเอ่ยด้วยเสียงที่หนักแน่นจริงจัง

เธอเงยมองหน้าคมสัน ผ่านม่านน้ำตาแห่งความปิติ ยิ้มเยือนออกมาบางๆ “  ชานนท์คะ ฉันรักคุณเหลือเกินค่ะ และก็ดีใจที่ได้เป็นของคุณ และฉันจะเป็นของคุณคนเดียว “ เธอเอื้อนเอ่ยเหมือนให้คำสัญญา

“ ที่รัก.......เก็บเอกสารสำคัญใส่กระเป๋า และก็เสื้อผ้าใส่เป้ไว้นะครับ ฉุกเฉินจะได้ไม่ต้องหา เราจะได้หยิบฉวยได้ทัน เตรียมตัวไว้ให้พร้อมตลอดเวลา และอย่าทำพิรุธอะไรให้พวกนั้นสงสัย เพราะจะยิ่งลำบากถ้าพวกมันจะคอยควบคุมคุณ “

การจากกันเมื่อค่อนสว่าง ที่ต่างก็อาลัยอาวรณ์ในกันและกัน มันเป็นความรู้สึกใหม่ที่เกิดขึ้น หลังจากที่ได้ร่วมรักร่วมเสพสุข  ชานนท์ไม่ได้อยากให้เธอจากไป และเธอก็ไม่อยากกลับไปอยู่ตามลำพังอีก ความโหยหาในกันและกันที่เกิดขึ้นช่างมากมายนัก

“ ฉันรักคุณค่ะชานนท์ ฉันอยากบอกคุณมากกว่านี้ แต่ฉันพูดไม่ถูก หลายความรู้สึกที่ฉันไม่เคยมี มันอยู่ในหัวใจ ที่บอกออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ ฉันคงต้องไปก่อนนะคะ จะสว่างแล้ว “ เธอเอ่ยพร้อมทั้งเข้ากอดเขาไว้

สองมือหนาประคองแก้มเนียนไว้ ต่างทอดสายตาสบกัน ความในหัวใจที่มีต่อกันถูกถ่ายทอดออกมา ให้ได้รับรู้ เขาประทับจูบลงบนริมฝีปากอิ่ม อย่างดื่มด่ำเนิ่นนาน ด้วยความรู้สึกที่มากกว่ารัก ที่มีให้กัน

 

แคธรีนหลับตาลงอย่างเป็นสุข ด้วยหัวใจที่อิ่มเอิมเปี่ยมรัก และจนสายมากที่มีเสียงมาเคาะประตูห้อง เธอลุกพรวดขึ้นนั่ง หยิบโทรศัพท์มาดูเวลาอย่างตกใจ และก้มมองตนเองที่ยังอยู่ในชุดเมื่อคืน รีบคว้าเสื้อคลุมมาสวม ก่อนจะเดินมาเปิดประตูห้อง

เฮ็นรี่และบอดี้การ์ดที่ยืนขนาบข้าง มองมาที่เธอเหมือนจะจับผิด สำรวจเธอทั่วกาย ที่ทำให้แคธรีนใจเต้นระทึกขึ้น

“ มีอะไรเหรอคะ “ เธอแสร้งปรือตา เสยผมที่รุ่ยร่าย เอ่ยถามด้วยท่าทางงัวเงีย

“ นอนดึกเหรอที่รัก ทำไมไม่ไปทานเช้ากับฉันล่ะโทรตามก็ไม่รับโทรศัพท์ ฉันคิดว่าเธอไม่สบายก็เลยเป็นห่วงน่ะ “ ชายชราเอ่ยด้วยเสียงที่สั่นน้อยๆ มองเธอด้วยสายตาอาทร และเปี่ยมรัก

“ ฉันนอนอ่านหนังสือดึกไปหน่อยน่ะค่ะ ขอโทษที่ไม่ได้ยินโทรศัพท์ และไม่ได้ไปทานเช้าด้วย ฉันขอตัวอาบน้ำก่อนนะคะ “

“ งั้นฉันจะไปคอยเธอที่ห้องของฉัน เรามีเรื่องต้องคุยกัน “ ชายชราเอ่ยด้วยเสียงเรียบๆ ที่ทำให้แคธรีนใจคอไม่ดีขึ้นทันที แต่เธอก็ไม่ถาม และเพียงยืนนิ่งเหมือนจะรับทราบ เฮ็นรี่มองหน้าเธอ เหมือนจะสำรวจอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆเดินจากไป

หญิงสาวปิดประตูและใช้หลังทาบไว้กับบานประตูนิ่งๆ กลืนน้ำลายลงคอนิดหนึ่ง และถอนหายใจออกมาอย่างหนักอก นิ่งคิด.........หรือว่าเขาจะรู้แล้ว ว่าเรามีผู้ชายอยู่บนเรือลำนี้ และเขากำลังจะยื่นคำขาดอะไรกับเรา หรือว่าเขาต้องการ ให้เราไปปรนเปรอสวาทให้เขา  เธอหยิบโทรศัพท์โทรเล่าให้ชานนท์ฟัง

“ แคธอย่าเพิ่งวิตกนะที่รัก  ผมคิดว่าเขากลัวว่าคุณจะหนี ลงไปกับผู้โดยสารอื่นๆ ที่ขึ้นไปเที่ยวเกาะกันก็ได้นะ เพราะผมไปสังเกตการณ์มา เห็นคนของเขา ไปยืนอยู่ที่บันไดทางลงเรือ ตอนที่นักท่องเที่ยวลงเรือข้ามไปที่เกาะน่ะ ทำใจดีๆนะที่รัก ผมกำลังทำทุกอย่างเพื่อคุณ เพื่อเรา อย่าพูดอะไรให้เป็นพิรุธนะครับ พูดกับเขาดีๆให้เขาตายใจ และไม่คิดว่าคุณจะหนี ทำให้ได้นะที่รัก แคธรีน.......จำไว้นะว่าผมรักคุณ “

แคธรีนอาบน้ำแต่งตัวอย่างอ้อยอิ่ง คำประโลมใจของชายหนุ่ม ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น และเมื่อก้าวเข้าไปในห้องของชายชรา ที่เป็นห้องพิเศษของเรือลำนี้  ห้องกว้างบรรยากาสหรู เหมือนห้องสวีทในโรงแรมระดับห้าดาว ที่มีช่องกระจกมองออกไปเห็นวิวทิวทัศน์ อาหารเช้าที่เขาสั่งมาพิเศษสำหรับเธอ ยังร้อนกรุ่น เฮ็นรี่ในเสื้อผ้าหรู มองเธอด้วยรอยยิ้มเยือน ผายมือให้เธอนั่งลงที่โต๊ะเล็กๆ

“ ฉันสั่งอาหารเช้ามาให้ทานเสียสิที่รัก “ เขาเอ่ยอย่างอ่อนหวาน และนั่งลงตรงข้ามกับเธอ โบกมือไล่บอดี้การ์ดออกไป

แคธรีนยกถ้วยกาแฟหอมกรุ่นขึ้นดื่ม ตาจับจ้องอยูที่ใบหน้าของชายชรา ที่เขาก็จับจ้องสายตา มองมาที่เธอไม่วางตาเช่นกัน

“ แคธรีนเธองามเหลือเกิน เธอสวยซึ้งเหมือนภาพของโมนาริสา ที่ฉันหลงใหล ฉันให้คนของฉันติดตามดูเธอมาถึงสองปี และฉันรู้ว่าเธอยังบริสุทธิ์ ยอมเป็นของฉัน และทุกอย่างของฉันจะเป็นของเธอ “ ชายชราพร่ำพรรณนา

แคธรีนฟังคำพูดของเฮ็นรี่ ที่เอ่ยซ้ำๆซากๆ แบบนี้ทุกครั้งที่ได้พบกัน ด้วยสีหน้านิ่งๆ เธออยากรู้เป็นที่สุดว่า เขายังมีสมรรถภาพ ที่จะร่วมรักกับผู้หญิงงั้นเหรอ และถ้ายิ่งบริสุทธิ์ เขาจะยังมีปัญญาหรือไง  เธอนึกถึงเมื่อคืน ที่เขาใช้ความพยายามอย่างใจเย็นที่สุด ทะนุถนอม ผ่อนปรน เธอก็ยังรู้สึกชอกช้ำเจียนขาดใจ เมื่อคิดแก้มก็ร้อนผ่าวแดงเข้มขึ้นทันที

“ แคธรีน........เธอไม่ต้องอายฉันหรอกนะ ฉันจะทำให้เธอมีความสุข อย่างที่เธอไม่เคยได้รับจากใคร “

หญิงสาวอยากจะกรีดร้องด่าทอ แต่ก็กล้ำกลืนไว้ในอก และเอ่ยคล้ายจะประชด  “ คุณแน่ใจเหรอคะเฮ็นรี่ ว่าคุณจะทำให้ฉันพอใจในเซ็กส์ของคุณ  ฉันจะรออย่างใจจดใจจ่อค่ะ “

“ แคธรีนที่รัก........เธอคงไม่รู้ว่าความงดงามของเธอ ทำให้ฉันแข็งแกร่งเหมือนหนุ่มๆ ที่เธอจะพึงพอใจ และวิงวอนฉัน ให้ร่วมรักด้วย เชื่อฉันสิ “ เขาเอ่ยด้วยแววตาหื่นระริก เอื้อมมือเย็นๆมากุมมือเธอไว้

หญิงสาวสะอิดเอียนกับถ้อยคำ ที่ชายชราเอ่ยออกมา แต่ก็ค่อยดึงมือกลับมาจับ ช้อนตักอาหารใส่ปาก นิ่งคิด........เขายิ่งพูดเรื่องเซ็กส์ เราก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจเขามากขึ้น เราแทบจะทนฟังไม่ได้ด้วยซ้ำ ความที่เขาเจ้าเล่ห์เพทุบาย วางแผนซื้อตัวเรามา เราก็รู้สึกว่าเขาเลวร้ายอย่างที่สุดแล้วและถ้าต้องร่วมรักกับเขา เราคงจะขอตายเสียดีกว่า

“ คุณมีเรื่องจะพูดกับฉันแค่นี้ใช่มั้ย ฉันจะกลับไปที่ห้อง “

“ เธอไม่อยากขึ้นไปเที่ยวเกาะ เหมือนคนอื่นเหรอไง ถ้าอยากไปฉันจะให้คนของฉัน พาเธอไปดีมั้ยแคธรีน ฉันสงสารเธอนะ ฉันรู้สึกว่าเธอเหงา “

“ ถึงฉันจะเหงาบนเรือลำนี้ แต่ก็ยังดีกว่าที่จะไปเที่ยว เหมือนกับเชลย ที่มีผู้คุมเดินตามไปทุกฝีก้าว อาจจะดีหน่อยตรงที่ไม่มีโซ่ล่ามคอไปด้วย “ เธอเอ่ยด้วยสีหน้าที่เริ่มกรุ่นโกรธ

“ ที่รักอย่าเพิ่งโกรธสิ ฉันก็เพียงแต่เป็นห่วงเธอเท่านั้น ไม่ได้คิดจะไปควบคุมแบบนักโทษเสียหน่อย อย่าคิดมากสิ “

“ คุณกล้าปล่อยฉันไปคนเดียวเหรอเปล่าล่ะ ฉันอยากไปว่ายน้ำทะเล อยากไปท่องเที่ยวบนเกาะ เหมือนคนอื่นบ้าง หรือให้ฉันไปกับซูซานก็ได้นี่ ถ้าคุณคิดว่าจะไม่ควบคุมฉันน่ะ ได้มั้ยล่ะเฮ็นรี่ “ เธอเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง

เฮ็นรี่เศรษฐีชราผู้แสนจะฉลาดล้ำลึก เขาปราดเปรื่องเรื่องธุรกิจ ที่ค้าของเก่า และก้าวขึ้นมาเป็นผู้จับสินค้าโบราณ และของสะสมของคนดังๆทั่วโลกมาประมูล จนก้าวขึ้นมาในระดับเศรษฐีของเกาะอังกฤษ เขาเห็นเธอจากรูปในนิตยสารฉบับหนึ่ง และติดตาตรึงใจ จนให้คนเฝ้าติดตาม และพยายามทุ่มเงินขอเธอกับบิดา แต่ก็ได้รับการปฏิเสธ และเขาก็ไม่เคยละความพยายาม ที่อยากจะได้เธอไว้ในครอบครอง ด้วยเหตุผลส่วนตัว ว่าเธองดงามดังภาพของ โมนาลิซ่า

“ แคธรีน อยากได้อะไรบนเรือลำนี้ ที่มีร้านขายมากมาย จะเป็นเครื่องสำอาง กระเป๋าถือของหลุยส์ เสื้อผ้าหรือว่าเครื่องประดับในร้านจิวเวอรี่ จะเป็นสร้อยเพชร หรือแหวนเพชร ก็ไปซื้อได้เลย ไปสิ......ชวนซูซานไปชอปปิ้ง และซื้อให้เพื่อนด้วยก็ได้นะ ทุกอย่างที่เธออยากได้ “ เขาไม่ตอบรับคำขอ แต่เอ่ยอย่างเอาอกเอาใจ พร้อมทั้งควักบัตรเครดิตส่งให้

หญิงสาวหน้างอคว่ำลุกขึ้นยืน สะบัดกายหันหลังให้ เอ่ยด้วยเสียงไม่พอใจ “ ฉันไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น ฉันขอตัว “

ชายชราลุกขึ้นเช่นกัน พร้อมทั้งผวากายเข้ากอดเธอไว้แน่น จากทางด้านหลัง ซุกปลายจมูกไซ้ซอนลงบนซอกคอ สองมือเขาขยำหน้าอกเธอทันที แคธรีนโกรธจนแทบคลั่ง สะบัดกายเบี่ยงหนี ออกไปยืนห่าง มองหน้าที่ก่ำแดงของชายชรา ที่ดูเหมือนเขากำลังเกิดอารมณ์เสน่หา ขึ้นมาอย่างรุนแรง และพยายามเดินเข้ามาหาเธอ หญิงสาวเดินถอยหลัง  พร้อมทั้งเอ่ยด้วยเสียงตวาด

“ เฮ็นรี่........คุณกำลังผิดสัญญา คุณยังไม่มีสิทธิ์ มาแตะเนื้อต้องตัวฉันนะ “

 

 

* แคธรีนจะทำยังไงต่อไป มาให้กำลังใจกันนะคะน้องๆ *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 3 : แรงปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5769 , โพส : 18 , Rating : 94% / 21 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 18 : ความคิดเห็นที่ 713
ยี้ๆตาเฒ่าลามก นี่รุ่นหลาน เหลนแล้วนะคะ ระยังหัวใจวายก่อนถึงสวรรค์นะจะ
Name : kingkanda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kingkanda [ IP : 119.31.10.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2554 / 14:41
# 17 : ความคิดเห็นที่ 541
อยากจะอ้วกแทนนางเอก
PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.24.217.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2554 / 13:34
# 16 : ความคิดเห็นที่ 449
ยี้ตาเฒ่านี่ แก่แล้วไม่เจียม
PS.  รักมิใช่รางวัลเพื่อตอบแทนความดี...
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 27.130.50.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 01:28
# 15 : ความคิดเห็นที่ 51
ชานนท์จะมาช่วยหรือเปล่าน้า
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 210.246.186.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2553 / 10:18
# 14 : ความคิดเห็นที่ 50

ใครก็ได้ช่วยแคทรีนให้พ้นจากมือของนายเฮนรี่
Name : tungkn4841 [ IP : 113.53.188.106 ]

วันที่: 22 ตุลาคม 2553 / 01:57
# 13 : ความคิดเห็นที่ 49
ขอให้รอดปลอดภัยน๊า 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.78.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 23:00
# 12 : ความคิดเห็นที่ 48
เกลียดตาแก่ตัณหากลับ ไม่เจียมสังขารเลยนะ รุ่นนี้หวังจะแอ้มสาวบริสุทธิ์นอนฝันกลางวันไปเถอะย่ะ แคธรีนสู้ๆ
PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.211.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 20:17
# 11 : ความคิดเห็นที่ 47
เฮนรี่กินยาโด๊ปเหรอคะ คึกจัง
Name : rawan [ IP : 180.180.70.84 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 16:54
# 10 : ความคิดเห็นที่ 45

ป็นกำลังใจให้รอดปลอดภัยทั้งคู่นะคะ

Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 210.246.186.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 13:17
# 9 : ความคิดเห็นที่ 43

เอากำล้งใจมาให้ ไรเตอร์ใช้ภาษาได้สวยมาก แต่ก็เป็นห่วงเหลือเกิน......บรรยายภาพได้อารมย์อย่างนี้
กลัวได้ยาบำรุงเจ้าค่ะ แต่ชอบน่ะ ฮิ ฮิ ฮิ
Name : tungkn4841 [ IP : 118.174.49.85 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 01:46
# 8 : ความคิดเห็นที่ 42
จะโดน ซุปไก่สกัด แบนนนนนนน ปะนี้
Name : pranee k pranee [ IP : 182.232.167.197 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 21:52
# 7 : ความคิดเห็นที่ 41
   
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.78.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 21:22
# 6 : ความคิดเห็นที่ 40
มาต่อไว ๆๆๆ กำลังสนุก
Name : porntipa [ IP : 125.25.97.92 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 20:59
# 5 : ความคิดเห็นที่ 39

หวานนนนนน ขอให้หนีรอดปลอดภัยด้วยเถอะ !!



PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.216.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 19:08
# 4 : ความคิดเห็นที่ 38
เป็นกำลังใจคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.168.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 18:59
# 3 : ความคิดเห็นที่ 36
สู้ๆค่ะ ติดตามผลงานทุกเรื่องเลยค่ะ สนุกมากๆๆ
Name : oanaka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oanaka [ IP : 210.188.140.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 14:07
# 2 : ความคิดเห็นที่ 35
แวะมาส่งกำลังใจค่ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 113.53.58.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 13:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 34
แฮะๆๆ เคลิ้ม
Name : ลิลลี่ [ IP : 118.172.232.17 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 12:29
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android