คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ.

ตอนที่ 2 : รักหรือเพียงปรารถนา อัพ100%


     อัพเดท 19 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน โรแมนติค
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 6 Overall : 63,750
743 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 103 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 2 : รักหรือเพียงปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5695 , โพส : 15 , Rating : 96% / 21 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 2 รักหรือเพียงปรารถนา อัพ100%

 

การนัดพบกันทางโทรศัพท์ เป็นความตื่นเต้นเร้าใจ กับสองหนุ่มสาว ที่เหมือนต้องลักลอบหนีผู้ปกครองมาพบกัน จนชานนท์รู้สึกว่า เขาได้กลับมาเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นอีกครั้ง ร่างงามของแคธรีนในกางเกงขาสั้น เสื้อยืดแนบลำตัว รองเท้าผ้าใบ รวบผมเก็บไว้ในหมวกแค๊บ เธอจึงเหมือนเด็กสาว นักท่องเที่ยวในเรือลำนั้น ถึงมันจะกว้างใหญ่ ดั่งมหานครย่อมๆ แต่ก็ไม่อาจจะประมาทคนของเฮ็นรี่ได้  ชานนท์ในสเวตเตอร์สีฟ้าอ่อน กับกางเกงยีนส์ สวมรองเท้าผ้าใบ รีบคว้าข้อมือเธอออกวิ่งมาลงลิฟท์ไปชั้นที่ขายอาหาร เขาฉกปลายจมูกหอมแก้มเธอทันที ก่อนที่ลิฟท์จะเปิด

ทั้งสองกุมมือกันไว้ และเดินเข้าไปทานไอศกรีม ซุกกายอยู่บนโต๊ะด้านในสุดด้วยกัน ทั้งสองสบตากันพร้อมทั้งหัวเราะ ออกมาอย่างขันๆ ที่ได้ทำตัวเหมือนวัยรุ่นอีกครั้ง ชานนท์มองแก้มแดงสวยของหญิงสาว กับปลายจมูกโด่งแหลม ด้วยสายตาหวานรัก ตักไอศกรีมในถ้วยตนเองป้อนเธอ และเธอก็ตักไอศกรีมในถ้วยเธอ ป้อนใส่ปากเขาเช่นกัน สองกายนั่งเบียดกายไว้ด้วยกัน สบตากันและหัวเราะขึ้นอีกเบาๆ

“ แคธรีน........คุณแต่งตัวแบบนี้ น่ารักเหมือนสาวน้อยวัยทีน และคุณก็ทำให้ผม เหมือนหนุ่มวัยทีนเอทไปด้วย คุณน่ามองในทุกตัวตนที่คุณเป็น ผมคิดว่าไม่ใช่เพียงเฮ็นรี่เท่านั้น ที่อยากได้คุณไปไว้ในครอบครอง คงมีเศรษฐีและไม่ใช่เศรษฐี หมายปองในตัวคุณอีกมากมายใช่มั้ย และผมเชื่อว่าคุณคงมีคนรักอยู่แล้ว คุณถึงดิ้นรนที่จะหนีเฮ็นรี่ คงไม่บอกผมนะว่าคุณไม่มีใคร “เขาเอ่ยถามไปแล้ว ทั้งที่ใจตัวเองก็หายวูบ กลัวคำตอบที่จะได้รับ

เธอไม่ตอบได้แต่มองหน้าเขา คลี่ยิ้มสวย อวดฟันเรียงเป็นระเบียบ แล้วส่ายหน้า ตาหวานพราวระริก ใบหน้าสวยหวานที่ทำให้เขามองเพลิน และนิ่งมองด้วยรอยยิ้มเยือนบางๆ สายตาเจ้าชู้กรุ้มกริ่มวิบวับ ที่ทำให้สาวน้อย ยกมือขึ้นปิดตาเขาไว้ อย่างหยอกเย้า และเอ่ยบอก

“ ฉันยังไม่เคยมีเวลารักใครเลยค่ะ สองปีก่อนเรียนจบ ฉันทั้งทำงาน ทั้งเรียน ทั้งดูแลคุณพ่อ และคนที่เข้ามา ก็ไม่ได้เข้ามาหาฉันด้วยความรัก ฉันรู้สึกว่าทุกคน เพียงแค่ปรารถนาเท่านั้น ฉันอยากได้ความรัก ความจริงใจจากใครสักคน แบบคู่รักมากกว่าค่ะ “

ก็น่าจะใช่........เพราะแคธรีนสวยมาก จนใครเห็นก็อยากจะ ครอบครองเธอไว้ก่อน เพราะยามที่เธออยู่บนแคทวอ์ลค เรือนกายเธอสุดเซ็กซี่ ที่ชายใดก็ต้องการลิ้มลอง ความรักสินะ ที่เธอต้องการ แล้วเราล่ะ.........รักเธอแล้วใช่มั้ย หรือเพียงแค่ต้องการ

แขนเข็งแรงสอดรอบเอวบางกอดไว้ กระซิบที่ริมแก้ม “ รักผมได้มั้ยแคธรีน “

“ ฉันบอกว่าจะมอบกายให้คุณ เป็นการตอบแทน คุณยังต้องการหัวใจฉันด้วยเหรอคะ “ เธอช้อนสายตาขึ้นเอ่ยถาม ด้วยสีหน้ายิ้มเยือนบางๆ  

เขามองหน้าเธอนิ่งๆ ทั้งคู่ประสานสายตามองกัน สองแขนแข็งแรงโอบกอด กายบางเข้ามากอดไว้แนบอก จับปีกหมวกด้านหน้าให้หันไปไว้ด้านหลัง มือหนาประคองแก้มบาง ประทับจูบลงบนเรียวปากสวย บดเบียดอย่างดื่มด่ำ เหมือนจะเป็นคำตอบ ใจสาวเต้นระทึก กับจูบที่เนิ่นนาน เหมือนจะให้ความในใจของเขา ซึมซาบลงสู่หัวใจเธอ มือบางทาบทาไว้บนอกกว้าง รับจูบจากเขา ด้วยกายสะท้านเบาๆ จนชายหนุ่มรู้สึก

“ แคธรีน........เราจะรักกัน ผมอยากจะบอกว่ารักคุณ แต่ผมรู้ว่าคุณคงไม่เชื่อ แต่จำไว้นะความรักไม่ได้ต้องการเวลา รักก็คือรัก ที่ออกมาจากหัวใจ จากความรู้สึก มันอาจจะเป็นรักแรกพบก็ได้ บอกผมสิแคธรีนว่าคุณรู้สึกยังไงกับผมบ้าง “

ถ้าความรักหมายถึงความเก้อเขิน กายร้อนวูบวาบ ใจเต้นระทึก วาบหวามลงในอก ยามที่เขาจ้องมอง และจิตใจจดจ่ออยากพบเขา ซึ่งเราไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร ก็น่าจะใช่ความรู้สึก ที่เรียกว่ารักสินะใช่มั้ยนะ........

        “ รักจะมาก่อนปรารถนาใช่มั้ยคะ “ เธอเอ่ยถามขึ้นเบาๆ ที่เขาประจักษ์แก่ใจ ว่าสาวน้อยแสนชาญฉลาด

เขาหัวเราะในลำคอหึๆอย่างขันๆ จดปลายจมูกลงบนแก้มเนียน เอ่ยบอกด้วยดวงตาหวานระยิบระยับ “ ไม่หรอกแคธรีน ทั้งรักและปรารถนา ต้องมาคู่กันเสมอนะครับ “

เธออมยิ้มก่อนจะเอ่ย “ เป็นนิยามแห่งความรัก ของคุณคนเดียว หรืออาจจะเป็นของผู้ชายทั้งโลก เสียมากกว่ามั้งคะ“

“ งั้นวันนี้เราจะมารักกัน และค่อยให้ความปรารถนา ตามมาทีหลังก็ได้ หึๆๆ “

เจ้าป่าหัวเราะขันคำพูดของตนเอง ที่หาทางจะขย้ำเหยื่อสาว ที่กายเขาเร่าร้อนดังเพลิงผลาญ ยิ่งได้กอดได้จูบ เขาแทบจะทนไม่ได้ กับไฟปรารถนาในอก ในเมื่อเงินซื้อเธอไม่ได้ การหว่านล้อมด้วยวาจา ก็ดูเหมือนสาวน้อยคนนี้ก็จะรู้ทัน เธอไม่ได้ถอยหนี และไม่ได้ตั้งรับ แต่เหมือนเพียงต้องการหยั่งเชิง อย่างกล้าๆกลัวๆ 

เหยื่อตัวน้อยหัวเราะขันไปด้วยกับเขา และเอ่ยถามด้วยสีหน้ายิ้มๆ คล้ายจะเย้าขึ้น “ เราต้องเริ่มยังไงก่อนคะ “

เขารวบกายเธอเข้ามากอด ประทับจูบอีกครั้ง มือหนาเลื่อนไล้ ลงบนกายเธอเบาๆ กายบางสั่นระริกไหว เขากระซิบบอก

 “ เราไปดูหนังกันดีกว่านะ “ เจ้าป่าแสนจะชาญฉลาดที่จะหามุมสงบ เพื่อพรอดรัก

โรงภาพยนตร์ขนาดเล็ก ที่มีเก้าอี้นั่งเป็นรูปครึ่งวงกลม คล้ายกระเช้าหนานุ่ม ที่โอบสองกายไว้เป็นส่วนตัว กับภาพยนตร์โรมานต์ บรรยากาศช่างเป็นอกเป็นใจ ให้เจ้าป่าเสียเหลือเกิน เขาโอบประคองเธอกอดไว้ มือหนาละไล้เลื่อนเข้าไปภายใต้เสื้อ วัดขนาดเพียงแผ่ว ดังจะเพียงเริ่มลองเชิง และเริ่มขยับเข้ากอบกำ ความเต่งเต็มที่เขาแน่ใจ ว่าเป็นของที่ธรรมชาติ ประทานมาให้เธอ ที่ไม่ได้เสริมเติมแต่งแม้แต่น้อย ความเต็มตึงในฝ่ามือที่บรรจงคลึงเคล้า ทำให้เขาตื่นตัว เพลิงกามาในกายพุ่งพล่าน

“ ปรารถนาจะมาก่อนรักหรือเปล่าคะ “ เสียงเธอกระซิบถามแผ่วโหย จับมือที่กำลังรุกรานของเขาไว้ เหมือนจะปราม

“ ผมบอกแล้วไงครับ ว่าทั้งสองอย่างจะมาพร้อมกัน แคธ........ผมจะขาดใจ เพราะความปรารถนาอยู่แล้วนะ“ เสียงเขากระเส่าแผ่ว

“ ยังหรอกค่ะ........เรายังไม่ได้รักกันนี่คะ ความปรารถนา ก็คงยังตามมาไม่ทันหรอกค่ะ จริงมั้ยคะ“

“ ก็ผมรักแคธแล้วนะครับ รักตั้งแต่แรกพบหน้า พร้อมทั้งความปรารถนา มันก็ตามติดมาอย่างกระชั้นชิด ทั้งสองความรู้สึก มันแยกจากกันไม่ได้หรอกนะครับ “ เขาทั้งอ้อนทั้งออด โลมไล้ฝ่ามือลงบนหน้าขาเนียน ปลายจมูกไซ้ซอนอยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่น

“ คุณบอกเองนี่คะ ว่าเราจะบ่มเพาะความสัมพันธ์กันก่อน รออีกนิดสิคะ“

เขาร้อนเร่าจนไม่ได้ยินคำใด มือหนาทาบไว้บนแผ่นหลังของหญิงสาว อีกมือหนึ่งเลิกชายเสื้อเธอขึ้น ละไล้ใบหน้าลงบนเนินอกอิ่ม ซอนไซ้อย่างช่ำชอง ลงบนบราเซียร์ลูกไม้ตัวบางเบา ปลายมือบรรจงดึงให้มันเผยอออก เพื่อดื่มด่ำลงบนทับทิมเม็ดงาม กายบางถึงกับสะท้านเร่า สองมือบางต้องประคองแก้มเขาไว้แน่น กายเธอร้อนวาบตลอดร่างดังถูกไฟช็อต

“ ชานนท์........ชานนท์ ได้โปรด หยุดก่อน” เสียงปรามแผ่วเหมือนจะขาดใจ

 เธอยินยอมให้เขาโลมไล้ซุกซน แม้แต่บนเนินอกอิ่ม โดยคิดว่าถ้าครั้งแรกของเธอ จะตกเป็นของเฮ็นรี่เศรษฐีชรา เธอจะขอเป็นของเขาเสียดีกว่า ถึงแม้เขาจะแค่ปรารถนา เฉกเช่นบุรุษเพศมากมาย ที่ทุกคนต่างเข้ามาด้วยความต้องการ ในเรือนกายของเธอ และต่างก็ถูกเธอปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย แต่กับชานนท์ หนุ่มไทยคนนี้ ที่เธอจำต้องให้เขาชิดใกล้ และกำลังร้อนเร่าไปกับเขาด้วย แต่ก็ต้องทำใจอย่างเต็มที่ ที่จะยังไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำ ตามแรงปรารถนาในกาย ที่มันยินยอมแล้ว เพราะถ้าเขาไม่ได้รัก และได้กล้ำเกินจนสมใจแล้ว เขาอาจจะไม่เสี่ยงช่วยเธอก็ได้ ในยามนี้การเอาตัวรอด คงต้องใช้สมองคิดตริตรองให้ดีที่สุด

“ แคธ........เป็นของผมเถอะนะ ผมรักคุณนะแคธ รักคุณเหมือนใจจะขาด “ เขาวิงวอนรำพัน ด้วยเสียงกระเส่าพร่า กายของชายหนุ่มแทบปริแตก ด้วยแรงเสน่หาในกาย ที่มันเจียนทะลักล้น

“ ชานนท์.......ฉันกลัวค่ะได้โปรด “

“ ผมจะถนอมคุณที่สุดไม่ต้องกลัวนะแคธ ไปที่ห้องผมเถอะนะ ผมทนต่อไปไม่ได้แล้ว ผมทรมานเหลือเกิน “ เขากระเส่าวอน ที่เธอก็รู้ว่าเขากำลังทรมานจริงๆ และใช่แต่จะเพียงเขาเท่านั้น เธอเองก็ระทึกจนกายระริก ความปรารถนาในกาย ที่เธอเพิ่งรับรู้ว่า ถ้าถูกเล้าโลมจากชายที่เธอพึงใจข อารมณ์รัญจวนจะหวิวไหวเพียงใด ลมหายใจเธอเหมือนจะขาดเป็นห้วงๆ จนเสียงที่เอ่ยวอนแผ่วกระเส่า

“ หยุดก่อนสิคะชานนท์ “

“ ผมหยุดไม่ได้ เป็นของผมเถอะนะแคธ ผมยอมทุกอย่าง แม้จะตายแทนคุณ เชื่อผมเถอะนะไปที่ห้องผมเถอะนะที่รัก“ เขาพร่ำรำพันวิงวอน และไม่อาจหยุดตัวเอง ตามคำห้ามปรามของเธอ

“ ชานนท์คะ.......หยุดก่อนสิคะ ฉันรับปากว่าจะเป็นของคุณ ให้ฉันแน่ใจสักนิดได้มั้ยคะว่าเมื่อคุณสมปรารถนาแล้ว คุณจะยังยืนอยู่เคียงข้างฉัน ไม่ปล่อยให้ฉันไปตามยถากรรม สงสารฉันเถอะนะคะ เพราะถ้าคุณหลอกฉัน ฉันก็ไม่มีใครเป็นที่พึ่งอีกแล้ว “ เธอจำต้องเปิดเผย ความคิดให้เขาได้รับรู้

เขานิ่งชะงักหยุดการรุกราน และถามอย่างขึ้นอย่างรู้สึกตกใจ “ แคธ........ผมเป็นผู้ชาย และทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ ถ้าผมทำอย่างนั้น มันจะเป็นการหักหลังผู้หญิง อย่างเลวทรามที่สุด ทำไมคุณคิดว่าผมจะทำอย่างนั้นล่ะ”

“ ขอโทษค่ะที่ฉันพูดตรงๆอย่างที่คิด ฉันกลัวมากค่ะ กลัวไปหมดทุกอย่าง ฉันขอร้องใคร ก็ไม่มีใครช่วยฉันได้ แม้แต่ทีมงานที่ฉันทำงานด้วย ซึ่งความจริงฉันก็เข้าใจ มันทำให้ฉันหวาดกลัวไปหมดทุกอย่าง ณ.เวลานี้ฉันไม่มีใครเลยนะคะนอกจากคุณ  คุณคงเข้าใจนะคะว่าฉันรู้สึกยังไง “ เธอเอ่ยอธิบายความหวาดหวั่น ให้เขาได้รับรู้

ชานนท์มองหน้าหญิงสาวในอ้อมแขน แคธรีนเหมือนนกน้อย ที่กำลังติดอยู่ในบ่วงพราน และรอเวลาที่นายพราน จะนำเธอเข้าไปขังไว้ในกรงทอง และเจ้านกน้อยที่อยู่ในบ่วง ก็พยายามอย่างที่สุดแล้ว ที่จะหาทางบินหนีจะเงื้อมมือมาร เธอกำลังหวาดหวั่น จนกลัวเกรงไปหมดทุกอย่าง ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น สำหรับผู้หญิงที่ฉลาดอย่างเธอ ที่คิดสาระตะอย่างรอบคอบในยามที่ต้องหาทางเอาตัวรอด

สายตาเขาอ่อนลงยื่นหน้าไปจูบ หน้าผากโค้งมนของเธอเบาๆ อย่างประโลมใจ และทำให้เธอเข้ากอดรอบกายเขาไว้ ใจของชายหนุ่มอ่อนยวบลงอีกครั้ง กอดเธอไว้นิ่งๆในอ้อมแขน ชานนท์ลอบพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ซึ่งอากัปกริยานิ่งเงียบของเขา ทำให้แคธรีนหวั่นวิตก ว่าเขาคงถอดใจและไม่คิดจะช่วยเธอ

สองมือบางจึงยกขึ้นประคองแก้มเขาไว้ ทอดสายตาที่ขอลุโทษมองเขา เอ่ยขึ้นอย่างที่ได้ตัดสินใจแน่วแน่แล้วในเวลานั้น

 “ ชานนท์คะ........ฉันขอโทษนะคะ ที่อาจจะพูดให้คุณโกรธ ฉันจะไปที่ห้องคุณค่ะ พาฉันไปสิคะฉันพร้อมแล้วที่จะเป็นของคุณ “

 

*ชานนท์กุมมือบางของสาวน้อยมาบีบไว้ คำพูดเธอทุกคำทำให้เขารู้สึกเห็นใจ เข้าใจในความหวาดหวั่นของเธอ เขาลูบผมนุ่มที่ซุกอยู่กับอกเบาๆ

“ แคธ.......ผมสงสารคุณนะ และผมก็ยืนยันที่จะช่วยคุณ โดยจะไม่หวังตัวคุณ เป็นสิ่งตอบแทน อย่ากลัวเลยนะ เราอาจจะช่วยกัน เพราะความเป็นเพื่อนมนุษย์ก็ได้นี่ และการที่คุณยังไม่ได้รัก มันคงเป็นการฝืนใจ ผมก็ต้องการความรัก ที่มันมาพร้อมกับความปรารถนา เหมือนกันนะ “ เขาเอ่ยประโยคสุกท้ายขึ้นด้วยเสียงหัวเราะหึๆในลำคอ

 แคธรีนเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาสวยเศร้าเอ่อคลอ ด้วยหยาดน้ำตา สายตาเธอบอกถึงความซาบซึ้ง มือบางเลื่อนไปประคองแก้มเขาไว้ เอ่ยขึ้นเหมือนจะปลง กับชะตากรรมของตนเอง

“ ชานนท์คะ........คุณทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นมากค่ะ ฉันดีใจที่ได้พบคุณ ถ้าทุกอย่างมันเสี่ยงเกินไป ฉันก็ไม่อยากให้คุณมาช่วยฉันหรอกค่ะ ฉันอาจจะยินยอมไปกับเฮ็นรี่ แล้วสักวันหนึ่ง เราอาจจะได้พบกันก็ได้นะคะ “

“ คุณอย่าพูดอย่างนั้นสิ ผมตระเตรียมแผนการไว้บ้างแล้วละ เราต้องอยู่อย่างมีความหวัง อย่าท้อสิครับ “

“ ฉันไม่มีความหวังใดๆเหลืออยู่เลย จนกระทั่งเมื่อได้พบคุณ ตั้งแต่ฉันถูกบีบบังคับ ให้ขึ้นมาอยู่บนเรือลำนี้ ทุกนาทีที่ผ่านไป มีแต่ความคิด ความหวาดหวั่น เมื่อหมดหนทาง คุณจึงเหมือนฟางเส้นสุดท้ายของฉันนะคะ “

กายบางกอดเขาไว้แน่น เธอเหมือนเด็กน้อย ที่พลัดหลงจากพ่อแม่ และหวาดกลัวคนแปลกหน้า แต่เมื่อไม่มีใครจริงๆ เธอก็ได้แต่หวังในความเมตตาของเขา

“ แคธรีน........เราสองคนจะกลับไปที่ห้องของเรา และตลอดบ่ายวันนี้ เราสองคนจะเริ่มทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ว่าเรากำลังมีความรู้สึก ไหนต่อกันดีมั้ย และเราจะมาเปิดใจกันอีกครั้ง เราจะไม่โกหกตัวเอง และจะไม่หลอกซึ่งกันและกัน เพื่อหวังผลใดๆ ถึงคำตอบของคุณ จะเป็นยังไง ผมก็ยืนยันที่จะช่วยคุณนะ “

 

*แคธรีนแยกจากเขา และเดินมาที่ห้องพักของซูซาน เพื่อนนางแบบด้วยกัน และเป็นเพื่อนที่เธอสนิทที่สุดในทีมงาน เพื่อนสาวชาวฝรั่งเศสมองเธอ ด้วยสายตาเห็นใจ จับมือเธอจูงมานั่งด้วยกัน ที่ขอบเตียงนอนเล็กๆ ในห้องพักชั้นสามของเธอ

“ แคธรีน.........ตกลงผู้ชายไทยที่เธอพบ เขาไม่ช่วยเธอหรือไง ที่เธอทำหน้าเศร้าขนาดนี้น่ะ “ เพื่อนสาวเอ่ยถาม พร้อมทั้งเชยคางเธอขึ้นมองสำรวจ

“ เขารับปากว่าจะช่วย และอย่างที่ฉันบอกเธอ ว่าฉันเสนอตัวเป็นสิ่งตอบแทนเขา แต่พอเขาต้องการมีเซ็กส์กับฉัน ฉันก็บ่ายเบี่ยง กลัวว่าเขาได้ฉันแล้วเขาจะไม่ช่วยฉันน่ะ  ฉันบอกเขาอย่างที่คิด เขาตกใจมากเลยนะซูซาน เขาพูดถึงความรัก ซึ่งฉันคิดว่า มันไม่น่าจะใช่  มันอาจจะแค่ที่เขาต้องการฉันเท่านั้น “ เธอเอ่ยเล่าพร้อมทั้งถอนหายใจออกมาอย่างหนักอก

ซูซานลุกขึ้นยืน “ อืม........เขาอาจจะรักเธอก็ได้นี่แคธรีน รักกับการมีเซ็กส์ ก็ดีไม่ใช่เหรอ และฉันคิดว่าเธอไม่น่าจะมีทางเลือกอื่นนะ เธอทำเหมือนเรื่องเซ็กส์เป็นเรื่องใหญ่โต เพราะเธอมีพ่อเป็นคนเอเซีย ที่หัวเก่าและสอนเธอให้คร่ำครึงั้นเหรอ ตลกชะมัดเลยนะหนูน้อยแคธรีน “ ซูซานเอ่ยแล้วหัวเราะเบาๆ อย่างพอจะรู้ปูมหลังของเธอบ้าง

“ ไม่ใช่อย่างนั้นนะซูซาน ฉันรู้ว่าฉันไม่มีทางเลือก และฉันก็โอเคแล้วที่จะยอมเป็นของเขา แต่ซูซาน........บอกฉันหน่อยได้มั้ย ว่าความรัก มันหมายถึง การที่เราอยากเห็นหน้าเขา อยากอยู่ใกล้เขา และก็เขินอาย ใจสั่น เวลาที่เขากอดจูบใช่มั้ย “

ซูซาน........เพื่อนสาวผมทอง นัยน์ตาสีฟ้าเข้ม คลี่ยิ้มออกมาบางๆ มองหน้าเธอ และหัวเราะออกมาอย่างรู้สึกขัน และจนต้องหัวเราะออกมาดังๆ ในคำถามของเธอ

“ เธอคิดตามฉันนะแคธรีนว่าเมื่อคืน ก่อนที่เธอจะหลับ เธอคิดถึงใคร และพอตื่นเช้าเธอคิดถึงอะไรเป็นสิ่งแรก เธอแต่งตัวพร้อมกับยิ้มให้กับกระจก และคิดถึงเขาใช่มั้ย และหลังจากที่เธอจากเขามา กลับมาถึงห้องนอน เธอก็ทาบหลังอยู่ที่บานประตู และหลับตา ฝันถึงริมฝีปากเขา ยามที่เขาจูบเธอ และยังโหยหาอ้อมกอดเขาอีกด้วยใช่มั้ย ไหนบอกฉันสิ “

แคธรีนยิ้มเยือน และพยักหน้าน้อยๆ กับคำพูดของเพื่อนสาว “ ใช่จ๊ะซูซาน ฉันเป็นอย่างที่เธอพูดทุกอย่าง ฉันไม่เคยมีความรู้สึกนี้กับใคร ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันสุข หรือทุกข์กันแน่ ฉันสับสนไปหมด “

“ ก็นั่นแหละ.......แคธรีน เธอกำลังอินเลิฟเขา “

“ มันคงไม่ใช่แค่ความรู้สึกต้องการ ทางธรรมชาติอย่างเดียวใช่มั้ยซูซาน เพราะเขาเล้าโลมฉัน จนฉันหวั่นไหว จนแยกอารมณ์ไม่ถูก เขาบอกรักฉัน แต่ฉันก็ไม่อยากเชื่อ ฉันควรจะเป็นของเขาใช่มั้ยซูซาน “ เธอเงยหน้าขึ้นถามเพื่อน

เพื่อนสาวเดินมานั่งลงข้างเธออีกครั้ง ก่อนจะเอ่ย “ แคธรีน.......ฉันรู้ว่าเธอหวาดกลัว และสับสนไปกับทุกเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น ชีวิตเธอไม่เคยเปิดใจรับใคร แต่ฉันก็เห็นผู้ชายคนนั้นของเธอนะ  เขาหล่อมาก ท่าทางเขาอ่อนโยน เธอติดรูปลักษณ์ และอารมณ์ของคนเอเซีย มาจากพ่อของเธอ ซึ่งเธอจะรักเขาก็ไม่เห็นจะแปลกเลยนี่ “

“ รักกับความต้องการ มันแยกกันไม่ได้ใช่มั้ยซูซาน “

“ ใช่จ๊ะ.......มันแยกกันไม่ได้หรอก ใจและกายของมนุษย์ จะสัมพันธ์กันไม่ใช่เหรอ และฉันจะบอกให้อย่างหนึ่งนะ มนุษย์จะมีสัญชาติญานอย่างหนึ่ง คือหวงแหนในสิ่งที่เป็นของตัวเอง ถ้าเธอเป็นของเขา เขาก็จะยิ่งผูกพันกับเธอ หวงแหนเธอ ต้องการปกป้อง เพราะเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิตเขาไปแล้ว และเธอก็ออกจะงดงามน่าหวงแหนขนาดนี้ อย่าคิดมากเลยนะ “

“ ซูซาน.......ฉันคงรักเขาแน่ๆเลย  ฉันจะขาดใจเวลาที่อยู่ใกล้ๆเขา ถ้าเขาจะมีความรู้สึกเหมือนฉัน ก็น่าจะดี คือทั้งรักและปรารถนาน่ะ “

เพื่อนสาวชาวฝรั่งเศสมองหน้าเธอ แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ เชยคางเธอขึ้น ก่อนจะเอ่ย “ แคธรีน.......ไม่ว่าเธอจะไปปรากฏตัวที่ไหน ก็มีแต่คนต้องการเธอไม่ใช่เหรอ แล้วนายคนรูปหล่อของเธอ เขาจะไม่คลั่งเธอได้ยังไงล่ะ ฉันว่านะความรัก แค่มองตากันก็รู้แล้วละ อย่าโง่ไปหน่อยเลย สาวน้อยผู้แสนจะคร่ำครึ เธอไม่ใช่แม่ชีสักหน่อยนี่ ที่จะปิดกั้นตัวเองไว้น่ะ “

แคธรีนกลับมาที่ห้องของตนเอง ทอดกายลงนอนและเมื่อหลับตา เธอก็เห็นหน้าเขา และลุกพรวดขึ้นนั่งเอ่ยบอกกับตัวเอง ชานนท์.......ฉันกำลังอินเลิฟคุณ และฉันจะไม่ปิดกั้นตัวเอง จากความรักอีกแล้ว ฉันจะเป็นของคุณค่ะ .........

 

ค่ำวันนั้นแคธรีน เดินแบบรอบสระว่ายน้ำ ชานนท์สังเกตุเห็นคนของเฮ็นรี่ มายืนเกร่อยู่ครู่หนึ่ง มองไปที่นางแบบแต่ละคน ที่เดินออกมาโชว์เนื้อหนังมังสา ในชุดวาบหวามบาดจิต นางแบบฝรั่งสิบกว่าคน ที่เดินเรียงรายกันออกมา ไม่ได้ความเร้าใจจากเขาเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้บางคนจะมีอกอวบมหึมาน่าสัมผัส หรือบั้นท้าย ผายงามงอนน่าไล้โลม แต่ใจเขาจดจ่ออยู่กับแคธรีน จนเขาหมดความกระสันต์ ที่จะมองใครอีก

 เมื่อเธอเดินออกมาปรากฎกาย เป็นคนสุดท้ายเช่นทุกครั้ง ชายทั้งคู่ก็เดินกลับออกไป เฮ็นรี่คงต้องการรู้ว่าแคธรีน ทำงานจริงหรือไม่สินะ ร่างสูงระหงขาวโพลน ในบิกินี่สีดำ ผ้าผืนสวยลวดลายสีสันฉูดฉาด พันไว้บนท่อนล่าง เมื่อออกเดินมาได้ครึ่งรอบสระ มือบางก็ปลดผ้าผืนนั้นกางออก และหมุนกายเผยให้เห็น ทุกส่วนสัดที่งามสคราญน่ามอง ผ้าผืนเล็กนั้นปิด ส่วนที่ซ่อนอยู่อย่างหมิ่นเหม่น่าค้นหา ที่ทำให้เกิดเสียงฮืม......ขึ้นเบาๆ เนื้อนวลไร้ไฝฝ้าไม่มีที่ติ  หน้าท้องสวยแบนราบ รับกับสะโพกผายกลมกลึง ผ้าผืนเล็กๆสองชิ้น เปิดเผยเรือนกาย อย่างล่อแหลม และยังเสน่ห์จากใบหน้างาม และดวงตาสวยหวาน ผิวเนียนละเอียด แบบผิวพรรณของคนตะวันออกของเธอ ที่สะกดสายตาของทุกคน ให้นิ่งมองไปที่เธอจุดเดียว ขาสวยเรียวก้าวเดินอย่างมาดมั่น เธอหยุดและหมุนกายช้าๆ ยกมือเรียวบางไว้ที่เอว แคธรีนงดงามน่ามองทุกอิริยาบถ ทำให้เขาใจเต้นระทึกขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสวยเศร้า ปรายระริกหวานมาที่เขา พร้อมทั้งแก้มแดงก่ำ เหมือนจะออกอาการ ขวยเขินขึ้นน้อยๆ

แคธรีน.......คืนนี้ผมจะข่มตาหลับลง ได้อีกคืนหนึ่งงั้นหรือ คุณทำให้เลือดในกายผมร้อนระอุเร่า ทั้งๆที่มันได้สงบลงแล้ว บัวงามที่วันนี้ผมได้เชยชม เต่งเต็มขาวผ่อง และบัดนี้มันมีเพียงผ้าชิ้นเล็กๆ ปิดความอวบตึงไว้เท่านั้น ชายหนุ่มถึงกับต้องรำพึงขึ้นในอก แคธรีน......หัวอกหัวใจของชานนท์ อีกทั้งความเป็นบุรุษเพศ ที่มีกามกิเลศเยี่ยงปุถุชน มันเจียนจะระเบิด เป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว

การนัดพบกันในค่อนดึกของคืนวันนั้น ที่ลานเก้าอี้อาบแดดบนดาดฟ้า แต่ในยามค่ำคืน มันก็กลายเป็นเก้าอี้ที่ไว้นอนชมดาว ที่ทางเรือปิดไฟทุกดวง เหลือไว้เพียงไฟบนโคมสูง สลัวเพียงดวงเดียว เพื่อไว้ให้ผู้โดยสารได้นอนชมท้องฟ้าในยามราตรี ชานนท์ยืนคอยเธออยู่ในมุมมืด และคว้ากายที่วิ่งขึ้นบันไดมา และผ่านหน้าเขาไป ไว้ในอ้อมแขน เธอโผเข้ากอดเขาไว้ แนบหน้ากับอกอุ่นนิ่ง เป็นภาษากายที่แสนจะซาบซึ้งตรึงใจ ในกันและกัน เป็นสัมผัสรักที่ถ่ายทอดให้กันได้รับรู้ โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย

การกอดรัดสัมผัสกันนิ่งๆ และต่างก็เริ่มระทึกในอก สองมือประคองแก้มบาง ประทับจูบบดเบียด หัวใจที่แนบกันไว้ดื่มด่ำซึ้งซ่าน ความหวานหวามในอารมณ์ขณะนั้น สองหนุ่มสาวไม่อาจรำพันได้ สองมือบางเลื่อนขึ้นโอบกอดรอบคอเขาไว้ เผยอริมฝากขึ้นจูบตอบเขาเป็นครั้งแรก เมื่อแน่ใจแล้วว่าหัวใจเธอ ยอมรับเขาแล้ว และก็เชื่อเขาว่าความปรารถนานั้น มาคู่กับความรักจริงๆ ด้วยกายที่เริ่มเร่าระริก  มือหนาที่ประคองแผ่นหลัง ไล้เลื่อนลงบนสะโพกงามเบาๆ และรั้งให้แนบกับกายเขา แคธรีนรู้สึกถึงความแข็งแกร่ง ของกล้ามเนื้อ อันน่าเกรงขามบนกายเขา ใจเธอเต้นระทึก เมื่อเขาฝังปลายจมูกลงบนซอกคอ ไซ้ซอนระเรื่อยลงบนทรวงอกอิ่ม ที่เขาโอบประคองขึ้น และสูดกลิ่นสาวอย่างนิ่งนาน จนสองมือบาง ต้องประคองหน้าเขาไว้แน่น

 “ แคธรีน....... ได้คำตอบเหรอยังครับ บอกผมได้มั้ย ตอบอย่างที่หัวใจคุณรู้สึก ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่เราจะหลอกกัน “ เสียงแผ่วต่ำกระซิบถามที่ริมแก้ม

เธอก้มหน้าลงนิดหนึ่ง มือบางทาบทาไว้บนอกกว้าง นิ่งคิด........เขาไม่ใช่ผู้ชายคนแรก ที่ทำเหมือนจะขาดใจ เมื่อเธอปฏิเสธ แต่เขาเป็นผู้ชายคนแรก ที่เธอปฏิเสธไปแล้ว แต่กลับห่วงกังวล ว่าเขาจะเหินห่าง เดินจากไป แม้ว่าเขาพยายามพูดให้เธอมั่นใจ ว่าเขาอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ว่าคำตอบจากเธอจะเป็นเช่นไร ความหวั่นเกรงว่าเขาจะไม่ช่วยเป็นส่วนหนึ่ง แต่ความอาวรณ์ในตัวเขา เป็นสิ่งที่ทำให้เธอกระวนกระวายตลอดบ่าย หลังจากที่ผละจากเขามา คำตอบที่ไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว เพราะเขาแอบเข้ามาอยู่ในหัวใจ อย่างเงียบเชียบ

“ แล้วคุณล่ะคะ”

“ แคธ.......ผมบอกรักคุณไปแล้วนะ และก็ยังยืนยันคำนั้น และจะบอกอีกก็ได้ ว่าทั้งรักและปรารถนา อย่างที่ผมไม่เคยมีให้ใครได้มากเท่านี้ “

เสียงสะท้านรำพันสารภาพ บอกความรัก บอกความต้องการ ทุกถ้อยคำซ่านซึ้ง หวานหวามลงสู่หัวใจดวงน้อย ใบหน้าสาวร้อนวูบวาบ เมื่อเงยมองหน้าเขา แสงสลัวจากโคมไฟ พอให้เห็นใบหน้าคมเข้ม ดวงตาที่บอกอารมณ์รัก และยังบอกความปรารถนา ที่กำลังลุกโชน กายที่แนบบดเบียดกันไว้ ส่งสัญญานถึงอารมณ์ของเขา ที่กำลังถึงขีดสุด มือที่ทาบอยู่บนสะโพกเธอร้อนผ่าว

ชานนท์กำลังจะขาดใจลงตรงนั้น เขาไม่เคยปรารถนาใครมากขนาดนี้ หัวใจหนุ่มเพลย์บอย ที่ผ่านศึกรักมาอย่างโชกโชน ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะตื่นเต้นขนาดนี้ ความเป็นบุรุษเพศ ที่เขาไม่สามารถบังคับควบคุมมันได้ และมันกำลังส่งสัญญานให้กายที่บดเบียดอยู่ได้รับรู้ เพราะเธอถึงกลับขวยอาย และเบือนกายออกห่างนิดหนึ่ง

“ บอกผมสิที่รัก ว่าใจเราตรงกัน “ เสียงถามกระเส่าแผ่ว มือหนาทาบลงบนสะโพก รั้งไปแนบบนความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ อันน่าหวาดหวั่นนั้นอีกครั้ง

เธอช้อนสายตาขึ้นเอ่ยบอกเขา “ เอ่อ.......ถ้าการที่ฉันคิดถึงคุณ และใจฉันจดจ่อที่จะได้เห็นหน้าคุณ อย่างเหลือเกิน ตลอดช่วงบ่ายนี้ จะเรียกว่ามันเป็นความโหยหา อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับฉันเลย และถ้ามันจะเรียกว่ารัก ฉันก็คิดว่ามันคือความรู้สึกรัก จากหัวใจค่ะชานนท์ “

 คำที่เอ่ยสารภาพความรู้สึกทั้งหมดออกมา พร้อมทั้งดวงตาสวยที่เปิดหน้าต่าง ของหัวใจ ให้เขาได้รับรู้ ทำให้เขาอิ่มเอม และแน่ใจว่าเธอได้มอบความรู้สึกที่เรียกว่ารักให้เขา และเขาจะต้องเป็นคนจุดไฟปรารถนา ให้มันตามมาเพราะถ้าคืนนี้ ถ้าเขาไม่อาจดับไฟสวาทในกายตนเองได้ เขาคงจะขาดใจแน่ๆ

กายบางถูกสวมกอดไว้แน่น ด้วยแรงปรารถนา ที่อัดแน่นอยู่ในอก ลมจากท้องทะเลที่แผ่วพลิ้ว และอากาศยามดึกที่เริ่มหนาวเหน็บ แต่ความร้อนเร่าในกาย ของคนทั้งคู่กลับทวีความร้อน ดังเพลิงที่กำลังลุกโชน สองกายบดเบียดกอดรัด ริมฝีปากบดเบียดกันไว้ มือบางไล้เลื่อน จากบ่าลงสู่แผ่นหลังกว้างอย่างลืมตัว มือหนาเคล้าคลึงบนบัวดอกงามสล้าง ความรู้สึกของคนทั้งคู่ดื่มด่ำ จนลืมคนทั้งโลก รักสอนให้เธอตอบสนองหัวใจตนเอง จูบตอบเขา ระรานบนเรือนกายเขา ด้วยหัวใจที่เต้นระทึก

“ เป็นของผมเถอะนะแคธรีน ผมทรมานเหลือเกิน “ เสียงพร่ำวอนกระเส่าต่ำพร่า ที่ออกมาจากความกระสันต์อันสุดทน กอดรัดกายบางไว้แนบแน่น ด้วยแรงปรารถนา ไม่มีอะไรอีกแล้ว ที่จะมาปิดกั้น ความต้องการที่ต่างก็ต้องการมอบให้กัน

*เมื่อหัวใจดวงน้อย ได้เปิดรับเขาแล้ว ความปรารถนาจะมีอะไรมาขวางกั้นคนทั้งคู่มั้ยนะ ตามมาให้กำลังใจกับทั้งคู่กันค่ะ *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือสำราญ สายธารเสน่หา(ตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)ประกาศรางวัล ลบ7.ก.พ. ตอนที่ 2 : รักหรือเพียงปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5695 , โพส : 15 , Rating : 96% / 21 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 743

สงสารนางเอกจัง


PS.  ♫ จะเป็นเทอ ได้หรือเปล่า ที่ล้าง "คำสาป" แต่งเติม ❤ ที่ขาดหายมานับปี ♫
Name : ☂ NDW ☂ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ☂ NDW ☂ [ IP : 115.87.64.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 21:15
# 14 : ความคิดเห็นที่ 737
ใจหวิว  ไปลุ้นตอนต่อไปค่ะ  
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.236.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:59
# 13 : ความคิดเห็นที่ 245
หวังว่าชานนท์จะรักเเคธมากๆนะ
PS.  พูดน้อย ต่อยหนักฮะ
Name : 23Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 23Secret [ IP : 171.25.155.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 / 23:38
# 12 : ความคิดเห็นที่ 158

ใจหวิว..ไปเลยอ่านตอนเนี้...

Name : the show < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ the show [ IP : 118.172.228.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 16:27
# 11 : ความคิดเห็นที่ 37
น่าสนใจคะ
Name : วรรณนากา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วรรณนากา [ IP : 223.206.168.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 18:49
# 10 : ความคิดเห็นที่ 33

งานนี้ไม่รอดแน่ ....ชานนท์รุกเร้าเอาคำตอบอย่างเดียว

รอไรเตอร์มา up ต่อ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.25.171.177 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 02:15
# 9 : ความคิดเห็นที่ 32
ท่าจะไม่รอดมือนายชานนท์นะนั่น
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 222.123.207.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 22:26
# 8 : ความคิดเห็นที่ 31

แคทท่าจะไม่รอดมือชานนท์แน่ๆ

Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 115.87.92.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 21:38
# 7 : ความคิดเห็นที่ 30

ไม่รอดมือชานนท์ก็ยังดีกว่ากว่าไม่รอดมือตาแก่นั่น ลุ้นให้ชานนท์ทำสำเร็จ เกลียดพวกตาแก่ตัณหากลับ อยากเคลมเด็กสาว


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.208.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 14:22
# 6 : ความคิดเห็นที่ 28


แคธ..... จะรอดหรือไม่รอดมือชานนท์ น่าสนใจ 

รอไรเตอร์มา up ต่อ
PS.   สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน ยินดีที่ได้พบ
Name : tungkn4841 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tungkn4841 [ IP : 125.25.220.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 01:54
# 5 : ความคิดเห็นที่ 26
นางเอกน่าสงสารอ่ะ 
PS.  ชอบจริงๆ นิยายเรื่องนี้
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 117.47.189.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2553 / 22:54
# 4 : ความคิดเห็นที่ 25

ฤาจะหนีเสือปะจรเข้หว่า... 5555555

Name : ก็ว่าจะไม่รัก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ก็ว่าจะไม่รัก [ IP : 110.49.205.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2553 / 21:47
# 3 : ความคิดเห็นที่ 24
นางเอกของเราน่าสงสารจังแล้วคุณพระเอกจะช่วยจริงๆหรือเปล่าน้า
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.62.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2553 / 19:50
# 2 : ความคิดเห็นที่ 23
จะเอาใจช่วยนางเอกและพี่บุษเสมอค่ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 113.53.15.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2553 / 14:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 21

น่าสงสารนางเอกจัง


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2553 / 09:42
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android