คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์)

ตอนที่ 7 : บัญชาหัวใจอัพ100%


     อัพเดท 30 มิ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน, ลึกลับ., ริษยา.....แย่งชิง.....อำนาจ
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 94% [ 14 mem(s) ]
This month views : 7 Overall : 83,732
948 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 107 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 7 : บัญชาหัวใจอัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4192 , โพส : 12 , Rating : 100% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 7 บัญชาหัวใจ อัพ100%

 

อ้อมพระกรแข็งแรง ทรงรวบกายบางเข้ามากอดไว้ แนบพระอุระกว้าง เหมือนจะทรงประโลมใจ ให้กับความตกใจจากสายตาเบิกกว้าง และใบหน้าที่เผือดลงของเวรียา

 “ เวรียา........ผมรู้ว่าคุณกลัว แต่ผมต้องบอกให้คุณรู้ตัวล่วงหน้า ว่าถ้าเราจำเป็น เราก็คงจะต้องหนี ผมทิ้งคุณไว้ที่นี่ไม่ได้ ตอนนี้ผมขอให้คุณ แสดงละครบทรักของเรา ให้แนบเนียนที่สุดเท่านั้น “

อ้อมอกกว้างกรุ่นอ่อนกลิ่นกาย โอบกระชับจนหญิงสาวรับรู้ จังหวะเต้นของหัวใจของชายหนุ่ม มือหนาลูบลงบนผมสลวยของเธอเบาๆ ทำให้เวรียารู้สึกอบอุ่น ว่าถ้าจะต้องหนี เขาผู้นี้ก็น่าจะพาเธอรอดปลอดภัย เพราะการเป็นสนมในฮาเร็มขององค์ฟาฮีล ก็คงราวกับถูกขังไว้ในคุก ที่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอ คงไม่มีทางหลุดรอดไปได้

“ แล้วเราจะไปทางไหนกันล่ะเพคะ ถ้าต้องหนี “

“ อย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลยนะเวรียา เราจะต้องทำตัวให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด เหมือนสามีภรรยากันจริงๆ เราจะออกไปทำงานด้วยกัน ผมมีทางพาคุณหนี ตอนนี้ผมถูกข้อหากบฏอย่างเต็มตัวแล้ว เพียงแต่จะหาเหตุอันใด ที่จะตั้งข้อหา และประหารชีวิตผมเท่านั้น เพราะยังมีพระญาติพระวงศ์ที่ไม่ทรงเชื่อ และเสด็จพี่ยังทรงเกรงพระทัยอยู่ เราจึงทำอะไรที่เป็นเท็จไม่ได้ เพราะจะเข้าทาง คนที่คอยจ้องจับผิด  “

“ ที่ทรงทราบเรื่องนี้ เพราะเมื่อคืนฝ่าบาทเสด็จออกไป จากที่ตำหนักนี้ใช่มั้ยเพคะ “ เธอคาดคั้นกลายๆ เมื่อหยิบเศษใบไม้แห้ง ที่ติดอยู่บนฉลององค์มาถือไว้ ไม่ให้ปฏิเสธได้

“ โอเคครับที่รัก........ผมออกไปข้างนอกมา ถ้าเราจะอยู่เฉยๆโดยไม่รู้อะไรเลย คงไม่ได้หรอกนะเวรียา เราต้องดิ้นหาหนทาง ต้องรู้ความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม “

มีทางลับอยู่ในตำหนักหลังนี้สินะ  เรื่องราวการช่วงชิงอำนาจ เท่าที่เราเคยเรียนมา มักจะมีคนที่สนับสนุนอยู่ทั้งสองฝ่าย องค์เคมินเป็งองค์รัชทายาท ถึงแม้จะต่างพระมารดา แต่มีพระราชบิดาเดียวกัน พระประยูรญาติอาจจะทรงทราบว่าองค์ฟาฮีล ทรงได้รับการยุยง ก็คงจะมีการคัดค้านห้ามปรามกันขึ้นบ้าง ในฐานะที่องค์เคมินเป็นพระอนุชา ที่ทำคุณประโยชน์ให้บ้านเมือง ทำไมนะ.........ทำไมไม่ทรงระลึกว่า ทรงมีสายพระโลหิตเดียวกัน แต่ก็นะ........เรื่องแบบนี้คนธรรมดาพี่น้อง ยังฆ่ากันเพื่องแย่งชิงมรดก แต่นี่มันหมายถึงอำนาจเหนือแผ่นดิน ใครจะยอมใคร.......

“ เอ่อ.........ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันขอทูลถามฝ่าบาท ตรงๆสักคำถามหนึ่ง รับสั่งตอบหม่อมฉันอย่างชายชาติทหารได้มั้ยเพคะ “

ทรงทอดพระเนตรมองหน้าเธอ แย้มสรวลขึ้นน้อย ๆ “ ได้สิที่รัก.........เชิญ “

“ เอ่อ.........ฝ่าบาททรงคิดจะเอ่อ.......กบฎมั้ยเพคะ “

“ ผมไม่เคยคิดกบฎเลยสักครั้ง ผมไม่ยึดติดในอำนาจ หรือว่ายศฐาบรรดาศักดิ์อะไร แต่ถ้าถูกบีบให้ต้องทำ ผมก็จะต้องทำ เพื่อให้บ้านเมืองไปรอด เพราะมีคนคิดการกบฎเพื่อล้มล้างราชวงศ์ และตั้งราชวงศ์ใหม่ โดยทำให้เราสองพี่น้องต้องฆ่ากันเอง และตอนนี้พวกมันก็กำลังดำเนินการ  ผมถูกยึดอำนาจทางทหาร ในเมืองนี้แล้วนะเวรียา พวกมันแทบจะยึดไว้หมดแล้ว เจ้าพี่ทรงเป็นแค่หุ่นเชิดโดยไม่รู้พระองค์ เพราะฝ่ายของเรา ก็มีหน่วยข่าวเหมือนกัน เวรียา........ถ้าถึงที่สุดผมก็ต้องทำการยึดอำนาจ จะสำเร็จหรือไม่ ก็อีกเรื่องหนึ่ง เพราะถ้าไม่สำเร็จผมก็คงต้องถูกประหาร แต่ผมจะหาทางไว้ให้คุณหนีไปจากที่นี่ให้ได้เมื่อถึงเวลานั้น “

รับสั่งเล่าความจริงที่น่าหวาดหวั่น จนเวรียาต้องเงยมองหน้าองค์เคมิน ด้วยสายตาที่เห็นใจ เข้าใจ และซาบซึ้งที่เขายังนึกถึงเธอ

“ ฝ่าบาทเพคะ เราหนีไปจากที่นี่ เข้าไปเมืองไทยและลี้ภัยอยู่ที่นั่นตลอดไป ก็ได้นี่เพคะ ไม่ต้องมาเสี่ยงกับการสู้รบแย่งชิงอำนาจแบบนี้ “

“ เรา.........งั้นเหรอ คุณจะมีผม เปิดใจยอมรับผมใช่มั้ยเวรียา “ รับสั่งถามด้วยสายพระเนตรหวามวาม

“ ฝ่าบาทเพคะ อย่าทรงออกนอกเรื่องสิเพคะ ” เธอร้องปรามอย่างเป็นห่วงพระองค์

“ เวรียา.........การที่ผมเป็นเลือดขัตติยา ต้องรักษาไว้ซึ่งแผ่นดิน ที่บูรพกษัตริย์ ได้ทรงแลกไว้ด้วยพระชนม์ชีพ เราต้องห่วงในราษฎร เพราะเราไม่แน่ใจว่าผู้ที่แย่งชิงบัลลังค์ไป จะทำยังไงกับประเทศชาติกับประชาชนผู้บริสุทธิ์ เราต้องรักราษฎร เฉกเช่นที่ราษฎรรักเราเข้าใจมั้ย..........“

เธอยอมจำนนกับพระวินิจฉัยนี้ ที่ไม่อาจโต้แย้งคำใดออกมา ทรงมีความคิดที่จะรักษาราชวงศ์ไว้ และยังความห่วงใยในประชาชน กับการผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน เปลี่ยนราชวงศ์ หรืออาจจะต้องเปลี่ยนการปกครองด้วยก็ได้

“ ที่รัก.........การที่เราสองคน ได้ผ่านคืนหวานด้วยกันมาทั้งคืน วันนี้คงต้องทำท่าทางอินเลิฟกัน ให้ดูหวานมากกว่าเมื่อวานนี้นะ อย่าเขินอายตัวสั่นแก้มแดงอีกล่ะ “

พอสิ้นเสียงรับสั่ง เวรียาก็รีบดันกายตนเองออกทันที ด้วยแก้มแดงเข้มขึ้นใบหน้าร้อนผ่าว ที่ลืมตัวกอดกับเจ้าชายหนุ่ม อยู่เป็นนานสองนาน ดวงตาสีน้ำตาลสวยหวานของเจ้าชายวิบวับขึ้น เมื่อเธอหันหลังขวับซ่อนใบหน้าตนเอง

“ อย่ามาทรงฉวยโอกาสกับหม่อมฉันเลยเพคะ “

“ ก็ไม่อยากเป็นนักฉวยโอกาสหรอกนะที่รัก แต่จำเป็นมากกว่า ที่ผมกอดคุณบ่อยๆเรียกคุณว่าที่รัก  ก็เพื่อความคุ้นเคย คุณจะได้ไม่ต้องทำเขินให้ใครรู้สึกไงล่ะ และเราน่าจะจูบกันบ่อยๆ เพื่อเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นจะได้ดูเป็นธรรมชาติ “

เวรียาหันมาตวัดสายตาค้อน กับรับสั่งที่คล้ายจะเย้า แต่เธอก็รู้ว่าแฝงไว้ด้วยความจริงที่จำเป็น แต่ดวงเนตรสวยคมหวาน ที่จ้องมองเธอนิ่งๆ  ก็ทำให้เธอเมินสายตาหนี และยืนหน้าบึ้งกลบเกลื่อนความเก้อเขิน เก้ๆกังๆอยู่กลางห้องอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี เธอตัดสินใจเข้าห้องน้ำ จัดการทำธุระส่วนตัว เมื่อกลับออกมาอย่างสดชื่นขึ้น และเขาหายไปแล้ว ทำให้เธอรีบล๊อคประตูห้องนอน และเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งตัวอยู่ที่หน้ากระจกไม่กล้าที่จะพูดคนเดียวอีก

เมื่อเดินลงมาก็พบว่าอากาศเย็นเฉียบ เสื้อไหมพรมสีเขียวเข้มคอเต่าแขนยาวที่สวม กับกางเกงยีนส์ไม่มีประโยชน์อะไรเลย  เธอเห็นองค์ชายเคมินกับกล่อง และหีบห่อมากมายในห้องรับแขก และกำลังคลี่เสื้อโค้ทตัวสวย ดำเนินมาสวมให้เธอ ทำให้เวรียาต้องย่อเข่า ก้มศีรษะทำความเคารพ

“ ขอบพระทัยเพคะฝ่าบาท “

ทรงเชยคางเธอขึ้น รับสั่งถาม “ ผมสั่งซื้อเสื้อกันหนาวไว้ให้คุณ รวมทั้งโค๊ท เพราะคิดว่าคุณคงไม่ทราบว่าที่นี่หนาวมากแค่ไหน และแอบวัดขนาด เมื่อวันที่ผมกอดคุณที่หน้าโรงแรม และก็รีบสั่งซื้อเลย ของมาเที่ยวบินหลังรวมทั้งของทั้งหมดนี่ด้วย มีเสื้อผ้าและข้าวของหลายอย่าง สำหรับคุณนะเวรียา ลองแกะดูสิ....... อ๊ะ........สวมหมวกไว้ด้วยนะ  “

เธอทอดสายตามองไปที่องค์ชายเคมิน บอกความซาบซึ้งที่มีต่อพระองค์ ซึ่งก็คงทรงทราบ ด้วยแย้มสรวลบางๆให้เธอ เสียงเคาะประตู ทำให้อารมณ์ที่กำลังหวานสะดุดหยุดลง ทรงดำเนินไปทรงเปิดประตู นางกำนัลพากันลำเลียงพระกระยาหารเช้ามาขึ้นโต๊ะเสวย  นางกำนัลกราบทูลเบาๆ

“ ลาฮาลเทียบเครื่องแล้วเพคะ “

“ ทำไมต้องลาฮาล พวกห้องเครื่องล่ะ “ ทรงขมวดพระขนงเข้าหากันรับสั่งถาม

“ ลาฮาลไม่ไว้ใจใครเพคะฝ่าบาท “

“ ไปบอกลาฮาลว่าอย่าทำอีก ฉันสั่ง “ รับสั่งด้วยสุรเสียงกร้าว

เวรียานิ่งคิด ช่างน่าลำบากเหลือเกิน ในการเป็นจ้าเป็นนาย จะอยู่จะกินก็ยังต้องระวังคนปองร้ายใส่ยาพิษ คงจะเป็นห่วงแม่นม และแม่นมก็คงเป็นห่วงพระองค์ ต่างก็มีสัมพันธภาพห่วงใยกันลึกซึ้ง แสดงถึงคนที่จงรักภักดีต่อองค์เคมิน ก็ยังคงมีอยู่มากมาย เฮ้อ.........ช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน เราพลอยติดร่างแหมากับเจ้า กับเขาด้วย และต่อไปนี้จะคิดหยิบอะไร ใส่ปากเคี้ยว อย่างที่เคยทำที่บ้าน เราคงไม่ได้แล้วสิ เพราะเผลอๆจะตายเอาง่ายๆ

อาหารเช้าแบบฝรั่งในห้องอาหารเล็กๆ จึงมีบรรยากาศที่เงียบงัน เหมือนต่างคนต่างตกอยู่ในภวังค์ความคิด

เวรียารู้ว่าเขากำลังครุ่นคิด เรื่องราวที่มากมาย ทั้งงานเมือง ทั้งเรื่องส่วนพระองค์ และหลายสิ่งหลายอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามาบีบคั้น ส่วนเธอคิดถึงบ้านขึ้นมา อย่างจับจิตจับใจ เมื่อคิดว่าขณะนี้เธอก็เหมือนกำลังถูก ขังรวมอยู่กับเขาด้วยพระราชอำนาจ

หลังอาหารเช้าที่กร่อยหมดรสชาติ ทรงดำเนินพาเวรียาออกมานอกตำหนัก อากาศยามเช้ายังหม่นมัว ด้วยหมอกจางๆปกคลุมไปทั่วบริเวณ ทหารองครักษ์จูงม้ามาทูลถวายสายบังเหียน ทรงหันพระพักตร์มามองหน้าหญิงสาวนิดหนึ่งและทรงจับมือเธอไว้ส่งเธอขึ้นม้า

“ ที่รักไปขี่ม้าเที่ยวกันดีกว่านะ ไปชมทุ่งกุหลาบป่ากัน “

 และทรงม้าอีกตัวหนึ่งนำลงไปในทุ่งหญ้า และเหยาะย่างไปเรื่อยๆคู่กัน และทรงมีสีพระพักตร์ดีขึ้น

“ ผมชอบออกมาขี่ม้ามากเลยนะเวรียา  มันทำให้ผมรู้สึกถึงความเป็นอิสระ มีความสุขทุกครั้ง และก็ดีใจมากที่คุณขี่ม้าได้ เราจะท่องเที่ยวไปด้วยกัน หรือเข้าไปดูแลทุกข์สุขของประชาชน ตามหัวเมืองกันในอนาคต ที่สักวันคุณอาจจะรักที่นี่ และก็เปิดใจรักคนที่นี่สักคนก็ได้ใช่มั้ย “ รับสั่งด้วยรอยสรวลบางๆ จนเวรียารู้สึกสดชื่นไปกับรอยยิ้ม และรับสั่งขององค์ชายเคมิน จนต้องทูลเย้า

“ คนที่ซันซีฮา.........ขยันป้อนคำหวานตั้งแต่ตื่นนอน จนเข้านอนทุกคนเหรอเปล่เพคะ “

“ คงจะมีแต่คนที่กำลังตก อยู่ในอารมณ์รักอย่างผมมั้ง “ รับสั่งตอบพร้อมทั้งส่งสายพระเนตรหวานวิบวับประทานให้

“ บอกรักทั้งวันไม่เบื่อเหรอเพคะ “

“ ก็อยากจะบอกทุกวันทุกเวลา เพราะอารมณ์รักของผม มีอยู่ทุกอณูในหัวใจ แม้แต่ยามหลับก็ยังมีคุณอยู่ในความฝัน และเป็นอย่างนี้ตั้งแต่ได้พบหน้าคุณ “

“ ว้าว........ช่างน่าภาคภูมิใจเสียเหลือเกิน สำหรับเวรียา หญิงธรรมดาสามัญ ที่กำลังได้เป็นซินเดอเรลล่า แต่หม่อมฉันบังเอิญ เป็นคนหัวใจสลายด้วยสิเพคะ คำว่ารักจากบุรุษเพศ จึงน่ากลัวเสียยิ่งกระไร “ เธอโต้ตอบอย่างประชดประชันขึ้นน้อยๆ

“ ที่รักเราสองคนจะไม่รอเวลา ให้นานนักหรอกนะ ความรักที่ล้นเปี่ยมหัวใจ ไม่อาจรอเวลาให้เนิ่นนานนัก มันทรมานเกินไป หัวใจคุณไม่ได้สลาย เพียงแต่มันอาจจะบอบช้ำ และผมก็จะเป็นคนเยียวยารักษา “

“ ผู้บัญชาการทหารของซันซีฮา กำลังบัญชาการหัวใจ ให้คนอื่นต้องรับรักด้วยเหรอเพคะ อย่าเผด็จการกับหัวใจหม่อมฉันสิเพคะ ยังมีเวลาอีกมากมาย “

“ เวรียา.........เราจะรีบแต่งงานกันให้เร็วที่สุด ผมอาจจะไม่เหลือเวลา สำหรับความสุขนานนักก็ได้นะ ก่อนที่ผมอาจจะถูกประหารชีวิต หรือขังคุกใต้ดินไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน คุณจะไม่สงสารคนที่รักคุณเลยงั้นเหรอ เราจะหลอมรวมกายใจของเราด้วยกัน เพราะอนาคตไม่เคยแน่นอน เมื่อถึงวันนั้นผมอาจจะจากคุณไป โดยไม่มีโอกาศจะได้บอกรักคุณอีกเลย “  

รับสั่งด้วยสุรเสียงเรียบๆ ทอดสายพระเนตรเศร้าสร้อยไปข้างหน้า  ทำให้เธอรู้สึกใจหาย สลดเศร้าลงทันที ใช่สินะ.......ไม่มีอะไรแน่นอนกับวันพรุ่งนี้ ซึ่งอาจจะมีทางออกที่ดีขึ้น หรือเหตุการณ์อาจจะเลวร้ายลง และอาจจะต้องจากกันจนชั่วชีวิต เธอคิดและมองเจ้าชายหนุ่ม และถามตนเอง..........ความสงสารเขาจนรู้สึกอยากร้องไห้ ขอบตาร้อนผ่าว ความรู้สึกนี้คงจะไม่ได้เรียกว่ารักหรอกมั้ง จะเรียกว่าเห็นใจเสียมากกว่า เพราะถ้าเรียกว่ารัก มันคงจะเร็วเกินไปใช่มั้ย........ความรัก........ต้องใช้เวลาไม่ใช่หรือเวรียา

* เจ้าอาชาพาหญิงชายต่างฐานันดร เหยาะย่างมาเรื่อยๆไม่รีบร้อน เพลินชมธรรมชาติอันงดงามอย่างดื่มด่ำเมื่อมาถึงเนินเขา สายหมอกได้จางลงบ้างแล้ว และเพียงแต่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือหุบเขาข้างล่าง สวยงามราวกับท้องทะเล ที่มีคลื่นสีขาวลอยฟูฟ่อง เนินเขาที่ได้ทรงหยุดม้าทรงไว้ งดงามไปด้วยกุหลาบป่าหลากสี ดังภาพวาดของจิตรกรเอก ที่แต่งแต้มสีสันเนินเขาลูกนั้นให้งดงาม ราวกับภาพในฝัน กลิ่นหอมจากกุหลาบป่า อ่อนๆลอยกรุ่น จนเวรียาต้องสูดเข้าไว้ในอก อย่างรู้สึกชื่นใจ ยิ้มเยือนพร้อมกับกราดสายตา มองธรรมชาติรอบกาย

“ ที่นี่งดงามเหลือเกินเพคะ เวรียาไม่เคยเห็นที่ไหนจะงดงามเท่านี้เลย “

ทรงลงจากหลังม้า นำมันไปผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่ และดำเนินมารับหญิงสาวลงมา และเข้ารวบร่างเธอกอดไว้ ก้มลงประทับริมพระโอษฐ์ ลงบนกลีบปากสีชมพูระเรื่อ ไม่ให้เวรียาได้ทันตั้งตัว และเธอก็เผลอไผลยอมรับจูบนั้นอย่างดื่มด่ำนิ่งนาน จะด้วยบรรยากาศโรแมนติค หรือหัวใจที่อ้างว้าง ทำให้เป็นไป หญิงสาวก็สุดจะคิดได้ทันในขณะนั้น อ้อมกอดอุ่นด้วยสองพระกรที่ทรงโอบรอบกายเธอไว้แน่น ความรู้สึกหวานหวาม ทำให้หัวใจของสาวน้อยหวิวไหว เตลิดไปแสนไกล

“ เวรียา........ ผมรักคุณ เห็นใจผมสักนิดเถอะนะ ผมอ้างว้างเหลือเกิน และผมก็ไม่อยากทรมานขนาดนี้ ผมไม่ได้คิดแต่แรก ว่าเราจะต้องมานอนร่วมบ้าน ร่วมเตียงกัน ผมทนไม่ได้นะเวรียา “   

สุรเสียงกระเส่าหวานรัก บอกความรู้สึกในความที่ทรงเป็นบุรุษเพศ จะเป็นด้วยมนต์ขลัง ของความงดงาม ในบรรยากาศรอบพระวรกาย กับหญิงสาวผู้งดงามบริสุทธิ์ดังกุหลาบป่าในอ้อมพระกร หรือจะเป็นความในดวงหฤทัย ของรักแรกพบที่พร่ำรับสั่ง ก็สุดจะหยั่งรู้พระองค์เอง แต่ความรู้สึกขององค์รัชทายาทหนุ่ม ก็สุดที่จะฉุดรั้งความเสน่หาไว้ได้ และเหมือนจะทรงลืมพระองค์ ทรงทำตามพระทัยที่ทรงปรารถนา

“ เอ่อ.......” เธออ้าปากจะทูลตอบ คัดค้านบอกความในใจ แต่ริมฝีปากหนา ก็ปิดปากสวยไว้ จนสนิทอีกครั้ง ปลายลิ้นของสาวน้อยถูกฉกตวัดรัดไล้ จนใจสั่นหวิวเหมือนจะเป็นลม  เธอไม่เคยถูกชายใดเข้าจู่โจมถึงขนาดนี้ หรือเพราะเขาเป็นผู้บัญชาการทหาร ที่ไม่เคยรอคำสั่ง นอกจากบัญชาการ และทำตามที่ใจปรารถนา เพราะถูกตามพระทัยมาจากลาฮาลแม่นมเฒ่า มาตลอดพระชนม์ชีพ ในการที่เป็นถึงเจ้าชายเคมิน องค์รัชทายาท เพียงพระองค์เดียวของซันซีฮา แคว้นที่ร่ำรวยที่สุดในภูมิภาคนี้

สองพระหัตถ์ยกขึ้นประคองแก้มบางไว้ ไม่ทรงหยุดจุมพิต หัวใจของสาวน้อยหวานหวาม แทบจะละลายคล้อยตามไปกับบทโรม้านซ์  ธรรมชาติในมนุษย์ปุถุชน ถูกปลุกเร้าขึ้นในกาย แต่หัวใจที่ยังไม่ลืมเลือนความเจ็บปวด ออกแรงดันร่างหนาออก น้ำตาแห่งความน้อยใจ ในชะตาชีวิตที่ผกผันรินพราก ทำให้ดวงตาสวยสีน้ำตาลคู่หวานนั้น ตะลึงมองอย่างตกใจ ถอนริมฝีปากออก และเพียงรวบร่างงามกอดไว้นิ่งๆ

“ เวรียาอย่าร้องไห้.........ผมไม่ได้คิดจะรังแกคุณนะ ผมอยากจะบอกทุกอย่างในหัวใจ ในความรู้สึกของผมให้คุณรับรู้ ผมไม่ต้องการพูดอะไรที่อ้อมค้อม อย่าโกรธผมนะเวรียา “

“ หม่อมฉันอยากกลับเมืองไทยเพคะ แต่หม่อมฉันก็รู้ว่ามันคงทำไม่ได้แล้ว หม่อมฉันกลัวเพคะ “

เธอเอ่ยออกมาจากความรู้สึก พร้อมทั้งกระซิกสะอื้น หวาดหวั่นกับทุกอย่าง ที่กำลังโถมเข้ามาหา อย่างไม่ทันได้คิดคาดการณ์ และเขาคนนี้เท่านั้น ที่เธอจะคิดพึ่งได้ เพราะเป็นคนๆเดียวในซันซีฮาที่เธอรู้จัก การที่เธอได้ตัดสินใจบินหนีความเจ็บช้ำมา เพื่อหาที่หลบเลียแผลใจ กลับเหมือนหนีเสือมาปะจระเข้  เพราะเธอก็ไม่ได้รู้อะไรในเจ้าชายเคมิน ไปมากกว่าที่ที่เห็นนี่เลย และจะให้เธอยอมมอบกายให้งั้นหรือ มันอาจจะเจ็บมากกว่าครั้งแรก และครั้งนี้ก็ไม่มีที่ให้เธอได้หลบลี้ไปไหนได้อีกแล้ว

ทรงโอบไหล่ที่สะเทือนด้วยสะอื้นไห้ ดำเนินพาเธอไปนั่งลงที่เชิงเขา ละอองหมอกฝอยๆ ผะแผ่วบนใบหน้าจนรู้สึกชื้นเย็น เวรียาทอดสายตามองออกไป ยังทัศนียภาพงดงาม ด้วยสายตาคมหวานเหม่อๆ ขนตางามงอนเป็นแผงของเธอ พราวด้วยหยาดน้ำตา ที่รินพรากลงบนแก้มเรื่อ  ทรงทอดพระเนตรมองความงดงาม บนใบหน้าเธอ อย่างทรงสนิทเสน่หา และแสนสงสาร เอื้อมพระหัตถ์เช็ดคราบน้ำตา บนร่องแก้มประทานให้ และทรงเหลือบสายพระเนตรมองไป ทางด้านหลังหลายครั้ง และรับสั่งบอกเธอเบาๆ

“ เราถูกคนตามมาถึงที่นี่นะเวรียา “

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง พระพัตร์เจ้าชายเคมินทันที สายตาเธอตื่นตระหนก จนทรงโอบไหล่เข้ามาให้เธอซบหน้าลงกับพระอุระ รับสั่งกับเธอขึ้นเบาๆ

“ ไม่ต้องกลัวหรอกนะเวรียา เขากลัวผมจะแอบติดต่อกับใคร และเพียงส่งคนคอยติดตาม ความเคลื่อนไหวของเราสองคน “

“ ฝ่าบาทไม่ทรงกลัวว่าพวกนั้นจะปลงพระชนม์หรือเพคะ “ เธอเงยหน้าขึ้นถามอย่างรู้สึกหวาดหวั่น

“ เรายังไม่ได้ทำผิดอะไร ที่เขาจะกล่าวหาได้ชัดเจน และก็ยังไม่กล้า เพราะมีบางฝ่ายที่ยังเชื่อในความบริสุทธิ์ของผม ทั้งสองข้างคานอำนาจกันอยู่ในที ถึงแม้ว่าพระญาตพระวงศ์จะไม่มีอำนาจในทางทหาร แต่คนที่จงรักภักดีกับองค์รัชทายาทเคมิน ก็ยังมีอยู่มากมาย เพราะผมทำงานมาตลอด และดูแลในทุกกระทรวงที่มีอยู่ พวกนั้นจึงได้แต่จ้องหาทาง ที่จะค่อยๆลดทอนอำนาจผมลง โดยทำให้เจ้าพี่ทรงคลางแคลงพระหฤทัย แต่ทหารในฝ่ายหัวเมืองทั้งหมด ยังจงรักภักดีกับผมนะเวรียา “

“ แล้วทำไมฝ่าบาทไม่หนีไปอยู่ที่หัวเมืองล่ะเพคะ “

“ นั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมจะทำ เมื่อถึงที่สุดแล้ว เพราะผมจะเป็นกบฎเต็มตัว และจะต้องทำการล้มล้างราชบัลลังค์ของสมเด็จพี่ และต้องทำให้สำเร็จ แต่ก็คงต้องรอบคอบที่สุด และเมื่อไม่มีทางหลีกเลี่ยงแล้ว ผมไม่อยากให้คนของเราฆ่ากันเอง สงครามก็ต้องมีเจ็บมีล้มตาย ผมเครียดไม่สบายใจเมื่อคิดเรื่องนี้ “ รับสั่งตอบพร้อมทั้งทรงถอนพระทัยอย่างหนักหน่วง

เวรียาจ้องมองพระพักตร์เจ้าชายเคมิน เธอเห็นรอยกังวลทั้งในสีพระพักตร์ และแววพระเนตร เข้าใจในความรู้สึก ที่ทรงรักและเป็นห่วงชาติบ้านเมือง จะมีอะไรบ้างมั้ยนะ.......ที่จะทำให้เหตุการณ์นี้คลี่คลาย ไปในทางที่ดี โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ เกิดความเข้าใจปรองดองกัน ในระหว่างพี่น้อง

ทรงจับปลายคางเธอไว้ ทอดเนตรสบตาเธอ รับสั่งเบาๆ “ เวรียา.........การที่ผมอ้อนวอนคุณเรื่องของเรา ก็ไม่ได้เกิดจากความเห็นแก่ตัวอย่างเดียวหรอกนะ แต่เราเหมือนถูกขังไว้ด้วยกัน และผมก็คิดหาทางออกทุกทางแล้ว แต่มันก็ยังไม่มีทางออกที่ดีสักทางเดียว ที่จะส่งคุณกลับไปก็ไม่ได้ ในเมื่อคุณคือพระสนม เราถูกจับจ้องและต้องเล่นละคร ผมทรมานกับความรัก ความต้องการ คุณคงเข้าใจนะ “

รับสั่งตรงๆที่ทำให้เธอต้องหลุบสายตาลง แก้มแดงซ่านขึ้น และรู้แล้วว่าเธอคงต้องยินยอม ไม่ช้าก็เร็วในเมื่อเธอและเขา  เหมือนไฟกับน้ำมัน ที่มีแต่จะก่อเกิดเพลิงผลาญ อยู่แทบทุกขณะจิต ที่ได้อยู่ใกล้ชิดกัน และทูลตอบแต่เพียงในใจเท่านั้น..........องค์ชายเคมินเพคะ..........คงไม่มีหญิงใดในโลก ที่จะปฏิเสธฝ่าบาทหรอกเพคะ แต่ขอให้เวรียาได้มีเวลาทำใจสักหน่อยเถอะเพคะ .........หม่อมฉันรู้แล้วว่าไม่มีทางหลีกเลี่ยง เพราะยังไงก็ต้องนอนร่วมเตียงเดียวกัน และถ้าต้องหนี เวรียาก็คงต้องรอนแรมไปกับฝ่าบาท ร่วมชะตาเดียวกัน ไม่ว่าจะอยู่หรือตายหรือลำบากแค่ไหน ด้วยหนทางข้างหน้าคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันอาจจะเป็นหนามของกุหลาบเสียมากกว่า

“ ตอบผมสิเวรียา.”

“ เอ่อ........เข้าใจเพคะ แต่ฝ่าบาทต้องทรงให้เวลาหม่อมฉัน อย่าทรงรุกรานหม่อมฉันจนตั้งตัวไม่ติด หม่อมฉันเป็นผู้หญิง ฝ่าบาทต้องทรงเข้าพระทัยนะเพคะ “ เธอตอบเสียงแผ่วขัดเขิน ไม่กล้าสบสายพระเนตรหวานวิบวับ

ทรงแย้มสรวลออกมาบางๆ จดริมพระโอษฐ์ลงบนกลีบปากเธอเบาๆ “ ครับ.......ผมเข้าใจ และจะปล่อยให้เป็นไปตามครรลองของธรรมชาติ และผมจะกราบบังคมทูล ขอพระบรมราชานุญาติ อภิเษกสมรสกับคุณให้เร็วที่สุด บ่ายวันนี้ผมจะไปเข้าเฝ้า “

เธอมองชายหนุ่มที่วันนี้เขาเพียงสวมเสว๊ตเตอร์ และเสื้อหนัง กางเกงยีนส์ และรองเท้าบูทแบบคนธรมดาสามัญ เขาเหมือนเด็กหนุ่มชาวตะวันตก ที่หล่อคมเข้ม แต่รัศมีในความเป็นเจ้าชาย ที่มีสง่าราศรีก็ยังคงอยู่ในตัวตนอย่างเห็นได้ชัด ยามที่ทรงประทับอยู่บนหลังม้า พระวรกายสูงใหญ่ เด่นเป็นสง่าจนน่ามอง อยากจะบอกว่าเขาเป็นเจ้าชายพระองค์หนึ่ง ที่หล่อติดอันดับโลก

“ มองผมแล้วคิดอะไรอยู่เหรอเวรียา “

“ คิดว่าฝ่าบาทจะไม่มีเจ้าหญิง ที่ทรงเหมาะสมคู่ควรกับฝ่าบาทเลย สักพระองค์เหรอเพคะ เพราะไม่น่าเป็นไปได้ “

“ ก็มีนะ......... มีบรรณาการจากหัวเมือง แว่นแคว้นของเรา ที่ส่งพระธิดามาเจริญสัมพันธไมตรี แต่ผมก็ไม่ได้รับไว้เลยสักคน ไม่ได้เห็นหน้าเลยด้วย เพราะแทบไม่เคยมีเวลา เพิ่งจะถูกถอดออกจากตำแหน่ง ตอนนี้ก็เลยมีเวลามองสาวๆ และคนนี้ที่สำคัญที่สุด ที่มองมาตั้งแต่ที่เมืองไทย  พอเห็นหน้าหัวใจก็บอกว่าคนนี้ใช่เลย.......” รับสั่งพร้อมทั้งทรงจับปลายคางเธอเขย่าเบาๆ

“ ทรงจีบผู้หญิงเป็นด้วยเหรอเพคะ “เธอทูลถามพร้อมทั้งหัวเราะอย่างขันๆในรับสั่ง

รับสั่งตอบด้วยรอยสรวลจนเห็นพระทนต์สวย และสายพระเนตรที่หวานวิบวับ “ ความรักสอนให้พูดต่างหาก “

เวรียาทูลตอบด้วยรอยยิ้มเยือนอย่างหยันๆ “ หม่อมฉันไม่เชื่อหรอกเพคะ “

“ ไม่เชื่อก็ต้องพิสูจน์สินะ “

รับสั่งจบทรงรวบกายเธอลงนอน ประกบริมพระโอษฐ์ลงจุมพิตบดเบียด สายพระเนตรหวานรัก พระหัตถ์ประคองแก้มเธอไว้ ลูบไล้บนแก้มเธอเบาๆ เวรียารู้ว่าทรงอ่อนโยน อย่างที่อยู่ในพระอารมณ์หวานไหวนัก และทำให้เธอรู้สึกไม่หวาดกลัว เหมือนยามที่ทรงเร่าร้อนรุกราน

 

 

 

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 7 : บัญชาหัวใจอัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4192 , โพส : 12 , Rating : 100% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 643
ภาษาสวยมากค่ะ ตั้งแต่อ่านงานคุณบุษ มาหลายเรื่อง พูดได้เลยว่า ดำเนินเรื่องได้น่าสนใจมากค่ะ ขอบคุณที่มีนิยายสนุกๆ ให้ติดตามนะคะ
Name : PaLmyBeloved < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PaLmyBeloved [ IP : 64.255.180.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กันยายน 2553 / 15:58
# 11 : ความคิดเห็นที่ 379

หน้าสิ่วหน้าขวาน..ยังจะมีอารมณ์มาจีบสาวนะพระอนุชา....

Name : ก็ว่าจะไม่รัก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ก็ว่าจะไม่รัก [ IP : 119.31.121.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2553 / 00:16
# 10 : ความคิดเห็นที่ 299
เจ้าชายเป็นคนที่โรแมนติกมากกกกก
PS.  เริ่ดค่าเริ่ด.. ความรัก ทำให้เรามี ดวงตาพิเศษ ดวงตาพิเศษ ทำให้เรามองเห็น สิ่งพิเศษ สิ่งพิเศษ ทำให้เรามี ช่วงเวลาพิเศษ
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.12.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2553 / 22:36
# 9 : ความคิดเห็นที่ 126
อยากบอกว่าชอบเจ้าชายมากกก
ผู้ชายโรแมนติก แบบนี้แหละเขาเรียกพระเอกตัวจริง!!!
 เจ้าชายขา ขอจุ๊บที
Name : sazamp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sazamp [ IP : 183.89.6.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2553 / 01:09
# 8 : ความคิดเห็นที่ 122
ถึงสถานการณ์จะร้ายแรงขนาดนั้น

แต่สำหรับความรัก...มันก็เร็วเกินไปอยู่ดี
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 222.123.64.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 / 15:51
# 7 : ความคิดเห็นที่ 118
สถานการณ์ตอนนี้น่ากลัวเหลือเกิน เพราะความรักความชังของผู้หญิงแค่คนเดียวแท้ ๆ ก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายใหญ่โต เฮ้อ ๆ สงสารเจ้าชายกะเวรียาจัง
PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2553 / 10:31
# 6 : ความคิดเห็นที่ 112
องค์ชายคงหนักใจน่าดูเลยกับสถานการณ์ตอนนี้
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.11.27.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2553 / 20:04
# 5 : ความคิดเห็นที่ 105
Thanks for upd naka P' bou.
PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.108.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2553 / 10:01
# 4 : ความคิดเห็นที่ 103

เอาไงดีๆเวรียา

Name : *เฟมีลน้อย* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *เฟมีลน้อย* [ IP : 61.90.7.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2553 / 17:35
# 3 : ความคิดเห็นที่ 102
องค์ชายน่าสงสารจัง..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 113.53.118.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มิถุนายน 2553 / 23:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 101
คำว่ารักมันเร็วไปมั้ยอ่ะสำหรับเวรียา

เพราะเธอมีความหลังอันเจ็บปวด

แล้วเจ้าชายรักเวรียาจริง ๆ เหรอ
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 112.142.134.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มิถุนายน 2553 / 21:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 99
ยุ่งละซิงานนี้ ...เวรียาชักหลงลมปากของเจ้าเคมินเสียแล้ว
รอไรเตอร์มา up ต่อ ค่ะ
Name : tungkn 4841 [ IP : 72.37.171.20 ]

วันที่: 29 มิถุนายน 2553 / 18:52
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android