คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์)

ตอนที่ 6 : หัวใจปรารถนา อัพ100%


     อัพเดท 28 มิ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน, ลึกลับ., ริษยา.....แย่งชิง.....อำนาจ
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 94% [ 14 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 83,740
948 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 107 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 6 : หัวใจปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4828 , โพส : 11 , Rating : 97% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 6 หัวใจปรารถนา อัพ100%

 

เวรียาจ้องใบหน้าหล่อละลายใจ ที่เอ่ยถามหาความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่ง ว่าคิดยังไงกับคำขอแต่งงาน เออแหะ........ประหลาดดีแท้ มีอย่างนี้ในโลกด้วยเหรอ ช่างน่าอัศจรรย์เสียจริงๆ สำหรับหญิงสาวคนธรรมดาสามัญ ที่ถูกพระอนุชาองค์รัชทายาท ขอแต่งงานอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้ เธออยากจะเอาหัวโขกข้างฝา เพื่ออยากจะรู้ว่าขณะนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่........ เรากำลังหลับอยูที่เมืองไทย และกำลังฝันใช่มั้ยนะ เป็นสนมกำมะลออยู่เมื่อครู่ กำลังจะได้เป็นชายากำมะลออีกตำแหน่งหนึ่งด้วยเหรอ.........

“ เวรียา........ผมขอคุณแต่งงาน” รับสั่งย้ำขึ้นอีก

“ เอ่อ........แต่งเพื่อตบตาองค์สมเด็จฟาฮีลน่ะเหรอเพคะ แต่........เอ่อ........มันคงไม่ได้หรอกเพคะ หม่อมฉันคงต้องกลับไปเมืองไทย จะต้องเล่นละคร จนถึงกับต้องเข้าพิธีแต่งงาน แค่เป็นสนมปลอมๆนี่ก็แย่แล้วนะเพคะ ถ้าแต่งไม่ยิ่งหนักเข้าไปอีกเหรอเพคะ มันจะเป็นปัญหาที่ใหญ่มากขึ้น และแก้ไขลำบากมากขึ้น แค่เพียงให้องค์สมเด็จทรงทราบ ว่าหม่อมฉันเป็นเพียงสนม แค่นี้ก็พอแล้วนี่เพคะ “

“ เวรียาในการที่คุณยอมรับ กับความสัมพันธ์ของเร า ต่อหน้าองค์เหนือหัว ไม่ใช่เรื่องที่จะพูดเล่นได้หรอกนะ  เราอาจจะตบตาใครเพียงแค่ชั่วครู่ชั่วยาม แต่จริงๆแล้วเราทำไมได้กับเจ้าชีวิต ที่มีหน่วยข่าวกรองดูเราอยู่ตลอดเวลา และดูเรามาตั้งแต่เราอยู่เมืองไทย  เราอยู่ในระหว่างที่พระองค์ ทรงหวาดระแวงพระทัยอย่างที่สุด ชีวิตเราสองคนอยู่บนเส้นด้าย ที่เพลี่ยงพล้ำเมื่อไหร่ เราสองคนก็ต้องรับชะตกรรมทันที  เพราะฉะนั้นเราต้องทำให้เป็นเรื่องจริง “

“ เอ่อ........ชะตากรรม .......ทำไมหม่อมฉันต้องรับโทษโดยไม่ได้ก่อ.......เอ่อ.......ทำทุกอย่างให้เป็นเรื่องจริง หมายความว่า......“ เธอยังกล่าวไม่จบ องค์เคมินรับสั่งอย่างร้อนพระทัย

“ เวรียา........ผมขอโทษ ที่พาคุณมาที่ซันซีฮา และจำต้องให้คุณมาร่วมชะตากรรมนี้ โดยไม่รู้ตัว เมื่อบ่ายที่ผมไปเข้าเฝ้า พระองค์ตรัสถามถึงคุณ ผมกราบบังคมทูลตามความเป็นจริง พระองค์ตรัสขอให้ผมนำคุณเข้าถวายตัว เพราะครีมาไปบรรยายความงามของคุณให้ทรงทราบ เพราะต้องการแกล้งผม ผมจึงจำต้องกราบทูลความเท็จว่าเรามีอะไรกัน ผมจึงถูกสงสัยจับผิดกับเรื่องนี้ และโยงไปทุกเรื่อง ผมกลายเป็นผู้ต้องสงสัย ที่กำลังคิดการกบฎ ทรงปลดผมจากทุกตำแหน่งในกองทัพ มันเป็นเกมการแก้แค้นของครีมา เธอต้องการให้ผมล้มล้างราชบัลลังค์ และขอครองซันซีฮาร่วมกับผม นี่คือคำอธิบายของผมนะเวรียา “

เวรียายิ่งตระหนกในรับสั่ง คิดตามอย่างสับสนในสมอง............องค์ชายเคมินคงไม่ได้หลอกเรา เพราะในคำตรัสของสมเด็จฟาฮีลเป็นภาษาพื้นเมือง พูดประชดน้องชายถึงความจงรักภักดี และเราก็ตกกระไดพลอยโจน รับสมอ้างว่าเคยมีอะไรกับเขา และก็กลายเป็นคำยืนยัน ที่ไม่สามารถกลับคำได้อีกแล้ว ใช่สิ......คำกราบบังคมทูลกับเจ้าชีวิต ไม่ใช่เรื่องแค่พูดที่เพียงแต่ขอไปทีเท่านั้น มันหมายถึงพระราชอาญา ที่จะชี้เป็นชี้ตายได้ในทันที

“ ฝ่าบาทเพคะ.........การแต่งงานเพื่อตบตาเจ้าเหนือหัว มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หม่อมฉันต้องกลับเมืองไทย และถึงตอนนั้น ฝ่าบาทจะทรงทำยังไงล่ะเพคะ  เพราะหม่อมฉันก็คงไม่อาจอยู่ที่นี่ ได้ตลอดไปหรอกนะเพคะ “

องค์ชายเคมินทอดพระเนตรมองเธอ ด้วยสายเนตรพิศวงขึ้นนิดหนึ่ง และยังเจือด้วยรอยขัน แย้มสรวลบางๆออกมา ทำให้เวรียาหน้าร้อนผ่าว .........เราพูดอะไรผิดงั้นเหรอ ถึงได้มองเราอย่างนี้........

“ เวรียา........ใครบอกว่าเราจะแต่งงานกันเล่นๆล่ะ เราจะแต่งงานกันจริงๆ “

หญิงสาวมีสีหน้าเหมือนกลืนบอระเพ็ด ส่ายหน้าแรงๆ “ ไม่ได้นะเพคะ เรายังไม่ได้รักกัน หม่อมฉันเพิ่งพบฝ่าบาทยังไม่ทันข้ามยี่สิบสี่ชั่วโมง มันตลกมากเลยที่จะแต่งงานกัน หม่อมฉันไม่ได้รักฝ่าบาทและฝ่าบาทก็ไม่ได้รักหม่อมฉัน เราแทบจะเหมือนคนแปลกหน้ากันด้วยซ้ำ และหม่อมฉันก็ไม่ได้ต้องการอยูที่นี่ไปตลอดชีวิต เป็นข้ารองบาทและมองฝ่าบาท ที่ทรงสำราญอยู่กับนางสนมกำนัล หม่อมฉันรับการมีชีวิตแต่งงานแบบนี้ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้ “ เธอกราบทูลความในใจอย่างที่คิด

องค์ชายเคมินส่ายพระพักตร์ช้าๆ มีรอยสรวลที่เหมือนจะทรงกลั้นไปเต็มที่ จนเวรียาชักสีหน้าไม่พอใจ รับสั่งด้วยสายพระเนตรหวานระยับ

“ เราก็ยังไม่ได้จะแต่งกันพรุ่งนี้นี่  เพราะกฎมณเทียรบาล ในการเป็นองค์รัชทายาท ต้องขอพระบรมราชานุญาติก่อน ถ้าทรงโปรดเกล้าเราถึงจะแต่งงานกันได้ ผมบอกคุณไว้ก่อนน่ะ เพราะเราไม่มีทางหลีกเลี่ยง มันอาจจะเร็วหรือจะช้า ก็คงขึ้นอยู่กับสถานะการณ์หลายอย่าง และเมื่อถึงเวลานั้น คุณอาจจะรักผมแล้วก็ได้นี่ “

เวรียาพูดไม่ออกบอกไม่ถูก สับสนจนเรียงลำดับความแทบไม่ทัน รู้สึกว่าตนเองกำลังจนตรอก ที่จะคิดหรือจะทำอะไรได้อย่างอิสระ เพราะได้ผูกพันกับเขาไปแล้ว อย่างน้อยก็ตำแหน่งนางสนมกำมะลอ ที่ทุกคนในซันซีฮาจะต้องรับรู้รับทราบ เขายังคาดการณ์ว่า อีกไม่นานเราก็จะต้องรักเขา ร้ายกาจชะมัดเลย.........

“ ทรงหลงพระองค์เองไปละมังเพคะ เพราะหม่อมฉันอาจจะไม่รักฝ่าบาทก็ได้นี่ ความรักไม่มีใครมาบังคับหัวใจใครได้หรอกนะเพคะ “ เธอทูลตอบพร้อมกับสะบัดสายตาค้อน อย่างนึกหมั่นไส้

ทรงสรวลออกมาจนก้องไปทั้งห้อง “ เวรียา........ผมไม่ได้เป็นกวี จะเสกสรรค์คำใดให้มันฟังแล้วดูไพเราะก็ไม่เคยทำ ผมเป็นทหาร ผมพูดอะไรอ้อมค้อมไม่เป็น คิดยังไงก็พูดอย่างนั้น รักก็คือรัก คุณเป็นรักแรกพบ ที่ผมรู้สึกได้ และก็ใช้ชีวิตนี้ปกป้องคุณ เพราะผมให้คุณกับใครไม่ได้ อาจจะตรงไปสักหน่อย แต่คุณก็ต้องฟัง และเราควรจะขึ้นนอนได้แล้วละ ถ่านหินกำลังจะหมด เราต้องอยู่บนห้องนอนเปิดฮีทเตอร์ ไปเถอะ.......”

เวรียาลุกพรวดขึ้นยืน มองไปที่เตาผิงที่อ่อนแสงลง ร้องถามด้วยสีหน้าตระหนก เมื่อถูกชวนขึ้นนอนหน้าตาเฉย 

“ บอกรักแล้วก็นอนด้วยกัน เลยงั้นเหรอเพคะ ไม่ได้นะเพคะไม่ได้เด็ดขาด รับสั่งที่ไม่อ้อมค้อมของฝ่าบาทก็ไม่ได้หมายความว่า จะต้องตรงกับพระทัย และหม่อมฉันก็จะไม่นอนร่วมเตียง ด้วยเป็นอันขาดกับคำที่บอกว่ารักแรกพบ “

“ เวรียาแยกคำว่านอนร่วมเตียง กับคำว่าร่วมรักออกจากกันซะ ผมอดทนได้เสมอ ไม่ว่าเรื่องอะไร และจะไม่ข่มขืนผู้หญิง นอกจากจะยินยอม ผมรู้ว่าคุณคงทั้งเหนื่อยกายเหนื่อยใจเต็มที การนอนเป็นการผ่อนคลาย เติมพลังให้ร่างกายและจิตใจที่ดีที่สุด พรุ่งนี้เราค่อยคิดกันใหม่ คุณอาจจะกำลังสับสนมากมายนักผมรู้ “ รับสั่งพร้อมทั้งประทับยืนขึ้น เวรียาแก้มร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง กับรับสั่งตรงๆ

เออแฮะ.......ตกลงเราต้องเชื่อด้วยใช่มั้ย........ครั้งหนึ่งเราเคยวาดฝันอันแสนหวาน ว่าจะได้นอนกับคนที่เรารัก เคยแอบเขินเมื่อคิดถึงบทเลิฟซีน หลังจากวันนั้นก็เลิกคิดอย่างเรียกได้ว่าสะดุดหยุดกึก กับอารมณ์อินเลิฟตรงนั้น และลืมมันเสียสนิท แต่ขณะนี้ความรู้สึกนึกคิดวันนั้น รีเทรินมาอีกแล้ว แก้มร้อน กายสั่นแม้เขาจะบอกเป็นนัยๆว่า ถ้าเราไม่ยินยอมเขาก็ไม่ ........แต่ถ้าใครมาเป็นเราจะรู้สึกแบบนี้มั้ยล่ะ ที่จู่ๆจะได้ขึ้นไปนอนเคียงข้างกับผู้ชายสุดหล่อ แถมยังเป็นถึงเจ้าชาย ใครจะหวิวหวั่นจนคล้ายจะเป็นลม แบบเรามั้ยนะ........ อยากจะลองหยิกตัวเองให้เจ็บๆ ว่ากำลังฝันอยู่เหรอเปล่า

การยืนนิ่งขึงเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ และคิดไม่ทันว่าสมควรจะโต้ตอบคำใดดี เพราะไม่มีช่องให้เธอแย้งได้เลยสักคำ พระวรกายสูงสมาร์ทก็ดำเนินเข้ามาถึงตัว ตวัดร่างบางไว้ในอ้อมพระกร ดำเนินขึ้นบันได จะดิ้นก็ใช่ที่เพราะอาจจะตกบันไดลงมาหลังหัก ประตูห้องที่ไม่ได้ปิดตั้งแต่เดินลงมายังแง้มไว้ ห้องทั้งห้องมืดสนิท มีเพียงแสงสลัวจากภายนอก ที่สาดเข้ามา ทางผนังด้านที่เป็นกระจกทรงโค้ง มีกรอบไม้ คล้ายบานประตูสองช่อง ที่เธอไม่ได้ดึงม่านปิด

“ ธรรมเนียมอุ้มเจ้าสาวข้ามธรณีประตู เป็นอันเสร็จสิ้น “

รับสั่งพร้อมกับวางร่างเธอลงบนที่นอน และเดินไปเปิดโคมไฟตัวสูงที่มุมห้อง เปิดเครื่องทำความอุ่น ดึงม่านปิดผนังด้านที่เป็นกระจก ปฏิบัติการสายฟ้าแลบ ที่ไม่ได้รอให้เธอปฏิเสธ หญิงสาวลุกขึ้นนั่งมองร่างสูงที่เดินไปเลื่อนฝาผนังด้านหนึ่งออก มีเสื้อผ้าเรียงรายอยู่ในนั้น เขาถอดเครื่องแบบที่สวมมาทั้งวันออกจากกาย ทั้งล่างทั้งบนโชว์หุ่นมาดแมนแสนเท่น์กึ่งเปลือย ที่เวรียามองตาค้างอย่างนึกไม่ถึง ก่อนที่เขาจะหยิบเสว๊ตเตอร์มาสวม เธอยกมือขึ้นปิดปากไว้ ก่อนที่จะกรีดร้องออกมา แต่พอนึกได้ว่าตนเอง กำลังจ้องเขาไม่วางตา ก็รีบดึงผ้าห่มนวม ที่คงทอด้วยขนสัตว์หนานุ่ม ยกขึ้นปิดหน้าไว้ทันที ด้วยใจที่สั่นระทึก

เสียงหัวเราะหึๆ ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนเคียงข้าง และยังตวัดร่างเธอไปกอด และทำท่าหลับเงียบ เมื่อเธอแข็งขืนฝืนกายดันอกเขาออก แขนแข็งแรงกลับกระชับรอบกายเธอไว้แน่น

“ นอนเถอะอย่าเพิ่งดื้อเลยนะเวรียา อืม........จะบอกอะไรให้......... เมื่อคืนที่เมืองไทย ผมนอนไม่หลับ คิดถึงคุณมากเลย วันนี้ผมไม่ได้ฝันใช่มั้ย ที่ได้นอนกอดคุณ หลับเสียนะ......... และจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม คุณเป็นรักแรกพบของผม “

รับสั่งเล่าความในพระทัย อย่างเรียบง่าย ไม่ได้หวาน แต่ก็ทำให้เวรียาซาบซึ้ง  ความเจ็บที่ยังไม่จางหาย ทำให้หญิงสาวคิดว่ามันเร็วเกินไป กว่าที่เธอจะยอมรับได้  

“ ฝ่าบาทอย่ามาทรงใช้วิธีเผด็จการ รวบรัดอย่างนี้กับหม่อมฉันนะเพคะ เราจะต่างคนต่างนอน ห้ามมากอดห้ามมาจูบ เพราะในห้องนี้คงไม่มีหน่วยข่างกรอง เข้ามาคอยแอบดูหรอกนะเพคะ “ เวรียาเอ่ยและใช้สองแขนเรียว ดันอกกว้างออก อย่างเต็มกำลัง

“ ซันซีฮายังปกครองแบบเผด็จการอยู่นะ แต่ผมจะรอให้คุณยินยอม และคืนนี้ถ้าคุณจะสงสารผมละก็ อย่าดิ้นหนี เพราะมันเป็นการปลุกธรรมชาติของผม และผมก็คงจะทรมาน และคงอดไม่ได้ ที่จะจูบคุณ อย่างที่หัวใจปรารถนา “

เวรียาหยุดดิ้นกับคำที่เอ่ยคล้ายจะขู่ แต่ก็เป็นคำขู่ที่แสนประทับใจ ด้วยคำว่าถ้าคุณจะสงสารผม นี่นะเหรอพูดหวานๆไม่เป็น เขามีอารมณ์หวานไหวมากมาย ที่แสดงออกมาทางสีหน้าและแววตา และยังคำพูด

“ เวรียา.........มาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผมเถอะนะ ผมมีชีวิตที่อ้างว้าง พระเจ้าอาจจะทรงประทานคุณมาให้กับผมก็ได้ ผมหวังอย่างนั้น หลับเสียเถอะ พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปขี่ม้า ผมเห็นในสมัครว่าคุณมีความสามารถพิเศษขี่ม้าได้  ผมจะให้ทหารดูม้าไว้สำหรับคุณ นอนเอาแรงไว้เถอะ หลับตาซะนะ....... ต่อไปนี้ผมจะเป็นผู้ปกป้องคุณเอง “

รับสั่งคล้ายจะทรงรำพึงรำพัน หันมาทรงจุมพิตลงบนหน้าผาก กับร่างที่กลัวคำขู่ และยินยอมนอนนิ่ง อยู่ในอ้อมอกอุ่น และคิดในใจว่าเราสงสารตัวเองมากกว่า ที่ต้องทรมานนอนอยู่ในอ้อมกอดกรุ่นหอม ด้วยหัวใจที่เต้นโครมคราม เพราะเป็นครั้งแรกในชีวิตสาว ที่นอนร่วมเตียงกับผู้ชาย และยังไม่เตรียมตัวเตรียมใจเลยสักนิด เขาคงจะทนได้จริงๆนะ..........ขอให้เขาทำได้อย่างที่พูดก็พอ เพราะถ้าโดนเขาจูบกอดอย่างเร่าร้อนอีกครั้ง อะไรจะรับประกันได้ ว่าแค่ร่วมเตียง จะไม่เกินเลยไปถึงคำว่าร่วมรัก ในเมื่ออารมณ์เตลิดจนเกินจะฉุดรั้ง ........

 

พระสนมครีมายกแก้วไวด์ ทูลถวายถึงริมพระโอษถ์ สมเด็จฟาฮีลที่ประทับนั่งอยู่บน โซฟาองค์ใหญ่หนานุ่มหน้าเตาผิง ในห้องทรงพระสำราญ ใช้ร่างอวบอัดบดเบียดกาย เบือนร่างน้อยๆ และค่อยเปลื้องอาภรณ์บนกายออก ทีละชิ้นละชิ้น ด้วยท่าทางยั่วยวน จนกายงามปราศจากอาภรณ์ใดๆ เธอทอดกายลงบนพระเพลา สองมือเลื่อนไล้ ปลดฉลององค์ออกถวาย ไล้ปรายมือลงบนแผ่นพระอุระ พรมโลมเลียมริมฝีปาก คลอเคลียเวียนจุมพิต ลงบนซอกพระศอ ขบเม้มลงบนพระกรรณ์เบาๆ ทูลกระซิบแผ่ว ด้วยสายตาหวานเยิ้มบอกอารมณ์ปรารถนา

“ ให้ครีมาได้ถวายความสำราญนะเพคะ “ เสียงของหญิงสาวหวิวไหวปรายตาชะม้ายคล้ายจะขวยเขิน ทรงประทานจุมพิตลงบนริมฝีปากสวย ที่ครีมารู้ว่านั่นคือรับสั่งตอบ.......

สายตาเธอทอดหวานระยิบระยับ แอ่นกายขึ้นอวดความงาม ของโนมเนื้ออวบอัด ต่อพระพักตร์องค์สมเด็จฟาฮีล  สายพระเนตรวาววาม ที่ทรงทอดมองกายเปลือยของพระสนม แย้มสรวลบางๆ พระหัตถ์หนาทรงพรมลงบนหนั่นเนื้อเต็มตึง  มือเรียวยาวสวยยกขึ้นลูบไล้บนพระปราง และเผยอกายขึ้นบดบียดริมฝีปาก อย่างเร่าร้อนบอกอารมณ์ และความต้องการ พระวรกายหนา ถูกพระสนมเข้าจู่โจมประทุษร้าย คร่อมร่างงามของเธอลงบนพระเพลา ใช้อกเปลือยส่ายเสียดกับพระอุระ

ครีมาหลับตาพริ้ม ครางรำพันกระเส่า แอ่นกายหงายแหงน ให้ทรงได้เชยชมบนปทุมเต่งเต็ม ลีลารักอันเร่าร้อน ดุจดังนางแมวยั่วสวาท ที่ทำทุกวิถีทางที่จะใช้ร่าง พร้อมทั้งมารยาหญิง ถวายความสำราญ แขนเรียวเข้าโอบรัดรึง หย่อนกายแทรกลงบนความแข็งแกร่ง ขยับเข้าโถมโรมรันถวายความสำราญ พร้อมทั้งส่งเสียงแห่งความกระสันต์สุข ของตนเองจนลั่นห้อง แสงจากในเตาผิง ทาบทากายอวบงาม ที่ร่านระริกรัวร่างกระชั้น บัวคู่งามที่อวบอิ่มสั่นไหวไปตามจังหวะรัก

สองพระหัตถ์โอบประคองรั้งร่างงาม ทรงซอนไซร้พระนาสิก ลงบนซอกคอพระสนมสาว ระเรื่อยลงประทับริมโอษฐ์ ประทานความรักให้บัวคู่งาม อย่างทรงหลงใหล ขยับพระวรกายให้พระสนม ทำตามใจปรารถนา รับสั่งครวญรำพัน

“ ครีมา........ครีมา เจ้ายอดเยี่ยมเหลือเกิน พอเถอะ........พี่จะขาดใจ “

“ อย่าทรงห้ามครีมาเลยเพคะ ครีมารักฝ่าบาท หลงใหลฝ่าบาทเหลือเกินเพคะ  “

 เสียงเธอกระซิบรำพันกระเส่าหวาน และเร่งที่จะนำพาพระวรกายหนาไปให้ถึงที่หมาย แต่กษัตริย์หนุ่มทรงมิอาจยอมปราชัย กลับทรงตวัดรัดร่างงามให้คว่ำลง ทรงใช้เธอเป็นอาชา พาควบเร่งกระชั้นเจ้าอาชาตัวงามเข้าเส้นชัย ครีมาลอบยิ้มเยือนด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข แต่สายตาที่มุ่งมั่นในความพยาบาท ซ่อนอยู่ในหัวใจที่ร้อนรุ่ม

เมื่อผ่านบทอัศจรรย์อันแสนสุข ทรงทอดสายพระเนตรพระสนม ที่ยังคงหลับตาพริ้ม เอนอิงอยู่กับพระอุระนิ่งเงียบ ไม่เหมือนเคยที่ครีมาจะยังออดอ้อน ทูลบอกถึงความสุข ที่ได้รับไม่สร่างซา ทรงเชยคางเธอขึ้นตรัสถาม

“ เจ้าคิดอะไรอยู่รึครีมา พี่รู้สึกว่าเจ้า ไม่ได้สุขทั้งกายและใจ อย่างที่เจ้าเคยเป็น บอกพี่สิ “

“ หม่อมฉันน้อยใจเพคะ ที่ยังไงหม่อมฉัน ก็เป็นได้แค่พระสนม ในขณะที่หญิงต่างแดน อาจจะได้เป็นพระชายาเสียก่อนหม่อมฉัน ที่หม่อมฉันคงจะต้อง ถวายความเคารพเจ้าหล่อน เสียก่อนด้วยนะเพคะ “

“ โถ.......เจ้าไร้สาระเหลือเกินนะครีมา เจ้าก็น่าจะรู้ดีว่า พี่ต้องปฏิบัติตามกฎมณเฑียรบาล ที่องค์รานีสิ้นพระชนม์ชีพแล้วสามปี พี่ถึงจะแต่งตั้งใครขึ้นมาแทนที่ได้ รออีกเพียงไม่เท่าไหร่  เจ้าก็จะสูงศักดิ์กว่านางมากมายนัก พี่ก็นึกว่าเจ้ายังรักยังอาวรณ์ ในองค์เคมินอยู่เสียอีก “

“ หามิได้เพคะ.......อย่างทรงคิดอย่างนั้นสิเพคะ หม่อมฉันมอบกายถวายดวงใจ และความจงรักภักดีไว้ใต้เบื้องพระยุคลบาทแล้วนะเพคะ หญิงต่ำต้อยอย่างหม่อมฉัน ได้รับพระมหากรุณาธิคุณชุบเลี้ยง ก็เป็นบุญของหม่อมฉันอย่างหาที่สุดมิได้แล้วนะเพคะ และหม่อมฉันก็ยังหลงใหล ในฝ่าพระบาทออกอย่างนี้ จะคิดถึงผู้ใดได้อีกล่ะเพคะ “ ครีมากราบบังคมทูล ด้วยเสียงออดอ้อนออเซาะ ซบหน้าลงกับพระอุระ ยกพระหัตถ์หนาขึ้นมาจูบ ช้อนสายตาหวาน แสดงความรักความภักดี

“ แล้วทำไมเจ้าถึงอยากให้พี่ ได้หญิงต่างแดนคนนั้นไว้เป็นสนมอีกคนล่ะครีมา เจ้ามิได้หวงแหนพี่ดอกรึ “

“ หามิได้เพคะ ครีมาต้องการให้ฝ่าพระบาท ทรงพระเกษมสำราญ ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แม้จะหวงแหนฝ่าบาทเพียงใด แต่ความรักของครีมาในฝ่าบาท มากมายเกินกว่าที่จะเห็นแก่ตัว และครีมาก็คิดแต่เพียงว่า ความเกษมสำราญของฝ่าบาท ก็ต้องมาก่อนความสุขของครีมาเพคะ “

“ ครีมา........เจ้าช่างเจรจานัก พี่จะไม่รักไม่หลงใหลเจ้าได้ยังไง  เจ้าอย่าใจร้อนนัก.....รออีกไม่นานพี่ก็ต้องให้เจ้าได้เป็น สตรีหมายเลขหนึ่ง องค์พระราชินีของซันซีฮา เจ้าจะยิ่งใหญ่กว่าหญิงใดในแผ่นดินนี้  “ ตรัสรับสั่งและประทานจุมพิต ลงบนแก้มพราะสนมทั้งสองข้าง อย่างทรงสนิทเสน่าหา

 พระสนมครีมา นอนลืมตาโพลงอยู่ในความมืด ด้วยไม่อาจข่มตาหลับ นึกถึงภาพที่เจ้าชายเคมินทรงโอบหญิงสาวชาวไทย ไว้ในอ้อมพระกร หนำซ้ำยังทรงจุมพิตลงบนแก้มนาง ต่อหน้าต่อตา เกาะกุมมือนางไว้ สายเนตรองค์ชายเคมิน ทอดบอกความในพระทัย ว่าทรงสนิทเสน่หา ผู้หญิงคนนั้นอย่างไม่ทรงปิดบัง และยังรับสั่งว่าทรงโปรดมันมาแสนนาน มันคงไม่ใช่ละครตบตา และมันกลายเป็นเรื่องจริง ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นก็ยอมรับเรื่องราวทุกอย่าง แผนที่จะกลั่นแกล้ง เอานังนั่นมาเป็นสนมขององค์สมเด็จฟาฮีล  กลับทำให้เธอถูกย้อนศรกลับอย่างเจ็บปวด สาหัสสากรรจ์ ถึงแม้ว่าจะทำให้องค์ฟาฮีล แคลงพระหทัยในอนุชามากขึ้นก็ตาม  แต่ถ้าไม่จริงตามที่กรบบังคมทูล องค์เคมินจะต้องได้รับโทษถึงประหาร ......... เราจะต้องให้คนจับตาดูคนทั้งคู่ไว้ ไม่ให้คลาดสายตา

ความรักความแค้นเร้ารุมสุมอก เธออยากจะกรีดร้องออกมา เพื่อให้หัวใจของตนเอง ได้คลายความเจ็บปวดลงบ้าง และเริ่มคร่ำครวญในอก .......องค์เคมินเพคะ........ทรงพระทัยร้ายกับครีมา ทรงไม่ไยดีในความรู้สึกของหม่อมฉันแม้แต่น้อย ทรงทอดสายพระเนตร หวานรักกับนังลูกครึ่งนั่น มันเจ็บปวดยิ่งกว่าฝ่าบาท ทรงบีบหัวใจของครีมาเสียอีก ครีมารักฝ่าบาทมาตั้งแต่แรกรุ่น และไม่เคยจืดจางในพระองค์แม้แต่วันเดียว ครีมาเคยขอประทานความรักจากฝ่าบาท แต่ฝ่าบาทไม่เคยแย้มพระโอษฐ์รับสั่ง ว่ารักครีมาเลยสักครั้ง และเมื่อครีมายอมทอดกายให้ทรงเชยชม อารมณ์ของฝ่าบาทก็ทรงยินยอม ที่จะทรงสำราญกับครีมา ถ้าวันนั้นนังลาฮาล ไม่มาขัดจังหวะ เราสองคนก็คงได้หลอมรวมกายใจด้วยกัน แต่แล้วเมื่อต้องเสด็จไปทรงศึกษาในต่างแดน ฝ่าบาททรงลืมสิ้น และเหมือนจะรับสั่งกับครีมา ว่าวันนั้นเป็นเพียงแค่ความปรารถนา ทั้งๆที่ครีมารักฝ่าบาท จนแม้แต่ชีวิตครีมาก็ทูลถวายให้ได้ เพราะอะไรล่ะเพคะ ที่ทรงผลักไสชิงชังรังเกียจครีมานัก อีลาฮาลเฒ่าใช้มั้ยเพคะ...... ที่คอยเพ็ดทูล หม่อมฉันจะทำทุกอย่างที่จะบีบคั้น ให้ฝ่าบาทต้องทรงยินยอมในที่สุด ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม.........

 

องค์เคมินหลับพระเนตรลง แต่ดวงพระหทัยตื่นเพริด สาวน้อยในอ้อมพระกร นอนตัวแข็งนิ่งเงียบ คงจะกลัวคำขู่สินะ........ก็น่าอยู่หรอก ที่หวาดหวั่นถึงเพียงนี้  ดีนะ.......ที่เวรียาฉลาดแก้สถานการณ์ได้ในที่สุด ทำให้เรารอดพระราชอาญา สายพระเนตรของพระเชษฐาอ่อนลง เมื่อเธอรับมุขเล่นละคร ได้แนบเนียนพอสมควร และยอมให้เรากอดจูบ แต่กายก็สั่นสะท้านเหมือนลูกนก แก้มแดงกล่ำเขินอาย เวรียา.......เธอน่ารักเหลือเกิน

เวรียาต้องแนบหน้าอยู่กับอกกว้างใจเต้นระทึก และยังแอบสูดกลิ่นจากกายบุรุษหนุ่ม อกนี้งั้นเหรอที่สัญญาจะปกป้องคุ้มภัยให้ เวรียาเป็นรักแรกพบของคุณจริงหรือ ช่างเป็นคำประโลมใจที่น่าปลื้มเสียเหลือเกิน และทุกเรื่องราวที่ตอบคำถามของเรา เป็นความจริงทั้งหมดหรือเปล่านะ ไม่มีฮาเร็ม ไม่มีสนมเลยสักคนไม่มีพระตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ นอกจากที่นี่ แล้วเวรียาก็จะพิสูจน์ให้ได้ ในเวลาไม่นานนัก ขอบคุณความใฝ่รู้ของตนเอง ที่ได้เรียนรู้ภาษาพื้นเมือง มากมายหลายชนเผ่า และดีที่ไม่ได้เปิดเผยเสียแต่แรกว่า สามารถฟังรู้เรื่องที่ทุกคนพูดได้เป็นอย่างดี และเราคงจะเปิดเผยไม่ได้อีกแล้ว  เรื่องราวในซันซีฮา มีเรื่องราวที่เรารู้สึกว่าผิดปรกติธรรมดาอยู่อีกมากมายนัก และเราก็เข้ามาเกี่ยวข้อง จนเกือบจะเต็มตัวโดยไม่ได้ตั้งใจ ..........มันเป็นโชคชะตางั้นหรือ

เธอครุ่นคิดเงียบๆไม่กล้าแม้แต่จะขยับกายอีก เพราะเมื่อขยับกายครั้งไร อ้อมกอดก็เหมือนจะกระชับไว้แน่นเข้า และจำต้องนอนนิ่งตัวแข็ง จนเคลิ้มหลับอย่างเหนื่อยอ่อนลงเมื่อค่อนดึก ในขณะที่เสียงลมหายใจของคนตัวโต สม่ำเสมอและคงหลับสนิทลงแล้ว แต่เมื่อเวรียาลืมตาตื่น ก็เกือบค่อนสว่าง แต่คนตัวโตได้หายไปแล้ว เธอค่อยๆยันกายขึ้น และกวาดสายตาไปทั่วห้องกว้าง โคมไฟที่มุมห้องถูกปิด ประตูห้องน้ำยังคงแง้มไว้ ทุกอย่างเงียบสงัด เธอค่อยๆเลื่อนกายลงจากเตียง ย่องกริบออกมาจากห้องนอนลงมาข้างล่าง อากาศเย็นเฉียบจนกายสั่นสะท้าน แสงสลัวยามเช้าหม่นๆ ที่รอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาบางๆ ทำให้เวรียาจรดปลายเท้า เดินสำรวจไปจนทั่วภายในตำหนักชั้นล่าง แม้แต่ในห้องครัวทันสมัยเล็กๆ แต่ไม่มีร่างของเจ้าชายเคมิน ทำให้เวรียาขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่ากลอนด้านในถูกล๊อคไว้อย่างแน่นหนา คำถามผุดขึ้นทันที.......... แล้วเขาออกไปได้ยังไง..........ความเย็นยะเยือกของอากาศ ทำให้ต้องห่อตัวลง และแทบจะก้าวขาไม่ออก กรามแข็งจนฟันกระทบกัน และรีบย่องกลับขึ้นไปข้างบน และต้องตกใจสุดขีด เมื่อถูกรวบร่างเข้ามากอดไว้แน่น

“ เวรียาลงไปทำไม ข้างล่างเย็นมากนะ นอนก่อนเถอะ “

“ ฝ่าบาทเด็จไปไหนมาเพคะ แล้วออกไปได้ยังไง กลับเข้ามาได้ยังไง ตอนไหนเพคะ “ หญิงสาวรัวคำถามเข้าใส่ และพยายามขืนกายออกจากอ้อมกอด

ทรงสรวลในลำพระศอหึๆ “ ผมคงหายตัวได้มั้งเวรียา “

เธอดันกายตนเอง ห่างออกจากอกเขา มองหน้าเขาอย่างพิศวงงงงวย ส่ายหน้าน้อยๆ “ รับสั่งบอกหม่อมฉันตรงๆสิเพคะ อย่าทรงทำอย่างนี้ หม่อมฉันกลัวนะเพคะ “

“ กลัวอะไรรึเวรียา ผมน่ากลัวมากนักหรือ ผมก็อยู่ในห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟันตามปรกติ คุณคิดว่าผมไปไหนได้ล่ะสาวน้อย “

รับสั่งพร้อมกับแย้มสรวลในสีพระพักตร์  ทำให้หญิงสาวเพ่งพินิจใบหน้าคมหล่อนั้น อย่างต้องการจับผิด เธอเห็นใบหน้าสะอาดสะอ้าน ที่มีสายตายิ้มเย้าให้ อย่างขันๆในสีหน้าของเธอนัก

“ หม่อมฉัน เอ่อ........” เธออยากจะบอกว่าไม่เชื่อ เพราะห้องนอนนี้ไม่ได้กว้างขวางอะไรนัก ประตูห้องน้ำก็เปิดแง้มไว้ ทำไมเธอไม่ได้ยินอะไรเลย มันเงียบมาก จนแม้กระทั่งถ้าเข็มตก สักเล่มก็แทบจะได้ยิน

“ เวรียา.......อย่ากลัวอะไรเลยนะ  ผมกำลังหาทางทำทุกอย่าง เพื่อความปลอดภัยของเรา เวรียา......เราอาจจะต้องหนีถ้าจำเป็น ผมรอดูเหตุการณ์อยู่นะ “

“ หนี “ เธอทวนรับสั่งด้วยสีหน้าตระหนก



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 6 : หัวใจปรารถนา อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4828 , โพส : 11 , Rating : 97% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 11 : ความคิดเห็นที่ 116
ครีมาร้ายแท้ เป็นเมียพี่ไปแล้วจะเอาอะไรอีก อย่ามักใหญ่ไฝ่สูงให้มันมากนัก เดี๋ยวก็ตกสวรรค์ลงมาตายหรอก หัดยอมรับความเป็นจริงบ้างไม่ได้รึไง
PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2553 / 10:15
# 10 : ความคิดเห็นที่ 98
หนี...อีกแล้วเหรอคะ

นิยายของพี่บุษเป็นต้องหนีทุกเรื่อง

ต้องตามลุ้นจนหัวใจแทบวาย
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 114.128.105.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2553 / 23:26
# 9 : ความคิดเห็นที่ 97
อ่านไป ลุ้นไปค่ะ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 118.173.145.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2553 / 17:44
# 8 : ความคิดเห็นที่ 96
ไหน ไหน ก็ ไหน แล้วเวรียา ทำอย่างไรได้ ถ้าพระองค์เคมินบอกว่า เราต้องหนี ก็คงต้องหนีแล้วละแบบไม่มีทางเลือกเพื่อความปลอดภัย 5555
Name : tungkn4841 [ IP : 72.37.171.20 ]

วันที่: 28 มิถุนายน 2553 / 16:42
# 7 : ความคิดเห็นที่ 94
Thanks for upd naka P' bou
PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.126.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2553 / 12:09
# 6 : ความคิดเห็นที่ 92
อืมม...รักแรกพบหรือมัดมือชกกันแน่เนี่ย

เวรียาเหมือนลูกแกะตัวน้อยที่จะโดนเสือเข้าขย้ำทุกเวลาเลย

ชักน่าเป็นห่วง
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 222.123.67.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2553 / 17:03
# 5 : ความคิดเห็นที่ 91

เขินสุดๆ
เจ้าชายน่ารัก
ชอบพระเอกแบบนี้ที่สุด โรแมนติกและเจนเทิลแมนน

Name : sazamp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sazamp [ IP : 113.53.153.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2553 / 21:58
# 4 : ความคิดเห็นที่ 89
เจ้าชายเคมมินตรัสว่าเวรียาเป็นรักแรกพบ ....แต่งานนี้ดูเหมือนเวรียาจะถูกมัดมือชก แบบประเภทดึงไม่ออกเสียด้วย
รอไรเตอร์ มา up ครบ 100 ค่ะ
Name : tungkn4841 [ IP : 125.25.170.41 ]

วันที่: 26 มิถุนายน 2553 / 03:18
# 3 : ความคิดเห็นที่ 88

รักแรกพบ

โรแมนติกจังค่ะ


PS.  http:/nananicegirl.hi5.com อยากรู้จักเพิ่มเติมที่นี่ค่ะ เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 112.143.5.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2553 / 00:12
# 2 : ความคิดเห็นที่ 87
ตกลงเลยเวรียา
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.183.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มิถุนายน 2553 / 20:37
# 1 : ความคิดเห็นที่ 85
 เขินแทนอีกแล้วอ่ะ
Name : madame fabric < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madame fabric [ IP : 158.108.95.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มิถุนายน 2553 / 16:36
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android