คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์)

ตอนที่ 5 : ฉากรัก อัพ100%


     อัพเดท 23 มิ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน, ลึกลับ., ริษยา.....แย่งชิง.....อำนาจ
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 94% [ 14 mem(s) ]
This month views : 7 Overall : 83,732
948 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 107 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 5 : ฉากรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5554 , โพส : 10 , Rating : 98% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 5 ฉากรักหวาน อัพ100%

         

 องค์ชายเคมินทอดพระเนตรมองแก้มแดงกล่ำ อย่างทรงนึกขันในพระทัย  เธอเสมือนไม่เคยต้องมือชาย มือที่เรากุมไว้สั่นชื้นเหงื่อ ตาหวานเมินสะเทิ้น ยามที่เราจุมพิต กายเธอระริกเมื่อเราโอบกอด เวรียา........เธอน่ารักเสียเหลือเกิน ครั้งแรกที่เห็นเธอใกล้ๆในห้องอาหารของโรงแรม เธอมีสายตาหวาดหวั่น เธอคงไม่รู้ว่า เราตกตะลึง อย่างคาดไม่ถึงว่า จะได้พบเธอ อย่างปัจจุบันทันด่วน ผู้หญิงที่เราเห็นแต่เพียงในรูป และเมื่อพบอย่างไม่ได้ทันคาดฝัน ทั้งๆที่รู้ว่าเธอพักอยู่ในโรงแรมนั้นด้วย เราตะลึงมองเธอด้วยใจเต้นระทึก และใจจดใจจ่ออยู่ที่เธอทันที จน อยากจะบอกกับตนเอง ว่านั่นคือความรู้สึกที่เรียกว่ารักแรกพบ

องค์สมเด็จฟาฮีล ทอดพระเนตรมองอากัปกริยาของหญิงสาว อย่างทรงมั่นในพระราชหฤทัย ว่าน่าจะเป็นละครฉากหนึ่ง ทั้งการข่าวของพระองค์ และท่าทางสะเทิ้น ของหญิงสาวลูกครึ่งไทยอังกฤษ นั้นมากกว่าหญิงชายที่เคยได้มีอะไรลึกซึ้งในกันและกัน จะถึงกับกายสั่นสะท้าน เมื่อโดนจูบพรมเพียงแผ่วๆ แววตาที่ทอดหวาน แต่แฝงความประหม่าเขินอาย แก้มแดงจนถึงใบหู เป็นกริยาที่ปิดไม่มิด เคมินร้ายนัก........ ร้ายจริงๆ และร้ายเงียบๆ กล้าเพ็ดทูลความเท็จ อย่างที่ครีมาบอกเรา แล้วเรื่องอาวุธล่ะ ที่เคมินอาจจะเบียดบังราชทรัพย์ส่วนตัว ซื้อไว้เพื่อทำการกบฎ และอาจจะหาทางลำเลียงเข้ามาทางหัวเมือง ก็น่าจะไม่ใช่เรื่องเท็จเสียแล้ว เราคงต้องหาทางกำจัดเคมิน เจ้าอันตรายเกินไป ไม่เป็นไรหรอกเคมิน ถ้าเจ้าหายไปอย่างไร้ร่องรอย หญิงสาวที่น่ารักคนนี้ ก็ไม่อาจรอดมือเราไปได้หรอก .......

“ พี่คงต้องกลับก่อนแล้วละ แต่ถ้าเจ้าจะเปลี่ยนใจ ยกผู้หญิงคนนี้ให้พี่ พี่ก็ยินดีนะเคมิน สิ่งที่เจ้ากระทำอยู่ที่ใจเจ้า ว่ากำลังคิดอะไร และความจงรักภักดี เจ้าคงไม่ต้องพูดถึงอีกแล้ว “

สีพระพักตร์ที่มีรอยสรวล เหี้ยมเกรียม พระสุรเสียงทรงอำนาจ ตรัสรับสั่งภาษาของซันซีฮา อย่างที่องค์ชายเคมิน และเวรียารู้ได้ในทันทีว่า ไม่ทรงเชื่อกับละครฉากนี้ เวรียาใจเต้นระทึก มันมีอะไรในคำพูดของผู้เป็นพี่ชาย ถึงความจงรักภักดี คงไม่ใช่เรื่องธรรมดาเสียแล้วละ เธอคิดแก้สถานการณ์ บีบพระหัตถ์ขององค์ชายเคมินไว้แน่นอย่างลืมตัว

“ เวรียา.......อย่าตกประหม่าสิ เจ้าพี่ไม่ได้กริ้วเราหรอกนะ ท่านเข้าพระทัยเราดีทุกอย่างจ๊ะที่รัก คุณกลัวจนมือไม้สั่นไปหมดเลยรู้มั้ย  “ ทรงหันพระพักตร์มารับสั่ง  แย้มสรวลบางๆอย่างประโลมใจ แต่แววพระเนตรซ่อนความกังวลไว้มากมาย อย่างที่เวรียารู้สึกได้

เธอดึงมือออกจากการเกาะกุม และประสานมือไว้บนตัก พร้อมทั้งก้มศีรษะค้อมลงอย่างงดงาม กราบบังคมทูลกับองค์สมเด็จฟาฮีล 

“ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ขอพระราชทานอภัยเพคะ  เกล้าหม่อมฉันตื่นเต้นมาก ที่อยู่ต่อหน้าพระพักตร์ อย่างกระทันหัน ไม่ทันได้ตั้งตัว และไม่คิดว่าครั้งหนึ่งในอดีตของเรา พระองค์เคมินจะทรงเป็นถึงเจ้าชาย หม่อมฉันเกรงว่า จะวางตัวไม่ถูกไม่ควร เพราะยังประหม่าเหลือเกินเพคะ ควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด “ เวรียากราบบังคมทูล เพื่อแก้สถานการณ์อันตึงเครียด

“ เธอประหม่าแม้แต่กับชาย ที่มีอะไรลึกซึ้งต่อกันงั้นรึสาวน้อย “ ตรัสย้อนถามกลับทันที

“ เพคะ.........เราจากกันหลายปี และไม่ได้คิดว่าจะได้พบกันอีก หม่อมฉันเพิ่งจะได้พบกับองค์เคมิน บนเครื่องบิน เป็นอุบายที่เหมือนจะลักพาหม่อมฉันมา อย่างทรงแยบยลเพคะ “ เธอกราบบังคมทูล โดยเงยหน้าขึ้นสบพระเนตร ด้วยแววตาใสซื่อ แสดงถึงคำพูดที่จริงใจ พร้อมทั้งยิ้มเยือนบางๆ และปรายสายตามองมาที่เจ้าชายเคมินด้วยสายตาหวานซึ้ง เขินอายเยี่ยงหญิงสาว ที่ตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก

องค์เคมินถึงกับสรวลออกมาดังๆ ก่อนจะรับสั่งเย้า “ ก็ถ้าผมไม่วางแผนแบบนี้ คุณก็คงไม่ยอมมาซันซีฮาน่ะสิ คุณโกรธหาว่าผมทอดทิ้ง คุณต้องกราบบังคมทูลถาม เจ้าพี่ของผมแล้วละ ว่าครั้งนั้นทรงมีพระบัญชาให้ผมกลับมา ซันซีฮาอย่างกระทันหันจริงเหรอเปล่า คราวนั้นที่เมืองเรามีการสมโภชย์เมือง จัดงานใหญ่ ที่ผมกำลังอินเลิฟคุณอยู่ แต่โดนเจ้าพี่มีพระบัญชาให้กลับด่วน และคุณก็ไปเข้าค่าย ผมไม่มีโอกาสได้บอก คุณนึกว่าผมทิ้งและหนีหน้าไม่ยอมพบ และยังหนีไปเรียนอีกรัฐหนึ่ง คุณงอนเพราะเข้าใจผิด.......วันนี้คุณต้องถูกทำโทษแล้วละเวรียา “

เธอหันมาปรายตาค้อน ฉะอ้อนออด “ อย่ามาเจ้าเล่ห์เลยเพคะ หม่อมฉันไม่ได้เป็นเด็กสาวเหมือนในอดีตอีกแล้วนะเพคะ และหม่อมฉันก็ไม่ได้ผิด เพราะงอนอย่างเดียว ฝ่าบาททรงมีสาวๆติดพันมากมาย หม่อมฉันก็ต้องระแวง ต้องน้อยใจเสียใจ เป็นธรรมดามังคะ “

ทรงเข้าโอบรอบกายเธอไว้อย่างหยอกเย้า จุมพิตด้วยสีพระพักตร์หวานรัก เป็นละครฉากรักที่ราบรื่นขึ้นแนบเนียนขึ้น ด้วยต่างคนต่างส่งบทให้กัน อย่างเข้าถึงอารมณ์

“ แต่คุณต้องโดนทำโทษจ๊ะที่รัก ที่ปล่อยให้ผมตามหาเป็นปีๆแบบนี้ โทษหนักมากรู้มั้ย........“ รับสั่งเย้าด้วยสายพระเนตรวิบวับ พร้อมทั้งจดปรายพระนาสิกลงแรงๆ บนแก้มเธออย่างทรงหยอกเย้า และเธอก็ได้ที ที่เอื้อมมือบิด ลงบนท่อนพระกรแรงๆ

หญิงที่โดยเสด็จมองภาพนั้น ด้วยสีหน้าเรียบตึง ดวงตาเธอแทบลุกเป็นไฟ อกสะท้อนถี่ ด้วยสายพระเนตรขององค์ชายเคมิน บอกถึงความรัก ความสนิทเสน่หาในตัวสาวน้อยอย่างเปิดเผย เธอเหมือนถูกตบหน้า ตั้งแต่เขาเอ่ยสารภาพว่า เขารักหญิงสาวคนนี้ มาตั้งแต่รุ่นหนุ่ม และไม่เคยจางรักจากเธอเลย และเหมือนจะบอกว่า ที่เขาและเธอ เคยแทบจะเสพสมกัน เป็นเพียงเรื่องของความใคร่เท่านั้น

“ เด็จกลับเถอะเพคะ........หม่อมฉันง่วงแล้ว “ เธอก้มศีรษะลงน้อยๆ กราบบังคมทูลด้วยเสียงออดอ้อนออเซาะ

องค์ชายเคมินและเวรียามายืนส่งเสด็จด้วยกัน ที่หน้าพระตำหนัก จนถึงประตูรถพระที่นั่ง โดยการเกาะกุมมือกันไว้ เธอย่อกายก้มศีรษะลงถวายความเคารพ เช่นเดียวกับเจ้าชายเคมิน สายพระเนตรที่จ้องมาที่เธอและพระอนุชา คลายความเครียดเคร่งลง เมื่อเห็นกริยาท่าทางที่สนิทสนมกัน เยี่ยงหญิงชายที่ตกอยูในห้วงรัก

องค์ชายเคมินและเวรียา แทบจะผ่อนลมหายใจออกมาพร้อมกัน เมื่อรถพระที่นั่งเคลื่อนออกจากพระตำหนักฝ่ายหน้า ทหารที่ตั้งแถวส่งเสด็จ ตั้งแถววิ่งตามรถพระที่นั่ง อย่างพร้อมเพรียงไปจนถึงพระทวารหน้า เป็นภาพที่หน้าตื่นตา และงดงามนักสำหรับเวรียา ที่ยังคงยืนมองนิ่งๆ และเมื่อนึกได้ ก็รีบดึงมือออกจากการเกาะกุมทันที

“ ขอบคุณมากนะสำหรับละครฉากสำคัญ และเราก็คงต้องเล่นต่อไป “

“ หมายความยังไงเพคะ แค่นี้ฝ่าบาทก็ล่วงเกินหม่อมฉันมากแล้วนะเพคะ ธรรมเนียมของคนไทย ไม่ใช่จะนึกจูบกอดกันตรงไหนก็ได้ หม่อมฉันยังรักขนบธรรมเนียมนั้นอยู่ และอีกอย่าง หม่อมฉันไม่ได้เป็นคนรักของฝ่าบาท ละครคงเล่นตบตาได้แค่บางครั้งบางคราวถ้าจำเป็น ไม่ใช่เหรอเพคะ “

เธอทูลตอบแล้วทำท่าจะหันหลังให้ แต่กลับโดนรวบกายมากอด และประทับริมพระโอษฐ์ลงบนกลีบปากเธอ อย่างที่หญิงสาวไม่ได้มีโอกาศตั้งตัวและกลับเผลอไผล ยอมรับจูบเหมือนจะยินยอมพร้อมใจ แต่เมื่อรู้สึกตัว เธอก็เบี่ยงกายวิ่งผละหนีไปตำหนักหลังเล็ก ทั้งเขินอายทั้งเก้อกระดาก ที่ยินยอมให้เขาจูบอยู่นาน

พระวรกายสูงใหญ่ทรงปราดมาขวางหน้าเธอไว้ รวบกายบางเข้ากอดไว้ในอ้อมพระอุระ รับสั่งเบา ๆ

 “ เวรียาฟังผมก่อน คุณเชื่อมั้ยว่า.........ขณะนี้เรากำลังถูกจับตามอง จากฝ่ายข่าวของเสด็จพี่ของผม เราจะต้องอินเลฟ กันให้เขาเห็น คุณคงไม่รู้ว่า ผมกำลังโดนกล่าวหาว่าไม่จงรักภักดี และกำลังคิดทรยศเป็นกบฎต่อราชบัลลังค์ ผมถูกครีมาและพ่อของเธอใส่ความ และกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก  ขณะนี้ผมถูกปลดจากผู้บัญชาการกองทัพในทันที ที่ผมกลับมาถึงซันซีฮา และผมอาจจะโดนประหารชีวิตได้ง่ายๆ “

เธอเงยหน้าขึ้นมองพระพักตร์คมเข้ม  เหมือนจะค้นหาความจริง  ซึ่งเธอก็ได้ยินจากพระโอษฐ์ ของเจ้าเหนือชีวิต ถึงความจงรักภักดีมาเมื่อครู่

“ ทำไมทรงเชื่อคำยุยงล่ะเพคะ ในเมื่อฝ่าบาทก็ทรงงาน ให้กับกองทัพของซันซีฮา ถ้าจะทรงกบฎก็น่าจะทรงทำเสียนานแล้ว “

“ พวกของครีมารอจังหวะที่ผมไม่อยู่ สร้างเรื่องราว สร้างเรื่องเท็จขึ้นมากมาย จนทรงหวาดระแวง เพราะผมคุมกองทัพทั้งหมด ทั้งที่ผมไม่เคยคิดมักใหญ่ใฝ่สูงเลย แต่การที่เราต่างพระมารดากัน ก็มีเรื่องให้ทรงคิด ผมเข้าใจในพระองค์ แต่พระองค์ไม่เข้าใจผม ผมอาจจะต้องหนีนะเวรียา แต่ผมเป็นห่วงคุณ และนึกเสียใจที่พาคุณมาที่นี่ ในขณะที่ผมเกิดเหตุการณ์แบบนี้ จะส่งคุณกลับก็ทำไม่ได้ เพราะผมกำลังเหมือนถูกควบคุม ด้วยพระราชอำนาจไปแล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้รับสั่งกักขัง หรือประหารเท่านั้น “

รับสั่งอธิบาย ที่ทำให้เวรียาต้องคิดตามไปด้วย หัวใจเธอสลดเศร้าลง อย่างนึกสงสารในพระชะตากรรมขององค์ชายเคมิน จนถึงกลับยืนนิ่งอยู่ในอ้อมพระกร ทรงโอบไหล่เธอเดินไปที่ตำหนักหลังเล็ก เวรียาเริ่มนึกถึงตัวเอง..........ตกลงเราก็ต้องโดนขังไปด้วยละสิ ในเมื่อเรากลายเป็นพระสนมไปแล้ว งั้น........เราก็ต้องร่วมชะตากรรมกับเขาไปด้วยสินะ เฮ้.........อย่างนี้ก็เรียกว่า โชคสองชั้นของเราแล้วละ ได้เป็นทั้งพระสนมกำมะลอ และก็อาจจะเป็นคนที่ร่วมคิดการกบฎไปด้วย ทำไมถึงได้โชคดีอย่างนี้ล่ะ........ชีวิตเจอแต่แจ๊คพ๊อต รางวัลใหญ่ๆทั้งนั้นเลยเหรอนี่ เหยียบลงบนแผ่นดินซันซีฮา ยังไม่ทันข้ามวัน ก็ได้รับรางวัลชีวิต อย่างเหลือเชื่อ กลับก็ไม่ได้ อยู่ก็อาจตายงั้นเหรอ ว้าว! ใครจะโชคดีอย่างเวรียาบ้างล่ะ  เธอคิดอย่างประชดชะตาชีวิตตนเอง

เมื่อเกือบถึงหน้าประตู เธอวิ่งผละไปยืนขวางประตูไว้ทันที และทูลถาม “ คงจะไม่ได้หมายถึงว่า เราต้องนอนด้วยกัน เพื่อแสดงละครหรอกนะเพคะ “

“ แล้วคุณคิดว่า การที่พระองค์ทรงทราบว่า เราสองคนเคยมีอะไรกัน และก็ไม่ได้มีอะไรกัน มานานเป็นปีๆ จะต่างคนต่างนอน ในวันแรกที่ได้เจอกันหรอกนะ “ รับสั่งพร้อมทั้งรอยสรวลอย่างทรงขัน

“ ฝ่าบาท........อย่ามาทรงใช้เล่ห์เหลี่ยมกับหม่อมฉันนะเพคะ ตำหนักที่มีนางสนมมากมาย ในฮาเร็มของฝ่าบาท ซึ่งพระเชษฐาของฝ่าบาท ก็ทรงทราบว่าสามารถไปปลดปล่อยอารมณ์ได้ และพระองค์ก็ทรงทราบว่าเราเพิ่งพบกัน เพิ่งคืนดีกัน และหม่อมฉันอาจจะไม่ยอม ให้ร่วมบรรทมด้วยก็ได้นี่เพคะ “

“ ฮาเร็ม.......นางสนมมากมาย........ใครบอกคุณว่าผมมี ผมไม่มีใครสักคน ผมไม่มีตำหนักส่วนตัว ผมนอนอยู่ในตึกบัญชาการ ที่ไม่มีผู้หญิงเข้าไปนอนด้วยได้ เพราะมีแต่ทหาร สมเด็จทรงทราบดี ว่าตำหนักเล็กๆหลังนี้ต่างหาก ที่ผมจะมาพักผ่อนเวลาว่างจากงาน และผมจะบอกให้นะว่า คนที่เคยมีอะไรลึกซึ้งกัน และเพิ่งคืนดีกันน่ะ จะมีใจจดจ่ออยู่ที่กัน เหมือนแม่เหล็กสองขั้ว ที่แทบจะวิ่งเข้าหากัน แล้วถ้าทรงทราบว่าเราแยกกันนอน ผมว่าพรุ่งนี้เช้า ผมคงถูกเรียกเข้าเฝ้า ไปรับพระราชอาญา ในฐานกราบทูลความเท็จ และคุณก็คงถูกส่งไปถวายตัวในฮาเร็มเจ้าพี่แน่ๆ “ เจ้าชายเคมินรับสั่ง อธิบายยาวเหยียด

เวรียากายเย็นเฉียบ ทั้งอากาศที่หนาวเย็นจนจับขั้วหัวใจ และกับรับสั่ง ที่ดูเหมือนเธอจะไม่มีทางเลือก จะว่าทรงใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อ ก็น่าคิด.......จะปฎิเสธก็ใช่ที่ เพราะถ้าเป็นจริงตามรับสั่ง เราก็ต้องไปเป็นสนมในฮาเร็มขององค์ฟาฮีล ที่มองเราด้วยสายตาที่บอกความปรารถนา อย่างโจ่งแจ้ง แล้วเขาล่ะ.......ไม่มีฮาเร็มจริงๆงั้นเหรอ  แล้วจะนอนยังไงกันล่ะ ห้องนอนก็มีห้องเดียว แย่แล้วสิ........โซฟาก็ได้นี่เวรียา........

*แสงจากโคมไฟ บนเสารูปทรงสวยหรูคลาสสิค หน้าพระตำหนักหลังน้อย สาดแสงนวลกระจ่าง ทาบทาลงบนกายของหญิงสาวที่ทำสีหน้าจืดเจื่อน สายตาเธอหวาดหวั่น จนน่าสงสาร.........จริงสินะ........เธอน่าสงสาร ที่ได้รับรู้เรื่องราวของเรา เธออาจจะยิ่งหวาดกลัว กับคำบอกเล่าของเรา แต่มันก็เป็นเรื่องจำเป็นให้เธอต้องรับรู้ เพราะอันตรายของเธอ จากเจ้าพี่ซึ่งน่าจะเป็นการยุยงจากครีมา และอีกประการหนึ่งที่สำคัญก็คือ เธองดงามมาก ที่ชายใดก็ต้องพึงใจเมื่อได้พบเห็น ข่าวของเธอที่วิวาห์ล่ม และเราก็ยังรู้ว่าผู้ชายคนนั้น ถึงกับตรอมใจ ที่ไม่สามารถทำให้เธอคืนดีด้วยได้ เธอก็คงใจแข็งพอสมควร

“ เข้าไปข้างในก่อนเถอะเวรียา อากาศเย็นมากจนคุณสั่นแล้วนะ เสว๊ตเตอร์กับผ้าคลุมไหล่ไม่เพียงพอกับอากาศตอนกลางคืนที่นี่หรอก เราจะคุยกันนะเวรียา อย่ากลัวผมเลย ผมยังไม่เคยขืนใจผู้หญิงเลยสักคน อย่าทำหน้าอย่างนี้สิ......“ รับสั่งอย่างหยอกเย้า ด้วยสายพระเนตรสวยวิบวับ อย่างทรงขันสีหน้าและแววตาตื่นๆของเธอ

เชอะ........ก็ออกจะสุดหล่อขนาดนี้ จะต้องถึงกับไปขืนใจใครล่ะ อาจจะมีแต่คนอยากให้ขืนใจเสียมากกว่า แต่ไม่ใช่เวรียาหรอกนะ เพราะฉันเข็ดผู้ชายเสียแล้ว ไม่อยากเจ็บมากไปกว่านี้ แค่จูบของคุณ เวรียาก็สะท้านเข้าไปถึงหัวใจแล้ว ใจแข็งเข้าไว้นะเวรียา เขาสูงศักดิ์ และหล่อขาดใจมากเกินไป  ดูตาเขาสิ.......หวานเชื่อม บอกอารมณ์ ว่ากำลังต่อเนื่อง จากการจูบเมื่อครู่นี้ ถ้าเขารวบร่างเราไปจูบอีกล่ะ ........เราจะทำยังไง เมื่อกี้นี้ยังเผลอให้เขาจูบอย่างดื่มด่ำ อยู่ตั้งนานสองนาน น่าอายชะมัด........

“ คุณพูดกับตัวเองในใจจบเหรอยัง หรือเราจะหวานรักกันตรงนี้ ให้คนที่แอบดูอยู่หัวใจวายดีล่ะ “ รับสั่งพร้อมทั้งสาวพระบาทเข้ามาประชิด พระวรกายหนาเข้าบดเบียด กอดรัดรึง ปลายพระนาสิกซุกไซร้ลงบนซอกคอ ใครกันล่ะแอบดู แอบดูอยู่ตรงไหนเหรอ ไม่ไหวแล้ว เรากำลังจะละลายด้วยไฟพิศวาทในกายเขา มันเร่าร้อนจนเรารู้สึก

“ เอ่อ........พอก่อนเพคะ ไม่ไหวแล้ว หม่อมฉันจะตายแล้ว “ เธอเอ่ยออกไปอย่างลืมตัว แทบไม่รู้ว่าตนเองเอ่ยคำใดออกไปบ้าง กายสั่นสะท้านด้วยหลายความรู้สึก ที่ประดังถาโถมกันเข้ามา อย่างที่แยกไม่ออก

ทรงเอื้อมพระหัตถ์ไปบิดลูกบิดประตู ดันร่างงามทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมพระกรเข้าไป และหมุนพระวรกายมากระแทกประตูปิด กระหน่ำฝากรอยจุมพิตลงกายบาง อย่างลืมพระองค์ เวรียาหวิวไหว กับรสสัมผัสที่ทรงมอบให้ กลิ่นบุรุษเพศจากพระวรกาย หอมกรุ่น สองพระหัตถ์ประคองแก้มเธอไว้ ประทับรอยจุมพิตอย่างดื่มด่ำ ความสนิทเสน่หาท่วมท้นพระทัย ดวงเนตรสีน้ำตาลอ่อนหลับพริ้ม ทรงดำดิ่งอยู่กับความหวานหอมทั้งเรียวปาก และกลิ่นกายกรุ่นอ่อนบนร่างที่สั่นสะท้าน

เวรียาเจียนขาดใจ เมื่อถูกจู่โจมจากองค์รัชทายาทเคมิน สมองแทบไม่สั่งการใดๆ หัวใจดวงน้อยหวามหวามเต้นระทึก มือบางทาบทาลงบนพระอุระอย่างเผลอไผล ปลายลิ้นเธอถูกฉกตวัดรัดไว้ อย่างทรงช่ำชองเชี่ยวชาญ ร่างบางระทวยอยู่ในอ้อมพระกร ที่ทรงโอบกระชับไว้แน่น พระหัตถ์หนาทาบทาประคองแผ่นหลังของเวรียาไว้ หญิงสาวเหมือนตกอยู่ในห้วงฝันอันแสนหวาน และลืมสิ้นสติที่มีอยู่ มือบางเลื่อนไปทาบทาบนพระวรกายหนา ปฎิกริยาสนองตอบ เหมือนดังยินยอม กับความสนิทเสน่หา แต่เมื่อทรงใช้พระกรช้อนร่างบางของเธอขึ้นไว้ สติสัมปัญชัญญะทั้งหมดทั้งมวล ก็กลับคืนมาทันที เวรียาดิ้นรนพรวดพราดจากอ้อมพระกร วิ่งไปยืนกายสั่นสะท้านห่างออกไป เม้มริมฝีปากสั่นระริก อย่างที่พยายาบังคับมันไว้แน่น ด้วยสีหน้าตระหนก  

“ อย่านะเพคะ อย่าทำกับหม่อมฉันอย่างนี้อีก หม่อมฉันยังไม่ได้ตกลงใจ เป็นสนมของฝ่าบาทนะเพคะ เราเพียงแค่แสดงละครตบตาเท่านั้น “ เสียงสั่นสะท้าน ยกมือขึ้นกุมหัวใจตนเอง ที่มันเหมือนจะหลุดออกมาเต้นอยู่นอกทรวงอก

เจ้าชายสุดหล่อของเวรียา ประทับยืนทอดสายพระเนตร หวามวามมองเธอนิ่งๆ สีพระพักตร์ยังคงตกอยู่ในพระอารมณ์สนิทเสน่หา ที่ทำให้เวรียาหวาดหวั่นสั่นระทึก และถอยหลังห่างออกไปอีก สายตาเธอเบิ่งกว้างอย่างตระหนกมองจ้องมานิ่งๆ และกริยานั้นทำให้ทรงยกพระหัตถ์ทั้งสองข้างขึ้น เหมือนจะบอกว่าทรงยอมแพ้ ก่อนจะรับสั่ง

“ โอเค.........ผมทราบ เราจะคุยกัน เชิญนั่งก่อนสิเวรียา อย่ากลัวผมเลยนะ “

เวรียายังคงยืนนิ่ง กายเธอสะท้าน ทั้งความหนาวเย็นจับจิต และความหวาดหวั่นจับใจ มองตาร่างสูงใหญ่ที่เดินไปที่เตาผิงจุดมันขึ้น เพียงครู่เดียวความร้อนก็แผ่อณู ให้ห้องนั้นอุ่นขึ้นทีละน้อยๆ เพราะเธอหนาวจนแทบจะขยับเขยื้อนกายไม่ออก  ด้วยไม่นึกว่าอากาศที่นี่จะหนาวเย็นลง อย่างรวดเร็วขนาดนี้ หรือว่าเราหนาวใจด้วยนะ คนที่กำลังอยากให้ไออุ่น ก็มองมาที่เรา ด้วยสายตาที่ยังมีอารมณ์ต่อเนื่องจากเมื่อครู่  อารมณ์เราเองล่ะ.......ก็คงเช่นเดียวกับเขา ยังซาบซึ้งกับจูบที่เร่าร้อนนั้นอยู่เลย  หัวใจที่กุมไว้ก็ยังสั่นระทึก เขาก้าวเดินมาที่เราอีกแล้ว.........คิดแล้วรีบถอยหลังห่างออกไปอีก จนเกือบจะชิดผนังห้อง แต่ความไวของผู้บัญชาการทหารของซันซีฮา ที่เข้าตวัดร่างบางไว้ในอ้อมแขน ช้อนกายอ้อนแอ้น ตวัดไปวางลง บนโซฟาตัวหนานุ่มหน้าเตาผิง

“ อย่าปล่อยให้ตัวเองหนาวนานขนาดนี้ จะทำให้ไม่สบายไปง่ายๆ  “

เขาไม่พูดเปล่ายังนั่งลงเคียงข้าง โอบไหล่ให้เอนอิงลงกับกายเขา กอดไว้ในอ้อมอก มือเธอที่กำไว้เพราะความหนาวเหน็บ ค่อยๆคลายออก เมื่อได้รับไออุ่นจากเตาผิง

“ กลัวผมมากเหรอเวรียา หนาวอย่างนี้กอดกันไว้ ไม่เสียหายหรอกน่า  “ รับสั่งพร้อมทั้งสรวลหึๆในลำพระศอเบาๆ  

ฟันที่กระทบกันจนพูดไม่ออก ค่อยคลายลง เสื้อผ้าที่สวมอยู่แทบไม่ได้มีประโยชน์ กับความหนาวเย็นของอากาศที่นี่เอาซะเลย แข้งขาเกือบจะเป็นตะคริว และกะว่ามันคงจะสักประมาณห้าองศา ทรงเอื้อมพระหัตถ์ไปอังความร้อนหน้าเตาผิง และทรงใช้พระหัตถ์อุ่นมาประคองแก้มที่เย็นเฉียบ เหมือนจะทรงประทานความอุ่นให้ กายเธอเริ่มอุ่นขึ้น เลือดในกายที่เกือบจะแข็งตัวค่อยๆไหลเวียน จากอ้อมพระกรที่ทรงโอบรัดไว้ และความร้อนจากเตาผิง

“ เวรียา.........เชื่อเรื่องรักแรกพบมั้ย “ รับสั่งด้วยสุรเสียงแผ่วหวานปานเสียงละเมอ อยู่ที่ริมแก้มเบาๆพระหัตถ์นุ่มทรงลูบไล้ ลงบนเรือนผมสลวย

เธอพยายามขืนกาย ออกจากอ้อมพระกร แต่กลับทรงกระชับร่างบางไว้แน่น “ ตอบสิ.......สาวน้อย “

“ ไม่เชื่อเพคะ หม่อมฉันไม่เชื่อเรื่องความรักลมๆแล้งจากผู้ชาย หม่อมฉันเกลียดความรัก ทรงปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะ  “ เธอทูตอบและพยายามขืนกาย ออกจากอ้อมพระกร

“ ผมรู้ว่าคุณเจ็บปวดกับมัน ผมเข้าใจคุณนะ แต่คุณก็ต้องให้โอกาสกับตัวเองบ้าง คุณน่าจะให้อดีตเป็นเพียงบทเรียน เพื่อเริ่มเรียนรู้มันให้ถ่องแท้ อีกสักครั้งหนึ่งดีมั้ย “

เขารู้เรื่องของเราทุกอย่าง มันก็ไม่ยากนักหรอก ถ้าเขาจะสืบประวัติของเรา อย่างละเอียดละออก ในการรับสมัครมาทำงาน ถึงในพระราชสำนักแบบนี้ มันเป็นเรื่องน่าอายที่สุด เป็นปมด้อยก็ว่าได้ ที่ถูกล้มเลิกการแต่งงานกลางครัน เสียงแชะๆๆจากกล้องถ่ายรูปมากมาย ที่เข้ามารุมล้อม และแสงแฟลชที่วูบวาบ ที่กระหน่ำกดใส่เรา ในยามที่เรายืนนิ่งอย่างตกใจสุดขีดในวันนั้น รูปทุเรศๆของสีหน้าเรากระจายว่อนไปในทุกสื่อ ที่เราไม่กล้าดู ด้วยใจไม่แข็งพอ จะให้มันซ้ำเติมตัวเอง เขาอาจจะได้เห็นภาพนั้นบ้างสินะ ..........

“ หม่อมฉันไม่ต้องการ ที่จะรู้จักกับมันอีกเพคะได้โปรดปล่อยหม่อมฉันด้วยเพคะ “ เธอทูลบอกพร้อมทั้งขยับกายออกจากอ้อมพระอุระ

“ เวรียา........ให้ผมพูดตรงๆได้มั้ย เป็นการพูดจากใจ เป็นการพูดที่ไม่อ้อมค้อม และตรงประเด็นที่สุด “

เวรียาผละออกจากอ้อมกอด ถอยห่างออกมาจนสุดโซฟาอีกด้าน ซึ่งห่างกันแค่เอื้อม แสงไฟสีส้มที่ลุกโชนจากเตาผิง สาดแสงสวยทาบทาใบหน้าสุดหล่อของเขา ที่ทำให้เธอเมินหน้าหนี จากดวงตาคู่สวย ที่จ้องมองเธอด้วยสายตาหวานพราว เธอชำเลืองค้อนให้นิดหนึ่ง

“ รับสั่งสิเพคะ “

“ เอ่อ........” ทรงเริ่มต้นรับสั่ง และทรงหยุด เหมือนจะทรงชั่งพระทัย อยู่ครู่หนึ่ง “ เอ่อ........เราจะแต่งงานกัน “

เธอไม่อยากเชื่อหูตนเอง แต่ก็ไม่กล้าทวนคำถาม และลอบกลืนน้ำลายลงคอ แต่งงาน.........แต่งงานกับเจ้าชายเคมินงั้นเหรอ ........เราหนาวจนหูฝาดเฝื่อนใช่มั้ย นางสนม..........หมายถึงนางที่ถวายตัวรับใช้พระยุคลบาท แต่ถ้าแต่งงาน.........ก็ต้องเป็นชายา แบบที่เขาบอกเรา ต่อหน้าพระพักตร์สมเด็จฟาฮีลน่ะสิ  แล้วคิดอะไรที่จะแต่งงานกับเรา เพื่ออะไร เราจะช่วยอะไรเขาได้มากกว่านี้งั้นเหรอ คงไม่บอกว่ารักหรอกนะ .........เพราะอาจจะทำให้เรา มองเขาในด้านลบทันที .........ว่าเขาเอาคำนี้มาล่อ เพื่อหวังจะเคลมเรา ในวันนี้ คืนนี้.และก็ขณะนี้ด้วย .........เธอคิด พร้อมทั้งเบิ่งตามองใบหน้าหล่อ ที่น่าหลงใหลนั้นนิ่งๆ

“ คิดในใจจบแล้ว บอกได้มั้ยว่าคิดยังไง ผมอยากรู้ “

 

 

 

 

 

 

 

 

   

  

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 5 : ฉากรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5554 , โพส : 10 , Rating : 98% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 115

โอ้วว...เจอกันไม่เท่าไหร่องค์ชายเคมินก็จะสูบวิญญาณเวรียาซะแล้วหรอเนี่ย แบบนี้จะไม่ให้เค้ากลัวได้ยังไงเล่าเพคะ 5555


PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2553 / 09:55
# 9 : ความคิดเห็นที่ 93
Handsome and hot like Kemin I'm going to die for him too.
PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.126.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2553 / 12:00
# 8 : ความคิดเห็นที่ 86
งานนี้เวรียา ตกบันไดพลอยโจรไปด้วย จะได้รับตำแหน่งพระชายาอย่างคาดไม่ถึง

รอ writer มา up ต่อค่ะ ชอบ ชอบ
Name : tungk4841 [ IP : 72.37.171.20 ]

วันที่: 25 มิถุนายน 2553 / 19:53
# 7 : ความคิดเห็นที่ 84
เจ้าชายทำแบบนี้เวรียาอาจหัวใจวายได้นะ

ลุ้นระทึก
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 112.142.3.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2553 / 19:19
# 6 : ความคิดเห็นที่ 83
เจ้าชายสุดหล่อของเวรียาขอแต่งงานอะไรกันนี่
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.197.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2553 / 18:57
# 5 : ความคิดเห็นที่ 80
Kemin is tricky or what?? 

PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.110.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2553 / 00:43
# 4 : ความคิดเห็นที่ 78
อ่านไป..
ลุ้นไป..
สนุกมาก ๆ เลยค่ะพี่บุษ..
Name : f-e-e-f-e-e < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f-e-e-f-e-e [ IP : 118.173.148.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2553 / 21:45
# 3 : ความคิดเห็นที่ 76
มาอัพเร็ว ๆ น่ะค่ะ ชอมมากเลย อ่านแล้วอ่านอีก อยากไปเที่ยวซันซีฮา จังเลย อิอิอิอิอิ
Name : ร่วมรักษ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ร่วมรักษ์ [ IP : 111.84.94.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2553 / 21:10
# 2 : ความคิดเห็นที่ 75
เกือบแล้วไหมล่ะเวรียา
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 115.87.128.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2553 / 20:18
# 1 : ความคิดเห็นที่ 73
คนแรก ๆ

หนุก ๆ
Name : madame fabric < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madame fabric [ IP : 110.168.90.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2553 / 19:25
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android