คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์)

ตอนที่ 16 : อุ่นไอรัก อัพ100%


     อัพเดท 23 ก.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: รักหวาน, ลึกลับ., ริษยา.....แย่งชิง.....อำนาจ
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 94% [ 14 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 83,734
948 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 107 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 16 : อุ่นไอรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4186 , โพส : 15 , Rating : 100% / 22 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 16 อุ่นไอรัก อัพ100%

 

ท่ามกลางอากาศที่เย็นเยียบในเวลาค่อนสว่าง แต่เพลิงรักกลับร้อนเร่า ดังเพลิงที่ลูกโชน หญิงชายที่ปลดเปลื้องพันธนาการ  บนกายออกจนหมดสิ้น ดังรูปปั้นเปลือยที่มัณฑนากร ได้บรรจงปั้นความงดงามของสรีระเทพบุตรกรีกที่ไร้อาภรณ์ ที่กกกอดรูปปั้นเปลือยงามไว้ในอ้อมแขน ความงดงามอ่อนหวาน ในท่วงท่าต่างๆ ได้ถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีชีวิตชีวา

เมื่อหัวใจสองดวงอิงแอบแนบกันไว้ บอกความรู้สึกระทึกหวิวไหว ริมฝีปากบดเบียด ถ่ายทอดความรัญจวนจากหัวใจ มืออุ่นหนาโลมไล้ไปตามแผ่นหลัง ลงถึงเอวองค์ สะโพกผายงาม มือบางทาบทาไว้บนอกอุ่นเลื่อนไล้ ลงบนรอนกล้าม ของหน้าอกหนาอย่างลืมตัว บัวคู่งามตูมตั้งชูชันท้าทายให้เชยชม และเพียงจดริมฝีปากลงไล้ บัวคู่งามก็สั่นระริก อกสล้างเบือนหนีการรุกราน แต่ผู้บัญชาการหนุ่ม กลับรุกไล่กระชั้น สองมือโอบกระชับแผ่นหลังไว้ มิให้เบือนกายหนี มือหนากอบกำบัวงามไว้ในอุ้งมือ บดเบียดปลายนิ้ว ลงบนทับทิมเม็ดงาม ร่างบางแหงนหงาย ร้องครางระรัว

“ บอกสิที่รัก ว่าต้องการให้เคมินรัก บอกสิครับ “ รับสั่งเสียงพร่า กระเส่าเว้าวอน

ความเขินอายยังอยู่ในจิตสำนึกสุดท้าย ที่ไม่กล้าเอ่ย ทั้งที่กายยินยอมให้รัก จนเจียนจะขาดใจ และบอกกับตนเอง .........องค์เคมิน แสนจะเจ้าเล่ห์เพทุบาย แม้ในยามรัก

ผู้บัญชาการทหารหนุ่ม จำต้องทรมานเชลยสาวอย่างช้าๆ เพื่อให้เธอยินยอม ทั้งที่อยากเร่งสังหารแทบขาดใจ และจำต้องใช้กลยุทธ เลื่อนไล้โจมตี ริมฝีปาก ลงบนจุดยุทธศาสตร์ กายบางถึงกับสั่นสะท้าน ร้องครางครวญ สองมือบางเลื่อนลงมา ประคองใบหน้าผู้การหนุ่มไว้แน่น  ยินยอมเปิดปากสารภาพ เมื่อเธอเจียนจะขาดใจ กับความทรมาน

“ ประทานรักให้เวรียาสิเพคะ “ เสียงหวานไหวแผ่วกระซิบ วิงวอน แก้มเข้ม ดวงตาสวยหลับพริ้ม ซ่อนอาย มือบางบีบกระชับ บนท่อนพระกรไว้แน่น

ทรงเมตตาที่จะส่งคมอาวุธประทานให้ ดังคำวิงวอนให้ประหัตประหารของเชลยสาว กายบางสะท้านเฮือก กัดริมฝีปากไว้แน่น ด้วยสีหน้าทรมาน กายสาวไหวระริกเบาๆ มือบากจิกรั้งริมหมอนไว้แน่น แต่ทรงปลดออกและทาบพระหัตถ์หนาให้เธอบีบไว้ จูบพรมลงบนเปลือกตา

“ มองเคมินสิที่รัก จะได้รู้ว่าผมรักคุณมากแค่ไหน “  

รับสั่งพร้อมทั้งประคองแผ่นหลังขึ้นโอบกระชับ เร่งขยับกายรุกโลมลง ซุกไซร้ลงบนซอกคอขาวผ่อง สูดกลิ่นอายสาว เหมือนดังชลอเวลา แห่งความหฤหรรษ์ให้ยาวนาน ประทับจูบพรมโลมไล้ลงบนบัวสล้าง สองพระหัตถ์เลื่อนขึ้นประคองใบหน้างาม เมื่อเธอลืมตาขี้นสบเนตรหวานรัก

“ เวรียา..........เคมินจะขาดใจเพราะรักอยู่แล้ว “

และทรงมิอาจทานทน เกมรักที่ยืดเยื้อได้อีก เวรียาเห็นเงาไหววูบวาบบนผนัง ที่เร่งกระชั้น หมายเผด็จศึกของผู้บัญชาการทหารของซันซีฮา ที่ผงาดอยู่บนอาชา และเร่งควบตะบึงไปข้างหน้า เงากำยำบนผนังงดงามยามทำศึกรัก มือเรียวถึงกลับเหนี่ยวรั้งเอวหนาไว้แน่น ร้องครางครวญให้เขาเร่งสังหาร ด้วยความทรมานที่ไม่อาจทานทน

ทรงทอดเนตรเงาของเชลยสาว บนฝาผนังที่บิดกายเร่า มือบางเหนี่ยวรั้งกายหนาไว้แน่น และยินยอมแหงนหงาย ให้ทรงใช้อาวุธเร่งสังหาร บัวงามสั่นไหวสะท้านสะเทือน ทาบทาเงาบนผนัง เป็นภาพที่งดงาม เกินรำพัน

“ เวรียา.......เวรียา.......เวรียา “ เสียงรำพันกระชั้นถี่เรียกหาชายา

เสียงกรีดกระเส่า ครวญรำพันรัก แผ่วกระชั้น จากกายบางที่สะท้านสะเทือน  “ ฝ่าบาท.........ฝ่าบาท ช่วยเวรียาด้วย เอ่อ.......ฝ่าบาท “

อ้อมพระอุระ โอบกายอุ่นแนบไว้ พระหัตถ์ไล้ไปบนแก้มนวลเบาๆ ประทานจุมพิตแผ่วลงบนหน้าผากโค้งมน อย่างทรงสนิทเสน่หา

“ เวรียา........คุณคือความสุขที่สุดของเคมิน เข้มแข็งอดทนหน่อยนะที่รัก ผมเป็นห่วงคุณมาก กลัวความลำบาก จะทำให้คุณทนไม่ได้  “

“ ยังไงก็ต้องอดทน จนถึงที่สุดไม่ใช่เหรอเพคะ อย่าทรงห่วงเวรียาเลยเพคะ เพราะถ้าหนักหนาสาหัสจริงๆ เวรียาก็จะให้ฝ่าบาทจากไปตามลำพังเพคะ “

“ เวรียาถ้าคุณจะรู้สึกรักเคมิน เหมือนที่เคมินรักคุณ คุณคงไม่พูดอย่างนี้หรอกนะ “ รับสั่งตัดพ้อด้วยแววพระเนตรสะเทือนพระทัย

“ ฝ่าบาทเพคะ........ความผูกพันของเราเพิ่มพูน มากขึ้นตามเข็มนาฬิกาที่หมุนไป สำหรับเวรียาแล้ว มันเกินกว่าคำว่ารักอีกมังคะ เวรียาสามารถตายแทนฝ่าบาทได้ เพราะชีวิตของเวรียา ไม่ได้มีค่าอะไร แต่ฝ่าบาทมีพระภาระกับประเทศชาติ ที่ไม่อาจสละทิ้งได้ไม่ใช่เหรอเพคะ “ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นทูล จุมพิตที่พระปรางเบาๆเหมือนจะปลอบพระทัย

“ เวรียา.........เราจะต้องรอดสิที่รัก ผมไม่มีวันทิ้งคุณ ไม่ว่าจะในกรณ๊ใดๆ เราจะไปด้วยกัน ตายด้วยกันและอยู่ด้วยกันตลอดไป “

รับสั่งพร้อมทั้งทรงกอดร่างบาง เข้ามาแนบพระอุระ ทรงทราบว่าการเดินทางในวันข้างหน้า อาจจะต้องพบกับอะไรที่ไม่อาจคาดเดา และยังพระภารกิจ ที่จะต้องนำกองทัพกลับมา ยึดซันซีฮาคืนในวันข้างหน้า ทรงรู้ว่าศัครูจะต้องขัดขวางทุกอย่าง การทำสงครามของชนชาติเดียวกัน จะต้องบังเกิดขึ้นแน่นอน และบัดนี้พระองค์มีห่วงอันยิ่งใหญ่ต่อหัวใจ คือสาวน้อยในอ้อมกอดคนนี้

“ หม่อมฉันจะอยู่เคียงข้างฝ่าบาทเพคะ “

ถึงจะทุกข์หรือจะสุขในกาลข้างหน้า ก็สุดจะคาดเดา แต่ดวงใจของคนทั้งคู่ก็อบอุ่น กรุ่นไอรัก ที่ต่างก็มีกันและกันไว้ เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ในยามคับขันที่สุดของชีวิต ทั้งคู่หลับใหลลงภายใต้ผ้าห่มขนสัตว์ผืนหนา จนรุ่งสาง

เสียงของฮอลิคอปเตอร์ เหมือนเสียงมัจจุราช ที่ร้องครางอยู่หนือกระท่อม องค์เคมินทรงผวาองค์ พรวดประทับนั่ง เวรียาตกใจตื่น ลุกพรวดขึ้นด้วยสีหน้าตระหนก แววตาเธอตื่นๆ มองพระพักตร์เจ้าชายเคมินนิ่งๆ  ทรงโอบร่างพระชายาเข้ามากอดไว้ ลูบผมเธอเบาๆ

“ อย่าตกใจนะ ตรงนี้เป็นป่าทึบ คนบนฮ.มองลงมาไม่เห็นอะไรหรอก ผมเคยขึ้นบินผ่านมาแถบนี้  นอกจากพวกนี้จะบุกป่าเข้ามา แต่พวกมันไม่รู้ ว่าเราออกจากพระนครด้วยถนนสายไหน ก็เลยออกค้นหาแบบเดาสุ่มน่ะ แต่ตอนนี้เส้นทางถนน คงถูกปิดหมดแล้ว เราอาจจะต้องเดินเท้ากันนะที่รัก  “

 

ลาฮาลเฒ่าหมอบราบก้มหน้าลงกับพื้น เมื่อองค์สมเด็จฟาฮีล เสด็จมาที่พระตำหนักใหญ่ ภายหลังเมื่อทรง ทราบว่าพระอนุชาเคมิน ทรงหายไปพร้อมกับพระชายา

“ นังลาฮาล........แกรักองค์เคมินราวกับลูกในใส้ของแก แล้วแกจะไม่รู้เลยหรือว่า เจ้าเคมินจะหนีไปยังไง ไปตอนไหนงั้นหรือ  คนอย่างแกมันสับปรับสิ้นดี ถ้าไม่อยากโดนตัดลิ้นก็บอกข้ามา ว่าเคมินสมคบกับใครทำอะไรบ้าง และนังผู้หญิงคนนั้นเป็นสายลับ ปลอมตัวมาใช่หรือไม่ บอกมา “ สมเด็จฟาฮีลตรัสถามอย่างคาดคั้น พระสนมครีมานั่งนิ่ง ใช้สายตาเหลือบแล ลาฮาลเฒ่า มองการสอบสวน

“ พระอาญามิพ้นเกล้า หม่อมฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยเพคะ พระองค์ชายได้แต่รับสั่งเปรยๆว่า อยากเสด็จพาพระชายา ไปประพาสหัวเมือง เพื่อตรวจดูงานที่จะทรงพัฒนา อาจจะเสด็จไปเงียบๆ แบบสามัญชน อย่างที่พระองค์ชายทรงโปรดเสด็จ บ่อยๆก็ได้นี่เพคะ ไม่เห็นมีเหตุผลใด ที่พระองค์จะทรงหนีนี่เพคะ “ ลาฮาลกราบทูลอย่างมีเหตุมีผล จนพระองค์ฟาฮีลทรงอึ้ง

เสียงแหลมเอ่ยขึ้นทันที “ การจะเสด็จประพาสส่วนพระองค์ ก็น่าจะกราบบังคมทูล ให้ทรงทราบมิใช่หรือ การเสด็จเงียบๆไม่ให้ใครรู้ใครเห็น เป็นพิรุธนัก เจ้าก็รู้ดีนี่ลาฮาล ว่าพระองค์ชายเคมิน กำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยในข้อหาร้ายแรง จนถึงกับฝ่าพระบาท ทรงมีพระบมราชโองการ ปลดออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการทหาร เท่านี้เจ้ายังคิดไม่ได้เหรอลาฮาล ว่าองค์เคมินเสด็จหนีไปจากพระนครเพราะอะไร “

“ หม่อมฉันไม่ทราบหรอกเพคะ แต่หม่อมฉันกล้ายืนยันด้วยชีวิต ว่าพระองค์ชายเคมิน ที่หม่อมฉันถวายการดูแลมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ไม่เคยคิดคดทรยศต่อชาติบ้านเมือง ไม่ทรงมักใหญ่ใฝ่สูง และทรงพอพระทัยกับสิ่งที่พระองค์ทรงเป็นอยู่ และถ้าพระองค์ทรงคิดการกบฎ ก็คงทรงทำเสียตั้งแต่ คุมกองทัพอยู่ที่หัวเมือง จะปล่อยให้เนิ่นนานมาจนถึงบัดนี้ทำไมล่ะเพคะ “ ลาฮาลเฒ่าเงยหน้าขึ้นกราบบังคมทูล ทั้งที่ยังหมอบราบอยูที่พื้น

สมเด็จฟาฮัลทรงถอนพระหทัย ก่อนจะตรัสรับสั่ง“ แต่ทางฝ่ายเสนาธิการทหาร ก็แน่ใจว่าเจ้าเคมิน ถูกยุยงปลุกปั่นจากบรรดา นายทหารบางคนที่สูญเสียอำนาจ คิดทำการกบฏ และเราก็แน่ใจว่าเคมินคิดการร้ายต่อข้า เพราะเมื่อวานพระราชลัญจกร(ตราประทับประจำพระองค์)ของข้าได้หายไป จากห้องทำงาน มันอาจหาญถึงในพระบรมมหาราชวัง มันทำเพื่อหยามเย้ยข้า “

“ พระอาญามิพ้นเกล้า พระองค์เคมินทรงถูกใส่ร้ายเพคะ พระองค์ทรงซื่อสัตย์ และทรงรักพระเชษฐาเหลือจะประมาณได้นะเพคะ ฮือๆๆๆๆ “ หญิงชรากราบบังคมทูลพร้อมทั้งร่ำไห้

“ นังลาฮาล........อย่ามาบีบน้ำตา เสแสร้งทูลความเท็จนะ เจ้ารู้เห็นอะไรบ้างก็บอกมา ไม่งั้นเจ้าตายแน่  เจ้าก็รู้ดีว่าคนที่ปกปิด ให้ความช่วยเหลือกบฏ จะมีโทษเยี่ยงไร “ ครีมาตวาดออกมา ด้วยสีหน้าขุ่นเคืองนัก

“ ลาฮาลแก่เฒ่ามากแล้ว มิได้เสียชีวิตอีกแล้ว มีความหวังเพียงแต่จะเห็นราชวงศ์ซันซีฮา ได้อยู่รอดปลอดภัย จากพวกคิดคดทรยศเท่านั้นเพคะ  ชีวิตที่เหลือเวลาเพียงน้อยนิด ลาฮาลก็แล้วแต่ฝ่าพระบาท จะทรงพระกรุณาเพคะควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด  ฮือๆๆๆ “ ลาฮาลเฒ่ากราบทูลความออกมาจากหัวใจ ที่ครีมาก็รู้ว่าหญิงชราเอ่ยแดกดันมาถึงเธอ

องค์หญิงฮาน่าพระธิดาองค์น้อย ซึ่งแอบอยู่ที่หลังบานพระทวาร เห็นลาฮาลร้องไห้ฮือๆๆ ก็ทรงรีบวิ่งออกมากอดหญิงชราไว้ มิทันที่นางกำนัลจะทันรั้งพระองค์ไว้ทัน

“ ลาฮาล.........ร้องไห้ทำไม คนใจร้ายรังแกเหรอ เราไปอยู่ที่อื่นกันมั้ย หญิงไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว เด็จอาก็ยังไม่อยากอยู่ที่นี่เลยใช่มั้ย ที่นี่มีแต่คนใจร้าย หญิงเกลียด เกลียดๆๆๆๆๆ “ พระองค์หญิงฮาน่ารับสั่งพร้อมทั้งกอดลาฮาลเฒ่าไว้  

“ หญิงฮาน่ามาหาพ่อสิ “ องค์ฟาฮีลรับสั่งด้วย พระสุรเสียงทอดอ่อนกับพระธิดา อย่างทรงเวทนาในความรู้สึกของพระธิดาองค์น้อย ความสงสารจับพระทัย ในรับสั่งของลูกน้อย ที่พระองค์ไม่ทรงเคยเหลียวแล

“ หญิงไม่เคยมีเด็จพ่อ หญิงมีแต่เด็จอาที่ทรงเมตตา และเมื่อเด็จอาทรงหนีไป ก็เพราะเด็จอาไม่ทรงโปรด(รัก)หญิงแล้ว หญิงเกลียดที่นี่ เกลียดทุกคนที่นี่เพคะ ฮือๆๆๆๆ ลาฮาล........เด็จอาไปไหน บอกหญิงสิ.......หญิงจะหาเด็จอาฮือๆๆๆ เด็จอา เด็จอา หญิงจะหาเด็จอา ฮือๆๆๆๆ “ องค์หญิงฮาน่าพระธิดาองค์น้อย รับสั่งออกมาจากพระทัย และจากความที่ยังทรงไร้เดียงสา

ลาฮาลเฒ่าถึงกลับต้องกอดพระวรกายน้อยๆ ที่กันแสงสะอื้นไม่หยุด และทรงร้องหาเสด็จอา เอาไว้ในอ้อมแขน ทูลปลอบ

“ อย่ากันแสงสิเพคะ เสด็จอาไปทรงงานที่หัวเมือง อย่างที่รับสั่งบอกไว้กับพระองค์หญิงไงเพคะ ว่าต้องไปทรงดูแลทุกข์สุขของราษฎร อีกไม่นานก็เด็จกลับนะเพคะ เสด็จอารับสั่งไม่ให้ พระองค์หญิงทรงงอแงไม่ใช่เหรอเพคะ “

“ ฮือๆๆๆหญิงจะไปหาเด็จอา ฮือๆๆๆ พาหญิงไปหาเด็จอาสิ.......ลาฮาล “ ภาพที่พระธิดาร้องหาพระอนุชา ทำให้องค์ฟาฮีลพระหทัยอ่อนยวบลง

“ หญิงมาพ่อสิ “

องค์หญิงฮาน่าทั้งกันแสงและทรงดิ้น แบบเด็กที่เอาแต่ใจ ลาฮาลกอดรัดพระวรกายน้อยๆไว้แน่นกราบทูล

“ ไปกราบพระบาทเสด็จพ่อก่อนสิเพคะ เด็จอาทูลสอนไว้ยังไงล่ะเพคะ อย่าทรงดื้อสิเพคะ ถ้าทรงดื้อเด็จอาจะไม่เด็จกลับมาหานะเพคะ “ ลาฮาลทูลทั้งปลอบทั้งขู่ และทรงหยุดดิ้นรน หันไปทอดเนตรพระราชบิดานิ่งๆ และยังทรงสะอื้นเฮือกๆ แต่ก็ดำเนินช้าๆ ไปก้มลงกราบแทบพระบาท  เงยหน้าขึ้นกราบทูลด้วยสุรเสียงสะอื้น

“ หญิงจะหาเด็จอาเพคะ “

สมเด็จฟาฮีลทรงก้มลงโอบกอดพระธิดาองค์น้อย ไว้ในอ้อมพระกร ตรัสรับสั่งกับพระธิดา ด้วยพระสุรเสียงเครือสะท้าน

“ หญิงมีพ่อนี่ลูก ไปอยู่กับพ่อที่ฝ่ายในดีกว่านะ ดีมั้ย “

องค์หญิงพระองค์น้อยๆ แนบพระวรกายจ้อยลงกับพระอุระ แต่ส่ายพระพักตร์น้อยๆ “ หญิงจะหาเด็จอา คอยเด็จอาที่นี่เพคะ เด็จอาจะมาทรงเล่านิทานให้หญิงฟังก่อนทม หญิงจะรอเด็จอา ฮือๆๆๆ “

 

ครีมาเอ่ยอยากเข็ดเขี้ยวเคี้ยวฟัน ฮึดฮัด สะบัดสะบิ้งกายต่อหน้าบิดา “ พ่อท่าน........นางลาฮาลมันปิดปากเงียบ หนำซ้ำมันยังกราบทูลให้เหตุผล กับองค์สมเด็จ ทำให้ทรงนิ่งเงียบเหมือนจะทรงสดับรับฟังมัน ทั้งที่ก่อนจะเสด็จไป ทำท่ากริ้วเสียจนลูกนึกดีใจ ว่าจะทรงเค้นอะไรจากนังลาฮาลได้บ้าง และยังทรงโอ๋พระองค์หญิง อีกนะพ่อท่าน “

เสนาธิการฟาร์บีเอ่ย ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตานิ่งตริตรอง “ สมเด็จทรงมีพระอารมณ์อ่อนไหว ไม่ทรงเหมือนองค์ชายเคมิน เจ้าหลงลืมอะไรเหรอเปล่าล่ะครีมา ที่พระองค์ดูจะรู้พระสติดีขึ้นอย่างนี้น่ะ  “

ลูกสาวนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา “ ลูกไม่ได้ไปเอายาเสน่ห์ ที่อาศรมของแม่มดเฟย่าห์เลยค่ะ เพราะลูกคิดว่าถ้าเราได้พระองค์เคมินมา ก็ไม่จำเป็นจะต้องทำยาเสน่ห์ ใส่พระองค์ฟาฮีลอีก และค่อยทำแต่องค์เคมินเท่านั้น ลูกไม่ได้อยากไปที่อาศรม อีแก่แม่มดเฟย่าห์ สักเท่าไหร่หรอกนะ มันน่ากลัวจนไม่น่าจะเหยียบย่างไปเลยสักนิด “

“ แต่ในเมื่อมันได้ผล เราก็ต้องทำต่อไป จากที่เมื่อแรกๆองค์ฟาฮีล ก็เพียงแต่ทรงสนิทเสน่หาธรรมดา แต่เมื่อได้ทรงรับยาเสน่ห์ของนังแม่มดเข้าไป ก็ทรงหลงใหลเจ้า ที่เพ็ดทูลอะไรก็ทรงเชื่อทุกอย่าง และถ้าเจ้าไม่คิดจะเติมมันลงไปอีก ถ้าองค์ฟาฮีลทรงรู้สึกพระองค์ละก็ เราจะยุ่งกันไปหมดนะครีมา “

“ ก็คงจะต้องอย่างนั้นละพ่อท่าน ลูกจะรีบหาโอกาสไปค่ะ “

เสนธิการเฒ่า  หน้าตาเจ้าเล่ห์ เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง “ เฮ้อ.......พ่อละหนักใจเหลือเกิน องค์เคมินทรงปราดเปรื่องนัก ที่ทำให้เสด็จไม่สามารถลงพระปรมาภิไธย(พระนาม)เป็นลายลักษณ์อักษร และประทับพระราชลัญจกร(ตราประจำพระองค์)ได้ ก็เลยยังมีพระบรมราชโองการ ไปยังหัวเมืองต่างๆไม่ได้ ว่าองค์เคมินทรงเป็นกบฏ พ่อนึกไม่ถึงเลยจริงๆ  “ เสนาบดีฟาร์บีเอ่ยออกมาอย่างหนักอก

“ ก็สั่งทำใหม่สิคะพ่อท่าน มันยากเย็นนักเหรอ กับอีแค่ตราอันเดียว “

“ ครีมา.........ถ้ามันง่ายอย่างที่เจ้าพูด องค์เคมินก็คงไม่ให้ใครลอบเข้ามาขโมยไปหรอก ตราอันนี้สั่งทำในอังกฤษ และการจะทำขึ้นใหม่ ต้องมีเสนาบดีหลายฝ่ายรับรู้และลงนาม เพื่อกันการทำปลอมแปลง และตราที่ทำบล๊อคขึ้นมาจะถูกทำลายทิ้ง และกว่าจะทรงสั่งทำขึ้นใหม่ ก็พอดีกับเวลาที่องค์ชายเคมิน เสด็จไปถึงไหนๆแล้ว “

“ ก็เพียงมีพระบรมราชโองการประกาศ ไปตามแว่นแคว้นว่าองคมิน ทรงเป็นกบฎ และให้ทางหัวเมืองรับรู้รับทราบ และจับส่งพระองค์กลับคืนพระนครก็ได้นี่คะ เสด็จทรงมีพระบัญชาได้ไม่ใช่เหรอคะพ่อท่าน “

“ ถึงจะทรงทำได้ ก็เหมือนไม่มีความหมายอันใด พวกทางหัวเมืองก็กำลังฉวยโอกาส ก็อ้างว่าไม่อาจเชื่อได้ เพราะไม่มีพระราชลัญจกรประทับ องค์เคมินทรงทราบดี และทรงรอบคอบ ในการวางแผนทุกอย่างเสมอ ทรงวางแผนล่อให้เราออกมาจากฝ่ายใน เพื่อให้คนเข้าไปขโมยพระราชลัญจกร พ่อนึกไม่ถึงจริงๆ “

“ ลูกบอกแล้วให้เข้าควบคุมพระองค์ ตั้งแต่เสด็จกลับ แต่ก็ไม่เชื่อลูก ปล่อยจนเย็นย่ำค่ำมืด “ ครีมาเอ่ยตำหนิบิดาด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“ ครีมา........ถ้าเราทำอย่างนั้น สายใต้ดินขององค์เคมิน จะกระจายข่าวไปที่ฝ่ายพลเรือนทันที และจะเกิดการแข็งขืน ถึงเราจะมีอำนาจทหาร ก็ยังไม่อยากเสียเลือดเนื้อให้ทางหัวเมืองรู้เรื่องนี้ เพราะเราทำการปฏิวัติเงียบนะเข้าใจมั้ย แต่องค์เคมินทรงปราดเปรื่องในการวางแผนนัก ทั้งๆที่เราก็ควบคุมพระองค์ไว้กลายๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมทรงทราบความเคลื่อนไหว ของเราแทบทุกอย่าง และทรงหนีไปทางไหน ไม่มีร่อยรอยอะไรเลย “ เสนาธิการฟาร์บีเอ่ยด้วยสีหน้าท่าทางหนักใจ จนถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นทอดถอนใจ

“ แล้วตอนนี้เราไม่ได้วี่แวว ขององค์เคมินเลยเหรอคะ ลูกร้อนใจเหลือเกิน “

“ พ่อก็ยังบอกอะไรไม่ได้ แต่งานนี้ทรงมีคนช่วยพระองค์ เราจะลำบากมาก ถ้าพระองค์ไปถึงหัวเมือง สงครามจะต้องเกิดแน่ เราจะต้องเร่งค้นหาพระองค์ให้พบ โดยเร็วที่สุด ตอนนี้เราส่งหน่วยไล่ล่า หน่วยใต้ดินลงพื้นที่ และคงเสด็จไปได้ไม่ไกลนักหรอก “

 

ลัลฟากลับมาในตอนสาย พร้อมทั้งอาหารและน้ำดื่ม ที่นำมาถวายองค์รัชทายาท และกราบทูลรายงาน

“ เกล้าหม่อมฉัน.........ได้รับรายงานจากหลายสาย ว่ามีคำสั่งให้ปิดถนนรอบพระนคร และออกมาจนถึงเขตชานพระนครทั้งหมดด้วยพระเจ้าค่ะ ฝ่าบาทคงต้องเสด็จไปในเวลากลางคืน เรากำลังเร่งหาคนนำทาง พาฝ่าบาทเสด็จไปให้ถึงจุดนัดพบ ที่ซามัวให้ได้ตามกำหนด แต่การเคลื่อนไหวของพวกข้าพระพุทธเจ้า ก็กำลังถูกจับตามอง พระเจ้าค่ะ ”

ทรงหยิบแผนที่ของมาจากฉลององค์ คลี่แผ่นพับออก และชี้ไปตามเส้นทางสายต่างๆ รับสั่งกับลัลฟา “ เราคงไปไม่ทันที่จุดนัดหมาย แต่ไม่เป็นไรหรอกลัลฟา เราจะเดินเท้าไปเรื่อยๆ ถึงช้าหน่อยดีกว่า ถ้าโชคดีก็อาจจะทันก็ได้ ไม่ต้องหาคนนำทางมาให้หรอก ฉันออกรบและรู้จักพื้นที่พอสมควร ไม่อยากให้เกิดการเคลื่อนไหว ที่จะเป็นพิรุธ ให้มันกระจายการค้นหา ดีกว่าที่จะให้มันรู้และ มุ่งมาที่เราทั้งหมด “

“ เกล้าหม่อมฉันเป็นห่วงฝ่าบาท และพระชายามากนะพระเจ้าค่ะ ได้ข่าวว่าเสนาธิการฟาร์บี ส่งหน่วยไล่ล่า ออกตามพระองค์ กันอย่างเร่งด่วน หน่วยนี้ที่เขาลือกันว่า เก่งกาจนัก เชี่ยวชาญในการแกะรอยด้วย มิใช่หรือพระเจ้าค่ะ “

“ ไม่เป็นไรหรอกลัลฟา หน่วยนี้ฉันเป็นคนตั้งและฝึกมากับมือ อย่ากังวลเลยนะ โชคมักจะเข้าข้างคนถูกเสมอละ “ รับสั่งปลอบใจลัลฟา ที่เข้ากอดข้อพระบาทไว้ อย่างห่วงใย อาลัยอาวรณ์ในพระองค์ และทูลเกล้าถวายเสบียง

เมื่อทรงได้อยู่กันตามลำพัง เวรียารู้สึกว่า องค์เคมินพยายามปกปิดพระอารมณ์ตึงเครียดไว้ นำแผนที่ออกมากางดูบนโต๊ะเงียบๆอีกครั้ง  เหมือนจะวางแผนในพระทัย และหันมารับสั่งกับเธอ

“ ที่รัก........เราจะออกเดินทางในตอนกลางคืนกัน จนกว่าจะถึงซามัว ผมอยากให้คุณอาบน้ำ เตรียมตัวไว้ เพราะจากนี่ถึงซามัว เราอาจจะไม่มีทางได้อาบน้ำกันเลย ผมคาดว่าอย่างนั้นนะ “

อากาศยามบ่ายอุ่นจนน่าอาบน้ำ เวรียาคิดว่าจะต้องสระผมเสียเลย ถ้าจะต้องรอนแรมไปโดยไม่ได้อาบน้ำสระผมก็คงแย่เหมือนกัน ดีว่าที่นี่เป็นเมืองหนาวไม่มีเหงื่อออก และเมื่อคิดก็แทบไม่ต้อง แม้จะปลดเปลื้องเสื้อผ้าเอง เมื่อทรงเข้ามาประชิดกาย ทำท่าจะถอดเสื้อผ้าให้ เวรียาเขินอายที่จะเปลือยกาย ในเวลากลางวันที่โจ่งแจ้งต่อหน้าพระสวามี และเลี่ยงหนี ไปรอบๆห้อง

“ หม่อมฉันจะเข้าไปถอดในห้องน้ำเองเพคะ “

“ ก็ได้ครับ........” ทรงรีบปลดเปลื้องพัสตรภรณ์ บนพระวรกายออกทันที  ทำให้เวรียาเบิ่งตามองนิ่งอย่างรู้สึกตกใจ ที่ทรงเปลือย และเข้าจูงมือเธอไปที่ห้องน้ำ

เธอตาตื่นร้องเสียงหลง “ เอ่อไม่ได้นะเพคะ  หม่อมฉันจะอาบคนเดียว “

ทรงรวบกายแล้วปลดทุกอย่าง บนกายเธอออกอย่างรวดเร็ว และช้อนกายบางดำเนินเข้าห้องน้ำ ถังไม้โอ๊คมีน้ำเตรียมไว้เต็มล้นเปี่ยม ทรงอุ้มเธอก้าวลงไป เวรียายิ้มแหยๆเขินๆใน สิ่งที่องค์ชายเคมินทรงกระทำด้วยสีพระพักตร์ไม่รู้ไม่ชี้ แต่แววพระเนตรมีแววขัน

“ เคมินอาบน้ำให้เมียรัก ใช่มั้ย.......ต้องพูดอย่างนี้ถูกมั้ยครับ “ รับสั่งและทรงลูบไล้กายให้เบาๆ ด้วยสบู่ก้อนเล็กๆในฝ่าพระหัตถ์หนา แก้มสาวแดงปลั่งเขินอายกว่าปรกติ ด้วยไม่เคยเลยสักครั้งที่จะเตรียมใจ กับการอาบน้ำกับผู้ชาย และกำลังจะทรงเป็นผู้นำพาเธอไปสัมผัส กับความรักแปลกใหม่ อีกรูปแบบหนึ่งสินะ

การที่เปลือยกายประจันหน้ากันในอ่างน้ำ และยังทรงโลมไล้สัมผัสแผ่ว ดวงตาคู่สวย มองความเขินอายของหญิงสาวอย่างพึงพอใจ กายขาวนวลเนียน ที่ได้มองอย่างเต็มพระเนตรเป็นครั้งแรก ผิวละเอียดอมชมพูงดงาม จนต้องโลมไล้สัมผัสแผ่ว บัวงามที่พยายามซ่อนสายตาอยู่ใต้น้ำ ถูกยกประคองขึ้นและจูบพรมบดเบียด กายบางเบือนหนี ยกสองมือปิดป้อง แต่กลับถูกจูบกระหน่ำโจมตี ดื่มด่ำอย่างหิวโหย สองมือบางต้องเลื่อนมาประคองพระพักตร์สากไว้แน่นร้องปราม

“ ฝ่าบาท........อย่าเพคะ ในถังน้ำนี่ไม่ได้นะเพคะ..........“

“ เวรียา........คุณเป็นยาเสพติด ของเคมินไปแล้วรู้มั้ย อยากเสพคุณตลอดเวลาเลยนะ  “ ทรงโอบกระชับกระซิบรับสั่งอ้อนออดที่ริมแก้ม สุรเสียงพร่าต่ำบ่งบอกอารมณ์หวานไหว

“ เวรียาจะช้ำหมดแล้วนะเพคะ “ เธอทูลกระซิบเสียงสั่นกับรัก ที่เธอรู้ว่ากำลังจะทรงประทานให้

“ เวรียาไม่มีความสุขเหรอครับ บอกเคมินสิ........การเดินทางของเรานับจากนี้ เราอาจจะไม่มีโอกาสได้รักกันอย่างนี้อีกนะที่รัก “

“ หม่อมฉันไม่เชื่อหรอกเพคะ ฝ่าบาททรงรักได้ทุกที่ แม้แต่จะรักบนเกวียนนั่น “ เธอตัดพ้ออย่างเขินอายหลบหน้าแนบแก้ม ไว้กับพระปรางนิ่งๆ

“ ก็เราอยู่ในช่วงฮันนีมูนไม่ใช่เหรอครับ น้ำผึ้งเมื่อดื่มครั้งแรก และมันก็ยังติดตรึงความหอมหวาน อยู่ในความรู้สึก และก็อยากลิ้มรสหอมหวาน นั้นอีกตลอดเวลา จะทนได้ยังไงกันเล่าที่รัก “

“ เวรียาไม่ใช่น้ำผึ้งมังคะ “

“ ช่างเจรจานัก “ รับสั่งพร้อมทั้งประคองแก้มเธอไว้ ทอดสายเนตรสวย บอกพระอารมณ์หวาน ก่อนที่จะจดริมพระโอบฐ์ลงปิดปากช่างพูดไว้

“ เคมินถูสบู่ที่หลังให้ดีกว่านะ “

ทรงจับเธอหันหลังไล้สบู่ชะโลมลงให้ และประทานรักลงดาบประหาร อย่างที่เชลยสาวไม่รู้ตัวในกลอุบายนั้นเลย มือบางถึงกับจับขอบถังไว้แน่น ร้องครางในลำคออย่างตระหนก บัวงามกระเพื่อมระริกเรี่ยน้ำ เอวบางของเชลยสาวถูกกระชับแน่น เมื่อเธอส่ายร่างหนี และจำต้องเร่งเพลงดาบเป็นจังหวะกระชั้น

เวรียารู้แล้วว่าทรงช่ำชองทั้งศึกรบและศึกรัก ไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว ที่จะให้คู่ต่อสู้ได้ไหวตัวทัน ทรงใช้อาวุธ ด้วยพละกำลังอันแข็งแกร่ง และยิ่งพอพระทัย เมื่อทรงเห็นคู่ต่อสู้ร้องครางครวญ บิดกายดิ้นเร่าร้องรำพัน ทรงเมตตาที่จะผ่อนคลาย หยุดยั้งเพลงดาบที่ถี่กระชั้น เป็นจังหวะหวาน เพื่อยืดเยื้อเพลงดาบให้เนิ่นนานออกไป ให้คู่ต่อสู้ได้เห็นว่า ทรงมีน้ำอดน้ำทนเพียงไร ที่จะรั้งรอเวลาให้คู่ต่อสู้ ต้องหวาดหวั่น ใจเต้นระทึก  และยังทรงเปลี่ยนเพลงดาบ อย่างรวดเร็ว จากท่วงท่าเดิม พลิกกายคู่ตัวสู้ ให้พลิ้วร่างกลับมาประจันหน้า พร้อมส่งคมอาวุธไม่ยั้งเข้าโรมรัน และเร่งกระชั้นกระหน่ำกายหมายปลิดชีพ น้ำในถังไม้โอ๊คกระเพื่อมไหว ซัดซ่าลงนองพื้น เมื่อจบเพลงดาบ เพลงสุดท้ายที่รุนแรงโหดเหี้ยม จนเชลยสาวถึงกับผวาร่างเฮือก เข้ากอดขุนศึกร่างกำยำไว้แน่น

   

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตราบสิ้นดวงหฤทัย (ตีพิมพ์กับ ส.น.พ.อักษรศาสตร์) ตอนที่ 16 : อุ่นไอรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4186 , โพส : 15 , Rating : 100% / 22 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 408
ถ้าฟาฮีลไม่โดนยาเสน่ห์อาจจะฉลาดขึ้นก็ได้นะคะ

แต่คงไม่รอดหรอก เพราะครีมายังไม่วางมือ
PS.  If you come here. you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 222.123.129.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 สิงหาคม 2553 / 15:02
# 14 : ความคิดเห็นที่ 240
รีบมา up ต่อนะค่ะ รออยู่ค้า
Name : salapoa [ IP : 118.173.51.52 ]

วันที่: 24 กรกฎาคม 2553 / 12:46
# 13 : ความคิดเห็นที่ 238
สำหรับสุดหล่อเคมิน กับเวรียา จาก...กิ๊กเคมินจ้า > สร้าง Glitter ของคุณเองที่ Glitter.Dek-D.COM
มาเป็นกำลังใจจ้า
PS.  ขอให้ภูมิใจในความเป็นไทย ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เพื่อบ้านเมืองของเรา
Name : : นุช < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ : นุช [ IP : 118.172.221.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 23:48
# 12 : ความคิดเห็นที่ 237
เอ่อ คือ บรรยายซะ
Name : madame fabric < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madame fabric [ IP : 124.120.233.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 21:18
# 11 : ความคิดเห็นที่ 236
มดขึ้นแล้วอ่ะองค์เคมิน
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.204.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 20:57
# 10 : ความคิดเห็นที่ 235
อ่านแล้วเขินอ่ะค่ะ
Name : sakapim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sakapim [ IP : 125.27.223.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 19:06
# 9 : ความคิดเห็นที่ 233

เคยเห็นในละครจักร ๆ วงศ์ ๆ คนทำเสน่ห์แก่หงัก เหี่ยวง่าย ไม่น่าดูชม จริงหรือเปล่า อยากให้ครีมา เป็นแบบนั้น ทุรังไปเลย เช๊อะ

องค์ชายเคมิน ร้อนแรงเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ เชียว


PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.212.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 15:19
# 8 : ความคิดเห็นที่ 232
Kemin is hot jing jing naka
PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.113.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 04:36
# 7 : ความคิดเห็นที่ 231
Aw.. poor baby girl.
PS.  http://writer.dek-d.com/apsornsawan/story/view.php?id=564371 Raini's novel. http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=617384 P' oor's novel.
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.113.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 04:29
# 6 : ความคิดเห็นที่ 230
พระเชษฐา น่าจะมีการไตร่ตรองที่ดีกว่านี้ ไม่ควรหูเบา ว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น เป็นการกระทำขององค์ชายเคมิน
อย่าหลงลมปากของนางสนมครีมา ....รอไรเตอร์มา up ต่อค่ะ

Name : tungkn4841 [ IP : 125.25.222.69 ]

วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 / 00:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 228
 น่าสงสารองค์หญิงจังเลย
Name : rabbit & porping < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rabbit & porping [ IP : 158.108.103.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 / 23:24
# 4 : ความคิดเห็นที่ 227

องค์หญิงน่าสงสารจังค่ะ


PS.  http:/nananicegirl.hi5.com อยากรู้จักเพิ่มเติมที่นี่ค่ะ เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 180.180.95.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 / 23:06
# 3 : ความคิดเห็นที่ 226
สงสารองค์หญิงน้อยจังเลย สองคนนั้น น่าจะพาหญิงน้อยไปด้วย ไม่น่าปล่อยไว้เลยจริงๆ
Name : sakapim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sakapim [ IP : 125.27.205.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 / 22:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 225
ลูกยังไม่รักเลยสิน่า มัวแต่หลงเมียอย่างครีมาจนลืมลูก ลูกไม่ลืมหน้าพ่อก็ดีแค่ไหนแล้ว เฮ้อออ

นังครีมาตัวร้าย เมื่อไหร่แกจะตาย ๆ ไปซักทีนะ รกหูรกตาชะมัด
PS.  มีความสุขกับการให้ ดีกว่ารอที่จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียว
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.205.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 / 19:37
# 1 : ความคิดเห็นที่ 222
เนื้อเรื่องเข้มข้น น่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆ จะรออ่านต่อนะคะ
Name : LuckyMe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuckyMe [ IP : 58.8.77.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 / 15:01
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android