คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000)

ตอนที่ 6 : สองหนุ่ม อัพ100%


     อัพเดท 29 ธ.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 9 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 100,890
1,333 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 131 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000) ตอนที่ 6 : สองหนุ่ม อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4700 , โพส : 22 , Rating : 98% / 20 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 6 สองหนุ่ม อัพ100%

 

เมื่อเธออยู่ในอ้อมกอดเขาในผับ  เพลงสากลรักหวานเบาๆ กับการเต้นรำในจังหวะสโสว์ ที่เพียงแต่มีกันในอ้อมแขน และสายตาที่บอกความหวานในหัวใจ ที่ทอดสบกันเท่านั้น ความหวานของหญิงสาว ทำให้พิชยะแทบกระอักความสุข กายแนบกาย กลิ่นกายสาวจนเขาอารมณ์เตลิดเพริด สายตาหวานที่ช้อนขึ้นสบตาเขา เมื่อเขาเชยคางเธอขึ้น ทำท่าจะบรรจงจูบ เธอกลับเบือนหน้าหนี  จนเขาต้องเอ่ยเสียงแผ่ว

“ รัดใจ........ถ้าผมมีเพียงคุณ เราจะมีกันและกันมั้ยครับ “

“ หมายความว่ายังไงคะ รัดใจไม่้าใจ “ เธอเงยหน้าขึ้นถาม

“ เอ่อ........รัดใจจะยอมเป็นของผมมั้ย “

เธอยิ้มยั่วเหมือนจะขัน และส่ายหน้าน้อยๆ  “ ให้ถึงวันนั้นก่อนสิคะ  แล้วรัดใจจะบอก “

เขาก้มหน้าลงทำท่าจะจูบอีกครั้ง เธอกลับแนบแก้มอิงไว้กับอกเขา จนพิชยะหัวเราะหึๆในลำคอ และจรดปลายจมูกลงบนเรือนผมเธอเบาๆ รัดใจ........ไม่ปล่อยตัว ที่จะให้เราเคลมได้ง่ายๆ  เธอไม่หิวเงิน เธอไม่ต้องการสิ่งที่เราเสนอ แม้กระทั่งรถ ที่เราจะซื้อให้ และไม่ต้องการเซ็กส์แบบง่ายๆ  ผู้หญิงคนนี้ ต้องการมากกว่าที่เราคิด เธอไม่ง่ายเลย.......เธอคงต้องการความจริงจัง คงเพราะเธอโดดเดี่ยวสินะ........แล้วเราล่ะ จะจริงจังกับเธอคนนี้ใช่มั้ย ...เธอเสป๊คถูกใจเรา หวานน่ารักจนน่าลิ้มลอง เรือนร่างเซ็กซี่น่าโลมไล้ จนเราเจียนขาดใจ เธอสุดวิเศษ ทุกอย่างที่ผู้ชายต้องการ อยู่ในตัวตนของเธอ  ฉันต้องได้ครอบครองเธอ.........ไม่ว่าจะด้วยทางใดก็ตาม .

เราจะจูบกับเขาเพียงคนเดียว ชลธร.......ป่านนี้คุณจะคิดถึงฉันมั้ยนะ  แต่ฉันคิดถึงคุณนะ  เมื่อคืนนี้........คุณรู้มั้ยว่า คุณเกือบทำให้ฉันยอมจำนน  ความรู้สึกของฉัน เตลิดไปแสนไกล จนแทบจะคว้ามันไว้ไม่อยู่  เราต่างปรารถนากัน คุณก็คงรู้ว่ากายฉันเร่าร้อน จนมันแทบมอดไหม้ เหมือนคุณเช่นกัน ชีวิตสาวของฉัน มีคุณเป็นคนแรกที่ฉันยินยอมมากขนาดนี้ และฉันจะมีคุณเท่านั้น ที่เป็นผู้ชายคนแรกของฉัน ฉันยอมเจ็บปวด ถ้าจะต้องมีใจกับคุณ  เราจะเจ็บด้วยกัน.......

“ รัดใจอยากกลับแล้วค่ะ ดึกแล้วนะคะ “ เธอเอ่ยอ้อน

“ รัดใจ.......วันนี้ผมมีความสุขมากนะครับ.อยากให้รัดใจรู้ว่า ผมจริงใจกับคุณนะ และอย่าเพิ่งรับรักใคร ผมจะพิสูจน์ว่า ผมจะมีรัดใจเพียงคนเดียว “

“ ค่ะ รัดใจจะรอนะคะ รอว่าเมื่อไหร่คุณจะมีใจเดียว “ เธอเอ่ยเย้าแล้วหัวเราะน้อยๆ สายตาหวานวิบวับจนพิชยะ จูบลงบนเปลือกตาเธอเบาๆ

เกือบเที่ยงคืน พิชยะมาส่งรัดใจที่คอนโดของเธอ และแปลกใจที่เธอบอกว่าเช่าอยู่ เพราะเขารู้มาว่าที่นี่ขายขาดและราคาสูงมาก หรือว่าเธออาจจะเช่าต่อจากคนซื้อ  ถ้าเช่าก็คงเดือนละหลายหมื่น รสนิยมสูงไม่ใช่เล่น เธอน่าค้นหาอีกแล้วสินะ เราต้องค้นหาตัวตน ที่แท้จริงของเธอให้ได้ ว่าเธอเป็นใครประวัติส่วนตัว ก็คงไม่ธรรมดาหรอก ไอ้เจ้าชลธรล่ะ มันรู้อะไรบ้างนะ แต่มันกวนจนไม่อยากจะถาม ยังมีเวลาน่ะ........ ถ้าตอนนี้เราจะรุกเร้าเธอมากไป เธออาจจะไม่พอใจก็ได้ แม่สาวน้อยผู้แสนจะลึกกลับ เธอต้องการให้ฉันค้นหางั้นเหรอ ได้เลย.........

เธอขยับกายเมื่อรถจอดสนิทลงแล้ว แต่เขากลับรั้งกายเธอเข้ามอย่างรวดเร็ว กอดรัดไว้แน่นซุกไซรปลายจมูกลงที่ซกคอเธอ หญิงสาวรีบดันอกเขาออก และเอ่ยอย่างไม่พอใจ

“ คุณพิช........อย่าทำเหมือนรัดใจ เป็นผู้หญิงขายบริการสิคะ “

เขาตกใจกับคำพูดของเธอนิดหนึ่งทันที “ โอ๊ะ.......รัดใจผมขอโทษ ผมไม่ได้คิดอย่างนั้นนะครับ “

เธอมองเขานิ่งๆ ในรถที่มืดสนิท และมีเพียงแสงจากโคมไฟ ที่ลานจอดรถหน้าคอนโดเท่านั้น ที่สาดแสงเข้ามา  เธอเห็นสายตา และสีหน้าเขา ตกใจอย่างที่พูดจริงๆ  

“  รัดใจ.........ผมจริงจังกับรัดใจนะครับ “

“ จริงจังในระดับไหนคะ คู่ควง คู่นอน หรือแค่ทางผ่าน “

“ ไม่ใช่ทั้งหมดที่คุณพูด เราจะเป็นคู่รักกัน เราจะรักกัน “

“ จะเหรอคะ ........ค่ะ รัดใจจะพยายามเข้าใจค่ะ “

“ รัดใจ........ผมไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไร อะไรที่ผมเสนอ คุณก็ปฏิเสธทุกอย่าง จะให้ผมทำยังไงรัดใจถึงจะเข้าใจผมล่ะครับ บอกผมสิ........ ผมจะได้ทำตัวถูก “

“ ก็มีรัดใจคนเดียวไงคะ รัดใจไม่ได้ต้องการอะไรนี่คะ ให้ได้มั้ยคะ ให้ได้เราก็จะรักกันค่ะ วันนี้รัดใจขอตัวก่อนนะคะ รัดใจง่วงมากเลย “ เสียงเรียบห้วนของเธอ ทำให้เขารู้ว่าเธอไม่พอใจ

“ รัดใจให้ผมขึ้นไปส่งคุณบนห้องได้มั้ย “

“ ไว้วันหลังนะคะ รัดใจอาจจะหงุดหงิดสักหน่อย ขอโทษนะคะคุณพิช “  เธอเอ่ยเสียงอ่อนลง

“ รัดใจอย่าหงุดหงิดเพราะผมนะครับ เราจะพบกันอีก เราจะเข้าใจกัน พรุ่งนี้นะรัดใจ เราจะไปที่ไหนก็ได้ที่รัดใจอยากไป  เราจะปรับความเข้าใจกันนะครับ “

เธอหันหน้าไปมองเขา เห็นรอยกังวลเด่นชัด อยู่บนใบหน้าหล่อเข้ม และเอ่ยบอก ด้วยรอยยิ้มเยือนบางๆ “ ค่ะ.........อย่ากังวลเลยนะคะ แล้วพบกันค่ะ ฝันดีนะคะ “

เขาปลดล๊อคให้เธอก้าวลงจากรถ แว่บหนึ่งที่เธอกวาดสายตามอง ขณะที่ก้าวลงมา รัดใจแน่ใจว่าเธอเห็นรถของชลธร ที่จอดอยู่ริมในสุด เพราะเขาจะจอดรถตรงนั้นทุกครั้งที่มา เธอจึงชะงักเท้านิดหนึ่งหันไปบอกเขา

“ คุณพิช......จะเดินไปส่งรัดใจที่หน้าลิฟท์ก็ได้ค่ะ ถ้าไม่รีบ “

ชายหนุ่มไม่รอช้า รีบเปิดประตูก้าวลงมาเดินเคียงคู่ ไปกับเธอด้วยสีหน้าที่ระรื่นขึ้น “ รัดใจไม่โกรธผมแล้วใช่มั้ยครับ “

“ ไม่หรอกค่ะ ไม่ได้โกรธ รัดใจคงจะง่วงแล้วก็หงุดหงิดมั้งคะ “

“ แล้วสักวันรัดใจ จะให้ผมขึ้นไปส่งบนห้องมั้ยครับ “  

“ แล้วสักวันหนึ่งค่ะ รัดใจรอคุณอยู่ไงคะ เมื่อไหร่คุณมีรัดใจคนเดียว เราก็จะอะไร  ที่ไหนก็ได้ ไม่ใช่เหรอคะ  เพราะเราต่างมีกันและกันแล้ว จริงมั้ยคะ “

เธอเอ่ยพร้อมกับหัวเราะขำคำพูดของตนเอง แต่ชายหนุ่มอยากจะรั้งกาย เธอเข้ามากอดนัก แต่ก็ไม่กล้าอีก เนื้อนวลแน่นเต็มตึง กับกลิ่นกายของเธอ ทำให้เขาตื่นตัว จนใจแทบขาด และยืนส่งเธอเพียงแค่หน้าลิฟท์เท่านั้น

 

หญิงสาวก้าวเข้ามาในลิฟท์  และรีบเปิดโทรศัพท์มือถือดู ข้อความบอกว่าชลธรโทรเข้ามา เกือบสามสิบสาย รัดใจยิ้มเยือน บอกกับตนเอง อินทรทัศน์กำลังค่อยๆ ก้าวเข้ามาอยู่ในกำมือเราแล้ว พี่ดาว........เดือนจะแก้แค้นให้พี่เองค่ะ

ภาพของพี่สาวที่ดิ้นรนอาละวาด และเดินไม่ได้ ทรมานจิตใจเธอ จนน้ำตาปริ่มขึ้นมาอีกครั้ง อินทรทัศน์ทุกคนต้องชดใช้ ให้กับผู้หญิงที่แสนซื่อ แสนบริสุทธิ์คนหนึ่ง คนที่ทุกวันนี้เหมือนตายทั้งเป็น ไม่มีสติรับรู้  เหมือนหมดสิ้นความเป็นมนุษย์ และมีเพียงลมหายใจเท่านั้น  พ่อของนายชลธร หลอกเธอไปทำปู้ยี่ปู้ยำ  และเมื่อเธอต้องการให้เขารับผิดชอบ กลับให้ลูกน้องช่วยกันรุมโทรม ฉันจะฆ่าพวกนาย ให้ตายทั้งเป็นบ้าง ชดใช้ชีวิตพ่อและพี่สาวของฉันให้ได้ แม้ฉันจะแลกด้วยอะไรก็ตาม

เสียงโทรศัพท์ในมือดังขึ้น เธอยิ้มหยันทั้งน้ำตา ในขณะที่ก้าวออกมาจากลิฟท์  เดินตรงไปที่ห้อง “ หวัดดีค่ะเจ้านาย  ยังไม่นอนอีกเหรอคะ ขอโทษนะคะที่วันนี้เบี้ยวไม่ไปทำงาน พรุ่งนี้รัดใจจะไปแต่เช้าเลยค่ะ “

เสียงเย็นดังมาตามสาย “ รัดใจ........ผมจะขึ้นไปหาคุณที่ห้อง ลงมารับผมด้วย “

รัดใจรู้ว่าเขาเห็นเธอ และคงคอยอยู่ในรถ เธอยิ้มกับโทรศัพท์น้อยๆ “ ก็รัดใจนอนแล้วนี่คะ ดึกมากแล้วด้วย คุณมาทำอะไรแถวนี้ล่ะคะ “ เธอเอ่ยอย่างต้องการให้เขารู้ ว่าเธอโกหก

“ รัดใจลงมารับผม ผมรู้ว่าคุณยังไม่ได้นอน “

“ รักใจกำลังหลับและก็ฝันแล้วด้วยนะคะ พรุ่งนี้ค่อยเจอกันนะคะ รัดใจง่วงที่สุดในโลกเลยค่ะ เพิ่งทำงานเสร็จน่ะ  “

เสียงเขาอ้อนขึ้น “ รัดใจ.........คุณจะให้ผมนอนคอยที่ลานจอดรถ จนถึงเช้าเลยใช่มั้ย ผมอยากพบคุณ  ได้โปรด “

“ โอเคค่ะ คุณเดินมาที่เคาร์เตอร์ ตรงพนักงานรักษษความปลอดภัยนะคะ เดี๋ยวรัดใจจะโทรลงไปบอกเขา ให้พาคุณขึ้นมาส่งนะคะ “

เธอรีบโทรไปบอกพนักงาน และรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ อาบน้ำอย่างรวดเร็ว เสียงเคาะประตูห้อง ดังอยู่หลายรอบ เธอรีบรับเมื่อเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยแล้ว และเดินไปเปิดประตู เขาก้าวพรวดเข้ามาและรัดร่างเธอไว้จนหลังเธอแนบกับประตู ชลธรกอดเธอไว้แน่นนิ่งๆ

“ รัดใจ........ทำอย่างนี้กับผมทำไม  ผมรักคุณนะ “ เสียงเขาเว้าวอนเจ็บปวด

“ รัดใจทำอะไรล่ะคะ แค่เคลียงานให้เสร็จ และก็ส่งเมลล์ไปให้เขา แล้วก็นอน ก็เรากำลังจะไปเชียงรายกันไม่ใช่เหรอคะ “

เขาจับบ่าเธอไว้ทั้งสองข้าง ก้มมองหน้าเธอ แววตาเขาเจ็บปวด อย่างที่เธอต้องการ “ รัดใจโกหกผมทำไม คุณไปไหนมากับอาพิช บอกผมสิ “

เธอยักไหล่นิดหนึ่ง ก่อนจะตอบ “ ก็ไปดินเนอร์ ฟังเพลงเต้นรำ ก็แค่นั้น “

“ ทั้งวันกับครึ่งคืนนะเหรอ  คุณไปทำอะไร ที่ไหน นานขนาดนั้น คุณเสียท่าอาพิชเหรอเปล่ารัดใจ “

“ ถ้าจะเสียท่า ฉันคงเสียท่าคุณไป ตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้วมั้งคะ คุณพิชยะเป็นสุภาพบุรุษค่ะ “

เขานิ่งอึ้งกับคำตอบของเธอ “ รัดใจเรารักกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมคุณต้องทำอย่างนี้ด้วยล่ะ “

“ รัดใจจำได้ ว่าไม่เคยบอกรักคุณนะคะ การที่คุณกอดปล้ำรัดใจ ก็ไม่ได้หมายความว่าเรารักกันนี่คะ มันเป็นเพราะความใคร่ ความปรารถนาของคุณต่างหาก “

“ ไม่ใช่นะรัดใจ มันไม่ใช่แค่นั้น ผมรักคุณนะ “

“ แล้วไงคะ.......รัดใจยังมีอิสระไม่ใช่เหรอ เรายังไม่ได้ผูกมัดอะไรกันเสียหน่อย ความจริงคุณก็มีคนรักอยู่เหมือนกัน รัดใจอาจจะเป็น แค่ตัวสำรองยามเหงาก็ได้นี่คะ “

รัดใจรู้เรื่องใบเตยด้วยเหรอนี่ หรือว่าอาพิชจะเผาเรา เพราะต้องการเธอ “ อาพิชบอกอะไรคุณเหรอรัดใจ ผมกับใบเตยเป็นเพียงแค่เพื่อนเท่านั้นนะ ผมไม่ได้รักเขา เหมือนที่รักคุณต้องการคุณ “

“  ทำไมคุณพิชยะจะต้องบอก ในเมื่อถ้ารัดใจจะอยากรู้  ว่าคนที่ปล้ำรัดใจและบอกว่ารักรัดใจ มีคนอื่นอยู่ด้วยเหรอเปล่า และก็คงไม่ยากนักหรอกค่ะ เพราะคุณชลธร ก็มีชื่ออยู่ในหนุ่มเนื้อหอมของชาวไฮโซ ในฐานะลูกเพียงชายเพียงคนเดียว ของคุณอภิชิตเจ้าพ่อวงการอัญมณี ที่ส่งออกเพชรพลอยไปทั่วโลก และมีหวานใจเป็นแอร์โฮสเตส สาวสวย “

ชลธรหรี่ตามองเธอ และหัวเราะออกมา ที่เห็นสีหน้าจริงใจจังของเธอ  และรวบกายเธอเมากอดไว้อีก เอ่ยด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ

“ โอเคๆ........คนเก่งของผม แต่รัดใจยังตามกระแสข่าววไม่ทันรู้มั้ย  ตอนนี้มีกระแสข่าวจากกอสซิป ว่านายชลธร ได้เปลี่ยนเพื่อนที่รู้ใจ มาเป็นสาวน้อยที่ชื่อรัดใจเสียแล้ว “

“ อย่ามากะล่อนค่ะ “ เธอตอบพร้อมทั้งเบี่ยงกาย ออกจากอ้อมกอดเขาเดินหนี

ชลธรยืนพิงประตูห้อง ด้วยมาดกวนๆ ยิ้มๆและหัวเราะเบาๆ มองร่างงามในชุดนอนสวยน่ารัก และยังแถมโป๊มาก เพราะมันบางใสแนบเนื้อนวล  เขาถามตนเอง.........แล้วคืนนี้เราจะอดใจ ได้อีกเหรอ ถ้าอดใจได้คงจะต้องไปบวชตลอดชีวิตแล้วละ .........

* ชลธรเดินตามเธอไปติดๆ รวบร่างงามไว้จากทางด้านหลัง กอดเอวเธอไว้แน่น จูบลงบนซอกคอ ระเรื่อยมาที่ใบหู และริมแก้ม สูดกลิ่นครีมอาบน้ำบนกายเธอ อย่างรู้สึกชื่นใจ มือเลื่อนขึ้นเกาะกุมบัวงามสล้าง ที่เขาหลับตาเห็นภาพ เธอยกมือขึ้นแกะมือเขาออก ขืนตัวและเบี่ยงกายออกทันที และพลิ้วกายไปยืนห่าง  แสร้งหน้าบึ้งตึงใส่ ทั้งๆที่ใจเต้นระทึกกับรสสัมผัส

“ คุณงี่เง่าอีกแล้วนะคะ รัดใจจะไล่คุณกลับบ้าน แล้วก็จะไม่ให้คุณขึ้นมาอีก “

“ ทำแบบนั้นไม่ทรมานใจตัวเองเหรอรัดใจ เราต้องการมีกันและกันไม่ใช่เหรอ “

“  แปลกนะคะ..........ผู้ชายชอบบอกว่า เราจะมีกันและกัน ........” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยันๆ

เขาเดินเข้าไปหาเธอ ด้วยสายตาที่กร้าวขึ้น  คำที่เอื้อนเอ่ยบอกความไม่พอใจ “ รัดใจ.......อย่าเอาผมไป เปรียบเทียบกับคนอื่น หรือว่าคุณก็มีความรู้สึกกับคนอื่น เหมือนที่มีกับผมด้วย “

“ อาจจะ.........มั้ง “  เธอรู้ว่าเขาไม่พอใจ จึงเอ่ยยั่วด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ อมยิ้มน้อยๆเหมือนจะเย้า

ชลธรรู้ว่าเธอร้ายกาจ พลิ้วไปเรื่อยๆ และแสดงความน่ารักออกมา เพื่อให้เขาหายโกรธ  “ รัดใจมาหาผมสิ........วันนี้คุณทำผิดมหันต์กับผมนะ คุณแกล้งผม หนีไปเที่ยว ปิดโทรศัพท์ คุณทำให้ผมคลั่ง และมานั่งรออยู่ที่นี่หลายชั่วโมง คุณต้องโดนทำโทษนะ “

“ งานก็ต้องมีวันหยุด วันลาบ้างไม่ใช่เหรอคะ จะทำโทษเรื่องอะไรไม่ทราบ “ เธอลอยหน้ายิ้มเย้าเอ่ยถาม

“ คุณทำให้ผมทรมาน ด้วยการรอคอย และยังมีเดทกับคนอื่น “

“ ตกลงรัดใจก็เป็นลูกแกะสินะคะ ยังไงก็ผิดวันยังค่ำ คุณเจ้าเล่ห์หาเรื่องแล้วละค่ะ รัดใจยังมีอิสระที่จะเลือกคู่ ยังไม่ได้ถูกผูกมัดเสียหน่อย  “

เธอพูดถูกทุกอย่าง รัดใจต้องการอะไร  ต้องการให้เราผูกมัดจริงจังงั้นเหรอ และเราล่ะ.........ต้องการเธอ ถึงกับจะร่วมชีวิตหรือเปล่า เรายังไม่รู้ประวัติความเป็นมาของเธอเลย  เธอฉลาดที่จะไม่พูดอะไรถึงตัวเอง และทำตัวให้เป็นปริศนาอยู่เสมอ จะว่าต้องการจับผู้ชายรวยๆ ก็ไม่น่าจะใช่ หรือถ้าใช่....... เธอก็แผนสูงไม่ใช่เล่น แต่เสน่ห์เธอรัดรึงใจ จนเราลืมไม่ได้ ยิ่งเธอกำลังมีคนอื่น เราก็ยิ่งต้องการเธอมากขึ้น

“ รัดใจ.........บอกผมสิ.......ว่าคุณต้องการอะไร “

เธอค่อยๆเดินช้าๆเข้ามาหาเขา โอบรอบตัวเขาไว้ แนบแก้มลงกับอกเขา อย่างประจบ เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา  สายตาเศร้าสร้อย

“ รัดใจเหมือนคนที่ต้องการ อะไรจากใครงั้นเหรอคะ รัดใจไม่กล้าแม้แต่จะฝัน ไม่ว่ากับคุณหรือคุณพิชยะ เราไกลกันเกินไป  ชีวิตของรัดใจไม่มีใคร ตัวคนเดียว และต้องอยู่อย่างระวังตัว เจียมตัว รัดใจโตแล้วนะคะ ไม่อยากโดนหลอก เพราะคงทำใจไม่ได้ “

“ เล่าทุกอย่างให้ผมฟังได้มั้ยรัดใจ เกี่ยวกับชีวิตคุณ เราควรจะรู้จักกันมากกว่านี้ ผมรู้ว่ารัดใจรู้เรื่องผมดี แต่ผมไม่รู้เรื่องของรัดใจเลยนะ  “

เธอนิ่งคิด อืม.......เขาก็รอบคอบกับผู้หญิงพอสมควร ที่อยากรู้ประวัติ ก่อนที่จะคิดจริงจังด้วย เธอหัวเราะเบาๆ  แล้วเอ่ยถาม

 “ เราจะคุยกันคืนนี้ เลยเหรอคะ ดึกแล้วนะคะ รัดใจง่วง “

“ เราจะนั่งคุยกันตรงนี้ รัดใจเล่าไปเรื่อยๆ ผมจะฟัง แล้วถ้าง่วงก็หลับอยู่ในอ้อมกอดผมนะรัดใจ ทุกเรื่องที่คุณเล่า เป็นข้อมูลของผู้หญิงที่ผมรัก  ผมอยากรู้....... “ เขาพูดจบนั่งลงบนโซฟา ดึงกายบางให้นั่งบนตักเขา เธอเอียงอาย และไม่ยอมนั่งบนตัก เขายังโอบเธอไว้ในอ้อมแขน จูบที่ใบหูเบาๆ กระซิบแผ่ว

“ เล่าสิคนดี.......ผมจะฟัง “ เสียงทุ้มนุ่มๆน่าฟัง จนเธอต้องช้อนสายตามองหน้าเขา  

ชลธร........ทุกอย่างที่เป็นคุณ เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น มีความสุข แต่ฉันไม่อยาก มีความรู้สึกนี้เลย ทำไม.........ฉันต้องพ่ายแพ้กับความรู้สึกนี้ แต่ฉันก็ต้องทำในสิ่งที่ตั้งใจ ตามคำขอร้องในจดหมายของพ่อ  ถึงแม้ว่าในที่สุด ฉันอาจจะแทบฆ่าตัวตาย  ฉันก็ต้องทำ รัดใจคิดพร้อมทั้งน้ำตารินซึมลง

เขาเชยคางเธอขึ้น เมื่อรู้สึกว่าน้ำตาอุ่นๆของเธอซึมลงบนอกเสื้อเขา “ รัดใจ........ผมรบเร้าทำให้คุณเป็นทุกข์  ที่จะเอ่ยเล่า เรื่องของคุณเหรอเปล่า “

“ เปล่าคะ รัดใจ.........ก็เป็นเพียงคนที่ไม่มีใครอีกแล้ว คุณพ่อคุณแม่ท่านจากรัดใจไปแล้วค่ะ มีญาตก็เหมือนไม่มี รัดใจตัวคนเดียว และต้องแข็งแกร่ง ที่จะอยู่ให้รอดปลอดภัย และหาเงินเก็บไว้สำหรับตัวเองในอนาคตที่ไม่แน่นอน รัดใจถึงได้รับทำงานให้คุณ และคิดว่าเสร็จงานของคุณแล้ว รัดใจอาจจะเอาเงินจำนวนนี้เดินทางไปฝรั่งเศส แต่งงานกับคนที่นั่น เพื่อได้สัญชาต และก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นตลอดไป ก็มีแค่นี้แหละค่ะ ชีวิตของรัดใจ “

“ แล้วทำไมไม่คิดที่จะอยู่เมืองไทย แต่งงานกับคนไทยล่ะ .ไม่อยากอยู่เมืองไทยเหรอ “

คำถามนี้แหละที่เธออยากได้ยินจากเขา เธอยิ้มกับตนเองน้อยๆ ที่ยังแนบหน้าอยู่กับอกเขานิ่งๆ  ก่อนจะเงยหน้าขึ้นตอบ

“ ใครจะอยากมาแต่งงานกับคนที่ ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างรัดใจล่ะคะ และรัดใจก็เพียงแต่ กลับมาจัดการเรื่องงานศพให้คุณพ่อ และก็ขายทุกอย่างที่เป็นมรดก ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่มีอะไร มีเจ้ารถคันเก่าๆนั่นคันหนึ่ง แล้วก็เงินอีกนิดหน่อย และก็จะกลับไปแต่งงานกับนิโคไล รัดใจกำลังทำปริญญาโทอยู่ด้วยค่ะ “

“ รัดใจ........คุณรักผู้ชายที่ชื่อนิโคไลงั้นเหรอ “

“ ก็อาจจะ......มั้งคะ .........รัดใจก็ไม่ทราบเหมือนกัน ว่าความรู้สึกที่มีให้เขา จะเรียกว่ารักได้เหรอเปล่า เพราะตั้งแต่ เดินทางมาที่เมืองไทย รัดใจก็รู้ว่า ความรู้สึกของรัดใจ ที่มีต่อเขา มันห่างไกล จากคำว่ารักมากมายนัก “ 

“ รัดใจ........แล้วขณะนี้ คุณรู้จักความรักเหรอยัง บอกผมสิ “

 เธอเงยหน้าขึ้น โอบรอบคอเขาไว้ ใช้ริมฝีปากจูบเขาเบาๆที่แก้ม เหมือนจะเป็นคำตอบ หัวใจของชลธรเอิบอิ่มเป็นสุข และเอ่ยบอกเธอ

“ รัดใจ........ไม่ต้องกลับไปฝรั่งเศสนะ ให้ผมวาดรูปคุณให้เสร็จก่อน เราจะเปิดแกลลอรี่ แต่จะไม่มีรูปเปลือยของคุณหรอกนะ เราจะไปวาดรูปกันที่เชียงราย จะเป็นคอนเซ็ปใหม่ที่ผมกำลังคิดอยู่ “

รัดใจรู้สึกผิดหวังนิดหนึ่ง ที่เขาไม่เอ่ยเรื่องแต่งงาน เธอบอกกับตนเอง.........ไม่เป็นไรหรอก  อีกไม่นานหรอกชลธร มารยาหญิง ยังมีอีกมากมาย ที่ฉันจะเอามาใช้กับคุณ ที่คุณต้องยอมจำนน

“ รัดใจจะกลับไปแต่งงานค่ะ “

“ รัดใจ.....ทำไมถึงดื้ออย่างนี้ล่ะ  อย่าดื้อนะ ทุกอย่างที่รัดใจอยากได้ ผมจะให้ “

“ อยากได้อะไรดีน้า........วันนี้รัดใจโชคดีนะคะ ที่มีคนอยากให้อะไรๆ ที่อยากได้ถึงสองคน วันนี้มีคนจะซื้อรถใหม่ให้รัดใจด้วยนะคะ พอดีรัดใจไม่คิดจะอยู่เมืองไทย  ก็เลยไม่อยากได้ “

“ รัดใจ.........เลิกติดต่อกับอาพิชได้มั้ย  สักวันถ้ารัดใจ ยังเล่นกับไฟอย่างอาพิช รัดใจจะเสียใจนะ “ เสียงเขาเข้มขึ้นทันที

“ แล้วกับคุณละค่ะ ไม่ใช่ไฟเหรอคะ ไฟที่ลุกโชนที่อยู่ใกล้รัดใจ พร้อมที่จะแผดผลาญทุกขณะ ยิ่งกว่าคุณพิชเสียอีก “ เธอตะหวัดหางเสียงถามเขา จ้องหน้าเขาตรงๆ

“ เรารักกันแล้วไม่ใช่เหรอรัดใจ เราจะมีแค่เพียงเราเท่านั้น “

“ ไม่ค่ะ.......รัดใจจะกลับฝรั่งเศส และอาจจะกลับก่อนกำหนด อยากให้คุณชลธรวาดรูปรัดใจให้เสร็จ  และเราจะไม่รักกันค่ะ “

 เธอพูดจบผละออกจากเขา น้ำตาร่วงรินลง เธอไม่ได้แสร้งทำ แต่เธอรู้สึกผิดหวัง ที่เขาพูดเหมือนกับว่า เธอไม่ได้มีความหมาย อะไรมากมายสำหรับเขานัก และคำว่ารักก็เป็นเพียง คำที่เขาเอ่ยอ้างเพื่อหวังในตัวเธอเท่านั้น แต่ชลธรก็ไม่เข้าใจ ว่าเธอคิดยังไง ต้องการอะไรกันแน่ เขานิ่งงันครุ่นคิด

ร่างงามในชุดนอนสวยใส ไปยืนที่ประตูกระจก ทอดสายตามองไปที่ท้องน้ำ ดึกมากแล้ว......สายน้ำที่ดำมืด มีเพียงแสงจันทร์ ที่สาดแสงลงกระทบกับริ้วคลื่นวิบวับ ความเหงาอ้างว้างแล่นเข้าจับขั้วหัวใจ ในเมื่อเธอรู้สึกว่าเขาไม่ได้ต้องการเธอจริงจังอะไร  เขาอาจจมีผู้หญิงคนนั้น อยู่ในหัวใจแล้วก็ได้  รัดใจ.........เราทำไมต้องเจ็บด้วยล่ะ ........เรารักเขาแล้วใช่มั้ย.......ใช่มั้ย........เธอคร่ำครวญอย่างเจ็บใจตัวเอง

เขาเดินมาโอบกอดเธอไว้ จากทางด้านหลัง  พรมจูบลงบนเรือนผมเบาๆ  “ รัดใจอย่าคิดมากนักสิ  ผมจริงจังกับรัดใจนะ “ เขาจับกายเธอให้หันมา กอดเธอไว้แนบอก “ รัดใจ........ผมกลัว  ผมเคยผิดหวัง เคยอกหัก ตอนที่เรียนอยู่ที่อิตาลี จนผมเรียนเกือบไม่จบ ผมอ่อนไหวเกินไปนะรัดใจ ผมถึงไม่สนใจใครอีกเลย ถ้าจะคบก็แค่เพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน และถ้าจะยุ่งกับใคร ผมก็จะบอกว่า ผมไม่ต้องการผูกพัน ถ้าโอเคก็โอเคน่ะ “

“ แล้วที่คุณคิดจะมีอะไรกับรัดใจ ทำไมไม่เห็นบอกล่ะคะ “ เธอย้อนถาม

“ ไม่รู้สิ...........คงเป็นเพราะผมอยากผูกพันกับรัดใจ อยากครอบครองคุณ อยากเป็นเจ้าของคุณ ความรู้สึกของผมที่มีกับคุณ มันพิเศษต่างจากคนอื่น  มันเปรียบเทียบไม่ได้ ผมไม่เคยเป็นบ้า ตื้อใคร คลั่งใคร อย่างนี้เลย ไม่เคยเลยจริงๆ “ สีหน้าเขาอ่อนเศร้า แต่น้ำเสียงจริงจังนัก

“ กลับไปเถอะค่ะ รัดใจอยากอยู่คนเดียว “

“ รับปากกับผมสิ ว่าจะไม่กลับไปฝรั่งเศส “

“ ไม่ค่ะไม่รับปาก พรุ่งนี้คุณอาจจะไม่พบรัดใจอีกก็ได้ เพราะรัดใจอาจจะซื้อตั๋วเครื่องบิน แล้วก็บินไปฝรั่งเศส รัดใจไม่ได้มีห่วงอะไรอีก ในเมื่อคุณไม่อยากวาดรูปแล้ว เราก็จะล้มเลิกสัญญา รัดใจจะคืนเงินให้คุณค่ะ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก “ อีกอุบายที่เธอ จำต้องงัดมาใช้ เพื่อต้อนเขาให้ยอมจำนนให้ได้

คำพูดของเธอ ทำให้เขาคลั่งขึ้นมาทันที สีหน้าที่มองเธอเจ็บปวด ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง ก่อนจะเอ่ย “ ทำไมล่ะ ในเมื่อผมจริงจังกับคุณ เราต้องการในกันและกันไม่ใช่เหรอ เรารักกันแล้วนะรัดใจ ดวงตาคุณฟ้องว่าคุณรักผม แล้วทำไมล่ะ ทำไมต้องประชดผม ผมไม่เข้าใจ “

“  ก็ไม่จำเป็น ที่จะต้องเข้าใจอะไร รัดใจพูดอย่างที่คิด ไม่ได้ประชด “

“ คุณประชด ผมไม่มีวันให้คุณไป ผมรักคุณ ต้องการคุณจริงจังกับคุณ “   

เขาจับบ่าเธอไว้ทั้งสองข้าง พรั่งพรูคำพูดทุกคำออกมา ด้วยสีหน้าเจ็บปวด  ก้มลงจูบบดเบียดอย่างรุนแรงเร่าร้อน แขนตะหวัดรัดร่างไว้แน่น กายแนบกาย มือเขาเลื่อนโลมไล้ตามที่ใจปรารถนา ทุกสัดส่วนในกายเธอ ถูกเขาตะโบมขยำขยี้ ชุดนอนบางเบา ปลิดปลิวหายไป มืออีกข้างเลื่อนมาปลดเสื้อผ้าของตนเองออก สมองของรัดใจทำงานแทบไม่ทัน แม้จะระวังตัวอยู่แล้วก็ตาม แขนแข็งแรง ช้อนกายเปล่าเปลือยที่ดิ้นรนสุดฤทธิ์ รัดร่างนั้นไว้แน่นในวงแขน พาเดินเข้าไปในห้องนอน

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000) ตอนที่ 6 : สองหนุ่ม อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4700 , โพส : 22 , Rating : 98% / 20 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1333
Name : *พันดาว* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *พันดาว* [ IP : 110.168.231.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2559 / 12:18
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1329
เฉียดมา นาน  วันนี้คงไม่เฉียด
PS.  ~~ นี่หรอ?? สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า " คน " ~~
Name : นมเปรี้ยวยาคูล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมเปรี้ยวยาคูล [ IP : 125.24.229.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2553 / 10:49
# 20 : ความคิดเห็นที่ 942
เสร็จแน่ๆเลย

Name : lifeless < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lifeless [ IP : 58.9.110.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 19:30
# 19 : ความคิดเห็นที่ 941
เสร็จแน่ๆเลย

Name : lifeless < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lifeless [ IP : 58.9.110.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 19:29
# 18 : ความคิดเห็นที่ 733
ไม่รอดแน่เลยรัดใจ
Name : เจ้าของเองค่ะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าของเองค่ะ [ IP : 180.180.30.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2553 / 12:35
# 17 : ความคิดเห็นที่ 221
รัดใจไม่รอดแน่งานนี้อ่ะ
Name : star_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ star_star [ IP : 58.10.167.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2553 / 11:17
# 16 : ความคิดเห็นที่ 220
รัดใจมีใจให้เค้าแล้วหละสีเนี่ย

ถ้าเป็นอย่างนั้นงานนี้ก็ต้องเจ็บทั้งคูสิเนี่ย
Name : star_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ star_star [ IP : 58.10.167.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2553 / 11:16
# 15 : ความคิดเห็นที่ 217
อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าผู้ชายเลวจังเลยอ่ะ

หวังแค่เรื่องเซ็กส์เรื่องเดียว
Name : star_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ star_star [ IP : 58.10.167.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2553 / 16:37
# 14 : ความคิดเห็นที่ 108
นางเอกของเราหลงรักชลธรเข้าซะแล้ว

จะรอดไหมเนี่ย วันนี้
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 118.172.108.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2552 / 13:17
# 13 : ความคิดเห็นที่ 99
 สงสัยจะไม่รอดแล้วหละงานนี้

รักคนแต่งมากมาย

PS.  อยากจะตอบแทนที่เธอมีใจให้มา ก้อจะมีใจให้ไป ให้มากเกินคำว่ารัก
Name : เพรง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพรง [ IP : 125.27.71.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2552 / 20:24
# 12 : ความคิดเห็นที่ 96

จะรอดมือหรือป่าวน้า  รอตอนต่อไปนะค่ะ 


PS.   เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน **~** แต่การรอคอยกลับนานแสนนาน
Name : น้องสี่น้ำตาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องสี่น้ำตาล [ IP : 125.25.202.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2552 / 18:13
# 11 : ความคิดเห็นที่ 95

โฮๆๆจะเป็งัยต่อไปเนี่ย

Name : กวา-กวา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กวา-กวา [ IP : 113.53.110.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2552 / 13:40
# 10 : ความคิดเห็นที่ 94

จะรอดจากเงื้อมือพระเอกไหมเนี่ย

มาต่อเร็วๆนะคะ


PS.   *_* ^_^ +_+
Name : เหนือตะวัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เหนือตะวัน [ IP : 61.19.71.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2552 / 12:33
# 9 : ความคิดเห็นที่ 93
P' Bou ja what have you done to me!!??
Upd soon P' Bou hehehehe

PS.  I Came Here For Good Friends and Good Novels Good Friend Is Not Easy To Find. But I Have Found Lots Of Good Friends Here.
Name : piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piercensean [ IP : 75.168.114.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2552 / 09:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 91
จะรอดไหมนิ ........คุณรัดใจ
Name : tungkn4841 [ IP : 202.167.250.43 ]

วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 18:54
# 7 : ความคิดเห็นที่ 90
กำมาก !!!

ค้างมาก ถึงมากที่สุด

มาต่อด่วน !!



จะรอดมั้ยอ่า



เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
มาอัพไว ๆ ^___________^
Name : --DestiNy-- [ IP : 125.27.218.134 ]

วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 16:57
# 6 : ความคิดเห็นที่ 89
 สุดยอดนางเอกเลยนะค่ะ อิอิ
PS.  อยากจะตอบแทนที่เธอมีใจให้มา ก้อจะมีใจให้ไป ให้มากเกินคำว่ารัก
Name : เพรง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพรง [ IP : 125.27.16.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 16:29
# 5 : ความคิดเห็นที่ 88

อิอิอิ รอดได้อีกแล้ว แต่อีก 50% นี่ไม่รู้เน้อ


PS.   *_* ^_^ +_+
Name : เหนือตะวัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เหนือตะวัน [ IP : 118.173.126.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 15:56
# 4 : ความคิดเห็นที่ 87

นางเอกของเราเก่งจริงๆ

Name : กวา-กวา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กวา-กวา [ IP : 125.26.249.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2552 / 10:32
# 3 : ความคิดเห็นที่ 85
สับเปลี่ยนรางแทบไม่ท้นเลย จะรอดมือนายชลธรไหมนิ ขอครบ 100 ไววว ค่ะwriter
Name : tungkn4841 [ IP : 125.24.242.155 ]

วันที่: 28 ธันวาคม 2552 / 18:24
# 2 : ความคิดเห็นที่ 84
หึหึ
จะรอดมือพระเอกไปนานแค่ไหนเนี่ย

หรืออีก 50 % ที่เหลือ
จะไม่เหลือซะแล้ว หุหุ


อยากอ่านต่อแล้ว
มาต่อไว ๆ นะคะ
สนุกมาก ๆ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
^___________________^
Name : -DestiNy-- [ IP : 125.27.207.183 ]

วันที่: 28 ธันวาคม 2552 / 14:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 83
ฮ่ะ ฮ่า รอดตัวไปอีกวันกับพิช
แล้วจะรอดกับชลด้วยอ่ะเปล่า เสี่ยงเนอะ
Name : kaaka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaaka [ IP : 125.25.41.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2552 / 14:14
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android