คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000)

ตอนที่ 38 : อานุภาพแห่งรัก อัพ100%


     อัพเดท 31 มี.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 98% [ 9 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 100,895
1,333 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 131 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000) ตอนที่ 38 : อานุภาพแห่งรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2405 , โพส : 23 , Rating : 99% / 23 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 38 อานุภาพแห่งรัก อัพ 100%

 

วันอาทิตย์........บายอและเนียมาหา ดุจเดือนที่ห้องพักของเธอ และชวนไปโบสถ์ ชลธรมองเมียรักเดินช้าๆไปกับเด็กทั้งสอง และยังหันหน้ามามองเขา ในขณะที่เขายืนทอดอารมณ์ อยู่หน้าเรือนพยาบาล สายตาของทั้งคู่ที่ทอดสบกัน ฝ่ายดุจเดือนเหมือนจะขวยเขิน สายตาหวานพราวของชลธร จนแก้มเข้มขึ้น ประหนึ่งเขาเป็นชายหนุ่ม ที่เธอเพิ่งรู้สึกต้องใจ  แต่สายตาของชลธร ที่ทอดมองเมียรักนั้น เต็มเปี่ยมด้วยรักและเสน่หาอาทร แต่ความสะเทิ้นขวยเขินของเธอ ก็ทำให้เขารู้สึกแช่มชื่นในหัวใจ ความรู้สึก pupy loveเหมือนเด็กหนุ่ม เกิดขึ้นในอก จนเขาต้องหัวเราะออกมาน้อยๆ อย่างนึกขันความรู้สึกของตนเอง

โบสถ์ที่เป็นเรือนไม้ ทาสีเขียวอ่อนจางๆ ยกพื้นสูง มีบันไดเพียงห้าขั้น ที่นั่งเป็นเก้าอี้ยาวอยู่สองด้าน และทางเดินตรงกลาง ที่ทอดไปที่หน้าแท่นบูชา พร้อมทั้งรูปองค์พระเยซูคริสต์ ที่เด่นเป็นสง่า อยู่เบื้องหน้า บรรดาเด็กๆคริสเตียนในศูนย์อพยพ จะอยู่หน้าสุด ทางด้านข้างจะมีเครื่องดนตรี ที่ใช้สำหรับบรรเลง กับบทสวดสรรเสริญ

ชลธรคุยกับหมอคริสอยู่ครู่หนึ่ง และเดินลงจากเรือนพยาบาลเอื่อยๆไปที่โบสถ์ เสียงบทสวดสรรเสริญ ในโบสถ์ดังแว่วอย่างพร้อมเพรียง คลอด้วยเสียงดนตรี ดังรอดออกมา ร่างสูงสมาร์ทก้าวเดินเข้าไปในโบสถ์ เป็นคนสุดท้ายด้วยท่าทางสงบ ดุจเดือนกำลังเล่นออแกนต์ เธอเงยหน้าขึ้นมองมาที่เขา สายตาของทั้งคู่ สบประสานกัน

ในสถานที่ศักสิทธิ์ ในพิธีกรรมอันมีมนต์ขลัง ต่อจิตวิญญาน ทำให้จิตเธอสงบไม่ฟุ้งซ่าน ไม่หวาดกลัว มองกระดาษโน๊ตตรงหน้า พร้อมกับพรมปลายนิ้ว จิตสัมผัสอันแรงกล้าบังเกิดขึ้น หัวใจดวงน้อยเอิบซ่าน ยามที่ได้สบสายตากับเขา พลังบางอย่าง สื่อให้รู้ถึงหัวใจรัก ที่อ่อนโยน หวานไหวของเขา ที่ส่งมายังเธอ จนเธอรับรู้ได้มากกว่าที่เคยเป็น........รอยยิ้มบางๆจากหัวใจ จึงส่งไปให้เขา   

ชลธรบอกกับตนเองว่า ขณะนี้มันเป็นความรู้สึก จากหัวใจที่บริสุทธ์จริงๆ ไม่มีกามารมณ์ มาผสมปนเป เหมือนเมื่อในอดีต  ครั้งแรกที่ได้พบกันไม่มีความอาฆาตแค้น ที่ต่างก็ซ่อนเร้น  แต่กลับเหมือนต้นรัก ที่ได้เริ่มผลิดอกออกใบ เมื่อได้รับสายฝนที่โปรยลงมา รอเพียงให้ดอกรักนั้น เจริญเต็มที่เพื่อผลิบาน สายตาของดุจเดือน มีประกายสวยหวานวาว เหมือนจะบอกความในหัวใจ ไม่มีแววหวาดกลัวให้เห็น ซึ่งทำให้หัวใจเขาอิ่มเอม มีความสุขกว่าทุกวันที่ผ่าน จนต้องรำพึงขึ้นในอก

 ความรัก.......ช่างเป็นความรู้สึก ที่มหัศจรรย์ .......เรากำลังเหมือนเด็กหนุ่ม  ที่พยายาม ตามจีบสาวน้อยวัยใส  และพยายามส่งสายตาบอกรักกับเธอ หัวใจช่างหวานไหว แช่มชื่นในอก อย่างประหลาด ความรักที่บริสุทธิ์....ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นอำพราง แม้แต่ความใคร่  มันช่างเป็นความสุขที่อิ่มเอม หัวใจจริงๆ

ชล........ส่งสายตามองเรา เขาคือคนที่ซ่อน อยู่ในความรู้สึกของเรา เพราะเรารู้สึกคุ้นเคย กับเขามากกว่าหมอคริส มากกว่าทุกคนที่นี่  ชลหล่อมาก เขามีดวงตาสีน้ำตาลอ่อน ที่มีแววหวานซ่อนอยู่เสมอ เขาชอบใช้สายตา บอกสิ่งที่อยู่ในใจ ยามที่เขาส่งยิ้มให้ ยิ้มของเขาทำให้เรา วูบวาบแก้มร้อนผ่าว หัวใจหวานไหว สิ่งนี้ใช่มั้ยที่เรียกว่า........ความรัก

เมื่อเสร็จสิ้นพิธีทางศาสนา จนครบถ้วนแล้ว ต่างก็ทะยอยกันเดินกลับออกจากโบสถ์ บายอและเนียถูกท่านบาทหลวง ใช้ให้ทำงานเก็บกวาดในโบสถ์ต่อ อย่างที่เด็กทั้งสองเคยรับใช้ ท่านทุกวันอาทิตย์ เธอเข้าไปเอ่ยลาท่านบาทหลวง ซึ่งท่านก็อวยพรให้ ชลธรแสดงความคารวะท่านบาทหลวง แอนโทนี่ ที่ส่งยิ้มมาให้เขา ชลธร และยืนรอเพื่อจะกลับออกมา พร้อมกับเธอ และส่งมือให้เธอจับ เมื่อจะก้าวลงบันได ซึ่งทำให้หญิงสาวแก้มบ่มแดงขึ้น และเอ่ยบอกเขาเบาๆ

“  เอ่อ.........ฉันเดินเองดีกว่า “

“ ให้ผมจับมือไว้ดีกว่านะ กลัวคุณจะก้าวพลาดน่ะ คุณต้องระวัง รักษาตัวเอง ผมเป็นห่วงทั้งคุณและลูก “ คำพูดที่เขาเอ่ยถึงเธอและลูก ออกมาจากความรู้สึกจากหัวใจ ที่ทำให้เธอรับรู้ในได้ทันที และบังเกิดความรู้สึกอบอุ่น.ในความอาทรของเขา จนเกิดปิติเปี่ยมขึ้นในอก  

 เธอจึงจับปลายมือ ที่เขาส่งมาให้ และเขาก็กระชับมือบางนั้นไว้ และยังโอบเอวประคอง พาก้าวลงบันได ชายหนุ่มยังไม่ยอมปล่อยมือ ความหวานไหวถ่ายทอด จากรสสัมผัสจากฝ่ามือที่กระชับกัน จนทำให้ต่างก็หันมาสบสายตา เธอแสร้งเมินหน้าหนี ทั้งคู่เดินจูงมือกันท่ามกลาง สายตาของชาวศูนย์ ที่มองคนทั้งสอง ที่สวยสมกันด้วยรอยยิ้มอย่างชื่นชม

หนูน้อยในอ้อมแขนของมารดา น่ารักน่าเอ็นดู ที่เธอและเขาเดินผ่าน ทำให้ดุจเดือนต้องหยุดเดิน และขอมาอุ้ม ด้วยท่าทางเก้งก้าง และหัวเราะขำตนเอง เงยหน้าบอกเขา

“ ทำยังไง ฉันอุ้มเด็กเล็กๆไม่เป็นเลย “

“ นั่นสิ........ผมก็เหมือนกัน “

ชลธรเอ่ยด้วยรอยยิ้มขันๆ และต้องเข้าช่วยอุ้ม หนูน้อยวัยสองเดือน แก้มยุ้ยที่หลับตาพริ้ม ความน่ารักน่าเอ็นดูของหนูน้อย ทำให้ดุจเดือนและชลธร ต้องมองหน้ากัน ความรู้สึกนึกถึง ลูกของตนเองก่อเกิด ขึ้นในใจของคนทั้งคู่

“ เดือน.......อีกไม่นานเราสองคน ก็จะมีลูกของเราอุ้มแบบนี้ เราจะช่วยกันเลี้ยงลูกนะ “

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา พยักหน้าด้วยรอยยิ้มมีความสุข “ ลูกของเราเหรอชล คุณคงไม่ได้หลอกฉันนะ ”

จริงสิ.........เราบอกถึงความสัมพันธ์กับเธอ ที่เธอจำไม่ได้ ลูก.......ในความรู้สึกของดุจเดือน จึงเหมือนมีเธอคนเดียวที่เป็นเจ้าของ  เป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบ คำถามนี้จึงทำให้เขาสะท้อนใจ จนถึงกับนิ่งอึ้ง เมื่อส่งเด็กคืนไปแล้ว ทั้งสองจึงเดินเคียงคู่กันมาเอื่อยๆ ชลธรเงียบขรึมลง ทำให้ดุจเดือนต้องเอ่ยขึ้น

“ ชล.........ทำไมไม่บอกว่าฉันคือใคร เกิดอะไรขึ้นกับฉัน และทำไมฉันถึงเป็นอย่างนี้ “

“ มันไม่สำคัญแล้วละ เราเริ่มต้นกันใหม่แล้วนี่ จะไปแคร์อดีตทำไมล่ะ “

“ ชล........ฉันอาจจะสูญเสียความทรงจำ แต่ฉันไม่ได้สูญเสีย สิ่งที่อยู่ในจิตใต้สำนึกไปทั้งงหมดนะ ฉันรับรู้จากอะไรบางอย่าง ที่เป็นความรู้สึก เวลาที่ฉันอยู่ใกล้คุณ มันแรงกล้าขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้ง ฉันอึดอัดเพราะมันเหมือนว่า สิ่งที่เรากำลังจะแตะต้องได้ มันอยู่แค่ปลายมือ แต่เราคว้ามันไม่ได้ คุณเข้าใจมั้ย “

ดุจเดือนระบายความรู้สึกออกมา ด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย เสียงเครือสะท้าน ชลธรอยากจะบอกกับเธอ นักว่านั่นคือ สัมผัสพิเศษที่เธอมี แต่ถ้าเขาบอก การเท้าความก็คงจะมากมายนัก ที่เขาจะต้องอธิบาย

“ เดือน.......ให้เวลากับมันสักระยะหนึ่ง อะไรๆก็อาจจะดีขึ้น คุณอาจจะอึดอัด แต่เราจะอยู่กับปัจจุบัน และอนาคต ซึ่งมันสำคัญกับเรา ทั้งสามคนมากกว่า  ผมรอให้คุณรักผม ไว้ใจผม และให้ผมพาคุณไปจากที่นี่ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า ที่คุณกับลูกควรจะได้รับ ผมภาวนาเพียงแค่นั้น “

“ ชล........ฉันอยู่กับฝันร้ายที่น่ากลัวมาก ฉันไม่กล้าไว้ใจใคร ถึงแม้ว่าฉันจะรู้สึกว่าคุณ ไม่ได้คิดร้ายกับฉันแต่ภาพของใครคนหนึ่ง กับพิธีกรรมอะไรสักอย่าง มันติดอยู่ในความฝันเสมอมา ฉันกลัว........”

“ บอกผมสิเดือนว่ามันคืออะไร “ เขาเอ่ยถามเมื่อประคองเธอให้นั่งลง ที่ม้ายาวใต้ร่มไม้ริมน้ำ

คำถามของเขาทำให้ดุจเดือน เริ่มเข้าสู่ภวังค์...... ความฝันในยามค่ำคืน มันช่างน่ากลัวจับใจ เธอรู้แ ต่ว่าเธอกำลังวิ่งหนีอะไรสักอย่าง ที่ไม่ใช่มนุษย์ มันคุกคามหมายเอาชีวิต ภาพการบูชายันต์ และภาพที่เขากำลังโน้มกายลง บดขยี้เรือนร่าง แว่บเข้ามาในจิตสำนึก ........กายสั่นเทาขึ้น ตาเบิกโพลงมองเขา ส่ายหน้าแรงๆ ลุกขึ้นยืนมองเขาพร้อมทั้งถอยหลัง ด้วยสายตาตื่นๆ จนชลธรต้องรวบกายบางเข้ากอดไว้แนบอก

“ ชล........พิธีกรรมบางอย่าง ที่ฉันเห็นคุณเป็นคนทำร้ายฉัน มันคือฝันร้ายของฉัน เข้าใจมั้ย  “

“ เดือน........อย่าเอาความฝันมาปะปน กับความจริงสิ ให้มันเป็นแค่ฝันร้าย ที่เกิดขึ้นกับใครๆก็ได้ทุกคน ผมไม่เคยคิดร้ายกับคุณเลยนะ ไม่ว่าอดีตหรือปัจจุบัน เพราะผมรักคุณ ผมรักคุณมากนะเดือน...... “    

เขาเอ่ยปลอบเธอทั้งๆที่ใจหายวาบ เขากับพิธีกรรมในคืนวันนั้น มันเป็นภาพหลอน ที่ติดอยู่ในจิตใต้สำนึกของเธอนี่เอง เธอจึงหวาดหวั่น หวาดกลัวเขา ทั้งๆที่จิตสัมผัส ก็รู้ว่าเขาไม่ได้คิดทำร้ายเธอ และมันคงขัดแย้งกันอย่างรุนแรงสินะ

“ ชล........ฉันพยายามที่จะคิดอย่างนั้น ฉันเกลียดความรู้สึกที่เป็นอยู่ ฉันจะทำยังไงดี ........บอกฉันสิชล ......ตราบใดที่ฉันไม่รู้อะไรเลย  หรือรู้เพียงแค่เรื่องของฉันกับคุณ มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเลยนะ “

“ ผมอยากให้ความรัก ที่เราเริ่มต้นขึ้นใหม่  เป็นตัวช่วยของเรา ความรัก........มีอานุภาพที่ยิ่งใหญ่ ที่สามารถจะขจัดสิ่งเลวร้าย ไปจากความรู้สึกของมวลมนุษย์ และก่อเกิดพลัง ความรู้สึกดีๆขึ้นใหม่ เชื่อผมเถอะที่รัก.......เวลาที่เรามีกันและกันในขณะนี้ มันมีค่ามากนะ ผมรู้สึกได้เมื่อเราต้องจากพรากกัน ผมไม่อยากให้อะไรมาพรากเราอีก เพราะครั้งนี้ผมคงทนไม่ได้อีกแล้ว “ เขาเอ่ยด้วยเสียงเครือ อย่างสะเทือนอารมณ์ จากความรู้สึกกดดันในอก

*เธอแนบแก้มลงกับอกของชายหนุ่ม กลิ่นกายเขายิ่งเป็นสิ่งที่คุ้นชิน มันกรุ่นอ่อน จนเธอแอบสูดมันไว้ในอก เธอรู้ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกใหม่  กายแนบกายกับความรู้สึกที่โหยหา  ความรู้สึกส่งผ่านจากใจสู่ใจ ที่จูนเข้าหากัน เขาเชยคางเธอขึ้นแนบริมฝีปากลง จดกลีบปากสวย มือที่เกาะกุมกันไว้ บีบกระชับแนบแน่น ทั้งคู่ไม่อาจบรรยายความรู้สึกของตนเองออกมาได้ เพราะมันเตลิดเพริดไปแสนไกล จนแทบกู่ไม่กลับ

“ เดือน.......ผมขอหัวใจคุณ อีกสักครั้งจะได้มั้ย “ เสียงกระซิบที่ริมแก้มแผ่วหวาน 

“ เอ่อ.........ฉันคิดว่า.......ฉันอาจจะเคยให้คุณไปแล้ว ไม่ใช่เหรอคะ “

 เสียงหวานใสเอ่ยบอก จนเขาต้องเชยคางเธอขึ้นอีกครั้ง สายตาสบประสาน ถ่ายทอดความในหัวใจ จุมพิตหวานไหวประทับลงเบาๆ เหมือนเป็นการตอบรับในคำกล่าวของเธอ

“ เดือน........หัวใจเราหลอมเป็นดวงเดียวกันแล้วใช่มั้ย “

แก้มแดงซ่าน กับรอยยิ้มขวยเขิน ส่ายหน้าน้อยๆ แต่ชายหนุ่มกลับรุกเร้า จูบประทับรับขวัญ คลอเคลียริมฝีปากอยู่ที่ริมแก้ม กระซิบสวาทด้วยเสียงพร่ากระเส่า

“ แล้วเราจะหลอมกายเข้าด้วยกัน รสสัมผัสอาจจะทำให้คุณ ได้ระลึกถึงคืนวันของเราก็ได้นะ “

“ คุณกำลังล่อหลอกฉันอยู่มั้งคะชล........ “ เสียงหวานใสเอ่ยคล้ายจะเย้าอย่างรู้ทัน ดันอกเขาออกเบาๆ แต่ชายหนุ่มกลับกอดกระชับ ร่างนั้นไว้ในอ้อมกอด หัวเราะหึๆในลำคอ

ตัวตนของดุจเดือนไม่เคยจางหายไป เธอยังฉลาดที่จะคิด และโต้ตอบกลับมาได้เสมอ ตั้งแต่วันแรกที่พบกับเธอที่นี่ คำพูดของเธอ จึงไม่ได้ทำให้เขาเชื่อว่า เธอจำอะไรไม่ได้  ถ้าเธอได้รับการรักษา ดุจเดือนจะต้องกลับมาจำได้อีกครั้ง  เราจะต้องรีบพาเธอออกไปจากที่นี่ให้ได้ ..........

 

หมอคริสเอ่ยกระเซ้าชลธร อย่างสนิทสนม  “ เฮ้ชล.........ความรักครั้งใหม่ กับผู้หญิงคนเดิม มันมีความรู้สึกยังไง เล่าให้ฟังได้มั้ย “

ชลธรฉีกยิ้มกับคำถามของหมอ “ มันยากพอๆกับการจีบเธอ ครั้งแรกเลยละหมอ หรืออาจจะยากกว่าด้วยซ้ำ หมอรู้มั้ยว่าเธอฉลาดมาก ผมเคยคิดว่าคนที่ความจำเสื่อม จะหมายถึงจำอะไรไม่ได้เลย และนับหนึ่งใหม่ทั้งหมด แต่มันไม่ใช่ ตัวตนของเธอยังอยู่ครบถ้วน และตอนนี้เธอยังมีความกลัว เป็นของแถมอีกด้วยนะหมอ “

“ เธออาจจะแกล้งจำไม่ได้เหรอเปล่า หรือไม่ก็เพียงแค่ปิดกั้นตัวเอง ออกจากความกลัว ซึ่งผมกับคุณพ่อเคยวิเคราะห์เธอ ซึ่งถ้ามันเพียงการปิดกั้น มันก็ง่ายกับการกลับคืน เพียงแต่อาจจะต้องพบสิ่งเร้ามากระตุ้น ซึ่งคุณจะต้องรอเวลาแล้วละ “

ชลธรส่ายหน้าอย่างเนือยๆ  พ่นลมหายใจพรืดออกมา “ เวลาตอนนี้สำหรับผม มันผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนบางครั้งผมรู้สึกว่าโลกมันหยุดหมุนเสียด้วยซ้ำ ลูกผมจะเกิดในค่ายอพยพ มันช่างน่าขันมากนะหมอ ผมห่วงลูก และที่นี่ก็ไม่ใช่ ที่ที่ปลอดภัยจากการตามล่า ถ้าผมรู้......คนอีกคนหนึ่งก็ต้องรู้ “

หมอคริสมองสีหน้า เครียดกังวลของชายหนุ่ม อย่างเข้าใจและเห็นใจในความรู้สึก เขาชวนชลธรไปเยี่ยมคนไข้ และพาเดินไปรอบๆศูนย์ อธิบายหลายสิ่งหลายอย่างให้เขาฟัง และพาชลธรแวะไปหาบาทหลวงแอนโทนี่ ที่โบสถ์ ทั้งสามพูดคุยกันมากมายหลายเรื่อง

ดุจเดือนเฝ้าสังเกตุ เขาและหมอคริสเงียบๆ  และชวนสองพี่น้องไปเดินเล่น เธอถามเด็กทั้งคู่ ถึงภูมิประเทศที่ตั้งค่ายแห่งนี้ เธอเพิ่งรับรู้ว่าที่ในศูนย์อพยพ มีผู้คนมากมายหลายชนเผ่า  มีความเป็นอยู่ แบบของชนเผ่าตนเอง แปลกแยกกันไป และยังพบศาสนสถานของชาวพุทธ ที่มีพระสงฆ์พำนักจำพรรษา เธอเดินเข้าไปกราบพระพุทธรูป และพบกับพระสงฆ์ชาวลาว สีหน้าที่ท่านมองเธอ ฉายความเมตตาเปี่ยมล้น บายอกระซิบกับเธอ

“ เขาเป็นพระของชาวพุทธ เราไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรอก เพราะเราเป็นคริสเตียน “

เธอหันมากระซิบตอบ “ เธอเข้าใจผิดแล้วละบายอ ฉันเป็นพุทธ แต่ฉันเคารพหลักคำสอนของพระศาสดา ในทุกๆศาสนานะ เราไม่ควรแบ่งแยกกีดกัน เพราะทุกศาสนาสอนให้เราเป็นคนดี พระในทุกศาสนาจะมีเมตตาเราเสมอเหมือนกัน “

พระสงฆ์ชาวลาว ที่นั่งอยู่บนอาสน์สงฆ์ ไกลไปพอสมควร เอ่ยขึ้นด้วยภาษาฝรั่งเศส กับเธอ “ กรรมในอดีตชาติเป็นเครื่องนำทางชีวิต จงหมั่นเพียรสร้างทานบารมี เป็นผู้ให้ ช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก กรรมดีจะเป็นแสงสว่างนำทางเจ้า ให้รอดปลอดภัย........ “

ดุจเดือนนิ่งตะลึงฟัง อย่างนึกฉงนสนเท่ห์ และก้มลงกราบ ด้วยความปิติในคำเทศนา น้ำตาเอ่อคลอ และร่วงรินลง เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น พระสงฆ์รูปนั้น ก็เดินลับกาย เข้าไปทางด้านหลัง..........กรรมคือการกระทำ กรรมในอดีตชาติของเรางั้นหรือ ที่บดบังชีวิตให้มืดบอด ค้นหาทางออกไม่พบ จดจำไม่ได้แม้แต่ตนเอง แม้แต่คนที่รัก มีชีวิตที่เหมือนตกอยู่ในหุบเหวแบบนี้

เธอเดินกลับมาที่ห้องพัก ปิดประตูห้องเงียบ ดึงกระเป๋าเป้ออกมา จากใต้เตียงเล็กๆที่นอนอยู่ นึกถึงคำของบาทหลวงแอนโทนี่ ที่ท่านเพิ่งมอบเป้นี้ให้

“ นี่เป็นของๆเธอที่พ่อเก็บได้ ตอนที่พบเธอ มันมีเงินจำนวนมากอยู่ในนี้ ไม่มีใครรู้ใครเห็นเรื่องนี้ นอกจากหมอคริส เงินเป็นอันตรายสำหรับที่นี่ อย่าให้ใครเห็นอย่าให้ใครรู้ จงใช้มันเท่าที่จำเป็น ปืนกระบอกนี้พ่อไม่อยากคืนให้ แต่พ่อเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิง และพ่อก็ไม่รู้ว่า เธอจำเป็นต้องใช้มันหรือไม่ พ่อจะคืนให้ แต่ขอให้เธอใช้มันอย่างมีสติ และเพียงป้องกันตัวเองเท่านั้น “

เงินมากมายเต็มกระเป๋า ที่เธอไม่กล้าหยิบมาใช้  เพียงแต่ให้เด็กๆไปซื้อของใช้ของกิน บ้างนิดหน่อยเท่านั้น และปืนนี่ล่ะ.......เรามีปืนที่ผู้หญิงธรรมดาไม่น่าจะมี  หวังว่าเราคงไม่ใช่ อาชญากรหรอกนะ เราจะต้องถามชลให้ได้ เราจะต้องคาดคั้น ให้เขาบอกเราให้ได้ ว่าเราเป็นใคร

หมอคริสและชลธร ปรึกษาหารือกันหลายเรื่องราว เขาเริ่มเข้าไปมีส่วนร่วม ทำงานการกุศล ช่วยเหลือดูแลครอบครัว ที่ลำบากและเจ็บไข้ ต้องการยาที่มีคุณภาพ และอาหารการกิน ที่เขามีกำลังทรัพย์ ที่จะช่วยผู้คนเหล่านี้ ชลธรออกไปนอกค่ายกับหมอคริส  และกลับมาด้วยการซื้อข้าวของ มาให้เธอมากมาย เธอได้ยินว่าเขาไปทำธุรกรรมการเงิน เกี่ยวกับการบริจาคเงิน เพื่อซื้อสิ่งที่บาง ครอบครัวที่นี่ขาดแคลน

ดุจเดือนไปช่วยอาสาสมัคร สอนภาษาอังกฤษ และฝรั่งเศส ให้กับเด็กๆ และบางคนที่กำลังจะเดินทางไปประเทศที่สาม สองหนุ่มสาวจะพบกัน ในขณะทำงานบ้าง และเพียงส่งสายตา บอกความในใจแก่กัน มันเป็นความรักที่ก่อตัวขึ้น อย่างรวดเร็วสำหรับดุจเดือน ความอิ่มเอิบที่ได้รับรู้ว่าเขารัก และได้รัก....... คือสิ่งที่เธอปรารถนา และมันเป็นความรู้สึกที่เปี่ยมสุข อย่างที่หาอะไรเปรียบไม่ได้ และห้วงรักก็ทำให้เธอ ตกอยู่ในห้วงฝันอันหวานหวาม  ฝันร้ายยามค่ำคืนจางไป จนเธอแทบลืมเสียสนิท

ชลธรเฝ้ามองเมียรัก ที่มีบายอและเนีย อยู่เคียงข้าง ทอดถอนใจจนหมอคริสสังเกตุเห็น หมอหนุ่มเดินมาตบบ่าเขาและเอ่ยขึ้น

 “When you love someone...you'll do anything to reach the heart of the one you love.”

ชลธรฟังคำของหมอหนุ่ม ที่เอ่ยให้กำลังใจ และทำให้เขาเอ่ยตอบ ด้วยรอยยิ้มที่กร่อยเต็มที  “ ผมก็พยายามที่สุด ที่จะเอาชนะใจภรรยาแล้วนะครับหมอ และผมก็รู้ด้วยความรู้สึก ว่าเธอก็รักผม แต่เพียงยังหวาดระแวงเท่านั้น เธอต้องการให้ผมเล่าเรื่อง ทุกอย่างให้เธอฟัง เธออยากรู้ว่าเธอคือใคร เกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ผมตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะเล่าดีมั้ย เธอก็เลยเหมือนจะงอน หลบเลี่ยงที่จะคุยกับผม “

“ อืม.......ผมเข้าใจคุณนะ มันเหมือนดาบสองคม ที่น่ากลัว กับการที่เธอกำลังเกิดสิ่งดีๆ ทำสิ่งดีๆ มีความคิดใหม่ๆ และถ้าต้องรับรู้เรื่องเก่าๆ จะทำให้เครียดกังวล ซึ่งมันก็ไม่มีผลดีกับคนท้อง “ หมอเอ่ยวิเคราะห์

“ ผมก็คิดคล้ายๆหมอ ว่ามันไม่มีประโยชน์ ถ้าเธอจะไม่สามารถจำอะไรได้อีก ก็น่าจะทิ้งมันไป ลืมมันไป เริ่มต้นใหม่กับความรู้สึกใหม่ๆ ซึ่งผมรู้สึกว่ามันก็หวือหวา เหมือนกำลังเป็นวัยรุ่น แรกรัก ให้ความรู้สึกดีกว่าเก่าด้วยซ้ำ “ เขาเอ่ยและหัวเราะหึๆ 

“ อืม.......ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลกไม่ใช่เหรอชล ถ้าคุณคิดว่ามันหวือหวา ทำไมไม่ทำอะไรให้มันหวือหวา สมราคาล่ะ “ หมอคริสเอ่ยด้วยสีหน้าขันๆ ตามสไตล์

บายอและเนียนั่งอยู่พื้น ฟังหญิงสาวเล่นกีร์ต้า และร้องเพลงรักหวานๆของเธอ ด้วยสีหน้ามีความสุข พร้อมกับถุงขนม ที่เด็กทั้งคู่ขบเคี้ยวไม่หยุด ชลธรเดินมาเอ่ยกับสองพี่น้อง

“ บายอ.......เนีย หมอให้ฉันมาเรียกเธอสองคนน่ะ “

สองพี่น้องหยุดชะงักการเคี้ยวขนม และลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่าย และวิ่งตื๋อไปทันที ดุจเดือนขยับจะลุกตาม แต่ชลธรเข้าไปนั่งข้างๆ กอดเอวเธอไว้แน่น และจูบแก้มเธอนิดหนึ่งทันที ร่างงามของเมียรักสะบัดหนีน้อยๆ ปรายสายตาค้อน อาการงอนของเธอ ทำให้เขาหัวเราะอย่างขันๆ

“ เดือน........เมื่อไหร่จะหายงอน “

“ ฉันจะงอนคุณเรื่องอะไร “ เธอย้อนถามด้วยสีหน้าหมางเมิน

ชลธรยิ้มออกมาอย่างขัน กับสีหน้าที่บึ้งตึง ปรายตาค้อนน้อยๆ เขาเข้ากอดคลอเคลียเธอไว้แน่นไม่ปล่อย แม้เธอจะเบี่ยงกายหนี ริมฝีปากยังคงคลอเคลีย จูบพรมอยู่ที่ริมแก้ม กระซิบรัก

“ ที่รัก.......ชลธรรักเดือนนะ รักเดือนมาก และวันนี้ชลธรจะไม่ปล่อยให้เดือนงอนอีกแล้ว ถ้าเดือนอยากให้ผมเล่าทุกอย่างให้ฟัง เราก็จะฟื้นความทรงจำ ถึงความสัมพันธ์ของเราก่อน เพื่อให้เดือนได้รู้ว่าเราเคยมีความสุขกันมากแค่ไหน แล้วชลธรจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง ดีมั้ย........ “

“ อย่ามาเจ้าเล่ห์ “ เสียงเรียบๆกับสายตาหวานชำเลืองค้อน

“ เดือน.........ชลธรพูดจริงๆนะ คืนนี้เราจะฟื้นความทรงจำด้วยกัน อย่าดื้อนะ......ได้มั้ย......... “ เขายังคงกระซิบสวาท ด้วยเสียงพร่าต่ำ บอกอารมณ์ปรารถนา อยู่ที่ริมแก้มเบาๆ

“ ไม่..........” เสียงตอบสั้นๆแต่ได้ใจความที่สุด พร้อมกับเบือนหน้าหนี แกะมือเขาออกจากกายเธอ เบี่ยงกายหนี ชลธรหัวเราะหึๆในลำคอเบาๆ ดึงกีร์ต้ามาจากเธอ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
หลงเล่ห์เสน่ห์ซาตาน (ตีพิมพ์กับส.น.พ.ดอกหญ้า2000) ตอนที่ 38 : อานุภาพแห่งรัก อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2405 , โพส : 23 , Rating : 99% / 23 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 23 : ความคิดเห็นที่ 932

เอากำลังใจมาฝากอีกแล้วจ้า สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<

Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 12:28
# 22 : ความคิดเห็นที่ 931
แวะมาเป็นกำลังใจให้จ้า สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<
Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 11:38
# 21 : ความคิดเห็นที่ 930
เมื่อไหร่เดือนจะหายสักทีนะ
Name : star_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ star_star [ IP : 58.10.167.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 11:21
# 20 : ความคิดเห็นที่ 929

ลุ้นจังเลย  เมื่อไหร่จะอัพเพิ่มค่ะพี่บุษ  เป็นกำลังใจให้นา สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<

Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 10:28
# 19 : ความคิดเห็นที่ 928
เดือนยอมชลธรเถอะนะ

จะได้ช่วยฟื้นความทรงจำไง
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 112.142.121.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 02:12
# 18 : ความคิดเห็นที่ 927
เดือนไม่ตกลงเหรอค้า...................
PS.  จะเอายังไง(ลองคบกันดูหน่อยเป็นไร..)ก็แค่ อยากให้รู้ว่ารักเธอ(แค่อยากรู้รังเกียจกันมั้ยขอให้มันอย่าเป็นแบบนั้นเลย...)
Name : ZG_kao < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZG_kao [ IP : 124.121.24.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2553 / 01:04
# 17 : ความคิดเห็นที่ 926
ความคุ้นเคยของหัวใจกำลังจะกลับมารึเปล่าน้อ
Name : kaaka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaaka [ IP : 125.25.18.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 21:37
# 16 : ความคิดเห็นที่ 925

Good night ka p' bou.


PS.  I have everything I wish to have.. Good family, Good friends and Good novels for me to read...
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.107.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 19:40
# 15 : ความคิดเห็นที่ 924
เป็นกำลังใจชลธรสู้ สู้นะ
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.195.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 19:03
# 14 : ความคิดเห็นที่ 923
เอาใจช่วยชลธรกับหนูเดือนค่ะ 
PS.   เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน **~** แต่การรอคอยกลับนานแสนนาน
Name : น้องสี่น้ำตาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องสี่น้ำตาล [ IP : 118.172.137.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 17:42
# 13 : ความคิดเห็นที่ 921
ถึงเดือนจะจำชลธรไม่ได้ แต่เดือนก็สัมผัสได้ถึงความรักและความจริงใจของชลธร
คงไม่ยากอะไรที่กลับมารักกันอีกครั้ง แต่ไอที่น่ากลัวก็คือคนที่เงียบหายไปเลยอย่างพิชยะเนี่ยสิ เฮ้อ...
กลับมาเมื่อไหร่สงสัยนิยายแตกแน่  ๆ เลย ><"

เป็นกำลังใจให้นะคะพี่บุษ มารอเสมอ หุหุ ^__________^
PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.212.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 16:38
# 12 : ความคิดเห็นที่ 920
แวะมา เป็นกำลังใจให้จ้า สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<
Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 15:40
# 11 : ความคิดเห็นที่ 919
ตกลงเดือนความจำเสื่อมจริงๆสินะ

ชลธรใจเย็นๆนะ

เอาใจช่วยให้กลับมาเข้าใจกันเหมือนเดิมค่ะ
Name : star_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ star_star [ IP : 58.10.167.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 15:17
# 10 : ความคิดเห็นที่ 918
เมื่อไร่เดือนจะหายสักทีนะ

สงสารชลธารจัง
PS.   *_* ^_^ +_+
Name : เหนือตะวัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เหนือตะวัน [ IP : 118.173.126.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 14:54
# 9 : ความคิดเห็นที่ 916
แวะมาอีกแล้วเอากำลังใจมาฝาก  สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<
Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 14:30
# 8 : ความคิดเห็นที่ 915
แวะมาเป็นกำลังใจให้จ้า  ท้อได้แต่อย่าถอย  สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 31 มีนาคม 2553 / 13:34
Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2553 / 13:38
# 7 : ความคิดเห็นที่ 914
ถ้าเดือนจำได้แล้วจะโกรธชลธรหรือเปล่าน๊า
Name : jeabkiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.194.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 19:15
# 6 : ความคิดเห็นที่ 913
ใจเย็นน้าชลธร ให้เวลาหนูเดือนหน่อย

ปล.พี่บุษจ๋าอยากอ่านหนูแก้มด้วยค่ะ
PS.   เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน **~** แต่การรอคอยกลับนานแสนนาน
Name : น้องสี่น้ำตาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องสี่น้ำตาล [ IP : 118.172.136.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 16:24
# 5 : ความคิดเห็นที่ 912
ทำไมชลธรไม่บอกความจริงเดือนล่ะ มันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้นะ
PS.  จะเอายังไง(ลองคบกันดูหน่อยเป็นไร..)ก็แค่ อยากให้รู้ว่ารักเธอ(แค่อยากรู้รังเกียจกันมั้ยขอให้มันอย่าเป็นแบบนั้นเลย...)
Name : ZG_kao < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZG_kao [ IP : 124.121.25.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 16:21
# 4 : ความคิดเห็นที่ 911
แวะมาเป็นกำลังใจให้นา  สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
>>>ฉันเดินไปที่ร้านค้าเก่าๆไม่ได้มาซื้อจานชามเก่าๆแต่อยากถามว่ามีวันเวลาเก่าๆขายบ้างไหม<<<
Name : lullana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lullana [ IP : 158.108.92.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 15:25
# 3 : ความคิดเห็นที่ 909


PS.  I have everything I wish to have.. Good family, Good friends and Good novels for me to read...
Name : SN piercensean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN piercensean [ IP : 75.168.115.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 14:33
# 2 : ความคิดเห็นที่ 908
เมื่อไรจะจำได้อ่ะ...แล้วคนอื่น ๆ..เป็นไงบ้างก้อไม่รู้ ทั้งดุจดาว นายพิชยะ

อ๊ากกกก..เพิ่งสังเกตุเห็นเปลี่ยนอิมเมทนายพิชยะแล้ว 55+
คราวนี้เชียร์นายชลเต็มทีไปเลยยยยย
PS.  เริ่ดค่าเริ่ด
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.236.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 13:38
# 1 : ความคิดเห็นที่ 907

เมื่อไหร่เดือนจะจำอะไรได้ซักที ถึงจะจำอะไรไม่ได้ แต่สัมผัสพิเศษก็ยังใช้ได้ดี
สงสารสองคนนี้ รักแบบระแวง ระวังนี่มันช่างน่าเศร้า ><"


PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 125.27.218.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2553 / 13:10
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android