เล่ห์สวาททาสรัก พิมพ์ครั้งที่3กับส.น.พ ปองรัก

ตอนที่ 17 : ความลับแตก100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    23 ก.ย. 61


เล่ห์สวาททาสรักวางแผงที่ซีเอ็ด&นายอินทร์&บี2เอสทุกสาขาทั่วประเทศแล้วนะคะ




ตอนที่ 17 ความลับแตก

แพงเอ่ยอาฆาตแล้วกระแทกเท้าปัง!!!เดินลงบันไดลับกายไปแล้ว มินตรานั่งก้มหน้าลงนิ่งคิด...เราพูดออกไปแบบนั้น มันถูกเหรอผิดกันแน่นะ แต่ถ้าเราไม่พูดเสียบ้าง ก็จะมายืนด่าได้ตามอำเภอใจนะสิ เราก็ศิษย์มีครูเหมือนกันนี่นา ครูจี๊ดยิ่งโทรมาบ่นพึมๆอยู่ทุกเวลาหลังอาหารหาว่าไม่สู้คนอยู่ด้วย และตั้งแต่หลังจากเหตุการณ์ที่เขาใหญ่ จี๊ดยังเป็นปี่เป็นขลุ่ยไปกับคุณพี ตอนนี้เลยทำเราเหมือนเด็กอนุบาล ไม่ยอมคลาดสายตาไปไหน ความจริงเขาก็น่าเห็นใจหมือนกันนะ ที่มีเมียแบบแพง แถมยังมีลูกที่ไม่ใช่ลูกตัวเองอีก

เธอเงยมองเขาที่ยังคงยืนทอดสายตาเหม่อมองออกไปไกลๆ ซึ่งเธอรู้ว่าเขากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แต่แล้วก็หันมามองเธอ สายตาเขาห่วงหาอาทรลึกซึ้ง และเดินตรงมาหาจับมือเธอไว้

อย่าคิดมากนะมินอย่าฟังแพง ผมไม่มีวันเบื่อไม่มีวันทิ้งคุณหรอกนะ ผมไม่สบายใจเลย ที่มีคนมาพูดแบบนี้บ่อยๆ เราไปหาคุณย่าที่กรุงเทพฯด้วยกันดีกว่านะ จะได้ให้คุณย่าจัดงานแต่งงานให้เราเลยดีมั้ย ”

เรื่องของใจคุณไม่เห็นเกี่ยวกับการแต่งงานเลยนี่คะ แต่งแล้วไม่นานก็อาจจะเบื่อ อาจจะทิ้งก็ได้ ”

มันเป็นหลักประกันของผู้หญิงไงล่ะ ว่าคนที่เขาจริงใจด้วยเท่านั้นที่ผู้ชายถึงได้แต่งงานด้วย ผมขอคุณแต่งงานเป็นครั้งที่สองแล้วนะมิน จะต้องให้คุกเข่าด้วยหรือเปล่าล่ะ ”

เธอชี้ที่หน้าอกตัวเองแล้วยิ้มกว้าง สีหน้าและสายตาหยอกเย้าถาม คนนี้รักจริงหวังแต่งเหรอคะ

เขาเห็นเธอพูดเล่น ยิ้มกว้าง เขาจึงรู้สึกสบายใจขึ้นทันที ไม่หวังแต่งก็ทิ้งไว้ในป่าแล้วละไม่ไปตามกลับมาหรอก ป่านนี้เสือลากไปกินแล้วด้วยรู้มั้ยล่ะ ”

ก็เสือตัวนี้เก่งกว่าไวกว่า เจ้าเล่ห์กว่านี่คะ เสือในป่าก็ยังไม่ร้ายเท่าเลย เธอเอ่ยแล้วใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าอกเขา

มาว่าผัวเจ้าเล่ห์ได้ยังไงจ๊ะ เมียทีดีเขาต้องชมผัวว่าแสนดีรู้มั้ย เอ่อมิน..คุณไม่อยากไปหาคุณแม่ ไม่คิดถึงบ้านบ้างเหรอ ” เขาเข้ากอดคลอเคลีย หอมแก้มแดงซ่านของเธอไว้ มินตราทำท่าจะลุกหนีเหมือนเคย แต่ก็ต้องนิ่วหน้า และต้องนั่งลงที่เก่า

มินอยากไปกรุงเทพฯเหมือนกันค่ะ มินคิดถึงแม่ คิดถึงน้อง เราไม่เคยจากกันนานๆแบบนี้เลยนะคะ แต่คงยังไปไม่ได้ ข้อเท้ายังไม่หายเจ็บเลย เดินไม่ถนัดเลยน่ะคงอีกสักพักหนึ่ง คุณหมอไม่อยากให้มินขยับบ่อยๆจะยิ่งหายช้า”

งั้นเอาเบอร์บัญชีคุณแม่มา ผมจะไปโอนเงินเข้าบัญชีให้คุณแม่คุณ ท่านไม่มีเงินใช้เหรอเปล่า มินจะได้ไม่ต้องห่วงแม่ แล้วน้องล่ะจะต้องใช้เงินไหม ”

เอ่อ..แม่ก็พอมีใช้ค่ะคุณพี มินส่งเงินเดือนไปให้แม่แล้วค่ะ ที่คุณให้เงินเดือนเมื่อเดือนก่อนไงคะ ”

แค่หมื่นห้า คุณแม่กับน้องจะพอใช้เหรอมิน ”

พอสิคะ มินยังบอกให้แม่เอาเงินไปใช้คนแถวๆบ้านที่เคยยืมเขามาด้วยเลยค่ะ เป็นหนี้เขาอยู่หลายบ้าน คงประมาณห้าพันน่ะค่ะ ยืมมาบ้านละพันบ้านละห้าร้อย แม่ใช้เขาหมดแล้วละค่ะ แม่ยังโทรมาดีใจเลยนะคะ ที่ได้ใช้หนี้เขาเสียที ” คำที่เธอบอกเล่าทำให้รพีขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

มิน..คุณลำบากขนาดนั้นเลยเหรอ ” เขาจับมือเธอไว้ทั้งสองข้าง แล้วมองหน้าเธอเอ่ยถาม

มินตรานิ่งเงียบไม่เอ่ยบอกอะไร เพียงแต่หลุบสายตาลง จนเขาต้องเชยคางเธอขึ้น มินต่อไปนี้คุณจะไม่ลำบากอีกต่อไปแล้วนะ วันนี้ผมจะโอนเงินให้คุณแม่ไปไว้ใช้ก่อนห้าล้าน เดี๋ยวผมจะให้นิพิธไปโอนให้ ผมขอโทษที่ไม่เคยถาม ผมไม่ได้คิดจะได้ลูกสาวท่านแบบฟรีๆนะมิน ผมรักลูกสาวท่าน และคุณแม่คุณก็จะไม่ผิดหวังในตัวคุณ ไม่ผิดหวังในตัวผมนะ ”

ห้าล้าน....ห้าล้านบาทเหรอคะ เธอทำสีหน้าตื่นๆ จ้องหน้าเขาเป๋อเหลอทวนคำในจำนวนเงินที่เขาบอก

เขาพยักหน้าน้อยๆ จ้ะ ผมคงไม่มีเงินสกุลอื่นหรอกนะ เขาตอบพร้อมกับหัวเราะขำ ที่เธอทำสีเหน้าแบบนั้น และเอ่ยต่อ  แต่ไม่ได้เป็นสินสอดนะจ๊ะ ให้ท่านไว้ใช้ คุณแม่จะได้จัดบ้าน ทำบ้าน หรือว่าทำอะไรก็ได้ ซื้อเสื้อผ้า ซื้อรถ งั้นเราโอนให้ท่านสิบล้านดีกว่านะ บอกให้ท่านซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ ตบแต่งบ้านใหม่ทั้งหมดเลย ผมจะได้พาเถ้าแก่ไปสู่ขอคุณไง แล้วก็อาจจะทำพิธีหมั้นที่บ้านคุณ แล้วมาแต่งกันที่บ้านภาสกรณ์พงศ์ ดีมั้ย ” รพีวาดโครงการณ์ขึ้น

เธอมองหน้าเขานิ่งๆ จ้องตาเขาจนปลายจมูกชนปลายจมูกเขา อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามอย่างต้องการความมั่นใจ คุณไม่เปลี่ยนใจใช่มั้ยคะ ”

เขาหัวเราะขำคำถาม และสีหน้าของเธอ ฮื่อ..ไม่เปลี่ยนใจจ้ะ ”

แม้ว่าอาจจะมีเรื่องที่มินทำให้คุณโกรธ ก็จะไม่เปลี่ยนใจเหรอคะแน่ใจนะคะ ”เธอยังจ้องหน้าเขาจนใกล้ ถามเขา อย่างต้องการที่จะแน่ใจที่สุดอีกครั้ง  

แน่ใจจ้ะ ผมไม่เปลี่ยนใจ ไม่ว่าเรื่องอะไร ”

เย้!!!จริงๆนะคะ อย่าหลอกมินอย่าผิดสัญญากับมินนะคะ ” เธอเอ่ยพร้อมกับโถมเข้ากอดเขาไว้

ไม่ผิดสัญญาแน่นอนจ้ะ ผมจะไม่โกรธเรื่องอะไรทั้งนั้น จะโกรธอยู่เรื่องเดียวก็คือคุณนอกใจผม เข้าใจมั้ยจ๊ะ ”

นี่คือคำสัญญาที่เขาพูดอย่าง เป็นมั่นเป็นเหมาะ และโทรเรียกนิพิธมาและเดินหายเข้าไปในห้อง เพื่อเขียนเชคเงินสดสิบล้านเข้าบัญชีที่มินตราจดให้

นิพิธมองหน้ามินตราซึ่งยิ้มให้เขา เมื่อเขานั่งลงตรงข้ามกับเธอ สีหน้าของมินตราเปี่ยมสุข ...ตกลงเงินได้ซื้อเธอไปแล้วสินะ เขาจะมีความหวังใดเหลืออยู่ เพราะที่ผ่านมาเขาก็เพียงได้แต่มองเธอเหมือนดอกไม้ดอกสวย ที่เขาพยายามใจเย็นที่จะค่อยๆเอื้อมไปเด็ดเมื่อถึงเวลาอันควร แต่เขาช้ากว่าคนที่มีเพาเวอร์อย่างเจ้านาย  ซึ่งมันไม่มีทางใดที่จะเอาชนะได้เลย  ฉุดเหรอ...คำของแพงแล่นเข้ามาในสมอง เหมือนหนังไทยในยุคหนึ่ง ที่จะใช้กำลังเข้าฉุดคร่าผู้หญิงไปทำเมีย ซึ่งชั่วช้าสิ้นดี แพงคิดได้อย่างไงหรือว่าหล่อนบ้าไปแล้ว....

มินตรามองหน้านิพิธ ชายหนุ่มสูงเพรียวเรียกว่าหุ่นดี ดวงตาโตเรียว คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ริมฝีปากแดง ผิวหน้าเขาเกลี้ยงเนียนรอยยิ้มของเขาเก๋ เพราะมีเขี้ยวน่ารักอยู่ที่มุมปากข้างหนึ่ง และตั้งแต่เขาไปดูแลงานในไร่แทนเธอผิวขาวของเขาออกจะคล้ามแดด และวันนี้เขามองหน้าเธอด้วยสายตาและสีหน้าเศร้าสร้อยเหม่อลอย ซึ่งหญิงสาวไม่เข้าใจในอากัปกิริยาแปลกๆของเขานัก  

คุณนิพิธ..กำลังคิดถึงใครอยู่เหรอคะ ” มินตราเอ่ยถาม เมื่อเห็นเขานั่งเหม่อๆ

เอ่อ..เอ่อ เปล่านี่ครับไม่ได้คิดถึงใครเลย ”

จริงเหรอคะ คิดถึงคนอยู่ไกลเหรอเปล่าคะวันนี้คุณหน้าเศร้าจังค่ะ ” เธอถามด้วยสีหน้าเหมือนจะล้อเลียน เพราะรู้ว่านิพิธเป็นคนเชียงใหม่

คิดถึงคนอยู่ใกล้มากกว่าครับ ผมอยากจะบอกเขาว่ารัก แต่มันก็สายเกินไป ” เขาเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าเธอ ให้สายตาบอกความในใจ

แต่มินตราไม่ได้เข้าใจ เพราะเธอคิดว่าเธอไม่ได้เป็นนางสาวมินตราอีกแล้ว ซึ่งเขาก็รู้ดีทุกอย่าง

อยู่ใกล้แค่ไหนคะคนแถวนี้เหรอคะ มินรู้จักมั้ยคะ มินเคยเห็นมั้ยคะบอกมินหน่อย  ” เธอรัวคำถามเข้าใส่ พร้อมกับรอยยิ้มและมีสีหน้าใคร่รู้เต็มที่

เขาจ้องหน้าเธอตรงๆอีกครั้ง สายตาอาวรณ์มองเธอนิ่งๆของเขา บอกสิ่งที่อยู่ในใจ ที่มินตราเริ่มจะเข้าใจ และทำสีหน้ายิ้มเฝื่อนๆออกมาทันที ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อยๆส่ายหน้าน้อยๆ

เอิ่ม..คงไม่ได้หมายถึงมินหรอกนะคะ ”

แล้วถ้าผม..หมายถึงคุณล่ะ ” เขาย้อนถาม

เธอส่ายหน้าทันที ทำสีหน้าเหมือนกำลังกลืนยาขม อย่าพูดเล่นอย่างนี้สิคะ หึ ๆ” เธอหัวเราะ สีหน้าแหยๆ และยิ้มกระเรี่ยกระราด ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเอื่อยๆอ่อยๆ

เอ่อ....มินคิดว่า.... เธอหัวเราะแหะๆออกมาอีก อืม..คงไม่ค่อยดีมั้งคะ มินมีสามีแล้วนะคะ และเราก็เป็นเพื่อนกัน แล้วมินก็ไม่อยากให้คุณคิดแบบนั้น มันจะทำให้เรามีพิรุธในใจน่ะค่ะ ”

แต่ความรักมันเกิดขึ้นแล้ว และมันก็ดับยากเสียด้วยสิครับ ” เขาเอ่ยสารภาพความในใจ

ถ้าคุณจะรักแบบเพื่อนก็ได้นี่คะ ”เธอเอ่ยเสียงเบาๆ

มันคงเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ในเมื่อมันมีความรู้สึกนั้นมาตั้งแต่แรกพบ ” เขาเอ่ยบอกตรงๆ

แล้วคุณมาบอกมินทำไมล่ะคะ ตอนนี้มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว มินกลัวนะคะ ที่จู่ๆคุณก็บอกแบบนี้น่ะ เพราะคุณไม่เคยพูดอย่างนี้กับมินและมันก็ไม่ดีหรอกค่ะ ” เธอเอ่ยด้วยสีหน้าจืดๆเจื่อนๆสายตาที่มองชายหนุ่มมีแววหวาดหวั่น

กลัวผมน่ะเหรอ คุณควรกลัวคนที่เขาเจ็บเคียดแค้นคุณมากกว่านะครับ เพราะคนที่รักจะไม่มีทางทำให้คุณเจ็บปวดหรือเสียใจหรอก ” คำของเขาทำให้มินตราไม่เข้าใจ และรู้สึกไม่สบายใจขึ้นทันที

อย่าพูดอย่างนี้กับมินอีกนะคะ ถ้าคุณรพีได้ยินจะทำให้คุณลำบาก มินอยากให้เราเป็นเพียงเพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้นค่ะ มินจะลืมที่คุณพูดวันนี้ และอยากให้คุณลืมความรู้สึกนี้ด้วยค่ะ ”

“ เพราะเงินเท่านั้นเหรอครับ ”

คำถามเพียงสั้นๆของเขาทำให้มินตราหน้าร้อนผ่าว ก่อนจะเอ่ย

“ คุณมองมินผิดไปแล้วละค่ะ ความรักของมินไม่ได้มีเหตุผลมาจากเงิน แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะบอกคุณว่าเพราะอะไรหรอกค่ะ มินเสียใจนะคะที่คุณคิดอย่างนี้ ” มินตราเอ่ยแล้วสบสายตาเขานิ่งนาน ดังจะยืนยันคำพูดของตนเอง

“ ผมขอโทษครับ ” นิพิธเอ่ยพร้อมทั้งค้อมศีรษะลงนิดหนึ่ง สายตาเขาแสดงความเสียใจออกมาให้เห็น

“ ช่างเถอะค่ะ อย่าไปเก็บอะไรมาคิดเลยนะคะ เราจะยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไปค่ะ ”

รพีซึ่งยืนอยู่ที่ประตูห้อง เขาชะงักเท้าฟังคำพูดของสองหนุ่มสาว ตั้งแต่ประโยคแรกที่นิพิธเอ่ยกับมินตรา ซึ่งทำให้เขาต้องนิ่งฟัง เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่านิพิธพึงใจในมินตราตั้งแต่แรกพบ ที่เขารีบที่จะรวบรัดเธอ ก็มีเหตุผลนี้อยู่ด้วยเหมือนกัน....ทำไมนิพิธจึงเพิ่งจะมาเผยความในใจในขณะนี้ด้วยนะ เขามีอะไรในใจงั้นหรือ หรือว่านิพิธเกิดเสียดายที่เห็นว่าเราจริงจังกับมินตรา คงจะในประการหลังนี้แน่ๆ แต่เสียงของมินตราที่โต้ตอบนิพิธ เธอเหมือนกับว่าไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย เธอซื่อบื้อมาตลอดสินะ เขายังนึกว่าเธอรู้แล้วเสียอีกว่านิพิธพึงใจในตัวเธอตั้งแต่แรก เพราะเขาเห็นสายตาชื่นชมที่นิพิธมองมินตราเสมอ เขาเข้าใจในความรู้สึกของนิพิธดี  มินตราน่ารัก สวยใส อารมณ์ดี ไม่มีแต่งจริตและเป็นตัวของตัวเอง เธอเป็นผู้หญิงแบบที่ผู้ชายอยู่ใกล้แล้วมีความสุข เช่นที่เขาก็ยังรู้สึกเช่นนั้น และคนอื่นก็คงรู้สึกต้องการเช่นเดียวกันกับเรา เขาเดินออกมานิพิธจึงลุกขึ้นยืนและเดินมาที่เขา

ช่วยไปโอนเงินสิบล้าน เข้าบัญชีคุณแม่ของมินตราด้วยนะ ตามเลขบัญชีนี้นะ” เขาเอ่ยบอกและมองหน้าเด็กหนุ่มนิ่งๆ เหมือนจะอ่านใจ แต่นิพิธไม่ได้สบตาเขา รีบยื่นมือมารับเชคและเบอร์บัญชีจากเขา และเดินลงบันไดบ้านไป

เขามองหน้ามินตรานิดหนึ่ง ซึ่งเธอยังนั่งนิ่งขึงตกอยู่ในอาการเงียบงัน เหมือนยังตกตะลึงกับคำพูดของนิพิธ เขาเห็นเธอถอนหายใจ ออกมาน้อยๆจึงแกล้งถาม

นิพิธพูดอะไรให้คุณไม่สบายใจเหรอ ถึงได้ถอนหายใจ ”

เอ่อ....อืม ” เธออึกอัก และกลืนน้ำลาย ทำหน้าแหยๆ ส่ายหน้า เปล่านี่คะ ก็คุยกันเรื่องทั่วๆไป หมู่นี้คุณนิพิธเขาแปลกๆไปเท่านั้นเองค่ะ ”

แปลกยังไง ” เขาขมวดคิ้วเอ่ยถาม เพราะเขาเองก็รู้สึกเช่นกัน

มินบอกไม่ถูกค่ะ เขาดูเหม่อลอยเครียดคิดอะไรบางอย่าง เหมือนมีเรื่องทุกข์ใจน่ะค่ะ ”

เขาครุ่นคิดไปกับคำพูดของเธอ มินตราก็รู้สึกเหมือนที่เขารู้สึก นิพิธมีท่าทางเหม่อลอยอย่างที่เขาไม่เคยเป็น เรื่องของมินตราก็ไม่น่าที่เขาจะต้องครุ่นคิด ในเมื่อนิพิธก็เห็นว่าเขากับเธอ ก็มีอะไรกันมาเป็นเดือน หรือว่านิพิธเพิ่งจะทนไม่ได้ สายตาที่นิพิธมองมินตรา เขาก็เข้าใจดีว่านิพิธคิดยังไง เขาผ่านโลกมามากพอ ที่จะอ่านเด็กหนุ่มผู้นี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เพียงแต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมเขาถึงเพิ่งจะเริ่มออกอาการ และมาสารภาพรักกับมินตราในขณะนี้เท่านั้น ซึ่งมันเลยเวลามาแล้ว ที่เขาจะคิดหรือจะทำอะไร เขาเอ่ยขึ้นกับมินตราที่ยังคงนั่งขมวดคิ้ว

มินโทรไปบอกแม่สิ อ่ะนี่โทรศัพท์ ” เขาส่งโทรศัพท์ของตนเองให้

มินจะบอกว่ายังไงดีล่ะคะ นึกไม่ออกแม่คงจะงง ว่ามินไปเอาเงินมาจากไหน ตั้งมากมายขนาดนี้ ”

บอกอย่างที่คุณอยากบอก แล้วผมจะส่งเถ้าแก่ไปพูดเรื่องของเราทีหลัง บอกท่านเสียสิมิน....

เขาเอ่ยเร่งอย่างอยากรู้ว่ามินตรา จะพูดกับแม่ว่ายังไงบ้าง เขาไม่รู้เรื่องทางบ้านของเธอเลย และใคร่รู้เต็มที่ขึ้นมา มินตรารับโทรศัพท์มาถือไว้ กัดริมฝีปากตนเองนิดหนึ่ง ทำสีหน้าแหยๆมองเขา ใช้มือถูบนหน้าขาตนเองแรงๆ เหมือนเด็กๆ ที่กำลังคิดไม่ออก ทำให้เขานึกขันท่าทางของเธอ และสายตาที่เหมือนจะบังคับของเขา ก็ทำให้เธอจำต้องกดเบอร์ รพีบอกให้เธอเปิดโฟน เพื่อที่เขาจะได้ยินเสียงมารดาของเธอด้วย ซึ่งทำให้มินตราใจเต้นระทึก

แม่เหรอจ๊ะ นี่มินพูดนะจ๊ะแม่ คือว่า..เอ่อ มินโอนเงินไปให้แม่อีกจ้ะ แม่ไปดูบัญชีเองนะ มันเยอะไปหน่อยน่ะแม่ ”

 โอนมาทำไมล่ะลูกเอาไว้ใช้บ้างสิ แม่ก็พอมีแล้วนี่ลูก ที่มินโอนมาแม่ยังเหลืออีกตั้งหลายพัน เงินเก่าที่มินให้แม่ก่อนไปแม่ก็ยังไม่ได้ใช้อะไรนอกจากใช้หนี้ และให้ค่าเทอมน้อง แม่อยากให้มินเอาไว้ใช้บ้างไม่ต้องห่วงแม่กับน้องนักหรอกนะ แม่สบายดีทุกอย่าง แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ ที่อุตส่าห์ไปทำงานมาเลี้ยงแม่เลี้ยงน้อง งานหนักมั้ยล่ะลูก ”

เอ่อ..แม่จ๊ะ มินจะบอกว่าเงินที่โอนไปมันมากไปหน่อย สิบล้านจ้ะแม่ ”เธอไม่ได้ตอบคำถามมารดา แต่กลับเอ่ยจำนวนเงินที่โอนไป

เสียงปลายสายเงียบไปครู่ใหญ่จนลูกสาว ต้องเรียกอีกหลายครั้ง ก่อนที่ทางโน้นจะตอบกลับมา อะไรนะลูก แม่ฟังผิดเหรอเปล่า ”

ไม่ผิดจ้ะ สิบล้านจริงๆ ”

เสียงปลายสายเอ่ยอย่างร้อนรนขึ้นทันที มิน..ไปทำอะไรมา ไปเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้ ไปทำอะไรผิดกฏหมายเหรอเปล่า แม่ไม่ได้ต้องการเงินไม่บริสุทธิ์นะลูก แม่ไม่อยากได้ ถ้าลูกทำอะไรที่แม่ต้องเสียใจ แม่จะไม่รับเงินของลูก แม่สอนลูกมาตลอดว่า เงินที่เราทำด้วยน้ำพักน้ำแรง เราถึงจะภูมิใจนะลูก ทำไมมินถึงทำอย่างนี้ล่ะลูก ”

มินตรามองหน้ารพี ทำสีหน้าที่อธิบายไม่ถูกกับเขา แม่จ๋า..แม่ฟังมินก่อนสิจ๊ะ คือว่าเจ้านายของมินเขาให้น่ะแม่ เจ้านายของมินเขาสงสารมิน เขาอยากให้น่ะค่ะ เขามีเงินเยอะแยะไม่รู้จะเอาไปทำอะไรหมดน่ะ ที่เขาให้นี่ก็แค่เศษเงินเท่านั้นนะจ๊ะแม่ ”

มินพูดเป็นเด็กปัญญาอ่อน ใครเขาจะมาให้เงินมากมายขนาดนี้ล่ะลูก หรือว่ามินไปมีอะไรกับเขา คนรวยๆเขาก็จะเห็นมินเป็นแค่ของเล่นเท่านั้นนะลูก อย่าไปมีอะไรกับเขานะลูกนะ มินไม่เคยเป็นคนที่เห็นแก่เงินอย่างนี้นี่ลูก ถ้าลูกจะเอาตัวเข้าแลกเงินแม่จะเสียใจมากนะ เพราะแม่ยอมอดตายเสียดีกว่าที่จะให้ลูกไปทำอะไรแบบนั้นน่ะ ”เสียงเบาๆรัวเร็วกลับมาทันที

มินตราถอนหายใจเฮือกใหญ่ และมองหน้ารพีดังจะขอคำปรึกษา สีหน้าของเธอฝาดเฝื่อนเมื่อโดนมารดาตำหนิ แต่เขายังนิ่งขึงนิ่งคิด แม่ของมินตราสอนลูกไม่ให้เห็นแก่เงิน ครอบครัวของเธอมีความคิด สอนลูกมาอย่างดี ถึงแม้จะลำบากก็ไม่ยอมให้ลูกเอาตัวเข้าแลกเงิน อืม!นี่คือเบ้าที่หล่อหลอมเธอมาสินะ

แม่จ๋า...เปล่านะ มินไม่ได้ทำอย่างนั้นนะแม่ เอ่อ..คือว่าถ้ามินจะบอกความจริง แม่อย่าโกรธนะจ๊ะ คือความจริง มินถูกหวยน่ะแม่ มินถูกล๊อตเตอรี่รางวัลใหญ่จ้ะ มินไม่อยากบอกแม่ว่ามินซื้อหวย เดี๋ยวแม่จะว่ามินว่าบ้าหวยจนไม่มีกระบวยจะล้างหน้าน่ะแม่  มินถูกหวยจริงๆนะจ๊ะ  มินไปขอหวยกับเจ้าพ่อต้นไทร แล้วก็ขูดๆถูๆน่ะแม่ แล้วก็เอามาซื้อน่ะจ้ะ ก็เลยถูกหวยชุดสองใบ” เธอรีบอธิบายเมื่อรู้ว่ามารดาโกรธ จนเขาต้องอมยิ้มและกลั้นหัวเราะ ขำความคิดและท่าทางที่กำลังอธิบายของเธอ

อะไรนะมิน เจ้าพ่ออะไรไปขูดไปขออะไรน่ะ คิดได้ยังไงไปทำอย่างนั้น แม่ไม่เคยสอนลูกให้ไปทำอะไรแปลกๆแบบนั้นเลยนี่ลูก  แล้ะนึกยังไงไปทำอะไรแบบนั้นล่ะ ”เสียงของมารดาเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

ก็คนที่นี่เขาก็ไปขอหวยกันทั้งนั้นแหละจ้ะ มินก็เลยไปบ้าง มินก็แค่ไปเสี่ยงโชค มินอยากให้แม่มีเงินเยอะๆ จะได้ทำบ้านใหม่ให้มันดีๆไงจ๊ะ บ้านเรามันโทรมมากแล้วนะจ๊ะแม่ ”

งมงาย...อย่าไปอีกนะ ถ้าเป็นเงินบริสุทธิ์แม่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกลูก ดีเหมือนกัน แม่จะได้เอาเงินไปไถ่บ้านจากคุณหญิงเครือมาศเสียที เราจะได้ไม่ต้องย้ายไปไหนกันอีก ”

ประโยคสุดท้ายของมารดา ทำให้เธอตัวชาและเงยมองหน้ารพี หัวใจหล่นวูบเมื่อเขานิ่งขึงมองหน้าเธอ สีหน้าที่ยิ้มอยู่เมื่อครู่หุบลงทันที อีกทั้งสายตาที่มองหน้าเธอเย็นชา และหันหลังขวับ เดินเข้าห้องนอนไป มินตราวางสายจากมารดาลงแล้ว และไม่รู้จะทำยังไงต่อไปเหมือนกัน

บัดนี้เขารู้แล้วสินะว่าเธอมาทำงานที่นี่เพราะอะไร เขาคงเกลียด เขาคงชังน้ำหน้าเราแล้วสินะ เธอคิดและป้ายน้ำตาบนแก้ม ที่ร่วงรินพรูลงทันที แต่ความลับไม่มีในโลกหรอกมินตรา เขาไม่รู้วันนี้ เขาก็ต้องรู้เข้าสักวัน เราทะลึ่งไปรักเขาเองนี่ งานทุกอย่างก็สำเร็จแล้ว ถ้าเขาไล่ก็กลับ ก็ไม่ได้ลำบากอะไรอีกต่อไปแล้วละ จะเหลือเพียงเจ็บปวดทรมานกับที่ต้องทิ้งหัวใจไว้กับเขาเท่านั้น ความรักนั้นมันมาคู่กับความทุกข์เสมอ นิยามสำหรับความรักที่เธอชิงชัง

โลกทั้งโลกเหมือนจะถล่มลงมาตรงหน้า หมดสิ้นแล้วทุกอย่าง ความรักความสุข เพราะการที่มีเขาเป็นสุดยอดปรารถนาที่สุดสำหรับเธอในเวลานี้ ไม่ใช่เงินอีกต่อไปแล้ว แต่คนเราคงไม่โชคดีทุกอย่างไม่ใช่เหรอ ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง เราพร้อมแล้วที่จะเดินจากเขาไป สงสารเขาเหลือเกินที่พบกับผู้หญิงที่ร้ายกาจอย่างเรา

เกลียดมินเถอะค่ะคุณพี มินก็ไม่ได้ต่างจากคนอื่นนัก  

มินตราเดินเขยกๆลงไปข้างล่าง ไปนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้านริมเขื่อน หลังที่เธอเคยอยู่เคยนอน มองสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ น้ำตามากมายไม่รู้ว่ามาจากไหน รินไหลพรั่งลง อย่างไม่ขาดสาย สะอื้นฮักๆออกมา เจ็บใจตัวเองที่หลงรักเขา เจ็บใจไปกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น เพราะความจนตัวเดียวเท่านั้นที่ทำให้ต้องตกอยู่ในภาวะอย่างนี้  

 

รพีเข้ามานั่งอยู่ในห้องนอน สิ่งที่เขาคิดไว้แต่ทีแรกมันก็เป็นความจริงจนได้ แต่คำพูดของคุณแม่เธอไม่ได้ต้องการให้ลูกสาวเอาตัวเข้าแลกเงิน และไม่รู้เรื่องที่เธอทำ ต้องเป็นแผนการของคุณย่าแน่ เขาโทรศัพท์หาท่านทันที

คุณย่าครับ ตกลงคุณย่าจ้างมินตรามาเท่าไหร่  พีรู้แล้วนะครับคุณย่า ไม่ต้องมาปิดพีอีก ”

เรื่องอะไรตาพี แกมาคาดคั้นเอาความอะไรกับฉัน ”

ผมรู้เรื่องมินตราหมดแล้วนะครับ คุณย่าต้องบอกผมมา ว่าคุณย่าจ้างเธอมาเท่าไหร่ ”

ฉันบอกให้ก็ได้ว่าแค่เดือนละแสน ตกลงแกจะไล่เขาอีกคนใช่มั้ย ฉันรู้ว่าแกคงเบื่อแล้วสิ แกทำลายเขาแล้วนี่ ยายหนูมินแกเป็นเด็กดีเกินไป ยังไงก็เอาผู้ชายเจ้าชู้ประตูดินอย่างแกไม่อยู่หรอก แกส่งเขากลับมาฉันจะจัดการทุกอย่างเอง เขาเป็นหนี้เราอยู่ ทั้งบ้านก็หลุดจำนองแล้ว ฉันจะช่วยเด็กคนนี้เอง วันนี้ให้ตานิพิธ ขับรถมาส่งเขาที่กรุงเทพฯก็แล้วกันวันนี้เลยนะ ” เสียงของคุณหญิงเครือมาศยอมรับ และเอ่ยตำหนิหลานชาย สุดท้ายตัดสินใจให้เขาส่งหญิงสาวกลับด้วยเสียงที่เฉียบขาด  

คุณย่า คุณย่าจะเอายังไงกับพี คุณย่าทำอย่างนี้ทำไม ”

ฉันเพียงอยากให้แกได้พบคนดีๆไง หนูมินเป็นเด็กดีมาก แต่ฉันก็รู้ว่าแกมันใจหิน แกมันเสียท่านังนั่นแล้วแกก็มีอคติเห็นผู้หญิงเลวไปหมดทั้งโลก หัวใจแกมันด้านชาเกินไปส่งหนูมินกลับมา คนซื่อๆอย่างมินตราน่ะฉันนึกแล้วว่าไม่ทันคนอย่างแกหรอก และถ้าเขาท้องฉันก็จะรับเลี้ยงหลานเอง ห้ามแกมายุ่งเป็นอันขาด ”

คุณย่ากำลังทำร้ายพี เพราะผมรักยายมินตรา ยายเด็กซื่อบื้อนั่นคุณย่ารู้มั้ย แต่พีไม่อยากมีความรู้สึกว่าถูกหลอก เข้าใจมั้ยครับคุณย่า ” เสียงเขาโกรธเกรี้ยว

เขาไปหลอกเอาอะไรของแกล่ะ เขาขอเงินแกเหรอตาพี ”

ไม่ได้ขอ แต่ผมให้เขาเอง ”

อ้าว..แล้วแกจะบอกว่าเขาหลอกได้ยังไง ลูกเขาเป็นเด็กดีนะ ฉันยื่นข้อเสนอให้เขาเอง หนูมินน่ะรักแม่สงสารแม่ เป็นคนกตัญญู เขาไม่อยากทำแต่เพราะแม่เขาป่วย บ้านก็ถูกยึด เงินก็ไม่มี ฉันก็เลยอยากให้เขาได้พบกับคนดีๆอย่างแก แต่แล้วยายหนูมินก็เสร็จผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างแก แกอย่ามาบอกว่ารักเลย ฉันไม่เชื่อแกหรอก อีพวกรอบจัดที่ฉันส่งไป ยังเอาแกไม่อยู่เลย ซื่อบื้อแบบหนูมินเอาแกอยู่ก็คงประหลาดแล้วละ แกส่งเขากลับมา และห้ามมายุ่งเกี่ยวกับเขาอีกเข้าใจมั้ย ” คุณหญิงเครือมาศมีชั้นเชิงที่เหนือกว่าหลานชายเจ้าเล่ห์เสียอีก ท่านเอ่ยขู่ด้วยต้องการรู้ความในใจของหลานชาย

คุณย่า คุณย่าจะเอายังไงกับพี คุณย่าทำอย่างนี้ทำไม ”

ฉันเพียงอยากให้แกได้พบคนดีๆไง หนูมินเป็นเด็กดีมาก แต่ฉันก็รู้ว่าแกมันใจหิน แกมันเสียท่านังนั่นแล้วแกก็มีอคติเห็นผู้หญิงเลวไปหมดทั้งโลก หัวใจแกมันด้านชาเกินไปส่งหนูมินกลับมา คนซื่อๆอย่างมินตราน่ะฉันนึกแล้วว่าไม่ทันคนอย่างแกหรอก และถ้าเขาท้องฉันก็จะรับเลี้ยงหลานเอง ห้ามแกมายุ่งเป็นอันขาด ”

คุณย่ากำลังทำร้ายพี เพราะผมรักยายมินตรา ยายเด็กซื่อบื้อนั่นคุณย่ารู้มั้ย แต่พีไม่อยากมีความรู้สึกว่าถูกหลอก เข้าใจมั้ยครับคุณย่า ” เสียงเขาโกรธเกรี้ยว

เขาไปหลอกเอาอะไรของแกล่ะ เขาขอเงินแกเหรอตาพี ”

ไม่ได้ขอ แต่ผมให้เขาเอง ”

อ้าว..แล้วแกจะบอกว่าเขาหลอกได้ยังไง ลูกเขาเป็นเด็กดีนะ ฉันยื่นข้อเสนอให้เขาเอง หนูมินน่ะรักแม่สงสารแม่ เป็นคนกตัญญู เขาไม่อยากทำแต่เพราะแม่เขาป่วย บ้านก็ถูกยึด เงินก็ไม่มี ฉันก็เลยอยากให้เขาได้พบกับคนดีๆอย่างแก แต่แล้วยายหนูมินก็เสร็จผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างแก แกอย่ามาบอกว่ารักเลย ฉันไม่เชื่อแกหรอก อีพวกรอบจัดที่ฉันส่งไป ยังเอาแกไม่อยู่เลย ซื่อบื้อแบบหนูมินเอาแกอยู่ก็คงประหลาดแล้วละ แกส่งเขากลับมา และห้ามมายุ่งเกี่ยวกับเขาอีกเข้าใจมั้ย ” คุณหญิงเครือมาศมีชั้นเชิงที่เหนือกว่าหลานชายเจ้าเล่ห์เสียอีก ท่านเอ่ยขู่ด้วยต้องการรู้ความในใจของหลานชาย

 “ คุณย่า..พีจะส่งเขากลับไปได้ยังไงล่ะ เขาเป็นเมียพีนะ แล้วพีก็รักยายเด็กซื่อบื้อของคุณย่าด้วย พีขอเขาแต่งงาน พีรักเขาจริงๆเข้าใจมั้ยคุณย่า แต่พีเสียความรู้สึกที่เหมือนถูกหลอก คุณย่าคงเข้าใจนะครับ ” เสียงเขายังคงแค้นเคือง

แกจะมาไม้ไหนกับฉัน ฉันไม่เชื่อแกหรอกว่า แกจะรักเด็กไม่เดียงสาอย่างหนูมิน แกจะให้เขาอยู่ปรนเปรอแก เพราะแกยังไม่เบื่อสินะ ส่งยายหนูมินมาวันนี้เลยนะ ฉันจะไม่ให้เขาอยู่ปรนเปรอแกให้เปลืองตัวอีกหรอก ”

 คุณหญิงเครือมาศเอ่ยยืนยันอย่างแข็งขันเช่นกัน และด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่สีหน้าท่านกลับปิติ และยิ้มกับโทรศัพท์อย่างมีความสุข ...

โถตาพี ยังไงลูกเสือก็ยังมีเล่ห์เหลี่ยมไม่ทันแม่เสือหรอก... ท่านนึกอยู่ในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

คุณย่า.พีกำลังโกรธทั้งคุณย่า ทั้งยายซื่อบื้อของคุณย่าด้วยนะครับ ” เสียงเขายังอาละวาดอยู่

ก็รู้ว่าแกโกรธ แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง ฉันก็ขอเขาคืนอยู่นี่ไง อย่ามาพูดว่ารักเลยตาพี ไม่ต้องมาหลอกคนผมสองสีอย่างย่าหรอก ย่ารู้ว่าแกไม่ได้รักหนูมิน ไม่เป็นไรหรอกลูกส่งเขากลับมา ย่าอธิบายกับเขาได้เพราะย่าก็บอกเขาไปแล้วว่า อย่าได้หลวมตัวไปมีอะไรกับแก แกได้แล้วไม่เท่าไหร่ก็เบื่อแล้วก็จะทิ้ง ย่าบอกเขาไปตั้งแต่แรกแล้ว ในเมื่อเขาอยากใจง่ายเองก็ช่วยไม่ได้  ย่าจะพูดกับเขาเองแล้วก็จะคืนโฉนดบ้านให้เขา เป็นการตอบแทนที่เสียสาวให้แกก็แล้วกันนะ ” คุณหญิงเครือมาศแสร้งเอ่ยเสียงอ่อนลง

คุณย่า..มินเขาไม่ได้ใจง่ายนะครับ พีหลอกเขาจนเขาต้องจำยอมเป็นของพี เขาเป็นเด็กดีนะครับ แล้วคุณย่าไปบอกเขาว่าพีได้แล้วจะทิ้ง พีก็ยิ่งดูแย่ในสายตาเขาสิครับ เสียงของหลานชายอ่อนลง อย่างตกหลุมพรางของคุณหญิงย่า ที่มีชั้นเชิงที่เหนือชั้นกว่า และรู้แล้วว่าหลานชายหลงรักแม่เด็กซื่อบื้อเข้าแล้ว

อ้าว..แล้วที่แกมาโวยวายกับฉันนี่ จะเอายังไงล่ะจะเอาคืนก็ไม่ให้แล้วจะเอายังไง ฉันงงนะ ” ผู้เป็นย่าแหวกลับมาทันที

พีจะให้คุณย่าไปขอมินกับแม่ของเธอ พี่จะแต่งงานกับไอ้เด็กบ๊องนั่นให้รู้เรื่องรู้ราวไปเลย จะได้สมใจคุณย่าไงครับ ” เขายังคงเอ่ยประชดประชัน  

ตาพี..แกรักเขาจริงเหรอ ถึงกับอยากจะแต่งงานด้วยน่ะ แกว่าเขาซื่อบื้อ บ๊อง แล้วจะอยากได้เขาไปทำไมล่ะ แต่งกันเสียเงินเสียทองเดี๋ยวแกก็เลิกไม่เอาละ..ฉันเบื่อกับความคิดอะไรสั้นๆของแกนะ และก็ขี้เกียจมาจัดงานจัดการไปสู่ขออะไร แกส่งเขาคืนมาเถอะไม่ตกไม่แต่งอะไรหรอก อยู่เป็นโสดไปจนกว่าจะพบคนที่ใช่สำหรับแกดีกว่านะ ”

แต่พีจะแต่ง และคนนี้แหละที่ใช่ คุณย่าไม่แต่งให้พีก็ไม่เป็นไร พี่ก็จะไปสู่ขอกับแม่เขาเอง ” เสียงของรพีกร้าวขึ้นอย่างเอาแต่ใจ อย่างที่คุณหญิงเครือมาศนั้นรู้อารมณ์ของหลานชายดี

งั้นแกก็พาเขามาหาฉัน ให้ฉันถามเขาก่อนว่าเขา อยากจะแต่งกับแกเหรอเปล่า ตอนนี้เขาคงขวัญเสียกับแม่พวกหิวกระหาย ที่ไปตบตีแย่งแกกันที่บ้านแย่แล้วมั้ง อีพวกเมียสัมภเวสีเร่ร่อนของแกน่ะ เขาอาจจะไม่อยากแต่งงานกับแกแล้วก็ได้ เพราะเขาก็จะได้บ้านคืน เงินก็พอมีใช้ไม่ต้องง้อแกแล้วนี่ ”

ใครบอกคุณย่าเรื่องนี้ครับ ”

คนอย่างคุณหญิงเครือมาศ ไม่มีไม่รู้อะไรหรอกตาพี ระวังแต่อีนังแพงก็แล้วกัน มันจะทำให้แกลำบาก แกจำไว้เถอะอีคนชั่วแบบนี้มันทำได้ทุกอย่างละ ”

เขาวางโทรศัพท์ลงแล้ว พร้อมทั้งจิตใจที่สงบลงด้วย เราบ้าไปเหรอเปล่า..ที่รักยายบ๊องนี่จนถึงอยากจะแต่งงาน ผู้หญิงที่เลิศเลอเพอร์เฟ็กส์ที่ชอบเราก็มีอีกมากมาย แต่เราทำไมไม่รัก แล้วเรารักเจ้าหล่อนตั้งแต่ตอนไหนกันนะ..เขานึกถึงวันที่เธอไม่สบาย ปากแดงจัด แก้มแดงเพราะฤทธิ์ไข้ เพ้อทั้งคืนเจ้าหล่อนเรียกแม่เรียกน้องจับมือเขาไปกอดไว้ พึมพำ คำที่เพ้อบอกความรักความห่วงใยในตัวมารดา

 ถึงแต่แรกจะไม่ได้รัก แต่ก็เกิดความเวทนาในตัวเธอขึ้นทีละน้อย เธอกระวนกระวาย กระสับกระส่ายไขว่คว้าเรียกหา เหมือนเด็กเล็กๆที่ต้องการความอบอุ่น เมื่อเขาลงนอนข้างแล้วโอบกอดเธอก็ซุกกายและหลับสนิท จนเมื่อรู้สึกตัวดี ก็โวยวายหาว่าเขาข่มขืน ทั้งโกรธแค้น ร้องไห้ร้องห่มไม่เคยเข้าใจกับการมีเซ็กส์ครั้งแรกของตัวเอง เขาเดินลงบันไดบ้าน เดินไปรอบๆหาเธอ และพบกับแม่ปลิก

ปลิกเห็นคุณมินมั้ย ”

ไม่เห็นตัวหรอกค่ะได้ยินแต่เสียงร้องไห้ เหมือนกับเด็กๆโดนตี อยู่ในบ้านริมเขื่อนน่ะคะ ”

เขาเดินเข้าไปหาเธอในบ้าน แต่มินตราหลับคุดคู้อยู่บนเตียงเหมือนเด็กๆ บนแก้มยังมีคราบน้ำตา มือยังกำผ้าเช็ดหน้าไว้ เขายืนมองเธอเงียบๆ โธ่เอ๊ย...ร้องไห้เสียหลับ ก็ดีเหมือนกันที่เรารู้ความจริง และเธอก็รู้แล้วว่าเรารู้ เราคงต้องใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองไม่ให้เธอดื้อเสียแล้วละ ก็เราอยากมีเมียเด็กนี่ และก็ยังเป็นเด็กบ๊องอีกด้วย...เขาเดินไปนั่งลงข้างๆเธอ และเขย่าตัวเธอเบาๆ 

นี่คุณ ตื่นขึ้นมาคุยกันหน่อยสิ เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ ”

มินตรารีบลุกพรวดขึ้นนั่งอย่างตกใจ มองหน้าเขาด้วยสีหน้าที่เหมือนจะร้องไห้อีก และจ้องมองหน้าเขานิ่งๆ ไม่เอ่ยอะไรออกมา

ทำหน้าได้ใสซื่อดีนี่ ยังมีอะไรที่หลอกผัวอีกมั้ย เมียที่ดีเขาเป็นกันยังไงล่ะ หลอกผัวเหมือนผัวเป็นคนโง่อยู่อย่างนี้นี่นะ เงินก็โอนไปให้แล้วนี่ สบายแล้วละ แล้วตกลงจะเอายังไงต่อไปล่ะ ” เขาถามด้วยคำพูดที่แดกดันถากถาง จากสีหน้าเย็นชา

เอ่อ...มินไม่ได้คิดจะหลอกเงินคุณนะคะ มินจะคืนเงินสิบล้านให้คุณค่ะ และมินก็จะกลับไปหาแม่ กลับบ้าน คืนทุกอย่างให้คุณ กับคุณหญิง มินจะพาแม่ไปหาบ้านเช่าอยู่ค่ะ ” เธอเอ่ยตอบแล้วก้มหน้าลง ซับน้ำตาสะอื้นกระซิกๆ

เออดีนะ..เป็นความคิดที่ดีเหมือนกันนี่ ตกลงคุณจะคืนเงินให้ผมจริงๆเหรอ แน่ใจนะมิน อ้อยเข้าปากช้างแล้ว คงจะได้คืนยากแล้วละ ” เขาเอ่ยกระทบกระเทียบเปรียบเปรย ปั้นสีหน้าเย้ยหยันอย่างไม่เชื่อ

มินจะโทรไปหาแม่ ให้แม่โอนเงินคืนมา และจะคอยอยู่ที่นี่เป็นตัวประกัน พอแม่โอนเงินมา มินก็จะไปค่ะ พอใจมั้ยคะ”

ไม่พอใจ คุณต้องทำงานที่นี่ต่อไปจนครบสัญญาปีหนึ่ง ปีหนึ่งสิบล้าน กับบ้านอีกหลังหนึ่ง เงินเดือนจากคุณย่าอีกแสน จากที่นี่อีกหมื่นห้ารวยกันไปเลย วิธีรวยทางลัดมันก็ไม่ยากสำหรับผู้หญิงเลยนะ หึๆ” เขาเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มเย้ย

ไม่ต้องมาแดกดันด่าว่ามินหรอกค่ะ มินจะไม่ต้องการอะไรจากคุณอีก มินจะคืนให้ทุกอย่าง แล้วคุณล่ะที่คุณหลอกมินล่ะ คุณเคยคิดมั้ยว่ามินจะเสียใจ ในเมื่อมันก็กลับคืนมาเหมือนเงินทองไม่ได้ ”

เสียดายนักเหรอที่ให้ผัวน่ะ คิดจะไปจากผัวเอาตัวเองไปใส่ตะกร้าล้างน้ำ หลอกไอ้ผู้ชายหน้าโง่ต่อไปอีกใช่มั้ยล่ะ ”

มินตราฟิวส์ขาดที่เขาว่าแดกดันเธอ เธอจึงรัวใส่เขาอย่างประชดประชัน  ใช่.....มินจะจับตัวเองใส่ลงไปในโอ่ง ในอ่าง ลงไปในสระล้างตัวเอง แล้วก็ไปหลอกคนอื่นต่อไปอีก จะไม่อยู่กับผัวเฮงซวยอย่างนี้หรอก เมื่อกี๊ยังสัญญาอยู่เลยว่าจะไม่โกรธเรื่องอะไรทั้งนั้น แล้วก็ผิดสัญญาโกรธเหมือนหมาบ้า ปากก็จัดว่าเมียสารพัด ไม่ต้องมาบอกอะไรอีก ต่อไปนี้ไม่ต้องมาสัญญา เพราะมินจะไม่เชื่ออะไรอีก  มินจะไปจากคุณพร้อมทั้งคืนทุกสิ่งทุกอย่างให้คุณ แล้วก็ไปหาผัวใหม่พอใจมั้ย ”

คำว่ามีผัวใหม่ของเธอ จุดชนวนระเบิดขึ้นทันที   อยากมีนักใช่มั้ยผัวใหม่น่ะ ทำไมผัวคนนี้มันไม่ถึงอกถึงใจใช่มั้ยมินตรา อยากเปลี่ยนรสเปลี่ยนชาติใหม่ใช่มั้ย ”


*มาอ่านตอนหน้าที่มินตราถูกลงโทษกันค่ะ รับรองความสนุกจนถึงบทสุดท้าย อย่าลืม@มาเป็นแฟนพันธ์แท้&คอมเม้นท์มาให้กำลังใจกันนะคะ มีรางวัลเป็นหนังสือ3เล่มค่ะ*



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #25 tookta12 (@tookta12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 11:10
    น่าสงสารทั้งคู่เลย
    #25
    0