ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,062 Views

  • 32 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    7,062

ตอนที่ 30 : ก่อนที่ปีร์จะล่วงล้ำ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ก.ค. 61


ปกตำหนักรักข้ามภพ


พระองค์ชายชล


แพรวา


ปีร์


ตอนที่ 30 ก่อนที่ปีร์จะล่วงล้ำ

 

คืนก่อนการเดินทาง แพรวาเศร้าสร้อยลง เธอรู้สึกถึงความว้าเหว่ที่จู่โจมเข้ามาหาอีกครั้ง บ้านหลังนี้เป็นที่ที่เธอรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยที่สุด เพราะไม่ว่าจะทุกข์จะสุขก็เป็นสถานที่ที่เธอได้อาศัยคุ้มภัย ได้ทอดกายลงนอน จะร้องไห้หรือหัวเราะก็ไม่ต้องหวาดหวั่นสิ่งใด มันจึงเหมือนเป็นอาณาจักรส่วนตัวของเธอ และเป็นเงินจากน้ำพักน้ำแรงที่ตนเอง สร้างมันมาด้วยสองมือ ทุกอย่างของที่นี่จึงเป็นความภาคภูมิใจที่สุดของเธอ

 และบ้านหลังนี้ก็ยังเป็นสถานที่ ที่เธอกับเขาได้สร้างวิมานรักด้วยกัน เธอยังนึกภาพของวันนั้นในห้องนี้ เธอต้องการที่จะทำให้เขาได้พบกับความเสน่หาที่ได้ร้างราห่างกันมาแสนนาน และเธอเองที่เป็นคนเริ่มต้นบทอัศจรรย์อันเร่าร้อนกับเขา โดยที่ลงนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเขา โอบกอดเขาและต่างก็แลกจูบกันอย่างโหยหา เพลิงรักลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว จนมิอาจจะห้ามใจ และต้องเป็นตรงนี้อย่างไม่อาจรั้งรออะไรได้อีก กลิ่นกายเขาเป็นเสน่ห์ที่รัดรึงใจ จนไม่อาจหักห้ามอารมณ์ปรารถนาไว้ได้

แพรคิดถึงพี่ ต้องการพี่เพียงคนเดียวนะคะ แพรรักพี่เหลือเกินพี่รู้ไหมคะเธอกระซิบสวาทพร้อมทั้งกอดจูบ โลมไล้ไปบนเรือนกายที่เธอถวิลหา มือบางปลดเปลื้องเสื้อผ้าเขาออกดังบ้าคลั่ง

แพรวา แพร...เขาครางครวญเมื่อถูกโจมตีจากข้าศึกตัวน้อยไม่หยุดยั้ง

และเขาเองก็แทบจะทนให้เธอซุกซนต่อไปไม่ได้  แสงไฟที่อร่ามเรือง ทาบทากายเขางดงามดังรูปปั้นของเทพบุตรกรีก ที่แพรวาโหยหาอย่างหลงใหล ปลายนิ้วของเธอพรมพราย ลงบนเรือนร่างรูปปั้นที่งดงามนั้น ด้วยหัวใจที่หวานหวามเปี่ยมสุข กายเธอดังถูกเพลิงเผาเจียนมลาย หัวใจใคร่รู้อย่างเหลือเกินว่าเขายังจำรสรัก ที่ต่างก็เคยมอบให้แก่กันได้หรือไม่ ยังจำความสำราญที่บงการให้เธอเคยถวายให้ได้ไหม

รับสั่งสิเพคะว่ายังทรงโปรดแพรวาคนนี้อยู่ รับสั่งสิเพคะเธอกระซิบเร่งเร้ารำพันทูลถามดังอยู่ในวันเวลาของอดีต

อย่าแกล้งพี่ แพรวาพี่จะขาดใจเพราะเจ้าเสียงที่ตอบกลับทำให้เธอแน่ใจแล้วว่า ทรงมิเคยลืมเลือนรสสวาทจากเธอเลย

 

ปีร์ขับรถมาหาแพรวา พร้อมทั้งอาหารการกิน เขารู้ว่าแพรวาเศร้าสร้อย สีหน้าของเธอเหงาหงอยลง เขาเข้าใจว่าแพรวาต้องจากพรากกับสิ่ง ที่เป็นที่รักอีกอย่างหนึ่งคือบ้าน เขาอยากเอ่ยปลอบเธอ อยากทำอะไรสักอย่างที่ทำให้เธออบอุ่น ปีร์เดินช้าๆ เข้าไปกอดเธอไว้หลวมๆ เหมือนจะเพียงแค่ปลอบประโลม จูบลงที่เรือนผมเบาๆ

เธอซบหน้าลงกับบ่าเขาไว้ ปีร์...แพรใจหายจังเลย ทำไมแพรต้องจากทุกสิ่งทุกอย่างที่แพรรัก ละทิ้งอาชีพ ละทิ้งบ้านที่เคยอยู่เคยนอน จากกับคนที่รัก แพรไม่อยากไปแล้วละปีร์ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แพรกลัวว่าการที่แพรไปอยู่ที่นั่น แพรจะยิ่งแย่และจะไปเป็นภาระให้คุณแม่ปีร์ แพรกลัวใจตัวเอง

แพรวา...งั้นแค่ไปเที่ยวก็ได้นะดีไหม ไปดูก่อนว่าอยู่ได้ไหม ถ้าแพรรู้สึกว่าอยู่ไม่ได้ก็กลับไม่เห็นจะยากเลยนี่ ตอนนี้ ปีร์พักงานที่ทำไว้ทั้งหมด งานปีร์อิสระไม่ได้ขึ้นแก่ใครนะแพร ปีร์จะเอางานที่ต้องส่งมาเรียบเรียงข้อมูลที่ทำๆ ไว้ เขียนเป็นต้นฉบับเสียที ปีร์ตั้งใจจะเอางานไปทำด้วย และก็จะได้พักผ่อนเสียบ้าง แต่ถ้ามันจำเป็นจริงๆ ปีร์ก็จะหยุดงานทั้งหมดอยู่เป็นเพื่อนแพรนะจ๊ะ

ปีร์...แพรบอกปีร์ตรงๆ นะ แพรจะไม่มีวันแต่งงานใหม่ แพรไม่อยากให้ปีร์มาทุ่มเทอะไรกับแพร เพราะแพรตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

แพรวาอย่าดูถูกหัวใจปีร์อย่างนี้สิ ปีร์ทำทุกอย่างให้แพรไม่ได้คิดหวังผลภายหน้า แต่ปีร์ทำให้แพรแล้วปีร์มีความสุข ปีร์จะไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ แพรจะไม่ให้ปีร์เลยเหรอ ให้ปีร์ทำทุกอย่างให้แพรในฐานะเพื่อนก็ได้นี่ หรือในฐานะอะไรก็ได้ที่แพรอยากให้ปีร์เป็น

ปีร์เอ่ยอ้างเหตุผลหว่านล้อม เพราะต้องการให้แพรวาคลายความหวาดหวั่น ซึ่งทำให้แพรวามองหน้าเขาด้วยสายตาค้นหา ซึ่งเขาก็สบตาเธอนิ่งๆ เพื่อแสดงความจริงใจ

 

และในที่สุดเช้ามืดวันรุ่งขึ้นแพรวาและปีร์ก็ออกเดินทาง มาถึงที่รีสอร์ตของคุณแม่ปีร์ที่เกาะกูด ก็เกือบเที่ยง สองแม่ลูกกอดกันหอมแก้มกันเบาๆ เธอมองภาพสองแม่ลูกแล้วยิ้มน้อยๆ อย่างรู้สึกมีความสุขไปด้วย ปีร์แนะนำแพรวาให้รู้จักแม่

แพร...นี่คุณแม่ของปีร์จ้ะ

หญิงวัยหกสิบต้นๆ ที่ยังดูสาวกว่าวัย มองแพรวาด้วยใบหน้าที่ยิ้มละไม ท่าทางของท่านใจดีอย่างที่ปีร์บอก และเดินเข้ามาโอบกอดแพรวาไว้ ซึ่งเธอก็พนมมือไหว้และโอบกอดตอบท่าน

แม่ดีใจจ้ะที่หนูแพรจะมาอยู่ด้วย แม่อยู่ที่นี่กับพ่อแล้วก็พวกลูกน้องเด็กๆ ไม่กี่คน มีหนูมาอยู่ด้วยก็ดีนะ ท้องกี่เดือนแล้วล่ะหนูแพร ตาปีร์ทำไมไม่จัดการแต่งงานให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียล่ะลูก จะอยู่ในอาชีพไหนแม่ว่าคนเราก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวกันทุกคนแหละไม่เห็นต้องไปปิดบังสังคมอะไรกันเลยนี่ลูก

แพรวาหันไปมองหน้าปีร์ ต้องการให้เขาอธิบายแทนเธอ ปีร์จึงเอ่ยขึ้นกับมารดาเบาๆ แม่ครับ...ฟัง ปีร์ก่อน มันไม่ใช่อย่างที่แม่เข้าใจ คือว่า...

ปรีย์กำลังที่จะอธิบายให้มารดาฟัง ถึงเรื่องของเขากับแพรวา แต่พ่อเลี้ยงของเขาก็โผล่เข้ามาขัดจังหวะการสนทนา ปีร์รีบยกมือไหว้ชายร่างใหญ่ หน้าตาแย้มยิ้มเป็นกันเองทันที และหันมาแนะนำแพรวา ซึ่งเธอก็รีบยกมือไหว้ทำความเคารพ

ไหว้พระเถอะลูก ตัวจริงของหนูสวยกว่าในโทรทัศน์เสียอีกนะ เราสองคนดูละครที่หนูเล่นทุกเรื่องเลยละ คุณยาใจเขาภูมิใจอวดใครต่อใครไปทั่วถึงว่าที่ลูกสะใภ้ เอารูปหนูกับพ่อปีร์ในหนังสือดารามาดูทุกวัน อืมไปๆ มาๆ ได้หลานเสียแล้ว ดีๆ อยากอุ้มหลานกับเขาจะแย่แล้ว ต่อไปนี้จะได้เป็นย่าเป็นปู่กับเขาสักทีคุณสุทินพ่อเลี้ยงของปีร์เอ่ยด้วยความยินดี

แหมคุณทิน...คุณก็เหมือนกันแหละ เล่นคุยเสียหัวเกาะท้ายเกาะ แถมเอารูปไปอวดใครต่อใครอีก แล้วนี่พอมีหลานไม่ยิ่งกว่าฟุ้งเลยสิคราวนี้น่ะมารดาของปีร์เย้าสามีกลับ

แพรวายิ้มแหยๆ และหันมามองหน้าปีร์ดังจะปรึกษา ด้วยสีหน้าเธออิหลักอิเหลื่อ ปีร์เองก็มีสีหน้าไม่แตกต่างกับเธอเช่นกัน คุณยาใจเรียกให้เด็กขนของไปไว้ที่รีสอร์ตหลังเล็ก ที่อยู่หลังท้ายสุด และเป็นหลังที่เงียบสงบน่าอยู่ อีกทั้งห่างจากหลังอื่น ซึ่งทุกหลังปลูกสร้างในรูปแบบสไตล์บาหลีสวยงาม ตบแต่งด้วยเครื่องเรือนที่เป็นไม้ทั้งหมด และยังมีอาคารสองชั้นที่เป็นห้องให้เช่าอยู่ในพื้นที่ด้านหลัง ทั่วบริเวณมีไม้ดอกไม้ประดับถูกปลูกไว้ประดับประดางดงาม เป็นระเบียบลดหลั่นกันไป คุณยาใจบอกให้ลูกชายพาเธอเดินไปเรือนพัก เธอกับปีร์จึงเดินตามไปที่บ้านหลังนั้น ที่มีชื่อติดอยู่ที่ฝาผนังหน้าหน้าบ้านว่า บ้านอุ่นไอรัก

ปีร์ขนข้าวของเข้าไปเก็บไว้ข้างใน แพรวานั่งลงที่หน้าเรือนที่มีระเบียง หันหน้าออกไปชมทะเล เธอหมดแรงอ่อนละโหย ด้วยอาเจียนออกมาในขณะที่นั่งเรือมาที่เกาะถึงสองครั้ง ปีร์เดินกลับออกมานั่งลงข้างๆ แพรวาหันมามองหน้าเขาด้วยสายตามีคำถาม

แพร...แล้วปีร์จะค่อยๆ อธิบายกับแม่กับคุณลุงทีหลังนะอย่าคิดมากล่ะ

ท่านจะคิดยังไงกับแพรคะ เพราะข่าวของเราก็มีมาตั้งนานแล้ว ใครๆ ก็คิดแบบคุณแม่คุณพ่อปีร์กันทั้งนั้น เราจะมีวิธีบอกกับท่านยังไง ที่จะไม่ทำให้ท่านรู้สึกไม่ดีกับเราล่ะคะหญิงสาวเอ่ยปรารภอย่างรู้สึกกังวล

อย่าเพิ่งไปคิดอะไรมากเลยนะแพร ไว้เราก็ค่อยๆ หาวิธีอธิบายกันทีหลัง คิดตอนนี้ก็เครียดเปล่าๆ ปีร์ผิดเองที่ไม่ได้คิดเรื่องนี้ไว้ล่วงหน้า ตอนที่โทร.มาถามท่านเรื่องยาแก้แพ้ท้อง แม่ก็ถามเหมือนกันว่าซื้อให้ใคร แต่ปีร์กำลังห่วงแพร ก็บอกท่านว่าซื้อให้แฟน แต่ไม่ได้เอ่ยชื่อแพรนะ ปีร์ไม่นึกว่าท่านจะเข้าใจแบบนี้ ตอนโทร.บอกว่าจะให้แพรมาพักอยู่ที่นี่สักพักหนึ่ง ท่านก็ถามว่าทำไม ปีร์ยังบอกว่ามาแล้วจะเล่าให้ฟัง แต่ยังไม่ทันเล่าแม่ก็ผูกเรื่องขึ้นมาแบบนี้เลย อย่าโกรธปีร์นะแพร ปีร์ลืมนึกไปว่า แม่ก็คงรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเรากับข่าวนี้ เพราะแม่เคยถามปีร์อยู่ครั้งหนึ่ง ปีร์ก็บอกว่าเรากำลังจะหาเวลาแต่งงานกันอยู่ชายหนุ่มเอ่ยอธิบายเพราะเกรงว่าแพรวาจะคิดมาก

แพรไม่ได้โกรธปีร์หรอกจ้ะ ไว้เราค่อยๆ คิดก็ได้เนอะ แพรเองก็รู้สึกยังไม่อยากคิดอะไรเลย มันเวียนหัว เมาเรือบอกไม่ถูก ท้องไส้มันปั่นป่วนไปหมดน่ะ

งั้นแพรไปนอนพักก่อนนะ แล้วไงเดี๋ยวปีร์จะไปคุยกับแม่ และถ้าได้โอกาสปีร์จะรีบหาทางบอกเลยนะเขาเอ่ยในขณะที่พาเธอเดินเข้ามาในห้อง ส่งเธอที่เตียงนอน แพรวาทอดกายลงนอนหลับตานิ่งๆ อย่างรู้สึกยังคลื่นไส้ไม่หาย ยาแทบจะช่วยอะไม่ได้เลย เพราะทั้งอาการแพ้ท้องและเมาเรือผสมกัน

ปีร์คะ...แล้วค่อยหาโอกาสดีๆ บอกท่านดีกว่านะคะ ยังไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ เรื่องนี้คงต้องค่อยๆ อธิบายดีกว่า เพราะเรื่องมันลึกลับซับซ้อนและยังเหลือเชื่อ ถ้าไปรีบบอกโดยไม่เรียบเรียงให้ดี ท่านอาจจะไม่เข้าใจแล้วก็คงจะสับสน เผลอๆ อาจจะไม่เชื่อไปเสียอีกนะคะแพรวาเอ่ยท้วงขึ้น

ปีร์ก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ปีร์กลัวแพรจะโกรธปีร์น่ะ

ปีร์...อย่าคิดมากสิ ให้แพรนอนสักพักหนึ่งก่อนนะ แล้วค่อยคิดกันใหม่

 

สมเด็จประทับนั่งลงที่ข้างบรรจถรณ์ ยกพระหัตถ์ลูบพระเกศาโอรสเบาๆ ยกผ้าซับพระพักตร์ขึ้นแตะใต้ดวงเนตร ก่อนจะตรัสกับพระโอรส

 ชาย...ชายชลเหวยอะไรเสียบ้างสิลูก เจ้าจะทมอยู่เยี่ยงนี้ได้ยังไง สงสารแม่เถอะลูกถ้าชายเป็นอะไรไป แม่จะอยู่ได้เยี่ยงไรล่ะ

พระองค์ชายยกพระหัตถ์ขึ้นจับฝ่าพระหัตถ์พระมารดาไว้ กราบทูลเบาๆ เด็จแม่...ชายจะต้องกลับไปหาแพรวา ชายหามีชีวิตไม่ถ้าต้องอยู่โดยไม่มีเธอ ชายห่วงแพรห่วงลูก แพรวาจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีชาย ชายสงสารเธอเหลือเกิน ป่านนี้จะร้องไห้เสียใจจนล้มเจ็บหรือไม่ ที่ลูกหนีมาโดยไม่บอกเช่นนี้ แพรวากำลังแพ้ท้องมากด้วยพระเจ้าค่ะ เด็จแม่แพรวารักชายมาก และชายก็รักเธอมากเหลือเกิน เราจะขาดกันไม่ได้นะพระเจ้าค่ะ ลูกจะต้องให้พ่อครูสิมส่งลูกกลับไป

แม่รู้นะลูกว่าความรักเป็นเยี่ยงไร ถ้าเจ้าจะกลับไปแม่ก็คงสุดที่จะห้ามได้ แต่เวลานี้ลูกต้องหักห้ามพระทัยบ้าง ไม่ใช่ลูกจะโทมนัสเศร้าโศกจนไม่เหวยไม่ทมและล้มเจ็บลงเยี่ยงนี้ ชายรู้ไหมว่าแม่จะขาดใจเสียก่อน ชายยังรู้สึกรักลูกห่วงลูกแล้วหัวอกของแม่ล่ะ ที่เห็นลูกทดท้อจนไม่ต้องการมีชีวิตจะเป็นเยี่ยงไร องค์สมเด็จตรัสรับสั่งด้วยพระสุรเสียงสะอื้น น้ำพระเนตรรินลงอาบพระปราง

เด็จแม่...ทรงประทานอนุญาตให้ลูกกลับไปหาแพรวานะพระเจ้าค่ะ

แล้วที่ลูกเด็จไปหลายเพลาล่ะ ชายก็ไม่แม้จะบอกแม่สักคำ จนบ่าวไพร่ต้องนำความไปบอกแม่ ลูกรู้หรือไม่ว่า แม่ทนทุกข์ใจมากเพียงไรที่นึกว่าคงจะไม่ได้พบลูกอีก และลูกคงหาชีวิตไม่แล้ว ลูกรักเขาจนถึงกับมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าขาดเขา แม่ก็เข้าใจนะชายชล แต่ลูกจะไปยังไงพ่อครูสิมก็บอกว่าครั้งที่สาม ชายจะกลับมาอย่างลำบาก และเจ้าต้องไปบวชเพื่อชดใช้กรรมให้กับเจ้ากรรมนายเวรเสียก่อนมิใช่รึ ถ้าเจ้าจะฝืนกลับไปแรมหน้านี้ เจ้าจะต้องถึงแก่สิ้นชีพเชียวนะลูก

เด็จแม่...ลูกทรมานเหลือเกิน ลูกจะทนไปบวชเรียนจนเนิ่นนานขนาดไหน ลูกจะทนได้เยี่ยงไรลูกจะถึงแก่ขาดใจเสียก่อนนะพระเจ้าค่ะเสียงรับสั่งเครือสะท้าน พระพักตร์หมองเศร้า ดวงพระเนตรที่ทอดมองพระมารดาแห้งผาก

ชายชล...การพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์ก็จริง แต่ลูกมีสกุลยศเป็นถึงพระเจ้าหลานเธอ ลูกต้องรู้จักอดทนอดกลั้น จะให้ความรักทำลายชีวิตลูก แล้วลูกจะได้สิ่งใดตอบแทนงั้นรึ ถ้าแพรวารักชายของแม่ เขาก็จะอดทนรอชาย เพราะแม่ก็สุดที่จะห้ามเจ้าได้ ถ้าแม่ห้ามชายก็คงเท่ากับแม่ประหัตประหารลูก ชายจงปฏิบัติตามที่พ่อครูสิมให้ชายเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ เพื่อทดแทนคุณองค์บุพการี และอุทิศบุญกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรเสียก่อน แล้วลูกจะไปแม่ก็จะไม่ห้ามเจ้าอีกนะชายชลสมเด็จตรัสรับสั่งด้วยพระสุรเสียงเครือสะท้าน พระเนตรคลอคลองด้วยน้ำอัสสุชล ริมพระโอษฐ์สั่นระริก

ทรงทอดพระเนตรมองพระพักตร์พระโอรส ที่บรรทมนิ่งๆ ทรงซูบพระองค์ลงไปมากมาย หลังจากที่กลับมาหลายเวลาและไม่ยอมเสวย ได้แต่บรรทมเงียบๆ จนแม่เอิบจำต้องขัดรับสั่ง ตัดสินใจเข้าไปกราบบังคมทูลให้ทรงทราบ ทั้งที่ทรงห้ามไม่ให้ใครไปกราบทูลท่าน แต่แม่เอิบก็รู้ว่าถ้าขืนยังทรงมีพระอาการแบบนี้ ก็คงจะถึงสิ้นพระชนม์ชีพเสียป็นแน่ เพราะเพียงเสวยแต่น้ำจัณฑ์ ไม่ทรงแตะต้องพระกระยาหารใดๆ เลย

ทรงประคองพระโอรสให้ประทับนั่ง และทรงโอบกอดไว้ในอ้อมพระกร รับสั่งปลอบพระทัยเบาๆ

ชายชลลูกแม่ แม่รักชายเหมือนที่เจ้ารักลูก คิดถึงลูก ชายเข้าใจแม่รึไม่

ทรงกราบลงบนพระอุระสมเด็จพระมารดา และโผเข้ากอดพระองค์ท่านไว้

ชายขอพระราชทานอภัยพระเจ้าค่ะ ชายจะปฏิบัติตามรับสั่งชายจะอดทน เด็จแม่...ผู้หญิงจะทนรอคนที่เขารักได้นานเพียงไรชายใคร่รู้เหลือเกิน

ชายชล...อิสตรีในยุคไหนก็ตาม ถ้าหัวใจมีรักที่มั่นคงก็จะรอคอยคนที่ตนรักจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และลูกของแม่ก็เป็นบุรุษที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ซึ่งทุกวันนี้เจ้าจะหาหญิงใดสักกี่ร้อยคนก็ไม่ยากเย็นอะไรเลย แต่ในเมื่อลูกไม่ต้องการแม่ก็ไม่อาจฝืน และต่อแต่นี้คงต้องเป็นชะตาลิขิต ที่ลูกได้เลือกแล้วมิใช่รึชายชล

กระหม่อม...ลูกเลือกแล้ว ลูกต้องการแพรวา ไม่ว่าอีกกี่เดือนกี่ปีและตลอดชีพนี้ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจพระเจ้าค่ะ

แม่จะไปกราบทูลสมเด็จพระพุฒาจารย์ หาฤกษ์ให้เจ้าได้บวช ถ้าแพรวารักชายของแม่เขาก็จะทนรอเจ้าได้ จะกี่วันกี่ปีก็จะทนรอ ซึ่งลูกต้องรู้ใจแพรวาดีกว่าใครมิใช่รึ

พระองค์ชายวิชิตชลไม่อาจจะทรงแน่พระทัย ว่าแพรวาจะทนรอท่านได้หรือไม่ ต่อไปนี้พระองค์ต้องทรงตัดสินพระทัยว่าจะกลับไปหาเธอ โดยที่อาจจะกลับมาอีกไม่ได้แล้ว หรือว่าจะอยู่ที่นี่และลืมเธอเสีย

พ่อครูสิมถูกเรียกให้มาเข้าเฝ้า พระองค์ชายรับสั่งถามว่า ท่านจะต้องทรงผนวชนานเท่าใด คำที่กราบทูลตอบของพ่อครูสิม ทำให้ทรงนิ่งอั้นไปนาน กับกาลเวลาที่พ่อครูกราบทูล สมเด็จจึงตรัสกับพ่อครูว่า

พ่อครู...ท่านต้องทำให้สำเร็จดังพระประสงค์ของลูกเราให้จงได้ เราจะมอบที่ทางบ้านเรือนทรัพย์สินให้ท่านอย่างจุใจ ท่านก็คงรู้ว่าลูกของเรา คงจะสิ้นชีพถ้าไม่ได้กลับไปอีกครั้ง และไอ้เจ้าตู้ใบที่ท่านสร้าง กับไอ้เจ้านกอะไรนั่น มันมีส่วนทำให้ลูกของเราต้องชะตากรรมอย่างนี้ ท่านต้องหาทางแก้ไขให้จงได้ล่ะพ่อครู

เกล้าหม่อมฉันจะทำทุกวิถีทางที่จะช่วยเรื่องนี้พระเจ้าค่ะ เพียงแต่ขอให้พระองค์ชายได้ทรงผนวช และทรงอุทิศผลบุญไปให้เจ้านกตัวนั้น ทุกอย่างก็จะสัมฤทธิ์ดังประสงค์พระเจ้าค่ะ เกล้าหม่อมฉันได้กราบทูลตามคัมภีร์โบราณทุกอย่างพระเจ้าค่ะ

แล้วถ้าท่านทำให้ลูกของเรากลับไปแล้ว เราอยากให้ท่านทำยังไงก็ได้ พาเขากลับกันมาทั้งหมดอีกครั้งจะได้หรือไม่ เราอยากเห็นหลานของเราเหลือเกิน

หม่อมฉันไม่อาจแน่ใจ ว่าจะทำได้หรือไม่พระเจ้าค่ะ เพราะไม่มีบอกไว้ในคัมภีร์พระเจ้าค่ะ คงจะต้องให้สมเด็จพระพุฒาจารย์ ท่านทรงผูกดวงพระชะตาของพระองค์ชายดูด้วยพระเจ้าค่ะ อาจจะรู้ได้บ้างว่าดวงพระชะตาของพระองค์ชาย จะดีร้ายประการใด ต้องพลัดพรากกับพระมารดาหรือไม่ ก็อาจจะทำให้รู้เป็นแนวทางบ้าง แต่ในคำภีร์กำหนดไว้ว่าการเดินทางผ่านภพ จะได้แค่สามคราเท่านั้นพระเจ้าค่ะ

 

แพรวาและปีร์หาโอกาสที่จะบอกความจริงกับคุณยาใจและคุณสุทินพ่อเลี้ยงของปีร์ แต่ความชื่นชมยินดีของทั้งสองท่าน กับการที่ได้นางเอกสาวคนดังมาเป็นลูกสะใภ้ ทำให้ทั้งคู่เริ่มหนักใจ เมื่อท่านทั้งสองประคบประหงมแพรวาอย่างดีที่สุดจนออกนอกหน้า คุณยาใจจะตรวจท้องให้ จดชื่อยาบำรุงให้คนไปซื้อในจังหวัดมาให้ไถ่ถามตลอดเวลาอย่างห่วงใย หาอาหารบำรุงมาให้ทุกมื้อ

หนูแพร...ต้องกินของดีๆ นะลูก เดินออกกำลังบ้างจะได้คลอดง่าย เวลาคลอดแม่จะพาไปที่โรงพยาบาลของเพื่อนแม่ มีเครื่องไม้เครื่องมือพร้อมไม่ต้องกลัวนะลูกนะ ตาปีร์ก็ดูแลเมียให้ดี เวลาลุกนั่งเดินเหินต้องระวัง อย่าให้หกล้มแม่เป็นห่วง แล้วอยากกินอะไรก็บอก แม่จะให้แม่ครัวทำให้ อย่าเกรงใจนะ แม่น่ะเห่อหลานจะแย่อยู่แล้ว คุณทินเขาก็เห่อจนแม่ต้องห้าม ไม่ให้ไปพูดเรื่องหนูให้ใครฟัง เดี๋ยวคนจะแห่มาดูลูกสะใภ้ข่าวจะไปถึงหูใครต่อใครน่ะ

คำพูดของท่านทำให้ทั้งสองต้องมองหน้ากัน อย่างหนักใจ เพราะไม่มีช่องไม่มีโอกาส ที่จะเอ่ยอะไรออกมา อีกทั้งความหวังดีของท่าน ยังทำให้แพรวาเอง ก็ยังซาบซึ้งและจำต้องห้ามปีร์

แพรคิดว่าเราอย่าเพิ่งบอกเลยค่ะ แพรรู้สึกสงสารคุณแม่ ท่านดูมีความสุข แล้วดูเหมือนว่าเราจะไม่มีโอกาสที่จะพูดอะไรเลย หรือปีร์คิดว่าไงคะ

แต่ปีร์อยากบอกความจริงนะ กลัวว่าสักวันหนึ่งท่านรู้จะเสียใจภายหลัง เราคงต้องหาโอกาสเหมาะๆก่อนสีหน้าของปีร์ที่เอ่ยออกมาอย่างหนักใจอยู่ไม่น้อย ซึ่งแพรวาก็เข้าใจ

ปีร์พาแพรวาออกไปเดินเล่นที่ชายหาดยามเย็น ตามที่คุณยาใจสั่ง ให้พาเธอไปเดินออกกำลังกายบ้าง ปีร์มองแพรวาในกางเกงขาสั้นเอวรูด มีลวดลายน่ารัก กับเสื้อตัวปล่อยๆ สบายๆ ปล่อยผมหยิกขอดให้ปลิวหยอยๆ ล้อลม เธอน่ารักเสมอไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถใด

ซึ่งเขาและเธอก็ยังคงเหมือนเพื่อนที่รู้ใจ ที่ครั้งหนึ่งความรู้สึกแบบนี้ มันได้ทำให้ทั้งคู่มีความรู้สึกสดชื่นหวานรัก กับบรรยากาศโรแมนติกริมทะเล และคงมีความสุขจนต้องโอบกอดกันไว้ แต่วันนี้ความใกล้ชิดนี้ กลับทำให้คนทั้งคู่เหมือนไกลกันคนละฟากฟ้า และทำให้เกิดความรู้สึกใหม่ขึ้นในใจ ปีร์ทรมานร้าวรานกับความรู้สึกทั้งรักทั้งสงสาร ส่วนแพรวาทรมานกับความรู้สึกเกรงใจ เห็นใจในความดีของเขาที่มีมากขึ้นทุกวัน โดยที่เธอไม่อาจหาสิ่งใดตอบแทนเขาได้

แพรวานึกถึงวันหนึ่งในต่างประเทศ ปีร์ได้มารับเธอจากมหาวิทยาลัย พาเธอมาส่งที่ห้องพักในอพาตเม้นท์ อากาศเย็นมาก เขาและเธอเดินฝ่าหิมะที่ตกโปรยปรายลงมาตลอดทาง เมื่อมาถึงห้องพัก เธอรีบเปิดฮีทเตอร์และเชื้อเชิญให้ปีร์เข้ามาในห้องเธอก่อน และเมื่อต่างนั่งฟังเพลงรักหวานซึ้ง อยู่ที่โซฟาตัวหนานุ่มด้วยกัน เขาโอบกอดให้เธอซุกกายลงกับอกกว้าง เสียงเพลง When I need you บอกทุกอย่างในความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอ

 “แพรฟังเพลงนี้สิจ๊ะ ฟังสิ... เสียงเขากระซิบแผ่วที่ริมแก้ม เคลียริมฝีปากพรมขบเม้มใบหูเธอเบาๆ

แพรวาเสออกนอกเรื่อง วันนี้อากาศเย็นจังเลยค่ะปีร์ รู้สึกเหมือนฮีทเตอร์ยังไม่ทำให้อุ่นเลยนะคะ

ก็พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้ลบตั้งแปดองศานี่จ๊ะ

ปีร์ดึงผ้านวมผืนหนาขึ้นมาห่มทั้งสองซุกกายอยู่ด้วยกัน เขากอดเธอซุกหน้าลงซอนไซ้ ไฟรักลุกโชนขึ้น เมื่อกายแนบชิดกัน ต่างแลกจูบกันจนกายเธอร้อนเร่าสะท้าน บรรยากาศรอบๆ กายโรแมนติกหวานไหว ที่นอกหน้าต่างกระจก เห็นหิมะกำลังโปรยพรูพริ้วลงบางๆ สวย ท่ามกลางความมืด และมีเพียงแสงสว่างในห้องที่เปิดไว้เพียงสลัวๆ อีกทั้งเพลงรักหวาน หัวใจกรุ่นไอแห่งรัก จูบของเขาเร่าร้อนเร่งเร้าขึ้นเรื่อยๆ ด้วยแรงแห่งอารมณ์ปรารถนา มือเขาโลมไล้ลงบนแผ่นหลัง

แพร...เป็นของปีร์เถอะนะเขากระซิบอ้อนวอน

ธรรมชาติในกายร้อนเร่าจนแทบขาดใจ มันจะเป็นไรไปถ้าเรา เพียงยอมให้เขาผ่านเข้ามาเพียงเท่านั้นเอง เพลิงปรารถนาลุกโหมขึ้นท่วมใจ ทุกอย่างมันเกินห้ามใจได้แล้ว จูบที่ดูดดื่มหวานละมุน ในอ้อมกอดของกันและกัน ทุกส่วนตื่นตัวสะท้านไหว ซึ่งกายนั้นยอมจำนนแล้ว แต่ก่อนที่เขาล่วงล้ำ เธอกลับลุกพรวดพราดวิ่งเข้าไปอยู่ในห้องน้ำ เปิดน้ำอุ่นที่สุด รดราดกายให้มันดับเพลิงเสน่หา ในหัวใจและร่างกายลง และตั้งแต่วันนั้นแพรวาก็พยายามที่จะให้มันเกิดขึ้นอีกเลย ปีร์นั้นน้อยใจไปพักหนึ่ง แต่แล้วเขาก็กลับมาง้อและคืนดีกันอีกครั้ง

 

 

*พระองค์ชายจะทนทรมานในการจากกันในครั้งนี้ได้หรือไม่ แพรวาล่ะจะรอพระองค์ชายได้งั้นหรือ มาติดตามรักสามเส้า และความน่ารักขององค์ชายน้อยกันค่ะ อ่านฉบับสมบูรณ์ในแบบรูปเล่มได้แล้วนะคะ หรือจะอ่านในรูปแบบebookก็โหลดได้แล้วค่ะ*


ตำหนักรักข้ามภพ
บุษบาพาฝัน
www.mebmarket.com
        การหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของแพรวานางเอกสาวสวยแถวหน้าของเมืองไทย ในระหว่างการถ่ายทำละครย้อนยุคที่วังโบราณแห่งหนึ่ง ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปได้อย่างไร และหายไปไหน และแทบไม่ร่องรอยอะไรให้ค้นหา         ในขณะที่แพรวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ในเมื่อเธอกำลังเดินสำรวจวังบริเวณแห่งนี้ และทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธออีกแล้ว แต่เป็นโลกของเขา พระองค์เจ้าวิชิตชลชายผู้สูงศักดิ์ ผู้ทีรอคอยนางในฝันของเขามาแสนนาน และเธอก็มาปรากฏกายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์         ปีร์ นักโบราณคดีแฟนหนุ่มลูกครึ่งของแพรวา ต้องรีบเดินทางกลับจากอังกฤษเมื่อทราบเรื่องที่แฟนสาวของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับ การค้นหาประวัติศาสตร์ของปีร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งทำให้นักโบราณคดีอย่างเขาเชื่อว่า แพรวาหายตัวไปอย่างไม่ธรรมดา แล้วชายหนุ่มจะตามหาคนรักเจอหรือไม่ มาติดตามรักสามเส้าของหนึ่งหญิงสองชายต่างมิติ ในที่สุดแพรวาจะเลือกอยู่กับใคร อะไรคือปมแห่งความผูกพันของ แพรวา ปีร์ และพระองค์เจ้าวิชิตชล        นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่คนเขียนรักมาก และได้รีไรท์ใหม่ทั้งเรื่อง เป็นแนวดราม่า โรแมนติก เนื้อเรื่องมีทั้งสองภพค่ะ ซึ่งนิยายเรื่องนี้จะทำให้นักอ่านซาบซึ้งตรึงใจกับคำว่ารักแท้ รักที่ต้องเสียสละ รักที่ข้ามภพข้ามชาติ บุษบาพาฝันต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่กรุณาอุดหนุนผลงานทุกเรื่องด้วยดีเสมอมา....
ne">

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น