ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,062 Views

  • 32 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    7,062

ตอนที่ 29 : การตัดสินใจของแพรวา100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ก.ค. 61





แพรวา



ตอนที่ 29 การตัดสินใจของแพรวา

 

แพรวามองหน้าปีร์นิ่งๆ น้ำตาพรากลงอาบแก้ม เธอรู้ว่าเขานั้นเฝ้ารัก เฝ้าภักดีกับเธอมากแค่ไหน เธอไม่ได้เหลือความหวัง ว่าเธอจะได้พบกับท่านชายอีก แต่เธอไม่สามารถจะมีใครมาแทนที่ท่านได้ ลูกอีกล่ะเลือดเนื้อเชื้อไขที่ก่อกำเนิดในกายเธอ เป็นสายใยรักที่จะผูกพันชีวิตเธอ ให้ระลึกถึงท่านตลอดไป และอย่างภาคภูมิใจในสกุลยศของเขา เธอจะไม่ยอมให้อะไรมาแปดเปื้อนเขาเป็นอันขาด

แพร...ลูกต้องมีพ่อนะจ๊ะ เราจะแต่งงานกันจดทะเบียนกัน แพรจะได้ไม่ต้องอายใครและจะได้รีบไปฝากท้อง หาโรงพยาบาลที่จะคลอดที่ดีที่สุด ปีร์จะรักเขาและจะไม่คิดว่าเขาไม่ใช่เลือดเนื้อของปีร์ เราจะอยู่กันอย่างมีความสุขสามคนพ่อแม่ลูกนะแพรปีร์เอ่ยออกมาด้วยทั้งรัก ทั้งต้องการ อีกทั้งห่วงใยในความรู้สึกของแพรวา

ปีร์...แพรรู้ว่าปีร์คิดยังไง หวังดีกับแพรแค่ไหน แต่แพรทำไม่ได้ค่ะปีร์อย่าให้แพรทำแบบนั้นเลยนะคะ ถึงเขาจะไม่มีพ่อแต่เขามีแพร แพรมีหน้าที่ของความแม่ที่ต้องเลี้ยงเขา และเป็นทั้งพ่อและแม่ให้เขา ถ้ารักแพร...ก็อย่าพูดอย่างนี้อีก เพราะแพรจะไม่แต่งงานใหม่กับใครทั้งนั้นเธอพูดด้วยเสียงสะอื้น พร้อมกับน้ำตาที่ร่วงรินพรั่งลงอีก

แพร...แล้วแพรไม่อายใครเหรอ ที่แพรท้องไม่มีพ่อ แพรไม่ได้เป็นคนธรรมดา แพรเป็นคนของประชาชน ใครๆ ก็สนใจใคร่รู้เรื่องของแพรกันทั้งนั้น

แล้วเราก็จะโกหกคนทั้งประเทศ โกหกคนทั้งโลกงั้นเหรอคะ ให้กรณีของแพรที่ท้องไม่มีพ่อ เป็นอุทาหรณ์ให้เด็กสาวๆ ในสมัยนี้ ได้เรียนรู้ว่าการเสียตัวโดยไม่มีความยั้งชั่งใจ มันมีผลลัพท์แบบนี้ มันน่าจะดีกว่านะคะ แพรไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว แพรตัดสินใจแล้วที่จะไม่แคร์สังคม และจะบอกทุกคนตามตรง หรือใครจะประนามว่าแพรท้องไม่มีพ่อ คงดีกว่าที่แพรจะหนีและขังตัวเองไว้เพราะกลัวคำครหา แพรจะสู้กับความจริงค่ะปีร์แพรวานิ่งคิดและตัดสินใจแล้ว และก็จะทำตามที่ตนเองพูด

แพร...แต่แพรไม่ได้เป็นแบบนั้น แพรไม่ได้ใจง่าย ปีร์รู้ดีว่าแพรเข้าไปในเวลานั้น แพรก็ไม่สามารถจะขัดขืนอะไรได้หรอก มันเป็นสิ่งที่แพรจำยอม และทำไมแพรต้องให้ใครๆ มาประณามตัวเองแบบนี้ด้วยล่ะ

แทมมี่เข้ามาในจังหวะนั้นพอดี ปีร์จึงเล่าเรื่องที่แพรวาตัดสินใจ จะไม่แต่งงานกับเขา และจะยอมรับกับสังคมว่าเธอท้องไม่มีพ่อ แทมมี่นั้นเข้าใจความรู้สึกของแพรวาดี ว่าเพื่อนสาวคิดยังไง และกล้าพูดกล้าทำอย่างที่คิด แต่อีกใจหนึ่งเธอก็เห็นด้วยกับความหวังดีของปีร์ ที่จะยุติปัญหาทั้งปวงลง โดยที่แพรวาแต่งงานเสียกับเขา ซึ่งเป็นหนทางในการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด

แพร...ฉันว่าแกก็แต่งงานกับคุณปีร์ซะ มันก็น่าจะลงตัวนะ แกกับคุณปีร์ก็รู้อะไรๆ กันดีทุกอย่าง เข้าใจกันทุกเรื่อง เขาก็จะเป็นพ่อของลูกแกได้โดยที่ไม่ต้องตะขิดตะขวงใจอะไร เรื่องมันจะได้ Happy ending ไม่ต้องมานั่งเครียด ซีเรียสแบบนี้

แพรวาเงยหน้าขึ้นมองแทมมี่ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงสะอื้นน้อยๆ ฉันไม่รู้ว่าใครจะคิดยังไง แต่ฉันทำไม่ได้ จะให้ฉันเปลี่ยนจากคนนั้นมานอนกับคนนี้ ฉันทำไม่ได้เข้าใจไหม มันเป็นความรู้สึกที่ฉันไม่รู้ว่าจะใครคิดยังไงถ้ามาเป็นฉันขณะนี้ แต่ความรู้สึกของฉันมันทำไม่ได้ หรือแม้จะเพียงแค่คิด ลูกฉันเขาบริสุทธิ์เขาไม่ควรจะแปดเปื้อนอะไรทั้งนั้น

ปีร์ยกมือขึ้นทั้งสองขึ้นข้างเมื่อฟังเธอจบ โอเคเอาอย่างนี้นะแพร...ปีร์เข้าใจความรู้สึกของแพรแล้ว ปีร์รู้ว่าแพรรักเขา มีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา เราจะแต่งงานกันให้คนในสังคมเห็นเท่านั้น เพราะทุกวันนี้ใครๆ ก็ไม่เคยเชื่อว่าเราไม่มีอะไรกันนะแพร ปีร์จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับแพรเรื่องเซ็กส์เลย แพรพอใจไหม

แพรวามองหน้าปีร์ เธอรู้สึกซาบซึ้งในความรู้สึกของเขา จนต้องก้มหน้าลงสะอื้นเบาๆ เขาแสดงความรู้สึกจริงใจ ที่ต้องการจะช่วยออกมาแล้ว เธอล่ะจะยอมรับได้ไหม...แต่งงานกับเขาเพียงเพื่อหนีคำครหา มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็จริง ทุกวันนี้ใครๆ ก็เชื่อก็คิดว่า เธอกับปีร์นั้นมีอะไรกัน และอยู่ด้วยกันแล้ว ถ้าจะแต่งงานกันแล้วอีกไม่ถึงเจ็ดเดือนเธอก็คลอด อาจจะเป็นข่าวอีกนิดในตอนนั้น ว่าเธอท้องก่อนแต่ง ทุกๆ เรื่องเป็นข่าวลบทั้งสิ้น แต่แพรวาไม่คิดจะทำ ถึงเขาคนนั้นจะเอ่ยอนุญาต เพราะเขาก็คงเข้าใจสถานการณ์ของเธอดีก็ตาม เธอมีความรู้สึกว่าเขาคนนั้น ไม่ได้อยู่ห่างจากเธอนัก ถึงจะไม่ได้เห็นหน้า ถึงจะไม่ได้ยินเสียง แต่เขาอยู่ใกล้เพียงแค่หัวใจเรียกหาเท่านั้น และไม่ว่าอีกนานเท่าไร หรือจะนานจนชั่วชีวิตเธอก็จะรอเขา

แพรวาเงยหน้าขึ้นมองเขา ปีร์...แพรขอบคุณในความรัก ความหวังดีที่ปีร์มีให้แพร และก็คงไม่มีใครจะให้แพรได้เท่านี้ แต่เราจะอยู่กันแบบนี้ตลอดไปค่ะ ใครจะเข้าใจยังไงแพรก็ไม่แคร์ แพรอยากให้ปีร์ได้มีโอกาสได้พบคนอื่น อย่าให้แพรเป็นคนที่ทำให้ปีร์หมดสิ้นโอกาสที่ดีๆ เลยนะคะ และแพรก็รับความหวังดีของปีร์ไม่ได้หรอก แพรจะอยู่อย่างนี้

แทมมี่และปีร์สบตากันนิดหนึ่ง แทมมี่จึงเอ่ยความคิดออกมา ถ้างั้นแกไปอยู่เมืองนอกสักพัก คลอดแล้วค่อยกลับมา คนท้องจะมารับแต่ข่าวบ้าๆ แบบนี้ทุกวันๆ คนเราไม่ใช่หินผามันต้องมีวันเจ็บปวด และแกท้องจิตใจแกจะรับไหวเหรอ แกกับลูกจะแย่นะ

แพรวานิ่งคิด และสะอื้นไห้ออกมาอีก ขอให้ฉันคิดก่อนนะแทมมี่ ขอเวลาสักสองสามวัน ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย ฉันคิดออกอย่างเดียว ถ้าฉันไม่มีลูกอยู่ในท้อง...ฉันอยากตาย

แพรวาพูดออกมาถึงความรู้สึก จากทั้งหมดทั้งมวลของหัวใจ ว่าเธออยากตาย แทมมี่มองสภาพของเพื่อนรัก ที่ร่ำไห้จนร่างสะเทือน ถึงเธอจะกึ่งหญิงกึ่งชาย แต่ความรู้สึกอ่อนไหวในหัวใจของแทมมี่ ที่รักเพื่อนเข้าใจเพื่อนจนต้องโผเข้ากอดแพรวาไว้ และร้องไห้โฮออกมาด้วย แพรวาไม่เคยเป็นทุกข์ขนาดนี้ เท่าที่เธอเคยเห็นแพรวาเข้มแข็ง อดทน ทิฐิ นี่คงจะเป็นทุกข์ที่ใหญ่หลวงที่สุดของเธอแล้ว การจากพรากกันครั้งนี้ ทั้งที่กำลังจะมีลูกด้วยกัน และทั้งที่รักกันอย่างสุดหัวใจ มันคงจะทรมานความรู้สึก จนมนุษย์ไม่อยากทน และบางคนก็ไม่คิดจะทน

เสียงของแทมมี่เอ่ยออกมาพร้อมทั้งสะอื้น แพร...แกอย่าคิดอย่างนั้นเป็นอันขาดนะ ชีวิตยังมีความหวังสงสารลูกนะแพร แกต้องอยู่เลี้ยงเขา ให้เขาได้มีโอกาสออกมาดูโลก ฉันและก็คุณปีร์จะไม่ทิ้งแก เราจะช่วยกันเลี้ยงเขา เพื่อสักวันหนึ่งพ่อเขาอาจจะได้กลับมาเห็นลูกก็ได้ เชื่อฉันนะแพร

ปีร์นั่งก้มหน้านิ่งๆ ความสงสารในหัวใจ มันล้นเปี่ยมกว่าความรักที่เคยมีให้เธอเสียอีก ผู้หญิงตัวคนเดียวที่โดนมรสุมชีวิตถาโถมเข้ามารอบด้าน เท่าที่ไม่เสียสติไปก็นับว่าเป็นบุญอยู่แล้ว ความรักที่เขามีให้แพรวามันเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาได้ ถ้าสิ่งใดทำให้เธอมีความสุข เขาก็จะทำ แม้มันจะทำให้เขาเจ็บแค่ไหนก็ตาม แต่เขาก็อยากเห็นคนที่เขารัก ได้พบกับความสุขบ้าง และเพียงให้เธอได้มีกำลังใจ ที่จะสู้ต่อไปก็พอ

แพร...ไม่ต้องคิดอะไรอีกนะ ปีร์เข้าใจควมรู้สึกของแพรดี เอาอย่างนี้ดีไหมไปอยู่กับแม่ของปีร์สักพักหนึ่งให้แม่ทำคลอดให้ แม่ปีร์เป็นหมออย่างที่เคยบอกแพร ปีร์จะติดต่อแม่ก่อนนะ แม่ปีร์อยู่ที่เกาะกูด แม่มีรีสอร์ตอยู่ที่นั่น แม่ไม่ได้เป็นหมอแล้วแต่แม่ก็ทำคลอดได้ แม่ยังช่วยรักษาคนที่นั่นอยู่บ้าง และยังไงเราก็ไปหาแม่ปรึกษาแม่กัน เพราะแม่ก็มีเพื่อนเป็นหมอ และแม่ก็ต้องดูแลแพรอยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรเลยนะแพรเรื่องคลอดน่ะ ดีไหมแพร ปีร์พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่แช่มชื่นอย่างนึกขึ้นได้

แพรวาเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่มีแววกังวล ปีร์บอกว่าไม่ได้พบแม่ตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ

ใช่...ปีร์ไม่ได้ไปหาแม่เลย แต่เราก็โทร.คุยกันตลอดนะแพร แม่ใจดีมาก แม่อยากอยู่เงียบๆ ก็เลยไปอยู่ที่นั่น เพราะพ่อเลี้ยงของปีร์เป็นคนจังหวัดตราดน่ะ ปีร์เคยไปหาแม่เมื่อปีก่อนที่ชวนแพร แต่แพรติดถ่ายละครไงล่ะ ที่นั่นสวยและก็เงียบสงบมากเลยละ ดีไหมแพร เตรียมข้าวของเครื่องใช้ไปให้พร้อม แพรอยากวาดรูปก็วาด แล้วก็ไม่ไกลนัก ปีร์กับแทมมี่จะได้ไปหาได้บ่อยๆ ไงล่ะ

แทมมี่ร้องว้าว!อย่างรู้สึกดีใจ กับทางออกที่สุดแสนบรรเจิดของปีร์ขึ้นทันที

ฉันว่ามันทางออกที่สุดยอดเลยนะแพร แกขืนอยู่ที่นี่ไม่ไหวหรอก สุขภาพจิตของคนท้องแย่เลย ออกไปไหนตอนที่ท้องโตก็เป็นข่าว รับรองแกประสาทเสื่อม ไปอยู่ชายทะเลอากาศดีๆ ได้พักผ่อนสงบจิตใจ วาดรูปขายมันเสียเลย แกวาดแล้วส่งรูปมา ฉันจะหาที่เปิดแกลลอลี่ให้ จะได้ไม่เหงา หาซื้อหนังสือที่ชอบๆ ขนไปเยอะๆ โอ๊ย! ฉันว่ามีความสุขดีเหมือนกันนะ แล้วก็อยู่ใกล้หมออีกต่างหาก สบายไปแปดอย่างเลยละแก

แพรวานิ่งคิด ใช่สินะ...อีกสักสองเดือนท้องก็จะเริ่มใหญ่ขึ้น ไปไหนก็ตกเป็นข่าว และต้องทำใจกับข่าวกับสารพัดเรื่องราวที่จะถาโถมเข้ามา ถึงตอนนี้เราจะรู้สึกว่าจะต้องเผชิญมันให้ได้ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องไปพบกับใครต่อใคร สภาพที่ถูกรุมล้อมด้วยนักข่าวแล้วถามหาพ่อเด็ก มันก็คงจะแย่กับสภาพจิตใจไม่ใช่น้อย ถึงจะกล้ายอมรับว่าไม่มีพ่อ แต่มันก็คงจะเจ็บร้าวจนหัวใจแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ลูกแม่...เราคงต้องระหกระเหินกันไปอยู่ที่อื่นสักพักหนึ่งแล้วละ แล้วถ้าอะไรมันสร่างซา เราค่อยกลับมาอยู่บ้านกันอีกครั้งหนึ่งนะ พ่อสั่งให้แม่เลี้ยงลูก ดูแลลูกให้ดีๆ สักวันหนึ่ง ถ้าเราสองคนแม่ลูกยังพอมีบุญ เราคงได้พบกับพ่อนะลูกนะ แพรวาแตะที่หน้าท้องตนเอง บอกกับลูกในใจ

ปีร์โทร.ไปบอกมารดาเรียบร้อยแล้ว และพาแพรวาออกไปซื้อของเพื่อเตรียมตัว และช่วยกันขนของเข้ามาไว้ในบ้าน แทมมี่ไปหาซื้อชุดคลุมท้องมาเตรียมไว้ให้มากมายหลายชุด จนปีร์บอกว่า สงสัยจะต้องเช่าเรือไปส่งต่างหาก ด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่เตรียมไว้มากมาย

แพรวานั่งเงียบๆ มองปีร์กับแทมมี่ ที่หยิบข้าวของที่ซื้อมาแพกลงกล่อง ซึ่งตนเองเหมือนหมดเรี่ยวแรง หมดกำลังใจที่จะอยากได้อยากดูอะไร สำหรับเธอแล้วตอนนี้อะไรก็ได้ทั้งนั้น ชีวิตเหมือนแขวนไว้บนเส้นด้ายเส้นบางๆ และลมหายใจมันช่างเหลือน้อยเต็มที หัวใจที่เคยทิฐิเข้มแข็ง อ่อนล้า จนอยากจะให้มันหยุดเต้น เธอกอดหมอนใบที่เขาหนุนนอนซึ่งเธอก็นำมากอดไว้ทุกคืน เขายังคงทิ้งกลิ่นของเขาไว้ให้จางๆ เธอซบหน้าลงกับหมอนใบนั้น น้ำตาหยาดรินลงไป ป่านนี้พี่จะคิดถึงแพรบ้างไหม เธอคร่ำครวญอยู่ในใจ อาหารกลางวันที่กินเข้าไปเริ่มตีขึ้น และวิ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำ ก้มหน้าลงอาเจียน ปีร์วิ่งเข้าไปลูบหลังให้เบาๆ

อาการแพ้ท้องของแพรวาเริ่มมีมากขึ้น จนปีร์และแทมมี่เป็นห่วง ที่เธอกินอะไรไม่ได้เลย ปีร์โทร.ไปถามมารดาและให้บอกชื่อยาแก้แพ้สำหรับคนท้อง แทมมี่นั่งมองปีร์ที่สาละวนดูแลแพรวาและคิดในใจ

ทำไมนะ...อะไรกันที่ลิขิตไม่ให้ความรักของทั้งสามคนลงตัว อีกคนหนึ่งแสนรักต้องจากพราก อีกคนหนึ่งทนทุกข์ทรมาน เหมือนจะไม่อยากมีลมหายใจอีก อีกคนหนึ่งสิ้นหวังแต่ต้องเข้ามาเป็นตัวช่วย ทั้งสามคนเจ็บปวดไม่แพ้กันเลยแม้แต่น้อย แล้วในที่สุดแพรวาจะทนรอคนที่ไม่มีหวังจะได้พบกัน หรือจะใจอ่อนกับความดีของปีร์ในที่สุดกันนะ

แพรวาถอนหายใจน้อยๆ อย่างต้องการให้สิ่งที่หนักอึ้งในอก ผ่อนคลายลงบ้าง และนิ่งคิดเงียบๆ เมื่อเห็นปีร์จัดข้าวของที่ซื้อมา ลงในกระเป๋าเสื้อผ้าบ้าง กล่องบ้าง ผู้ชายสองคน อีกคนถึงจะมีสกุลยศอันสูงส่ง แต่ก็อยู่ไกลกันเกินฝัน อีกคนในเวลาปัจจุบัน เขาก็ไม่ได้ด้อยน้อยหน้าใครในสังคม แต่หัวใจของแพรวา...ไม่มีเหลือให้ใครอีก เขาแจ่มชัดอยู่ในความรู้สึก เต็มตื้นล้นเปี่ยมอยู่ในหัวใจ ทั้งยามหลับและยามตื่น เวลาแต่ละวันคืบคลานผ่านไปอย่างเชื่องช้า ชีวิตที่เคยแข่งกับเวลา บัดนี้มันเหมือนกับหยุดนิ่งความรู้สึกเงียบงัน ไม่อยากได้อยากดีอะไร หญิงสาวล้มกายลงเอนหลัง และหลับไปอย่างรู้สึกอ่อนล้าทั้งใจและกาย

วันรุ่งขึ้นเธอขอร้องให้ปีร์ไปทำงาน เมื่อเขาไปแล้วแพรวาขับรถมาที่บ้านของคุณปู่สุ่น หวายวิ่งมากอดเธอไว้อย่างดีใจ และเอ่ยถาม

พี่แพรสบายดีไหมคะ หวายรู้สึกว่าพี่ซูบไปนะคะ

พี่มีอาการไม่ค่อยดีนักจ้ะ แพ้ท้องมากเลย กินอะไรไม่ค่อยได้ กินเข้าไปก็อาเจียนออกมา

ทั้งสองสาวจับมือกัน เดินเอื่อยๆ ไปที่ศาลาริมน้ำ หวายประคองให้หญิงสาวนั่งลง หวายมองสีหน้าอิดโรยของเธออย่างสงสารจับใจ หญิงสาวแสนสวยที่เธอเคยเห็นแต่รอยยิ้ม ท่าทางกระตือรือล้นน่ารักสดใส แต่บัดนี้แทบไม่หลงเหลือสิ่งเหล่านนั้นให้เห็นอีกเลย เธอเศร้าซึมน้ำตารื้นขึ้นคลอคลอง หน่วยตา เมื่อมองไปที่เรือนหลังเล็ก หวายเอ่ยปลอบเบาๆ

คุณปู่บอกกับหวายนะคะ ว่าพี่ชายจะกลับมาได้อีกครั้งหนึ่งค่ะ แต่มาแล้วจะกลับไปอีกคงจะลำบาก แต่พี่ชายต้องไปทำอะไร สักอย่างกับปู่ทวดสิมก่อนน่ะค่ะ คุณปู่ก็ไม่ทราบว่าต้องทำอะไร คุณปู่บอกแต่ว่าถ้าทำสำเร็จ พี่ชายก็จะกลับมาได้ โดยไม่ต้องอาถรรพ์ของนกตัวนั้น พี่ชายบอกกับคุณปู่ไว้ค่ะ

คำพูดในจดหมายของเขา ไม่ได้ให้ความหวังอะไรกับพี่เลยสักนิด แล้วพี่จะยังหวังอะไรได้อีก ล่ะหวาย...พี่จะไปอยู่ที่ต่างจังหวัด จนกว่าจะคลอด พี่คงคิดถึงหวายและน้องเตย คุณปู่ และก็ที่นี่มากเลยเธอเอ่ยบอกหวาย พร้อมด้วยน้ำตาที่รินพรูลงมา

พี่จะไปอยู่ที่ไหนไกลไหมคะ หวายกับเตยจะได้ไปหาบ้าง

ก็ไม่ไกลหรอกจ้ะ จังหวัดตราดที่เกาะกูด เป็นรีสอร์ตของคุณแม่ปีร์น่ะ ท่านเป็นหมอด้วยจ้ะ พี่จะหลบไปอยู่จนกว่าจะคลอด เรื่องข่าวอะไรซาแล้วถึงจะกลับ ทางนี้ก็จะให้แทมมี่เขาแถลงข่าว ว่าพี่อำลาวงการบันเทิงไปแล้วน่ะจ้ะ

พี่แพรจะแต่งงานกับคุณปีร์หรือคะ เพราะพี่ชายก็อนุญาตให้พี่แต่งงานใหม่ได้นี่คะ

ไม่หรอกจ้ะหวาย พี่กับปีร์คุยกันเข้าใจแล้วนะจ๊ะ พี่ไม่มีวันแต่งงานกับใครได้อีก พี่รักพี่ชายชลมากนะหวาย ถึงแม้ปีร์จะดีกับพี่เขาขอให้พี่แต่งงานกับเขา เพื่อลูกพี่จะได้มีพ่อและหมดเรื่องครหาจากสังคม แต่พี่ก็ทำไม่ได้ ถึงปีร์บอกว่าแต่งกันในนามเท่านั้นพี่ก็ยังทำไม่ได้ ลูกพี่ต้องมีเขาเป็นพ่อคนเดียวเท่านั้น ถึงพี่กับพี่ชายชลจะไม่ได้เจอกันอีก พี่ก็จะเลี้ยงท่านชายหรือว่าท่านหญิงน้อยๆ เอง อีกไม่กี่เดือนพี่คลอดแล้วก็มีลูกเป็นเพื่อน พี่คงจะหายทุกข์ไปได้บ้างน่ะ

คุณปีร์ก็น่าสงสารนะคะ เธอรักพี่แพรและก็ดีกับพี่แพรมากเลย

จ้ะปีร์เขาเป็นคนดีมาก ดีจนพี่เกรงใจ พี่อยากให้เขาได้พบคนดีๆ เขาจะได้ลืมพี่ได้ พี่ไม่อยากให้เขามาทิ้งชีวิตทั้งชีวิตไว้กับคน ที่มีความหลังในความรักอย่างพี่ เพราะพี่บอกแล้วว่าพี่จะไม่แต่งงานกับใครอีกจนตลอดชีวิตของพี่

พี่แพรจะคอยพี่ชายเหรอคะ

ไม่หรอกจ้ะ พี่ไม่มีความหวังที่จะรอคอยหรอก แต่พี่เป็นนางห้ามของพระองค์ชายวิชิตชล พี่ไม่สมควรที่พี่จะแต่งงานกับใครทั้งสิ้น จนตลอดชีวิตของพี่

พี่แพร...พี่แพรจะอยู่คนเดียว จนตลอดชีวิตเลยเหรอคะหวายมองหน้าเธอด้วยสายตาที่รื้นขึ้นด้วยน้ำตาอย่างสะเทือนใจ

แพรวาดึงหวายเข้ามากอดไว้ พี่อยู่ได้จ้ะ เพราะพี่ก็อยู่คนเดียวแบบนี้มาตั้งนานแล้ว แต่อีกหน่อยพี่ก็จะมีลูกไงจ๊ะ พี่ไม่ใช่ไม่มีใครสักหน่อยไม่ต้องสงสารพี่หรอกนะ มันเป็นกรรมลิขิตของพี่กับของพี่ชาย เราคงต้องชดใช้สิ่งที่เราได้เคยก่อไว้กับคนอื่น ถึงแม้เขาจะเป็นเพียงสัตว์ แต่เขาก็มีชีวิตมีจิตวิญญาณเหมือนเรา พี่พยายามคิดเรื่องนี้นะ มันทำให้พี่รู้สึกดีขึ้นน่ะ

ปีร์ตามเธอมาที่บ้านคุณปู่สุ่น เพราะเขารู้ว่าเธอต้องมาที่นี่ที่เดียว เขาเดินมาที่สองสาว หวายยกมือไหว้เขาและมองปีร์ในเครื่องแต่งกายเซอร์ๆ แต่ก็มีเทรนด์ ร่างสูงสมาร์ตของเขา จึงเท่มากมายน่ามอง สายตาชื่นชมของหวายที่มองปีร์ แพรวารู้สึกว่าหวายสนใจปีร์มาก แบบสาวๆ ที่แอบนิยมชมชื่นชายหนุ่มที่ต้องตาต้องใจ แต่ปีร์นั้นมองมาที่แพรวา ด้วยสายตาห่วงหาอาทร

แพรไม่สบายทำไมไม่นอนพักล่ะ ขับรถออกมาแบบนี้ ถ้าเกิดเป็นลมจะทำยังไง

แพรอยากมาคุยกับน้องๆ บ้าง เดี๋ยวไปแล้วก็จะไม่ได้เจอกันอีกนาน แพรคงคิดถึงน่ะค่ะ ถ้าแพรไปอยู่ที่โน่นแล้ว ปีร์มารับน้องๆ ไปเที่ยวหาแพรบ้างได้ไหมคะ

เขารีบพยักหน้ารับทันที ได้สิ...ถ้าพ่อครูจะอนุญาต และถ้ามีวันหยุดติดต่อกันหลายวัน ปีร์จะมารับคุณหวายกับน้องเตยไปเที่ยวหาแพรนะจ๊ะ ส่วนปีร์จะไปหาแพรทุกอาทิตย์เลย ถ้าไม่ได้ไปต่างประเทศ ปีร์กลัวแพรจะเหงาน่ะ

หวายมองปีร์อย่างรู้สึกเห็นใจ และชื่นชมที่เขาเป็นคนที่มั่นคงในความรัก สายตาเขาที่มองแพรวาไม่ปิดบังความรู้สึก ความอาทรมีเปี่ยมล้นในสีหน้าและแววตา ความจริงแล้วแพรวาโชคดีที่มีผู้ชายดีๆ มามอบหัวใจให้ถึงสองคน สายตาพี่ชายชลของเธอที่มองแพรวาก็รักปานจะกลืนกิน แต่เป็นเพราะเคราะห์กรรมสินะ ที่กลับไม่มีใครเลยที่สมหวังกับความรัก

ปีร์นั่งลงตรงข้ามกับสองสาว หวายลุกไปที่บ้านเพื่อหาน้ำมารับรองแขก ปีร์ส่งซองยาให้แพรวา และบอกว่าซื้อยาแก้แพ้แก้อาเจียนมาให้ แพรวารับมาและเอ่ยขอบคุณเขา ก่อนจะเอ่ยต่อ

ปีร์คะ...แพรรู้สึกเกรงใจปีร์มากขึ้นทุกวันเลยนะคะ ปีร์ดีกับแพรเกินไป จนแพรไม่สบายใจ

แพรวาทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ ไม่ใช่ว่าผู้ชายคนหนึ่งเมื่อไม่มีความหวังอะไร ในตัวผู้หญิงแล้วก็จะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นคนที่เขารัก ต้องเผชิญชะตากรรมตามลำพัง เราสองคนมันเกินไปกว่าคำว่ารักด้วยซ้ำนะแพร เราสนิทกันมาเป็นปีที่หกแล้ว เราแค่มองหน้ากันก็รู้แล้วว่าใครคิดยังไง ปีร์จะเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกของแพรไงจ๊ะ ความสงสาร ความห่วงใย ไม่ใช่จะตัดได้เหมือนความรักนะแพร เพราะความรักถ้าโกรธกัน มันก็จะกลายเป็นความเกลียดไม่ใช่เหรอ

ขอบคุณค่ะปีร์ชาตินี้แพรคงไม่มีอะไร ที่จะได้ทดแทนบุญคุณของปีร์”

สองวันมานี่ แพรพูดคำนี้กับปีร์ไม่รู้กี่ครั้งแล้วนะ เลิกพูดได้แล้ว เย็นนี้ไปกินข้าวกันดีกว่านะ ฟังพลงด้วยก็ได้ดีไหม แพรอาจจะหายเครียด สบายใจขึ้นบ้างก็ได้นะ

แพรคงไม่ไหวค่ะ ถ้าไปเป็นลม ปีร์อายคนแย่เลย

ตามใจแพรจ้ะ เราซื้ออะไรไปกินที่บ้านก็ได้นะ แพรอยากกินอะไรล่ะ

หวายเดินมาวางแก้วน้ำลง พร้อมกับเชื้อเชิญให้ดื่ม ปีร์เอ่ยขอบคุณ และหันมามองหน้าแพรวา ถามขึ้นอีก

แพรอยากกินอะไร บอกปีร์สิจ๊ะ

แพรอยากกินมะม่วงน้ำปลาหวานน่ะจ๊ะ ปีร์ซื้อให้ได้เหรอเปล่าล่ะ

ปีร์ทำสีหน้าแหยๆ ถอนหายใจ ส่ายหน้าน้อยๆ ปีร์ไม่รู้จะไปซื้อของแบบนี้ที่ไหนนี่จ๊ะ งั้นเดี๋ยวโทร.บอกคุณแทมมี่ ดีกว่านะ เขาคงหาที่ซื้อได้ แต่ปีร์หาไม่เป็นน่ะ

หวายนึกขำสีหน้าของปีร์ ก็ท่าทางแบบเขาก็คงไปหาซื้อของพวกนี้ไม่เป็นหรอก และมันคงจะแปลกถ้าเขาหาซื้อได้ หวายมองหน้าปีร์เพลินอีกครั้ง ใบหน้าของปีร์คมสันหล่อแบบลูกครึ่ง เขาหล่อเหมือนใครกันนะ เขาหล่อแบบที่สาวๆ ต้องกรี๊ด รูปของเขากับแพรวาตามหน้าหนังสือ ที่หวายแอบเก็บไว้ และนำมันออกมาดูบ่อยๆ หวายชอบรอยยิ้มของเขา ที่ดูจริงใจเปิดเผย และไม่ซ่อนอารมณ์แบบพี่ชาย ที่ชอบใช้สายตาบอกอารมณ์ เขาเป็นนักวิชาการเป็นผู้เชี่ยวชาญ ที่เธอนึกนิยมชมชื่นเขาอย่างมากมาย แพรวาเห็นสายตาของหวาย และเริ่มแน่ใจว่าหวายพึงพอใจในตัวปีร์มากนัก

ปีร์รีบโทรศัพท์บอกให้แทมมี่ ให้หาซื้อมะม่วงน้ำปลาหวาน และของอะไรที่เปรี้ยวๆ มาให้แพรวา และหันมาหัวเราะกับสองสาว แล้วเอ่ยขำๆ

ทำไมนะคนท้องต้องกินอะไรเปรี้ยวๆ ด้วย แปลกจังเลย ต่อไปนี้ถ้าปีร์เจออะไรที่มันเปรี้ยวๆ จะรีบซื้อมาให้เลยนะดีไหม

ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะปีร์ เดี๋ยวสักพักหนึ่งมันก็คงหายน่ะ

แต่ปีร์กลัวว่ากินอะไรเปรี้ยวมากๆ ท้องจะเสียนะ แพรจะกินแทนข้าวเลยเหรอเขาเอ่ยพร้อมกับทำสีหน้าเป็นห่วง ทำให้แพรวาคลี่ยิ้มแล้วหัวเราะขำปีร์ ที่เขาไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรนัก

 “ไม่หรอกจ๊ะใครจะกินแทนข้าวได้ล่ะ มันอยากกินมากกว่าน่ะ อีกหน่อยถ้าปีร์แต่งงานแล้วแฟนท้อง ปีร์ก็จะรู้เรื่องคนท้องมากกว่านี้อีกจ้ะ

ไม่แต่งหรอก ถ้าแพรอยู่อย่างนี้ ปีร์ก็จะอยู่อย่างนี้ ดูสิ...ใครจะอึดกว่ากัน

เขาเอ่ยให้เป็นเรื่องตลกโดยหัวเราะเบาๆ แต่ด้วยหัวใจที่สลดเศร้านัก ถึงแม้แพรวาจะปฏิเสธทุกข้อเสนอของเขา ถึงแม้เขาจะไม่มีความหวังใดๆ เหลืออยู่ เพราะปีร์รู้ว่าแพรวาใจแข็งนัก ไม่มีอะไรมาทลายกำแพงนั้นลงได้ แต่เขาก็มีความสุขที่ได้เห็นเธออยู่ใกล้ๆ เธอ พระเจ้าได้ลงโทษเขาด้วยข้อหาใดกันนะ...ปีร์มองแพรวาและนิ่งคิด

 

 

*ชีวิตของแพรวาจะดำเนินต่อไปได้ยังไงในขณะที่มีลูกติดท้องแบบนี้มาติดตามกันค่ะ อ่านฉบับเต็มได้ในแบบรูปเล่มหรือโหลดอ่านในรูปแบบebookได้แล้วนะคะ รับรองความสนุกซาบซึ้งกับรักแท้ที่ทุกคนมีให้กันค่ะ นิยายเรื่องนี้มี46ตอนและแถมตอนพิเศษส่งท้ายด้วยค่ะ นิยายเรื่องนี้ขายดีค่ะ*


ตำหนักรักข้ามภพ
บุษบาพาฝัน
www.mebmarket.com
        การหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของแพรวานางเอกสาวสวยแถวหน้าของเมืองไทย ในระหว่างการถ่ายทำละครย้อนยุคที่วังโบราณแห่งหนึ่ง ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปได้อย่างไร และหายไปไหน และแทบไม่ร่องรอยอะไรให้ค้นหา         ในขณะที่แพรวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ในเมื่อเธอกำลังเดินสำรวจวังบริเวณแห่งนี้ และทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธออีกแล้ว แต่เป็นโลกของเขา พระองค์เจ้าวิชิตชลชายผู้สูงศักดิ์ ผู้ทีรอคอยนางในฝันของเขามาแสนนาน และเธอก็มาปรากฏกายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์         ปีร์ นักโบราณคดีแฟนหนุ่มลูกครึ่งของแพรวา ต้องรีบเดินทางกลับจากอังกฤษเมื่อทราบเรื่องที่แฟนสาวของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับ การค้นหาประวัติศาสตร์ของปีร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งทำให้นักโบราณคดีอย่างเขาเชื่อว่า แพรวาหายตัวไปอย่างไม่ธรรมดา แล้วชายหนุ่มจะตามหาคนรักเจอหรือไม่ มาติดตามรักสามเส้าของหนึ่งหญิงสองชายต่างมิติ ในที่สุดแพรวาจะเลือกอยู่กับใคร อะไรคือปมแห่งความผูกพันของ แพรวา ปีร์ และพระองค์เจ้าวิชิตชล        นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่คนเขียนรักมาก และได้รีไรท์ใหม่ทั้งเรื่อง เป็นแนวดราม่า โรแมนติก เนื้อเรื่องมีทั้งสองภพค่ะ ซึ่งนิยายเรื่องนี้จะทำให้นักอ่านซาบซึ้งตรึงใจกับคำว่ารักแท้ รักที่ต้องเสียสละ รักที่ข้ามภพข้ามชาติ บุษบาพาฝันต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่กรุณาอุดหนุนผลงานทุกเรื่องด้วยดีเสมอมา....
le="font-size: 27px;">
>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น