ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,060 Views

  • 32 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    24

    Overall
    7,060

ตอนที่ 28 : จดหมายสั่งลา100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ก.ค. 61




แพรวา


ปีร์


ตอนที่ 28 จดหมายสั่งลา

 

 แพรวาปิดไฟทุกดวงในบ้านจนมืดสนิท โทร.เรียกรถแท๊กซี่ที่ศูนย์ให้เข้ามารับ โดยทิ้งรถสปอร์ตคันงามไว้ที่บ้าน เธอลูบคลำรถคันนั้นอยู่พักหนึ่ง และบอกกับตนเอง บัดนี้ทุกอย่างในชีวิตของแพร แพรวายอมสละมันทิ้งเพื่อเขาคนเดียว เธอเงยหน้าขึ้นมองตัวบ้าน บ้านที่หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรง ทุกอย่างที่เธอลงทุนตบแต่งมัน ตามใจที่ต้องการ จนมันสวยถูกใจไปหมดทุกอย่าง ข้าวของในบ้านราคาแพง เกือบจะเท่าราคาของบ้านด้วยซ้ำ ต้นไม้เหี่ยวเฉาตายไปหลายต้น ด้วยที่เธอไม่อยู่มาหลายเดือน และเมื่อกลับมาก็ไม่เคยมีเวลาเอาใจใส่อีกเลย กังสดาลที่ห้อยไว้ที่หน้าบ้าน ส่งเสียงกรุ๋งกริ๋งน่าฟังเมื่อลมพัดพริ้วเข้ามาแผ่วๆ บ้านหลังนี้เคยอยู่อย่างมีความสุขอบอุ่น เป็นที่คุ้มภัย คุ้มแดด คุ้มฝน นับจากนี้จะไม่มีวันได้กลับมาอีกแล้ว ลาก่อนนะ...เธอบอกกับทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆ ตัว และหันมามองทุกอย่างอีกครั้ง อย่างอาวรณ์อาลัย ก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่กลับออกมา 

แพรวาพ้นหน้าหมู่บ้านออกมาเพียงยี่สิบนาที รถของปีร์ก็แล่นสวนเข้าไป เขาดีใจที่เห็นรถของแพรวาจอดอยู่ แต่ภายในบ้านมืดสนิทไม่มีแสงไฟ ที่เปิดอยู่เลยสักดวงเดียว เขารีบลงจากรถอย่างนึกห่วงแพรวาขึ้นมาอย่างจับใจ เมื่อเขาเปิดประตูบ้านเข้าไป เปิดไฟจนสว่างไสว และเดินขึ้นไปบนห้องนอน ก็พบแต่ความว่างเปล่า ปีร์ลงมาที่ห้องรับแขก ก็พบจดหมายที่จ่าหน้าซองถึงเขา และรีบเปิดออกอ่าน

 ปีร์จ๊ะ

เมื่อปีร์ได้อ่านจดหมายฉบับนี้ แพรก็คงไปจากเวลานี้แล้ว แพรรักเขามากนะปีร์ เขาคนนั้นตามแพรข้ามเวลามาที่นี่ แพรไม่ได้มีใครใหม่ แพรขอบคุณปีร์สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ปีร์เคยให้กับแพร ทั้งความรักและความรู้สึกที่ดีๆ แพรอาจจะเป็นคนมีกรรมก็ได้นะปีร์ที่ต้องมีชีวิตแบบนี้ แต่แพรตัดสินใจแล้ว ที่จะติดตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง ความรักอยู่เหนือกาลเวลา เหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ อย่าเสียใจเลยนะจ๊ะ

แพรไม่ได้มีคุณค่าสำหรับความรักของปีร์อีกแล้ว ปีร์...แพรกำลังท้อง ทุกอย่างที่แพรผิดสัญญากับปีร์ หวังว่าปีร์คงจะอโหสิให้แพรนะจ๊ะ เราจะได้ไม่ต้องมามีเวรกรรมติดค้างกันเหมือนในชาตินี้อีก ได้โปรดรับรู้ด้วยเถอะนะจ๊ะ ว่าแพรจะคิดถึงปีร์เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในกาลเวลาใด แพรไปก่อนนะจ๊ะ

 ลาก่อน

แพรวา

 

ปีร์แทบจะหมดเรี่ยวแรง เขาพับจดหมายฉบับนั้นใส่กระเป๋าเสื้อ และสมองไวเท่ากับเท้าวิ่งมาที่รถ เขาสตาร์ทรถมือไม้สั่น ร่ำร้องอยู่ในใจ แพร...ปีร์รักแพรมากนะ รอปีร์...ให้ปีร์ได้พบแพรเป็นครั้งสุดท้าย ให้เราได้บอกลากันสักครั้ง ปีร์จะไม่เหนี่ยวรั้งแพรให้อยู่ ปีร์ขอเห็นหน้าแพรเป็นครั้งสุดท้ายก็พอ.

ปีร์ขับรถเร็วที่สุดของที่สุด ด้วยหัวใจที่รุ่มร้อนดังเพลิงสุม หวายรู้ทุกอย่างดีมาตลอด แต่เธอไม่ปริปากพูดให้เขาฟังเลย เมื่อวานเขาแอบไปที่บ้านครูสุ่นเงียบๆ โดยไม่บอกหวายล่วงหน้า หวายมีสายตาตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เขาจึงบอกว่าผ่านมาก็เลยมาแวะ และเพียงแต่ถามถึงตู้ใบนั้น หวายบอกว่าคุณปู่ของเธอนำมันไปเก็บไว้ที่เรือนไทยหลังเล็กริมน้ำ ทุกอย่างเชื่อมโยงกันพอเป็นเค้าลาง คุณปู่สุ่นเหมือนจะหลบหน้าไม่ต้องการพบใคร เพราะไม่ต้องการให้เขาซักถามเรื่องตู้ มันน่าจะใช่...เขาผู้นั้นตามแพรวามาถึงที่นี่ และแพรวาก็คงหายตัวมาอยู่ที่นี่กับเขา รอวันที่จะเดินทางกลับ จริงสินะวันนี้เป็นวันพระแรมสิบห้าค่ำ เหมือนวันที่แพรวากลับมาที่นี่ เดือนหนึ่งพอดี เพียงสี่สิบห้านาทีที่เขาขับรถมา ซึ่งมันนานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ เขาบีบแตรขอทางมาตลอด ทั้งแซงซ้ายแซงขวาโดยไม่เกรงใจใครอีกแล้ว ด้วยความรู้สึกที่รุ่มร้อนแผดเผา จนหัวใจของเขาเจียนจะมลาย

เขาลงจากรถและเปิดประตูเล็กๆ ด้านข้างเข้าไป และกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่บ้านเรือนไทยริมน้ำทันที บ้านหลังเล็กเปิดไฟสว่างจ้า เสียงกรีดร้องของแพรวาดังโหยหวน จนปีร์ถลันพรวดขึ้นไปอย่างตกใจ แพรวากำลังกรีดเสียงร้องไห้ เธอนอนคว่ำอยู่ที่พื้นและเกลือกกลิ้งตัวเองคร่ำครวญเหมือนจะขาดใจ หวายและเตยคุกเข่าอยู่ใกล้ๆ สองพี่น้องก็ร้องไห้จนตาแดงก่ำ และกำลังเข้าปลอบโยนแพรวา ทำให้เขาปราดเข้าไปยกร่างแพรวาขึ้นจากพื้น 

แพรเป็นอะไรเกิดอะไรขึ้น บอกปีร์สิแพรเขาเอ่ยถามเสียงกระชั้นและโอบกอดเธอไว้ 

แต่แพรวาดิ้นรนกรีดเสียงร่ำไห้ไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น จนเขาต้องรัดร่างเธอไว้แน่นเขย่าเรียก

แพร...เป็นอะไรบอกปีร์สิ บอกปีร์สิคนดี

 แพรวามองหน้าปีร์ และโผเข้ากอดพิลาปรำพัน ปีร์ช่วยแพรด้วย แพรจะไปกับเขา แพรจะไปกับเขา ได้โปรดสงสารแพรเถอะนะ แพรจะไปกับเขาช่วยแพรด้วย

แพร...แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมแพรไม่ไปพร้อมกับเขาล่ะหรือว่าไปไม่ได้

แพรวาไม่พูดอะไรอีก เธอกรีดเสียงร้องไห้ออกมาโฮใหญ่ และหมดสติลงทันที ปีร์มองหน้าหวายอย่างตกใจนิดหนึ่ง หวายลุกขึ้นบอกให้ปรีย์ อุ้มแพรวาไปวางบนที่นอน เธอนำผ้าชุบน้ำมาส่งให้เขา ปีร์ลูบไล้ผ้าผืนเล็กๆ นั้นเบาๆ บนใบหน้าสวยที่เปรอะเปื้อนรอยน้ำตา

หวายหยิบยาดมมารอไว้ให้ที่จมูก ใช้ยาหม่องทาให้ตามมือตามเท้า จนแพรวาเริ่มรู้สึกตัว เธอขยับตัวน้อยๆ พอรู้สติก็ลุกพรวดขึ้นนั่ง มองหน้าปีร์นิ่งๆ น้ำตาไหลพรากลงอีก จนเขาต้องโอบเธอเข้ามา ไว้ในอ้อมแขนเอ่ยปลอบเบาๆ

แพรค่อยๆ คิดนะแพรยังมีปีร์อีกคนหนึ่งนะไม่ว่าแพรจะเป็นยังไง ถึงแพรจะไม่รักปีร์แต่แพรก็ยังมีปีร์ ที่จะไม่มีวันทิ้งแพรเป็นอันขาด

แพรวาไม่คร่ำครวญรำพันอะไรอีก แต่สายตาที่ปวดร้าวของแพรวา ทำให้ปีร์เจ็บยิ่งกว่าเธอเสียอีก มันเกิดอะไรขึ้นนะ เขาไม่กล้าเอ่ยถาม เกรงว่าเธอจะสะเทือนใจจนรับไม่ได้ และถ้าสติขาดไปคงจะเรียกอะไร กลับคืนมาไม่ได้อีก เขาจึงกอดเธอไว้ในอ้อมกอดเบาๆ ปลอบประโลม

แพร...เราคบกันมานานมากเลยนะ แพรเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตปีร์ แพรเจ็บปวด ปีร์ก็เจ็บด้วย ทุกอย่างมีทางออกนะจ๊ะ ใจเย็นๆ นะแพร อย่าเพิ่งคิดอะไร ปีร์จะหาทางช่วยแพรนะถ้าแพรอยากกลับไป อย่าเพิ่งร้องไห้ อย่างเพิ่งตีโพยตีพาย ทำใจสงบๆ นะจ๊ะ

ปีร์...

เธอเอ่ยเรียกชื่อเขาเพียงคำเดียว และซุกหน้าลงกับอกเขา ชายหนุ่มน้ำตาคลอคลองด้วยความสงสารจับใจ และพยายามที่สุดที่จะกล้ำกลืน น้ำตาลูกผู้ชายลงไปในอก หวายมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่แสนเศร้า แพรวาน่าสงสารเหลือเกิน เมื่อกลับมาพบว่าพี่ชายได้ไปแล้ว และเหลือเพียงจดหมายที่วางไว้ให้เธอ แพรวาคงอ่านจดหมายแล้วกรีดร้องเสียงดังไปจนถึงเรือนใหญ่ ทำให้เธอกับเตยต้องวิ่งมา และพบสภาพที่แพรวาแน่นิ่งไป เมื่อช่วยกันปฐมพยาบาลจนฟื้น แพรวาก็ลุกมาที่ตู้เข้าลูบคลำคร่ำครวญเหมือนจะขาดใจ หวายกับเตยหมดหนทางที่จะปลอบ และปีร์ก็เป็นตัวช่วยโผล่เข้ามาพอดี

ในขณะที่สองพี่น้องนั้นร่ำไห้อยู่ข้างๆ เธอ ทั้งสงสารแพรวา อีกทั้งอาลัยอาวรณ์กับพี่ชายที่เธอและเตยเข้าใจตรงกันว่าเขากลับไปแล้ว หวายนั้นรู้ว่าวันนี้พี่ชายและแพรวากำลังจะกลับไป ด้วยปู่ได้สั่งทุกอย่างไว้กับเธอ และยังโทร.มากำชับเธออีกด้วย ท่านบอกว่าพี่ชายรู้วิธีที่จะกลับไปดีจากคุณปู่ทวดสิม หวายรู้สึกแต่ว่าเรื่องลึกลับซับซ้อนนั้น คุณปู่ของเธอกับพี่ชายชลรู้ดีกว่าใครเพราะพี่ชายจะคุยเงียบๆ กับปู่ตั้งแต่มาวันแรก และเหมือนจะมีเรื่องปรึกษากันเงียบๆอยู่บ่อยๆ ซึ่งหวายไม่ได้สนใจ เพราะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุอะไรมากนัก จนรู้สึกว่าพี่ชายและปู่มีเรื่องแปลกๆ ปู่ไม่เคยค้างที่ไหนนานๆ เพราะเป็นห่วงเธอกับน้องชาย แต่ปู่จะย้ำกับเธอเสมอว่าพี่ชายคือผู้ที่มีพระคุณต้องทดแทน และบอกว่าแพรวาเป็นที่รักเป็นนางห้ามของท่าน ก็เปรียบเสมือนคนคนเดียวกัน ให้เธอดูแลทั้งสองคนอย่างดี ซึ่งหวายก็รับปากกับท่าน และทำตามที่ปู่บอกทุกอย่าง แพรวานั้นจะมาส่งเงินให้ครั้งละหลายพันเพื่อเป็นค่าอาหาร ซึ่งเธอปฏิเสธบอกว่าพี่ชายให้ไว้แล้ว แต่แพรวาก็ไม่ยอมเลยสักครั้ง

ปีร์ยังคงกอดร่างที่ยังสะเทือนด้วยแรงสะอื้นไว้ในอ้อมแขน เวลาผ่านไปนานพอสมควร จนเสียงสะอื้นเหลือเพียงแค่ร้องไห้กระซิกๆ เสียงปีร์เอ่ยขึ้นเบาๆ

แพรกลับไปนอนบ้านดีกว่านะ ปีร์จะไปส่ง กลับไปพักผ่อนก่อนนะจ๊ะคนดี

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา เม้มริมฝีปากที่ยังสั่นระริกไว้ ก่อนจะเอ่ย

ปีร์ออกไปคอยแพรข้างนอกสักครู่ ให้แพรอยู่เงียบๆ คนเดียวสักพักเถอะนะคะ

ปีร์มองหน้าแพรวานิ่งๆ เหมือนจะชั่งใจเธอ และจำต้องลุกเดินออกมา หวายและเตยเดินตามเขาออกมาด้วย และปิดประตูให้เธอได้อยู่ตามลำพัง ปีร์รู้สึกว่าทั้งสองพี่น้องเศร้าสร้อยและร้องไห้จนตาบวม หวายยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งส่งให้ปีร์ เขารับมาคลี่ออกอ่าน

แพรวา...เมียรักของพี่

แพร...พี่มีเหตุผลในการจากไป ซึ่งพี่พาแพรและลูกไปด้วยไม่ได้ แพรคงจำได้วันที่แพรบอกพี่ว่าแพรท้องและพี่ตกใจ ก็เพราะว่าการที่เราจะกลับไปครั้งนี้ เราจะกลับไปได้แค่สองคนเท่านั้น พ่อครูสิมบอกพี่กำชับพี่ หลายครั้งหลายครา ถ้าเราฝืนแพรอาจจะต้องตายทั้งแม่และลูก และที่พี่ไม่อยู่ที่นี่กับแพร ก็เพราะพี่อยู่ไม่ได้ ถ้าเลยกำหนดแรมสิบห้าค่ำไปแล้ว พี่จะต้องอาถรรพ์และถึงตาย พี่ไม่ได้กลัวความตายหรอกนะแพร แต่พี่รู้ว่าถ้าพี่ตายที่นี่ พี่คงทำให้แพรเสียใจมาก กว่าการจากกันทั้งที่แพรรู้ว่าพี่ยังมีลมหายใจอยู่ณ.อีกกาลเวลาหนึ่ง

แพร...มันเป็นเวรกรรมจากอดีตชาติของเรา แพรยังจำได้ไหมว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์เคยรับสั่งบอกแพรเมื่อวันที่แพรต้องคดีว่าเป็นปีศาจ พี่ไปเข้าเฝ้าท่าน เมื่อตอนที่แพรหายตัวมา ท่านบอกว่าเราสองคนมีกรรมติดตัวมา เราเคยไปพรากนกสองตัวผัวเมีย นำมาเลี้ยงขังกรงไว้ และทำให้มันพรากจากคู่ จนคู่ของมันต้องตรอมใจตาย ไม่รู้ว่าในภพไหนเราจึงมาผูกพันกับเจ้านกที่ตู้ตัวนี้ ที่มันทำให้เราต้องพบและต้องพรากจากกัน ท่านบอกว่าวันใดที่กรรมของเราหมดสิ้นลง เราก็จะได้พบกันอีกครั้ง และจะได้อยู่ร่วมชีวิตด้วยกัน แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าวันนั้น มันจะมาถึงเมื่อไร หรืออาจจะไม่มีวันนั้นอีกเลย

แพรวา...เลี้ยงลูกดูแลลูกแทนพี่ด้วย แพรและลูกเป็นชีวิตและดวงใจของพี่ ถ้าเราหมดสิ้นเวรกรรม คงได้พบกันอีกครั้งนะแพร...พี่จะไม่ขอมีใครอีก นอกจากเจ้านะแพรวา...แต่พี่จะไม่ขอให้เจ้าเป็นนางห้ามของพี่ต่อไป ถ้าเจ้าจะแต่งงานพี่ก็อนุญาต

รักเจ้าเสมอด้วยชีวิต

ชายชล

ปีร์อ่านจดหมายฉบับนั้นจบลง เขาสะเทือนใจจนต้องซบหน้าลงกับฝ่ามือ ซ่อนสายตาที่คลอคลองด้วยน้ำตา เขาเข้าใจความรักของคนทั้งคู่ดีที่สุดแล้ว ผู้ชายคนนี้เป็นสุภาพบุรุษสมบูรณ์แบบจริงๆ ไม่ผูกมัดหรือเรียกร้องให้เธอรอคอย

 

แพรวาเดินไปทาบกายลงบนที่นอน ดมกลิ่นบนเขนยที่ทรงหนุน กลิ่นกรุ่นอ่อนยังติดตรึงอยู่บนเขนยนั้น หัวใจเหมือนเจียนจะขาด เมื่อไร ชาติไหนจะได้พบกัน แพรวาจะเลี้ยงลูก ทะนุถนอมเขาอย่างดีที่สุด อย่าทรงกังวลเลยเพคะฝ่าบาท ถึงแม้เราจะอยู่ห่างกันคนละกาลเวลา เพียงรู้ว่าพระองค์ยังมีลมหายใจอยู่ แพรวาก็จะมีลมหายใจต่อไปเพคะ เพื่อลูกของเรานะเพคะ เธอคร่ำครวญกอดหมอนใบนั้นไว้แนบอก และยังกอดไว้นำหมอนกลับมาด้วย ปีร์มองความอาลัยรักของเธอด้วยความช้ำใจ และพามาส่งบ้าน

แพรวานิ่งเงียบทำให้ปีร์กลัวความเงียบของเธอ หญิงสาวไม่ร้องไห้ไม่คร่ำครวญ เพียงมีน้ำตาที่รินพรูลง สะอื้นเพียงเบาๆ เมื่อมาถึงบ้าน แพรวาเดินลงมาจากรถเงียบๆ ร่างบางของเธอเหมือนจะทรงกายไม่อยู่ จนปรีย์ต้องเข้าประคอง เขาหาน้ำมาให้ดื่ม เมื่อเธอนั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขก ปีร์รู้สึกหนักใจมากขึ้นจนไม่รู้จะพูดอะไรถูก ในเมื่อเธอไม่พูดอะไรเลยสักคำ และดื่มน้ำที่ปีร์นำมาวางให้ เธอมองหน้าเขาด้วยสายตาที่ซาบซึ้งนิดหนึ่ง

แพรดึกมาแล้วนอนเสียนะจ๊ะ ปีร์จะขึ้นไปส่ง

ให้แพรนอนตรงนี้ดีกว่านะเธอเอ่ยและล้มตัวลงนอนบนโซฟา

แพรวาหลับตาลงแต่น้ำตายังคงไหลรินลงทางหางตาน้อยๆ ปีร์ไม่กล้าทิ้งเธอไว้คนเดียว เขากลัวแพรวาคิดสั้น และนิ่งคิด...นับจากนี้ชีวิตแพรวาคงต้องเปลี่ยนไป เธอกำลังท้อง และจะทำยังไงกับข่าวที่สักวันจะต้องแพร่ออกไป ว่าดาราสาวแพรวาท้องโดยไม่ได้แต่งงาน แพรวาจะทนเสียงวิพากษ์วิจารณ์ได้ไหมนะ แล้วเขาล่ะจะทำยังไงกับเธอ แพรวาไม่มีใครคนอื่นอีกเลย จะไปอยู่กับพ่อก็ไม่ถูกกับแม่เลี้ยง จะอยู่ตรงนี้ก็คงอยู่ได้ ถ้าไม่สนใจรับรู้รับทราบอะไร ไม่ไปไหน แล้วเธอจะอยู่ได้ยังไง เธอจะเห็นใจเขาในที่สุดไหมนะ...

แพรวาหลับตานิ่งๆ สะอื้นเบาๆ หมดสิ้นความฝันอันสวยงาม นับแต่บัดนี้ไปไม่มีเขาอีกแล้ว มีเพียงลูกที่แพรวาจะเลี้ยงดู ไม่ต้องห่วงแพรหรอกนะคะ แพรวาจะเข้มแข็ง ดูแลตัวเอง ดูแลลูกให้ดีที่สุด และแพรจะรอค่ะ รอวันที่จะได้พบกันอีกครั้ง ถึงแม้จะไม่มีวันนั้นของเรา แพรก็จะรอจนชั่วชีวิต...เธอบอกกับตนเอง 

วันรุ่งขึ้นแพรวาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และลงมาพบปีร์ เขาออกไปซื้อโจ๊กมาให้เธอ ใส่ชามวางไว้ให้บนโต๊ะกินข้าว อย่างที่เขาชอบทำให้เสมอๆ แพรวารู้อยู่เต็มอกว่าปีร์รักและหวังดีกับเธอมาตลอดเวลา และเธอก็คิดมาตลอดเวลาว่าเขาคือคนที่เธอจะแต่งงานด้วย แต่เมื่อชีวิตหักเหไปขนาดนี้ หัวใจเธอไม่สามารถจะมอบให้ใครได้อีก ความรักที่มีให้เขามากมายเกินกว่าที่จะรักใครได้อีกแล้ว และยังสายใยแห่งความผูกพันได้เกิดขึ้น เธอจะทำยังไงกับความดีของปีร์

แพรกินโจ๊กก่อนนะ และก็นี่กาแฟจ้ะเขาเอ่ยพร้อมกับเลื่อนเก้าอี๊ให้นั่งอย่างเอาใจ และนั่งลงตรงข้ามเธอ ซึ่งมีถ้วยกาแฟของเขาตั้งอยู่

แพรวาตักโจ๊กเข้าปาก ป้ายน้ำตาที่มันร่วงรินลง อย่างพยายามที่สุดแล้ว ที่จะกล้ำกลืนมันไว้แต่มันก็เจ็บจนทนไม่ได้ปล่อยให้มันไหลออกมา ปีร์รีบส่งกระดาษทิชชูให้ มองเธอด้วยสายตาที่เข้าใจไม่เอ่ยคำใดออกมา เธอนั่งนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่งพยายาม ที่จะเก็บน้ำตาไว้และเอ่ยถาม

ปีร์...วันนี้ไม่มีงานเหรอ

แพร...ไม่มีอะไรสำคัญกับปีร์เท่ากับแพรหรอกนะ ปีร์เป็นห่วงแพร จะทิ้งแพรให้อยู่คนเดียวได้ยังไงในขณะที่แพรไม่มีใคร แทมมี่จะมาบ่ายๆ น่ะ แทมมี่กำลังจะเปิดบูติค เห็นบอกว่ารอช่างมาตบแต่งร้านอยู่ เขาบอกว่าเห็นแพรยุ่งๆ ก็เลยไม่ได้เล่าให้ฟัง ปีร์โทร.ไปคุยกับเขามาเมื่อคืน

แพรวาตักโจ๊กใส่ปากได้แค่สองสามคำก็รู้สึกคลื่นไส้จนทนไม่ไหว เธอวิ่งไปที่อ่างล้างจานแล้วอาเจียนออกมา ปีร์รีบเดินมาลูบหลังให้เบาๆ แล้ววิ่งไปหยิบแก้วน้ำมาให้ แพรวารู้สึกใจสั่นจนเหมือนจะเป็นลม จับขอบอ่างไว้แน่น เธอหน้าซีดจนปีร์ตกใจ เขารีบเข้าประคองเธอไปนอนที่เตียงนอนเล่น ร่างแบบบางของแพรวายิ่งบางลงมากไปอีก

แพร...แพรต้องไปหาหมอ ต้องไปฝากท้อง แพรท้องกี่เดือนแล้วจ๊ะ บอกปีร์สิ

คงประมาณสองเดือนกว่ามั้งคะ

ไปฝากท้องดีกว่านะ หมอจะได้ตรวจร่างกายของแพรและดูเด็กด้วย แล้วก็จะได้ให้ยาแก้แพ้มามากิน

แพรวานิ่งอึ้งกับคำพูดของปีร์ เธอนี่น่ะหรือจะไปฝากท้องโดยไม่มีใครรู้ใครเห็น คงจะเป็นข่าวช็อกวงการบันเทิงเป็นแน่ เท่านี้ข่าวของเธอก็ยังคงมีประปรายอย่างต่อเนื่อง ถึงผู้ชายสองคนที่ใครๆ เห็น งานทุกอย่างที่เข้ามาในตอนนี้ถ้าเธอรับมันก็มากมายจนทำไม่ไหว แต่ตอนนี้มันไม่ได้แล้ว เงินที่สะสมไว้ เกือบหกสิบล้านที่มีตลอดการทำงาน ที่มีชื่อเสียงของเธอ ก็มีพอที่จะใช้ได้สบายๆ ไปอีกนาน ถ้าจะไม่ฟุ่มเฟือยจนเกินไปนัก และยังพอมีที่ดินที่ซื้อไว้อีกสองแปลงก็จะเก็บไว้ให้ลูก แต่เธอจะอยู่ยังไงนับจากนี้ เมื่อนึกถึงความอ้างว้างตรงนี้ขึ้นมา แพรวาลุกขึ้นนั่งร้องไห้โฮออกมาทันที และเงยหน้าที่นองด้วยน้ำตาและเอ่ยขึ้น

ปีร์...แพรจะทำอย่างนั้นได้ยังไง แพรจะไปฝากท้องที่ไหนที่ใครจะไม่รู้ ถึงแม้แพรจะไม่แคร์แต่ก็คงจะเหมือนติดคุก กับการที่ออกไปไหนไม่ได้เลย แพรจะทำยังไงดีกับเรื่องท้อง แพรยังคิดไม่ออกเลย

แพร...เราก็จะแต่งงานกันเร็วที่สุด ถ้าแพรจะไม่รังเกียจปีร์”

 

*แพรวาจะต้องแต่งงานกับปีร์เพราะลูกในท้องหรือไม่ มาติดตามกันค่ะ อ่านฉบับสมบูรณ์ในแบบรูปเล่ม หรือในรูปแบบebook ได้แล้วนะคะ นิยายเรื่องนี้มีทั้งหมด46ตอน และยังแถมด้วยตอนพิเศษท้ายบท รับรองความสนุกตื่นเต้น ลุ้นกันจนถึงบันทัดสุดท้ายจริงๆค่ะ*





ตำหนักรักข้ามภพ
บุษบาพาฝัน
www.mebmarket.com
        การหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของแพรวานางเอกสาวสวยแถวหน้าของเมืองไทย ในระหว่างการถ่ายทำละครย้อนยุคที่วังโบราณแห่งหนึ่ง ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปได้อย่างไร และหายไปไหน และแทบไม่ร่องรอยอะไรให้ค้นหา         ในขณะที่แพรวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ในเมื่อเธอกำลังเดินสำรวจวังบริเวณแห่งนี้ และทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธออีกแล้ว แต่เป็นโลกของเขา พระองค์เจ้าวิชิตชลชายผู้สูงศักดิ์ ผู้ทีรอคอยนางในฝันของเขามาแสนนาน และเธอก็มาปรากฏกายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์         ปีร์ นักโบราณคดีแฟนหนุ่มลูกครึ่งของแพรวา ต้องรีบเดินทางกลับจากอังกฤษเมื่อทราบเรื่องที่แฟนสาวของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับ การค้นหาประวัติศาสตร์ของปีร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งทำให้นักโบราณคดีอย่างเขาเชื่อว่า แพรวาหายตัวไปอย่างไม่ธรรมดา แล้วชายหนุ่มจะตามหาคนรักเจอหรือไม่ มาติดตามรักสามเส้าของหนึ่งหญิงสองชายต่างมิติ ในที่สุดแพรวาจะเลือกอยู่กับใคร อะไรคือปมแห่งความผูกพันของ แพรวา ปีร์ และพระองค์เจ้าวิชิตชล        นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่คนเขียนรักมาก และได้รีไรท์ใหม่ทั้งเรื่อง เป็นแนวดราม่า โรแมนติก เนื้อเรื่องมีทั้งสองภพค่ะ ซึ่งนิยายเรื่องนี้จะทำให้นักอ่านซาบซึ้งตรึงใจกับคำว่ารักแท้ รักที่ต้องเสียสละ รักที่ข้ามภพข้ามชาติ บุษบาพาฝันต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่กรุณาอุดหนุนผลงานทุกเรื่องด้วยดีเสมอมา....
n>


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น