ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,062 Views

  • 32 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    7,062

ตอนที่ 25 : ขอสัญญา 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    4 มิ.ย. 61





แพรวา


ชายชล



ตอนที่ 25 ขอสัญญา

 

ทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเงียบๆ โดยที่แพรวาจะไม่ออกมาปรากฏกาย อย่างเปิดเผยให้ใครจำได้ และสั่งอาหารของทางรีสอร์ตให้มาส่งที่ห้องพักเท่านั้น และเธอก็จะไม่ปรากฏตัว ให้คนงานที่รีสอร์ตเห็นเลยสักครั้ง จนท่านชายรับสั่งอย่างแปลกพระทัย

แพร...คนที่นี่จะรู้จัก หรือจำแพรได้ด้วยหรือจ๊ะ

พี่ลืมไปหรือเปล่าคะ ว่ามีคนดูทีวีทั่วประเทศ เพราะฉะนั้นมีคนรู้จักแพรทุกหนทุกแห่ง จากละครในทีวีจากหนังโฆษณา แผ่นป้าย หนังสือ อินเทอร์เน็ต จนแพรเหมือนผู้ร้ายที่มีค่าหัว ที่แทบไม่ต้องนำป้ายไปปิดประกาศจับที่ไหนเลยนะคะ เพียงบอกชื่อเสียงเรียงนาม คนก็นึกหน้าออกเลยละค่ะเธอเอ่ยเล่าด้วยรอยยิ้มขันๆ

แพรก็ไม่มีอิสระ ที่จะทำตามใจตัวเองอย่างที่อยากทำสินะ”

อยากทำก็ทำได้ค่ะ อย่างตอนที่แพรหายไปก็กลายเป็นข่าวดังไปทั่วประเทศ และสมมุติว่าแพรไปดื่มเหล้า และสูบบุหรี่อยู่ที่ไหนสักแห่งหนึ่ง คนก็อาจจะแอบถ่ายด้วยโทรศัพท์ แล้วก็แพร่ทางเน็ต จนภาพเราว่อนไปทั้งเมืองอย่างที่โดนที่พัทยา ถ้าเราไม่แคร์ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราก็นิ่งๆ ไม่ออกมาตอบโต้ และก็คอยหลบนักข่าวเท่านั้น แต่การทำงานของแพรก็ยากที่จะหนีนักข่าว

แล้วถ้าเกิดหลบไม่พ้นต้องเจอ แล้วเขาถามล่ะจะทำยังไง

ก็บอกว่าไม่ใช่เรา แค่คนหน้าเหมือน หรือบอกเขาว่าเป็นภาพตัดต่อที่ไม่ใช่เรา

เขาก็รู้ว่าเราโกหก

วงการมายาก็มีแต่เรื่องที่เป็นภาพมายาทั้งนั้น และในสังคมปัจจุบัน ก็ต้องอยู่แบบเอาตัวรอด เราต้องอยู่ให้ได้ ทำงานอะไรทุกอย่างทุกสาขา ก็ต้องมีเล่ห์เหลี่ยมอย่างน้อยก็ต้องรู้เท่าทัน เพราะสังคมในปัจจุบันต้องอยู่กับการแข่งขันกันทุกอย่างน่ะค่ะ

แพร...แล้วเรื่องความรักล่ะ พี่ต้องแข่งขันกับผู้ชายคนนั้นของแพรด้วยใช่ไหม

เป็นครั้งแรกที่พระองค์ชายรับสั่งถามเรื่องของปีร์ ซึ่งเธอไม่นึกว่าท่านจะรับสั่งวกเข้ามาเรื่องนี้ เธอจึงนิ่งอึ้งและอึกอักนิดหนึ่ง

เอิ่ม...คือเรื่องของปีร์กับแพร เป็นเรื่องที่เกิดมาก่อนที่แพรจะได้พบพี่ชาย และแพรก็พยายามที่จะอธิบายเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง เขารู้เรื่องของแพรกับพี่นะคะ แพรไม่ได้ปิดบังอะไร แต่เขาไม่ยอมที่จะเลิกกับแพร แพรก็ยังไม่ทราบจะทำยังไงเลยค่ะ พี่ก็คงทราบว่าแพร มีพี่เป็นคนแรกของแพร และแพรก็จะมีพี่คนเดียวเท่านั้น

แล้วถ้าเขาจะให้แพรแต่งงานด้วย แพรจะทำยังไง

แพรบอกเขาแล้วนะคะว่าแพรไม่แต่ง เขาบังคับแพรไม่ได้หรอกค่ะ แต่เขาไม่ฟัง เขาไม่ทราบว่าพี่มาที่นี่ แพรไม่อยากให้เขารู้อะไรมากไปกว่านี้ เพราะเรากำลังจะกลับไปในเวลาของเรา แพรถึงได้ทำงานตามปรกติ บางทีแพรก็คิดว่าถ้าเรากลับไปไม่ได้ เราก็จะได้มีเงินพอที่จะอยู่อย่างสบายๆ แพรอยากให้พี่เข้าใจแพรค่ะ

พี่ไม่เข้าใจ ถ้าผู้หญิงปฏิเสธแล้วทำไมเขายังไม่ยอม

แพรก็ไม่ทราบค่ะ แพรอาจจะผิดก็ได้ที่แพรหายไปในเวลานั้น และเมื่อกลับมาแพรก็เปลี่ยนแปลงไป มันเหมือนแพรผิดสัญญา แต่มันเป็นสิ่งที่เราแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว และเขาก็พยายามทวงสัญญา ที่เราเคยมีต่อกันน่ะค่ะ

แล้วถ้าแพรไม่มีพี่ แพรจะแต่งงานกับเขาหรือไม่

ถ้าเป็นเมื่อก่อน แพรก็จะแต่งงานกับเขาค่ะ เราคบกันมานานมาก ก่อนที่แพรจะเข้าวงการเสียอีก แต่ในเมื่อมันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ หัวใจของแพรรับใครไม่ได้แล้วนะคะ แพรเป็นผู้หญิงที่ต้องการมีสามีเพียงคนเดียว แพรไม่ต้องการใครอีก และแพรก็ถวายตัวเป็นข้ารองบาทไปแล้วนะคะ

พระองค์ชายวิชิตชลประทับนั่งนิ่งๆ แพร...พี่รู้ว่าเจ้ารักพี่ แต่ถ้าไม่มีพี่เจ้าก็คงมีความสุขในโลกของเจ้า กับผู้ชายคนนั้น จะให้พี่พาเจ้ากลับไปให้เจ้าต้องอดทนลำบากอึดอัด กับเวลาในโลกของพี่งั้นหรือ ยิ่งพี่อยู่ที่นี่นานเท่าไร พี่ก็ยิ่งรับรู้ความลำบากใจของเจ้าในเวลานั้น พี่ไม่อยากที่จะเห็นแก่ตัว ทั้งที่พี่นั้นรักเจ้าเหลือเกิน

แพร...ลืมพี่เสียเถอะ พี่จะกลับไปโดยไม่พาเจ้ากลับไปด้วย

แพรวานิ่งค้างมองพระพักตร์ แล้วร้องไห้โฮออกมา ทำไมพี่พูดอย่างนี้กับแพร เพราะพี่ไม่รักแพรแล้วใช่ไหม พี่อาจจะเห็นสภาพปัจจุบันของแพรแล้วพี่ก็รับไม่ได้ แพรรู้ว่าพี่มีผู้หญิงมากมายที่พร้อมจะมาเคียงข้างแทนแพร พี่ถึงได้พูดอย่างนี้” เธอพูดจบโถมกายเข้ากอดไว้เกลือกกลิ้งใบหน้าลงบนพระอุระ ร่ำไห้เหมือนใจจะขาด

พระเนตรแดงก่ำรื้นขึ้นก่อนที่จะรับสั่งด้วยสุรเสียงเครือสะท้าน แพรวา...ไม่มีใครมาแทนที่เจ้าได้ดอกนะ พี่เข้าใจในความรู้สึกของแพรดี เรามีความรู้สึกที่ไม่ได้แตกต่างกันเลย แต่พี่จะเห็นแก่ตัวพาแพรไปลำบากได้เยี่ยงไร ทรัพย์สินที่แพรหามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงก็มากมาย ถ้าพี่พาแพรไปด้วย พี่ก็เหมือนคนที่เห็นแก่ตนเองโดยไม่คำนึงถึงความลำบากของเมีย พี่คงต้องมองเมียทุกข์ยากอยู่อย่างไม่มีความสุขในเวลานั้นอีก พี่ไม่อยากทำอย่างนั้น

พี่อย่ามาพูดอย่างนี้นะคะ ทรัพย์สินอะไรก็แล้วแต่ มันไม่ได้สำคัญกับแพรเท่ากับพี่นะคะ แพรขอร้องอย่าพูดอย่าคิดอย่างนี้อีก แพรอยู่ที่ไหนลำบากยังไง แพรก็ทนได้ทุกอย่าง พี่เข้าใจแพรสิคะ...จะทิ้งเมียคนนี้อีกคนโดยไม่สนใจความรู้สึกเลยใช่ไหมคะ แล้วในที่สุด...แพรก็เป็นเหมือนพวกหม่อมห้ามของพี่ ที่พี่เบื่อแล้วก็ไม่ไยดี แพรก็คงไม่ได้แตกต่างจากใครเลยฮือๆ”

แพรวาลุกขึ้นแล้ววิ่งไปคว่ำหน้าลงบนหมอน ร่างบางๆ ของหญิงสาวสะเทือนด้วยแรงสะอื้นทั้งเสียใจทั้งน้อยใจจนบอกไม่ถูก พระองค์ชายดำเนินมาประทับนั่งลงข้างๆ ลูบผมของให้เธอเบาๆ

แพรอย่าเข้าใจพี่แบบนั้น ถ้าพี่ไม่รักแพรจะดั้นด้นตามมาทำไม แต่ก็เพราะว่ารักแพรมากไม่อยากให้แพรไปลำบากใจกับการเป็นคุณหญิง ที่ต้องอยู่ในขนบธรรมเนียม ที่อีกหน่อยแพรอาจจะต้องเจออะไรที่มากกว่านี้ แพรอาจจะลำบากใจกว่านี้มากขึ้นไปอีก เมื่อแพรได้เลื่อนฐานันดรเป็นสะใภ้เจ้าเต็มตัว พี่รักและเห็นใจต่างหาก แพรอยู่ที่นี่เหมือนนกน้อย ที่อยู่ในท้องฟ้ากว้างมีอิสรเสรี แต่พี่กำลังจะจับแพรเข้าไปอยู่ในกรงเหมือนแต่ก่อน ไม่ใช่พี่จะไม่รักแพรนี่จ๊ะสุรเสียงนุ่มๆ ปลอบประโลมอธิบายความในพระทัย

แพรวาลุกขึ้นมาโถมกายเข้ากอดอีกครั้ง และพร่ำรำพัน ถ้ารักแพรก็อย่าพูดอย่างนี้อีก อย่าคิดอย่างนี้อีก การจากพรากของเราทำให้แพรรู้แล้วว่า แพรขาดพี่ไม่ได้ และแพรก็ไม่ต้องการอะไรอีก นอกจากพี่ แพรก็ไม่ได้นิ่งคิดเสียดายอะไรสักนิดเดียวที่จะไปกับพี่ ทุกอย่างของแพรก็จะเป็นของคุณพ่อแพรตามกฎหมายในที่สุด และแพรก็จะทำพินัยกรรม ยกเงินในบัญชีของแพรครึ่งหนึ่ง ให้กับสาธารณกุศล แพรคิดไว้หมดแล้วเข้าใจแพรไหมคะแพรวาเงยหน้าที่นองน้ำตาขึ้นทูล

ทรงกอดเธอไว้ในอ้อมพระอุระและทรงนิ่งคิด บัดนี้เราได้รับรู้ความรู้สึกที่แท้จริง ของแพรวาแล้วว่าเธอนั้นรักเราจริงๆและมากมายนัก เธอยอมเสียสละทุกอย่างที่เป็นความสุขของเธอเพื่อเรา แล้ว

เราล่ะจะตัดสินใจยังไงดี

แพรวาเป็นทุกข์ขึ้นในใจ เพราะกลัวว่าพระองค์ชายจะยอมเสียสละ ให้เธอได้มีชีวิตที่มีความสุข สะดวกสบายในโลกของเธอต่อไป แทนการที่เธอจะต้องกลับไปสู่อดีต ที่เธอเหงาหงอยไม่มีความสุข เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยทำให้ท่านทรงรู้สึกแบบนั้น

ผู้ชายไม่เคยเข้าใจอะไรเลยหรือไง ว่าผู้หญิงสามารถอดทนได้ทุกอย่าง เพื่อเพียงได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก

เธอเงยหน้าขึ้นถาม เขย่าพระวรกายท่านเบาๆ พี่เข้าใจแพรแล้วใช่ไหมคะ บอกสิคะ บอกแพรสิคะว่าพี่เข้าใจ บอกสิคะ

แพรวา...พี่เข้าใจจ้ะ พี่ขอบใจที่แพรรักพี่ คิดที่จะละทิ้งชีวิตอิสระ ทรัพย์สินเงินทอง ความสุขสบายไปอยู่กับพี่รับสั่งและทรงใช้พระหัตถ์ลูบผมเธอเบาๆ

สัญญาสิคะ ว่าจะไม่หนีแพรไปเพียงลำพัง สัญญาสิคะเธอเงยหน้าขึ้นทวงถามสัญญา

แต่พระองค์ชายไม่รับสั่งตอบคำใด ทำให้แพรวาร่ำไห้สะอื้นออกมาอีกครั้ง การที่เธอเคยอยู่กับท่านมาในเวลาช่วงหนึ่ง ก็รู้ว่าท่านไม่ทรงโปรดที่จะรับสั่งเป็นเท็จ ทำให้หญิงสาวยิ่งรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมากมาย เธอจะทำยังไงดี กับความคิดนี้ของพระองค์ ทำไมต้องทรงคิดอย่างนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีขนาดนั้น เป็นอย่างมนุษย์ธรรมดาไม่ได้เหรอไงที่ต้องเห็นแก่ตัว เห็นแก่ความสุขของตัวเองก่อน ทำไมต้องทำใจเป็นสุภาพบุรุษอย่างที่สุดด้วย เธอไม่เข้าใจความคิด ของสามีต่างกาลเวลาของเธอเลยแม้แต่น้อย

ความสุขที่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม สงบเงียบ แต่ในหัวใจของคนทั้งคู่กลับเจ็บปวด ต่างคนต่างคิด อีกคนต้องการที่จะเสียสละให้คนที่รัก อยู่กับความสุขสะดวกสบาย อีกคนต้องการเพียงแค่มีกันและกัน และยอมที่จะทุกข์ทนทุกอย่างเพื่อรัก แพรวาขับรถพาท่านชมทัศนียภาพไปตามที่ต่างๆ และแวะที่วัดบนเขาวัดหนึ่ง ทำบุญร่วมกันเธอและพระองค์ชายได้ปล่อยนกด้วยกัน โดยที่เธอเหมานกที่คนขายนำมาให้คนปล่อยทั้งหมด และช่วยกันปล่อย แพรวาจะบอกกับนก ก่อนที่มันจะบินออกจากกรง

กลับไปรังไปหาคู่ ของเจ้าได้แล้วนะจ๊ะแล้วหันมาหัวเราะกับเขา

ทรงรำพึงในพระทัย เจ้านกน้อยแพรวา เจ้างดงามดังเทพสรรค์สร้าง อีกทั้งยังประทานความดีงามในหัวใจมาให้เจ้า ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ในกาลเวลาใด เจ้าก็มีเมตตากับทั้งมนุษย์และสัตว์ และเจ้ายังเป็นหญิงที่มีความรักมั่นคง เพียงแค่นี้ของผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ก็นับว่ามีความดีงามเหลือเกินแล้ว

เมื่อกลับมาอยู่ในห้องด้วยกัน เธอมองท่านด้วยสายตาที่ทั้งรัก ทั้งคลางแคลงใจ บุรุษผู้งดงามดังภาพในฝัน น้ำใจสุดแสนประเสริฐ ห่วงว่าเราจะต้องไปลำบากลำบน กับเวลาที่ไม่มีอะไรสะดวกสบาย เพราะได้มาเห็นว่าในเวลานี้ เธออยู่อย่างมีความสุข แต่ทำไมไม่เข้าใจว่าผู้หญิงอย่างเธอ มีความสุขที่ใจมากกว่า ความสุขกายภายนอกที่เห็น และทุกอย่างที่เธอมี ไม่ได้สำคัญกับชีวิตเธอเท่ากับมีท่านอยู่เคียงข้าง หรือจะเป็นเพราะว่าท่านไม่เคยเข้าใจผู้หญิง เพราะผู้หญิงของท่านแต่ละคน เพียงถูกส่งมาถวายตัวเท่านั้นไม่เคยมีความผูกพันทางใจเกิดขึ้นก่อนเลยสักคน

ทำไมมองหน้าพี่อย่างนี้ล่ะ

ก็แพรไม่เข้าใจพี่ไม่เข้าใจความคิดของพี่หลายๆ อย่าง กาลเวลาที่แตกต่างกัน ทำให้ความคิดเราแตกต่างกันใช่ไหมคะ

พี่คิดแตกต่างกับคนในเวลานี้หรือจ๊ะ”รับสั่งย้อนถามด้วยรอยแย้มสรวลบางๆ

แพรรู้สึกอย่างนั้นค่ะ เพราะผู้ชายในยุคนี้ ส่วนมากไม่ได้คิดอย่างพี่ เขาไม่ได้คิดว่าคนที่เขารัก จะต้องทนกับอะไรของเขาได้หรือไม่ รักเพียงเพื่อที่จะได้ไว้ครอบครองเท่านั้น แต่พี่รักแพรอยากให้แพรมีความสุข และยังเกรงว่าแพรจะเป็นทุกข์ ซึ่งมันเลยเวลาตรงนั้นมาแล้วนะคะ เราเป็นคนคนเดียวกันแล้ว เราก็ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเวลาไหน มันก็ไม่ได้สำคัญแล้วละค่ะ

คำพูดของแพรวาลึกซึ้งกินใจ จนพระองค์ชายนึกไม่ถึงว่า เธอจะมีความคิดความอ่าน ที่มากกว่าหม่อมห้ามของท่าน ที่แต่ละคนต้องการชิงดีชิงเด่นกัน และไม่เคยพูดอะไรที่ทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีๆ ด้วย ทั้งๆ ที่ทุกคนก่อนที่จะถูกส่งตัวมาถวาย ก็เป็นผู้หญิงที่ได้รับการอบรมมาก่อน แต่ทุกนางไม่มีหัวใจและความรู้สึกที่ดีงาม ไม่เคยให้อภัยกัน และมีแต่ความอิจฉาริษยากันเพียงอย่างเดียว

แพร...บางทีพี่ก็คิดที่จะอยู่ที่นี่กับแพรนะ แพรอยากให้พี่อยู่ด้วยไหม

แพรวาหันขวับมามองหน้าเขาทันที และด้วยรอยยิ้มที่ปีตีนัก พี่ก็อยู่สิคะ อยู่กับแพร แพรจะเลิกเป็นนักแสดง และทำกิจการอะไรสักอย่างด้วยกัน ทำอะไรก็ได้ที่เราอยากทำ แพรอาจจะเปิดแกลเลอรี พี่ทำเกี่ยวกับหนังสือ แปลหนังสืออะไรก็ได้ หรือว่าหาที่สวยๆแบบนี้ ทำรีสอร์ตด้วยกัน เราจะอยู่ด้วยกันมีลูกอยู่ที่นี่ด้วยกัน แพรจะเป็นแม่บ้านที่ดี จะดูแลพี่ดูแลลูก ซื่อสัตย์และจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังเลยค่ะ

หญิงสาวเปิดเผยความในใจทั้งหมดออกมา ทำให้พระองค์ชายทรงรับรู้แล้วว่า ในความรู้สึกของแพรวานั้น เธอต้องการอยู่ที่นี่มากกว่าที่จะกลับไป แต่เธอก็จำยอมที่จะจากไปเพราะรัก และถ้าท่านยอมที่จะอยู่ล่ะ ผู้ชายคนนั้นจะทำยังไง เขาก็คงรักเธอมากเช่นกัน จะมีผู้ชายคนไหนที่ได้ใกล้ชิดด้วย และจะไม่รักเธอคงไม่มี และอะไรจะเกิดขึ้นในเมื่อมันกลายเป็นรักสามเส้าแบบนี้ มันต้องมีใครคนหนึ่งที่เจ็บเจียนตายสินะ...

เสียงโทรศัพท์ของแพรวาดังเร่งเร้าหลายครั้ง จนเธอต้องหยิบมันขึ้นมารับ และมองมาที่ท่านนิดหนึ่ง ที่ทรงแสร้งหยิบนิตยสารเล่มหนึ่งที่ซื้อมาทรงอักษร

แพรค่ะ

เสียงของปีร์ถามอย่างคาดคั้น แพรอยู่ที่ไหน ปีร์โทร.มาตั้งหลายครั้ง แต่แพรก็ไม่รับเลยสักครั้ง โทร.ไปถามคุณแทมมี่ ก็บอกว่าแพรไปต่างจัวหวัด แพรไปกับใครและตอนนี้อยู่ที่ไหน

อืม...แพรมาเที่ยวค่ะ แพรเบื่อกรุงเทพฯ

ไปกับใคร กับผู้ชายคนนั้นใช่ไหมเสียงของปีร์เอ่ยคาดคั้น

เป็นสิทธิ์ของแพรนะคะ ที่จะไปไหนมาไหนกับใครก็ได้ อย่ามาขึ้นเสียงอย่างนี้กับแพรนะคะเสียงของแพรวาเริ่มมีอารมณ์

แพร...จำไว้ว่าปีร์ไม่มีวันยอม ปีร์รักแพรมาก ปีร์บอกแพรหลายครั้งแล้วนะว่าปีย์ยอมไม่ได้ แพรอยากให้ปีร์เป็นบ้างั้นเหรอ ทุกวันนี้ปีร์ยังคิดมากไม่พอใช่ไหมที่แพรเปลี่ยนไปขนาดนี้ แพรจำไว้นะว่าแพรกำลังจะฆ่าปีร์อย่างเลือดเย็น

คำพูดของปีย์ทำให้แพรวานิ่งอั้น พูดอะไรไม่ออก ระยะหลังปีร์พูดอะไรน่ากลัวนัก เขาขู่ว่าเขาจะไม่ยอมมีชีวิตอยู่ถ้าเธอเปลี่ยนใจ ปีร์กับเธอมีชีวิตที่อ้างว้างไม่ต่างกันนัก พ่อกับแม่ของปีร์เลิกกัน พ่อของปีร์เป็นชาวเดนมาร์คแม่เป็นคนไทย เขาเกิดในเดนมาร์ค เมื่อพ่อกับแม่เลิกกัน เขาจึงกลับมาอยู่เมืองไทยกับแม่ แม่แต่งงานใหม่ ปีร์จึงเป็นคนที่ขาดความอบอุ่น ซึ่งเป็นสิ่งหนึ่งที่เขาและเธอเข้าใจในกันและกันมาตลอด แต่บัดนี้เธอกำลังจะทิ้งเขา ซึ่งมันเป็นความผิดในใจอย่างหนึ่ง ที่แพรวารู้ว่าเธอกำลังทำร้ายเขาอย่างแสนสาหัส

แล้วค่อยคุยกันนะคะ แพรกำลังจะกลับเสียงแพรวาอ่อนลง เธอเอ่ยเพียงแค่นั้นแล้วกดสายทิ้ง

พระองค์ชายทรงรับรู้ว่าเธอคุยกับเขา และคำพูดของใครคนนั้น ทำให้เธอมีสีหน้าเศร้าซึมลง แต่ก็พยายามกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มเยือนน้อยๆ เสียงโทรศัพท์ยังดังเข้ามาอีกหลายครั้ง จนแพรวาต้องปิดเครื่องทิ้ง

แพร...เราจะคุยกันทั้งสามคนพร้อมกันดีไหม เราควรจะตกลงกันให้ได้นะ ไม่งั้นก็ไม่มีใคร มีความสุขเลยสักคน พี่เข้าใจเขานะในฐานะที่พี่เป็นผู้ชาย

หญิงสาวถอนหายใจออกมาน้อยๆ สีหน้าหนักใจจนไม่อยากจะเอื้อนเอ่ยอะไร ทำให้ต้องรับสั่งขึ้นอีก

 พี่คิดว่าถ้าเราไม่คุยกัน จะมีเรื่องอะไรๆ ที่ไม่ดีตามมา และเราก็จะต้องแอบๆ ซ่อนๆ กันอยู่อย่างนี้ใช่ไหม ซึ่งพี่ไม่ชอบภาวะแบบนี้เลยนะ

แต่เขาไม่ยอมอะไรทั้งนั้น แพรบอกเขาแล้วทุกอย่าง นอกจากเรื่องที่พี่มาที่นี่ เขาเข้าใจว่าแพรมีผู้ชายคนใหม่ และปีร์จะไม่มีวันยอมไม่ว่ากับใครทั้งนั้น แพรไม่รู้จะทำยังไงค่ะ

แต่เราต้องคุยกันนะแพร การพูดคุยถึงจะทำให้เข้าใจกันนะ พี่อยากคุยกับเขา เราจะต้องไม่หนีปัญหา เขาต้องยอมรับได้ในที่สุด ถ้าเขาเป็นสุภาพบุรุษพอ

แพรไม่แน่ใจค่ะ แพรขอให้พี่เข้าใจแพร อย่าทิ้งแพรไว้ที่นี่ก็พอค่ะ นะคะ

 แพรวาอ้อนวอนเขาอีกครั้ง ด้วยหัวใจที่เป็นทุกข์ ทำไมนะ...คนที่เธอต้องการเขา อยากให้เขาอยู่ด้วย ก็ต้องการจะเสียสละให้เธออยู่ที่นี่ แต่คนที่เธอไม่ต้องการ เขาก็กลับเหนี่ยวรั้ง กลับไม่ยอมอะไรทั้งนั้น แล้วเธอจะทำยังไง เธอทุกข์ใจจนอยากจะกลั้นใจให้ตายลง ในภาวะแบบนี้เสียเหลือเกิน มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรนักหนากันนะ...


แพรวากลับมาถ่ายโฆษณาต่อ ปีร์โทร.มาบอกว่าเขาเดินทางจากอเมริกามาที่อังกฤษ แต่ไม่บอกว่าเขามาอังกฤษเพื่อค้นคว้าหลักฐาน เกี่ยวกับเธอและพระองค์ชาย งานถ่ายโฆษณาในวันสุดท้าย พระองค์ชายก็ทรงปรากฎพระวรกายขึ้นที่สตูดิโอโดยมีเตยเป็นผู้พาเสด็จมา โดยเตยโทร.เข้าไปบอกแพรวา แต่แทมมี่เป็นคนรับสาย และแทมมี่ต้องออกมาต้อนรับ ในขณะที่หญิงสาวกำลังทำงานอยู่ และไม่รู้เลยพระองค์ชายเสด็จมา

สวัสดีค่ะคุณชายชล ที่โทร.มาใช่ไหมคะ แทมมี่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของแพรค่ะ

แทมมี่ยกมือไหว้ชายชล เตยรีบยกมือไหว้แทมมี่ ผู้จัดการส่วนตัวของแพรวา และแทมมี่ก็จำเขาได้ทันทีที่เห็น เขาคือผู้ชายจากภาพในหนังสือพิมพ์วันนั้น และเธอก็รู้แล้วว่าทำไมแพรวาจึงหลงรักผู้ชายคนนี้นักหนา เขาหน้าตาหล่อมาก รอยยิ้มเยือนน้อยๆ อยู่บนใบหน้าหวานคม บุคลิกสง่างามสุภาพสมกับคนที่มีสกุลยศ และยังชอบใช้สายตาแทนคำพูดเสียอีกด้วย คนอะไรน่ารัก น่าหยิกเสียเหลือเกิน แทมมี่มองพระองค์ชายและคิดอยู่ในใจ

ใช่ครับ...ผมโทร.มาหาแพร ว่าจะมาหาที่นี่แต่แพรไม่เห็นรับสายตั้งแต่เช้า ก็เลยตัดสินใจชวนน้องชายมาครับ ต้องขอโทษด้วยที่รบกวนคุณ

คำพูดคำจาและน้ำเสียงสุภาพนัก บุคลิกขรึมๆ ยิ้มเยือนเพียงในสีหน้าบางๆ สง่างามแบบเจ้าชายในฝัน ใช่...ผู้ชายแบบนี้แหละ...ที่ละลายหัวใจผู้หญิง เขาต่างกับปีร์ไปกันคนละสไตล์อย่างสิ้นเชิง ปีร์จะออกอาร์ทติสไม่สนโลก บุคลิกเท่ๆ บางครั้งมีท่าทางกวนๆ แต่ก็น่ารักและออกแนวขี้อ้อนสำหรับแพรวาเพียงคนเดียว เพราะปีร์เป็นคนของปัจจุบัน และยังเป็นผู้ชายที่เรียกว่าโดดเด่นทั้งหน้าตาท่าทางและอาชีพที่มั่นคงมีเกียรติ...แทมมี่คิดในใจขึ้นก่อนจะเอ่ยตอบ

ไม่ได้รบกวนอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่เมื่อเช้ายุ่งมาก รีบแต่งหน้าทำผม โทรศัพท์ก็ไว้ในกระเป๋าไม่ได้ยินกันเลย แทมมี่เพิ่งได้ยินเสียงโทรศัพท์ค่ะ ตอนนี้แพรกำลังซ้อม ป่านนี้คงกำลังจะเริ่มถ่ายแล้วละค่ะ ตามแทมมี่มาสิคะ แต่มันมีอุปกรณ์เกะกะสักนิดนะคะ

แทมมี่เอ่ยบอกเหตุผลแล้วเดินนำเข้าไปในสตูดิโอที่เย็นเฉียบ และมืดมากมีแสงสว่างเฉพาะ ตรงที่กำลังถ่ายทำเท่านั้น แทมมี่พาเตยและพระองค์ชายมานั่งลงตรงมุมมืดด้านข้าง ที่ทำเป็นเวทีสำหรับจำลองเป็นฉากฟลอร์เต้นรำ การถ่ายทำกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ผู้กำกับสั่งกล้อง ไฟ และตัวนักแสดงพร้อม เริ่มนับ สาม สอง หนึ่ง

เสียงเพลงสากลดังขึ้น ชายหนุ่มหล่อชาวต่างประเทศ ตระกองกอดแพรวาเดินออกมา เต้นรำด้วยท่าทางหวานไหวตามจังหวะ แพรวาอยู่ในชุดราตรียาวสีแดงเข้ม ด้านหลังคว้านลึกลงมาถึงบั้นเอว เห็นแผ่นหลังขาวผ่อง ใบหน้าถูกแต่งเติมเข้มสวยคมเฉี่ยว เธอแย้มเยือนส่งสายตาหวานให้ชายหนุ่ม ในขณะที่สะบัดผมให้สะบัดพริ้ว เมื่อฝ่ายชายประคองเธอให้หมุนไปตามจังหวะตามสคลิปส์ ผู้กำกับสั่งคัตและเริ่มต้นใหม่ อีกสามสี่ครั้ง กินเวลาเป็นชั่วโมงๆ กว่างานจะออกมาเป็นที่พอใจ และโพสท์ท่าถ่ายภาพนิ่งกันอีกครั้ง นี่น่ะหรือการทำงานของแพรวา ที่ทำเงินให้มหาศาล แทมมี่บอกว่าเธอได้เงินจากงานนี้ถึงสิบห้าล้านบาท แต่การทำงานก็ต้องใช้ความอดทนสูง มีความสามารถเฉพาะตัวจริงๆ เขาเห็นเธอทำงานซ้ำๆ ซากๆ ตามที่ผู้กับกับบอก หลายซีน แต่ละซีนหลายครั้ง แทมมี่ขึ้นไปซับหน้าแตะแป้งให้ และคงบอกว่าเขามา ซึ่งเขาเห็นเธอหันขวับมา และไม่รอช้าอะไรอีก วิ่งลงมาหาทันที

พี่มายังไง เตยพามาเหรอ มานานและยังคะ กินกลางวันเหรอยังเธอถามรัวจนเขาต้องอมยิ้มน้อยๆ

ก็มาสักชั่วโมงหนึ่งแล้วละ เหนื่อยไหมจ๊ะคนดี

เห็นหน้าพี่หายเหนื่อยเลยค่ะ พี่จะรอแพรไหม หรือว่าจะกลับก่อนคะ

แพรจะเสร็จหรือยังล่ะจ๊ะ

อีกประมาณชั่วโมงกว่าๆ ได้มั้งคะ ต้องแล้วแต่โปรดิวเซอร์น่ะค่ะ

และแล้วสายของนักข่าวก็ไวดังจมูกมด เมื่องานถ่ายจบไม่รอให้แพรวาได้มีโอกาสหลบ กรูกันเข้ามาในสตูดิโอ ในขณะที่เธอยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า แพรวากำลังมายืนบอกให้เตยพาพี่ชายชลไปที่รถก่อน แต่แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปก็วูบวาบ จนแพรวาแทบจะหมดความอดทน คำถามพรั่งพรูออกมา ในขณะที่พระองค์ชายก็ทรงตกตะลึง ในขณะที่ยังยืนอยู่คู่กัน

อืม...ขอโทษนะคะ คุณเป็นแฟนน้องแพรใช่ไหมคะ

อีกคนหนึ่งถามแซง พร้อมกับจ่อเครื่องบันทึกเสียงเข้ามา คุณเป็นคนเดียวกับรูปที่พัทยาใช่ไหมคะ

น้องแพรคะ แล้วตกลงคุณคนนี้เป็นตัวจริงแล้วใช่ไหมคะ

แล้วคุณปีร์ล่ะคะ

คำถามที่ยิงตรงไม่อ้อมค้อม ทำให้แพรวาหาคำตอบแทบไม่ทัน ไม่กล้าปฏิเสธ ไม่กล้าเอ่ยรับ

“เอ่อขอโทษนะคะ วันนี้แพรไม่มีอะไรจะให้สัมภาษณ์ ขอเป็นวันหลังนะคะ

แทมมี่ต้องให้ทีมงานช่วยมากันนักข่าวออกไป โดยบอกทุกคนว่าขอให้แพรวาได้เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน และรีบกระซิบให้เตยรีบพาพระองค์ชายหลบกลับไปก่อน แต่นักข่าวก็เก็บรูปของท่านและแพรวาไว้จนนับไม่ถ้วน และแพรวาก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อปีร์เห็นภาพถ่ายในวันนี้

 

*รักสามเส้าเราสามคนจะดำเนินต่อไปอย่างไรแพรวาจะได้กลับไปกับพระองค์ชายหรือไม่ มาติดตามกันค่ะ รับรองความสนุกจนถึงบันทัดสุดท้าย อ่านฉบับสมบูรณ์ในแบบรูปเล่ม หรือจะสะดวกอ่านในรูปแบบebookก็โหลดได้แล้วนะคะ*



ตำหนักรักข้ามภพ
บุษบาพาฝัน
www.mebmarket.com
        การหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของแพรวานางเอกสาวสวยแถวหน้าของเมืองไทย ในระหว่างการถ่ายทำละครย้อนยุคที่วังโบราณแห่งหนึ่ง ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปได้อย่างไร และหายไปไหน และแทบไม่ร่องรอยอะไรให้ค้นหา         ในขณะที่แพรวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ในเมื่อเธอกำลังเดินสำรวจวังบริเวณแห่งนี้ และทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธออีกแล้ว แต่เป็นโลกของเขา พระองค์เจ้าวิชิตชลชายผู้สูงศักดิ์ ผู้ทีรอคอยนางในฝันของเขามาแสนนาน และเธอก็มาปรากฏกายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์         ปีร์ นักโบราณคดีแฟนหนุ่มลูกครึ่งของแพรวา ต้องรีบเดินทางกลับจากอังกฤษเมื่อทราบเรื่องที่แฟนสาวของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับ การค้นหาประวัติศาสตร์ของปีร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งทำให้นักโบราณคดีอย่างเขาเชื่อว่า แพรวาหายตัวไปอย่างไม่ธรรมดา แล้วชายหนุ่มจะตามหาคนรักเจอหรือไม่ มาติดตามรักสามเส้าของหนึ่งหญิงสองชายต่างมิติ ในที่สุดแพรวาจะเลือกอยู่กับใคร อะไรคือปมแห่งความผูกพันของ แพรวา ปีร์ และพระองค์เจ้าวิชิตชล        นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่คนเขียนรักมาก และได้รีไรท์ใหม่ทั้งเรื่อง เป็นแนวดราม่า โรแมนติก เนื้อเรื่องมีทั้งสองภพค่ะ ซึ่งนิยายเรื่องนี้จะทำให้นักอ่านซาบซึ้งตรึงใจกับคำว่ารักแท้ รักที่ต้องเสียสละ รักที่ข้ามภพข้ามชาติ บุษบาพาฝันต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่กรุณาอุดหนุนผลงานทุกเรื่องด้วยดีเสมอมา....




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น