ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,984 Views

  • 32 Comments

  • 115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    6,984

ตอนที่ 22 : หัวใจปฏิพัทธ์100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 พ.ค. 61






แพรวา


ชายชล


ตอนที่ 22 หัวใจปฏิพัทธ์

 พระองค์ชายวิชิตชลประทับยืน ทอดสายพระเนตรมองลำน้ำเจ้าพระยาอย่างเหม่อลอย หลังจากที่ทรงพับหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นลง และยังมีนิตยสารอีกสามสี่เล่มที่ทรงพบในร้านขายหนังสือซึ่งได้เสด็จไปพร้อมกับเตยเมื่อวานนี้ หน้าปกเป็นรูปของแพรวา โดยเตยบอกว่าเป็นนิตยสารเกี่ยวกับดารา ทรงรำพึงในพระทัย

แพรวา หัวใจเจ้าไม่มั่นคงดังที่เจ้าเคยให้คำมั่นสัญญากับเราเสียแล้วรึ เรารักเจ้าเหมือนใจเจียนจะขาด แทบบ้าคลั่งที่เจ้าจากพรากมา แล้ววันนี้ที่เราเดินทางมาแสนไกลเพื่อมาตามหาเจ้า แต่กลับพบว่าเจ้ามีคนอื่นอยู่เคียงข้าง เจ้าคงลืมเรา คนที่เจ้ามอบกายถวายดวงใจให้แล้วใช่รึไม่

 

หัวใจของแพรวาโลดแล่นมาอยู่ที่บ้านเรือนไทยหลังเล็กริมน้ำตลอดเวลานับตั้งแต่นาทีที่ขับรถออกไป และนาทีนี้เธอรู้สึกเหมือนจะขาดใจด้วยความคิดถึง ใบหน้าของชายชลคนนั้นลอยเด่นอยู่ในมโนภาพ เธอเดินไปเดินมาอยู่ในห้องรับแขกหลายต่อหลายตลบ คิดตัดสินใจที่จะไปบ้านคุณปู่สุ่นด้วยใจของเธอนั้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย และถ้าไม่ได้พบกับเขาในวันนี้ เธอคงจะอยู่ไม่ได้

ทำไม...ทำไม...เขาต้องมาเหมือนพระองค์ชายด้วย หรือว่าเขาก็คือท่าน ถ้าใช่...แล้วเสด็จมาได้ยังไง นี่ยังไม่ถึงแรมสิบห้าค่ำเสียหน่อย หวายบอกว่าเขาเพิ่งกลับมาจากอังกฤษ เขาไม่ใช่พระองค์ชายวิชิตชล เขาเพียงแต่บังเอิญเหมือนท่านเท่านั้น แต่ทำไมนะ...คำพูดของเขาเหมือนจะประชดประชันอยู่ในทีเวลาเอ่ยถึงเรื่องของเรากับปีร์ สายตาที่มองมา บางครั้งก็มีแววยินดี บางคราก็มีแววสะเทือนใจ อยู่บนใบหน้าเรียบเฉย แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น เราอยากจะเข้าไปคาดคั้นถามเอาความจริงนัก ว่าเขาเป็นใครกันแน่ หวายไงล่ะ...หวายจะบอกความจริงไหมนะ ถ้าเราถามเธอตรงๆ

แพรวากดเบอร์โทร.ออกไปหาหวาย เสียงใสตอบรับ

สวัสดีค่ะพี่แพร แหม...หวายกำลังคิดถึงอยู่พอดีเลยค่ะ”

น้องหวายกำลังทำอะไรอยู่จ๊ะ พี่อยากไปหาจังเลย เหงาน่ะจ้ะ

ก็มาสิคะ หวายกำลังให้พี่ชายชลช่วยทำวิทยานิพนธ์ให้อยู่พอดีเลยค่ะ หวายทำเกี่ยวกับวรรณคดีต่างประเทศ ก็เลยให้พี่ชายชลช่วยทำให้ พี่ชายชลของหวายเรียนเก่งนะคะ ตอนนี้กำลังทำงานแปลให้กับสำนักพิมพ์อยู่ค่ะ พี่แพรมานะคะ หวายจะรอค่ะ

คำพูดของหวายทำให้เธอชะงักคำพูดที่จะถามถึงเขาทันที เขาเรียนเก่ง เขาทำงาน นั่นหมายความว่าเขาเป็นคนของยุคนี้สินะ เขาไม่ใช่พระองค์ชายวิชิตชลเสียหน่อย

อืม...แต่หวายทำงานนี่จ๊ะ พี่อาจจะไปรบกวน

ไม่หรอกค่ะ งานของหวายก็ให้พี่ชายชลช่วยแปลให้ ตอนนี้หวายสบายจะตาย กำลังนั่งกินขนมอยู่ใกล้ๆ พี่ชายชล พี่แพรจะคุยกับพี่ชายชลไหมคะ กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานให้หวายอยู่เลยค่ะ พี่ชายของหวายขยันและก็ใจดีที่สุดเลยค่ะ พี่แพรพูดสายกับพี่ชายชลนิดหนึ่งนะคะเสียงของหวายร่าเริง

แพรวารีบร้องห้าม เอ่อ...ไม่ละจ้ะ ไม่ละ พี่ไม่รู้จะพูดอะไรน่ะ

แล้วพี่แพรจะมาไหมคะ หวายอยากให้พี่มานะคะ เอ่อ...แล้วคนที่นั่งอยู่แถวนี้ก็อยากให้พี่แพรมาด้วยค่ะ

เสียงหวายพูดปนเสียงหัวเราะคิกคักดังมาตามสาย แพรวากลั้นใจถาม

เอ่อ...น้องเตยเหรอจ๊ะ

เตยไม่อยู่ค่ะ ไปทำรายงานบ้านเพื่อนน่ะค่ะ แต่พี่ชายของหวายต่างหาก เขาอยากให้พี่แพรมาน่ะค่ะ จริงๆ นะคะ มานะคะ

เสียงปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเขินๆ แก้มร้อนผ่าว ตาเป็นประกายกับโทรศัพท์

เอ่อ...แล้วยังไงพี่อาจจะแวะเข้าไปนะจ๊ะเธอเอ่ยแบ่งรับแบ่งสู้

หวายกดวางสายโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้ม และมองหน้าพี่ชายชลของเธอที่จ้องเขม็งใบหน้าเธอไม่วางตาในขณะที่พูดโทรศัพท์

ตกลงเธอจะมาหรือเปล่า

หวายคิดว่ามาแน่นอนค่ะ โถ...พี่แพรน่ะคิดถึงพี่ชายชลจะตาย รับรองว่าเธออยู่ไม่ได้หรอกค่ะ ต้องมาแน่ๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์ เอ้า...หวายให้ล้านเปอร์เซ็นต์เลยค่ะ แต่เธอออกจะเขินๆ น่ะค่ะ ก็เลยไม่กล้ารับปากเสียทีเดียว แหม...ผู้หญิงเขาก็ต้องเล่นตัวอย่างมีชั้นเชิงนิดหนึ่งสิคะหวายเอ่ยแล้วหัวเราะคิกคัก

คำของหวายทำให้พี่ชายชลของเธอคลี่ยิ้มออกมาได้ แต่ก็รีบก้มหน้าลงแปลงานตรงหน้า ทำเหมือนไม่ใส่ใจอีก แต่หวายก็สังเกตเห็นว่าพี่ชายเธอเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองไปที่ประตูบ้านอยู่บ่อยครั้ง จนเที่ยงเสียงแตรรถก็ดังขึ้นตรงหน้าประตู

“เสียงแตรรถพี่แพรค่ะ

เธอเอ่ยด้วยเสียงตื่นเต้นและรีบลุกวิ่งไปหา หญิงสาวไม่ลืมที่จะหันมาใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ทำเป็นวงกลมยกให้พี่ชายซึ่งมีสีหน้าและแววตาเป็นประกายปีติขึ้นมาทันที หวายวิ่งไปคิดไป ความรักหนอความรัก ทำให้คนเป็นสุขยิ้มได้ไม่ยาก...ทั้งที่หน้าเงียบขรึมมาตั้งแต่เมื่อวาน

แพรวาสวมกระโปรงสั้นเหนือเข่าสีแดงเพลิง เสื้อเข้ารูปแนบลำตัวสีดำ มีลายการ์ตูนตัวโตอยู่ที่หน้าอก รวบผมเกลียวเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง แต่งหน้าบางๆ มีรอยยิ้มหวานทั้งปากและตา เธอหยิบของออกมาจากตอนท้ายรถ ซึ่งเป็นถุงขนมจากร้านเบเกอรี่แบรนด์ดังมากมายหลายถุง หวายช่วยเธอถือมาที่ศาลาริมน้ำ เขาเงยหน้ามองไปที่เธอนิดหนึ่ง เมื่อแพรวาเดินคุยกับหวาย ชี้นกชมไม้มาเอื่อยๆ

หวายเห็นพี่ชายชลของเธอก้มหน้าลงเขียนหนังสือ ทำเหมือนไม่สนใจ หากแต่ความจริงแล้วพระทัยกลับเต้นโครมคราม และถามองค์เองอยู่ในพระทัย

ทำไม...เราจะต้องดีใจขนาดนี้ด้วยนะ ในเมื่อแพรวาก็เคยอยู่ในอ้อมกอด เคยเคล้าเคลียเสพสุขกันมาจนจดจำทุกอย่างบนเรือนร่างของเธอได้ขึ้นใจแล้ว แต่ทำไมเราต้องตื่นเต้นที่ได้พบเธออย่างบอกไม่ถูก จนมือที่ถือปากกายังสั่นและต้องหยุดเขียน แพรวา เจ้าล่ะ...จะรู้สึกเหมือนเรารึไม่

พระองค์ชายอดพระทัยที่จะทอดเนตรมองเธอไม่ได้

เจ้านกน้อยแพรวา เจ้าน่ารักสวยใสร่าเริงเสียจริง ร่างงามที่เคยโลมไล้กกกอดทุกค่ำคืนดูอรชรอ้อนแอ้น เจ้าลืมรสสวาทของผัวแล้วงั้นรึ เราจำได้ว่าเจ้าเคยพรอดพร่ำรำพัน ยามที่เจ้าถวายงานให้เราสำราญ ร่างงามของเจ้าระริกไหว ดวงตาหวานเยิ้มที่เจ้าทอดมองสบตาบอกอารมณ์รัญจวน บทรักของเจ้าร้อนแรงจนเราไม่อาจทานทนรสรักที่เจ้ามอบให้ได้เลยสักครั้ง เราบอกเจ้าหลายคราว่าเจ้าคือนางห้ามของเรา มิให้ชายใดก้ำเกิน เจ้าก็สัญญา...แล้วบัดนี้เล่า เจ้ายังรักษาสัญญานั้นอยู่รึไม่

ทรงรำพึงอยู่ในพระทัยและรีบก้มพักตร์ลงทรงพระอักษร

“สวัสดีค่ะ...คุณชาย...วิชิต เอ่อ...คุณชายชล

คำพูดที่หลุดจากปากของแพรวา หลังจากที่มายืนอยู่ตรงหน้าพี่ชายชลของหวาย และค้อมกายลงน้อยๆ ทำให้พระองค์ชายเงยพระพักตร์ขึ้น ค้อมเศียรให้นิดหนึ่งเป็นการทักทาย แย้มสรวลในสีพระพักตร์ สายพระเนตรที่มองหน้าเธอเหมือนจะมีคำถามแต่ก็ไม่รับสั่งถาม กลับก้มพักตร์ลงทรงพระอักษรต่อ

แพรวาย่นจมูกให้นิดหนึ่งอย่างหมั่นไส้ในท่าทางเก๊กๆ ของเขา ทำให้หวายต้องหันไปซ่อนยิ้มและช่วยแพรวารื้อขนมออกมาจากถุง ช็อกโกแลตกล่องใหญ่ถูกแกะออก แพรวาดึงเปลือกที่หุ้มออกแล้วแกล้งส่งให้ตรงปากคนที่กำลังก้มหน้าทำงาน เขาเหลือบตามองเธอนิดหนึ่งด้วยสายตาหวานระยิบระยับ บ่งบอกอารมณ์ว่ามีความสุข เขาเหมือนคนคนนั้น ยามที่เธอป้อนผลไม้ถวายให้ ก็จะทำสายพระเนตรแบบนี้ทุกครั้งก่อนที่จะอ้าโอษฐ์รับผลไม้ แพรวาจึงมีแก้มแดงเขินๆ เมื่อเขาคนนี้ทำตาหวานกรุ้มกริ่มและอ้าปากรับ

พระหทัยเปี่ยมสุขขึ้นมากมาย ทั้งที่เศร้ากับภาพข่าวที่เห็นเหลือเกิน อยากจะดึงตัวเธอเข้ามากอด และเอ่ยถามนักว่าหัวใจของเธอยังรักและระลึกถึงอยู่หรือไม่ จึงรับสั่งเอื้อนเอ่ยขึ้นลอยๆ

เมื่อคืน...คงมีความสุข สนุกกับดินเนอร์สินะครับ

เสียงถามของชายชลบ่งบอกอารมณ์หึงหวง จนแพรวารู้สึกได้ และเอ่ยดังจะยั่ว เมื่อหวายขอตัวไปที่เรือนใหญ่เหมือนต้องการให้คนทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

ก็ไม่เท่าไร ไม่เท่าที่ควรจะสนุก

พระองค์ชายวิชิตชลทรงรู้ว่าเธอแกล้งรวนเหมือนที่เคยชอบทำบ่อยๆ โดยเอ่ยพร้อมกับโยกตัวเองเล่นน้อยๆ มีสีหน้ายิ้มยั่วเย้า จึงรวนกลับไปทันที

สนุกแบบที่อยากสนุกก็ย่อมทำได้ เพราะคงไม่มีใครห้ามหรือใครเห็นในเวลาที่ไม่มีสายตาของนักข่าวหรือชาวประชาเขาเอ่ยออกมาอย่างมีนัย

แพรวาโต้กลับทันที แพรเคยสัญญากับใครบางคนไว้ว่าจะไม่ให้ชายใดก้ำเกิน แพรยังรักษาสัญญานั้นอยู่เสมอ

คำสัญญา...เมื่อเนิ่นนานด้วยกาลเวลา มันย่อมเสื่อมมนตร์ขลังลงมิใช่หรือ

เขาหลุดคำพูดออกมา และนั่นทำให้แพรวาเริ่มมั่นใจเสียแล้วว่าเขาคือคนคนนั้น เธอจึงนั่งลงตรงหน้าเขา มองมือที่จับปากกาเขียนงานแปลอยู่ และเอ่ยถาม

ฝ่าบาทเพคะ แพรเชื่อว่าคุณชายชลกับพระองค์ชายวิชิตชลเป็นคนคนเดียวกันนะเพคะ

ชายชลเงยหน้าขึ้นมองแพรวาด้วยสีหน้าและแววตาสนเท่ห์น้อยๆ ก่อนจะเอ่ยถาม

ใครคือพระองค์ชายวิชิตชล

แพรวามองจ้องหน้าเขานิ่งๆ ต่างคนต่างจ้องหน้ากัน ต่างคนต่างคิด พระองค์ชายทรงต้องการให้แพรวาพยายามค้นหาพระองค์เพื่อที่จะได้ทรงรู้ว่าเธอยังมีใจปฏิพัทธ์กับพระองค์อยู่หรือไม่ ส่วนแพรวาใคร่รู้ว่าเขาเป็นใครกันแน่ และเขาเป็นคนที่เธอคร่ำครวญหาหรือไม่

หญิงสาวเอ่ยประชดออกมาด้วยสีหน้าบึ้งๆ

ไม่เป็นไรค่ะ คุณคงไม่ใช่คนที่แพรอยากพบ แพรเคยคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอดว่าเขาก็คงอยากพบแพร แต่ในที่สุดแพรก็รู้ แพรคงเข้าใจผิดคิดไปเองฝ่ายเดียว

เขาคนนั้นเป็นใครกันหรือครับ ที่ได้รับเกียรติจากนางเอกสาวแสนสวยคนนี้ถึงขนาดนั้น

ช่างเถอะค่ะ คิดเสียว่าแพรไม่ได้พูดก็แล้วกัน บางทีคนที่เราคิดถึงเขาอาจจะไม่เคยยอมที่จะเข้าใจอะไรเลยก็ได้เธอเอ่ยพูดออกมาด้วยความรู้สึกขัดเคืองใจ

แพรวาเอ่ยจบก็เดินไปนั่งหันหลังให้ ทอดสายตามองไปยังท้องน้ำกว้างตรงหน้า เหม่อมองสายน้ำด้วยหัวใจโศกสลด ถ้าเขาคือพระองค์ชายวิชิตชล เขาก็คงจะไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นเกี่ยวกับเรื่องของเรากับปีร์ พระองค์ชายไม่เคยที่จะไม่ได้อะไรที่ทรงปรารถนา ไม่เคยอดทนรออะไร ทุกอย่างที่รับสั่งเหมือนประกาศิต และจะไม่มีวันเข้าพระทัยกับเรื่องความสัมพันธ์ของคนในยุคนี้ ยุคที่ผู้หญิงกับผู้ชายเท่าเทียมกันและสามารถเป็นเพื่อนสนิทกันได้ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่รักกันหรือมีเพศสัมพันธ์กันเท่านั้น แต่เธอก็รู้ว่าภาพและข่าวต่างๆ ของเธอและปีร์ไม่มีวันที่เขาจะเข้าใจไปในทางที่ดีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเขาคือพระองค์ชายวิชิตชล

ชายชลลุกขึ้นเดินมาหยุดลงที่ข้างเธอ ใช้มือไพล่ไปด้านหลังจับกันไว้ มันเป็นกิริยาที่พระองค์ชายโปรดที่จะปฏิบัติเป็นประจำ และเอ่ยขึ้นลอยๆ

แม่น้ำสายนี้ก็ยังคงเหมือนกาลก่อน มันไม่เคยไหลทวนกลับมาสักครั้ง คงเหมือนเช่นกาลเวลาที่ไม่อาจหวนทวนกลับมาได้อีก

แต่หัวใจปฏิพัทธ์ไม่เหมือนเวลา ไม่เหมือนสายน้ำหรอกค่ะ ความรักคงอยู่ในหัวใจ อยู่ในความทรงจำ ตราบที่ยังมีลมหายใจอยู่ และถึงแม้จะสิ้นลม แม้แผ่นดินจะกลบหน้า รักนั้นก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงแพรวาโต้กลับ และมั่นใจโดยไม่ต้องถามใครอีกแล้วว่าเขาคือใคร

หัวใจที่แบ่งแยกอยู่เป็นสอง คงถึงเวลาแล้วที่จะต้องเลือก

แพรวาหันมามองหน้าเขา สายตาเธอคลอคลองด้วยน้ำตาเจียนจะหยาดหยด

แพรไม่เคยแบ่งหัวใจเป็นสอง ถ้ารักใครคนคนนั้นก็จะได้ไปทั้งหมด

ดีใจแทนผู้ชายคนที่อยู่เคียงข้าง ที่จะได้หัวใจของผู้หญิงคนนี้ไปครองเพียงผู้เดียวโดยไม่เหลือให้ใครได้หวังเลยสักเศษเสี้ยว เขาช่างเป็นคนโชคดีเสียนี่กระไร

ทำไมไม่เข้าพระทัยแพรเลยเพคะ

เธอร่ำร้องถามอยู่ในใจ มองหน้าที่เงียบขรึมหมางเมินนั้นด้วยหัวใจที่ร้าวราน แพรวารู้ว่าข่าวกับภาพที่ผ่านสายพระเนตรคงทำให้เข้าพระทัยผิดอย่างมากมายนัก เพราะตลอดพระชนม์ชีพไม่เคยทรงผิดหวังเลยสักครั้ง ถึงจะอธิบายอะไรก็คงไม่เข้าพระทัย เธอเห็นหนังสือซุบซิบดาราที่วางอยู่บนโต๊ะ เหมือนอยากจะบอกเธอว่าไม่ใช่แต่ข่าวในหนังสือพิมพ์เท่านั้นที่ทำให้พระทัยเจ็บร้าว คอลัมน์ข่าวในหนังสือบันเทิงพวกนั้นซึ่งแทมมี่เคยเอามาวางให้เธอดูก็ได้กระหน่ำเล่นข่าวเกี่ยวกับตัวเธอในตอนที่เธอหายไป ทั้งฟื้นประวัติ เจาะลึกเรื่องราวสารพัดของเธอกับปีร์ รวมถึงพระเอกบางคน และผู้ชายเซเล็บนอกวงการที่เข้ามาพัวพันอีกหลายคน ที่สำคัญยังมีภาพสวีตของเธอกับปีร์อีกมากมายหลายภาพ

ทำไมนะ...ทำไม...แล้วเธอจะยกเรื่องอะไรมาทูลอธิบายให้เข้าพระทัยได้ ทรงหมางเมิน รับสั่งประชดประชันจนหัวใจของแพรวาเจียนจะขาด และยังไม่ทรงยอมรับอีกว่าท่านคือพระองค์ชายวิชิตชล ที่เธอจะเข้าไปกอดและเอ่ยปากทูลอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างให้เข้าพระทัยได้

แพรวาจ้องหน้าชายชลนิ่งๆ กัดริมฝีปากที่มันสั่นระริก พยายามบังคับตัวเอง ก่อนจะเอ่ย

คุณเคยเข้าใจคนอื่นนอกจากตัวเองบ้างไหมคะ อดีตของแพรอาจจะลบเลือนไปไม่ได้ แต่ปัจจุบันหัวใจ ร่างกาย และจิตวิญญาณของแพร ได้มอบให้กับพระองค์ชายวิชิตชลไปจนหมดสิ้นแล้ว มันไม่เหลือพอจะเจือจานแบ่งปันให้กับใครได้อีกแล้วค่ะ ถ้าพระองค์จะเข้าพระทัยสักนิด ว่าแพรรักพระองค์มากมายขนาดไหน พระองค์ก็คงให้อภัยและเข้าพระทัยกับอดีตของแพรบ้าง

เมื่อวาน...ก็กลายเป็นอดีตของวันนี้แล้วจริงไหม

เสียงพูดของเขาเรียบๆ แต่ก็เต็มไปด้วยความหมาย ซึ่งแพรวาก็รู้ได้ทันทีว่าเขาหมายถึงเมื่อวานเธอกับปีร์ก็ยังดูรักใคร่มีความสุขกันดีอยู่ แพรวารู้ว่าเขาเจ็บ

แพรวาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถจะพูดอะไรให้เขาเข้าใจได้เลย ตอนนี้เขาเหมือนจะบอกเป็นนัยว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่เปิดใจพูดออกมาตรงๆ เพราะอะไร

หรือว่าเขารับกับอดีตของเราไม่ได้ ใช่สิ...เขาสูงศักดิ์ด้วยฐานันดรอันสูงส่งอยู่ในเวลาของเขา เขาอาจรับกับชีวิตในเวลาของปัจจุบันแบบเราไม่ได้ และเรื่องของเรากับปีร์คงทำให้เขารู้สึกว่าเรากับปีร์ยังรักกันดีอยู่ และยังไปไหนมาไหนด้วยกันแบบคู่รัก

แพรวาตัดสินใจเอ่ยพลางมองหน้าเขาอย่างวิงวอน

แต่ถ้าเขาคนนั้นจะเข้าใจแพรบ้าง แพรก็อยากจะบอกกับเขาว่า เราจะกลับไปด้วยกัน กลับไปอยู่ในเวลานั้นด้วยกันอีกครั้ง ถ้าเขาไม่รังเกียจและยังรักแพรอยู่

แต่ก่อนที่ใครจะเอ่ยอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์มือถือของแพรวาก็ดังขึ้น หญิงสาวหยิบขึ้นมาดูเบอร์ และเมื่อรู้ว่าเป็นแทมมี่ เธอจึงรับโทรศัพท์และพูดด้วย

อืม...มีอะไรเหรอ

แกอยู่ที่ไหนยะ ตอนนี้มีงานวิ่งเข้ามาชนเพียบ รายการทอล์กโชว์ก็ติดต่อกันเข้ามาตรึม จนฉันไม่รู้ว่าจะตอบรับหรือปฏิเสธ แต่มีรายการหนึ่งที่แกจะปฏิเสธไม่ได้เพราะผู้ใหญ่ของช่องบอกว่าเป็นไฟต์บังคับย่ะ เขาอยากสัมภาษณ์แกกับคุณปีร์ หรือว่าแกคนเดียวก็ได้ แล้วพี่จุ๋มให้แกโทร.กลับด้วยนะ ว่าจะเอายังไงกับละครเรื่องใหม่ เขาจะได้นัดวันฟิตติ้งเพราะบทเขาพร้อมแล้วแทมมี่แหวมาตามสาย

เอ่อ...ฉันอยู่นอกบ้าน แต่แกปฏิเสธไปเลยทุกรายการ ฉันไม่ไปออกรายการไหนทั้งนั้น ฉันไม่อยากตอบคำถามอะไรกับใครซ้ำๆ ซากๆ ฉันเบื่อ และเรื่องละครฉันก็ยังไม่มีอารมณ์จะเล่น ให้พี่จุ๋มหานางเอกคนอื่นไปก่อนละกัน ให้เวลาฉันบ้าง ฉันไม่สบายใจ ฉันไม่อยากพบใครไม่อยากตอบคำถามใคร แกก็รู้ว่ามันเป็นคำถามเดิมๆ ที่ฉันตอบไปหมดแล้วเสียงของแพรวาเครียดพอๆ กับสีหน้าของเธอ

แกจะล่องลอยเป็นสัมภเวสีอยู่อย่างนั้นเหรอยายแพร แกกำลังเป็นบ้าหรือไงยะ น้ำขึ้นก็ต้องรีบตัก งานถ่ายโฆษณาแชมพู แกทำสัญญากับเขาแล้ว แกจะเบี้ยวหรือไง เขาทำท่าจะฟ้องแกอยู่ พอดีว่าแกกำลังดัง เขาก็เลยเร่งมาเป็นบ้าเป็นหลัง จนโทรศัพท์มันจะระเบิดใส่หูฉันแล้วนะยะ เงินน่ะไม่อยากได้ใช่ไหม เห็นแต่ก่อนแกงกอย่างกับอะไรดี หรือว่าจะคอยมุดกระจก มุดตู้อะไรนั่นอีกกันยะ เลิกบ้าได้แล้ว และอยู่กับปัจจุบันเถอะย่ะ แกแสนจะเริดจนคนทั้งโลกต้องอิจฉา แต่แกกลับจมอยู่กับอดีต ฉันไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ”

เออ บอกทางเอเยนซี่ไปเลยว่าฉันจะไปถ่ายโฆษณาให้ จะได้จบๆ ไปก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจอยากให้ฟ้อง แกพอใจไหม แล้วเรื่องละครฉันจะโทร.ไปเคลียร์เอง ส่วนรายการอะไรต่อมิอะไรนั่น แกบอกเขาไปเลยว่าฉันไม่ว่างติดถ่ายโฆษณา และแกก็อย่ามาเซ้าซี้ฉันอีก

แพรวาปิดโทรศัพท์หลังจากที่โทร.คุยกับผู้จัดการส่วนตัวจบลงแล้ว หวายมายืนเงียบๆ ยิ้มให้น้อยๆ ก่อนจะเอ่ยถาม

พี่แพรต้องทำงานแล้วเหรอคะ ดูท่าต่อไปนี้คิวงานคงแน่นเอี๊ยดเลยสินะคะ

คงงั้นจ้ะหวาย ผู้จัดการส่วนตัวพี่เขาเป็นเพื่อนสนิทพี่ด้วยน่ะ คนที่หวายเห็นมารับพี่คืนนั้นไงจ๊ะ เมื่อคืนก็ไปดินเนอร์ด้วยกัน พี่ไม่ได้ไปกันสองคนอย่างที่ใครบางคนเข้าใจหรอกเธอเอ่ยและหันไปค้อนใครบางคนที่ทำสีหน้าเหมือนไม่สนใจ

พี่แพรต้องไปถ่ายละครเหรอคะ เรื่องอะไร บอกหวายหน่อยได้ไหมคะ

ไม่ใช่ละครหรอกจ้ะ แต่เป็นงานที่พี่หลีกเลี่ยงไม่ได้คืองานถ่ายโฆษณา เพราะพี่ทำสัญญาก่อนที่จะหายตัวไป เขาคงฟ้องล้มละลายเหลือแต่ตัวแน่ ถ้าพี่ไม่ไปถ่ายให้เขาน่ะจ้ะ

เย้...หวายจะเห็นพี่แพรในงานโฆษณาอีกแล้ว หวายยังให้พี่ชายชลดูโฆษณารถเก๋งอยู่เมื่อวานนี้เลยค่ะ พี่แพรเท่มากเลยนะคะ และหวายเชื่อว่างานชิ้นใหม่พี่แพรต้องดูเริดอีกแน่ๆ เลยค่ะ

พี่ยังไม่รู้คอนเซ็ปต์เลย รู้แค่ว่าเป็นงานโฆษณาแชมพูสระผมน่ะ งานคือเงิน เงินคืองานสำหรับพี่จ้ะเธอตอบหวายด้วยรอยยิ้ม อารมณ์ดีขึ้น

ชายชลเอ่ยถามหวายขึ้นมา อืม...น้องหวาย...แรมสิบห้าค่ำยังอีกหลายวันไหม

หวายรู้ทันทีว่าพี่ชายชลของเธอหมายถึงอะไร และแพรวาเองก็รู้ว่าเขาพูดเหมือนจะบอกกำหนดเวลาว่าเขาจะกลับ หรือจะบอกเธอว่ามันใกล้เวลาเต็มทนแล้ว หวายมองหน้าแพรวานิดหนึ่ง นางเอกสาวมีสีหน้าหนักใจ แต่เธอก็คิดว่ามันต้องทันเวลา เพราะถ่ายโฆษณาชิ้นนี้ไม่น่าจะเกินสามวันก็คงจะเรียบร้อย แต่ที่เขาพูดหมายความว่าเขาอยากให้เธอกลับไปด้วยหรือไม่ หรือเขาไม่ต้องการที่จะอยู่พบหน้าเธออีกแล้ว หวายอึกอักไม่กล้าตอบ เพราะไม่รู้ว่าแพรวาจำชายชลได้แล้วหรือยัง แต่ก็จำเป็นต้องเอ่ยตอบ เพราะพี่ชายของเธอมองหน้าอย่างคาดคั้นต้องการคำตอบ

 


*พระองค์ชายจะเปิดเผยตัวตนหรือไม่ในเมื่อยังทรงคลางแคลงใจในสัมพันธ์รักของแพรวากับปีร์มากมายนักมาติดตามกันค่ะอ่านฉบับเต็มในแบบรูปเล่มหรือว่าโหลดอ่านในรูปแบบebookได้แล้วนะคะ นิยายเรื่องนี้ยาวถึง46ตอนค่ะ*


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น