ตำหนักรักข้ามภพ ตีพิมพ์ครั้งที่2กับส.น.พ.ปองรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,984 Views

  • 32 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    6,984

ตอนที่ 20 : เหนือกาลเวลา100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 เม.ย. 61





แพรวา


พระองค์ชายชล


ปีร์



ตอนที่ 20 เหนือกาลเวลา

 

พี่ชายชลเอ่ยถามน้องทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เมื่อรายการนั้นตัดภาพไป

ผู้ชายคนนี้งั้นหรือ ที่เป็นคู่รักของแพรวา

พี่สาวและน้องชายหันมามองหน้ากันนิดหนึ่งเหมือนจะปรึกษาหารือ ก่อนที่น้องชายจะพยักพเยิดให้พี่สาวเป็นคนตอบ หวายจึงอ้อมแอ้มตอบ

เอ่อ...ค่ะใช่ เขาเคยมาที่นี่บ่อยๆ ตอนที่คุณแพรวาหายไป เขาเป็นนักโบราณคดีที่ค้นคว้าเรื่องอะไรต่อมิอะไรเกี่ยวกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์น่ะค่ะ เขาจบปริญญาโทและได้ทุนวิจัยไปทำงานค้นคว้าในหลายๆ ประเทศ แล้วเขาก็กลับมาติดตามเรื่องนี้ เขาค้นหาข้อมูลจากประวัติศาสตร์จนเชื่อว่าคุณแพรวาหายเข้าไปในอีกภพหนึ่ง

คำพูดของหวายทำให้พระองค์ชายชลขมวดพระขนงเข้าหากัน หวายจึงอธิบายต่อ

“คือคุณปีร์ไปค้นเจอภาพที่คุณแพรวาวาดไว้ในอดีตน่ะค่ะ เขาคงรู้และก็แน่ใจว่าคุณแพรวาหายไปอยู่อีกภพหนึ่ง เพราะหลักฐานหลายๆ อย่าง รวมถึงบันทึกของผู้คนในยุคนั้น เขาเก่งประวัติศาสตร์มากด้วยนะคะ และก็ยังเป็นอาจารย์พิเศษไปบรรยายตามมหาวิทยาลัยด้วยค่ะ

พวกเขาจะแต่งงานกันใช่หรือไม่

เสียงถามของพี่ชายชลของน้องๆ แผ่วเศร้าจนหวายต้องเงยมองหน้า

เคยมีข่าวจะแต่งงานกันมาตั้งนานแล้วนะคะ แต่รู้สึกว่าติดที่คุณแพรวายังไม่ตกลงเพราะติดงาน ในข่าวซุบซิบเขียนว่าคุณปีร์รักคุณแพรวามาก และอยากแต่งงานด้วย พยายามเร่งรัดมาตลอด เพราะคุณแพรวามีผู้ชายมาชอบเยอะแยะไปหมดค่ะ ครั้งหลังสุดที่คุณปีร์มาที่นี่เขาพูดเหมือนไม่ค่อยสบายใจหลังจากที่คุณแพรวากลับมาแล้วน่ะค่ะ รู้สึกว่าคุณปีร์กับคุณแพรวาจะมีปัญหากัน ทำให้คุณปีร์ทุกข์ใจมาก เขาบอกกับหวายว่าคุณแพรวาไม่มีความสุข และยังบอกว่าคุณแพรวาคร่ำครวญหาอดีตค่ะ

ท่านชายชลทรงทวนคำของหวาย คร่ำครวญหาอดีต

ใช่ค่ะพี่ชายชล คุณปีร์เศร้าและก็มีท่าทางคิดมากคิดหนัก เขาอยากจะพบคุณปู่ คือเขาอยากจะรู้ว่าคุณแพรวาบอกไหมว่าจะกลับอีกหรือเปล่าน่ะค่ะ แต่คุณปู่ไม่อยากโกหกก็เลยไม่ยอมออกมาพบ ไม่อยากบอกว่าคุณแพรวาตั้งใจมากที่จะกลับไปอีก คุณแพรวาขอร้องคุณปู่ไม่ให้บอกใครเรื่องที่เธอจะกลับไปน่ะค่ะ คืนที่คุณแพรวากลับมาที่นี่เธอร้องไห้รำพึงรำพันถึงพระองค์ชายของเธอจนน่าสงสารมากเลยนะคะพี่ชายชล

แต่ตอนนี้เธออาจจะลืมผู้ชายคนนั้นแล้วก็ได้เสียงที่พูดเหมือนจะรำพึงกับตนเอง

ไม่หรอกค่ะพี่ชายชล เธอยังคิดที่จะกลับไปหาอยู่เลยนะคะ และเธอก็ตั้งใจแน่วแน่มากด้วยค่ะ

ท่าทางเธอก็รักผู้ชายคนนั้นไม่ใช่หรือหวาย เห็นสนิทกันออกขนาดนั้น

หวายไม่รู้จะพูดอะไรเพื่อปลอบใจพี่ชายในเมื่อภาพในทีวีฟ้องชัดถึงสัมพันธ์รัก หวายและเตยเห็นพี่ชายชลนิ่งสงบ เศร้า สายตาร้าวรานอย่างน่าสงสาร หวายรู้สึกได้ทันทีว่าความรักของหนึ่งหญิงสองชายคงจะต้องรอลุ้นเสียแล้วว่าแพรวานางเอกสาวแสนสวยจะเลือกใครกัน ในสายตาของเธอ ผู้ชายทั้งคู่ต่างรักแพรวามากพอๆ กัน อีกคนก็กลัวว่าจะหนีไป อีกคนก็ดั้นด้นมาตาม และผู้ชายทั้งสองก็หน้าตาดีทั้งคู่ เพียงแต่คนละสไตล์เท่านั้น คนที่มาจากอดีตหล่อหวานหน้าคมสันตาสวยซึ้ง หล่อแบบสาวๆ หัวใจละลาย ส่วนผู้ชายคนที่อยู่ที่นี่ก็หล่อเท่เก๋ เขาคงเป็นลูกครึ่งแน่นอน เพราะสูงขาว จมูกโด่ง ขนที่แขนเป็นสีทอง เรียกได้ว่าหล่อแบบกระชากใจสาว

ถ้าเราเป็นแพรวา เราจะเลือกใครดีนะ

หวาย ถ้าแพรวามาที่นี่และมาพบพี่ หวายต้องบอกเขาเกี่ยวกับพี่ตามที่พี่สั่งนะ เตยด้วย พี่อยากรู้ว่าหัวใจเขามั่นคงกับพี่หรือไม่ พี่จะได้ตัดสินใจถูก ว่าพี่ควรจะอยู่หรือว่าจากไป

สองพี่น้องรับคำและลอบมองหน้ากันนิดหนึ่ง ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาน้อยๆ หวายมองพี่ชายชลของเธอในสแล็กสีเข้ม เสื้อเชิ้ตสีนวลตา อีกทั้งท่าทางและบุคลิกสง่างาม ถ้าคุณแพรวามาพบพระองค์ชายของเธอในรูปลักษณ์นี้ คุณแพรวาจะจำท่านของเธอได้ไหมนะ เพราะบัดนี้พระองค์ทรงเปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็นตัวตนมาเป็นคนในยุคนี้ จนแทบจะจับผิดอะไรตรงไหนไม่ได้เลย เพราะพี่ชายของเธอคนนี้ฉลาด อีกทั้งได้รับการศึกษามาอย่างดี และสกุลยศก็สูงส่งนัก

 

แพรวาทั้งร้อนทั้งเหนื่อย เพราะเมื่อออกจากสตูดิโอก็โดนกองทัพนักข่าวที่เฮโลกันเข้ามารุมล้อมเธอ กล้องจำนวนมากจากแทบทุกสำนักข่าวต่างเก็บภาพของเธอไปทำข่าว คำถามที่เธอไม่อยากตอบก็ต้องตอบ คำถามที่อึดอัดที่สุดก็คือเรื่องการแต่งงาน และเรื่องความสัมพันธ์ที่มีข่าวลือว่าปีร์กับเธอได้อยู่กินด้วยกันแล้ว จนแพรวาเริ่มจะฟิวส์ขาด ปีร์จึงพยายามโอบประคองเธอมาขึ้นรถ

และในข่าวช่วงดึกวันนั้นเองก็มีข่าวออกมา เป็นภาพที่แพรวายืนอยู่เคียงข้างปีร์ให้สัมภาษณ์นักข่าวหลังหลบกองทัพนักข่าวไม่พ้น โดยปีร์เหมือนจะโอบประคองแพรวาไว้ในอ้อมแขน ทำให้พี่ชายชลของน้องๆ ทั้งสองคนถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ เงียบซึมจนหวายและเตยต้องเดินเลี่ยงกลับบ้านมาเงียบๆ

แพรวานั่งหน้าบึ้งอยู่บนโซฟาเมื่อดูข่าวตัวเองที่โดนนักข่าวรุมล้อมขอสัมภาษณ์และตั้งคำถามแรงๆ หลายคำถาม

เอ่อ...น้องแพรครับ มีข่าวกอสสิปว่าน้องแพรอยู่กับคุณปีร์แล้วไม่ใช่เหรอครับ

ถ้ารู้แล้วจะถามทำไมล่ะคะแพรวาหันไปย้อนถามนักข่าวปากกล้าผู้นั้น

แล้วจะแต่งงานกันเมื่อไรคะนักข่าวสาวจากอีกสำนักเอ่ยถามขึ้น

ไม่ทราบค่ะ ยังไม่มีกำหนดอะไรทั้งนั้น ตอนนี้แพรต้องขอเคลียร์งานก่อนที่จะโดนฟ้องค่ะเธอตอบด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

ตอนที่น้องแพรหายไป หายไปอยู่กับใครคะ มีข่าวลือว่าน้องแพรไปอยู่กับใครคนหนึ่งซึ่งเป็นคนนอกวงการน่ะค่ะ จริงไหมคะ

ข่าวลือก็คือข่าวลือไม่ใช่หรือคะ

ได้ข่าวว่าจะไปแต่งงานกับคุณปีร์ที่อเมริกาใช่ไหมคะ เห็นคุณปีร์ให้สัมภาษณ์เมื่อตอนที่คุณแพรหายตัวไปน่ะค่ะ ว่าถ้าคุณแพรกลับมาจะพาคุณแพรไปแต่งงานที่อเมริกา แสดงว่ามีปัญหามือที่สามอย่างที่มีคนสงสัยใช่ไหมคะ

ไม่ค่ะ ไม่มีใครเป็นมือที่สามทั้งนั้น ส่วนเรื่องที่คุณปีร์ให้สัมภาษณ์ก็เป็นความคิดของคุณปีร์ ซึ่งเป็นเรื่องที่เราเคยคุยกันไว้เท่านั้นค่ะ และถ้ามีความคืบหน้าเมื่อไร แพรจะออกมาแถลงทันที ไม่ปิดอยู่แล้วละค่ะ แพรขอให้สัมภาษณ์แค่นี้ก่อนนะคะ แพรขอตัวค่ะแพรวาตอบนักข่าวด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก

พระองค์ชายวิชิตชลทอดพระเนตรหน้าตาของแพรวาใกล้ๆ เมื่อกล้องซูมภาพเข้ามา ทรงรำพึงในพระทัย

แพรวา...ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ในยุคไหน แต่งกายเยี่ยงไร เจ้าก็งดงามเหลือเกิน เจ้าจะระลึกถึงเราบ้างหรือไม่ ในเมื่อเจ้าอยู่ในเวลาของเจ้า มีคนที่กอดตระกองเจ้าไว้ในอ้อมแขน มีคนสนใจในตัวเจ้ามากมาย เตยกับหวายบอกว่าเจ้าเป็นดารา เป็นคนของประชาชน เจ้าเป็นดวงดาวที่ทอแสงระยิบระยับอยู่บนฟากฟ้า ต่อแต่นี้เราคงต้องแหงนคอมองเจ้าแล้วสินะ เจ้าจะรู้ไหมว่าบัดนี้เรามาอยู่ใกล้เจ้าเพียงแค่เอื้อมเท่านั้น เราติดตามเจ้ามาเพราะหัวใจของเราไม่อาจที่จะทนระลึกถึงเจ้าได้สักเวลา แม้จะเสี่ยงด้วยความตายเราก็ยอม...

 

ปีร์นิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ผ่านมา เขารู้ว่าแพรวาเริ่มจะไม่ทนอะไรแล้ว เขาจึงรีบกันเธอไว้ด้วยวงแขนเหมือนจะกอดเธอไว้ และเมื่อแทมมี่ขับรถมารับ ปีร์ก็รีบประคองแพรวาเข้าไปนั่งเบาะหลังของรถทันทีและเข้าไปนั่งคู่กับเธอ แพรวาขุ่นเคืองอึดอัดจนแทบจะระเบิดออกมา ทั้งๆ ที่รู้ว่าตัวเองเป็นคนของสาธารณชน ต้องทำใจให้ได้กับการถูกสัมภาษณ์จากสื่ออย่างเจาะลึกทุกแง่ทุกมุมเพื่อนำเสนอข่าวออกสู่สายตาประชาชนที่กำลังสนใจในข่าวการหายตัวไปของเธอ

จะสัมภาษณ์อะไรนักหนา ถามซ้ำๆ ซากๆ เบื่อชะมัดแพรวาเอ่ยบ่นเมื่อรถเคลื่อนออกมา

เอาน่า...มันจะได้จบๆ เสียที หลังจากนี้แกจะได้ไปไหนมาไหนได้บ้าง ไม่ใช่ต้องทนอุดอู้ขุดรูอยู่แต่ในบ้านแล้วก็เครียด เชื่อสิ ต่อไปนี้งานจะวิ่งเข้าหาแก ยิ่งเป็นข่าวมันก็ยิ่งดัง เผลอๆ จะรับงานกันไม่หวาดไม่ไหว”

ไม่หรอก ฉันยังไม่อยากรับงานอะไรทั้งนั้น ฉันเบื่อกองทัพนักข่าว รับรองเลยว่ายังไงก็ยังไม่เลิกสัมภาษณ์หรอก เจอหน้าเมื่อไรก็เมื่อนั้น อยากจะหนีไปไหนให้พ้นๆ เซ็งชะมัด”

ปีร์รีบเอ่ยสวนขึ้นทันที ไปอเมริกากันไหมจ๊ะแพร ไปเที่ยวกันสักพัก สบายใจเมื่อไรแล้วค่อยกลับ

ความจริงแล้วความคิดของปีร์เป็นความคิดที่เธออยากทำมากที่สุด อยากไปไหนสักพักเพื่อจะทำให้ความทุกข์ที่กำลังท่วมท้นอยู่ในอกขณะนี้มันบรรเทาลงบ้าง แต่แพรวารู้ดีว่าไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน เธอก็หนีความทุกข์ในใจไปไม่พ้น ใครจะรู้บ้างว่าทุกข์ของการจากพราก จากคนที่รักแสนรักนั้น มันทรมานมากแค่ไหน และถ้าคนคนนั้นอยู่ไกลถึงทวีปไหนในโลกนี้ เธอก็จะไม่รั้งรอเลยที่จะบินไปหา แต่เขาอยู่ในที่ที่ต่างกาลเวลา แม้จะรักเจียนขาดใจแต่ก็ไม่อาจพบกันได้เลย

แพร...ไปไหม...สักสองอาทิตย์ก็ดีนะ แพรจะได้หายเครียด หรือจะไปประเทศไหนที่แพรอยากไปก็ได้ ฝรั่งเศส หรืออิตาลี หรือจะแค่มัลดีฟส์ก็ได้นะ”

แพรวายังตกอยู่ในภวังค์ และได้ยินเสียงปีร์เหมือนเขาพูดอะไรสักอย่าง แต่ในใจของแพรวากลับร่ำร้องรำพันถึงใครอีกคนผู้ซึ่งกุมหัวใจของเธอ

ฝ่าบาทเพคะ ป่านนี้จะทรงโทมนัสเพราะคิดถึงแพรไหมเพคะ ทรงรอแพรอย่างที่เคยรับสั่งด้วยนะเพคะ หัวใจของแพรอยู่แทบบาทของฝ่าบาทตลอดเวลา แพรอยากจะให้เวลามันหมุนไปเร็วกว่านี้ เพื่อที่แพรจะได้ไปเห็นพระพักตร์ของฝ่าบาทเร็วๆ ถึงแม้ว่าการผ่านกาลเวลาเข้าไป มันจะเจ็บปวดเจียนตาย แพรก็จะไปเพคะ รอแพรนะเพคะ

เมื่อกลับมาถึงบ้าน แพรวาก็โยนกระเป๋าถือลงบนโซฟา นั่งพับเพียบหันข้างใช้คางเกยกับพนัก ในขณะที่แทมมี่นั่งลงอย่างอ่อนระโหย ส่วนปีร์เข้าไปในห้องครัว เปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำมาเทใส่แก้ว วางให้แพรวาและแทมมี่อย่างเอาใจ ก่อนจะมองแพรวาที่นั่งเงียบๆ อยู่ในท่านั้น เขารู้ว่าแพรวาไม่ได้รู้สึกดีขึ้นกับการให้สัมภาษณ์ เธอไม่สนใจกับอาชีพดาราของเธออีกแล้ว แพรวาเคยเป็นดาราที่ไม่ใส่อารมณ์กับนักข่าวตอนให้สัมภาษณ์ เพราะเธอรู้ว่าจะไม่เป็นผลดีต่ออาชีพของตนเอง และเธอก็มีเหตุผลเสมอว่านักข่าวคือคนที่เธอต้องแคร์ ถ้าตราบใดเธอยังอยู่ในอาชีพนี้ แต่วันนี้แพรวาเหมือนจะไม่แคร์อะไรอีกแล้ว เธอไม่คิดที่จะกลับไปรับงานแสดงอีกด้วยซ้ำ หลายอย่างที่แพรวากำลังเป็น มันเหมือนบ่งบอกว่าเธอไม่ต้องการที่จะอยู่ในโลกปัจจุบันอีกแล้ว หรือว่าเราจะคิดมากเกินไปนะ ปีร์ครุ่นคิดในขณะที่นั่งลงตรงข้ามกับแพรวา

แทมมี่เอ่ยทำลายความเงียบ แพร ตอนที่แกให้สัมภาษณ์ พี่จุ๋มโทร.มาบอกว่าจะมีละครเรื่องใหม่และจะให้แกเป็นนางเอก น้ำเสียงของพี่จุ๋มเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต่อว่าต่อขานอะไรเลย บอกแต่ว่าให้แกติดต่อกลับไปคุยด้วยน่ะ”

แพรวานิ่งฟังและเหมือนไม่ได้สนใจในคำพูดของแทมมี่เลย ยังนั่งอยู่ในท่าเดิม จนปีร์และแทมมี่ต้องมองหน้ากันนิดหนึ่ง แทมมี่ส่ายหน้าน้อยๆ แบมือและยักไหล่ เหมือนจะบอกปีร์ว่าแพรวายังไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะฟัง ผู้จัดการส่วนตัวจึงเอ่ยขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน

อืม...แพร งั้นฉันกลับก่อนนะ ดึกแล้ว เหนื่อย แล้วก็ง่วงมากด้วย ค่อยคุยกันวันหลังนะ”

แพรวาขยับตัวนิดหนึ่ง หันมามองเพื่อน

อืม...ขับรถดีๆ ละ ฉันก็ง่วง เหนื่อย เพลีย เบื่อ เซ็ง” แพรวาบ่นเพื่อให้ปีร์รู้ว่าเธอต้องการพักผ่อน

แทมมี่เดินฉับๆ โยกย้ายใส่จริตน้อยๆ และเมื่อถึงประตูบ้าน ก่อนจะเปิดออกไป ก็หันหน้ากลับมาพูดกับปีร์ด้วยท่าทางสะบัดสะบิ้งน้อยๆ ส่งสายตา และยิ้มหวานมาหยอกเย้า

คุณปีร์เหงาไหมคะ ไปนอนที่คอนโดฯ กับแทมมี่บ้างก็ได้นะคะ รับรองหายเหงาเป็นปลิดทิ้งเลยละค่ะ และก็อาจจะลืมอะไรๆ ที่เคยๆ คุ้นๆ ไปกินของแปลกๆ ใหม่ๆ กับแทมมี่ดีกว่านะคะ

แพรวากลั้นยิ้มกับคำเชิญชวนของแทมมี่ และหันมามองหน้าปีร์ที่ยิ้มอย่างเฝื่อนๆ ออกมา ก่อนจะตอบ

ขอบคุณครับที่หวังดี แต่ผมไม่ค่อยเหงาสักเท่าไร จะคุยกับแพรอีกสักแป๊บก็จะกลับ รู้สึกง่วงแล้วเหมือนกันครับ”

แทมมี่หันมาตวัดสายตาค้อน ก่อนจะพึมพำออกประตูไป

แหม...ไม่ลองจะรู้หรือไง ว่าอาหารจานไหนจะอร่อยกว่ากัน หัดชิมดูบ้างก็ไม่ได้ ไอ้เราหรือก็อยากจะให้ชิมเสียจนระริกไปหมดทั้งตัวแล้วนี่ หล่อขนาดนี้แทมมี่มอบกายถวายหัวให้เลยละ

เสียงรถของแทมมี่เคลื่อนออกไปแล้ว ปีร์มานั่งลงข้างๆ โอบแพรวาเข้ามาในอ้อมแขน เอ่ยด้วยเบาๆ

แพรง่วงแล้วเหรอจ๊ะ เหนื่อยมากไหม อย่าเครียดนะจ๊ะ และถ้าไม่อยากแสดงละครอีก ก็ไม่ต้องรับงาน เราสองคนจะเดินทางไปเที่ยวกันเรื่อยๆ สักพัก แล้วค่อยหาทางทำอย่างอื่นที่แพรสบายใจ เปิดแกลเลอรีก็ได้นะ

แพรวาเบี่ยงกายออกจากอ้อมกอดของปีร์นิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

ปีร์กลับไปเถอะค่ะ ดึกแล้ว และอย่าเพิ่งถามอะไรแพรเลยนะคะ วันนี้แพรตอบคำถามใครต่อใครเสียจนมึนไปหมดแล้วค่ะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะคะ แพรรู้สึกง่วงมากเลย ปีร์คงไม่โกรธแพรนะคะเธอเอ่ยพร้อมคลี่ยิ้มให้เขา และยังหยอดคำหวานประโลมใจเขานิดหนึ่งเพื่อไม่ให้เขาเครียดกับเธอมากเกินไปนัก

รอยยิ้มหวานของแพรวาทำให้จิตใจที่กำลังขุ่นมัวของปีร์ดีขึ้นอย่างน่าประหลาด เขารวบกายเธอเข้ามากอดแนบแน่นอีกครั้ง จูบที่ริมแก้มเบาๆ

แค่นี้ปีร์ก็ชื่นใจแล้วจ้ะ ขอเพียงแพรพูดกับปีร์ ยิ้มกับปีร์บ้าง แพรเคร่งเครียดกับปีร์มาตลอดตั้งแต่กลับมา ทำให้ปีร์คิดมากไม่สบายใจเลยนะจ๊ะแพร

ค่ะ แพรรู้ว่าแพรอาจจะดูเครียด มันไม่ใช่แพรจะเครียดกับปีร์คนเดียวหรอกนะคะ แพรกำลังทำใจให้ลืมเรื่องต่างๆ เวลาจะช่วยทำให้แพรค่อยๆ ดีขึ้น ปีร์อย่าคิดมากเลยนะคะ ในที่สุดเวลาจะเป็นตัวช่วยของเราค่ะ

จ้ะ ปีร์อาจจะใจร้อนและเอาแต่ใจเกินไป จนทำให้แพรเครียด ปีร์ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ถ้างั้นปีร์กลับก่อนนะ แล้วพรุ่งนี้เย็นๆ ปีร์จะมากินข้าวเย็นด้วย พอดีช่วงเช้าปีร์มีงานนิดหน่อยน่ะ เขาเร่งให้ส่งไป แต่ปีร์ยังไม่ได้ทำเลยสักอย่าง

โอเค ทำงานเถอะค่ะ แล้วพรุ่งนี้กินข้าวเย็นด้วยกันค่ะ

ปีร์กลับไปแล้ว แต่แพรวายังนั่งอยู่ที่เดิม ถอนหายใจออกมาแรงๆ หลายเฮือก เดินไปเปิดเพลงฟังด้วยหัวใจที่เศร้าสร้อย และเพลงที่บังเอิญเปิดก็เป็นเพลงเหนือกาลเวลา ที่ทำให้แพรวานิ่งฟังเงียบๆ

 

หากว่าใจเรารักกัน อย่าหวั่นกลัวกับเรื่องใดๆ

อาจไม่มีใครเข้าใจ แค่มีเพียงเราเข้าใจก็พอ

อยากให้รักของฉันและเธออยู่เหนือกาลเวลา แม้ความจริงต้องห่างแสนไกล

ให้ความรักของเราคงอยู่ยาวนานในหัวใจ ไม่มีใครจะเปลี่ยนใจเรา

 

แพรวาคร่ำครวญออกมาเมื่อเพลงจบลงแล้ว

ฝ่าบาทเพคะ แพรไม่แน่ใจว่าเราจะได้พบกันอีกไหม มันเป็นความหวังที่รางเลือนเหลือเกิน แต่ความรักของแพรอยู่เหนือกาลเวลา ไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนใจแพรได้หรอกเพคะ แพรจะคิดถึงฝ่าบาททุกลมหายใจ และจะรอคอยที่จะได้พบฝ่าบาท จนกว่าชีวิตของแพรจะดับสิ้น ทรงระลึกถึงแพรบ้างนะเพคะ

 

แพรวาขับรถไปที่บ้านครูสุ่นในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น และด้วยความที่เป็นวันเสาร์หวายกับเตยจึงไม่ได้ไปเรียนหนังสือ เมื่อหวายเห็นว่าแพรวาขับรถมาก็รีบเปิดประตูและวิ่งไปรับอย่างดีใจ พอแพรวาก้าวลงมา หวายก็จับมือแพรวาไว้ทั้งสองข้าง

หวายดีใจจังค่ะที่คุณแพรวามา คิดถึงจังเลย เมื่อคืนหวายดูคุณแพรวาแถลงข่าวด้วยนะคะ คุณแพรวาสวยมากเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ ความจริงแพรอยากมาที่นี่ตั้งหลายวันแล้ว แต่ไม่กล้าออกจากบ้าน กลัวคนเห็น พอแถลงข่าวเสร็จก็โบยบินออกมาจากกรงเลยค่ะ คุณปู่ล่ะคะ

อ๋อ...วันนี้วันพระคุณปู่ไปรับอุโบสถศีลที่วัดน่ะค่ะ

เตยเดินมาจากบ้านริมน้ำ หวายจึงเอ่ยกับน้องชาย

เตยมาสวัสดีคุณแพรวาสิ เอ่ยจบก็หันมาบอกแพรวา เตยน้องชายของหวายเองค่ะ คืนนั้นเขาไม่อยู่ คุณแพรวาเลยยังไม่ได้พบ แกไปฝึกรด.เพิ่งกลับค่ะ

เตยรีบพนมมือไหว้และมองเธอด้วยสายตาชื่นชม ก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทางเขินๆ

เตยชอบคุณแพรวาเล่นละครมากเลยครับ เตยเป็นแฟนคลับคุณแพรวาด้วยนะครับ

เหรอคะ งั้นก็ต้องเรียกพี่แพรค่ะ ห้ามเรียกคุณอีกนะคะ คุณหวายก็เหมือนกัน ต้องเรียกว่าพี่แพรนะคะ เพราะแพรน่าจะเป็นพี่มากกว่า จริงไหมคะ

เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ทำให้สองพี่น้องพยักหน้ารับคำ

“พี่ซื้อของมาฝาก อยู่ท้ายรถ ไปดูด้วยกันเถอะจ้ะ

แพรวาเดินไปที่ท้ายรถ เปิดกระโปรงท้าย แล้วหยิบกระเช้าผลไม้และถุงขนมอีกหลายถุงออกมาส่งให้หวายกับเตย

สองพี่น้องรีบพนมมือไหว้ เตยรับของมาถือและรีบนำขึ้นไปเก็บบนบ้าน แพรวามองไปรอบๆ บ้านที่ปลูกอยู่บนเนื้อที่กว้างขวางติดริมแม่น้ำ ทำให้มีบรรยากาศร่มรื่นเงียบสงบ ด้วยความรู้สึกชื่นชอบ จนต้องออกปากชม

ที่นี่บรรยากาศดีจังเลยนะคะ เงียบสงบ เหมือนเดินเข้ามาอีกโลกหนึ่งเลยค่ะ คุณปู่รักษาบรรยากาศนี้ไว้ได้ดีเยี่ยมเลยนะคะ ยังมีต้นไม้ใหญ่ที่ให้ความร่มรื่น มีเสียงนก มีศาลาริมน้ำ อิจฉาน้องหวายกับน้องเตยจังเลยค่ะ ที่มีบ้านสวยเงียบสงบอย่างนี้ แล้วเรือนไทยหลังเล็กนั่นล่ะคะ น่ารักจัง มีคนอยู่ไหมคะ เห็นคุณปู่บอกว่าที่นี่อยู่กันแค่สามคนนี่คะ

แพรวาชี้มือไปที่เรือนริมน้ำและเอ่ยถามไปเรื่อยๆ เช่นคนช่างพูดซึ่งไม่คิดจะซักเอาความจริงอะไร แต่สองพี่น้องหันมามองหน้ากันนิดหนึ่ง ก่อนที่หวายจะเอ่ยถาม

พี่แพรกินข้าวเช้ามาหรือยังคะ หวายกำลังจะพาเตยไปกินข้าวเช้าที่ศาลาริมน้ำนั่นพอดีเลยค่ะหวายเอ่ยจบก็ไม่ได้ฟังคำตอบ แต่หันมาเอ่ยกับน้องชาย เตยไปเอาจานข้าวกับช้อนมาเผื่อพี่แพรด้วยไป”

แพรวายิ้มกว้างออกมาเมื่อเห็นสองพี่น้องให้ความสนิทกับเธออย่างรวดเร็วและเป็นกันเอง หวายมองแพรวาในชุดแซกแบบเรียบๆ หลวมๆ เนื้อผ้าสีชมพูอ่อน มีดอกกระจุ๋มกระจิ๋มเล็กๆ สีชมพูเข้ม ปล่อยผมยาวเป็นเกลียวสลวย แต่งหน้าอ่อนๆ เธอจึงดูสวยอ่อนเยาว์น่ารัก จนหวายต้องเอ่ยชมเมื่อเดินทอดน่องมาตามทางเดินหินแผ่นใหญ่ๆ บนสนามหญ้า มุ่งหน้าสู่ศาลานั่งเล่นริมน้ำ แพรวารู้สึกว่าที่นี่ช่างเป็นสถานที่ที่เธอก้าวเข้ามาแล้วรู้สึกอบอุ่น ไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะเจอคนเอาไมค์หรือเครื่องบันทึกเสียงมาจ่อปากถามเรื่องราวอะไรที่เธอไม่อยากพูดไม่อยากตอบ

นักแสดงสาวเดินมาถึงศาลาริมน้ำที่มีหม้อแบ่งใส่ข้าวต้มวางอยู่ พร้อมกับถ้วยชามและแก้วน้ำอีกสี่ใบที่เตยนำมาตั้งไว้ แพรวาก้าวไปยืนที่หน้าศาลาริมน้ำ ทอดสายตามองออกไปที่ลำน้ำกว้าง พร้อมทั้งครุ่นคิด

แม่น้ำสายเดียวกับที่เราเคยนั่งเรือชมลำน้ำกับพระองค์ชายในวันชื่นคืนสุข ทรงจับมือเรากุมไว้ตลอดเวลาเหมือนจะถ่ายทอดความรักความอบอุ่นลงสู่หัวใจของกันและกัน สายพระเนตรที่ทอดมาสบตาบอกความในพระทัย ทำให้เรารู้สึกซาบซึ้ง หัวใจอบอวลกลิ่นอายแห่งความรักจนไม่อาจลืมเลือน

ภาพรักในความทรงจำทำให้น้ำตารื้นขึ้นกลบตา เสียงหวายเรียกชื่อเธอทำให้เธอรีบกรีดน้ำตาทิ้ง หันมาตามเสียงเรียกของหวาย แต่แล้วหัวใจของแพรวาก็ต้องกระตุกวูบ เหมือนมันจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ

ชายผู้หนึ่งสูงสง่ายืนเงียบๆ อยู่ไม่ห่างจากเธอ ภาพของชายผู้นั้นทำให้แพรวายืนนิ่งดังรูปปั้นที่ปราศจากลมหายใจ!

*แพรวาได้พบท่านชายแล้ว ทั้งคู่จะทำยังไงต่อไปมาตามลุ้นกันค่ะ รับรองความสนุกจนถึงบรรทัดสุดท้าย อ่านฉบับสมบูรณ์ได้ในแบบรูปเล่ม หรือจะโหลดอ่านในรูปแบบebookก็ได้แล้วนะคะ* 


 


ตำหนักรักข้ามภพ
บุษบาพาฝัน
www.mebmarket.com
        การหายตัวไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยของแพรวานางเอกสาวสวยแถวหน้าของเมืองไทย ในระหว่างการถ่ายทำละครย้อนยุคที่วังโบราณแห่งหนึ่ง ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปได้อย่างไร และหายไปไหน และแทบไม่ร่องรอยอะไรให้ค้นหา         ในขณะที่แพรวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ในเมื่อเธอกำลังเดินสำรวจวังบริเวณแห่งนี้ และทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธออีกแล้ว แต่เป็นโลกของเขา พระองค์เจ้าวิชิตชลชายผู้สูงศักดิ์ ผู้ทีรอคอยนางในฝันของเขามาแสนนาน และเธอก็มาปรากฏกายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์         ปีร์ นักโบราณคดีแฟนหนุ่มลูกครึ่งของแพรวา ต้องรีบเดินทางกลับจากอังกฤษเมื่อทราบเรื่องที่แฟนสาวของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับ การค้นหาประวัติศาสตร์ของปีร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งทำให้นักโบราณคดีอย่างเขาเชื่อว่า แพรวาหายตัวไปอย่างไม่ธรรมดา แล้วชายหนุ่มจะตามหาคนรักเจอหรือไม่ มาติดตามรักสามเส้าของหนึ่งหญิงสองชายต่างมิติ ในที่สุดแพรวาจะเลือกอยู่กับใคร อะไรคือปมแห่งความผูกพันของ แพรวา ปีร์ และพระองค์เจ้าวิชิตชล        นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่คนเขียนรักมาก และได้รีไรท์ใหม่ทั้งเรื่อง เป็นแนวดราม่า โรแมนติก เนื้อเรื่องมีทั้งสองภพค่ะ ซึ่งนิยายเรื่องนี้จะทำให้นักอ่านซาบซึ้งตรึงใจกับคำว่ารักแท้ รักที่ต้องเสียสละ รักที่ข้ามภพข้ามชาติ บุษบาพาฝันต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่กรุณาอุดหนุนผลงานทุกเรื่องด้วยดีเสมอมา....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #29 tookta12 (@tookta12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 16:47
    จะเจอกันแล้ว
    #29
    0
  2. #28 tookta12 (@tookta12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 16:46
    ตื่นเต้นจังค่ะ
    #28
    0