(rewrite) between buildings / : / chanbaek

ตอนที่ 9 : ชั้นที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

 




ชั้นที่ 9

 

/ : /

 

 

 

 

 

 

            เข้าสู่วันที่สองของการมาค่าย ทุกคนตื่นกันตั้งแต่เช้าเพื่อจะรอทานมื้อเช้าก่อนจะออกไปลุยงานกันต่อ เพราะหากทำเสร็จก่อนกำหนดคงจะมีเวลาได้เที่ยวพักผ่อนกันบ้าง นับได้ว่าที่นี่บรรยากาศค่อนข้างดีเลยทีเดียว ทุกคนก็เลยตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นสดใส

 

            เว้นแต่

 

แล้วสภาพทำไมเป็นงั้นล่ะมึงอ่ะ จงแดถามออกมาหลังจากเห็นแบคฮยอนคลานออกมาจากเต็นท์ ก่อนจะเดินไปอาบน้ำด้วยสภาพที่หัวฟูๆใต้ตาคล้ำและล้าเหมือนไม่ได้นอน

 

นอนคนเดียวผีหลอกอ่ะดิ สมน้ำหน้า

 

ผีที่หน้า ถึงมากูก็ไม่กลัวเว้ย

 

 

 

            ก่อนทั้งหมดจะพากันไปอาบน้ำ และมานั่งรวมทานอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตาโดยมีเมนูอาหารเช้าง่ายๆ แบคฮยอนหยิบไข่ดาวมาสองฟองกับขนมปังก่อนจะไปนั่งข้างๆคยองซู โดยมีพี่จงอินมานั่งอยู่ด้วยแล้ว

 

...เออแบคเมื่อคืนตอนพี่ออกมาคุยโทรศัพท์ตอนตีสอง ได้ยินเสียงเราร้อง

 

มันร้องว่าอะไรครับพี่

 

ไม่ทันฟังให้ชัดนะ เสียงดังแล้วก็เงียบไปเหมือนคุยกับใคร....

 

อ่อออออออออออ กูรู้แล้วว่ะคยองว่าทำไมมันถึงอยากนอนคนเดียว แบคฮยอนเอาขนมปังยัดปากจงแดที่ทำตาเหล่มองมาทางนี้

 

ร้องไงอ่ะพี่ อ๊ะๆไรงี้ป่ะ

 

ไอ้เชี่ย ไม่กลัวเสียมารยาทแบคฮยอนยกเท้าไปเตะมันที่นั่งอยู่ไม่ไกล ก่อนที่จะไม่ยอมกันคยองซูที่เคี้ยวขนมปังอยู่ดึงชิ้นขนมปังนั้นออกจากปากก่อนจะปาใส่กัน กว่าจะสงบกันได้

 

แล้วพี่จงอินทำไมไม่นอนอ่ะมาแอบฟังคนอื่นทำไม

 

ก็...ออกมาคุยกับเพื่อนพอดีไง

 

            ตั้งแต่เมื่อคืนจงอินก็มีเรื่องให้คิดจนพาลให้นอนไม่หลับเหมือนกัน เขาเลยคิดจะปรึกษาพวกรุ่นน้องตรงหน้า

 

ปรึกษาอะไรหน่อยดิ

 

            ทั้งหมดเงยหน้ามามองตนเอง จานข้าวที่ถือไว้บนตักก็สมัครสมานพร้อมใจกันวางลงบนพื้นหญ้า พร้อมกะพริบตาปริบๆรอฟังโดยไม่ได้นัดหมาย จะได้เรื่องมั้ยนะ...

 

คือที่จะปรึกษามันก็เรื่องเกี่ยวกับเพื่อนนี่แหละแต่ตอนมอปลายนะ

 

ได้เลยพี่ว่ามาๆ

 

เห็นพวกเราดูสนิทกันดีน่าจะให้คำปรึกษาพี่ได้ หน้าตาก็ดูฉลาดกันด้วย

 

ให้พูดใหม่พี่ มินซอกถอนหายใจพร้อมหันหน้าไปทางอื่น แบคฮยอนเลยหยิบไข่ดาวในจานมินซอกที่ยังเหลือขึ้นมาตักกิน

 

ไอ้แบค!”

 

แฮร่ๆ

 

            จงอินขำออกมาที่เห็นรุ่นน้องเดี๋ยวแกล้งกัน เดี๋ยวดีกัน เอาจริงๆเด็กๆตรงหน้าสนิทกันมากพอควรถึงจะแกล้ง จะกวนตีนกันไปบ้างก็เถอะ

 

สรุปมีอะไรจะปรึกษาเหรอครับ

 

...ไม่มีแล้ว

 

อ้าว เรื่องแบบทั้งสี่คนสามัคคีกันร้องออกมาพร้อมกันเลย

 

มันเรื่องไร้สาระไง ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกมั้ง

 

เข้าใจนะครับเรื่องเพื่อนมันเซนซิทีฟ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็สู้ๆนะครับ แบคฮยอนนั่งตัวตรงพูดขึ้นอย่างให้กำลังใจอีกฝ่าย

 

เห้ยทำไมวันนี้พูดจาน่าฟัง

 

พี่ชมผมใช่มั้ย แสดงว่าแต่ก่อนพี่จะบอกว่าผมพูดไร้สาระ ?

 

ตั้งแต่มุขโหระพามึงนั่นแหละ !”

 

            แบคฮยอนกำลังเป็นห่วงพี่จงอินปกติพี่แกดูสดใส ดูไม่มีพิษไม่มีภัยอะไร แต่แปลกที่กลับดูหมองๆตอนบอกมีอะไรจะปรึกษาที่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ ถึงจะเปลี่ยนเรื่องกันไป ทำเป็นอารมณ์ดียังไงซะแววตานั้นมันโกหกไม่ได้เลย เอาจริงๆเรื่องเพื่อนก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อน เขาไม่เคยมีปัญหากับเพื่อน

 

 

            ใช่.... เพราะเขาไม่มีเพื่อนคบ

 

 

ไปๆๆ เตรียมตัวไปทำงานต่อ

 

 

 

            ถึงอากาศจะดีแต่แดดก็ร้อนไม่ปรานีใครเมื่อเราต้องออกมาทาสีตัวอาคารกันกลางแจ้ง สำหรับแบคฮยอนที่ทำทุกอย่างเป็นเรื่องสนุก เขาขอพี่จงอินในการแต่งแต้มผนังและเลือกวาดรูปต่างๆลงไปเช่น พวกดอกไม้สีเหลือง พระอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว และ...

 

เดี๋ยว กีต้าร์เกี่ยวอะไรวะ

 

ห..ห๊ะ แบคฮยอนที่จับพู่กันถึงกับชะงัก ก็...อ่อ กูนึกถึงกีต้าร์เมื่อคืนไง

 

เมื่อคืน ? แน่ใจ๊

 

เห้อ เบื่อคนมีความรักทำเป็นเล่นตัวระวังเถอะ

 

บ้านมึงดิ

 

กูพูดกับแมลงหวี่ไม่ได้พูดกับมึง แบคฮยอนยกขาเตะตูดคยองก่อนจะเขม่นกันโดยมีจงแดเข้ามาห้ามอีกครั้ง

 

 

 

           

 

ตกเย็นพวกเรามองดูงานในส่วนต่างๆที่ถือคืบหน้ากว่าที่วางแผนไว้ และคิดว่าพรุ่งนี้คงจะเสร็จ 90 % แน่ๆ ในวันนี้ช่วงเย็นมีน้องๆและอาจารย์มาให้กำลังใจ มีของฝากพื้นเมืองและการแสดงของเด็กๆมาให้เราดูในช่วงที่พักกินข้าวกัน

 

ยิ้มอะไรเรา

 

ก็เด็กๆน่ารักดีพี่

 

ชอบเด็กเหรอ

 

ก็ชอบหมดนะครับ

 

อืม... พี่ก็ชอบเด็ก .... กว่า

 

            เสียงเพลงที่ดังขึ้นจนบางคำจางไปกับเสียงเหล่านั้น แบคฮยอนถูกดึงให้ออกไปเต้นกับเด็กๆทิ้งจงอินไว้กับความว่างเปล่า ก่อนจะถูกลากให้ออกมาด้วยกัน

 

 

            คืนวันนี้จบไปด้วยความรู้สึกเหนื่อยกว่าเมื่อวาน แบคฮยอนแทบไม่เสวนากับไอ้สามคนเลยหลังจากอาบน้ำกันเสร็จ เห็นหลายคนก็ต่างพากันเข้านอนเหมือนกัน พอเข้ามาในเต็นท์เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูซักหน่อยและแน่นอนว่าแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาคนแรกจะเป็นใครไม่ได้

 

 

CHANYEOL

 

ตื่นมาก็คิดถึงเนี่ย

 

เย็นแล้วอย่ากินข้าวสองจานบ่อยล่ะสงสารกางเกง

 

ไม่ตอบแปลว่ามึงก็คิดถึงกู

 

ฮั่นแหน่ะ คิดถึงอ่ะดิไม่ยอมตอบเลย

 

...

 

 

 

 

ไอ้บ้าเอ้ย ตื่นก็ตั้งสาย แบคฮยอนมองดูเวลาของข้อความแรกที่ถูกส่งมาตอนบ่ายโมง บ้านมึงเรียกตื่นเช้าเหรอ

 

 

           

BBH.

 

เหนื่อย

ง่วง

นอนละ

 

 

            แบคฮยอนกดส่งทั้งหมดก่อนจะพลิกตัวเตรียมปิดเสียงโทรศัพท์ แต่อีกใจก็เผลอไปรอเผื่อว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับ ในเมื่อไม่มีแบคฮยอนเลยเลือกกดส่งรูปภาพ ภาพนึงไปให้ ก่อนจะปิดทุกอย่างปิดตาตัวเองหลับไปสนิทเลย

 

 

 

 

 

 

 

            ปาร์คชานยอลที่เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับน้ำที่หยดออกมาจากผม กำลังจะเดินไปหยิบผ้าอีกผืน แต่แสงสว่างจากหน้าจอที่ติดขึ้นก่อนจะดับลงไปทำให้ขายาวๆนั้นรีบวิ่งไปที่หัวเตียง

 

 

BBH.

 

เหนื่อย

ง่วง

นอนละ

 

Sent a photo

 

 

            นิ้วมือเปียกๆรีบสไลด์หน้าจอ แบคฮยอนตอบทั้งหมดมาเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว เขารู้สึกหัวเสียที่ตัวเองไม่ยอมเอาโทรศัพท์เข้าไปในห้องน้ำด้วย

 

แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกับภาพที่อีกฝ่ายส่งมา แบคฮยอนกับเด็กผู้ชายสามคนโดยตัวเองนั่งอยู่ตรงกลางมีเด็กผู้ชายคนนึงขี่คออยู่และมีอีกสองคนยืนอยู่ข้างๆ ในภาพดูเหมือนทั้งหมดจะหัวเราะกันอยู่สิ่งที่รับรู้ได้ตอนนี้คือความน่ารักทั้งหมดของภาพที่แบคฮยอนส่งมา ก่อนตัวเองจะกดส่งข้อความกลับไป

 

 

 

CHANYEOL

 

อยากมีสามคนเลยเหรอ มึงจะไหวมั้ย

 

 

 

 

 

 

 

            เสียงบนรถบัสเงียบเหมือนปิดสวิตซ์ทันทีที่ทุกคนขึ้นมาบนรถ แบคฮยอนได้นั่งรวมกับเพื่อนเหมือนเดิมเราออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่และคาดว่าคงถึงมหาวิทยาลัยประมาณเย็นๆถึงช่วงค่ำ ตอนนี้เขากำลังคิดถึงป้ายูบิน อยากกินกะเพราหมูกรอบจะแย่แล้ว

 

           

BBH.

 

คนสวยตื่นยังจ๊ะ

ป้า

ป้า

ป้า ผมคิดถึงหมูกรอบอ่ะ

สั่งข้าวหน่อย ผมกำลังกลับคงไปถึงเย็นๆเลยอ่ะ

อย่าพึ่งรีบปิดร้านนะ

 

 

 

            แบคฮยอนพิมพ์รัวๆไปหาป้ายูบินที่คิดว่าแกคงตื่นมาซื้อของเตรียมเปิดร้านแล้ว แต่รอจนหลับไปจนมาสะดุ้งตื่นเพราะรถจอดแวะพัก เขาบิดขี้เกียจตอนลงมาจากรถก่อนจะรู้สึกสั่นๆที่กางเกง

 

 

ยูบินตามสั่งจ้า

 

เอาจิงป่ะ

จะทำไว้ให้

 

            BBH

 

เอาค้าบ

กะเพราหมูกรอบนะ

 

           

แล้วป้าตอบกลับมาตอนเที่ยงพอดี เนี่ยยิ่งพูดยิ่งคิดถึงหมูกรอบบบบบ

 

 

 

ยูบินตามสั่งจ้า

 

เอ็งจะกลับมาทันข้าปิดร้านมั้ยล่ะ

 

อ่อๆ ข้ารู้ละ

 

 

 

            อีกฟากฝั่งของร้านอาหารตามสั่งใต้คอนโดในยามเที่ยงที่คนแน่นร้านแบบนี้ ในช่วงที่โต๊ะเต็มแม่ค้าคนสวยก็ได้พักมาตอบไลน์เจ้าเด็กขาประจำที่หายไปหลายวัน สงสัยจะอยากกินมากจริงๆถึงทักมาตั้งแต่ไก่โห่ เจ้าเด็กนั้นบอกจะมาถึงช่วงเย็นแต่ก็กลัวไม่ทันเพราะตัวเองอาจจะปิดร้านก่อน เพราะที่นี่เช่าไว้แค่ขายอาหารส่วนที่พักอยู่อีกที่

 

ข้าวผัดกุ้งกล่องนึงครับป้า

 

            และตัวช่วยก็มาพอดี เพื่อนสนิทเจ้าแบคฮยอนนั่นเอง

 

ได้เลยจ้า รอก่อนนะลูก

 

มาขัดจังหวะป้าแชทกับหนุ่มๆป่ะเนี่ย ชานยอลเอ่ยปากแซวในตอนที่ป้าแกยังคงหันไปกดโทรศัพท์ต่อ ก่อนที่แกจะหันกลับมายิ้มให้พร้อมโชว์หน้าจอแชทที่บ่งบอกว่ากำลังคุยกับ...

 

เจ้าแบคฮยอนให้ทำกะเพราหมูกรอบไว้ให้ บอกจะมาถึงเย็นๆป้ากลัวปิดร้านก่อนน่ะ

 

“…”

 

พ่อหนุ่มชานยอลพอจะสะดวกมั้ยจ๊ะ...

 

สะดวกที่สุดครับ : -)

 

 

            ชานยอลเข้ามานั่งรอที่โต๊ะด้านในตอนที่เริ่มมีลูกค้ากินเสร็จพอดี เขาเปิดดูบทสนทนาของตัวเองกับแบคฮยอนที่อีกฝ่ายไม่ยอมตอบกลับเลยตั้งแต่แซวไปคงตอบกลับแต่ป้ายูบิน...ก็คอยดู

 

งั้นเดี๋ยวพ่อหนุ่มจะลงมาอีกทีมั้ยหรือจะให้ป้าทำไว้เลย

 

เดี๋ยวลงมาอีกทีก็ได้ครับ มันจะได้ไม่เย็นหมดก่อน ชานยอลบอกกับป้ายูบินที่เอาข้าวผัดกุ้งมาเสิร์ฟให้

 

 

แค่นี้ก็มีข้ออ้างให้จอหน้าได้แล้ว ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            คยองซูแทบคลานลงพื้นทันทีที่รถเข้ามาจอดภายในมหาวิทยาลัย พวกเขาช่วยกันยกอุปกรณ์เข้าไปเก็บในห้องเก็บของก่อนจะร่ำลากัน เพราะจะไม่ได้เจออีกหลายอาทิตย์

 

กูหิวข้าวจะตายละรีบไปก่อนนะสั่งป้ายูบินไว้

 

แน่ใจว่าสั่งแค่ข้าว ไม่ได้รีบไปหา.... มือของแบคฮยอนยกขึ้นไปดันหน้าไอ้คยองซูก่อนที่จะรีบวิ่งออกมา แล้วหยุดเดินเปิดดูไลน์ที่ป้าไม่เห็นบอกอะไรกลับมาอีกไม่ใช่ว่าลืมซะล่ะ

 

            ช่องแชทที่บอกว่าป้ายูบินส่งรูปมาทำให้แบคฮยอนยิ้มกริ่ม แสดงว่าป้ายูบินยังไม่ลืมก่อนจะรีบกดเข้าไปดูพลันที่ขาทั้งสองข้างต้องหยุดเดิมพร้อมรอยยิ้มที่หุบลง รูปของไอ้นกกระจอกเทศที่ยืนอยู่หน้าร้านป้ายูบินที่เหมือนแกปิดร้านแล้ว ในมือของมันถือกล่องข้าว.... พร้อมกับข้อความจากป้าแก

 

 

 

กะเพราหมูกรอบเสร็จแล้วจ้า

 

 

 

...ป้ายูบิน ได้!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เดี๋ยวๆ จะไปไหน

 

            คนตัวเล็กที่แบกกระเป๋าไว้เดินสาวเท้าเร็วเพื่อจะเข้าตึกฝั่งตัวเอง แสร้งทำเป็นไม่เห็นคนที่นั่งรออยู่พร้อมข้าวกะเพราหมูกรอบที่ตนอยากกินนักหนา

 

ปล่อยเลย

 

ไม่กินข้าวหรือไงอยากกินนักไม่ใช่เหรอ เนี่ยหอมๆเลย ไม่เพียงแค่พูดแต่ไอ้นกกระจอกเทศยังเปิดกล่องออกด้วย กลิ่นมันช่างหอมเย้ายวน

 

...เหอะน่า มานั่งกินกันนี่กูรอมึงเลยนะเนี่ย

 

“…”

 

เร็ว สัญญาจะไม่แกล้ง

 

 

            โต๊ะไม้สีอ่อนใต้คอนโดเป็นโต๊ะกินข้าวเย็นของพวกเขา ชานยอลสังเกตใบหน้าอิดโรยแต่ก็ยังดูซนของแบคฮยอนได้ เขาซื้อโค้กพร้อมน้ำแข็งไว้ให้ก่อนจะเลื่อนไปทางอีกฝ่ายที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆไม่ยอมพูดอะไรอีก

 

อยากกินมากเลยดิ เห็นป้าบอกมึงสั่งตั้งแต่ไก่โห่

 

ก็อยาก ไม่ได้กินตั้งหลายวัน

 

แล้ว...คิดถึงกูด้วยป่ะ

 

ไร้สาระ

 

น่ารักดี ปาร์คชานยอลชูวอลเปเปอร์หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองให้แบคฮยอนดู มันเป็นรูปที่เจ้าตัวส่งมาให้นั่นแหละ

 

            และก็เล่นเอาคนที่กินข้าวอยู่รีบทำเป็นยัดข้าวคำโตเข้าปาก ทำเป็นหยิบโค้กไปดื่มอย่างเร็วจนไม่วายสำลัก

 

เขินได้ แต่ก็ค่อยๆกินหน่อยตายไปกูเสียใจแย่

 

ไอ้ชานยอล!”

 

ครับ :- )

 

            เหนื่อยกับการเดินทางยังต้องมาเหนื่อยกับไอ้บ้าตรงหน้าอีก หึ่ย น่าเบื่อ

 

เสื้ออ่ะเมื่อไหร่จะคืน กูจะหมดความอดทนแล้วนะ

 

อีกแปบเดียว

 

ทำไมต้องยึกยัก เสื้อกูเป็นอะไร

 

สบายดีอยู่รวมกับเสื้อกู

 

ไอ้โรคจิต!”

 

 

            หลังจากกินเสร็จชานยอลเป็นคนเดินหยิบกล่องข้าวและเศษต่างๆไปทิ้งให้ตอนที่แบคฮยอนกำลังดื่มน้ำ หันกลับมาก็คิดว่าอีกฝ่ายคงหนีกลับไปเหมือนอย่างทุกครั้ง แต่ไม่ ... แบคฮยอนยังนั่งมองอยู่ เห็นแบบนั้นก็รู้สึกดีแต่ต้องเก็บเอาไว้

 

...

 

“…”

 

ทำไมเงียบ

 

เหนื่อย

 

นวดให้เอาป่ะ ไม่คิดเงินแค่ใจแลกใจอ่ะ

 

“ -_- ”

 

            ปาร์คชานยอลลองพูดไล่อีกฝ่ายทางอ้อมอยากให้แบคฮยอนรำคาญแล้วหนีขึ้นไปนอนแต่ก็ดูเหมือนแบคฮยอนมีอะไรอยากจะพูด

 

มึง

 

“…”

 

...เคยผิดใจกับเพื่อนมั้ย คราวนี้เป็นชานยอลที่เงียบไป เคยมั้ง

 

ทำไมเหรอ

 

เรื่องไร้สาระน่ะ ทำไมมีอะไรหรือทะเลาะกับเพื่อนหรือไง

 

เปล่า รักกันดีป่านจะกลืนกิน เขาตอบประชดไปแบบนั้น ก่อนที่จะกลับพี่จงอินมาปรึกษานิดหน่อย เขาก็ไม่เข้าใจนักว่าทำไมต้องเป็นตัวเองที่ดูไม่เข้าท่าซะเลยในเรื่องการให้คำปรึกษา และเขาก็ได้แต่พูดให้กำลังใจไป

 

            ปาร์คชานยอลยกมือขึ้นเป็นเชิงบอกมีสายโทรเข้ามาก่อนจะลุกออกไปจากโต๊ะ

 

ว่าไงวะ

 

(อาทิตย์หน้าได้มั้ยวะ...ที่นัดกันกูว่างช่วงอาทิตย์หน้า)

 

เชี่ยย ได้อยู่แล้วมึง เดี๋ยวกูจะรีบไปบอกคนอื่นเลย

 

            ชานยอลยิ้มออกมา...พวกเขาจะได้เจอกันครบทั้งกลุ่มเสียที ก่อนจะเดินกลับไปและก็ใจฝ่อนิดหน่อยที่เห็นว่าแบคฮยอนไม่ได้นั่งอยู่ที่โต๊ะแล้ว ก่อนที่จะละมาดูที่หน้าจอที่สั่นขึ้นมา

 

 

ขอบใจที่รอเอาข้าวให้...ออกไปก่อนไว้เลี้ยงคืน

 

 

            เล่นเอาเจ้าของโทรศัพท์หุบยิ้มไม่ลงเลย

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ผับในช่วงเวลาสี่ทุ่มยังคงคึกคักตามเคย โต๊ะใหญ่วีไอพีหน้าสุดมีอาหารและแอลกอฮอลล์ชั้นดีวางเรียงรายมากมายพร้อมกับเด็กเสิร์ฟที่เดินเสิร์ฟของว่างไม่เว้น เจ้ามือจะเป็นไปใครไปไม่ได้นอกจากซูโฮ ที่จริงตอนนี้เราอยู่กับเกือบครบแล้วเหลือแค่คนเดียวที่ยังไม่มา มันอีกตามเคยที่อ้างว่าบ้านอยู่ไกลเลยจะมาถึงช้า

 

หนาวมั้ย ปาร์คชานยอลกำลังถามไอรีนที่ใส่เสื้อเปิดไหล่สีดำมาในคืนนี้ ใบหน้าเธอมีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่มาถึงก็พอเข้าใจนั่นแหละว่าทำไม

 

ไม่เลยกำลังดี

 

เออกำลังดี กำปั้นของชานยอลทุบลงที่ไหล่ของเจ้าของผับข้างๆที่ยังไม่วางแก้วเลยตั้งเริ่มตั้งโต๊ะ

 

มันมาช้าไปมั้ยวะ ให้กูออกไปรอรับมั้ย หนึ่งในกลุ่มเราเอ่ยออกมา ก่อนที่ซักพักจะเห็นว่าไอรีนยืนขึ้นและมองออกไป

 

 

...จงอิน

 

 

            คนที่มาถึงช้าที่สุดโบกมือให้กับทุกคน พร้อมเข้ามากอดกันแหย่กันเล่นกันไปตามประสา พอทุกอย่างครบบรรยากาศเก่าๆสมัยเรียนก็ถูกหยิบเอามาพูดถึงอีกครั้ง ตั้งแต่เรื่องที่ชานยอลโดดเรียนไปสูบบุหรี่ตอนมอหนึ่งแต่ไม่รู้ว่าคนที่ให้ไฟแช็คมันคือครูฝ่ายปกครอง โดนทำโทษให้ขัดห้องน้ำไปอาทิตย์กว่าได้

 

แม่ง เรื่องดีๆกูก็มีไม่เอามาพูดกัน

 

เช่น ?

 

ก็....

 

ไม่มี ฮ่า แก้วแล้วแก้วเล่าก็ยังพูดกันไม่หยุดถึงเรื่องน่าอายของแต่ละคน

 

แล้วไงวะ มึงเรียนต่ออยู่ใช่มั้ยจงอิน ซูโฮถามขึ้นมาเพราะในกลุ่มเรามีแค่มันกับซองอุนที่เลือกเรียนต่อมหาวิทยาลัย

 

เออ

 

จงอินเรียนเกี่ยวกับอะไรเหรอ ไปได้ดีเลยใช่มั้ย ถึงสิ่งที่เธอออยากรู้อีกฝ่ายอาจจะไม่อยากตอบเท่าไหร่ อย่างน้อยการอาศัยจังหวะนี้คงทำให้จงอินเลือกจะคุยกับเธอได้บ้าง

 

เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวไอรีนเลยได้แต่นั่งฟังพวกเพื่อนผู้ชายคุยกันมาตลอด มันสนุกมากกว่าที่ตัวเองจะเอาแต่พูดเรื่องของตัวเองออกไป เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดเท่าไหร่...มั้ง

 

ก็ไม่แย่ แล้วเป็นไง

 

เราสบายดี คิด....

 

แล้วมึงอ่ะชานยอล ชานยอลที่มองออกทุกอย่างก็ได้แต่ถอนหายใจ อีกคนก็ได้แต่พยักหน้าเพื่อบอกว่าตัวเองสบายดี

 

สบายดีมั้ง โดนใช้งานเหมือนหมูเหมือนหมา ก่อนจะหันไปมองไอ้เจ้าของที่แทบจะเมาแอ๋ไม่รับรู้อะไรแล้ว มึงก็พูดไป..อึก

 

อ่ะๆเปลี่ยนเรื่องคุยเหอะแม่ง พูดเรื่องรงเรื่องเรียนแล้วน่าเบื่อมาเรื่องผัวๆเมียๆกันดีกว่า

 

เริ่มที่จูฮยอน อ่า ไม่สิไอรีนชื่อเดบิวต์

 

ย่าห์...ก็โสดอยู่นะ เธอมองสบตาคนที่นั่งเยื้องตรงข้ามก่อนที่เขาคนนั้นจะหันหน้าหนี

 

โสดเหรอ นึกว่ามึงสองคนคบกันมาตั้งแต่ตอนนั้น จงอินชี้สลับไปมาที่ไอรีนกับชานยอล มึงยังไม่เลิกเข้าใจผิดเรื่องนี้อีกเหรอวะ

 

            ปาร์คชานยอลชักเริ่มมีน้ำโห ตัวเองนั้นไม่เท่าไหร่กับคำพูดคำจาที่ยังดูเสียดสีของมันคนที่น่าสงสารคือไอรีนต่างหากทั้งที่เรื่องเข้าใจผิดบ้าๆนี่มันก็ผ่านมาตั้งสามสี่ปีมาแล้ว

 

ก็ไม่รู้นี่หว่าไม่ได้ติดต่อพวกมึงเลยตั้งแต่ตอนนั้น เผื่อจะคบกันต่อ จงอินหยักไหล่เขาไม่ได้สนใจอะไรแล้ว

 

เราไม่เคยคบกันเลยนะจงอิน เป็นไอรีนที่แทรกขึ้นมาบ้างเพราะเขารู้ว่าชานยอลเริ่มมีท่าทีไม่พอใจ ก่อนที่คนอื่นๆจะพากันหาบทสนทนาขึ้นมาซักไอ้จงอิน

 

แล้วมึงยังไง เด็กในมหาวิทยาลัยแจ่มๆเยอะเลยดิ

 

ก็...กำลังจีบอยู่คนนึง

 

สเป็คยังเหมือนเดิมมั้ยวะ

 

อืม  ขาวๆตัวเล็กๆ

 

เชร้ดดดด จงอินพูดจบก่อนจะยกแก้วตัวเองขึ้นดื่มต่อ เราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ...

 

ไปดีๆล่ะ

 

แล้วมึงล่ะชานยอล ทำงานแบบนี้หญิงไม่เว้น?

 

ไม่ได้สนใจ จะเอาแต่เงินไม่เอาใคร

 

ให้มันจริงเห๊อะ

 

ไม่จีบใครเลย ไอรีนไงโสดนิ ชานยอลหันขวับไปทางมัน กูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

 

อ้าวหลุดมาแล้วว่ะ คนอื่นต่างพากันแซว ชานยอลแทบจะกุมขมับ

 

ใคร บอกมาดีๆ

 

เสือกหน่า

 

สวยป่ะ

 

พวกมึง... ชานยอลทำเสียงเข้ม กลับไปใส่พวกมันที่ทำท่าทางล้อเลียน

 

ไม่สวยไม่เหี้ยอะไรทั้งนั้นแหละ กินก็เยอะ แก้มจะระเบิดอยู่แล้ว


     เราดื่มกันอยู่ต่อก็นานหลายชั่วโมง ก่อนที่แต่ละคนจะเริ่มเมาตามประสาก่อนจะแยกย้ายกัน ชานยอลก็ส่งไอรีนแบบทุกครั้ง สีหน้าเธอดูมีความสุขดีคงดีใจที่ได้กลับมาเจอไอ้จงอินมัน...

 

 

      

 

 

 

 

ฮัดชิ่ว !”

 

            แบคฮยอนกำลังขยี้จมูกแดงๆของตัวเองที่จามมาสองสามรอบแล้ว กลัวว่าจะเป็นหวัดจะแย่ ก่อนจะลุกขึ้นไปกินยาและเดินไปอาบน้ำ แต่เสื้อนอนที่ตัวเองชอบใส่ประจำดันลืมเก็บเข้ามาเสียนี่

 

            ท่ามกลางความมืดมิดในยามตีหนึ่งมีเพียงแค่แสงสว่างจากตัวห้องที่ลอดผ่านประตูที่เปิดอ้าไว้เพียงนิดเดียวเพื่อเชื่อมสู่ระเบียง ช่วงบนเปลือยเปล่าของคนๆนึงกำลังหันหน้าเข้าหาราวตากผ้าสายตามองหาเสื้อนอนตัวโปรด หันซ้ายหันขวาสิ่งที่หากลับไม่เจอ...เขาเจอบุหรี่ตัวนึง เดินกลับเข้าไปห้องก่อนจะออกมาพร้อมควันขมุกขมัวสีเทาคลุ้งเต็มหน้า

 

และนานหลายนาทีแล้วที่มีใครอีกคนยืนอยู่ในความมืดของฝั่งตรงข้าม พลางจ้องไปยังร่างที่มีผิวขาวไม่วางตากับท่าทางที่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่ามีใครแอบจ้องมองอยู่อีกฝั่งของตึกในเวลานี้

 

ตาคมยังคงจ้องไปที่อีกคนไม่ขยับเขยื้อนเหมือนถูกตราตรึงให้หนีไปไหนไม่ได้พลางคีบบุหรี่ไปด้วย ไม่คิดว่าการออกมาสูบในตอนนี้วิวมันจะดีขนาดนี้จนตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แสงที่สว่างนั้นทำให้ฝ่ายตรงข้ามดูชะงักไปนิดหน่อย

 

....มึง

 

“…”

 

นึกว่าผีอีกคนพูดออกมาแบบนั้นเขายังพอได้ยินท่ามกลางความเงียบขนาดนี้

 

แบคฮยอนก็พึ่งสังเกตว่าไอ้นกกระจอกเทศไม่ได้ใส่เสื้อเหมือนแถมยัง เอ่อ กล้ามแขนมันดีจังวะนั่น

           


มองขนาดนี้ให้แม่มาขอเลย

 

อะ...อะไร ใครมองมึง เสียงของแบคฮยอนเริ่มดัง จนชานยอลต้องเอานิ้วชี้ไปแตะที่ริมฝีปากตัวเอง

 

เข้าไปใส่เสื้อแล้วนอนซะ อากาศมันเย็น

 

เป็นพ่อเหรอมาสั่งอ่ะ

 

ก็เปล่า ... ไม่หยักรู้ว่าสูบ ไม่ดีหรอกนะ

 

แล้วมึงจะสูบทำไม

 

ติด แบคฮยอนกรอกตาในความมืด และยังรับรู้ว่ายังคงถูกจ้องอยู่แต่ไม่ใช่ที่ใบหน้า...

 

 

คนตัวเล็กปักบุหรี่ลงกับที่เขี่ยก่อนจะหันกลับเข้าห้องไปทันทีเพราะไม่ทนต่อสายตานั้น คนที่เป็นพ่อได้แต่ยิ้มออกมาอย่างน้อยแบคฮยอนก็ยอมทำตามล่ะมั้ง ตัวเขาเองก็หันเข้าห้องเหมือนกันเพราะเดี๋ยวเช้ามืดก็ต้องรีบตื่นขึ้นมาอีก

 

 

คนที่ถูกสั่งเมื่อกี้ล้มตัวลงนอนโดยไม่ลืมใส่เสื้อด้วย แววตาที่เห็นผ่านความมืดยังติดตาเขาอยู่

 

 

...ไอ้บ้า

 

 

ไอ้บ้าชานยอล

 

 

ก่อนที่หน้าจอโทรศัพท์จะปรากฏข้อความ...แบบทุกวันนั่นแหละ

 

 

 

 

ฝันดี

 

 

หุ่นมึงนี่มันน่า.....

 

 

 

 

 

ไอ้โรคจิตตตตตตตตตตตตตต

 

น่ารำคาญจริงๆเลย...

 

น่ารำคาญจริงๆนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

มันค่อยเป็นค่อยไปมากเกินไปมั้ยอ่ะทุกคน

เป็นกลจให้พี่ชานยอลด้วยนะคะพี่ต้องเจออะไรอีกเยอะ555555

#ฟิคระหว่างตึก                

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

229 ความคิดเห็น

  1. #208 Kimjesoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 20:01
    ต่อน้าาาาาาา
    #208
    0
  2. #206 popychadatip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20
    ยังมีคนรอแต่เธอ มาอัพสักทีได้ไ-ากจะอ่านต่อแล้วนาไรท์จ๋า สู้สู้ค่ะรออ่านอยู่น้าาา
    #206
    0
  3. #205 stampsongjk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 01:20

    มาต่อได้แล้วนะไรท์ คิดถึง
    #205
    0
  4. #204 Ceebee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:05
    ดันชอบคนเดียวกันอีกกก เกียมมาม่าเลยย
    #204
    0
  5. #195 22aaunaunggggg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:47
    คิดถึงแล้วนะ😂
    #195
    0
  6. #191 Keawza31 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 01:34
    คือดีมาก จงอินกับพี่ชานในอนาคตต้องผิดใจกันเเน่ๆเเงงงงง
    #191
    0
  7. #190 22aaunaunggggg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 08:39
    เรื่องนี้น่ารักมากมาต่อน๊าๆๆๆ
    #190
    0
  8. #189 22aaunaunggggg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 08:38
    คิดถึง มาต่อได้มั้ยใจจะขาดแล้ว
    #189
    0
  9. #188 popychadatip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 23:01
    ชานยอลกับจงอินชอบแบคเหมือนกัน เอ้ากรรม งื่ออ ไรท์จ๊ะ ไรท์จ๋า รีบมาต่อน้า นี่อ่านมาราทอนเลย อยากอ่านต่อแล้วอ่าาา คือมันดีจริงไรจริง ชอบคือชอบเรื่องนี้มากก เข้ามาอ่านแล้วรู้สึกว่า เออมันใช่เลย แนวนี่แหละที่ต้องการ อะไรปะมาณนี้ สุดท้าย ไรท์รีบมาอัพน้าาา สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้ อย่ามิ้งหายก็พอเพราะเรื่องนี้สนุกมากจริงๆ
    #188
    0
  10. #182 PangYear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:17
    มาต่อน้าาา คือชอบมากอ่ะบอกตรงๆ
    #182
    0
  11. #180 chef_04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:42
    คถ.เรื่องเน้ แง
    #180
    0
  12. #178 ByunMe__ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 00:31
    อ่านรวดเดียวเลยยยยยย มาถึงจุดที่ปมเริ่มชัด ฮือ แต่ความกวนของคุณนกกระจอกเทศมันน่ารักมากกกกกก แบคฮยอนหวั่นไหวใหญ่แล้ววววว แต่เหมือนเดอะแกงค์เพื่อนเชียร์ทั้งชานยอลและพี่จงอินเลน้า งานจะเข้าแบคมั้ย รออ่านนะคะ~~
    #178
    0
  13. #176 ชยอลลล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 22:37
    แงน่ารักก รออยู่นะคะไรท์สู้ๆน้าา
    #176
    0
  14. #174 RealByun. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:11
    ไรรรรรรรท์กลับมาาาา เบบี้ไอว้อนยูววววว
    #174
    0
  15. #171 uoohuma (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 15:06
    ลุ้นพี่ชานยอลจะจีบแบคติดมั้ย มาต่อเร็วๆนะ
    #171
    0
  16. #170 UNFOUND (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 11:32
    เอาแล้วววววว ชานยอล จงอิน
    #170
    0
  17. #169 Pareena weeraporasu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 19:04
    ฟิคเรื่องนี้น่ารักมาเลยค่ะ อ่านแล้วเขินแล้วก้อบอุ่นดี:)
    #169
    0
  18. #168 yourmistake (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:54
    ชอบจังงรอคับบบ
    #168
    0
  19. #167 yamakawaii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 05:17
    พี่ชานนน ขยันทำน้องเขินตลอดด
    #167
    0
  20. #166 sasinipa5678 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 17:00
    โง้ยยยน่ารักมากเลยไรท์
    #166
    0
  21. #165 bynee_04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:06
    น่ารักทุกตอนเลย
    #165
    0
  22. #164 nongtiwcutie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 09:51
    อยากอ่านต่อแล้วติดมากกกถึงพี่จะนานๆอัพแต่หนูก็จะรอจะอ่านวนชอบภาษาน่ารัก
    #164
    0
  23. #163 kwangchip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 09:45
    แอบได้กลิ่มม่า ฮืออ
    #163
    0
  24. #162 chef_04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 05:04
    แบคฮยอนใกล้จะใจอ่อนแล้วใช่ม๊าย เตรียมหมอนไว้จิกแล้วน้า อิอิ
    #162
    0
  25. #161 oilsingle1306 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 00:12
    ไม่เลยค่ะ เรื่อยๆกำลังดีเลยย ><
    #161
    0