(rewrite) between buildings / : / chanbaek

ตอนที่ 8 : ชั้นที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    10 ก.ค. 63

 



ชั้นที่ 8

 

/ : /

 

 

 

 

 

            เหลืออีกสองวันก็จะถึงวันที่ต้องไปค่ายที่ต่างจังหวัดแล้ว หลังจากผ่านอุปสรรคมานานาชนิดก็ไม่รู้ว่าพอไปที่ค่ายแล้วจะเจออะไรอีก ชีวิตคนเราต้องเจอเรื่องอะไรหนักหนาขนาดนี้เลยเหรอวะ....

 

            ไม่หรอก...

 

            แบคฮยอนเลือกที่จะโดดเรียนวันนี้ไอ้พวกเพื่อนตัวดีก็เหมือนกัน แต่ถึงจะโดดเรียนยังไงก็ยังต้องตื่นเช้ามาทำพาร์ทไทม์ที่เขาขอแลกเวรอีกแล้ว หายไปอีกตั้งหลายวันกลัวว่ากลับมาแล้วจะไม่ที่ยืนอีกต่อไป

 

 

...ป้า!”

 

โว้ย ตาเถร!”

 

ชื่อแฟนป้าอ่อ ชื่อเก๋อ่ะ

 

            แบคฮยอนเดินคีบเตะลงมาร้านป้าแต่เช้า เอาจริงๆก็คิดถึงแกไม่ได้มากินหลานอาทิตย์แล้ว แต่คิดถึงมากกว่าป้าก็กะเพราหมูกรอบแกนั่นแหละ

 

เด่ะเอ็งจะโดนตีนข้าแต่เช้า

 

คิดถึงจัง รีบๆจัดร้านเร็วลูกค้ามารอเนี่ย

 

ใครใช้ให้เอ็งมาแต่เช้าวะ

 

...ใจมันสั่งมา

 

            กว่าจะได้กินแบคฮยอนที่เอาแต่แกล้งแกก็ช่วยแกจัดร้านก่อน อันที่จริงป้าไม่มีผู้ช่วยเลยแกทำเองทุกอย่างไม่กล้าถามเหมือนกันว่าทำไม เขาพึ่งมาอยู่ได้ไม่นานก็เห็นแกทำเองขายเอง เก็บร้านเปิดปิดร้านเองตลอด

 

สั่งมา

 

กะเพราหมูกรอกพริกร้อยเม็ด

 

จัดให้

 

ก็ล้อเล่นได้ป่ะครับ

 

            ระหว่างรอแกทำคนที่นั่งว่างๆก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา มองไลน์กลุ่มค่ายที่มีแจ้งเตือนมากมายตั้งแต่เมื่อคืนแต่แบคฮยอนขี้เกียจเข้าไปอ่าน รวมไปถึงของไอ้บ้านั่นที่อ่านแล้วก็ไม่ยอมตอบ ไอ้บ้า

           

            จะว่าไปนี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วที่ได้คุยกันและที่มันขโมยเสื้อเขาไป แม่งโรคจิตชัดๆแค่เดินเอาคืนมันยากนักหรือไงวะ

 

            ดูดน้ำรอป้าแกผัดไปเพลินๆก็เห็นร่างที่คุ้นสะพายกีต้าร์กำลังเดินเก็กและกำลังจะผ่านหน้าร้านไป และไม่รู้ทำไม...

 

 

ป้า!!!!!”

 

เอ็งจะตะโกนหาพ่อเอ็งหรือไงวะ!”

 

 

            ได้ผล เมื่อคนข้างหน้าที่กำลังจะผ่านไปหยุดยืนและหันกลับมามอง

 

ก็จะเพิ่มไข่ดาวอีกฟอง... คราวนี้แบคฮยอนเบาเสียงลง พร้อมๆกับคนตัวสูงที่สูงจะถึงประตูอยู่แล้วก็เดินเข้ามา และตรงมาทางเขา

 


กินข้าวแต่เช้าเลย

 

เสือก.... ด..เดี๋ยวๆใครให้นั่งด้วย แบคฮยอนลุกขึ้นกำลังจะเดินไปขวางแต่ไม่ทันเพราะไอ้ชานยอลมันนั่งลงตรงข้ามแล้ว

 

...หัวใจมึงบอกกูมาอ่ะ

 

 

            เชี่ย.................... มีหน้ามาพูดหน้าตาเฉยอีกไอ้นี่

 

 

มันบอกว่านั่งได้

 

“…เชี่-

 

ฮ่ะ ไม่นั่งตรงนี้ก็ได้ คนที่กำลังดีใจ แต่ก็นะ...

 

 

ขอไปนั่งในหัวใจแทนได้มั้ยถ้างั้น

 

 

 

 

 

ไอ้เวรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

 

 

            คนที่หยิบหลอดวางลงบนโต๊ะอย่างแรงจนน้ำกระเด็นไปโดนคนที่นั่งเท้าคางมองมา แบคฮยอนยกแก้วน้ำขึ้นซดเพื่อบดบังใบหน้าที่มันเห่อร้อนซะงั้น ชานยอลยิ้มออกมาก่อนจะหันกลับไปช่วยป้าที่ถือจานข้าวของคนตรงหน้ามาให้แต่ป้าแกก็ยกมือมาปฏิเสธ

 

ขอบใจจ้าพ่อหนุ่ม แค่นี้สบาย

 

อ่ะเอาไป ก่อนจะเลื่อนกะเพราหมูกกรอบไข่ดาวสองฟองที่แทบล้นจานและหันไปยิ้มแย้มให้กับแขกที่ไม่ได้ตั้งใจเชิญข้างหน้า

 

เอาไรลูก นี่อีกคนสองมาตรฐานชัดๆ........

 

เอา..ข้าวผัดกุ้งครับ

 

จ๊ะลูก

 

สองมาตรฐาน...ชิ ป้าทำท่าจะเขกหัวเขาก่อนจะรีบเดินกลับไปเพราะมีลูกค้าคนอื่นมารอ

 

กินเยอะขนาดนี้พุงใหญ่เลยดิ

 

ไขมันกูไปหนักหัวมึงป่ะล่ะ

 

ก็ไม่..

 

...

 

แบบนี้ก็ดี... น่ารักดี

 

 

ระหว่างที่แบคฮยอนกำลังกินอยู่ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนถูกจ้องอยู่และใช่....ไอ้นกกระจอกเทศนี่ มันกำลังนั่งเท้าคางแล้วเอาแต่มองมา ขนาดมองกลับไปมันก็เอาแต่จ้องกลับมาไม่วางตาอยู่แบบนั้น

 

โรคจิตจริงๆ คุกคามกันอยู่ได้ แต่ก็นั่นแหละเพราะหิวสุดท้ายเลยได้ทำหน้ายักษ์ๆใส่มันไป

 

...ไปไหนมา แบคฮยอนถามออกไปก่อน ก็แค่คิดว่าลองเป็นฝ่ายชวนคุยบ้างก็แค่นั้น

 

อยากรู้เหรอ

 

...

 

โอเคๆ ไปทำงานพึ่งกลับมาเมื่ออีกคนทำตาขวางกลับมาชานยอลก็ยอมแพ้... แพ้ไปหมดแล้ว

 

นักดนตรี ? ปากที่เคี้ยวข้าวไปด้วยพูดไปด้วยก่อนจะเหลือบไปมองกีต้าร์ที่อยู่ข้างๆอีกฝ่าย

 

ชอบป่ะ

 

อี๋

 

ไม่ กูจะถามว่าชอบกีต้าร์เหรอเห็นมอง

 

...

 

หรือว่าชอบกู แหน่ะ

 

หุบปาก

 

ก็ยังดีที่ไม่ปฏิเสธ เห้ยดีใจนะเนี่ย

 

อ...อะไรเล่า!” แบคฮยอนกระแทกช้อนส้อมลงบนจานจนเกิดเสียงไม่วายได้ยินเสียงป้าตะโกนด่าตามมาจากหน้าร้าน

 

แล้วทำไมตื่นเช้า

 

ก็จะไปทำพาร์ทไทม์

 

ทำไมล่ะ แล้วเย็นไปไหน

 

ก็เดี๋ยวจะไม่อยู่อ่ะ ตอนนี้ป้าเดินเอาข้าวผัดของไอ้นกกระจอกเทศมาให้แล้ว แกดูวุ่นมากขึ้นเมื่อคนในร้านเยอะขึ้น

 

จะไปไหน

 

มึงเป็นพ่อกูหรือไงที่กูจะต้องรายงานให้ฟังเนี่ย

 

ไม่ได้เป็นพ่อ แล้วเป็นห่วงบ้างได้ปะล่ะ

 

            วินาทีนั้นแตงกวาที่เขี่ยไว้ขอบจานก็ถูกส่งเข้าปากตัวเองอย่างลืมตัว แบคฮยอนอ้าปากกว้างก่อนจะทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้ ปากสีชมพูนั้นเบะ และปาร์คชานยอลก็ตกใจจริงๆเพราะน้ำตาที่ไหลอาบแก้มขาวๆของอีกฝ่าย

 

มึง...เผ็ดเหรอวะ

 

ไอ้เอี้ยเอาแองอาออกไอ้อ่อย

 

ห๊ะ เอาอะไรอ่อยๆนะ

 

แองอ๊า!”

 

            ปากที่เคยเอาแต่ด่าเขาตอนนี้ในนั้นมีแตงกวาที่หั่นบางๆอยู่หนึ่งชิ้นในปาก นั่นทำให้เขาแอบหัวเราะออกมา ปาร์คชานยอลรีบหยิบทิชชู่ก่อนจะแบมันออกแล้วเลื่อนไปรองที่ปากแบคฮยอนเอาไว้

 

คายออกมาเร็ว ไม่ต้องคิดอะไรมากกว่านั้นแบคฮยอนก็รีบคายมันออกมาก่อนจะกระดกน้ำตามเข้าไปจนมันไหลเปียกไปทั้งคาง

 

เห้ยใจเย็น เดี๋ยวสำลัก ชานยอลหยิบทิชชู่อีกครั้งก่อนจะยืนขึ้นโน้มตัวไปเช็ดที่คางให้อย่างแผ่วเบา

 

 

จนอะไรๆทำให้แบคฮยอนเริ่มมีสติขึ้นและนี่มัน...

 

 

บ้าอีกแล้วว่ะ

 

 

 

...ขอบใจ ปาร์คชานยอลเพียงแค่ยิ้มและรับข้าวป้าที่มาเสิร์ฟให้พร้อมกับแซวแบคฮยอนยกใหญ่ ต่างฝ่ายต่างกินต่อและไม่พูดอะไรกันอีกหลังจากนั้น

 

 

 

 

 

 

 

            ตามทางเดินกลับไปคอนโดชานยอลพยายามเดินไปข้างๆอีกฝ่ายที่รีบเดินหนี ตั้งแต่รีบลุกออกมาก่อนที่เขาจะกินเสร็จซะอีก

 

ได้เจอมึงตอนเช้า อย่างน้อยกลางวันก็คงทุเลาอาการคิดถึงมึงได้

 

อะไรของมึงอีกเนี่ย ถึงจะด่าแต่ก็ไม่ยอมมองหน้ากัน

 

ฮ่ะ... ไม่ชอบแตงกวา?

 

มึงคิดว่ากูรักมันหรือไงล่ะ พอนึกถึงแล้วก็ทำปากแหวะอีกรอบ ขนลุกไปหมดแล้ว

 

 

แบคฮยอน

 

 

            แบคฮยอนหยุดเดินเพราะรู้สึกว่าคนที่เรียกไม่ได้เดินตามมาเหมือนเคย

 

?

 

ไม่มีอะไรหรอก ... แค่รู้สึกดีๆเฉย

 

            และจบประโยคนั้นเท้าเล็กๆของอีกคนก็รีบเดินอย่างเร็วเข้าไปในตึกของตัวเองไม่แม้แต่จะหันกลับมามองด้วยซ้ำ

 

 

 

 

 

            รู้สึกดี ที่บอกกับแบคฮยอนไปวันนี้ มันคือความรู้สึกดีจริงๆ เหมือนได้ทำความรู้จักกันมากขึ้นไปอีก ถึงแม้จะเป็นแค่เขาที่อาจจะอยากรู้จักมากไปฝ่ายเดียวก็ตาม

 

ก็โอเคอยู่แหละมั้ง

 

มันไม่ได้เร็วไป ไม่ได้ช้าไป ไม่ได้รีบร้อนและเขาไม่เคยเร่งรัด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่แบคฮยอนแลกเวรกับพี่ที่ทำพาร์ทไทม์ได้และมันก็ผ่านไปด้วยดีอีกวัน หลังจากทำงานเสร็จก็รีบขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด แบกกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะไปค่ายคืนนี้เลยเพราะเรากะให้ไปถึงที่หมายในตอนเช้า แต่ก่อนหน้านั้นพวกเราที่เกี่ยวข้องจะต้องไปช่วยกันเก็บของและเตรียมของออกมาไว้ก่อน และมันค่อนข้างจะเยอะอยู่มากๆ

 

            ตอนนี้แบคฮยอนแบกเป้ใบใหญ่และถือถุงอุปกรณ์เล็กๆน้อยๆที่ตัวเองเอากลับมาทำที่ห้อง เขาใส่หูฟัง ฟังเพลงโปรด ฮัมตามไปอย่างอารมณ์ดี เปิดดูในกรุ๊ปค่ายที่บทสนทนาที่คุยกันจนเขาตามอ่านไม่ทัน

 

 

 

 

 

            ส่วนอีกฟากนึงของตึก ปาร์คชานยอลในชุดเตรียมพร้อมกับความสนุกคืนนี้ก็กำลังจะลงลิฟต์ไปเหมือนกัน ตั้งใจจะทักไปแซวแบคฮยอนอีกครั้งแต่ไลน์ของไอรีนก็เด้งเตือนขึ้นมาก่อน

 

 

Irene

 

ชานยอล

วันนี้เราไปที่ร้านนะ

เจอกัน !

 

 

            ชานยอลเห็นข้อความนั้นก็กดส่งสติกเกอร์ตอบเธอไป ตั้งแต่ที่เจอกันตอนนั้นทั้งที่ไอรีนบอกจะมาอีก เขาก็ไม่เคยเห็นเธออีกจนวันนี้ที่เธอบอกจะมา

 

 

อากาศคืนนี้ไม่ได้เย็นเกินไป อันที่จริงเขาชอบบรรยากาศตอนกลางดึกแบบนี้มันเรื่อยๆดี เดินไปช้าๆ....แต่ว่าตอนนี้อาจจะเดินช้าไม่ได้

 

 

เห้ย!”

 

ช่วย

 

กูก็มีมือมีเท้าป่ะ เท้าที่เตะมึงได้ด้วย ดีแล้วที่วิ่งมาให้โดนด่า ปาร์คชานยอลอาจจะเข้าข่ายเป็นโรคจิตแปลกๆไปแล้วมั้งถึงได้รู้สึกดีเวลาที่อีกคนด่าไม่หยุดแบบนี้

 

            มือหนานั้นเอื้อมมาดึงถุงใหญ่ๆจากมือของแบคฮยอนแล้วเอามาถือไว้ พร้อมกับก้าวไปเดินนำหน้าอีกคน ได้ยินเสียงฮึดฮัดตามหลังมา ก่อนที่จะเห็นว่าแบคฮยอนรีบเดินมาข้างๆ

 

จะไปไหน เอาของไปเยอะขนาดนี้ไปอยู่กี่วัน

 

...

 

งั้นบาย ปาร์คชานยอลเดินเลี้ยวกลับหลังและกำลังจะวิ่งข้ามถนนและของที่มันถือก็คืออุปกรณ์สำคัญด้วย

 

นี่!”

 

...

 

เออๆหยุด บอกแล้ว

 

            คนที่เลิกคิ้วกอดถุงนั้นแน่นพร้อมก้มลงมามองเขา ก็นั่นแหละบอกๆไป มันตามไปไม่ได้อยู่แล้ว

 

ไปต่างจังหวัด ไปสร้างโรงเรียนให้เด็ก เป็นไงคนดีป่ะ

 

ไม่อ่ะ ไปกี่วัน

 

ห้า

 

โห ไรวะแล้วกูอ่ะ

 

อะไร มึงจะเป็นไงก็เรื่องของมึงดิ๊

 

แล้วถ้ากูคิดถึงมึงอ่ะ ชานยอลหลุดหัวเราะเมื่อแบคฮยอนถอยหลังหนีแล้วดันสะดุดอิฐที่โผล่ขึ้นมา

 

 

จริงจัง...

 

                ปาร์คชานยอลเดินเข้าไปใกล้อีกคนเรื่อยๆก้มมองไปที่ใบหน้าขาวภายใต้แสงไฟสีส้มสลัวจากเสาไฟริมถนน แสงสีไหนก็ดีไปหมด

 

แค่มีแบคฮยอนแหละหน่า

 

ร...เรื่องของมึง

 

โทรไป วิดีโอคอลไปต้องรับเข้าใจมั้ย

 

ไม่ มือยาวๆกักเขาไว้กับกำแพง พร้อมมันที่โน้มหน้าลงมาจน...

 

 

ก็ส...สัญญาณเน็ตอาจไม่ดีไง

 

ก็ลองดู แบคฮยอนรีบผลักอีกฝ่ายออกมา ก่อนจะแย่งถุงมาถือเอง

 

เอามา!กูรีบ จะสายอยู่แล้วเนี่ยเพราะมึงเลย!”

 

 

ปาร์คชานยอลเดินนำไปอีกครั้ง แบคฮยอนกำลังงงว่ามันรู้ได้ว่าเขากำลังจะไปที่ไหนหรืออยู่มหาวิทยาลัยอะไร

 

จะไปไหน

 

มึงจะไปมหาวิทยาลัย ถูกมั้ย ?

 

            ที่จริงเดินมามหาวิทยาลัยปกติไม่กี่นาทีก็ถึง แต่มากับไอ้นกกระจอกเทศโรคจิตนี่ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง รำคาญจริงๆ

 

            แบคฮยอนยืนมองเข้าไปด้านในที่มีรสบัสหลายคันจอดรออยู่ รวมถึงคนหลายคนที่ยืนจอแจกัน ถุงที่ถือมาให้ถูกคว้าไปแล้ว

 

กลับไปดิ

 

“…”

 

เอ้า ไปดิ

 

อืม

 

 

            อะไรวะ....บอกง่ายไปป่ะ

 

 

“…ขอบใจที่ช่วยถือมา

 

 

            ทันทีที่หันกลับมาชานยอลก็ไม่เห็นมีใครยืนอยู่ข้างหลังแล้ว อยากจะอยู่รอดูอีกซักหน่อยแต่สายที่โทรเข้ามาหลายสายแล้ว และมันกำลังสั่นอยู่ในกระเป๋าตอนนี้ก็รู้ชะตาชีวิตของตัวเอง

 

 

 

(มึงอยู่ไหนแล้ว!!)

 

 

 

 

 

            คืนนี้เป็นอีกคืนที่ลูกค้าเต็มร้าน และวันนี้เขาเลือกเพลงทำนองสบายๆมาร้องอย่าง Love yourself เป็นเวอร์ชั่น acoustic เพลงที่หลายคนในที่แห่งร้องคลอตามไปด้วย มองไปก็เห็นว่าไอรีนยิ้มมาให้ เธอมาคนเดียวแบบทุกครั้งและก็ไม่วายที่จะมีผู้ชายเดินมาวนเวียนแถวที่เธอนั่งอยู่ และโชคดีที่พี่ซูโฮเดินไปทางนั้นพอดี

 

            โต๊ะหน้าเวทีเลยกลายเป็นโต๊ะรวมเพื่อนสมัยเก่าที่จริงมันยังไม่ครบหรอก แต่ละคนต่างถือเครื่องดื่มของตัวเอง เล่าเรื่องราวสมัยมัธยมที่มีแต่เรื่องตลกๆของแต่ละคนและเพื่อนในกลุ่ม

 

เราอยากนัดรวมกลุ่มจัง แต่มีบางคน...ที่เราติดต่อไม่เคยได้เลย

 

“…”

 

แค่เราแหละมั้ง ผู้หญิงคนเดียวที่กำลังตัดพ้อและพวกเราก็รู้ว่าเธอกำลังหมายถึงใคร

 

อย่ามาเศร้าแถวนี้ ซูโฮยื่นแก้วเย็นๆไปปะทะแก้มเธอ ก่อนที่เราจะคุยกันแล้วว่าจะนัดรวมกันโดยต่างฝ่ายต่างทักเพื่อนเก่ากลับไป และวันพรุ่งนี้เขาก็คิดว่าจะทักไปหามันเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ไม่แน่ใจว่าหลับหรือซ้อมตายรู้แค่ว่าหลังจากตกลงเลือกที่นั่งบนรถบัสไม่ได้ เพราะจากที่คุยกันไว้ว่าพวกเขาจะนั่งกันสี่คนข้างหลังของรสบัส แต่สุดท้ายต้องมีเบาะนึงที่ต้องเป็นที่วางของ และผู้ถูกเลือกให้เสียสละคือบยอนแบคฮยอน ที่กูไม่ได้เสียสละเอง แต่เพื่อนอาสาเสียสละให้

 

            แต่ได้ไปนั่งข้างหน้าก็ดีหน่อยแอร์เย็นดี ดีนะยังได้นั่งใกล้พี่จงอิน แต่ไม่ได้คุยอะไรเลยรู้แค่ว่าพอได้แอร์เย็นๆบรรยากาศมืดๆมันก็หลับไปเอง ถึงจะดูเสียมารยาทแต่ถ้าเราง่วงเราก็ต้องนอนมั้ยอ่ะ

 

            ตื่นมาอีกทีก็ถึงแล้วแถมยังหลับไปซบไหล่พี่จงอินอีกต่างหาก พอรู้สึกตัวด้วยความตกใจเลยรีบดูที่ไหล่พี่แกเกิดนอนน้ำลายไหลใส่นี่ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเลย

 

            และบรรยากาศแรกที่เห็นคือทุ่ง...และมีโรงเรียนที่ค่อนข้างจะเก่าตั้งอยู่ใกล้ๆแม่น้ำ รวมไปถึงเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่นที่จะพังอยู่แล้ว ตอนนี้ทุกคนกำลังรวมตัวกันเพื่อรอฟังรายละเอียดที่พัก ให้เอาของไปเก็บก่อนแล้วถึงจะกลับมารวมตัวกันเพื่อแบ่งงานอีกที

 

ข้างหน้าแอร์เย็นป่ะ คยองซูเดินมาข้างแบคฮยอนก่อนจะแซวมันที่ดูหน้าตาสดชื่นคงเพราะหลับสบายเลย

 

ก็ดี ดีกว่านั่งข้างพวกเพื่อนไม่รักดีอย่างพวกมึงอ่ะ

 

เขาเรียกว่าทำแบบนี้เพราะรักเพื่อน แบคฮยอนได้แต่ทำหน้ารำคาญแล้วรีบเดินไปเพราะอากาศร้อน อยากเข้าร่มจะแย่

 

            สุดท้ายทั้งหมดก็เดินต่อมายังพื้นที่ด้านหลังมันห่างจากตัวโรงเรียนหลายร้อยเมตรอยู่ และที่พักที่ทุกคนได้เห็นตอนนี้...มันเป็นสนามหญ้ากว้างๆว่างเปล่าๆติดริมแม่น้ำ และข้างๆก็เป็นอุปกรณ์สำหรับ

 

            กางเต็นท์.............

 

ออกค่ายของจริง จงแดบอกออกมาก่อนจะทรุดนั่งลงมันตรงนั้นเลย

 

อย่าบอกนะว่าแม่น้ำตรงนั้น...

 

แดกและอาบประมาณนั้นป่ะ แบคฮยอนหัวเราะก่อนเดินเข้าไปหาพวกพี่ๆที่จัดแจงที่พักอยู่

 

            บริเวณที่เราเห็นเป็นลานกว้างมีอุปกรณ์มันคือเต็นท์ ให้กางกันเอง มีซุ้มๆเป็นเพลิงขึ้นข้างๆอันนั้นอาจจะเป็นห้องน้ำที่ทางโรงเรียนน่าจะสร้างขึ้นมาให้ชั่วคราว

 

ถึงเวลาที่ต้องจับคู่นอน แต่จำนวนเต็นท์มีเกินใครจะนอนกับใครกี่คนก็ได้แต่ถ้าสี่คนคงจะไม่ไหว ตอนนี้กลุ่มแบคฮยอนก็ลงตัวแล้ว แต่เห็นกลุ่มรุ่นพี่ยังเหมือนจะตกลงกันไม่ได้ คยองซูมันเลยเดินเข้าไปถามถึงรู้ว่าขาดที่เก็บของซึ่งตอนนี้จะไปบอกให้แยกคู่นอนก็เกรงใจทุกคนที่หากันได้ครบแล้ว ไปขอเต็นท์เพิ่มก็ได้รับคำตอบมาว่ามีเหลือแค่อีกเต็นท์เดียว มองของสำคัญที่ต้องเก็บก็เห็นว่ามีเยอะอยู่

 

เอางี้มั้ยพวกมึง ในเมื่อเราแยกเป็นสองเต็นท์กัน เราเสียสละเต็นท์นึงให้พวกเขามั้ย

 

เราจะนอนอัดสี่เหรอเพื่อนยาก ดูตัวมึงด้วย จงแดกำลังกังวลแล้วอากาศยิ่งร้อนๆแบบนี้ด้วย

 

พวกมึงนอนสามคน ส่วนกูจะนอนกับของเอง

 

เอ่า!”

 

แบคฮยอนยกมือ ใครๆก็อยากนอนคนเดียวใช่ป่ะล่ะ นี่ไม่ได้ทิ้งเพื่อนแต่กำลังทำความดีชัดๆ ไหนๆก็ขาดคนเฝ้าของและแน่นอนว่าแบคฮยอนขออาสาเอง

 

ทำไมทิ้งเพื่อนล่ะแบค

 

โหพี่ทีมันยังทิ้งผมได้เลย เนี่ยเอาเต็นท์ผมไปเต็นท์นึงให้พวกมันนอนกันสามคน

 

“…”

 

ให้ผมนอนเฝ้าของเองนะพี่จงอิน..นะครับ แบคฮยอนกะพริบตาปริบๆหวังให้รุ่นพี่เห็นใจ

 

ทำดีจริงๆจ้า คยองซูถลึงตาใส่มันเมื่อพี่จงอินแกตกลง แต่เอาจริงของเยอะมากมันนอนไม่สบายหรอกขอสมน้ำหน้าไว้ก่อน

 

ขอให้ผีหลอกมึง

 

กู ! ไม่ ! กลัว !” หลังจากแยกกันก็ได้รับคำอวยพรดีๆจากเพื่อน

 

            เอาจริงก็กลัวแหละ นอนกลางทุ่งขนาดนี้แต่คนก็นอนกันเยอะไงห้าสิบกว่าคนผีคงสุ่มหลอกแหละมั้งอาจจะไม่โดน ที่จริงจุดประสงค์ของการแยกออกมานอนคนเดียวก็มีแค่นี้

 

นอนคนเดียวสบายจะตาย

 

แค่นี้จริงๆ

 

 

            พอพักผ่อนกันไปกว่าหนึ่งชั่วโมงทั้งหมดก็มารวมตัวกันใต้ตึกโรงเรียนเพื่อมาฟังรายละเอียดการแบ่งงาน ผู้ชายซึ่งรวมกลุ่มแบคฮยอนมีหน้าที่รื้อและซ่อมแซมตัวตึกโรงเรียนใหม่ ส่วนผู้หญิงก็มีทั้งแบ่งไปทาสีเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่น ทำอาหารไว้ให้กับทุกคนที่มาค่าย และเตรียมการสอนสำหรับวันพรุ่งนี้

 

            วันนี้เลยต้องเริ่มงานกันเลยเพราะจะได้ไม่เสียเวลา ทั้งหมดมุ่งไปที่ตัวตึกหลักช่วยกันดูภายในที่เคลื่อนย้ายสิ่งของออกไปหมดแล้วก่อนจะเริ่มจัดการงัดไม้ผุๆออก อากาศค่อนข้างร้อนแต่ทุกคนก็อารมณ์ดีส่วนแบคฮยอนพูดมากที่สุด

 

ผักอะไรชอบทำให้ตกใจ

 

อารมณ์ไหนของมึงวะแบค มินซอกปาดเหงื่อที่ใบหน้าถามออกมาก่อนจะเดินเท้าเอวไปหามันที่ใช้ค้อนงัดตะปูที่อยู่กับไม้ออก

 

อารมณ์ดีไงมึง ถามโง่ๆ

 

ผักอะไรวะ ผักประทัด เสียงดังตกใจแฮ่!”

 

“…”

 

“…”

 

            เสียงเงียบหลังจากที่จงอินพูดออกไป จนคนที่กะให้มันตลกกลายเป็นว่าต้องยกไม้ไปให้แบคฮยอนงัดตะปูออกต่อไป

 

มึงเฉลยเหอะ แบคฮยอนลุกขึ้นยืนยิ้มกริ่มก่อนจะเดินไปใกล้ไอ้คยองซู

 

ผักที่ชอบทำให้ตกใจ คือ..

 

โห!! ระพา

 

โหไอ้เหี้ย !”

 

            ทุกคนที่ตอนแรกตั้งใจฟังแบคฮยอนเฉลยต่างสะดุ้งตกใจเสียงอันดังของมันกันเป็นแถว โดยเฉพาะคยองซูที่อยู่ใกล้เกือบจะเอาไม้ฟาดหัวมันแล้ว

 

                ผ่านไปจนพระอาทิตย์จะตกดินทุกคนก็มานั่งๆนอนๆพักกันตรงร่มไม้ มีผู้หญิงเอาน้ำมาให้ แบคฮยอนมองผิวที่แขนของตัวเองที่อยู่ๆก็แดงขึ้นมาเหมือนจะแพ้ฝุ่นหรือไม่ก็แพ้อากาศอีกแล้ว ก่อนที่ไม่นานอาหารเย็นจะมาเสิร์ฟเป็นเมนูง่ายๆอย่างไข่ดาว กิมจิ รามยอน อะไรทำนองนั้น

 

            ถึงเวลาใกล้มืดค่ำที่จะต้องอาบน้ำ แน่นอนว่าที่เขาสร้างไว้ให้ไม่เพียงพอกับจำนวนคนแน่ๆ ผู้ชายเลยต้องอาบน้ำในแม่น้ำ ซึ่งได้รับคำยืนยันแล้วว่าไม่มีสัตว์อันตราย

 

แต่มีมึงคยอง

 

เหี้ยอะไรมึง

 

ก็เหี้ยไง ทั้งสี่คนลอยคออยู่ในน้ำอย่างสนุกสนาน โดยถูกจงอินแอบถ่ายรูปเอาไว้พอรู้ตัวก็ดำกันลงไปก่อนที่คนซนๆอย่างแบคฮยอนจะว่ายใต้น้ำไปดึงขาจงแดที่กำลังจะเดินขึ้นฝั่งให้ตกลงมาอีกรอบ

 

ไอ้เชี่ยแบค!”

 

 

 

            เรารีบเปลี่ยนชุดกันในเต็นท์ก่อนจะออกมาทำกิจกรรมเป็นปาร์ตี้รอบกองไฟเล็กๆ อยู่หลายคืนก็มีปาร์ตี้ทุกวันเพื่อผ่อนคลายแต่ไม่ได้มีแอลกอฮอลล์อะไรแบบนั้น แค่นั่งร้องเพลงกันชิลๆหรือใครที่ไม่อยากออกมาจะนอนก็ได้

 

            แต่เพราะมีของกินเราสี่คนเลยต้องออกมานั่นเอง..

 

ได้ข่าวว่าแบคร้องเพลงได้

 

ข่าวมั่วเปล่าพี่ ร้องไม่ด๊าย

 

            สุดท้ายก็เป็นแบคฮยอนและจงแดที่ออกไปโชว์ในคืนแรกนี้ จงอินเอากีต้าร์มาด้วยเพลงที่เขาเล่นด้วยกันคือ  I’m yours  อีกเพลงที่แบคฮยอนชอบและร้องได้ คนตัวเล็กกว่านั้นโยกย้ายไปกับจังหวะสร้างบรรยากาศให้สนุกสนานทั้งที่ทำนองของเพลงไปในทางตรงข้าม มีมินซอกที่ถ่ายคลิปเก็บไว้และส่งเสียงโห่ร้องแซว

 

เวลาผ่านไประยะนึงแล้วพวกเราก็ตกลงว่าจะแยกย้ายกันไปนอนเพราะพรุ่งนี้ก็ต้องตื่นเช้ามาลุยกันต่ออีก ปาร์ตี้วันนี้เลยจบลงแค่นี้

 

            พอเข้ามาแล้วสิ่งแรกที่แบคฮยอนทำอย่างเคยชินคือการหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ในช่องแจ้งเตือนของแชทใครบางคนมีหลายสิบข้อความ

 

เห้อ ก็...ยังไม่ง่วงอ่ะนะอ่านซักหน่อยก็ได้

           

 

 

 

 

            วันนี้เป็นวันหยุดชานยอลที่นั่งหน้านิ่วขมวดคิ้วจนกลายเป็นปม ยังคงเอาแต่จับจ้องที่น่าจอโทรศัพท์ แบคฮยอนยังไม่ตอบอะไรเลย ตั้งแต่เช้ายันจะเข้าวันใหม่อีกวันในตอนนี้ ปาร์คชานยอลถอนหายใจออกมาก่อนทิ้งตัวลงบนที่นอน และนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้โทรหา...

 

...นอนแล้วเหรอไอ้สัด

 

(จะนอนแล้ว มีไรวะคิดไงโทรมาเนี่ย)

 

คิดถึงมึง ชานยอลหัวเราะกับปลายสาย เสียงมันง่วงเหมือนเดิม

 

(ถุ้ย ไอ้สัดมีไรว่ามา)

 

จะนัดเลี้ยงรุ่นกันที่ร้าน ปลายสายเงียบไป ยังไม่เคยนัดกันครบเลย มึงมาเลยไอ้จงอิน

 

(ตอนนี้กูมาต่างจังหวัดวะ ยังไม่ค่อยสะดวก)

 

มึงว่างวันไหนก็บอก

 

            สายถูกตัดไปตอนที่มันบอกจะบอกอีกทีว่าจะสะดวกวันไหน ไอ้จงอินก็แบบนี้ตลอดมันเรียนด้วยเห็นบอกทำงานอยู่ชมรมในมหาวิทยาลัยก็คงจะยุ่งมันล่ะมั้ง แต่ก็เชื่อว่ารอบนี้มันต้องมา

 

            เพราะยังไม่ง่วงและก็รู้สึกค้างคาใจ พอกำลังคิดว่าจะส่งข้อความไปอีกก็เห็นว่าข้อความทั้งหมดถูกอ่านแล้ว ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเฟสไทม์ไปหาแบคฮยอน เอาจริงๆก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าอีกฝ่ายจะรับมั้ย หรือจะหลับอืดไปแล้วไม่ยอมตอบแบบเคยหรือเปล่า

 

            แต่โชคก็ยังเข้าข้าง ใบหน้าเล็กที่ปรากฏพอดีจอกับสายตาที่จดจ้องกันผ่านมัน ปาร์คชานยอลคิดว่ามันคลายอะไรบางอย่างในใจเขาลงได้เยอะเลยเพียงไม่กี่...นาที

 

(โทรมาแล้วยังจะไม่พูดอะไรอีก)

 

(จะวางแล้วนะ)

 

 

บางอย่างที่เรียกว่า

 

 

คิดถึง

 

(...)

 

ขอมองหน่อยไม่ได้หรือไง

 

 

หน่อยของมัน มันหน่อยซะที่ไหน เอาแต่มองมาจนตอนนี้หน้าจอขึ้นว่าสี่นาทีแล้ว

 

เป็นไงไปค่ายสนุกป่ะ

 

(เหนื่อยดิถามได้ แต่ก็ดี มั้ง)

 

เมื่อไหร่จะกลับ

 

(คือกูพึ่งมาถึงยังไม่ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยมั้ยล่ะ)

 

 

คนปลายสายหัวเราะ แบคฮยอนมองไปรอบๆตัวอีกฝ่ายแล้วก็ไปเห็นกีต้าร์ตอนที่ชานยอลขยับพลิกตัว

 

(ไม่ไปไหนหรือไง)

 

หยุดครับ

 

(อือ งั้นก็นอนไปดิ)

 

แปบนะ

 

เสียงขลุกขลักพร้อมหน้าจอที่มืดไปทำให้แบคฮยอนมองตามไม่วางตา มันจะทำอะไรของมันอีกก็ไม่รู้ ก่อนที่จะเผลอถอยออกมาเมื่อเจ้าของโทรศัพท์ใช้ตาโตๆของมันเข้ามาใกล้ๆกล้อง ร่างสูงนั้นยิ้มก่อนจะทำเหมือนเดินถือโทรศัพท์ออกไปที่ไหนซักที

 

และแสงมืดๆนั้น...นอกระเบียงสินะ

 

ชานยอลตั้งโทรศัพท์ไว้ ถือกีต้าร์ตัวโปรดออกมาด้วยก่อนจะหันกลับไปมองเจ้าของใบหน้าที่กำลังทำหน้าตาบูดบึ้ง

 

 

(อะไร)

 

จะร้องเพลงให้ฟัง

 

 

ใครจะรู้ว่าตอนนี้อยู่ๆมันก็เผลอตื่นเต้นไปกับอีกฝ่ายได้ซะงั้น

 

(กูไม่อยากฝันร้าย)

 

จะร้ายหรือดีก็ลองดูก่อนหน่า

 

 

แบคฮยอน แบคฮยอน น้องเคยเห็นแบคฮยอนหรือเปล่า แบคฮยอนนั้นตัวไม่เบา จมูก...~

 

(ไอ้เหี้ยชานยอล!)

 

ก่อนจะรีบตะครุบปากเพราะที่นี่ไม่ใช่ในห้องของตัวเอง

 

แหม่ คิดถึงกันจนเรียกเสียงดังเลยนะ เดี๋ยวก็ตื่นทั้งค่าย

 

(มึงมันเหี้ย)

 

            ปาร์คชานยอลขำออกมา เมื่อเห็นว่าแบคฮยอนหันออกไปมองซ้ายมองขวา

 

นอนคนเดียวเหรอ

 

(ไม่เห็นเหรอว่ามีคนนอนข้างๆ)

 

ก็ขอให้มีจริงๆแล้วกัน

 

 

            แกล้งกวนเขาตอนนี้ก็กลัวเองแล้วเนี่ย

 

 

อ่ะเอาใหม่นะ ไม่แกล้งแล้ว

 

เพียงแค่เสียงแรกของกีต้าร์ที่ดังออกมาอยู่ๆบางอย่างภายในอกก็เต้นรัว ท้วงท่าและรอยยิ้มของคนที่ขับขานผ่านเสียงดนตรี จังหวะทุกอย่างๆ ปาร์คชานยอลในมุมนี้ราวกับคนละคน มีเพียงแค่รอยยิ้มที่รู้ว่านี่คือปาร์คชานยอลคนเจ้าเล่ห์

 

My youth, my youth is yours

A truth so loud you can’t ignore

My youth, my youth, my youth

My youth is yours

 

 

เพราะอ่ะดิ

 

            เพราะมัวแต่ฟัง ยอมรับว่าเพลิน..นิดนึง พอได้ยินเสียงไอ้บ้านั่นพูดก็เลยสะดุ้งนิดๆ

 

(...งั้นๆ)

 

เพราะก็บอกว่าเพราะ จะได้เก็บไว้ร้องให้ฟังคนเดียว

 

(หึ เพราะกูไม่ได้ตั้งใจฟัง)

 

ชานยอลเงียบไป ก่อนจะวางกีต้าร์ลงที่เดิมนั่งพิงไปกับผนังมองคนในจอที่นอนคว่ำเอาแขนเท้าแก้มจนมันขึ้นเป็นลูก แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้

 

(อ..อะไร!)

 

หน้าดูเหนื่อยๆ... แต่ก็น่ารักอยู่ดี

 

            คนอีกฝั่งที่ได้ฟังแบบนั้นก็คว่ำโทรศัพท์ลงกับพื้นทันที

 

ไม่กวนแล้วไปนอนเถอะ ฝันดี

 

(...)

 

รีบกลับมานะ คิดถึง..จริงๆ

 

 

 

 

 

 

 


 

#ฟิคระหว่างตึก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

229 ความคิดเห็น

  1. #203 Ceebee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:58
    ชอบบบบบบบบบบบ โลกกลมเว่ออ ชานกับจงอินเป็นเพื่อนกันน แล้วชานแบคก็ดีมากๆเหมือนกัน "ฮือออ
    #203
    0
  2. #158 julyr5 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 18:10
    เขินมากเลย ฮืออิ
    #158
    0
  3. #157 byunpang2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 03:18
    แง้ มาต่อเร็วๆนะคะ เพิ่งมาเจอสนุกมากชอบมากๆเลย จงอินกะชานยอลเป็นเพื่อนกันด้วยอ่ะ จะเป็นยังไงนะ รอนะคะ สู้ๆ
    #157
    0
  4. #156 papaengya12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 01:04
    รอค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #156
    0
  5. #153 chachameem (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 00:01
    แงชอบมากๆเลยนะคะ
    รอเสมอเลยสู้ๆค่าา
    #153
    0
  6. #152 chef_04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 04:08
    รอเสมอน้าไรท์ อยู่เชียร์ชานยอลเอาชนะใจแบคฮยอนให้ได้ อีกนิดจะใจอ่อนล้าว อิอิ
    #152
    0
  7. #151 bynee_04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 18:37
    น่ารัก..รอไรท์เสมอค่าา
    #151
    0
  8. #150 ซีบี บีซี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 08:17
    สู้ๆนะจ้ะไรท์รอเด้อออ
    #150
    0
  9. #149 yamakawaii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 20:48
    งึ้ยยย ถึงกะย้อนอ่านใหม่ แบคเขินชานน่ารักมาก มีการขอนอนคนเดียวอ้างนู่นนี่ คือจะรอคอลกะพี่เค้าก็บอกมา
    #149
    0
  10. #148 Gutalodd_eiei (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 18:10
    รออยู่ตลอดดด
    #148
    0
  11. #147 vskbn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:43
    งุ้ยยยยยย พี่มาอัพแล้ววววว รอติดตามเรื่องนี้อยู่เสมอนะคะ~
    #147
    0
  12. #146 boombana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 08:02
    หื้อคิดถึงจริงๆๆชอบมากกๆ เเบคน่ารักอะซึนเว่อออ มุกหยอดของชานยอลนี่อ่านทีเขินตัวบิดเลยอ่ะะ เเบคไม่เขินเเต่เราเขินนะ5555 รอไรท์นะคับบบบ
    #146
    0
  13. #145 melon614 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 00:11
    คิดถึงเรื่องนี้รอมานานนนนเย้
    #145
    0
  14. #144 SSToey (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 00:00
    น่ารักมากๆ ชอบผชแบบชานยอลมาก ไม่ซับซ้อน อยู่ด้วยแล้วอบอุ่นสบายใจ ชอบก็บอกว่าชอบ ห่วงก็บอกว่าห่วง รอติดตามอ่านอยู่ตลอดเลยนะคะ
    #144
    0
  15. #143 Pllax (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 23:45
    พี่ชานรุกแรงเว่อออ เขิน☺️
    สู้ๆนะคะไรท์ รอน้าาา
    #143
    0
  16. #142 oilsingle1306 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 23:28
    เอาจริงๆ อ่านปกติว่าเขินม้วนแล้ว แล้วที่บังเอิญกว่าคือตอนนี้ชีวิตเรามันดันคล้ายกับสถานการณ์ของตัวพระเอกxนายเอกซะงั้น โอ๊ยยยย ./////. เราเคยเม้นมั้ย จำไม่ได้เหมือนกัน แต่เราติดตามมาตั้งแต่แรกเลยนะ555555555 เป็นกำลังใจให้นะคะ เลิ้ปๆ <3
    #142
    0
  17. #141 meexmind (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 21:02
    ชอบความสัมพันธ์แบบนี้
    #141
    0
  18. #140 toeyy-2212 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 12:30
    มาอัพน้าาาาาาา
    #140
    0
  19. #139 บะบีบ่ะๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 14:14
    ชอบง่าาาาาา มาอัพบ่อยๆน้าค้า สู้ๆ
    #139
    0
  20. #137 Babeebopupydu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 12:09
    ขี้หยอดดดดดด ชานยอลขี้หยอดมากก55
    #137
    0
  21. #134 sasinipa5678 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 13:53
    ฟิคสนุกมากค่ะไรท์สู้ๆนะคะ
    #134
    0
  22. #133 pxy_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 13:44
    ไรท์จ๋ามาต่อเถอะะะะะะะะะะะะพ
    #133
    0
  23. #130 stwcb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:26
    กรี้ดดดเ หยอดมันเข้าไป ฮวื่ออออ
    #130
    0
  24. #123 bf98 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 23:00
    แงรอค่าา
    #123
    0
  25. #121 Kminii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:57
    ฮือออออออออออเราชอบฟิคแนวนี้น่ารักดี
    #121
    0