smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 48 : direct message

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    5 ธ.ค. 63

 

direct message  ·͜·

 

 

 

bon  @justkeeper__

 

ฟ้าหลังฝน ไม่เห็นสดใสเลยวะ

 

355 Retweets  2 Quote Tweets  17 likes

 

 

 

นั่นคือข้อความที่ผมทวีตลงไปกับความรู้สึกที่มีหลังจากถูกกระเด็นออกจากงานเพราะวิกฤตเศรษฐกิจในปีนี้ บริษัทที่ใหม่ที่ยื่นไปก่อนหน้าก็ดันมาปฏิเสธทีหลังอีก ซวยมากๆเลยล่ะครับ

 

2020 ไม่ใช่ปีของผม และอาจจะของใครๆด้วย

 

 

ผมทำงานเป็นนักเขียนข่าว จากเขียนเพื่อทำลงในหนังสือธุรกิจของบริษัทก็ปรับเปลี่ยนมาเป็นเขียนลงบนสื่อออนไลน์ตามสภาวะของสังคมที่เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย แต่วันนี้ผมตัดสินใจลาออกมาด้วยความรู้สึกที่มันไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่ผมทุ่มเทลงไป ผมรอที่ใหม่เรียกอยู่และถึงแม้ที่ใหม่จะไม่รับผม ผมก็ไม่อยากทนอยู่ในสภาวะสังคมที่นั่น องค์กรที่ไม่มองถึงความก้าวหน้า องค์กรที่ล้วนมีแต่ความขัดแย้งกันภายใน แบบนี้ผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะมั่นคงได้อีกนานแค่ไหน

 

ภายใต้บริษัทยักษ์ใหญ่ที่คนภายนอกมองเข้ามา ใครจะรู้ว่าภายในนั้นเน่าเฟะขนาดไหน

 

 

ระหว่างที่ใช้ชีวิตไปวันๆผมก็เอาแต่ไถไทม์ไลน์อยู่แต่กับทวิตเตอร์ สนุกดีได้เห็นอะไรที่ไม่ได้เห็น ทุกช่วงเวลาทุกวินาทีที่จะเห็นอะไรอัพเดทอยู่ตลอด แอคเคาท์น่ารักๆ ที่ดูแล้วเจริญหูเจริญตา ผมชอบดูรูปอาร์ตๆ ศิลปะต่างๆ หรือแม้กระทั่งติดตามคนที่อัพเดทข่าวสารอยู่เสมอ

 

จนเลื่อนมาเจอแอคเคาท์หนึ่งที่ถูกรีทวิตผ่านมาหน้าไทม์ไลน์ตัวเอง ทีแรกผมลองกดเข้าไปฟังเพลงแบบไม่ได้ตั้งใจอะไร...

 

แต่ผมกลับรู้สึกชอบเสียงกีต้าร์ไฟฟ้าของเขา ทั้งบีท เนื้อเพลง และกดฟังวนอยู่แบบนั้น... นับไม่ถ้วนเลย กดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ กับ @real___chana เขามี SoundCloud ด้วย ผมส่องทวิตเขาก่อนแต่ก็เห็นว่าเขาไม่ได้ทวีตอะไรมากไปกว่าเรื่องทำเพลงของเขา มีรีทวิตบ้างแต่ไม่เยอะเท่าไหร่

 

แต่เขาเคยรีทวิตทวีตนึงของผมด้วยแหะ

 

 

เขาชื่อชนะอย่างนั้นเหรอ อ่า วันนี้ผมมีอะไรให้ทำแล้วสิ

 

 

ชอบเพลงเขาจัง แล้วก็แอบเห็น...ว่าเขาหน้าตาดีไม่หยอกเลยถึงจะไม่ได้เห็นชัดๆก็เถอะ เรียกได้ว่าเพลงของเขาที่ผมได้ฟังในวันนี้ made my day เลย

 

 

 

 

bon  @justkeeper__

 

วันที่เกือบจะน่าเบื่อ

 

 

 

 

 

เวลาดึกดื่นย่างเข้าเช้าวันใหม่ ใครบางคนกำลังดื่มด่ำไปกับแนวเพลงและบีทที่ชอบ เปิดคลอไปกับการอ่านเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ

 

 

บอนชอบอ่านเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ทั้งไทยในแบบที่ศึกษานอกตำราเรียน รวมถึงประวัติศาสตร์ต่างประเทศ วันนี้ผมกำลังนั่งดู the last czars เรื่องราวของกษัตริย์รัสเซียที่บกพร่องด้านความสามารถในการปกครอง ผู้คนอดยาก สูญเสียดินแดน จนถูกประท้วงครั้งใหญ่ และนำพามาสู่จุดจบสุดท้ายที่สุดราชวงศ์โรมานอฟถูกฆ่าตายเกือบทั้งครอบครัวอย่างน่าหดหู่

 

ตอนนี้ก็ล่วงเข้าไปเกือบตีสี่ ผมยังฟังเพลงของ chana อยู่แบบนั้น...แต่ก็เหมือนจะรู้ชื่อเขาอยู่ อืม ยังไม่มั่นใจเท่าไหร่แหะ เอาล่ะ ผมก็ไม่แน่ใจหรอกว่าเขาชื่อชนะหรือเปล่า แต่ขอเรียกเดาๆไปก่อนแล้วกัน

 

จนคิดว่าอยากส่งกำลังใจไปให้อีกฝ่าย อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นอีกคนคนนึงที่ชอบเพลงของเขาอยู่ตรงนี้

 

 

 

Messages

 

 

 

สวัสดีครับ : -)

พอดีผมพึ่งมีโอกาสได้มาฟังเพลงที่คุณทำทั้งที่ลงในนี้กับ SoundCloud ชอบมากๆเลยครับ 

แต่ละเพลงผมฟังเป็นสิบยี่สิบรอบ ฟังวนไปอยู่แบบนั้น

ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

หากมีโอกาสที่จะได้ฟังอีก ผมก็รอฟังเพลงใหม่ๆของคุณอยู่นะครับ

 

 

 

 

 

บอนทักไปบอกเจ้าของแอคนี้ตอนประมาณตีสี่ เวลาที่คิดเอาเองว่าเขาคงหลับไปแล้วนั่นแหละ ก็เพราะจะได้กล้าๆหน่อยยังไงล่ะ 

 

เขายังฟังเพลงไปเรื่อยๆ พร้อมหาบทความในอินเทอร์เน็ตอ่านต่อ แต่ให้ตายเหอะง่วงชะมัด เดี๋ยวนี้นอนผิดที่ผิดเวลาสุดๆไปเลย

 

 

 

 

 

 

@real____chana

 

ขอบคุณครับ

ขอบคุณที่ชอบเพลงของผม

รู้สึกปลื้มใจแปลกๆเลยครับ

ผมเห็นแอคทวิตคุณผ่านมาบ่อยๆ ขอบคุณนะครับ

ถ้ามีโอกาสที่คุณจะฟังอีก ผมจะลงเพลงใหม่วันพรุ่งนี้

ฝากไว้อีกเพลงนะครับ : -)

 

 

 

 

 

 

 

อากาศที่รู้สึกเย็นขึ้นมาในยามเช้า บอนได้ยินเสียงเหมือนเม็ดฝนตกกระทบลงกับหน้าต่าง ปลายฝนต้นหนาวแล้วสินะ

 

บอนเลือกจะปล่อยมันไปก่อนและขอนอนต่อ ในหัวเอาแต่คิดว่าวันนี้มันดีจัง อากาศดีแสนน่านอน ชอบชะมัดเลย พร้อมจะผล็อยหลับไปอีกหน

 

แต่ทว่าเพื่อนก็โทรมาปลุกเสียก่อน

 

“...อะไรมึงเนี่ยปุน โทรมาแต่เช้า

 

(สิบเอ็ดโมงแล้วค้าบ ไอ้คุณเพื่อน)

 

 

ปุนมันเป็นเพื่อนสนิทผม มันชอบถามบ่อยๆว่าเมื่อไหร่ผมจะได้งานใหม่ เข้าใจว่ามันเองก็ห่วงผมมากๆ ผมเองก็รออยู่ เงินเก็บที่มีก็ต้องใช้อย่างประหยัดแล้วยิ่งสภาวะเศรษฐกิจที่เฮงซวยเพราะการบริหารที่ไร้น้ำยาของรัฐบาลในตอนนี้ จะทำอะไรแต่ละอย่างต้องคิดวนอยู่สิบตลบ

 

คิดแล้วน่าโมโหชิบ..

 

และการคุยกับเพื่อนก็ทำให้ตนตื่นเต็มตา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะเปิดเข้าแอพลิเคชั่นประจำ ทันที่ที่เปิดมันขึ้นมาแจ้งเตือนหลากหลายก็พร้อมใจกันดังขึ้น แต่ที่ทำให้เซอร์ไพร์สสุดๆก็คงหนีไม่พ้น

 

 

เออมึง แค่นี้ก่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

จริงเหรอครับ

ผมรอฟังแน่ๆ

วันนี้ใช่มั้ยครับ จะรอฟังอย่างดีเลยนะครับ

 

 

 

 

 

 

ชีวิตผมขับเคลื่อนไปด้วยเสียงเพลง ไม่ว่าจะทำอะไรแค่ได้ยินเพลงที่ชอบเปิดคลอไว้ด้วย ณ เวลานั้นมันจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดเลย บ่อยครั้งที่เอาเนื้อเพลงที่ชอบทวีตลงไป ก็มีคนมารีหลักร้อย หลักพันบ้าง สงสัยคงจะชอบเหมือนกัน

 

 

อย่างวันนี้

 

 

 

 

you are the sunrise

I’ll be your sunset

You'll be my moonlight

I’ll be your sky

 

 

 

 

เนื้อเพลงน่ารักมากๆเลยล่ะครับ เหมาะกับอากาศและบรรยากาศเย็นๆตอนนี้ดี เพียงแค่ผมขาดใครซักคน...มานอนกอดข้างๆแค่นั้นเอง

 

บอนหัวเราะกับตัวเองที่คิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้

 

 

 

 

สี่โมงเย็นนะครับ

 

 

 

ผมรีบตอบกลับไป ... แล้วจากนั้นผมกับเขาก็มีโอกาสได้ต่อบทสนทนากันไปเรื่อยๆ ผลัดกันคุยโน่นถามนี่กวนๆกันไป สนุกดีเลยทีเดียว จนกระทั่งถึงเวลาที่เพลงของเขาใกล้จะปล่อย

 

 

ยังไม่มีโอกาสได้รู้จักชื่อคุณเลยครับ ... แต่ถ้าให้เดา

 

“...”

 

ใบบอนเหรอครับ

 

เจ้าของชื่อจริงๆหัวเราะอยู่คนเดียวกับหน้าจอโทรศัพท์ หากย้อนกลับไปตอนเป็นเด็กๆถ้าใครเรียกใบบอนก็คงไม่คิดอะไรเท่าไหร่ แต่พอโตขึ้นนี่สิเขารู้สึกเขินๆยังไงก็ไม่รู้

 

 

“555555555 บอน เฉยๆดีกว่าครับ

 

“…”

 

แล้ว คุณล่ะ?”

 

“…”

 

ถ้าให้เดาเหมือนกัน ชนา ?!”

 

ตอนแรกผมก็อยากจะตอบไปว่าชนะนั่นแหละ เพราะผมรู้อยู่แล้วแหละว่าเขาชื่ออะไร เพียงแค่อยากหาเรื่องคุยกับเขามากกว่านี้ ... แค่นั้นเอง

 

ผิดครับ คุณมีโอกาสเดาต่อ

 

ชนะเหรอครับ

 

เป็นคำตอบที่ถูกต้องครับ

 

ชื่อจริงชื่อ โชคชัย ชัชวาล์โชติตระกูล

 

ถามจริง บอกผมขนาดนี้เลยอ่อมีแต่ชอช้างด้วย

 

ไม่จริงครับ 555555555”

 

อ้าว...”

 

ชื่อจริง ชัยชนะครับ

 

“...”

 

ผมเชื่อคุณได้แน่ใช่มั้ย

 

แน่ที่สุดแล้วครับ

 

 

บอนเหลือบมองนาฬิกาตอนนี้ก็ปาเข้าไปบ่ายสามแล้วเหลืออีกประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาส่องแอคทวิตอีกฝ่ายที่เริ่มเคลื่อนไหว มีคนมารีพลายตอบให้กำลังใจไม่น้อยเลย รู้สึกดีใจแทนแปลกๆ เพลงดีๆคนดีๆก็สมควรได้รับผลการตอบรับดีๆมันคือสัจธรรม

 

 

อ่า ทำไมผมถึงกำลังรอเขาตอบอยู่แบบนี้นะ ทั้งๆที่เขาคงกำลังเตรียมตัวลงเพลงใหม่ของเขาอยู่...

 

 

กระทั่งที่ผมลุกไปทำโน่นนั่นนี่ฆ่าเวลาไปเรื่อยเพราะไม่อยากฟุ้งซ่านกับสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดอยู่ จนเวลาล่วงเลยไปผมไม่รู้เลยว่ามันสี่โมงครึ่งแล้ว!

 

 

 

chana shared a tweet with you

 

 

 

ทั้งแจ้งเตือนจากเขาที่ผมเข้าไปตั้งเอาไว้ ไหนจะจากดีเอ็มที่เขาส่งมาให้ผมเองอีก....ใจเต้นเฉยเลยครับ

 

ผมรีบกดเข้าไปฟัง ไม่รู้ผมอาจจะเว่อร์ไปหรือเปล่า แต่แค่ดนตรีที่เขาทำมันดึงดูดผมได้ตั้งแต่วินาทีแรกเสมอเลย

 

ผมกำมือขึ้นมาทำท่าทางแสดงอาการอยู่คนเดียวเพราะว่าผมชอบมันมากๆ เขาถ่ายทอดมันออกมาเหมือนดึงให้ผมเข้าไปอยู่ในเพลงๆนั้นได้จริงๆ ทั้งเนื้อร้อง ภาษาที่ใช้มันสละสลวยไปหมด แล้วรอบนี้เป็นเพลงจังหวะช้า ดูเศร้าๆ ไทป์ผมโคตรเลย

 

เขาอาจจะชอบทำเพลงแนวอกหักหรือเปล่านะ ดูจากแต่ละเพลงก็คงปฏิเสธไม่ได้

 

เขาอาจจะเคยอกหัก หรืออาจจะกำลังอกหักอยู่มั้งถึงทำมันออกมาได้ดีขนาดนี้

 

 

 

 

 

ผมชอบมากอ่ะคุณ

มาก แบบมากๆ เลย t - t

ตอนนี้เพลงนี้เป็นนัมเบอร์วันเลยคับ!

 

โอเค!

นัมเบอร์วัน!

 

 

ขอบใจมาก!

 

 

 

 

ผมหัวเราะออกมา คงไม่ต่างกับเขาใช่มั้ยนะ...

 

 

 

เขามีช่อง youtube ที่ลงเพลงของเขาเองด้วย จากคลิปก็มีแค่การเล่นสีกับพื้นหลังง่ายๆ พร้อมเนื้อเพลง บางเพลงก็เป็นเบื้องหลังการทำเพลงที่แม้จะไม่ได้หน้านักร้องชัดเจนอะไรแต่มันก็มีเสน่ห์ไม่น้อยเลย

 

นี่แหละมั้ง เสน่ห์ของเขา

 

 

 

 

เดี๋ยวเขาไม่ฟังเพลงแล้วเอาแต่มองหน้าผมทำไงอ่ะ

 

 

อ่า

อืม

เคครับ

 

555555555555

ผมจะบอกความลับ

ที่จริง...ขี้เกียจ

 

ผมเชื่อ

จะไม่บอกใคร

แต่แคปไว้แล้ว ...

 

ร้าย

 

 

นี่คือบทสนทนาที่ผมเริ่มถามเขาไปก่อนว่าทำไมไม่ทำเอ็มวีด้วย

 

 

 

เมื่อไหร่ที่คิดจะทำเอ็มวี

ผมว่างเสมอนะครับ

กำลังตกงาน..

 

อ่า จริงเหรอครับ

ขอให้เจองานที่ใช่แล้วก็ได้ทำงานอย่างมีความสุขนะครับ

อย่าเครียดมากนะ

 

 

แบคฮยอนเผลอหัวเราะออกมา ความเครียดงั้นเหรอ เหมือนมันฝังลงไปในใจแล้วแหละนี่กลายเป็นหัวข้อที่ทำให้บทสนทนาเราเครียดไปซะงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

บอนกด repeat ซ้ำๆอยู่แบบนั้นจากไม่กี่ชั่วโมงก็กลายเป็นทั้งฟังวัน จากหนึ่งวันก็กลับกลายเป็นฟังทุกวัน แม้กระทั่งขับรถไปซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อของเข้าห้องเขาก็ยังเพลิดเพลินอยู่กับเพลงของชนะ ผมเป็นคนที่ถ้าชอบอะไรก็จะจมอยู่กับสิ่งๆนั้น จนปล่อยให้มันกลายเป็นความเบื่อไปเอง

 

แล้วก็

 

 

มึง มีเพลงให้ฟัง

 

 

นึกถึงแต่เขา

 

 

บอนนัดเจอกับปุนเพื่อนสนิทที่สนิทกันมาตั้งแต่จำความได้ เราออกมาข้างนอกสูดอากาศธรรมชาติที่คละเคล้าไปด้วยมลพิษนับไม่ถ้วนบ้าง เพราะตัวเองเอาแต่ติดบ้าน

 

ไหน

 

แชร์ไปละ ฟังเลย

 

มันก้มมองแจ้งเตือนที่มาจากเขา

 

แหน่ะ ขนาดนั้น ให้กูฟังเลยด้วย?” บอนพยักหน้า

 

แล้วบอกหน่อยเป็นยังไง

 

มันหยิบแอร์พอดขึ้นมา และก็ตลกหันไปอีกทีเสียงเพลงก็ดังลั่นออกมาจากโทรศัพท์มันเลย

 

 

ใจเย็นไอ้ควาย ดูก่อน

 

เสียงดังมึงอ่ะ กูอาย

 

 

 

 

 

 

 

นี่ๆๆคุณชนะ

วันนี้บอกให้เพื่อนไปฟังเพลงคุณครับ

มันบอกว่า

 

 

 

ว่า ?

 

 

 

เขาตอบกลับมาแทบวินาทีต่อวินาที แต่ผมยังเล่นตัว...เพื่ออะไรไม่รู้

 

 

 

อ้าว ลุ้นอยู่

หาย

 

 

 

 

555555555555

ลืมกดส่ง

มันบอกว่าชอบมากครับ 

อกหักเก่งมาก

แปลว่า อกหัก ??????

555555555555555

 

 

 

 

เวรแล้วครับ หลอกถามแหละครับแถมเขายังหายไปกว่าครึ่งชั่วโมงเลยด้วย

 

 

 

อ้าว

รู้ความลับเลยดิงี้

แล้วบอนอายุเท่าไหร่

ผมถามได้มั้ยครับ

 

 

 

26 ครับ

 

 

เห้ยยย

หวัดดีครับพี่ใบบอน

น้องชนะเองครับ

 

 

 

 

ตลกละค้าบ

เป็นพี่แล้วไง

หน้าเด็กแล้วกัน!

 

 

 

อยากเห็นครับ ^_^

 

 

 

ผมรีบกดออกไปเสริชหารูปแล้วส่งเป็นรูปนัมจูฮยอกให้เขา คิดว่าเขาอาจจะไม่รู้จักก็ได้ ขำๆไปก่อน...หาเรื่องคุยแหละครับ

 

 

 

เห้ย พี่ไปก็อปรูปผมมาได้ไงอ่ะ

 

ตลกแล้วค้าบ

นั่นพี่เอง

 

555555555

ขอดูมากกว่านี้ได้มั้ยครับ

 

 

อะไรเนี่ย

จู่ๆมาขอดู

 

 

ขอไอจีครับ

 

 

 

วินาทีนั้นผมรีบกดเข้าไอจีตัวเอง ตื่นเต้นเป็นบ้า ไล่ดูแต่ละรูปที่เคยลงเพราะผมชอบลงรูปตัวเองตลกๆ ก็เพราะในนั้นมีแต่เพื่อนของผมและคนที่รู้จักจริงๆไงล่ะ แต่เพราะผมเองก็อยากจะให้เขาเหมือนกันมันเลยต้องมาจัดการกันหน่อยแล้ว!

ทำเป็นไม่ตอบนานๆ ไปแบบนั้น แม้จะยังคุยกันไม่นานแต่ช่วงอาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาเราเองก็คุยกันทุกวันเลย มีบางวันที่เขาไม่ได้ตอบ เหงาเหมือนหมาเลยผม

 

 

 

 

 

ไม่อยากให้หรอกนะ

แต่ก็อ่ะ

เอาไปครับ

 

 

 

นิ้วชี้ถูกกัดเอาไว้อยู่อย่างนั้นกับใจที่มันเต้นโครมครามเพียงแค่เห็นว่าอีกฝ่ายมาขอฟอลอินสตราแกรมอยู่ในตอนนี้... เร็วชะมัด

 

 

 

รับด้วยครับ

 

 

 

ไม่ :-p

 

 

ได้ๆ 

ได้เลย

ใบบอน

 

 

 

555555555555555

 

 

 

มันจะเป็นไปได้มั้ยครับ ถ้าเราจะตกหลุมรักเขาจากเสียงเพลงและดนตรีที่เขาทำ ทั้งๆที่เราไม่เคยได้เห็นหน้ากันมาก่อน คนเราใช้เวลาตกหลุมรักกี่วินาทีเหรอครับ ?

 

                            

              

chana

 

 

อินสตราแกรมของเขาถูกตั้งเป็นสาธารณะ พอยิ่งได้เห็นเสน่ห์ของเขาจากอีกช่องทางนี้ มันกลับทำให้ผมคิดว่าเขามีเสน่ห์มากกว่าเดิมเสียอีก คนๆนี้มีเสน่ห์ที่เหลือล้นและน่าค้นหาเสียจริงๆ

 

 

 

ผมใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการส่องไอจีของเขา ซึ่งมันดูไม่มีอะไรมากมายไปกว่ารูปถ่ายตอนทำเพลง รูปศิลปินตะวันตกที่เขาชอบ และ...

 

              

เฮ้อ

 

 

อยู่ๆก็ใจฟีบลงเหลือหนึ่งเซนติเมตรเองมั้งครับ

 

 

 

 

เห็นอยู่ครึ่งหน้า

แต่คิดว่าคงตี๋ๆ

น่ารักดีนะครับ

 

 

 

ควรชมว่าหล่อหรือเปล่าวะครับ

-_-

 

 

 

 

เขาตอบกลับมา แต่ผมปิดมันลงไปก่อน จู่ๆก็รู้สึกแปลกๆ จึงทิ้งมันไว้แล้วเอาแต่ตามและรีทวิตเรื่องอื่นเผื่อจะทำให้ใจสงบได้บ้างและเลิกคิดในสิ่งที่ไม่ควรคิดและรู้สึกไปเองซักที

 

 

 

จนผ่านพ้นไปอีกวัน

 

 

 

be my honey

 

 

แต่จากรูปเขาและใครอีกคนใน story วันนั้น มันเดาอะไรได้ไม่ยากเลยซักนิดมันก็ยังอยู่ในหัวผมอยู่ดี

 

 

เอาเถอะ

 

 

 

 

 

ไม่ตอบเลย

นี่โกรธที่ผมไม่ชมว่าหล่อหรือเปล่าครับ

เงียบเลยอ่า

 

 

 

ผมเมิน เมินข้อความของเขาไปอีกสองวันเลย ทั้งที่ลึกๆแล้วผมอยากตอบและอยากคุยอะไรกับเขาตั้งมากมาย ผมยังส่องและดูทุกความเคลื่อนไหวของเขา แต่เลือกจะไม่ดู story แล้ว และไม่รีทวิตหรือแม้แต่จะบ่นอะไรลงทวิตเหมือนเคย อีกอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกงงๆคือการที่ได้เข้าไปอยู่ใน close friends ของเขาด้วยนั่นแหละ ไม่รู้ว่าปกติ close friends ของแต่ละคนเป็นแบบไหนแต่สำหรับผม มันคือที่ส่วนตัวที่แคบลงมานิดหน่อยที่จะให้เฉพาะเพื่อน กลุ่มเพื่อนที่สนิทอยู่ในนี้เท่านั้น

 

หรือเขาอยากให้ผมเห็นเหรอ..

 

 

 

ปุน ... มึงเหงามั้ยวะ

 

(...อือ เหงา แต่มาไม้ไหนของมึงอีกเนี่ย)

 

หิวเหล้า

 

(เยส! งั้นไป กูเลี้ยง)

 

 

มันชวนผมมานานแล้วแหละ แต่ผมก็ปฏิเสธตลอดเพราะขี้เกียจออกจากบ้านมันไม่มีอารมณ์ด้วย อีกอย่างเตียงนอนคือ comfort zone ของผมเลยนะ

 

 

แล้วตอนห้าทุ่มกว่าๆผมกับมันสองคนก็มานั่งโง่ๆในผับแล้วส่วนคนอื่นๆไม่ว่างกับขี้เกียจมากันเพราะเราไปชวนมันกะทันหัน ความรู้สึกตอนนี้ไม่ได้ต้องการอะไรเป็นพิเศษนอกจากมาเมาเลย

 

ผมทำยังกับคนอกหัก

 

 

เออช่วงก่อนหน้านั้นมึงไม่ค่อยตอบข้อความพวกกูเลยนะ ติดใครป่ะคนในทวิตงี้

 

 

               รู้ดี...

 

 

แล้วกูก็มาตอบปะล่ะ บางทีก็อยากจะดองบ้าง

 

อ่า นึกว่าติดใครผมส่ายหัวให้กับมันก่อนจะดื่มด่ำไปกับบรรยากาศ

 

กูว่าหอยแม่งสุดแล้วว่ะ สาวดีๆทั้งนั้น

 

“...”

 

ผู้ชายก็สเปคมึงเลยนี่ ... มองอะไรวะ ปุนมันเจื้อยแจ้วไปเรื่อย ผมก็กวาดสายตาตามมันไปบ้างจนไปสะดุดกับใครบางคน ที่...

 

กูเมาแล้วปะวะ

 

 

คุ้นๆ

 

 

 

บอนมองออกไปทางประตูเข้ามา เขารู้สึกคุ้นๆหน้าคนที่กำลังเดินเข้ามา มีเสียงปรบมือด้วย ก่อนที่จะไม่ทันได้คิดอะไรมาก อุปกรณ์ที่ถูกจัดเตรียมบนเวที แสงสีที่เริ่มเปิดขึ้น แล้วบอนก็รู้ในทันใดนั้น

 

 

รู้จักเหรอ

 

จำเพลงที่เคยให้ฟังได้มั้ย

 

“...อ่อ คนนี้เหรอเพลงที่มันบอกเห็นมันทั้งแชร์ลงทวิตเตอร์ และในสตอรี่อินสตราแกรมอยู่หลายหน

 

อืม ใช่ กูก็พึ่งเคยเจอตัวจริง

 

เพลงที่ผมชอบและมักจะแนะนำให้มันฟัง กับคนที่อยากคุยด้วยที่สุด

 

 

เสียงดนตรีแรกเริ่มขึ้นมาแล้ว ผมไม่ได้ฟังที่ปุนมันพูดต่อแต่กลับสนใจและจดจ่ออยู่กับคนบนเวทีและเพลงที่ฟังอยู่เป็นประจำ

 

ผมฮัมเพลงตาม คนในที่นี่ก็ดูให้ความสนใจไปที่เขา รวมทั้งผม...ปุนก็ด้วย

 

เขาสูงมากเลยแล้วยังโดดเด่น ภายใต้บีนนี่นั้นไม่สามารถกลบออร่าของเขาได้เลยซักนิด แม้จะพึ่งเคยเจอจริงจังครั้งแรก ลืมไปหมดเลย

 

 

 

 

ทำอะไรอยู่เหรอ

ส่วนพี่

ฟังเพลงเราอยู่

 

ร้องสดดีจังเลยนะ

 

 

 

 

 

ผมกลับราวๆตีหนึ่ง ก่อนเขาจะแสดงจบและแม้ไอ้ปุนมันจะยังสนุกอยู่ แต่ผมง่วงแล้วน่ะสิแถมยังขี้เกียจจะอยู่ต่อและเลี่ยงการเผชิญหน้า หากมัน...จะเกิดการบังเอิญขึ้นอีกครั้งจริงๆ

 

ทำอย่างกับเขาจะรู้กและจำผมได้กับคนที่พึ่งแลกไอจีกันไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

 

 

 

 

หมายความว่าไงครับ ?

ร้องสด

พี่มาฟังเหรอ

 

ขอบคุณที่พี่ยังฟัง

แต่ว่า

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

ไม่อยากคุยแล้วเหรอครับ

 

ถ้าเงียบแบบนี้ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าผมไปทำอะไรให้

บอกได้มั้ย

ผมจะได้อธิบายถูก

 

แต่ถ้าจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ ก็ไม่เป็นไรครับ

 

 

 

ข้อความที่ถูกส่งมาเว้นอยู่ราวสองถึงสามนาที ใจผมเต้นแรงกับประโยคของเขา มันควรจะจบแบบที่ผมคิดเอาเองแต่ผม..ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย แล้วผมทำอะไรได้บ้าง

 

ผมต้องตอบและบอกเขาไปอย่างนั้นเหรอว่าผม...หวงเขา ทั้งที่ไม่มีสิทธิ ทั้งที่คุยกันยังไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ

 

ผมมีสิทธิอะไร มีสิทธิอะไรที่จะบอกไปแบบนั้น

 

 

 

 

ขอโทษนะ

มันไม่รู้จะบอกออกไปยังไง

ไม่ใช่ความผิดอะไรของชนะนะ

แต่เป็นเพราะพี่เองนั่นแหละ

 

 

ครับ

 

 

 

 

จบแล้วแหละ

 

ใจผมกำลังสั่นเพราะความรู้สึกเฟลที่เขาตอบกลับมาแค่นั้น แต่ไม่เป็นไรถ้าเขาเลือกจะจบบทสนทนาให้มันจบที่เขาแบบนี้ยังดีกว่าแบบที่ผมยังไม่ได้ตอบกลับเขาแต่ก็รอโอกาสที่จะทักไปชวนคุยได้อีก ถ้าการที่เขาเลือกปิดมาแบบนี้ก็เท่ากับผม หมดโอกาสที่จะกล้าไปคุยกับเขาต่อ ใช่สิ ใครจะกล้าเข้าไปทำให้เขาอึดอัดอีก

 

 

ผมคว่ำโทรศัพท์ลงกับโต๊ะและเลือกหันไปหยิบมันมาอีกครั้ง ทั้งที่พยายามลดมัน ควันของมันกำลังคละคลุ้งไปทั่วระเบียงคอนโด ดีที่ห้องข้างๆย้ายออกไปแล้ว ไม่งั้นคงไม่โวยโดนด่า

 

ไม่แน่ใจว่ามันกี่โมงกี่ยามเข้าไปแล้วที่ผมนั่งทบทวนความรู้สึกนึกคิดของตัวเองอยู่จนตอนนี้

 

ตอนที่พระอาทิตย์กำลังจะโผล่พ้นขอบฟ้า...

 

 

 

ถ้าสบายใจจะบอก

ผมรอฟังนะครับ

 

 

 

ผมล็อคมันแล้ว แต่เขาเปิดมันเข้ามาได้เสมออยู่ดี

 

 

 

sent a photo

 

 

พี่

วันนั้นมาดูด้วยเหรอครับ

ไม่บอกอ่ะ

 

 

 

 

               จากสตอรี่ที่อีกฝ่ายแคปมา ใช่...ผมตั้งใจลงย้อนหลังเพราะก็หวังให้เขาทักมาแบบนี้นั่นแหละ

 

 

 

บังเอิญน่ะ

ตกใจเหมือนกัน

ที่เป็นนาย

 

 

 

ผมกำลังยิ้ม

 

 

 

อยากเจอพี่อ่ะ

ตัวเล็กแน่เลย

ผมไปอีกวันที่ 12

ขอเจอได้มั้ยครับ

 

 

จู่ๆก็ใจเต้นรัวเหมือนคนมาตีกลองอยู่ข้างใน ถ้าได้เจอกันจริงๆ มันจะยิ่งยากกับ

 

... ใจ ผมมั้ยนะ

 

 

               แต่ก็คิดว่าตัวเองคงไม่พร้อม ผมบอกปฏิเสธเขาไปโดยบอกว่าไว้โอกาสหน้า ชนะเองก็บอกว่าตัวเองไปเล่นที่นั่นเป็นประจำ ถ้าผมจะไปอีกฝ่ายก็จะถือโอกาสเลี้ยงซะเลย

 

               อ่า เด็กคนนี้นี่นะ... มันหายได้ง่ายๆเลยมาจากเขาและดีขึ้นเพราะเขา

 

 

               ความจริงแล้วผมเป็นคนคิดมาก นิดๆหน่อยๆก็จะเก็บมาคิดให้รบกวนจิตใจไปแบบนั้นแม้แต่เรื่องที่มันอาจจะดูเล็กๆ ผมก็เอามันมาคิดเล็กคิดน้อยได้อยู่ดี บางทีก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองควรไปพบแพทย์บ้างดีมั้ย

 

               แต่ประโยคที่เหมือนเขาขอผู้หญิงในสตอรี่เขาเป็นแฟนก็ยังรบกวนจิตใจผมอยู่ดี ทำไมวะ ผมชอบเขาแล้วเหรอ...

 

 

 

               สุดท้ายเพราะยังอยากคุยด้วย ผมเลยพยายามอย่างหนักในการที่จะเหมือนรั้งเขาไว้ หาอะไรมาคุย แชร์ทวิตตลกๆ รวมไปถึง

 

 

มีใครบอกป่ะว่าพี่เหมือนหมาอ่ะ

ลูกแมวด้วย

 

ยังไง..

 

เนี่ย

 

 

ชนะแชร์ทวิตรูปน้องหมาเด็กโกลเด้นมาให้อีกฝ่าย ก่อนที่บอนจะขำออกมา

 

 

 

น่ารักอ่ะดิ๊

 

 

ค้าบ

ก็น่ารัก ^_<

 

อีโม5555555555555555

 

 

มันดี...จนไม่อยากให้ถึงวันที่เราต้องเลิกคุยกัน หรือคุยกันน้อยลงเลย

 

ไม่อยากให้ต้องมีวันนั้นเลย

 

 

 

 

 

 

               ความจริงแล้วบางทีคนเรามักจะหลีกเลี่ยงสิ่งที่รบกวนจิตใจ แต่ก็ยังคงมีบางกลุ่ม...ที่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้างแต่ก็ยังเลือกที่จะเดินเข้าไปหามัน

 

อืม ผมเห็นเขาลงรูปคู่กันในสตอรี่อีกครั้ง ความรู้สึกที่คิดว่าคงทำเฉยๆได้ กลับทำไม่ได้แม้จะทำเป็นปัดผ่านไปเร็วๆไปอย่างงั้น ถ้าจะให้หลับตาดูใครมันจะไปทำทัน

 

 

บางอย่างไม่น่าไปอยากรู้เลย

 

1s

 

 

               Retweeted by Chana

 

 

เขารีทวิตผม ผมถอนหายใจแล้วปิดมันลงไม่รู้ตัวเองกำลังคาดหวังกับอะไรอยู่ ไม่อยากให้มีความคิดแบบนี้เกิดขึ้นเลย ผมเลยคิดว่าการเงียบไปก่อน คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้ ตอบอะไรไปก็ไม่วายจะมีแต่ความหงุดหงิดที่มาจากตัวเองและไปทำลายความรู้สึกคนอื่น

 

และมัน...เกือบจะดีขึ้นแล้วแท้ๆ

 

 

 

 

“กูเอานักเก็ต”

 

“เค ซิมมึงเอาไรอีกมั้ย” ตอนนี้เกือบจะเที่ยงคืนผมนอนไม่หลับ เลยได้คอลคุยกับเพื่อนทั้งกลุ่มแล้วก็ตกลงกันที่จะออกมาหาอะไรกินในเวลานี้เลย คงเพราะคุยกันนานไปทั้งคอแห้งทั้งหิวเลย

 

“โค้ก รีฟิล”

 

“แดกของหนักๆท้องบ้างเหอะ”

 

“หินหนึ่ง”

 

ผมหันไปมองค้อนใส่มันไปทีโทษฐานกวนเบื้องล่างเพราะเรามัวแต่ลีลากันอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ร้านฟาสฟู๊ดชื่อดัง แต่พนักงานสาวก็ยังยิ้มแย้มบริการเป็นอย่างดี

 

เอาพายข้าวโพดเพิ่มเป็นสองที่ด้วยครับ

 

 

               ผมให้ไอ้ปุนเป็นคนไปยกถาดมาเมื่อเสียงเครื่องดังเตือนเพราะถึงคิวเรา

 

“เออ อยากไปเที่ยวว่ะหาทริปคูลๆกันมั้ย”

 

“อยากไปญี่ปุ่น”

 

“โควิดค้าบ ไอ้เชี่ย” พูดออกมาก็อยากร้องไห้อยากไปเที่ยวที่ไกลๆอากาศดีๆจะแย่

 

“คูลๆ? เชียงใหม่มั้ยมึง”

 

“ได้นะ ถ้าจองปลายปีอากาศคงเย็นแล้ว”

 

“สน” ปุนยกมือขึ้น

 

“กู” บอนเองก็ยกมือขึ้นมาน้อยๆ

 

“โอเค ดีล หาที่พักเลย”

 

แล้วทริปเชียงใหม่เราก็เกิดขึ้นหลังจากคุยกันไม่ถึงสิบนาที

 

“สรุปไปยี่สิบเอ็ดมกรานะ ตั๋วดีอยู่ขอเวลากูเคลียร์งานด้วย”

 

“เออค้าบ กูว่างงานไปวันไหนก็ได้”

 

สั่งพายมาสองอันก็ยังเก็บไปกินห้องอีกเหรอปุนหันมามองเพื่อนที่ช่วงนี้ดูมันแปลกๆ

 

ก็กูอิ่ม

 

บอกหิวแต่กินเท่าแมวดม

 

 

               ทำไมเวลารู้สึกอะไรแบบนี้แล้วมันกินข้าวไม่ลงนะ ไม่อยากอาหารเลย เป็นเพราะมันคือความเครียด ? แบบนั้นเหรอครับ

 

 

               ผมคงคือคนกลุ่มนั้น กลุ่มคนที่เลือกจะดึงดันเข้าไปรับรู้และเหมือนตามตื้อเขาทั้งๆที่เขา...มีแฟนแล้ว

 

 

 

อยากฟังเพลงรักจากนายบ้าง

 

 

ก็มีแต่งๆอยู่นะพี่

แต่เหมือนมันยังไม่ได้มู้ดอ่ะ ยังไม่อิน

 

 

คนที่มีความรักบอกว่าไม่มีมู้ดอ่อ

นึกว่าจะอิน

 

 

เขาไม่ได้ตอบกลับมาในตอนนี้ในขณะที่ผมตอบกลับแทบจะทันทีในวินาทีเดียวกัน ไม่เป็นไร ผมเอาแต่บอกตัวเองเหมือนเดิม ไม่ได้อยากไปงี่เง่าใส่เขาอีกแล้ว

 

บางทีเขาคงจะรู้สึกเบื่อแล้วหรือเปล่า

 

 

 

ไม่เกี่ยวมั้งพี่

 

 

 

ผมเลยไม่ได้ตอบอะไรออกไปอีก แต่หันมาเปิดโน๊ตบุ๊คเพื่ออัพเดทเรซูเม่สมัครงานอีกหน จะไม่มีกินอยู่แล้ว ความจริงเราควรเอาเวลาที่คิดมากเรื่องไร้สาระมาคิดหาหนทางให้กับชีวิตของตัวเองคงจะดีกว่า

 

 

บอนที่หลับคาไอแพดหลังจากที่ดูหนังเมื่อคืน สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะโทรศัพท์ที่สั่นไม่หยุด

 

 

“อะไรวะ”

 

(กูมีงานให้ช่วย ค่าใช้จ่ายคุยกันเคนะ กูทำไมทันละ)

 

“อ่อได้ แต่จะให้ทำอะไรวะ”

 

(ทำประวัติกู มึงทำดีอ่ะ นะๆ)

 

“เออ ไม่ต้องให้กูก็ได้เดี๋ยวทำให้ เอาไปให้ลูกค้าเหรอ”

 

(ใช่ ไม่เป็นไรมึงนิดๆหน่อยๆกูอยากให้ ค่าผลงานเอาไปเหอะ)

 

พวกมันนี่จริงๆเลย น่ารักกันเก่งแต่ก็ตีกันเก่งเหมือนกัน มันนัดผมออกไปคุยงานแต่ผมขอเป็นพรุ่งนี้เพราะรู้สึกเบื่อๆอยากอยู่เฉยๆทั้งที่ปกติก็อยู่เฉยๆไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว

 

 

 

                                                                                                                                                              

 

“แดกบ้าง เขี่ยอยู่ได้” อาร์ทมันกระทุ้งศอกใส่ผม มันคงเห็นว่าผมเองเอาแต่เขี่ยหมูสับของผัดกะเพราที่ตัวเองพร่ำบอกว่าชอบกินหนักหนา

 

วันนี้มันนัดผมออกมาคุยรายละเอียดงานที่มันบอกไว้ แล้วก็ถึงแม้ผมเองจะลองยื่นไปหลายบริษัทแล้วก็ตามแต่ก็ยังไม่ได้รับฟีดแบ็กอะไรตอบกลับมา ... ชีวิตมันดิ่งจังครับ แต่ก็นั่นแหละในชีวิตที่มองว่ามันมีแต่ความบัดซบแต่ในความบัดซบก็ยังมีมิตรภาพที่ดีอยู่ด้วย ยังมีพวกมันที่คอยหางานมาให้ช่วยทำให้พอมีเงินจ่ายค่าห้องค่าน้ำมัน

 

“อิ่ม”

 

“มึงผอมลงอ่ะ เครียดปะวะ”

 

“...ด้วยมั้ง แต่เรื่องงานก็ยื่นๆไปหลายที่อยู่”

 

“เออแล้วก็รอก่อนนะที่กูไปคุยให้อ่ะ น่าจะไม่นาน” มันชวนผมไปทำงานตำแหน่ง sales ด้วย ทั้งที่มันก็รู้ว่าผมน่ะพูดไม่รู้เรื่อง

 

“หรือมีอะไรที่กูไม่รู้” อาร์ทมองเพื่อนที่เอาแต่กะพริบตาปริบๆหลังถามออกไป

 

“เออ ทำยังกับคนอกหัก”

 

“ซึมๆ”

 

ใครจะรู้ว่ามันเป็นอะไร มันไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ก็ตักข้าวขึ้นมาเข้าปากแบบนับเม็ดได้ หน้าตาดูไม่สนใจโลก คุยๆอยู่บางทีก็เหม่อ

 

“อ่ะ โอวัลตินเย็นแดกไป” เห็นมันเหมือนจะกินอะไรไม่ลง อย่างน้อยกินอะไรหวานๆลงไปหน่อยน่าจะดี

 

“หมดหล่อแล้ว สาวเมินหมดทำเสียหน้าแก็งสเมิร์ฟได้ไง”

 

บอนหัวเราะออกมาได้ แต่ก็ฝืนนั่นแหละ เบื่อความรู้สึกแบบนี้ชะมัด

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายแล้ว มันมาเดินทางถึงขนาดนี้ถ้าหากเลือกย้อนกลับไปได้ ผมก็คงทักเขาไปอยู่ดี

 

แต่คงเลือกไม่รู้สึก....ซึ่งผมคงทำไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ

 

 

พี่บอน

ผมว่า

 

 

บอนมองแจ้งเตือนที่แสดงขึ้นมาตอนที่เขายังอยู่ในทวิตเตอร์ มันดีแค่ไหนที่ทวิตเตอร์ยังเป็นแอพลิเคชั่นเดียวที่ไม่ได้แสดงว่าเรากำลังออนไลน์อยู่

 

ไม่งั้นคงแย่น่าดู...

 

เขาคงรู้ว่าผมรับรู้ทุกข้อความของเขา แต่เลือกจะไม่ตอบออกไป

 

 

หายไปอีกแล้ว

ไม่พอใจอะไรบอกมาได้เลยนะครับ

พี่เป็นแบบนี้อีกแล้ว

 

 

ใจผมหล่นวูบ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองน้ำตาไหลเพราะกำลังน้อยใจอะไรไม่รู้ เขาไม่ได้ทำอะไรให้เลยด้วยซ้ำเพราะมีแค่ผมที่เลือกจะเข้าไปรับรู้และรู้สึกไปเองกับสิ่งที่เขาคงทำให้ทุกคน

 

ผมทิ้งมันไว้แค่นั้น ตัดสินใจแล้วที่จะอยู่เฉยๆแบบเดิม นานหน่อยกว่าจะหายรู้สึก แต่เดี๋ยวก็คงทำได้เองจะต้องกลับมาเป็นปกติเหมือนครั้งแรกที่ทักเขาไปให้ได้...ในซักวัน

 

น่าจะราวอาทิตย์กว่าๆที่ผมจมอยู่กับการหางาน ออกไปสัมภาษณ์และยุ่งๆกับการหาที่พักและจองตั๋วเครื่องบินให้เพื่อนๆเพราะพวกมันไม่ว่างมีแค่ผมที่ยังพอว่างคนเดียว พอได้ทำอะไรหลายอย่างเลยทำให้ความรู้สึกบางอย่างเริ่มจางไปทีละนิด

 

ทีละนิด

 

 

 

ผมไม่ได้คุยกับเธอแล้วนะพี่

 

 

 

 

               เพราะแจ้งเตือนที่โชว์ขึ้นมาทำให้บอนอดแปลกใจไม่ได้ ไม่ได้คุยกันแล้ว...เลิกกันแล้วทั้งที่พึ่งคบกันไม่นานอย่างนั้นเหรอ ทำไมนะ...

 

               แต่ที่น่าห่วงก็คงเป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่า บอนจึงตัดสินใจรีบตอบกลับ

 

 

 

โอเคหรือเปล่า

 

 

555555555555

โอเคแล้วมั้งครับ

ความจริงก็สามวันได้แล้ว

อยากทักไปเล่าให้พี่ฟัง แต่กลัวพี่ไม่อยากคุยแล้ว

 

ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกแบบนั้น

แต่นายอ่ะคุยกันดีๆแล้วใช่มั้ย

บางอย่างตัดสินใจเร็วไป จบกันเร็วไป

มันจะต่อกันยากนะ

ไม่ได้อยากยื้อแล้วครับ

 

 

 

            ผมก็ไม่ได้อยากเข้าไปรู้เรื่องของเขามาก แค่ที่เขามาบอกให้ผมรู้ก็อาจจะแปลว่าเขาไว้ใจผมในระดับหนึ่ง

 

 

 

            ยังไงก็นอนได้แล้วนะดึกมากแล้ว

กินข้าวเยอะๆ อย่าเครียด

พี่รอฟังเพลงใหม่เสมอนะ

 

 

 

 

              

               กลายเป็นว่าคืนนั้นเราคุยกันต่อจนเกือบรุ่งเช้า เขาขอไลน์ผมเราเลยได้คอลกัน ชนะชวนผมไปที่ oyster club หรือร้านหอยที่ผมชอบเรียก เขาบอกว่าขอนัดเจอหรือเรียกได้ว่าขอบังคับให้มาเจอ ซึ่งผม

 

               .... ตอบตกลงไปแล้ว

 

               บางทีก็ไม่เข้าใจตัวเอง ทำเหมือนความรู้สึกที่ผ่านมามันไม่เคยเกิดขึ้น ไอ้ความรู้สึกหวง พวกนั้นน่ะ

 

 

 

               สามวันหลังที่มีไลน์กันผมและเขาก็ดันมีเรื่องให้ได้คุยกันได้ทุกวัน วันละหลายชั่วโมง ผมเองก็อยากจะเจอตัวจริงเขาจะแย่แล้วเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

ผมมาถึงหอยแล้วตอนนี้ ครั้งนี้เลือกมาคนเดียวไม่ได้บอกใครเลย วันนี้ดูคึกคักคงเพราะเป็นวันศุกร์สิ้นเดือนที่เงินเดือนออก ที่ประจำของผมไม่ได้มีใครจับจอง มันคือที่ๆอยู่มุมเสา แน่ล่ะใครอยากจะมานั่งให้เสาบัง

 

...ผมเองนี่แหละ

 

อืม ตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้เจอกันจริงๆ แต่ถ้าเอาความจริงแล้วมันตื่นเต้นมากเกินจนล้นปรี่ วันนี้ผมใช้เวลาเลือกเสื้อผ้านานกว่าปกติ ทั้งๆที่สุดท้ายตอนนี้ผมก็ใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ซีดๆขาดๆ กับรองเท้าหนังธรรมดา ผมสีขาวที่พึ่งไปทำมาเสร็จสมบูรณ์เมื่อตอนกลางวันที่ทำแล้วโคตรแสบหนังหัวแต่ผลลัพธ์ผมค่อนข้างภูมิใจ นี่ยังไม่มีใครได้เห็นเลยนะแม้แต่ไอ้พวกเพื่อน ผมคาดว่าเขาจะเป็นคนแรก

 

 

 

 

ห้ามขยับนะครับ

 

 

 

 

ฝ่ายชนะที่เดินเข้ามา เขาเห็นใครบางคนไกลๆและดูคุ้นแต่ไม่ได้แน่ใจนัก พอจังหวะที่อีกฝ่ายหันมองไปอีกฝั่งแล้วได้เห็นมุมข้างนั้น ... ผมสีขาว ?

 

พี่บอนจริงๆ

 

ตัวเล็กแค่นั้นแต่ใส่เสื้อโอเว่อไซส์ตัวใหญ่ ดูแสบและดื้อไม่เบาเลยนะ

 

 

 

บอนที่เห็นข้อความนั้นก็ได้แต่ยิ้มออกมา เผลอนั่งนิ่งรออะไรบางอย่างอยู่กับใจที่เริ่มเต้นโครมครามเมื่อรู้สึกว่าใครซักคนมายืนอยู่ข้างๆ

 

 

มาคนเดียวเหรอครับ”

 

 

ไม่ใช่เขา...

 

 

เอ่อ เดี๋ยวเพื่อนมาครับ”

 

ให้ผมเลี้ยงนะ” ใครก็ไม่รู้ขยับเข้ามาใกล้ผม

 

 

แม่ง

 

 

อ่า ขอโทษนะครับช่วยหลบไปหน่อย”

 

 

เดี๋ยวนะ... และก็เป็นเขา

 

ชนะ

 

เขาจริงๆ

 

 

ผู้ชายคนนั้นเดินออกไปทันทีเมื่อคิดว่าไม่ควรเล่นด้วยแล้ว บอนไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ

 

 

ไงครับ”

 

เขาสูง สูงมากตอนที่ยืนอยู่ต่อหน้าผมตอนนี้

 

ผมหล่อขนาดนั้นเลยอ่อ ยืนจ้องตาไม่กะพริบเลย”

 

สองมือที่ยื่นโบกมาข้างหน้าคนที่ตัวเล็กเท่าเม็ดพริก พอมาเจอใกล้ๆแล้ว...

 

ลูกหมาจริงๆด้วย” ย่อตัวให้เสมอกับใบหน้าที่เล็กเท่าฝ่ามือตัวเองเอง

 

 

เห้ยพี่ ฮ่า”

 

 

ผม...ทำไมเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้

 

 

เอ่อ คือ หวัดดีนะ ม..เมื่อคืนนอนน้อยตาค้างเลย”

 

บ้า โคตรบ้าเลยผม พูดก็ไม่รู้เรื่องแล้วยังพูดบ้าอะไรไปอีกก็ไม่รู้ อีกฝ่ายขำใหญ่เลยอ่ะ

 

อีกห้านาทีผมต้องขึ้นแล้ว .. อย่าพึ่งไปไหนนะครับ”

 

อ่า”

 

ห้าม หนี กลับ ก่อน” บอนยืนกะพริบตาปริบๆ หลังจากที่อีกฝ่ายเน้นทุกคำพูดแบบนั้น

 

 

ตัวจริงของเขานั้นพอยิ่งได้มองใกล้ๆแบบนี้แล้ว โคตรหล่อเลยเอาจริงๆ

 

 

หลังจากที่นั่งประจำที่ของตัวเองแล้ว ใช่ครับ ที่หลบมุมเสาของผมที่ผมเคยนั่งแอบมองเขาคราวก่อน วันนี้รู้สึกหงุดหงิดชะมัดที่มันจะทำให้ผมมองเขาไม่ชัดในวันนี้ แต่จะย้ายไปด้านหน้าแน่นอนว่าเต็มหมดแล้ว

 

อีกอย่าง เขินด้วยแหะ

 

 

พี่ มีคนฝากมาให้ครับ” งงสิครับ และเด็กคนนี้คงรู้ว่าผมสงสัยเลยพยักพเยิดไปหาคนที่อยู่บนเวที

 

ขอบคุณครับ”

 

ผมกระดกน้ำสีอำพันในมือหมดรวดเดียว อ่า รสชาติดีแหะไม่รู้เลยว่ามันคือแอลกอฮอลล์ที่เรียกว่าอะไร จะว่าไปก็ดื่มง่ายชะมัด ก่อนที่แสงไฟจะค่อยๆหรี่ลง เสียงเครื่องดนตรีกำลังเริ่มขึ้น และเสียงของเขาที่ผมคุ้นเคย

 

 

 

สองวันที่แล้ว

 

พี่ๆ ขอ top 3 เพลงผมที่ชอบหน่อยสิครับ

 

 

blue , how are you , lose control

 

 

อกหักยกแผง

 

 

เดี๋ยว เพลงนายมีแต่เพลงอกหักมั้ยก่อน

 

55555555555555555

 

 

 

 

 

 

เพลงแรกที่ผมจะร้องเป็นเพลงที่ผมมักจะเก็บไว้ร้องสุดท้ายตลอด แต่วันนี้เราจะใช้มันเป็นเพลงแรกสำหรับคืนนี้....”

 

“...”

 

Blue ครับ”

 

เขาร้องมันในเวอร์ชั่น acoustic ผมกำลังตั้งใจฟังอยู่ตรงนี้และมันมืดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังน้ำตาคลอเพียงเพราะชอบเสียงและการร้องสดของเขาที่ทำให้ประทับใจได้เสมอ ไม่รู้มีใครเป็นมั้ยครับเวลาที่ชอบฟังเพลงไหนมากๆมันจะอินและประทับใจจนอยากจะร้องไห้เป็นพิเศษ...เพลงของชนะเป็นหนึ่งในนั้น

 

และไม่รู้ว่าผมจะคิดไปเองมั้ยมีจังหวะที่เราได้สบตากันแต่ก็แค่ไม่กี่วินาที เขาคงเห็นว่าผมอยู่หลังเสาตรงนี้

 

 

ผมดื่มไปจนมึนนิดหน่อย บางจังหวะก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดคลิปในท่อนที่ชอบ อยากจะอัพลงสตอรี่และแท็กเขา อืม ผมเอาลงไปแล้วด้วยไม่แน่ใจว่าสติเต็มร้อยหรือเปล่าแต่ก็คิดว่าไม่

 

 

 

punpakorn

 

เห้ย

ไม่ชวน

กูโกรธ

แต่แหม่ ไปดูผชเหรอวะ55555555

 

 

 

เป็นปุนคนแรกที่ทักสตอรี่มาแบบไม่ต้องคิด ก็จริงที่ผมไม่ชวนพวกมันเลย

 

 

เงยหน้าขึ้นมาอีกที อีกคนก็ปิดการแสดงเรียบร้อยไปแล้วเขาเดินลงจากเวทีแต่ก็มองไม่เห็นว่าเขาเดินไปทางไหนต่อ

 

ลืมกันหรือเปล่าวะ

 

ถ้าแบบนั้น ผมเลยคิดว่าคงจะกลับเลยดีกว่าเขาอาจจะมีธุระต่อมั้งเดี๋ยวค่อยดีเอ็มไปทิ้งไว้ทีหลัง แต่ในจังหวะที่กำลังจะก้าวเดินออกไปจากที่เดิม

 

 

เห้ยพี่ เดี๋ยวๆๆ” เขาวิ่งมาคว้าแขนผม ก่อนที่จะปล่อยออก

 

ขอโทษครับ เจ็บมั้ยพี่”

 

ไม่ๆๆ คือ นึกว่าจะกลับไปแล้วน่ะ”

 

จะกลับได้ยังไก็นัด..”

 

ห๊ะ” เพราะเสียงรอบข้างที่ดังขึ้นมาทำให้บอนไม่ได้ยินที่ชนะกำลังพูดเลย บอนเลยขยับตัวเข้าไปใกล้

 

พี่ไม่ได้ยินอ่ะ”

 

ชนะที่อ่านปากอีกคนได้ เลยถือวิสาสะจูงมือให้เดินตามกันออกมา โดยที่คนถูกพาออกมาก็งงไม่น้อยเลย

 

 

“...”

 

“...”

 

เงียบเลยตรงนี้”

 

 

แน่ล่ะ ชนะเล่นพาเดินออกมาไกลจากหลังร้านอีก

 

 

ที่ผมเลี้ยงอร่อยมั้ยครับ”

 

เออ อร่อยดีๆ ซัดไปหลายแก้วเลยอ่ะ”

 

นี่กี่นิ้ว” อีกฝ่ายชูมาสามนิ้วแล้วสะบัดไปมา

 

สิบ”

 

ผมเลยขำออกมาด้วย ไม่ได้เมาซักหน่อย

 

ตอนนี้ก็ตีหนึ่งไปแล้ว ยังไม่ง่วงเลยแหะ ผมกับเขายังนั่งมองหญ้าที่อยู่ข้างหน้ากันอย่างเงียบๆแต่ไม่ได้อึดอัดอะไร ที่จริงผมเองก็มีเรื่องอยากจะถามอยากจะคุยเยอะเหมือนกันแต่ก็ไม่กล้าเท่าไหร่ ตัวจริงกับคนในทวิตอย่างผมต่างกันชะมัด

 

อากาศเย็นแล้วเนอะพี่ หนาวมั้ย

 

ไม่ๆ โอเคเลยพี่ชอบอากาศประมาณนี้ หนาวไปก็อาบน้ำลำบากบอนพูดไปหัวเราะไปพร้อมมือที่เริ่มดึงหญ้าเล่น...

 

แล้วชนะล่ะ ตรงนี้…”

 

 

บอนจิ้มไปที่กลางอกค่อนไปทางซ้ายของตัวเอง ที่ๆเป็นพื้นที่ของหัวใจ แต่ความจริงแล้วทุกอย่างที่ดำเนินไปและทุกอย่างที่มันรู้สึกมันฝังลึกอยู่ที่สมองต่างหาก

 

 

เป็นยังไงบ้าง

 

               ชนะก้มหน้าลงก่อนจะยิ้มและเงยหน้ามองคนเป็นรุ่นพี่ข้างกาย

 

มันตอบมาว่าสบายดีครับ ไม่ได้คิดอะไรแล้วว่างเปล่าเหมือนหัวสมองตอนนี้

 

 

ผมชอบตอนไม่ได้คิดอะไรแบบนี้นะครับ นั่งว่างๆไม่ต้องคิดอะไรดูโง่ดี

 

“…”

 

หรือปกติก็โง่อยู่แล้วนั่นแหละ

 

อย่าดูถูกตัวเองดิ นายเก่งจะตาย

 

“…”

 

พ่อแม่คงภูมิใจนะชนะที่นายชนะเพื่อนมาเกิดได้

 

พี่ ฮ่าๆ

 

เอ่า ก็หรือไม่จริง

 

 

 

               เขากำลังมองหน้าผมอยู่ ถ้าเป็นในหนังในละคร ฉากต่อไปเขาคงจูบผมแต่นี่มันเรื่องจริงไง อ่า แล้วผมมาคิดทำไมวะเนี่ย

 

               บอนเผลอทึ่งหัวตัวเองจนชนะเอ่ยปากถาม

 

 

อ่อ พี่คันหัว

 

ปากพี่ สวยดีนะ

 

หา ดื่มมา…”

 

 

 

mmmh

 

 

 

 

 

 

 

แค่จูบแล้วแยกย้าย ไม่ใช่เรื่องปกติหรอกเหรอครับ?

 

ใจง่ายไปป่ะวะผม..

 

 

บอนนอนมองเพดานห้องตัวเองจนเวลาผ่านไปนานหลายนาที เกือบผ่านไปอีกชั่วโมง เขาพยายามสะบัดหัวไล่ความคิดและความรู้สึกแบบนี้ให้ออกไป แต่นอกจากมันจะเอาแต่คิดซ้ำๆ เขาก็รู้ตัวเลยว่าทำอะไรไม่ได้

 

ถ้าไม่เมาก็คงไม่เกิด ... ไม่สิ เขาคอแข็ง ไม่ได้เมาเลยซักนิด ชนะเองเขาก็ไม่ได้เมานี่หน่ามันคงแค่เผลอกับอารมณ์พาไปแบบนั้นเหรอ

 

 

โว้ยยยยยยยยยยยยยยยย”

 

 

เขาสะบัดหัวแรงๆแล้วลุกไปอาบน้ำ เดินเช็ดผมออกมาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่สั่นกระทบกับผ้านวมตัวเอง

 

 

my chana

 

 

ผมต้องไปเปลี่ยนชื่อที่เมมไว้แล้วแหละครับ เฮ้อ

 

 

ไง..”

 

(อรุณสวัสดิ์ยามเช้า เหล่านกกาโบยบินครับ)

 

 

ผมหัวเราะ

 

 

(แฮงค์มั้ย)

 

ม่ายยย”

 

ปลายสายเองก็หัวเราะก่อนความเงียบจะเข้าครอบคลุม เขาไม่รู้หรอกว่าผมกำลังยิ้มกว้างอยู่

 

 

(อย่าลืมกินข้าวนะพี่ กินเยอะๆตัวเล็กแค่นั้น)

 

“...พาไปกิน ได้ปะล่ะ”

 

เชื่อเถอะ เหมือนผมพูดออกไปโดยไม่ได้คิดอะไรเลย ปากไวชะมัด

 

(เดี๋ยวไปรับ)

 

ล้อเล่น พี่หากินแถวนี้ดีกว่า ขี้เกียจน่ะ”

 

(เอ่า)

 

ไว้พี่ไปตอบดีเอ็มนะ”

 

(ไลน์ด้วย ไดเร็กไอจีด้วย)

 

เดี๋ยวๆๆ”

 

 

ผมหัวเราะ ก่อนที่เราจะคุยกันต่อนิดหน่อยแล้ววางสายกันไปตั้งแต่เรื่องที่ผมแท็กสตอรี่ไอจีเขาไป มาแซวว่าผมแอบชอบหรือเปล่าเพราะตอนนั้นกรึ่มๆเล่นลงไปซะหลายคลิปเลย

 

แล้วถ้าแอบชอบจริงๆแปลว่าเขาคงรู้ใช่มั้ยครับ

 

 

 

 

 

bon

คิด

 

bbbondamood

ถึง

 

baibon

มั้ง?

 

 

 

 

ชนะหัวเราะออกมาในตอนที่ตัวเองเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นแจ้งเตือนจากหลากหลายแอพลิเคชั่นที่หน้าจอ

 

น่ารัก...ดี

 

ผู้ใหญ่คนนี้น่ะ

 

 

 

 

 

ใครจะรู้ว่าในที่สุดก็เป็นผมที่อดทนไม่ไหว ผมนัดน้องออกมากินหมูกระทะแถวอารีย์ เขาก็ยังดูดีในแบบของเขาเสื้อโคร่งๆกับกางเกงรัดรูปแหะวันนี้

 

มองไรครับ ผมหล่ออ่ะดิ” บอนพยักหน้า ก็ตอบไปตามจริง

 

เมื่อวานก็หล่อใช่ป่ะ มองตาค้างเลยอ่ะ”

 

นี่!”

 

เราเดินมาถึงร้านที่ต้องรอคิวนิดหน่อย แต่ก็ไม่นาน โชคดีได้นั่งมุมๆไม่วุ่นวายดี ชนะให้ผมเป็นคนสั่ง แน่นอนว่าผมก็จัดเต็ม

 

 

วันนี้ใส่ converse มา เท่ป่ะ” ผมแสร้งยกเท้าขึ้นมาน้อยๆเพื่อจะแกล้งเขา

 

พี่มีตรงไหนที่ไม่เท่อ่าค้าบ”

 

ประชดกูแหละเนอะ”

 

ก่อนที่หมูกระทะจะมาเสิร์ฟ ผมกับชนะก็คุยกันไปเรื่อยด้วยเรื่องรอบตัวที่เจอมาวันนี้ เช่นเขาที่บอกว่ารถติดแถวห้างดังแถวห้าแยก กับผมที่นั่งรถไฟฟ้ามาแล้วเจอคนยืนพิงเสา นิสัยคนที่แก้ไม่หาย

 

ทีหลังพี่ตะโกนขึ้นมาเลย ขอเกาะหน่อยครับ!”

 

อืม มันพูดเสียงดังด้วยและเขามองมาที่เรากันเพียบเลยนี่ขนาดหลบมานั่งมุมแล้วนะ

 

นี่...” แล้วเราก็หัวเราะออกมา

 

 

อร่อยอ่ะพี่”

 

ใช่มั้ย เห็นในทวิตเลยตาม”

 

เราพูดออกมาหลังกินหมดไปชุดนึง และกำลังจะสั่งเพิ่ม บอนเองก็ไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันเลยวันนี้เลยกินได้เยอะเลย

 

พี่เล่นมานานแล้วดิ ทวิตอ่ะ”

 

อืม หลายปีเปลี่ยนหลายแอค”

 

เอาจริงผมก็เล่นไม่ค่อยเป็น เอาไว้ลงขายเพลงอย่างเดียวเลย”

 

อย่าเล่นเยอะก็ดี บางอย่างเข้ามาเจอแล้วก็หดหู่ใจอ่ะเล่นแล้วดิ่งยังมี”

 

อะไรที่ฮีลพี่ได้อ่ะเวลาดิ่ง”

 

เพลงของนายไง”

 

ชนะที่ตั้งใจรอคำตอบก็ต้องยิ้มกว้างกับคำตอบที่ได้ยิน

 

กินฟรีเลยครับมื้อนี้ คุณชาย”

 

 

เราต่างหัวเราะให้กับทุกอย่างที่เกิดขึ้นง่ายๆ มันมีความสุขจนไม่ได้ต้องการอะไรจากกันไปมากกว่านี้

 

แต่คนเราจะไม่หวังอะไรเลยก็ไม่ใช่

 

 

 

มีรถก็ไม่ขับออกมา จะเดินมาส่งทำไม”

 

ใครจะปล่อยพี่เดินคนเดียวล่ะครับ”

 

เก่งขนาดนี้ไม่มีใครกล้าทำอะไร”

 

กลัวพี่ไปทำอะไรเขาต่างหาก” บอนชกไปที่ต้นแขนคนที่ตัวสูงกว่าไปที แต่ก็ถูกจับข้อมือไว้ได้และเราหยุดชะงักกันแบบนั้น

 

เห็นมั้ยครับ ... แค่นี้ก็ยังไม่มีแรงเลย”

 

ชนะจ้องลึกเข้าไปดวงตาเล็กๆที่สะท้อนเงาตัวเองอยู่ ก่อนที่จะปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระแล้วก้าวเดินต่อพร้อมกัน

 

 

นี่ รู้ใช่มั้ยว่าบางอย่างมันยากเกินจะหยั่งรู้”

 

เช่นอะไรครับ”

 

ความรู้สึกไง”

 

แล้วพี่คิดอะไรอยู่ล่ะครับ” บอนเผลอหัวเราะออกมาเล็กน้อย

 

ไม่รู้สิ”

 

อ้าว”

 

เราเงียบลงอีกครั้งท่ามกลางรถราที่ผ่านมาตรงนี้น้อยลง น้อยลง

 

 

ไม่รู้ก็ไม่รู้ งั้นผมขอบอกอะไรหน่อยได้มั้ยครับ

 

 

ผม ... ไม่อยากให้เราหายจากกันไปเลยอ่ะพี่”

 

“...”

 

ไม่ว่าจะในฐานะอะไร”

 

 

 

ช่วยอยู่ด้วยกันต่อไปได้มั้ยครับ

 

 

 

 

 

 

 

ในเวลานี้ที่เขาเองก็ไม่ได้มีใคร ผมก็ไม่ได้มีใคร เรื่องระหว่างผมกับชนะมันก็คงไม่มีอะไรที่จะเป็นไปได้มากกว่านี้อยู่ดี บอกง่ายๆก็คือถ้าไม่มีเธอคนนั้น ระหว่างที่เราคุยกันเขาก็คงไม่เลือกผมอยู่ดี

 

...ผมไม่ได้หวังว่ามันต้องเป็นผมหรอกในตอนสุดท้าย และแม้เขาจะรับรู้แล้วและผมเองก็รับรู้ความไม่ชัดเจนของเขา ที่อาจจะสับสน อาจจะไม่ใช่

 

ไม่เป็นอะไร

 

แค่วันนี้ยังมีเขา...ได้คุย ได้เจอกันแบบนี้มันก็ยังดีกว่าในวันนึงเราจะขาดหายกันไป

 

ผมกลัวว่าวันนึงหากเราก้าวเข้าไปในพื้นที่ของกันและกันจนเต็มตื้น มันคงยากสำหรับถ้าวันใดความสัมพันธ์ของเรามันต้องจบลง แล้วกลับมาคุยกันแบบเดิมไม่ได้อีก

 

สิ่งที่ผมกลัวที่สุด ... คือการไม่มีเขา เลยคิดว่าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เพื่อรักษาใจตัวเองที่มีเขาเอาไว้ กับความสัมพันธ์ที่ไม่เคยอยากให้มันเปลี่ยนไป

 

... มันดีที่สุดแล้ว

 

ระหว่างเรา

 

 

 

 

 

หรือบางทีเขาอาจจะคิดเหมือนผมอยู่เหมือนกัน การกลัวที่จะเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของกันและกันแบบนั้น

 

 

ทำไมนะ ถ้าเราพูดตรงๆออกมาแบบที่ถ้าเราคิดตรงกันจริงๆและกล้ากันมากกว่านี้ ... แล้วเรื่องระหว่างมันจะเป็นมากกว่านี้ได้มั้ย

 

 

 

 

 

 

ถ้าเธอไม่ได้รักกับเขา เธอจะมองฉันบ้างไหม

 

ถ้าหากเราไม่เจอช้าไป

 

ถ้าหากไม่ใช่เขา

 

... จะเป็นฉันได้ไหม

 

หรือความจริงไม่ว่ายังไง เธอก็ไม่รักฉันอยู่ดี

 

(ถามคำ – UrboyTJ)

 

 

 

 

 

 

-

 

จริงๆเรื่องนี้เราแต่งแบบไม่ได้คิดตอนจบไว้ก่อนเลยค่ะ ไม่เหมือนกับทุกเรื่อง จะเรียกว่าจบแบบปลายเปิดก็คงจะเรียกได้ว่าแบบนั้นซึ่งเปิดซะกว้างเลย  เราตั้งใจแต่งออกมาในมุมของบอนที่เหมือนตัวละครกำลังเขียนไดอารี่หรือเหมือนที่เรากำลังแต่งเรื่องนี้ออกมา มันเลยออกมาในแบบที่เป็นการบอกเล่าในฝั่งบอนเสียมากกว่า


ไม่รู้มันออกมาดีมั้ย ; - ; เราเลือกให้ความสัมพันธ์มันดำเนินไปแบบนี้ แบบที่งงๆ หน่อย จะเดินไปต่อก็ไม่รู้ได้มั้ย จะหยุดจากกันไปก็เหมือนจะทำไม่ได้ แหะๆ ดูเป็นฟิคแชทผสมบรรยายที่อาจจะดูแปลกๆมั้ยคะ สามารถบอกได้นะคะ  หากคำผิดเยอะขออภัยด้วยนะค้าบ

 

แล้วก็ไม่ได้เจอกันนานเลย ขอให้อ่านอย่างมีความสุข ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และก็ขอให้ปายุดออกไปจากประเทศนี้ซักทีนะคะ >_< ! 

 

#smileandgoCB

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,054 ความคิดเห็น

  1. #2037 Jennysupat18 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:11
    ซึมเลยดิ;-;
    #2,037
    0
  2. #1990 p.chibi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:27
    ภาษาดีมากเลยค่ะ;-;
    #1,990
    0
  3. #1989 Pupuuu_pt (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 12:27
    แงงงจบแล้วหรอ ฮือ ขอให้สมหวังนะ
    #1,989
    0
  4. #1988 benz_kanokrat (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2563 / 23:00
    แงงงน้ำตาซึมเลยยย
    #1,988
    0
  5. #1987 orangesw (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 18:55
    ความสัมพันธ์แบบนี้มีอยู่จริงๆนะ ... เข้าใจความรู้สึกโคตรๆเลยค่ะ 55555555 ความสัมพันธ์คนในแชทที่มันไม่มีอะไรชัดเจนเลย แงง ชอบอะะ ไม่เคยอ่านฟิคแล้วความสัมพันธ์เหมือนในชีวิตจริงตัวเองงง ขอบคุณนะคะคุณไรท์
    #1,987
    0
  6. #1985 SaraTantawan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 21:47
    เศร้าเลยยยยยย เราาาา🥺😫
    #1,985
    0
  7. #1984 satita43 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 23:45
    แง้ อะไรกันคับเนี่ย เส้าเฉยเลยเรา 😭
    #1,984
    0
  8. #1983 in_mink1 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 23:14
    ความสัมพันธ์เข้าใจยากแต่ความรู้สึกชัดเจนว่าซั่น
    #1,983
    0
  9. #1981 byunbx (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 14:47
    ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี่มัน ㅠㅠ
    #1,981
    0
  10. #1980 syeot (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 13:38
    บรรยากาศในเรื่องดีมากเลย ตอนจบไม่ตรงกับที่เดาไว้ แต่ก็ไม่ได้แย่ เป็นความสัมพันธ์ที่พบเจอได้บ่อยในชีวิตจริง 5555555
    #1,980
    0
  11. #1979 plapilunya (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 11:15
    เป็นความสัมพันธ์ที่เจอบ่อยมากกับคนรอบตัว อินไปหมดทุกตัวอักษรเลยค่ะ
    #1,979
    0
  12. #1978 oohbluhan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 10:59
    ดีมากๆเลยค่ะ🥺 เป็นตอนจบที่ไม่ได้คิดไว้ในตอนแรกแต่พออ่านไปเรื่อยๆแล้วเข้าใจบอนและเข้าใจการจบแบบนี้เลย ขอบคุณนะคะ💖
    #1,978
    0
  13. #1977 puiiza15 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 08:27
    มันดีมากเลยค่ะ!!!!!!! เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ💖
    #1,977
    0
  14. #1976 maomo12 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 05:32
    กับดักสุดๆ
    #1,976
    0
  15. #1975 hleb2012 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 01:34
    ความสัมพันธ์งง ๆ ที่อ่านแล้วเข้าใจดี55555
    #1,975
    0
  16. #1974 hnammean (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 00:41
    555555555555 นี้คือกับดักอะ
    #1,974
    0
  17. #1973 rinsiva (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 00:41
    ตอนต้นเรื่องหนูคิดว่ามาเล่าเรื่องของตะวไรท์เตอร์เอง อ่านๆมาเรื่อยๆก็เอ๊ะเลยค่ะ55555555555555555
    #1,973
    0
  18. #1972 Pakky_LOEY (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 00:03
    ชอบค่า ตามอ่านทุกเรื่องน้าาาาา เป็นกำลังใจให้ รอเสมอค้าบบ
    #1,972
    0
  19. #1971 prangmumi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 23:47

    เจ่บที่ตรงหัวใจ ตรงกันชีวิตมากกกกกก คุยให้ตายสุดท้ายเเค่พี่น้อง
    #1,971
    0