smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 38 : Hello , My friend.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    31 มี.ค. 62






Hello  , My friend.

 

 

 

ข้อนี้ต้องตอบ D นะ

 

อ้าว เราทำผิดอีกแล้วเหรอเนี่ย

 

ไม่เป็นไรนะแบคฮยอน ลองอีกข้อก็ได้

 

            บนโต๊ะหินอ่อนในสวนหลังบ้านหลังหนึ่งของหมู่บ้านหรูใจกลางเมือง เด็กชายสองคนกำลังนั่งทำแบบทดสอบภาษาอังกฤษระดับม.ปลายกันอย่างขะมักเขม้น

 

แล้วทำไมมันต้องเป็นข้อ D อ่ะชานยอล

 

ก็ดูท้ายประโยคสิ มีคำว่า this term มันก็ต้องใช้ present continuous”

 

            เด็กชายที่ยิ้มกว้าง ดวงตาเล็กปิดลงเป็นสระอิกำลังชูนิ้วโป้งยื่นไปให้คนข้างๆอย่างชื่นชม

 

ชานยอลเก่งสุดๆ

 

จริงเหรอ

 

อืม เก่งมากกกกกกกกกก คนที่โดนชมก็ยิ้มกว้างเหมือนกัน ชานยอลสอนแบคฮยอนในข้ออื่นๆต่อไป จากที่จะแข่งกันในตอนแรกก็กลายเป็นช่วยกันสอน ช่วยกันอธิบายเสียมากกว่า

 

 

 

ชานยอลลูก เข้ามาพักก่อนไหม

 

ไม่ครับ กำลังสอนสนุกเลย

 

เหรอจ๊ะ สอนใครล่ะ

 

...แบคฮยอนไงครับ

 

            เธอลูบหัวลูกชายก่อนจะจูบลงไปอย่างอ่อนโยน และย้ำอีกครั้งว่าตอนเย็นที่มืดแล้วให้เข้าบ้านมากินข้าว

 

            เวลาผ่านไปอย่างเร็ว แสงบริเวณพวกเขาเริ่มมืดลงก่อนจะมีแสงสว่างจากหลอดไฟให้ความสว่างแทนแสงจากดวงอาทิตย์ พร้อมแบบทดสอบภาษาอังกฤษที่ทำกันไปเกือบห้าสิบข้อ และชานยอลก็ทำตามคำสั่งของแม่ เขาพาแบคฮยอนเข้าไปในบ้านด้วยและพาขึ้นไปบนห้องตัวเอง

 

เดี๋ยวเรามารอกินข้าวกัน แม่จะเอาขึ้นมาให้

 

โอเค โอเค..เราน่ะหิวสุดๆ

 

ใช่ หิวเหมือนกัน

 

เยจู มารดาเปิดประตูขึ้นมาพร้อมด้วยถาดอาหารในมือ บนนั้นมีถ้วยซุปพร้อมข้าวเปล่า และแก้วน้ำดื่มเพียงหนึ่งชุด

 

ของแบคฮยอนล่ะแม่

 

อ่อ...แม่ลืมจ๊ะ แปบนะลูก หนูกินไปก่อนก็ได้แม่จะเอาขึ้นตามมาให้เธอเดินลงไปแล้ว ปาร์คชานยอลจึงหันไปบอกกับแบคฮยอนที่ยิ้มกว้างให้อยู่

 

รอก่อนนะแบคฮยอน แม่ลืม

 

อืม ชานยอลกินเลย แต่ไม่ใช่แบบนั้น ชานยอลผลักจานข้าวตัวเองไปทางแบคฮยอน

 

แบ่งกัน

 

หือ? ’

 

เพราะแม่ทำให้เยอะ กินด้วยกันก่อนสิ

 

อื้ม !

 

พวกเขาใช้ช้อนและส้อมด้วยกัน ผลัดกันคนละคำแบคฮยอนพยายามจะตักกินน้อยๆเพราะเขาเกรงใจ และอยากให้ชานยอลกินเยอะมากกว่า

 

ตักคำใหญ่ๆสิ เดี๋ยวก็ไม่โต

 

เรา... จะอิ่มแล้ว

 

ได้ไง กินไปหน่อยเดียว อ่ะ ชานยอลก้มลงไปตักข้าวคำโตขึ้นมาหนึ่งคำ ยื่นมันไปจ่อที่ปากของแบคฮยอนและเขาก็กินมันอย่างเต็มใจ

 

ขอบใจนะ

 

 

ก่อนที่กับข้าวที่ว่าจะหมดลงอย่างรวดเร็ว และเช่นทุกครั้ง .... พวกเขาจะล้มตัวลงนอนไปกับพื้นอย่างอิ่มหนำสำราญและแสนขี้เกียจ

 

จะกลับบ้านหรือเปล่า ใบหน้าคมหันมามองคนที่นอนตะแคงมาทางนี้ และคำตอบของแบคฮยอนคือการส่ายหัว

 

 

            มันเป็นอย่างนี้จนเหมือนชานยอลมีแบคฮยอนเป็นคนในชีวิตประจำวันไปแล้ว ในเวลาที่ตื่นมา กินข้าว แม้แต่ตอนจะนอนก็จะยังได้อยู่ด้วยกัน

 

           

ผูกพัน เสียอย่างยิ่ง

 

 

 

 

            ฟ้าที่ดำมืด นาฬิกาที่บอกเวลาตีหนึ่งจุดศูนย์ศูนย์ เด็กชายสองคนยังนอนตาแป๋ว อย่างเป็นอันรู้กันพวกเขาลุกพรวดขึ้นมา เปิดม่านเพื่อมองออกไปด้านนอกบนท้องฟ้า มีดาวระยิบระยิบสีขาวเหลืองชัดเจน สวยงามเหมือนเพชร

 

เราไม่เก่งดาราศาสตร์ จำไม่ได้เลยซักดาว ชานยอลหันไปเอ่ย

 

อันนี้เราได้แหละ ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้น

 

 

‘… อันนั้นดาวลูกไก่ มีเจ็ดดวง!’

 

            ชานยอลมองตามนิ้วมือที่ชี้ไป แบคฮยอนหรี่ตาลงข้างนึงเพื่อนับมัน ชานยอลไม่ได้มองดาวเลย....

 

 

โน่น น่าจะดาวจระเข้ ขอเราลองวาดก่อน นิ้วมือนั้นก็บรรจงวาดลงไปตามแนวขอบฟ้า เห็นมั้ย

 

...เห็น

 

อีกซักแปบคงมีดาวตก แบคฮยอนพูดไปหาวไป ง่วงเหรอ

 

อืม แต่ต้องดูให้ได้อ่ะ

 

 

น...นั่นไง!!’ เราตื่นเต้นกัน มือเกาะกันอยู่ที่ริมระเบียง สองคู่สายตามองดาวตกที่ค่อยๆพาดผ่านไป

 

เจ๋งมากอ่ะ เราอยากเป็นนักดาราศาสตร์เลย

 

...

 

นายล่ะ อยากเป็นอะไรกันแน่

 

 

อยากเป็นเพื่อนกับนาย

 

 

 

 

ตลอดไป....

 

 

 

 

 

ฟูกที่ถูกกั้นโดยหมอนข้างพวกเขาเข้ามานอนกันแล้ว มีเสียงลมหายใจดังออกมาเป็นระยะ ชานยอลคิดว่าแบคฮยอนอาจจะหนาวเพราะผ้าห่มร่นลงไปกลางอกแล้ว เขาขยับขึ้นเล็กน้อยเลื่อนมือไปจับผ้าห่มให้เลื่อนขึ้นมาปิดอกแบคฮยอน เหมือนที่แม่เคยบอกว่าให้ห่มผ้าปิดอกเอาไว้ป้องกันปอดบวม

 

อาจเพราะแสงจันทร์ที่สะท้อน ... เราลืมปิดผ้าม่าน

 

เขาถึงได้เห็นใบหน้าครึ่งเสี้ยวจากแสงสว่าง งดงามเหมือนสิ่งที่จับต้องไม่ได้ ใบหน้าขาวนวลเนียน ริมฝีปากที่น่าจะ....

 

และริมฝีปากเราเฉียดกันในระยะอันตราย แบคฮยอนลืมตา เม้มมันเข้าไปอย่างตกใจ ชานยอลเองก็ชะงัก

 

เขากลับมานอนที่เดิม ลอบมองคนด้านข้าง...พรุ่งนี้ค่อยคุยกันต่อนะแบคฮยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แม่ ! แม่ .... แม่ครับ!!”

 

 

แม่เห็นแบคฮยอนมั้ยครับ ผมตามหาจนทั่ว

 

            เยจูวางจานที่ล้างลงบนโต๊ะ จับแขนลูกชายลูบลงไปและบอกให้เขาใจเย็นๆก่อน

 

แบคฮยอนกลับบ้านหรือเปล่าลูก ไม่เป็นไรนะ

 

ไม่ครับ เขาบอกกับผมเมื่อวานว่าจะไม่กลับ

 

...ชานยอล

 

เขาบอก บอกกับผมว่าเขาจะไม่กลับ ชานยอลเดินคอตกกลับไปนั่งที่โซฟา นั่งจนหลายชั่วโมงผ่านไป แววตาเศร้าหมองลง พระอาทิตย์ตั้งตรงหัวแล้วก็แล้ว ... มืดค่ำแล้วก็แล้ว

 

 

            แบคฮยอนไม่มา

 

            โกรธกันหรือเปล่า

 

            โกรธแน่เลย

 

 

 

 

            หนึ่งอาทิตย์ที่ชานยอลเงียบไปกว่าเดิม ลูกชายของเธอมานั่งรอคนๆนั้นที่โซฟาทุกวัน บางทีก็เดินออกไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหลังบ้าน มองหาชะเง้อรอใครคนนั้น มีดินสอสองแท่งกับหนังสือแบบทดสอบภาษาอังกฤษที่ถือมาด้วย ...

 

อยากอ่านภาษาอังกฤษให้แบคฮยอนฟัง

 

            อยากดูดาวดวงอื่นๆกับแบคฮยอนต่อ

 

 

 

So if you're out there somewhere

And if you still even care

Possibly still questionin', "what is he doin'"

 

 

 

 

เขาอยู่ที่ไหนนะ

 

           

 

 

...แม่ครับ แบคฮยอน . . . . ชานยอลเงียบลงหลังจากถามคำถามนั้นไม่จบ เขาถามประโยคนี้ซ้ำๆ แบคฮยอนไปไหนและคำตอบที่เขาได้เสมอนั้น

 

แม่ ก็ไม่รู้ ... ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง

 

 

 

 

เพราะแบคฮยอน .... ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นี่คือสิ่งที่ฉันอยากบอกคุณหมอค่ะ เยจูที่มีสีหน้ากังวลและเครียดไปกับอาการของชานยอลหลังจากที่กลับมาจากหาหมอรอบนัดเมื่อสามเดือนก่อน เพราะกลัวลูกจะแย่กับอาการป่วยที่เป็น

 

คุณแม่สร้าง เพื่อนในจินตนาการ ให้กับชานยอลเขา เธอพยักหน้า ลองเล่าสิ่งที่แม่บอกเขาให้ผมฟังได้มั้ยครับ

 

 

 

 

 

            ณ วันหนึ่ง วันที่คนเป็นแม่รู้สึกเครียดและเกือบจะไม่มีหนทางที่จะช่วยลูก ... ก่อนหน้านั้นหนึ่งปีชานยอลมีอาการแปลกๆ ลูกเธอเปลี่ยนไป และพบว่าชานยอลมีอาการป่วย

 

อาการของชานยอลเป็นสิ่งที่แม้แต่แพทย์ก็ยังแปลกใจ กับเรื่องของความทรงจำ และอาการเพ้อฝันจินตนาการ ชานยอลมีสมองที่เกือบสมบูรณ์เหมือนคนอื่น เขารับรู้และเรียนหนังสือได้เหมือนคนอื่นๆ แต่ก็มีสิ่งที่แปลกไปคือการเข้าหาคนด้วยอารมณ์รุนแรงในช่วงหลัง ชานยอลถูกให้ออกจากโรงเรียนเพราะไปผลักเพื่อนให้ล้มตอนที่รถยนต์กำลังแล่นมากลางถนน ลูกของเธอโดนเพื่อนชกจนใบหน้ามีแต่บาดแผล

 

เธอรู้ว่าชานยอลผิดแต่เธอก็ไม่อยากอ้างว่าชานยอลไม่เหมือนคนอื่น เพราะเชื่อว่าชานยอลจะไม่ทำร้ายใครก่อนถ้าคนนั้นไม่คิดร้ายกับลูกของเธอ เธอเลยตัดสินใจที่จะพาชานยอลเข้ารักษาอีกหน และหลังจากนั้นก็ให้เรียนกับเธอเองที่บ้านไปก่อน

                                          

และเพราะต้องขุดคู้อยู่แต่ในบ้านรวมถึงการที่แพทย์แนะนำว่าอย่าให้ชานยอลเครียดไปกว่าเดิม ควรหากิจกรรมให้เขาได้ทำในสิ่งที่ชอบ เพราะเขาเคยมีสังคม มีคนรอบข้างมากมายแต่มาอยู่วันนึงที่จะต้องอยู่แค่กับแม่...

 

เยจูจึงเริ่มมันขึ้นมา

 

เมื่อเริ่มเห็นว่าบางทีชานยอลเองก็นั่งพูดคนเดียว ... เหมือนหลุดเข้าไปอยู่กับใครอีกคน และเหตุการณ์ที่ชานยอลผลักเพื่อนหรือเรื่องอื่นๆที่เคยทำนั่นก็คงเป็นเพราะอาการเพ้อ จินตนาการไปเองคนเดียวของลูกของเธอ เพราะไม่อยากให้ลูกชายรู้สึกแปลกแยก ไม่มีสังคม เธอจึงใช้มันกับลูก

 

 

 

แม่จะมาพูดถึงคนๆนึงให้ฟัง ลูกอยากรู้จักมั้ย

 

‘ ... ครับ

 

ลูกลองคิดตามที่แม่เล่านะ

 

 

ใครอีกคนที่อยากให้มาเป็นเพื่อนกับลูกที่อ่อนโยนของเธอ

 

 

เด็กผู้ชายคนนี้อายุเท่าลูกเลย แต่ตัวเตี้ยกว่า ... ผิวขาวด้วย เขาอารมณ์ดี คุยตลกจะทำให้ลูกหัวเราะ

 

ผมอยากหัวเราะกับเพื่อน เขาจะเป็นเพื่อนกับผมใช่มั้ยครับ เธอนิ่งเงียบ แต่ก็ตอบรับคำไปอย่างนั้น

 

จ๊ะ

 

‘ ... เขาชอบเต้น ชอบร้องเพลง ไม่กินแตงกวา! แต่ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่มากๆ

 

ผมชอบนมรสสตอรว์เบอร์รี่ เธอหัวเราะออกมาและจ้องหน้าลูกชาย และเขาชื่อแบคฮยอน

 

แบคฮยอน ...  ชานยอลพึมพำ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่ง

 

ผมอยากเจอเขา

 

ลูกจะได้เจอ ...

 

แล้วแบคฮยอนก็จะมาเล่นกับผมใช่มั้ย

 

ใช่จ๊ะ เขาจะมาเล่นกับลูก ทุกวัน

 

 

 

 

 

 

ฉันสร้างเพื่อนในจินตนาการให้เขา พอวันนึงที่ไม่รู้ทำไมว่าเขาถึงคิดว่าเพื่อนเขาหายไป และนั่นชานยอลก็เศร้าหมองลงกว่าเดิม ฉันเครียดและรู้สึกผิดกับลูกมาก

 

สิ่งนี้มันเป็นความรู้สึกในใจลึกๆของเขา รวมกับความที่กลัวจะสูญเสีย

 

...

 

เขาเลยมีความคิดจริงๆในภาพมโนของเขาทับซ้อนมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือความสูญเสียที่เขาได้กลัว...มันหายไปจริงๆ

 

ฉันรู้สึกผิดกับลูกที่สร้างเรื่องราวมา ทำให้เขาคิดเป็นตุเป็นตะ เธอน้ำตาคลอ กำมือเข้าหากันแน่น

 

คุณแม่ใจเย็นนะครับ ความหวังดีของคุณไม่ได้ผิดทั้งหมด คุณหมอให้กำลังใจเธอพลางมองไปทางชานยอล คนไข้กว่าหนึ่งปีของตนที่นอนหลับภายในห้องให้คำปรึกษา

 

คุณแม่ได้ลองสังเกตเขาบ้างมั้ยครับว่าเขามีความอ่อนโยนมากขึ้นหรือเปล่า เยจูคิดตาม ซึ่งเธอก็ลืมนึกไปเลยว่าชานยอลลูกชายเธอเปลี่ยนไปในทางที่เห็นใจคนอื่นและมองเผื่อคนอื่นมากขึ้น

 

เขาจะลืมเรื่องนี้ได้มั้ยคะ ฉันว่าเขาผูกพันไปแล้ว

 

อยู่ที่เขาครับ เรื่องที่มีผลกับความรู้สึกมากๆก็ต้องใช้เวลา แต่กรณีชานยอลอีกหนึ่งวิธีที่พอจะเปลี่ยนเรื่องในหัวเขาได้บ้างคือการที่คุณแม่จะหากิจกรรมอื่นๆให้เขาได้ทำ

 

ได้ค่ะ ฉันต้องขอโทษคุณหมอด้วยนะคะ ที่เอาชื่อคุณหมอไปตั้งเป็นชื่อเพื่อนในจินตนาการให้แก

 

ฮ่ะ ไม่เป็นไรเลยครับ ผมยินดีเธอมีสีหน้าที่ดีขึ้น เรื่องนี้คุณหมอก็บอกเธอตลอดว่าชานยอลมีโอกาสหายเพียงแต่ต้องให้เวลา

 

 

ผมกำลังจะทำวิจัยเพิ่ม จะเป็นอะไรมั้ยครับคุณแม่...

 

“…”

 

ถ้าผมจะขอเข้าไปใกล้ชิดกับชานยอลมากกว่านี้

 

ฉันยินดีค่ะหมอ ยินดีมากๆถ้าในอนาคตมันจะทำให้ลูกชายของฉันดีขึ้นจากที่เป็นและหายไปในที่สุด รวมถึงคนอื่นๆด้วย

 

 

มือบางนั้นลูบไปที่ศีรษะของเด็กชายอายุสิบเจ็ดที่ลุกขึ้นนั่งมองหน้าคุณหมอตรงหน้า

 

 

ค.. คุณชื่ออะไรนะครับ

 

...แบคฮยอน

 

 

บยอนแบคฮยอน

 

แบคฮยอนของฉัน! นายกลับมาแล้ว

 

 

คุณหมอถูกสวมกอด เขาเป็นแบคฮยอนคนนั้น ... ไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

you are my bf , ever

baekhyun.

 

 

From park chanyeol

 

 

 

 

 

 

สั้นๆ

ตอนก่อนหน้าจะมาลงอีกครั้งให้จบแน่ ก่อนสงกรานต์555555555555555

อยากจะเอพริลฟูลเดย์ด้วยพล็อตนี้

แต่เพลงพี่จงแดดีจริงไม่เอพริลฟูลเดย์ ; -; 

https://youtu.be/JrOrlhjIYVk

 

#smileandgoCB


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,055 ความคิดเห็น

  1. #1986 jnjnn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 19:45
    แลงมากคุณไรท์!!!
    #1,986
    0
  2. #1767 tunnx (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 15:18
    แงงงงงงงงแบคฮยอนของชานยอลกลับมาแล้วนะ
    #1,767
    0
  3. #1652 ggamm_2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:48
    วู้ววว อ่านแล้วว้าวมากๆเลยไรท์ พล็อตดีมากๆๆ
    #1,652
    0
  4. #1499 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 04:16
    พี่หมอต้องดูแลน้องดีๆๆนะ
    #1,499
    0
  5. #1498 MONAHT_ADUS (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:11
    แงง ชอบมากเบยค่ะ คิดว่าแบคจะหายไปซะแล้ว
    #1,498
    0
  6. #1494 somruethai1307 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:29
    วาว คุณหมอรักษา
    #1,494
    0
  7. #1492 fahpsk (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 12:22
    พีคกว่าแบคเป็นจินตนาการ ก็คือตอนจบแบคฮยอนเป็นคุณหมอไปแน้ว ;^; อยากอ่านต่อจังเลยค่ะ พล็อตตอนนี้แปลกใหม่ น่าสนใจมาก
    #1,492
    0
  8. #1490 BabyBeerMLN (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 06:26
    เป็นผียังมีตัวตนมากกว่าคนในจินตนาการอีก แงงงง
    #1,490
    0
  9. #1489 slpx92 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:03
    คิดว่าแบคฮยอนไม่ใช่คน ก็ไม่ใช่จริงๆ555555
    #1,489
    0
  10. #1488 woraanch (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:25
    ตอนแรกนึกว่าแบคฮยอนเป็นใบ้แล้วแม่ไม่ชอบให้อยู่กับชานยอล555555 พลอตใหม่มาก รอนะค้า
    #1,488
    0
  11. #1487 ด่าวด๊าวด่าว (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:50
    คุณหมอช่วยน้องชานยอลด้วยยย
    #1,487
    0
  12. #1485 KaRToon_HH (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 06:45
    ชันยอลลลลลล น่ารัก55
    #1,485
    0
  13. #1484 Ms.MISOYaa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:13
    นึกว่าเศร้าแต่แอบน่ารักอะ55555เอ็นดู ชานยอล
    #1,484
    0
  14. #1483 J_kanp (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:59
    เข้ามาอ่านเกือบๆตีสอง หลอนไม่ไหวแล้ว… ไม่กล้าอ่านต่อ5555555555
    #1,483
    0
  15. #1482 ppeii (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:12
    รอน้าาา
    #1,482
    0
  16. #1480 mmeieiss (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 00:35
    กรี๊ด ก่อนอื่นเลยขอบคุณมากๆค่ะที่ไม่อัพหลอกกัน 55555555 รอต่อนะคะ พี่หมอแบคฮยอนต้องอ่อนโยนมากแน่ๆ
    #1,480
    0
  17. #1479 the mills (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:48
    หืออออออออ

    นึกว่าจะหายไปจริงๆ
    #1,479
    0
  18. #1478 julyr5 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:33
    เป็นพล็อตที่น่าสนใจมากๆเลยย
    #1,478
    0
  19. #1477 deereastsea (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:31
    ตอนแรกมีความคิดว่า แบคฮยอนเป็นผีแน่เลย แต่ทำไม แม่ดูไม่กลัว ก็เลยตัดข้อนี้ไป แช้วก็มาสังเกต ว่าเครื่องหมายคำพูดมีแค่ ' อันเดียว ก็เลยคิดว่า อาจจะเป็นเพื่อนมโนรึเปล่า ก็ใช่จริง แต่ไม่คิดว่าจะผูกพันขนาดนี้ อ่าา แต่คุณแม่เอาชื่อคุณหมอไปตั้ง พอมาเจอกันจริงๆ ชานยอลเลยคิดว่าเป็นแบคฮยอนจริงๆด้วย อีกนัยนึง หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบเลยรึเปล่าเนี่ย ชานยอลเจอเนื้อคู่แล้วสิเนี่ย คุณหมอคะ ดูแลชานยอลดีๆนะ..... ว่าแต่มันจบแล้วใช่ไหมคะ แต่มันยังค้างคาหน่อยๆ ขอสเปหน่อยนะค้าา ฮือออ คุณหมอกับน้องชานยอล
    #1,477
    0
  20. #1476 tnpp_614 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:29
    ตอนแรกคือกลัวจบแบบเศร้ามาก แอบสงสารชานยอลนิดนึงนะเนี่ย
    #1,476
    0
  21. #1475 hqhq (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:29
    ทีแรกไม่กล้าอ่านต่อเลยเพราะหลอนๆ 😂 รออ่านคุณหมอแบคฮยอนกับชานยอลนะคะ 💕💕
    #1,475
    0
  22. #1474 pleple779205 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:20
    แง้ ชานยอลลล
    #1,474
    0
  23. #1473 AraDakaka (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:12
    ตอนเเรกหลอนอ่านจบเเล้วรู้สึกน่ารัก
    #1,473
    0
  24. #1472 marshmallow_2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:56
    แอบดีใจ นึกว่าจะเศร้ากว่านี้ซะแล้ว;-;
    #1,472
    0
  25. #1471 Power Prow ❤ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:55
    ตึ๋งโป๊ะ ตกใจนึกว่าผี
    #1,471
    0