smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 31 : something between the raindrops (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 576 ครั้ง
    26 ม.ค. 62





something between the raindrops

 

 

 

ผมเกลียดฤดูฝนนะ

 

ก็เพราะมันทำให้เปียกยังไงล่ะ และกิจการของผมและพวกเพื่อนๆก็จะพลอยซบเซาไปด้วย

 

ผม ไอ้เซฮุน ไอ้จงอิน แล้วก็แจฮยอน หุ้นกันเปิดร้านล้างรถ....เรียกง่ายตามประสาชาวบ้านก็แบบนั้น และก็ทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับรถรับตั้งแต่รถรุ่นธรรมดายันรุ่นท็อป

 

Car Care ชั่ววูบของพวกเราเกิดขึ้นมากว่าสองปีแล้ว เพราะเราบังเอิญชอบอะไรเหมือนๆกัน ผมกับจงอินชอบรถ เซฮุนเองมันเก่งเรื่องคอมและพวกอุปกรณ์บลาๆ ส่วนไอ้แจฮยอนเรื่องคิดเลขนี่ที่หนึ่งอัจฉริยะหน้าหล่ออะไรแบบนั้น แต่ก็น้อยกว่าผมอยู่ดีอะนะ

 

 

และก็มีอะไรบางอย่างที่ทำให้การเกลียดฤดูฝนของผม ....  เปลี่ยนไปตลอดกาล :-)

 

 

 

 


 

โรงเรียนอนุบาลอันดับต้นๆของประเทศที่ตอนนี้มีรถผู้ปกครองนับยี่สิบคันขับชะลอช้าๆเพื่อรอรับลูกหลานของตัวเอง และรถก็ติดมากในตอนที่ท้องฟ้ากำลังมืดครึ้มแบบนี้ และใช่ พยากรณ์อากาศได้บอกไว้ว่าฝนจะตกในเวลาบ่ายสามโมง ซึ่งตอนนี้กำลังจะบ่ายสามแล้ว

 

แบคฮยอนเคาะพวงมาลัยพลางชะเง้อมองว่าเมื่อไหร่รถของตัวเองจะถึงหน้าประตูซักที เพราะกลัวเจ้าบีจะรอนาน และก็กลัวฝนจะตกลงมาก่อนอีก

 

พักใหญ่ๆที่รถบีเอ็มสีขาวมุกได้เคลื่อนมาจอดหน้าประตู แบคฮยอนเลื่อนกระจกอีกฝั่งลงก่อนจะยิ้มไปให้คุณครูที่อุ้มเด็กชายบีเอาไว้ก่อนจะเปิดประตูให้บีเข้ามานั่ง

 

ปะป๊าาา

 

กลับบ้านกันครับ

 

 

บี เด็กชายวัยสี่ขวบอยู่ชั้นอนุบาลสองถูกฟัดเข้าที่แก้มทั้งสองข้าง ผมที่ค่อนข้างเปียกลู่ไปตามกรอบหน้าดูก็รู้ว่าเจ้าบีเนี่ยเล่นซนมาหนักขนาดไหน

                                                                                        

วันนี้ปะป๊าพาไปกินติมได้มั้ยครับ

 

ฝนตก รถติดน่ะสิ เด็กน้อยทำหน้าเศร้าลงตามประสาเวลาไม่ได้ดั่งใจ บีก้มหน้าเอาแต่เขี่ยกระดุมเสื้อไม่ยอมพูดอะไรนานหลายนาที

 

บี ... บีเห็นมั้ยว่าฝนเริ่มตกแล้วรถจะติดมากๆแล้วเราก็จะถึงบ้านกันตอนที่ฟ้ามืด

 

“…”

 

หนูเองก็มีการบ้าน แล้วลงไปตากฝนอีกร้านไอศกรีมที่บีอยากกินเป็นร้านโฮมเมดข้างทาง นอกจากรสชาติที่อร่อยก็คงจะเป็นของเล่นที่ไว้เรียกลูกค้าวัยอย่างบีด้วยเนี่ยแหละ

 

“…”

 

...ถ้าเราตากฝนเราก็จะไม่สบาย หนูก็ต้องหยุดเรียนแล้วก็จะเรียนไม่ทันเพื่อน

 

“...”

 

เข้าใจที่ปะป๊าบอกมั้ยครับ

 

จะไม่ได้เจอเพื่อนด้วยใช่มั้ยครับ แบคฮยอนพยักหน้าและเลื่อนมืออีกข้างไปขยี้หัว เขาไม่อยากตามใจบีจนเกินไปพยายามใช้เหตุและผลง่ายๆให้เขาเข้าใจและคิดได้เอง

 

วันหลังก็ได้ ถึงจะตอบแบบนั้นบีก็ยังตอบด้วยน้ำเสียงหงอยๆอยู่ดี แบคฮยอนได้แต่ถอนหายใจ

 

 

 

ฝนที่ตกกระหน่ำลงมาต่อจากนั้นทำให้แบคฮยอนต้องขับช้าลงตามทัศนวิสัยที่ตอนนี้มองแทบจะไม่เห็นพื้นที่ถนน เขากำลังคิดว่าอยากจะจอดรถเข้าข้างทางเพราะไม่อยากฝืนขับต่อ แต่ตอนนี้ทำได้เพียงขับช้าๆไปตามทาง ส่วนเจ้าบีหลับปุ๋ยไปแล้ว

 

และโชคก็ไม่เข้าข้าง

 

 

ครืด ครืด

 

 

รถที่ขับไปพร้อมกับตัวรถที่กระตุก จนรถดับในที่สุด...

 

 

“x..”

 

ยังดีที่แบคฮยอนค่อยๆเข้ามาจอดตรงข้างทางได้ เกิดดับตรงกลางถนนพอดีคงอันตรายกว่านี้แน่ บีที่หลับไปก็ตื่นขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่ารถมันไม่ขยับ

 

ป..ปะป๊า โอ๊ะ รถเสียเหรอฮะ

 

แบคฮยอนถอนหายใจ ก่อนจะพยักหน้าบอกบีไปพลางมองออกไปข้างนอกที่ฝนยังไม่มีท่าทีจะหยุด เขารีบเสริชหาเบอร์ร้าน Car Care ที่ใกล้แถวนี้ที่สุด ผลลัพธ์ที่แสดงขึ้นมาว่ามีร้านอยู่ไม่ไกลจากนี้แค่ 500 เมตรเท่านั้น

 

สวัสดีครับ รถของผมดับอยู่ริมถนนไม่ไกลจากร้านคุณ ได้โปรดช่วยเหลือเราหน่อยนะครับ

 

แม้ฝนจะตกหนักขนาดนี้ แบคฮยอนกำลังภาวนา ขออย่าให้ร้านปฏิเสธเขาเลย

 

(ช่วยส่งพิกัดให้ด้วยครับ ไม่ว่าสภาพอากาศไหนเรายินดีให้บริการครับ)

 

 

แบคฮยอนรู้สึกใจชื้นขึ้นมาได้เขารีบจัดการทุกอย่าง เพียงไม่ถึงสิบนาทีก็มีรถลากมาลากรถตัวเองออกไป บีตื่นเต้นในตอนที่เรานั่งในรถตัวเองและมันกำลังถูกลากไปตามทาง เด็กน้อยถามเจื้อยแจ้วไม่หยุดจนกระทั่งมาถึง Car Care ที่ดูโมเดิร์นมันถูกตกแต่งด้วยโทนขาวกับดำเหมือนร้านคาเฟ่ที่กำลังฮิตอะไรทำนองนั้น เขาไม่เคยสังเกตที่นี่เลยแหะทั้งที่ขากลับจากรับบีที่โรงเรียนก็ผ่านทางนี้แทบทุกครั้ง...

 

 

 

มาแล้ว เซฮุนลุกขึ้นเตรียมตัวไปรับลูกค้าที่โทรมาเมื่อครู่

 

เดี๋ยวกูรับเองก็ได้รายนี้ แต่ชานยอลที่สวนขึ้นมาขออาสาออกไปจัดการเองเพราะวันนี้ตัวเองพึ่งเข้ามาร้านในบ่ายกว่าๆกลัวจะเอาเปรียบพวกมันที่อยู่มาตั้งแต่สิบโมงเกินไป เขาพร้อมในชุดฟอร์มของทางร้าน

 

เชิญครับบบ เพื่อน

 

เซฮุนผายมือออกไปพลางมองรถที่กำลังถูกลากเข้ามาพลางๆ รถยี่ห้อดังอีกแล้ว งานง่ายๆคงไม่ได้ซ่อมอะไรมากนอกจากปัญหาเล็กๆน้อยๆที่มาพร้อมหน้าฝน...เซฮุนคิดไว้แบบนั้น

 

ฝนตกแบบนี้เครื่องคงดับ จงอินกับชาเอิล์ยเกรย์ร้อนๆ ที่ทำให้เจ้าตัวผ่อนคลายพูดออกมาอย่างสบายใจ มองรถที่กำลังจอดที่หน้าร้าน

 

 

 

            แบคฮยอนกำลังคิดว่าตัวเองจะพาบีออกไปยังไงดีในตอนที่รถจอดสนิท

 

บีครับ เดี๋ยวบีนั่งรอนะ ป๊าจะเอาร่มแล้วจะวิ่งไปรับฝั่งนั้น แบคฮยอนเห็นว่าคนขับที่ลากเราออกมาไม่ได้เตรียมร่มมาไว้

 

ถึงจะบอกแบบนั้น แต่ความจริง... บนรถไม่มีร่ม

 

แย่แล้ว ก่อนที่กระจกฝั่งคนขับจะถูกเคาะ แบคฮยอนไม่ได้มองหน้าแต่เห็นว่าที่คาร์แคร์นี้คงจะส่งคนมารับ ในมือของเขาคนนั้นมีร่มอีกคันและที่เจ้าตัวถืออยู่

 

            ชานยอลที่เดินออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ในรถไม่ยอมออกมา กระทั่งประตูฝั่งคนขับถูกเคาะอยู่สองสามทีจนมันถูกเลื่อนกระจกลง และ...

 

ส....

 

?

 

...

 

คุณครับ ? มือซ้ายยกขึ้นไปเพื่อเรียกคนที่จ้องตัวเองอยู่

 

ข...ขอโทษค..ครับ  เอ่อคือร่มครับ

 

 

อ่อ ... เดี๋ยวผมกางร่มให้นะครับ แบคฮยอนผงะไปนิดหน่อยในตอนที่ตัวเองรีบลงมาจากรถ ผู้ชายคนนี้สูงกว่าตัวเองมากๆและโชคดีที่ร่มคันใหญ่

 

ขอโทษนะครับพอดี มีเด็กด้วย รบกวนขอร่มที่คุณถืออีกอันได้มั้ยครับ

 

ระยะที่ทำให้คนที่ตัวเล็กกว่าต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง ก่อนจะสบเข้ากับสายตานั้น แต่คนที่รู้สึกว่าโลกมันหยุดหมุนไปชั่วคราวกับคือเขา ... คือปาร์คชานยอลคนนี้

 

“…งั้นคุณถือร่มอันนี้ ส่วนผมจะไปรับเขาให้นะครับ

 

ขอบคุณมากๆนะครับ

 

 

ฝนยังไม่มีท่าทีจะเบาลง พอๆกับอัตราการเต้นของหัวใจใครบางคน

 

 

บีถูกอุ้มและพาเข้าไปในส่วนรับรองของคาร์แคร์ที่นี่อย่างเร็ว แบคฮยอนรีบวิ่งตามไปเพราะมัวแต่มองพื้นเลยไม่รู้ว่าข้างหน้ามีบันได รองเท้าหนังที่พื้นไม่ค่อยรองรับการลื่นทำให้ตัวเองเสียหลัก...ถ้าไม่ได้แขนของเขาคนนั้นมาคว้าเอาไว้ที่แขนข้างซ้ายตัวเอง

 

เขาหอบหายใจแรง ตกใจเป็นบ้า

 

ขอบคุณนะครับ เมื่อกี้ไม่งั้นหัวคงฟาดพื้น

 

ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวรอตรงนี้ซักครู่นะครับ

 

ทันทีที่เท้ายาวก้าวออกมาจากห้องรับรองและเมื่อประตูมันถูกปิดลง เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะกลั้นยิ้มไม่อยู่ ใจเต้นแรงชะมัดเลย

 

ขอบคุณฝนที่พาเขามา

 

 

 

  

ระหว่างที่หยิบทิชชู่เช็ดไปตามใบหน้าบีที่เปียกน้ำฝนนิดหน่อย ไม่นานก็มีแม่บ้านนำผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้ามาวางไว้ด้านหน้าเรา

 

ขอบคุณนะครับ

 

ผ้าเช็ดตัวผืนใหม่นะคะ เจ้านายให้เอาเสื้อผ้ามาให้ด้วยค่ะเผื่อลูกค้าต้องการเปลี่ยน บริการฟรี

 

ดีจัง แบคฮยอนกล่าวขอบคุณก่อนจะรีบเช็ดตัวบีเพราะกลัวจะเป็นหวัดเอา ส่วนของตัวเองก็ยังปล่อยให้ชื้นอยู่แบบนั้นเขาไม่ได้เปียกอะไรมาก

 

หนาวมั้ยครับบี

 

ไม่ครับ แต่บีหิวอ่า

 

แปบนึงนะครับ

 

จังหวะที่แบคฮยอนกำลังมองไปรอบๆเพราะในนี้ดูเหมือนจะเป็นคาเฟ่ด้วยแล้วนั้น แต่ดูเหมือนจะไม่มีพนักงานอยู่ ก่อนจะมองออกไปเห็นว่ารถของตัวเองอยู่ทางอีกฝั่ง พอๆกับที่คนที่กางร่มให้หันมามอง คงจะเป็นช่างที่กำลังดูให้

 

จะว่าไปช่างที่นี่เขาคัดหน้าตากันด้วยหรือเปล่านะ แต่ละคน...ดูสิยอมแพ้เลย

 

                                      

 

สวัสดีครับ

 

อ่า สวัสดีครับ

 

ตอนนี้รถของลูกค้า เรากำลังเช็คให้อยู่นะครับ แจฮยอนพูดออกมาในตอนที่ตัวเองคิดว่าไม่ควรปล่อยให้ลูกค้าอยู่คนเดียว เพราะเห็นทั้งไอ้จงอินและชานยอลมันอยู่ฝั่งศูนย์ซ่อม

 

แบคฮยอนเลยยิ้มผ่านกลับไปให้ คนนี้เขามาชวนคุยดูท่าจะเป็นเจ้าของที่น้ำเสียงการพูดจาดูอินเตอร์ทีเดียว

 

ขออภัยด้วยนะครับ ที่ปล่อยให้ลูกค้ารอเราให้ช่างเช็คให้อยู่

 

ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณสำหรับเสื้อผ้าที่จะให้เปลี่ยนด้วยนะครับ ถึงคราวที่ตัวแจฮยอนจะอึ้งกินไปซักพักเสื้อผ้าเด็กกับผู้ใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะ

 

            มาจากไหนวะ ?

 

อ่า ครับผม

 

            บรรยากาศเป็นการชวนกันคุยเรื่องปัญหาต่างๆนานา ตัดมาเรื่องชนิดรถและมาถึงเรื่องที่แจฮยอนพูดขึ้นว่าตัวเองเป็นเจ้าของที่นี่

 

คุณยังดูเด็กมาก เก่งจังครับมีกิจการใหญ่โตเป็นของตัวเอง แต่ในขณะที่คนถูกชมกำลังจะขยายความต่อ

 

คุณยังมีเซ้นส์ในการเลือกพนักงานของร้านอีกนะครับ ผมคิดว่าส่งพวกเขาไปค่ายเพลงออกเป็นบอยแบนด์ได้เลย

 

            สายตาที่ลูกค้าตรงหน้ามองตรงออกไปคือฝั่งศูนย์และคนที่กำลังมองมาอยู่ก็คือไอ้ชานยอลกับไอ้จงอิน อีกฝ่ายไม่รู้ว่าเขากำลังแอบหัวเราะพวกมันอย่างเป็นบ้าในใจ

 

 

 

 

 

 

  

อ่ะเดินยิ้มมาแต่ไกล รถเป็นไรมาวะ

 

ไม่แน่ใจกำลังให้ลูกน้องช่วยเช็คอยู่

 

นั่นมันไอ้แจฮยอน มันยังพูดไม่ทันจบ สายตามันก็มองเข้าไปในห้องรับรองที่เปิดกระจกอยู่ จงอินเองก็หันไปมอง แจฮยอนมันคงเข้าไปนั่งคุยกับลูกค้าตามที่เขาบอกแต่ดูมันจะยิ้มกวนประสาทมาที่เราสองคนซะแล้ว แอบนินทาอะไรหรือเปล่า

 

เออ กูให้เข้าไปคุย มึงจะปล่อ เดี๋ยวจะรีบวิ่งไปไหนวะ

 

จงอินมองตามเพื่อนที่วิ่งตากฝนออกไป เป็นบ้าอะไรของมันอีกคน

 

 

            เสียงกรุ๊งกริ๊งหน้าประตูตามมาด้วยร่างเปียกปอนแต่ไม่ได้ทำให้ดูดีน้อยลงเลยของปาร์คชานยอล คนสองคนที่นั่งหัวเราะกันอยู่หันมามอง

 

ขอโทษนะครับ ผมจะเข้ามาบอกปัญหารถคร่าวๆครับที่พบ ชานยอลพูดพร้อมวางสายตาเข้าใส่ใครอีกคนที่ทำหน้า

 

โอเคครับ เดี๋ยวให้ช่าง...

 

คุยต่อเลยนะครับ ปาร์คชานยอลไม่เข้าใจ..แจฮยอนมันเดินหัวเราะเข้ามาใกล้ก่อนจะเขยิบเข้ามากระซิบ     

 

ตั้งใจทำงานนะครับช่างซ่อมรถ ฮ่า

 

ไอ้ส...

 

 

            ชานยอลเดินลงมานั่งตรงข้ามกับอีกฝ่าย เขาหันไปยิ้มให้เด็กที่ตัวเองอุ้มมา ก่อนจะเริ่มจริงจัง

 

ตอนนี้เหมือนปัญหาที่พบคือเรื่องเบรก แค่ปัญหาแรกนะครับ

 

หมายความว่าจะมีหลายปัญหาเหรอครับ

 

ครับ ลูกค้าหน้าเสียไปนิดหน่อย เรากำลังตรวจเช็คให้ละเอียดมากกว่านี้ เพราะเรื่องเบรกก็สำคัญมากแล้ว เลยอยากตรวจดูเพิ่มว่ามันไปมีปัญหาอะไรกับส่วนอื่นๆอีกมั้ยน่ะครับ

 

แล้วต้องใช้เวลากี่วันเหรอครับ"

 

แบคฮยอนเป็นคนที่รักรถมากและก็หวงรถด้วย สังเกตได้จากสภาพรถแม้ผ่านการใช้งานมามากกว่าสี่ปี แม้แต่การชน เขาก็ยังไม่เคยเอาไปชนที่ไหน แต่ก็เพราะหวงรถจนไม่ค่อยเข้าตรวจสภาพบ่อยบวกกับงานที่ยุ่งๆปัญหามันก็เลยมาเกิดวันนี้

 

อื้ม ช่วงนี้ก็มีรถที่มีปัญหาเข้ามาเยอะ เคสของคุณอาจจะใช้เวลา 3 - 4 วันเลยครับ

 

อ่า งั้นวันนี้คงกลับมือเปล่า

 

งั้น อยู่ทานเค้กก่อนมั้ยครับน้องหิวหรือเปล่า ฝนเองก็...

 

ครับ!

 

บีครับ แบคฮยอนปรามตัวเล็กนิดหน่อยเข้าทางเขาเลยเนี่ยสิ เขาก็ยังเห็นว่าฝนยังคงตก

 

ถ้าแบบนั้น รบกวนด้วยนะครับ

 

            นอกจากนั้นปาร์คชานยอลยังเอาเอกสารมาให้ลูกค้ากรอกรายละเอียดต่างๆลงไป แล้วจึงรีบไปเตรียมของว่างมาให้ คงรอให้ฝนเบาลงกว่านี้

 

 

 

ภายนอกของสามหนุ่มที่พากันระเห็จออกมาอยู่อีกห้อง เพราะดูแล้วในนั้นจะไม่ใช่พื้นที่ตัวเองซะแล้ว

 

มันถูกใจเขาเหรอวะ จงอินพูดพลางมองตามการกระทำของมันตั้งแต่หนีเขารีบเข้าไปในห้องรับรอง ยันตอนนี้ที่ลงมือเลือกเค้ก จัดจานและถือไปเสิร์ฟ ...

 

หน้าที่มันเหรอนั่น

 

“LOVE AT FIRST SIGHT ล่ะมั้ง

 

นานๆจะเห็นที อ่ะๆหลีกๆให้มันก่อน

 

            แจฮยอนหัวเราะก่อนจะเล่าให้คนอื่นฟังว่าลูกค้าคนนี้คิดว่าคนที่เหลือคือหนึ่งในเด็กช่างซ่อมรถของร้าน คนที่น่าสงสารที่สุดก็คงเป็นชานยอลที่ถ้ามันแอบชอบเขาจริงขึ้นมา

 

มึงไม่แก้ให้มัน ก็ควรแก้ให้กูป่ะ จงอินยกเท้าวางบนตักแจฮยอน

 

กูด้วย เขาเชื่อจริงเหรอวะ ตลกแล้ว

 

 

ด้านในร้าน บีที่เห็นปาร์คชานยอลถือเค้กที่บนหน้าเค้กเป็นรูปรถสปอร์ต รวมไปถึงคุกกี้ที่วาดเป็นรูปรถลงไปที่เสิร์ฟมาพร้อมด้วยทำให้เด็กน้อยร้องออกมาอย่างตื่นเต้น

 

ว้าวววว

 

ทานให้หมดเลยนะครับ

 

ขอบคุณนะครับ แบคฮยอนโค้งขอบคุณอีกฝ่ายที่เพียงแค่ส่งยิ้มมาให้

 

คุณ รับอะไรเพิ่มมั้ยครับ

 

เป็นคาปูร้อนแล้วกันครับ

 

คราวนี้เป็นลูกน้องที่ทำให้ ปาร์คชานยอลนั่งลงตรงข้ามอีกฝ่ายมองเด็กน้อยที่กำลังตักเค้กเข้าปากพร้อมยิ้มกว้าง

 

ขอบคุณพี่เขาด้วยนะ ชานยอลยกมือเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร เขามองอีกคนที่ลูบหัว ใช้นิ้วมือเช็ดเค้กที่เลอะรอบปาก

 

 

มีลูกแล้วจริงๆเหรอเนี่ย

 

 

ถ้าจะกลับผมจะเรียกแท็กซี่ให้นะครับ

 

ขอบคุณนะครับ .. แบบนี้ผมสามารถเข้ามาดูทุกวันได้มั้ยครับ

 

 

            มาได้ครับ ได้โปรดถ้าไม่ลำบาก...คุณช่วยมาทุกวันเลย

 

 

            ใจผมมันตอบคำถามอีกฝ่ายไปแล้ว

 

 

ได้ครับ ทางเรายินดีต้อนรับลูกค้าเสมอ น้ำเสียงนั้นตอบกลับแทบจะทันที

 

 

มาทุกวันก็ได้ มาพร้อมกับฝนอีกก็ได้

 

แค่ขอให้คุณมา

 

 

 

 

 

 

แบคฮยอนกลับมาถึงบ้านด้วยแท็กซี่ในตอนเกือบหนึ่งทุ่ม ตอนนี้ฝนก็หยุดแล้วด้วย

 

ได้ของมายิ้มไม่หุบเลยนะ

 

บีชอบครับ ปะป๊า! อยากไปอีกอ่า เขามองเด็กน้อยที่ดูมีความสุข  ในมือของบีที่ถือคุกกี้ที่ถูกวาดออกมาเป็นรูปรถกลับมาด้วย

 

ที่นั่นนอกจากจะเป็นคาร์แคร์ครบวงจร มีคาเฟ่ด้านใน แถมยังดูเหมือนพวกพิพิธภัณฑ์ที่สะสมรถของเล่นไว้เยอะมาก แต่เจ้าบียังไม่ทันเห็นหรอก เขาเองแอบเห็นแค่แวบๆตอนที่ประตูห้องรับรองเปิดออก

 

ครับบบ

 

ยังไงเสียวันพรุ่งนี้เขาก็ต้องไปรับบี คิดไว้แล้วว่าก่อนจะเข้าไปรับก็คงจะเข้าไปที่ร้านก่อน  แบคฮยอนหยิบใบรายละเอียดจากทางร้านขึ้นมาอ่าน รวมไปถึงโบรชัวร์ที่ตัวเองหยิบมาด้วย

 

นี่มัน....

 

            สี่คนนั้นคือเพื่อนกัน ที่ร่วมหุ้นกันเปิดร้านขึ้นมาเขาอ่านไปตามบทสัมภาษณ์ในคอลัมน์ที่เหมือนจะลงนิตยสารชื่อดัง แบคฮยอนตลกตัวเองดันไปพูดกับคนที่ชื่อแจฮยอนไว้อย่างน่าอายที่คิดว่าคนอื่นเป็นเด็กในร้าน

 

เสียผู้ใหญ่หมดแล้วฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

              เสียงกริ่งที่กระทบประตูทำให้เซฮุนที่ปกติมาเช้าอยู่แล้ว แปลกใจ

 

โอโห

 

กลิ่นน้ำหอมจากคนที่เดินผ่านหน้าทำให้เซฮุนมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า หล่อกว่าทุกวัน ไอบ้าเอ้ย

 

มึงแค่มาเข้าร้านหรือจะไปประชุมกับพ่อมึงครับ

 

เข้าร้าน ธรรมด๊า

 

ถามจริง อะไรเข้าสิงมึงให้มาเช้าและแต่งตัวแบบนี้

 

กูไม่ค่อยมาแต่เช้าก็แค่อยากจะมาเช้า แค่นั้น โอเซฮุนยิ้มออกมา ยิ่งพูดยิ่งจับได้เหมือนที่คิดกันไว้ไม่มีผิด

 

คนที่มากับลูกเมื่อวานอะเหรอ เขามีเมียมีลูกแล้วก็ไม่เว้น

 

เก็บปากไว้กินข้าวหน่า อาจจะหลานเขาก็ได้ เอาจริงๆก็ยังไม่ยินเด็กคนนั้นเรียกคุณแบคฮยอนว่าพ่อเลย

 

โลกสวยเหรอครับมึง

 

ไร้สาระ กูรีบไปทำงานต่อในห้องก่อน

 

...

 

ถ้าเขามา รีบบอกกู

 

ไม่โว้ย!

 

ก่อนจะปิดประตูเสื้อยีนส์ที่ถืออยู่ก็ลอยละลิ่วไปแปะบนหัวโอเซฮุน และได้ยินคำด่าตามมา

 

ปาร์คชานยอลนั่งเช็คสภาพรถตามใบรายการที่ลูกน้องส่งมาให้ ด้านบนมีชื่อลูกค้า... แถมยังพบปัญหามากเลย

 

ได้เจอกันบ่อยแน่ครับ

 

...

 

คุณแบคฮยอน

 

 

 

และวันนี้แบคฮยอนก็พาบีมาที่คาร์แคร์นี่ด้วยหลังจากตัวเล็กเลิกเรียน บีดูดีใจเป็นพิเศษ ก็ลืมไปว่าบีชอบรถ ดูการ์ตูนพวกรถแข่งบ่อยๆตอนแรกก็กะว่าจะมาก่อนรับบี แต่จะย้อนไปย้อนมาก็เสียเวลา

 

เราเข้ามาก็ได้การต้อนรับที่ดีเลยทีเดียว มีเขาคนนั้น...อ่า วันนี้เขาแต่งตัวดีแหะ ยังแอบรู้สึกผิดที่เข้าใจผิดไปอยู่เลยที่คิดว่าเป็นช่าง

 

สวัสดีครับ คุณแบคฮยอน...

 

สวัสดีครับ บีไหว้พี่เขาด้วยครับ

 

พี่....

 

ผมยังไม่ได้แนะนำตัวกับคุณแบคฮยอนเลย ผมปาร์คชานยอลนะครับ

 

เป็นเจ้าของ?”

 

ใช่ครับ ร่วมกับเพื่อนอีกสามคน

 

ว้าว เจ๋งครับ พวกคุณเหมือนบอยแบนด์เขาชมจากใจเลย พวกเขาดูดีจริงๆ เด็กสมัยนี้หน่าพ่อแม่ให้ทานอะไรกัน

 

และมันก็ทำให้ชานยอลหน้าแดง เหมือนถูกชมว่าหล่อกลายๆ

 

ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ น้องชานยอล คนที่ได้ยินหันกลับมามองจ้องและพิจารณาใบหน้าขาวนั้นอีกหน ลืมคิดไปเลย

 

ผมบอกเลยว่าตอนนี้ สองมือที่ชูขึ้นข้างหนึ่ง สามนิ้ว อีกข้างหนึ่ง หนึ่งนิ้ว

 

สามสิบเอ็ด...ให้ตายเหมือนยี่สิบเอ็ด

 

ตกใจเลยเหรอครับ คิดว่าผมจะแก่กว่านั้นใช่มั้ย

 

ป...เปล่าครับ คือ...ไม่อยากเชื่อ

 

ส่วนนี้เจ้าบีครับเด็กน้อยยืนยิ้มกว้างมาให้ชานยอล อยากเล่นของเล่นมั้ยครับ

 

นั่น เข้าทางเขาเลยแหละครับ

 

            แต่ก่อนที่จะพาลูกค้าไปที่เขาสะสมโมเดลรถ ตอนนี้แบคฮยอนก็ได้เข้ามาคุยกับชานยอลในห้องทำงาน ใบรายงานการตรวจเช็คกำลังถูกชานยอลอธิบายทีละประเด็น

 

 

อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ประเด็นแรกที่สำคัญมาก เบรกของคุณเริ่มจะเสื่อม ซึ่งอันตรายมากถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้

 

ผมก็กำลังสังเกตก่อนหน้านี้ว่ามันเริ่มจะมีเสียงแปลกๆ

 

ครับ อาจเกิดจากสายพาน เจ้าของรถมีสีหน้าเป็นกำลังมากขึ้น จนชานยอลสังเกตได้

 

ไม่ต้องห่วงนะครับ เราจะดูแลให้อย่างดีทุกอย่างเลย

 

นี่แค่ข้อแรกนะครับ เจ้าของใบหน้าขาวหัวเราะออกมา และมันเป็นครั้งแรกที่ปาร์คชานยอลได้เห็นรอยยิ้มชัดๆ ... กับเขี้ยวๆเล็กเหมือน

 

 

 

อ่า ขออภัยครับ

 

ว่า เสียงจากที่คุยอ่อนนุ่มก่อนหน้านี้กลายเป็นแข็งกร้าวขึ้นนิดหน่อย เมื่อมีไอ้แจฮยอนเข้ามาขัด

 

your father is calling ... now”

 

 

และก็เป็นแจฮยอนที่เข้ามาคุยต่อ ชานยอลออกไปคุยกับพ่อเรื่องที่พ่อจะไปเมืองนอกซักเดือนนึงและบอกให้ตัวเองกลับไปเฝ้าบ้านอยู่เป็นเพื่อนแม่ ซึ่งชานยอลคิดว่ามันจะเป็นเรื่องที่สำคัญกว่า โอเคมันสำคัญแหละที่พ่อจะไปเป็นเดือน แต่ธุรกิจทางนี้ทำให้พ่อไปต่างประเทศบ่อยอยู่แล้ว ปาร์คชานยอลก็รับปากกับพอไป และตอนคุยจบก็ประจวบกันกับที่คุณแบคฮยอนพาบีออกมาเข้าห้องน้ำพอดี

 

งั้นดีเลย เดี๋ยวผมพาไปดูที่สะสมโมเดลรถนะครับ

 

เมื่อกี้คุณแจฮยอนแจ้งไว้ว่าเหลือรายละเอียดอีกนิดหน่อย งั้นเดี๋ยวปะป๊าตามไปนะ

 

 

            แจฮยอน มึงนี่หน่า...

 

 

 

หูวววว

 

สิ่งแรกที่เด็กน้อยเห็นคือเหล่าตู้มากมายที่ในนั้นมีโมเดลรถคันเล็กและใหญ่คละกันเป็นจำนวนมาก

 

กี่ล้านคันครับพี่ชานยอล

 

ไม่ถึงซักหน่อย ปาร์คชานยอลนั่งลงข้างๆก่อนจะลูบหัวบีอย่างเอ็นดู

 

พี่ชานยอลซื้อมาจากไหนแหรอครับ

 

มาหลายประเทศเลยแหละ

 

มีคันไหนเหมือนของปะป๊าบ้างน้า มือใหญ่กอบกุมมือเล็กและพาเดินไปดูรอบๆ สายตาของเด็กน้อยบีดูตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็นรอบๆ

 

คันนี้คล้ายๆของปะป๊าบีมั้ย

 

ใช่ครับๆ เท่จังครับพี่ชานยอล

 

อยากได้มั้ย

 

 

ห้ามดื้อ และห้ามไปหยิบจับของเขานะครับบี

 

 

 

จะได้อันไหนเหรอครับ

 

บีถูกพาเดินมาอีกจนถึงตู้กระจกในสุด เป็นตู้ที่รวมโมเดลรถที่คันเล็กลงมาและหายาก

 

มีคันสีเหลืองด้วยยย เท่มากครับพี่ชานยอล

 

สายตาและแววตาของบีมีความสุขจนชานยอลรู้สึกได้ เขายืนดูบีไล่มองแต่ละคันๆ แล้วนึกถึงตัวเองสมัยก่อน

 

เลือกสิเลือกที่บีอยากได้

 

ให้เหรอครับ

 

อื้ม

 

บีเงียบไปแปบนึงก่อนจะนึกที่แบคฮยอนบอกเอาไว้ และได้แต่ยิ้มแหย่ๆ

 

ชอบสีเหลืองใช่มั้ย ชานยอลเลือกหยิบโมเดลของมาเซราติคันจิ๋วสีเหลืองให้ เด็กน้อยที่แบมือรับมันมาแล้วอมยิ้มอย่างกล้าๆกลัวๆ ดีใจก็ดีใจที่ได้แต่ก็กลัวปะป๊าตัวเองจะว่า

 

เก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงก็ได้ ชานยอลอมยิ้มกระซิบบอก

 

 

ขอโทษนะครับ

 

!!

 

...ป๊า

 

มีอะไรหรือเปล่าครับ

 

อ่อ เปล่าหรอกครับ ผมพาน้องเดินดูโมเดลรถน่ะครับเพลินเลย ขอโทษที่พาออกไปช้า

 

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ ยินดีเลย แล้วไม่ได้ซนใช่มั้ยบี

 

ไม่ครับ! รถสีเหลืองอยู่ในกระเป๋าบีเรียบร้อย ก่อนที่แบคฮยอนจะเดินเข้ามาสมทบและตอนนี้เป็นแบคฮยอนที่จะตื่นตาตื่นใจกับของในห้องนี้บ้าง

 

ทั้งหมดเป็นหมื่นคันเลยมั้ยครับ สองคนนี้ถามเหมือนกันเลยแหะ น่ารักจัง

 

อ่อ ไม่ถึงครับสองพันคันนิดๆครับ

 

มีชานยอลที่เดินตามหลังอีกฝ่าย เขาเผลอมองเสี้ยวหน้าตอนที่คุณแบคฮยอนหยุดอยู่ที่โมเดลรถที่เหมือนคันของตัวเองที่กำลังถูกซ่อม

 

และรอยยิ้มนั้น

 

 

รุ่นเดียวกับของผมหรือเปล่าครับ

 

 

บาดใจผมโคตรๆ

 

 

อยากได้หรือเปล่าครับ

 

ครับ?”

 

อ่อ คือผมหมายถึงถ้าคุณแบคฮยอนอยากได้ผมจะให้

 

ไม่เป็นไรครับ แพงแน่ๆพวกจิ๋วๆเนี่ย เนอะบี เด็กน้อยสบตากับคนตัวสูง ก่อนจะเป็นแบคฮยอนที่จูงบีออกมาเพราะข้างนอกตอนนี้ก็ค่ำแล้ว

 

งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ คุยกับทางคุณแจฮยอนแล้วถ้าจะยาวใช่มั้ยครับ

 

ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะรีบให้

 

ครับ ผมทิ้งนามบัตรไว้กับคุณแจฮยอนด้วย ถ้ามีอะไรด่วนติดต่อได้เลยนะครับ

 

อ่า แล้วก็เสาร์-อาทิตย์ เปิดตามปกติหรือเปล่าครับ

 

เปิดทุกวันเลยครับ

 

เผื่อผมจะเข้ามา อาจจะนะครับ อีกฝ่ายหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะโค้งและขึ้นแท็กซี่ที่ทางเราเรียกให้ออกไป

 

 

เท้ายาวรีบก้าวเข้ามาในห้อง มองเห็นพวกนั้นอยู่กันครบก่อนที่ชานยอลจะแบมือไปตรงหน้าจงอินเพราะเหมือนเห็นแวบๆว่าแจฮยอนพึ่งยื่นอะไรซักอย่างให้มัน และมันกำลังเล่นลิ้น

 

อะไร

 

อย่ามากวน มันพยักพเยิดไปทางไอ้เซฮุน และก็กลายเป็นมันที่ถือนามบัตรที่มีชื่อคุณแบคฮยอนหราอยู่บนนั้นไว้อยู่ เซฮุนดึงหลบ

 

อย่า กวน ตีน

 

ข้อมูลส่วนตัวลูกค้า

 

กูก็เจ้าของ

 

เอาให้มันสัมผัสหน่อยไป ไอรำคาญว่ะ เป็นแจฮยอนที่ทั้งสงสารและหมั่นไส้มัน ทันทีที่มันอยู่ในมือไอ้ชานยอลก็ยิ้มเป็นเหมือนคนบ้า

 

เป็นสถาปนิก

 

...

 

กราบกู ชานยอลหันไปมองจงอินที่ยักคิ้วกวนมาให้ ก่อนหน้านั้นเซฮุนมันเป็นคนเก็บประวัติซึ่งตัวเองก็ไม่ค่อยได้เข้าไปยุ่ง ซึ่งยอมรับว่าตัวเองโง่มากๆ

 

กูถามพ่อมา ตามนามบัตรบอกเป็น director”

 

กรรมการ ตามด้วยการแปลของแจฮยอน

 

เขาเป็นกรรมการ ส่วนพ่อเป็นผู้บริหาร บริษัทไม่ใหญ่มากแต่ค่อนข้างมีชื่อเสียงนะ

 

เล่นของสูงไปอีก

 

ชานยอลนั่งลงข้างๆแจฮยอน คนอื่นมองไปที่มันที่เอาแต่อมยิ้มลูบไปมาบนนามบัตรนั้น

 

ที่หน้าบ้านกูว่าง ... อยากจัดสวนว่ะ

 

หลังนามบัตรที่บ่งบอกให้รู้ว่าคุณแบคฮยอนคงจะรับออกและจัดสวนคำว่า gardening นั้น

 

รำคาญว่ะ

 

 

 

 

หลังร้านปิดปาร์คชานยอลกลับมาถึงบ้านที่ตนไม่ค่อยได้มาบ่อยๆ เรียกได้ว่าสองถึงสามเดือนจะเข้ามาที เขาเลือกจะออกไปซื้อคอนโดที่ใกล้กับร้านมากกว่าที่บ้าน ก่อนจะเห็นแม่ที่เดินออกมาจากครัวพร้อมกลิ่นหอมๆของคุกกี้ ชานยอลรีบลุกไปสวมกอดหอมแก้มพร้อมออดอ้อนเขาคิดถึงแม่มากๆ

 

ถ้าพ่อไม่ไปต่างประเทศจะหอบมาหาแม่มั้ยจ๊ะ

 

ต้องมาสิครับ .. มารับเค้ก

 

แม่ต้องดีใจใช่มั้ย ชานยอลหนุนนอนไปบนตักของคนเป็นแม่ ทำแบบเด็กๆที่หยิบคุกกี้มานอนกิน

 

ที่ร้านเป็นยังไงบ้างล่ะ

 

ก็ดีครับ...โดยเฉพาะช่วงนี้

 

เจอสาวมาซ่อมรถหรือ เขาขำก่อนจะหยิบนามบัตรให้แม่ดู

 

อะไร บยอนแบคฮยอน อยากจัดสวนเหรอ

 

            ชานยอลพาแม่ออกมาข้างนอกบ้าน ข้างหน้าบ้านเรามีพื้นที่ประมาณนึงแต่ก็มีบางส่วนที่ถูกจัดแต่งไปแล้ว

 

ลูกจะจัดอะไรอีก ถ้าเอาต้นไม้มาปลูกเพิ่มบ้านเราจะเหมือนอยู่ในป่าแล้วนะลูก

 

อยากมีน้ำตกเล็กๆให้แม่นั่งมุมที่แม่ชอบตรงนั้น ผมว่าถ้ามันมีเสียงเหมือนอยู่ในป่าธรรมชาติจริงๆคงจะสงบมากขึ้นนะครับ

 

เหรอ มันเป็นความต้องการของเรามากกว่านะดูแล้ว

 

            เนี่ยแหละคนเป็นแม่ รู้ทันไปเสียทุกอย่าง

 

 

ตามใจ อยากทำอะไรก็ทำ

 

รักแม่จังครับ

 

            คนเป็นแม่ถูกหอมถูกฟัดจนหัวเราะออกมา ลูกชายของเขาก็ยังไม่โตเหมือนเดิมในสายตาตัวเอง แม้ชานยอลจะประสบความสำเร็จกับกิจการที่ทั้งตัวแม่และพ่อไม่ได้เข้าไปยุ่งแล้วนั่นแหละ

 

 

 

 

วันจันทร์ในตอนบ่ายโมงตรง ไม่ค่อยมีลูกค้าใหม่เอารถมาซ่อมเพิ่มทำให้ที่ร้านเร่งเคลียร์รถคืนลูกค้าได้หลายคัน บวกกับฝนที่ตกน้อยลงแล้วด้วย

 

            ท่ามกลางแดดเปรี้ยงคนที่อยู่ชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนลายทางจูงมือกับเด็กน้อยที่เดิมยิ้มเข้ามาแต่ไกล พวกเรานั่งคุยกันอยู่พอดี ประจวบเหมาะกับที่ชานยอลนั่งหันออกไปทางกระจก

 

สดใสชะมัดเลยว่ะ โลกโคตรน่าอยู่

 

            ก่อนที่ลูกน้องของเราจะเข้าไปกางร่มให้ พื้นที่ถูกเคลียร์ให้ทั้งคู่ได้เข้ามานั่งเด็กน้อยบีโค้งให้ทุกคน และก็เป็นจงอินที่ทำหน้าที่เล่นกับเด็กน้อย แบคฮยอนขอเดินไปดูรถตัวเองโดยมีอีกสามคนพาไป เขาค่อนข้างตื่นตาตื่นใจกับที่นี่เด็กชายสี่คนกับศูนย์ซ่อมที่ดูมีมาตรฐานมากๆรวมไปถึงพนักงานและช่างมากมายที่นี่

 

ทางนั้นครับกำลังซ่อมอยู่เลย พอดีพึ่งได้อุปกรณ์ที่นำเข้ามาเลยนำมาใช้เลยครับ แบคฮยอนรู้สึกประทับใจสุดๆไปเลย เหมือนตัวเองเป็นส่วนนึงของที่ร้านมากกว่าลูกค้าเสียอีก เด็กหนุ่มแจฮยอนแนะนำนู่นนี่นั่นให้ฟังหลายอย่าง คุณสมบัติของอุปกรณ์รวมไปยังขั้นตอนการซ่อม

 

ไม่ต้องห่วงเลยนะครับ

 

            ชานยอลที่ได้แค่แอบมองห่างๆฟังไอ้แจฮยอนมันพูดให้คุณแบคฮยอนฟัง จนกระทั่งโทรศัพท์ของอีกฝ่ายมีสายเข้า และยังไม่ทันได้เข้าไปดูรถของตัวเองเลย

 

งานเข้าด่วนครับ ผมต้องกลับเข้าบริษัท แต่...คือ

 

น้องบีให้เขาอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้นะครับ ไม่ต้องห่วงเลย แบคฮยอนมองหน้าทั้งสามคนโดยเฉพาะชานยอลที่พูดออกมา เขารีบเข้าไปบอกบีซึ่งบีก็ดูดีใจที่จะได้อยู่เล่นที่นี่

 

ไม่ซนนะ ผมจะรีบกลับมานะครับรบกวนฝากบีด้วย

 

 

คุณแบคฮยอนออกไปซักครึ่งชั่วโมงได้เพราะงานด่วน บีที่อยู่กับชานยอลและเพื่อนคนอื่นพร้อมรถของเล่นสะสมของชานยอลที่ซื้อและบางชิ้นเป็นชิ้นหายาก ปาร์คชานยอลเอามาบางส่วนเพื่อวางตกแต่งร้านด้านนอกด้วย บีถามพวกเรายกใหญ่ว่ามันคือยี่ห้ออะไรบ้าง พิเศษยังไงบ้าง ชานยอลสังเกตหลายครั้งว่าบีจะชอบเดินมาดูที่ตู้กระจกและคงจะพูดอะไรบางอย่างกับคุณแบคฮยอน ที่เจ้าตัวดูจะปฏิเสธอยู่หลายหน

 

แม่บ้านยกคุกกี้และน้ำเปล่ามาให้บี ก่อนที่เพื่อนคนอื่นๆมันจะออกไปทำงานหลังเล่นกับบีซักพัก เหลือแค่ชานยอลกับเจ้าเด็กช่างถาม

 

ของจริงจะเท่มั้ยครับพี่ชานยอล

 

เท่ครับ

 

แล้วพี่ชานยอลชอบคันไหนที่สุดครับ นั่นเป็นคำถามจากเด็กที่ทำให้เขาคิดหนักเลย

 

พี่ชานยอลชอบออดี้

 

บีอยากให้ปะป๊าซื้อ บีอยากเห็นครับ

 

อ่า แต่พี่ชานยอลก็มีออดี้แต่วันนี้ไม่ได้ขับมา บีหันมาทำตาโต บีอยากขับอ่ะพี่ชานยอล

 

ต้องโตก่อนสิ ผู้ใหญ่หัวเราะ และรู้ว่าบีดูจับรถของเล่นอย่างออดี้บ่อยๆ

 

อยากเห็นพี่ชานยอลขับจัง

 

แล้ว..บีจะมาวันไหนอีก เขาเท้าคางถามออกไป ถามออกไปเล่นๆแบบไม่ได้คาดหวังอะไร เด็กคงตอบไม่ได้หรอก

 

พรุ่งนี้ครับ

                   

 

แต่ก็ตอบออกมาตามประสาเด็ก

                 

            บีจะมาได้ยังไงถ้าคุณแบคฮยอนไม่พามา....

 

 

บี... ชานยอลที่นั่งเงียบและมองเด็กตัวน้อยที่เล่นรถอยู่ซักพัก จู่ๆก็รู้สึกว่าเขาเองก็มีเรื่องที่อยากรู้จากบี บีไม่ได้ตอบรับในทันที ชานยอลจึงถามต่อ

 

แม่ของบีสวยมั้ยครับ บีพยักหน้า และก็สนใจของเล่นตรงหน้ามากกว่าอยู่ดี

 

คุณแบคฮยอนเป็นพ่อ เอ่อ เป็นปะป๊าบีใช่มั้ย

 

ปะป๊าไม่ใช่ปะป๊าคับ ! ”

 

            บีผละออกมาหยิบคุกกี้หนึ่งชิ้น ก่อนจะนั่งลง

 

“…งั้นแล้วปะป๊าของบีคือใครเหรอ

 

ปะป๊าไงคับ เด็กน้อยตอบพร้อมยิ้มตาหยี

 

ชานยอลแม้จะงุนงงเขาก็ขำออกมาให้กับความไร้เดียงสาของบี สรุปเขาก็ยังไม่รู้หรอกว่าบีเป็นลูกชายของคุณแบคฮยอนจริงหรือเปล่า แถมยังดูไม่ดีด้วยซ้ำที่ต้องมานั่งหลอกถามเด็กแบบนี้

 

 

เกือบค่ำที่แบคฮยอนกลับมารับบี เขารีบวิ่งขึ้นมาเพราะตัวเองก็ปล่อยให้บีอยู่ที่นี่หลายชั่วโมงแล้ว เกรงใจทุกคน แต่แล้วก็หยุดแอบฟัง ... บีหัวเราะเสียงดังเชียวสลับกับเสียงผู้ใหญ่

 

โอะ ปะป๊าค้าบบบบบบบบบ ตัวเล็กรีบวิ่งเข้ามากอดเขา

 

ขอโทษนะครับที่มารับบีช้า รบกวนคุณชานยอลแย่เลย ชานยอลส่ายหัวก่อนจะลุกขึ้นมา

 

ไม่เป็นไรครับ บีไม่ดื้อเลย

 

จริงมั้ยหื้อ ? ภาพนั้นน่ารักมาก ชานยอลเอาแต่ยิ้มตามคุณแบคฮยอนที่ก้มลงหอมหน้าผากบีก่อนจะดึงเข้ามากอดแรงๆ อย่างหยอกล้อบีหัวเราะชอบใจดิ้นๆและวิ่งมากอดเขา...

 

พี่ชานยอลช่วยผมด้วยฮะ

 

ไปๆ กลับกันได้แล้วเราต้องกลับเองนะรถป๊ายังไม่เสร็จ  คงเดินดูไม่ทันแล้วมั้ยครับ ประโยคหลังแบคฮยอนถามชานยอลที่ยืนมองตนอยู่

 

ดูได้ครับ ถ้าคุณแบคฮยอนยังไม่รีบ

 

            และชานยอลก็พาแบคฮยอนมาที่รถของตัวเองซึ่งตอนนี้ก็ยังมีเช็คที่ซ่อมให้อยู่ อีกฝ่ายตั้งใจฟังเขาอธิบายวิธีการอีกหน ก่อนที่จะเห็นอาการของบีที่คงจะง่วงไม่ใช่น้อย

 

            และทางเดินกลับมาที่ห้องรับรองมีปาร์คชานยอลที่อุ้มเด็กชายบีเอาไว้ เขาเสนอตัวเองเพราะบีดูง่วงมากและแบคฮยอนก็ยอมปล่อยให้ชานยอลอุ้ม แม้จะเกรงใจอยู่มากๆเลยก็ตาม

 

แกหนักมั้ยครับ

 

ไม่ครับ

 

ปกติเป็นคนรักเด็กมั้ยครับ ชานยอลไม่ลังเลที่จะตอบว่าเขาชอบเล่นกับเด็ก ไม่ใช่ตอบเพื่อเอาแต่ใจอะไร

 

ผมไม่ อีกฝ่ายพูดพร้อมหัวเราะแต่ก่อนไม่ชอบเด็กเอาเสียเลย จนมีบีทุกอย่างในความคิดก็เปลี่ยนไป

 

ก่อนที่แบคฮยอนจะหยุดตัวเองและก้มหอมแก้มบีที่ไหลลงจากไหล่ของชานยอล ชานยอลเองก็ตกใจและคิดว่าตัวเองหน้าแดง พูดกับตัวเองในใจว่าอย่าคิดบ้าๆเขาหอมแก้มบีไม่ใช่ตัวเอง

 

            ก่อนจะรีบขยับบีขึ้นมาให้นอนพิงตัวดีๆ จงอินมันเรียกแท็กซี่ให้ และรอส่งทั้งคู่ขึ้นรถไป ปาร์คชานยอลมองตามแท็กซี่ที่ขับออกไปแล้ว พิงตัวกับเสาปล่อยความคิดที่มีแต่ใบหน้าของคนที่ชื่อแบคฮยอนกับการกระทำทุกอย่างๆ

 

ฝันดีนะครับ

           

 



 

 

 



            ทุกศุกร์เราจะเข้ามาประชุมกันถึงหลายๆเรื่อง ปัญหาที่พบ การแก้ไข และเพิ่มเติมตอนนี้คือการขยายสาขา เราทำงานกันแบบงานเป็นงานเล่นเป็นเล่นเรื่องเงินๆทองๆไม่เป็นปัญหากับพวกเรา กับประโยคที่ได้ยินมาเยอะว่าการทำธุรกิจกับเพื่อนมักจะมีปัญหาเรื่องเงินๆทองๆเข้ามาอาจทำให้แตกกันมาเยอะ แต่ไม่ใช่กับเรา

 

            ศีลเสมอกันก็ว่างั้น เราทั้งสี่เหมือนกันอย่างนึงคือเป็นพวกใจกว้าง          

 

            การประชุมที่ดูจะเสร็จสิ้นถ้าไม่มีท็อปปิคนึงแทรกขึ้นมา...เรื่องบี

 

 

มีความเป็นไปได้สามอย่าง

 

คือ ?”

 

หนึ่ง บีอาจเป็นลูกบุญธรรมที่คุณแบคฮยอนไปรับมาเลี้ยง

 

แต่คนที่ดูพร้อมทุกอย่างแบบนั้นเนี่ยนะจะไม่มีผู้หญิงเข้ามาในชีวิต จงอินแทรกขึ้น

 

มึงไม่เคยได้ยินหรือไง ก่อนที่เซฮุนจะพูดแบบกระซิบ

 

อาจจะเป็นพวกแบบ..น้องชายไม่ค่อยตื่นอ่ะ หรือเรียกว่าไม่มี...

 

ไอ้เชี่ย ชานยอลหันไปทางอื่น บางทีเขาไม่ควรมานั่งฟังไอ้เซฮุนมันด้วยซ้ำ แล้วดูที่ไอ้เซฮุนมันพูดขึ้นมาตอนแรกแทนที่จะจบๆประชุมไป

 

อ่ะๆ ข้อสอง แม่ของบีอาจจะเสียไปหรือไม่ก็เลิกกัน

 

ก็มีส่วน เพราะบีดูติดคุณแบคฮยอนมากๆ

 

แหม่ แช่งเมียเขาเลยนะไอ้เวร

 

กูเปล๊า

 

ข้อสุดท้ายในฐานะเพื่อนกูจะบอกมึงให้เอาบุญ เซฮุนขยับนั่งกอดอกอย่างจริงจัง ก่อนจะมองหน้าเพื่อนตัวดีที่รอฟังอย่างซีเรียส

 

ว่า

 

กูว่าบีเป็นลูกคุณแบคฮยอนเพราะหน้าตาที่เหมือนถึง....

 

ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ?” เซฮุนส่ายหัว

 

“... แปดสิบเปอร์เซ็นต์ ในความคิ โอ๊ย ชานยอลโบกลงไปกลางหัวมันก่อนจะเอนหลังพิงกับเก้าอี้อย่างหมดสภาพ คิดแบบไร้หนทางเลยจริงๆก็คือบีเป็นลูกของคุณแบคฮยอนจริงๆ ไม่ผิดที่ไอ้เซฮุนมันบอก บีหน้าตาเหมือนคุณแบคฮยอนแทบจะ copy และ paste ลงเสียขนาดนั้น

 

 

                                                        

              และคงเป็นอีกวันที่มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น จากที่ไม่เคยคาดหวังกับการรออย่างไร้จุดหมาย แต่ในทุกวันก็จะมีใครบ้างคนที่ชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ทุกชั่วโมง จนตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าเก้าอี้นั่งทำงานจะถูกดันให้ถอยหลังไปจนชนกับกำแพงหินอ่อนในห้องจนเกิดเสียงดังขนาดไหน เหมือนตอนนี้จะวิ่งออกไปไม่คิดชีวิตเลยด้วยซ้ำ     

 

พอดีออกมาทำธุระข้างนอก เลยแอบอู่ยาวเลยกะจะเข้ามาดูรถน่ะครับรบกวนหรือเปล่า

 

              วันนี้ไอ้พวกนั้นไม่เข้าเหลือแค่ชานยอลที่พาแบคฮยอนเข้าไปเช็ครถอีกหน

 

ตอนนี้ก็ 70 % แล้วครับ

 

ค่อยโล่งอก กลัวตัวเองจะขับรถไม่ได้แล้วจริงๆนั่งแต่แท็กซี่

                       

              แบคฮยอนพลิกข้อมือมาดูนาฬิกาหลายหน ได้เวลาไปรับบีพอดีและเขาคิดว่ามันคงไม่ได้น่าเกลียดอะไรมากนักถ้าเขา

 

ไปรับเจ้าบีกันมั้ยครับ

 

              ปาร์คชานยอลบอกแล้วว่าตัวเองไม่เคยคาดหวัง แต่เขารับปากไปทันทีว่าจะไปและพอดีกับที่รถของไอ้จงอินขับเข้ามาตอนกำลังจะเดินออกไป มันลดกระจกลงส่งยิ้มกวนตีนมาให้

 

ไม่รบกวนใช่มั้ยครับ

 

ไม่ครับ มันเข้ามาพอดี

 

              ระยะทางที่เราเดินสวนย้อนกลับไปทางโรงเรียนอนุบาลมันก็ไม่ไกลมากนัก อาจจะเพราะตัวเองกำลังเขินจากคนที่พูดมากกลายเป็นไม่รู้จะชวนคุยอะไรดี จนอีกฝ่ายต้องเป็นคนช่วยคุยขึ้นมาก่อน

 

ธุรกิจเป็นไปด้วยดีนะครับ

 

จะว่าเป็นไปด้วยดีก็อาจจะเป็นแบบนั้นครับ มันเกินคาดเสียอีก จริงๆแล้วจุดประสงค์ของพวกผมมันไร้สาระมากเลยครับตอนที่คิดจะทำคาร์แคร์

 

...

 

มันก็แค่ เอ่อ ยังหางานที่ชอบทำไม่ได้ แบคฮยอนหัวเราะออกมาเสียงดัง เลยทำให้ชานยอลหันไปยิ้มตามด้วย

 

เก่งแล้วครับ

 

              การกระทำที่เขาได้เห็นอยู่ตอนนี้ มันย้ำซ้ำๆให้รู้ ว่าเขารู้สึกกับคนตรงหน้านี้มากไปขนาดไหนแล้ว

 

              แบคฮยอนชูนิ้วโป้งมาให้ และยิ้มเหมือนภูมิใจหนักหนา ตลอดทางเดินไปชานยอลแทรกสลับมาเดินริมนอกถนนเพราะรถราแถวนี้ขับเร็ว

 

คุณแบคฮยอนเป็นสถาปนิกและเขาดันลืมเรื่องทำสวนไปเสียสนิท

 

... รู้ได้ไงครับ

 

จากนามบัตรครับ

 

อ่อ ชอบวาดรูปน่ะครับ ชอบแต่งบ้านมีความสุขกับเฟอนิเจอร์และต้นไม้

 

บังเอิญจังครับ .. ผมจะติดต่อยังไงได้บ้างที่บ้านของผมกำลังขยายพื้นที่สวนเลยคิดไว้ว่าอยากแต่งเพิ่ม

 

กับผมเหรอครับ

 

              ชานยอลเพียงพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ แต่ดูเหมือนสีหน้าของอีกฝ่ายจะทำให้เขารู้ว่าโอกาสจะได้เจอหลังจากนี้

 

ถ้าเป็นปีนี้..ไม่ได้เลยครับ

 

 

              เป็นศูนย์เลย

 

 

อ่อ เสียดายจังครับ

 

              ด้วยความที่ต้องติดต่องานมากมาย คงไม่มีผู้ขายคนไหนอยากจะปฏิเสธลูกค้าถ้ามันไม่จำเป็นจริงๆ

 

แต่ ตอนนี้มีลูกค้ารายนึงกำลังอยู่ในช่วงเจรจาตกลงงานกันอยู่โอกาสมันห้าสิบห้าสิบ ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะรีบบอกคุณชานยอลนะครับ

 

              เราเดินคุยกันไปตามทาง แค่ที่บอกว่ามีโอกาสปาร์คชานยอลก็ดีใจจะแย่แล้ว ฝั่งตรงข้ามมีเหมือนตลาดที่คนมาตั้งบูทเยอะไปหมด จนได้กลิ่นหอมของขนมปังเลย

 

หิวเลย ที่จริงบีชอบกินขนมปังร้านนั้น เหมือนแจฮยอนมันเลยขนมปังไส้ครีมมันซื้อมากินเป็นบ้าหลังสิบกว่าอัน กินจนเบื่อ

 

ข้ามไปซื้อกันมั้ยครับ อร่อยนะอยากให้คุณลอง

 

ครับ :-D”

 

 

 

              ที่บอกว่าเบื่อช่วยลืมมันไปด้วยนะครับ

 

 

 

เราสองคนเดินเข้าไปภายในโรงเรียนนานาชาติหลังจากหอบหิ้วถุงขมปังไส้ครีมยอดฮิตนั้นมา พอยิ่งบอกว่าแจฮยอนชอบกินคุณแบคฮยอนก็ยิ่งให้เขาซื้อเยอะ ในทีแรกจะเลี้ยงด้วยซ้ำ...ใครจะกล้าให้เลี้ยงกัน

 

และช่วงเวลานี้เด็กๆกำลังเล่นกันก่อนจะกลับบ้าน มีมุมนึงกับพื้นที่เล็กๆให้พวกเขาเตะลูกบอล มีแป้นบาส และก็มีกลุ่มเด็กผู้หญิงที่วิ่งไล่จับ

 

เป็นเด็กสบายจังเนอะ

 

ครับ

 

...

 

แต่ถ้าให้ผมเลือก ผมก็ไม่อยากกลับไปเป็นเด็กอีก

 

ทำไมล่ะ

 

ผมไม่ทันได้คิดเหตุผลเลยครับ แค่รู้ว่าตอนเป็นผู้ใหญ่แบบตอนนี้ มัน

 

ปั๊ก

 

              คนที่ยืนหันหน้าเข้าหากันอยู่นั้น เซเกือบจะชนเข้ากับตัวแบคฮยอน และเป็นปาร์คชานยอลที่รับเคราะห์...

 

ผมขอโทษครับ ผ..ผม เตะแรงไปหน่อย

 

              ก็ลูกบอลที่ไหนไม่รู้...แล้วเจ้าเด็กอนุบาลตัวน้อยนี้ต้องเตะสูงขนาดไหนถึงโดนหัวปาร์คชานยอลได้เนี่ย

 

ไม่เป็นไร ไม่เจ็บเลยครับ

 

              แบคฮยอนมองตามการกระทำของชานยอลที่ลูบหัวเด็กคนนั้นอย่างอ่อนโยนทั้งที่ตัวเองดูเจ็บมาก เด็กน้อยพูดขอโทษหลายหน ก่อนจะวิ่งกลับไปเล่นตามเดิมเมื่อชานยอลเอาแต่บอกว่าไม่เป็นไรและให้กลับเล่นได้แต่ต้องเล่นเบาๆกว่านี้ และเผลอทำตาโตเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหันกลับมาเบะปากกับเขา

 

ได้เหรอ

 

ฮ่ะ ไหนบอกไม่เจ็บ

 

เจ็บครับ :-(

 

              แบคฮยอนขำออกมาก่อนจะกวักมือให้ชานยอลก้มลงและเพราะความสูงที่สูงกว่ามากโขพอก้มลงมาก็ตลกชะมัดตัวเท่ากับเขาที่ยืนอยู่ปกติเลย

 

ไหน หัวยุบมั้ยดูสิ

 

...

 

เย็บกี่เข็มดีน้า

 

...

 

หืม ก็ไม่น่าเจ็บ เอ๊ะมันเริ่มแดงด้วยนี่

 

แต่เจ็บจริงๆนะครับ

 

              เห้อ เขาเจ็บจริงๆนะ แต่ใครจะอยากอ่อนแอให้คนที่แอบชอบเห็นกันเล่า แต่ถ้าอ่อนแอแล้ว..

 

              ดวงตาที่เงยขึ้นมาสบตาทำให้แบคฮยอนยิ้มขำ และการกระทำต่อมาก็ทำให้ใครอีกคน

 

 

โอ๋ ... ไม่เจ็บนะครับ (ฟู่ว)

 

 

              ใจเต้น

 

 

              เพียงแค่มือนั้นโอบศีรษะเขาเอาไว้กับอีกมือที่คว้าลำคอเข้าใกล้ ความนุ่มจากมือและความอ่อนโยนถ่ายทอดผ่านผมสีน้ำตาลเข้มของชานยอล และจบด้วยการเป่ามันลงบนผมของเขา

 

                        ชานยอลไม่ได้คาดหวังถึงขนาดนี้

 

              แล้วก็ไม่แน่ใจว่ากลิ่นน้ำหอมนี่เป็นยี่ห้ออะไร ... แต่ปาร์คชานยอลคิดว่ามันเป็นกลิ่นที่หอมที่สุดในโลก

 

หายเลยอ่ะดิ

 

              ใจน่ะหาย

 

              หายไปอยู่กับคุณอ่ะครับ คุณแบคฮยอน

 

 

เฮ้

 

!

 

...

 

ค..ครับ

 

ป่ะ ไม่แตกหรอกหัวแข็งจะตายดูแล้ว เราน่ะ

 

            ก่อนที่จะเดินนำออกไป แบคฮยอนที่นึกถึงท่าทีแปลกๆของชานยอลจึงหันกลับมาถามเพื่อความมั่นใจ

 

หรือว่า...ปากฉันมีกลิ่น เอ่อ คือ

 

ไม่ครับ! ห..หอมครับ ไม่มีกลิ่น

 

อ่า โล่งใจหน่อย

 

              แผ่นหลังกว้างนั่นยังดึงดูดเขาเสมอ คุณแบคฮยอนดูดีมากในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแล็ค เรามาถึงหน้าตึกชั้นอนุบาลและนั่งรอบีเลิกเรียน

 

วันนี้แกมีเรียนศิลปะครับ

 

บีชอบงานศิลปะเหรอครับ แบคฮยอนยิ้มและพยักหน้า ตามรอยคุณแบคฮยอนเลย

 

คุณชานยอล ผมคิดว่าไม่ต้องเรียกว่าคุณก็ได้นะครับ...เรียกพี่ก็ได้

 

แลกกับคุณไม่ต้องพูดเป็นทางการกับผม ผมขอเรียกว่าคุณแบคฮยอนต่อนะครับ แบคฮยอนทำสีหน้าไม่เข้าใจ   

 

หมายถึงให้ผมเรียกคุณชานยอลว่านาย น้องอะไรแบบนั้น แต่คุณยังจะเรียกผมว่าคุณ แบบนี้หรือเปล่าครับ ?

 

              เราหัวเราะเมื่อชานยอลต้องการให้มันเป็นแบบนั้นจริงๆ สำหรับคุณแบคฮยอนมันคงไม่มีผลอะไรแต่สำหรับชานยอลการได้เหมือนรู้จักกันขึ้นไปอีก มีผลต่อหัวใจเขาโคตรๆ

 

 

                                                        

 

 

กลับสู่เวลางานอีกครั้ง วันนี้แดดแรงมันเหมือนฝนจะกลับมาตกในช่วงเย็นอีก ซึ่งช่วงนี้มันเป็นแบบนั้นตลอด

 

หงอยอีกแล้วเพื่อนกู

 

เห้อ ทำไมวะ ทั้งสี่หันกลับไปมองที่ทำทีถอนหายใจ

 

ทำไมกูคิดถึงเขาได้ขนาดนี้ แม่งอยากลงไปดิ้น

 

ดิ้นลงไป หมั่นไส้อยากกระทืบก่อนหน้านี้มันก็เล่าให้ฟังถึงความสนิทที่ดูจะเลื่อนขั้นถึงขั้นไปรับลูกเขาที่โรงเรียนด้วยกัน

 

ทำไมมึงถึงเป็นได้ขนาดนี้วะ

 

มึงเชื่อป่ะ

 

ไม่อ่ะ แจฮยอนโพล่งขัดขึ้นมา

 

กูว่ามันคือพรหมลิขิต เขาทำให้กูรู้เลยว่าอยากหยุดที่เขา

 

จะอ้วกก็เสียดายข้าว

 

            ถึงจะดูทีเล่นทีจริง แต่ปาร์คชานยอลกลับรู้สึกแบบนั้นจริงๆ แต่ก็ติดแค่เรื่องเดียว

 

เรื่องบี กูยังไม่รู้เลยว่ะจะถามก็โคตรเสียมารยาท

 

              เวลาก็เหมือนน้อยลงไปทุกที จะลุยอะไรไปก็กลัวแต่ได้ความผิดหวังกลับมา ไปไม่สุดซักทางเลย

 

 

 

 

 

 

50%

 





มึงชิ้นนี้หมด เซฮุนเดินถืออุปกรณ์ชนิดนึงเข้ามาซึ่งมันสำคัญและจำเป็น แต่ดันหมดสต็อกในร้านตัวเอง  ให้ลูกน้องออกไปตามล่าหาซื้อข้างนอกก็หมด

 

ต่อชีวิตใครบางคนว่ะ เราต่างพากันมองไปที่สมาชิกที่พึ่งเดินหมองเข้ามา

 

หน้าหงอยลงทุกวัน ยินดีด้วยไอนี่หมด

 

เชี่ย! จริงป่ะ ชานยอลกระโดดไปมาก่อนจะพรวดพราดตรงเข้าไปหอมแก้มเซฮุน

 

อี๋ ไอ้เชี่ย!” มันดีดตัวหนีชานยอล ก่อนจะทำสีหน้าว่าอยากเตะมันขนาดไหน

 

เก็บอาการหน่อยนี่มันงาน มึงต้องแจ้งเขาไม่งั้นร้านจะเสียเครดิตเอาได้

 

              ข่าวดีของวันนี้เลย ต่อความหวังอันริบหรี่ของชานยอลไปได้อีกซักสองสามวันก็ยังดี

 

เออรู้หน่า

 

 

 

 

              คนที่วิ่งเต็มความสูง เส้นผมสีน้ำตาลปลิวไปตามแรงวิ่ง ใบหน้าของปาร์คชานยอลเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

 

เจ้าโกลเด้น ชานยอลเอ้ย

 

สวัสดีครับ คุณแบคฮยอน

 

              คุณแบคฮยอนชอบสุนัขพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์...

 

              ตั้งแต่วันที่เราไปรับบีหลายๆอย่างทำให้ระหว่างเราดูสนิทกันมากขึ้น เหมือนได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น นิสัยกันและกันของตัวเอง และคงมีแค่ปาร์คชานยอลที่รู้สึกดีกับความสัมพันธ์แบบนี้

 

ผมเปลี่ยนให้เกือบเรียบแล้วนะครับ..” ยังไม่ทันจะเอ่ยบอกต่อ

 

อ่า ตัวปลิวแน่เลย

 

ราคากันเองครับ

 

กี่แสน?”

 

เรามีบริการหลังการขาย ซ่อม พิเศษสำหรับคุณแบคฮยอน หมายถึงพิเศษช่วงฤดูฝน ถ้ามาที่ร้านอีกคร...

 

แช่งรถผมเหรอปาร์คชานยอลส่ายหัว มือเก้กังนั้นยกขึ้นไปลูบผมด้านหลัง

 

ผมแค่อยากเจอคุณ ... กับบี

 

              แต่เสียงทีหลังนั้นช่างเบาบาง

 

แต่ คือ อ่อ! มันต้องใช้เวลาซ่อมอีกประมาณสามวันครับ

 

ครับ แต่สามวันเลยเหรอครับ เกิดอะไรขึ้น

 

พอดีต้องรออุปกรณ์จากต่างประเทศ หรือว่าคุณแบคฮยอน...

 

ไม่ๆไม่รีบ ได้หมดเลย

 

ผมต้องขอโทษด้วยนะคะ ทางเราผิดเองที่เช็คสต็อกของไม่ดีและสินค้าที่สั่งล็อตก่อนมันคงน้อยเกินไปกับฤดูฝนแบบนี้

 

อ่า ได้ครับไม่เป็นไรปาร์คชานยอลโค้งลงอยู่นาน เขาลูบลงไปที่ไหล่เบาๆเพียงเพื่อบอกให้อีกฝ่ายเงยขึ้นมาซักที

 

ต้องรอได้สิ นั่งแท็กซี่ก็สบายดี

 

งั้นวันนี้..ให้ผมไปส่งได้มั้ยครับ

 

              เขาเหมือนชะงักไป ปฏิกิริยาแบบนั้นทำชานยอลใจแป้ว แล้วดูตัวเองกล้าถามออกไปได้ยังไง

 

ฮ่า ไม่เป็นไรหรอกเกรงใจนาย

 

 

 

              แต่สุดท้าย...

 

 

ดูสิ ฝนตกอีกแล้ว

 

              ภายในรถสปอร์ตคันโปรด โชคดีจริงๆที่ชานยอลขับมันมาวันนี้ ด้วยพื้นที่ที่ทำให้เราได้ใกล้กันขึ้นไปอีกหน่อย แท็กซี่ที่เรียกในตอนแรกดันมาช้ามากเกินไปและเขาก็ไม่อยากทิ้งบีให้อยู่กับแม่บ้านคนเดียวนานๆเลยตกลงที่จะรบกวนให้ชานยอลไปส่ง

 

ผมเองก็อยู่ย่านรถติด

 

อยู่แถวไหนเหรอ

 

บ้านผมอยู่นอกเมืองครับ แต่มีคอนโดอยู่ทางนี้

 

              มันคงบังเอิญอีกแหละแต่ชานยอลขอเรียกมันว่าพรหมลิขิตดีกว่า ทางไปคอนโดกับทางไปบ้านคุณแบคฮยอนไปทางเดียวกัน

 

              ชอบบรรยากาศของฝนและคนข้างๆตอนนี้ชะมัด คุณแบคฮยอนกับฝน เฮ้ ทำไมเขาชอบจัง

 

 

รถติดแต่ชานยอลดูอารมณ์ดีนะ ถ้อยคำนั้นดูสนิทมากขึ้นและต้องบอกอีกแล้ว ว่าชอบ

 

             

              อ่า เขาว่าตัวเองหน้าแดง จากการเอียงหน้ามามองของอีกฝ่าย

 

หรือชอบรถติด

 

ไม่นะครับ! แค่ มีความสุข แบคฮยอนเอาแต่หัวเราะ กระทั่งมาถึงบ้านตัวเองลองเขาชวนอีกฝ่ายเข้าไปในบ้านให้พักซักพัก เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเมื่อยหลังจากจมอยู่กับรถติดมานานแต่อีกใจก็ยังเกรงใจ กระทั่งชานยอลบอกว่า ตอนนี้ที่ร้านไม่มีคนเฝ้าคงต้องขอตัว

 

              แต่ที่ไหนได้ เขาป็อดเกินไปต่างหากกลัวว่าเข้าไปจะไปเจอกับภรรยาคุณแบคฮยอน ถ้าเป็นแบบนั้นคงร้องไห้ออกมาพร้อมๆกับฝนแน่

 

 

 

              และอุปกรณ์นั้นส่งมาถึงไวกว่าที่คิด ตามหน้าที่เขาสั่งให้ลูกน้องรีบจัดการให้เสร็จก่อนที่จะโทรไปบอกความคืบหน้าให้คุณแบคฮยอนทราบ เพียงได้ยินเสียงสุขุมนั้นก็ทำให้เขายิ้มออกมาได้แม้ในใจจะโหวงลงไปเรื่อย

 

อีกสองวันสามารถรับรถได้เลยนะครับ อุปกรณ์มาส่งแล้ว

 

( อ่า จริงเหรอครับ)

 

ดีใจด้วยนะครับ จะได้ขับรถไปทำงานแล้ว

 

(ครับ ถ้าผมว่างวันนี้จะรีบเข้าไปนะครับ ตอนนี้งานกำลังยุ่งเลยขอบคุณนะชานยอล!)

 

จะทำให้ดีที่สุดนะครับ

 

เป็นประโยคที่บอกไปเหมือนยืดเวลาทุกครั้ง คำว่าจะทำให้ดีที่สุด ปาร์คชานยอลจะดูแลอย่างดีที่สุดมันเป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะอีกสองวันหลังจากทำความสะอาดรถให้ในขั้นสุดท้าย ก็ถึงวันที่ต้องส่งรถคืนลูกค้าแล้ว

 

 

 

              พยากรณ์อากาศบอกว่าเรากำลังจะออกจากฤดูฝนและกำลังจะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว

 

โอโห ลงทุนนอนซ่อมเองว่ะสุดท้ายแล้วนี่คำพูดจงอินไม่ได้ทำให้ชานยอลสนใจได้เท่ารถของคุณแบคฮยอนที่ตัวเองนอนอยู่ใต้ท้องรถ ตรวจเช็คทุกอย่างจนดูว่ามันเรียบร้อยทั้งหมด

 

ลูกค้าคนอื่นจะน้อยใจมั้ยน้าเสียงของพวกมันเริ่มเข้ามาใกล้ กระทั่งมันน่ารำคาญเขาเลยไถตัวจากการเช็คใต้ท้องรถ ออกมามองอย่างหงุดหงิด

 

เป็นแมลงหวี่กันเหรอพวกมึง แง่วๆอยู่นั้น

 

หรือไม่จริงอ่ะยู ทำให้เขาขนาดเนี่ยบอกเขามั้งยังว่าชอบจนจะเป็นจะตายแล้ว

 

              แจฮยอนมองใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยดำของมัน ช่วงบนที่เปิดเปลือยเผยอกแกร่งที่เอวมีเสื้อฟอร์มคาดเอวเอาไว้ เหงื่อซึมไปทั่วของมันดูก็รู้ว่าทำมานานมากแล้ว

 

ทุ่มเทชิบหาย สุดท้ายก็....

 

หุบปากที่แมลงกินฟันของมึงซะ เพราะมัวแต่ตีกัน พวกเขาไม่รู้เลยว่าลูกค้ามารับรถแล้ว

 

เอ่อ เฮียๆลูกค้ามาพบ ชื่อแบ

 

เชี่ย กูไปล้างหน้าก่อน หรือกูต้องอาบน้ำเลยวะ แต่ถ้าช้า...

 

สมน้ำหน้า

 

อ่ะๆ สงสารเพื่อนเดี๋ยวกูไปรีบหน้า ถ่วงเวลาให้ก่อนทำให้ขนาดนี้ต้องมีรางวัลใหญ่

 

เออๆๆ รีบไปเดี๋ยวเขารอนาน

 

 

 

              แบคฮยอนนั่งรอในห้องรับรอง มีเซฮุนที่เข้ามาคุยก่อนหลังจากที่เมื่อสามวันก่อนได้รับโทรศัพท์ว่าให้เข้ามาดูรถครั้งสุดท้ายก่อนจะส่งคืน

 

สวัสดีครับคุณแบคฮยอน ลูกค้าวีไอพี

 

ผมเหรอ วีไอพีด้วย?” เขาหัวเราะน้อยๆอย่างแปลกใจ พึ่งมาซ่อมครั้งแรกที่นี่ได้เป็นวีไอพีแล้วหรือไง อาจจะเพราะมูลค่าของการซ่อมคงพอจะเป็นวีไอพีได้เลยแบบนั้นหรือเปล่า

 

ใช่ครับ การซ่อมรถของคุณมัน exclusive สุดๆเสียงแจฮยอนแทรกขึ้นขณะเดินถือรายละเอียดการเช็ครถที่ชานยอลมันทำไว้เข้ามา

 

อ่า ที่นี่ให้บริการดีจริงๆเขามองดูลิสต์การตรวจและซ่อม พร้อมปัญหาของรถที่มันชอบดับ และไล่ดูมาจนจบที่ชื่อคนตรวจเช็ค

 

 

              ปาร์คชานยอล

 

 

แล้ว...

 

อาบน้ำอยู่น่ะครับ วันนี้คุณชานยอลทำงานหนักม๊ากมาก

 

อ่อ แล้วถ้าอย่างนั้นวันนี้ผมรับรถกลับได้เลยใช่มั้ยครับ เขาถามหลังจากได้จ่ายเงินทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว แถมได้บัตรวีไอพีจริงๆ

 

ใช่ครับ แต่คุณพอมีเวลามั้ยแบคฮยอนมองหน้าผู้ชายทั้งสามคน จะว่าไปทำไมถึงรู้สึกแปลกๆ

 

รอชานยอลมันก่อนนะครับ

 

              จงอินพูดครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินออกมาทิ้งให้อีกสองคนคุยเป็นเพื่อนลูกค้า หันไปเห็นไอ้ตัวดีวิ่งออกมาจากห้องดูท่าทางรีบจัดในแบบที่กระดุมก็ยังติดไม่ครบ

 

เฮ้ ใจเย็นมึง เขายังรออยู่ชานยอลหอบหายใจอย่างหนักก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ มองตามสายตาไอ้สองคนที่เดินออกมามองอย่างกรุ่มกริ่ม

 

น่ารักว่ะ

 

พ่องมึงก่อนจะอ่านปากของปาร์คชานยอลได้ว่า ของกู

 

              แผ่นหลังของคนที่เขารอเจอทุกวันอยู่ตรงหน้า จู่ๆเท้าก็ยังไม่อยากขยับเข้าไป จนใบหน้าขาวนั้นหันกลับมา

 

อ้าว ทำไมยืนตรงนั้นครับรอยยิ้มนี้ยังต่อชีวิตเขาได้เสมอ

 

ขอโทษที่ต้องให้รอนะครับ

 

ไม่เป็นไรเลยครับ

 

ไม่พาบีมาด้วยเหรอครับวันนี้

 

วันนี้อยู่กับน้องสาว เดี๋ยวบีจะไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วแหละครับ วันนี้แบคฮยอนไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ สีหน้านั้นดูเศร้าลงเพียงนิดเดียว

 

อ่าว

 

ตอนนี้รถโอเคแล้วใช่มั้ยครับ เหมือนตัดบททิ้ง

 

ครับ ทุกอย่างผมตรวจเช็คให้หมดแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ

 

ดีเลย ได้ขับรถเองแล้ว

 

                   ทุกอย่างกลายเป็นอึดอัดไปหมด ไม่มีเรื่องให้รั้งหรือชวนคุยแล้วตอนนี้ไม่มีบทสนทนาอะไรแต่ก็ยังไม่มีใครจะลุกออกไปจากตรงนี้

 

 

 

 

เอาจริงก็สงสารมัน จะจีบเขาอยากเจอเขาให้เขามาทำสวนดันคิวเต็ม

 

เขาชอบมันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

ไม่แน่ จงอินบอกออกมา

 

ทำไมวะ

 

ก็ไม่แน่ แต่ก็นะไม่มีโอกาสหรอกถ้ามันไม่ยอมพูดบอกเขาไป ทั้งหมดมองเขาไปยังห้องรับรองมองผ่านกระจกเห็นสีหน้าโง่ๆบื้อๆของเพื่อนตัวเอง

 

เนี่ยมีโอกาส ก็บอกเขาไปตอนนี้เลย

 

แต่ปัญหาก็คือเด็กบีลูกเขาหรือเปล่า มันก็คงยังเครียดเรื่องนี้

 

พ่อมึงไงไอ้จงอิน!

 

เออ!!! ทุกคนประสานเสียงออกมาพร้อมกัน ถ้าพ่อจงอินรู้จักพ่อของแบคฮยอนก็ไม่แน่ว่าอาจจะรู้เรื่องบ้าง

 

 

 

              ด้านหน้าร้านที่ชานยอลมาส่งแบคฮยอนขึ้นรถเคลียร์ค่าใช้จ่ายเรียบร้อย และเช็ครถครั้งสุดท้ายจริงๆ

 

ไว้มีโอกาสจะมาซ่อมที่ร้านและจะแนะนำเพื่อนให้มาที่ร้านนะ

 

...ครับผม

 

...

 

“…”

 

ไปนะ ขอบคุณมากๆ

 

 

 

              ชานยอลมองตามการกระทำตั้งแต่มือขวาที่เปิดประตูจนทั้งตัวเข้าไปในรถ กระทั่งรถขับออกไปจนลับตาจงอินมันก็มาลากคอเขาเข้าไป

 

เอาหน่า อย่าพึ่งเป็นไอ้ขี้แพ้

 

 

 

 

 

 

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น

 

 

ป๊าครับเด็กน้อยที่นั่งพิงโซฟาเรียกด้วยเสียงละห้อย เพราะการ์ตูนจากโทรทัศน์ข้างหน้าตนนั้นกำลังหน้าเบื่อไปแล้ว

 

หื้ม

 

อยากไปเล่นกับพี่ชานยอลฮะ

 

“...”

 

คิดถึงพี่ชานยอล คงเป็นเพราะการ์ตูนที่ดูเป็นรถแข่ง บีอาจจะนึกได้

 

“...อืม

 

ปะป๊า ก็คิดถึงเหรอ!

 

ปะ เปล่า เปล่าซักหน่อยลูก

 

แต่เราต้องรอให้รถเสียใช่มั้ยครับถึงจะไปได้ บีก้มหน้าลงพร้อมปากที่เบะคว่ำ ออดอ้อนแบคฮยอนด้วยการมาเกาะแขน และทำเสียงที่ดูน่าสงสาร แต่บีอยากเล่นกับชานยอลจริงๆ

 

ครับ

 

อยากไปหาพี่ชานยอล

 

ก่อนที่มือเล็กๆนั่นจะหยิบอะไรบางอย่างออกมา และมาแบต่อหน้าของแบคฮยอน

 

บี!

 

บีคลายมือที่กำโมเดลรถของเล่นของที่เขามั่นใจว่ามาจากร้านของชานยอล ก่อนจะผวาเมื่อตกใจเสียงของแบคฮยอน

 

ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ เอาของพี่เขามาได้ยังไง

 

 

พี่ชานยอลให้ผม ฮึก :-(“

 

 

กลายเป็นบีบีบน้ำตาและร้องไห้ออกมาในที่สุด แบคฮยอนเผลอขึ้นเสียงใส่ ปกติบีจะไม่ใช่เด็กงอแงแบบนี้ และเขาก็ไม่ใช่คนที่จะตามใจ เขาไม่อยากให้บีเป็นเด็กที่ถูกสปอยล์จนเคยตัว

 

ป๊าจะเอาไปคืนพี่เขา

 

 

 

เมื่อรถที่จำได้อย่างดีขับเข้ามาภายในสถานที่ของตัวเอง ปาร์คชานยอลพลันรีบยืนขึ้นจนคนอื่นๆต้องพากันมองตามออกไป ก่อนที่ขายาวๆนั้นจ้ำอ้าวออกไป

 

สวัสดีครับ คุณแบคฮยอน

 

 

เอ่ยคำทักทายราบเรียบแต่แฝงไปด้วย...

 

 

หวัดดี ฉันเอามาคืน

 

 

ความคิดถึง

 

 

ใจปาร์คชานยอลฝ่อลงเมื่อมือนั้นยื่นโมเดลรถสีเหลืองกลับมาให้เขารวมถึงคันอื่นๆ คงจะเป็นตอนที่บีมาเล่นและเขาเองก็ให้บีเอากลับไปเล่นบ้าง บางคันเขาก็ให้บีไปเลย แต่ดูเหมือนมันจะเป็นทั้งหมดที่คุณแบคฮยอนเอามาคืน

 

บี คงแอบเอามา ขอโทษด้วยนะ

 

ไม่ใช่นะครับ ผมให้บีแกเอง

 

ไม่ได้หรอกนะ แต่ละคันดูก็รู้ว่าหายากและราคาแพง

 

ปาร์คชานยอลไม่ได้พูดอะไร เพราะมันก็เรื่องจริง ยอมรับว่าอยากเจออีกฝ่ายทุกวันแต่การจะเข้าหาคุณแบคฮยอนเขาไม่ได้ทำแบบนี้เพราะต้องการจะซื้อใจอีกฝ่ายหรือเป็นข้ออ้างให้เราได้เจอกัน เขาเองก็เอ็นดูบีจริงๆ บีเป็นเด็กผู้ชายที่ไม่ได้ซนเหมือนเด็กผู้ชายคนอื่นๆ ดูก็รู้ว่าน่าจะเรียบร้อยเหมือนคุณแบคฮยอน

 

และเขาก็ต้องจำใจรับมันคืนกลับมา

 

“...”

 

ลืมบอก บีคิดถึงนาย เขาอยากมาเจอน่ะ

 

ครับ

 

“...”

 

...ผมก็คิดถึง

 

“...”

 

วันนี้มาล้างรถด้วยมั้ยครับ

 

ฝนหลงฤดูพึ่งตกเมื่อวาน ... ไว้คราวหน้านะ

 

 

 

ผมว่าผมเกลียดฤดูฝนอีกแล้วล่ะครับ

 

 

 

 

 

 

เกิดอะไรขึ้นวะ ชานยอลวางโมเดลรถทั้งลงต่อหน้าพวกมัน แห้วแล้ว

 

เอาหน่า มึงบอกเป็นพรหมลิขิตนี่เดี๋ยวก็ต้องได้เจอกันอีก

 

            ปาร์คชานยอลไม่รู้ว่าตัวเองจะเริ่มต่อยังไง ไม่รู้ว่ามีโอกาสให้ตัวเองได้เข้าหาหรือไม่ ต้องรอให้รถของเขาเสียอีกหรือเปล่าถึงจะได้เจอ ... บางทีวันไหนที่รถเสียคุณแบคฮยอนอาจจะไม่ได้เลือกซ่อมที่ร้านอีกก็ได้

 

            ยังไงเขามันก็ไอ้ขี้แพ้ไปแล้วแหละ

 

 

เศร้าใหญ่ เที่ยวหน่อยมั้ยคืนนี้

             

              เขาไม่มีอารมณ์อะไรเลย พิงหลังไปกับโซฟาหลับฟังพวกมันคุยกันแต่ก็ไมได้เข้มาในสมอง จนแจฮยอนที่นั่งก้มหน้าก้มตาอยู่กับไอแพดเงยหน้าขึ้นมาหัวเราะใส่ไอ้ชานยอล ลุกขึ้นเดินเข้ามาก่อนจะยื่นบทความในหน้าข่าวธุรกิจให้

 

“single”             

 

ห๊ะ มันซูมเข้าไปที่ใบหน้าที่ทำให้เขาทั้งมีความสุขและเศร้าในคราวเดียวกัน ก่อนจะเลื่อนไปที่โปรไฟล์กับสถานภาพ...

 

ไม่มีเมียอ่ะชัดป่ะ

 

              คำถามที่ค้างคาในใจมันมาตลอด

 

              แค่นั้นแหละ ยิ่งกว่าโลกนี้เป็นสีชมพู หัวใจเขาพองโตขึ้นเรื่อยๆ อยากโทรไปกรี๊ดกับแม่เลย

 

เชี่ย อาการหนักแล้ว

 

นอกจากขี้แพ้แล้วยังบื้ออีก มึงนี่หน่ายุคนี้มันยุคแห่งดิจิทัลโว้ย

 

...แล้วบีลูกใครอ่ะ เซฮุนพูดออกมาเขาไม่ได้กวนตีนหรอก แต่สงสัยจริงๆ

 

หน้าที่มันแล้วแหละ ถ้ายังโง่ไม่ลุยต่อ ก็เอาหน้าไปมุดส้วมได้แล้ว

 

              การให้กำลังใจเพื่อนในการจีบใครซักคนของกลุ่มก็ประมาณนี้ บางทีไอ้ชานยอลคงเป็นคนแรกของกลุ่มที่เปิดซิงมีแฟนก่อน...ที่มั่นใจก็เพราะผู้ชายเหมือนกันดูออก : )

 

 


 

 

 

 

            หลายอาทิตย์แล้วที่ชานยอลยังคิดหาโอกาสที่จะเข้าหาแบคฮยอนไม่ได้ บวกกับหลายอย่างที่ตัวเองกำลังจะเริ่มทำหนึ่งในนั้นคือการขยายสาขาของร้าน ที่สรุปกันได้แล้วว่าจะมีสาขาที่สองพวกมันยุสารพัดว่าให้บริษัทของคุณแบคฮยอนจัดการออกแบบให้เลย แต่ก็อย่างที่บอกว่าคิวเต็มทั้งปีตามที่เขาเคยบอกเอาไว้ คนอื่นก็ได้แต่ปลงตาม มีโอกาสหลายอย่างแต่ดูโชคก็จะไม่เข้าข้างปาร์คชานยอลมันเลย

 

 

(สวัสดีค่ะ จากบริษัท xxx)

 

            ชานยอลขมวดคิ้วเขาไม่รู้จักบริษัทนี้ ไม่รู้จะขายประกันหรือว่าอย่างไร

 

ผมว่าผม...

 

(คุณแบคฮยอนให้ดิฉันลองติดต่อกลับมาเรื่องจัดสวนค่ะ คุณชานยอลใช่มั้ยคะ)

 

 

 

            ใครว่าโชคไม่เข้าข้างผม....

 

 

(ค่ะ...ได้เลยค่ะถ้าคุณชานยอลจะเข้ามาที่บริษัทในวันนี้)

 

 

ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงชานยอลก็ขับรถมาถึงหน้าบริษัทตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก ความรู้สึกของเขาตอนนี้มันทั้งดีใจและแอบหวั่น แต่ที่สำคัญกว่านั้นเขาอยากเห็นว่าตอนนี้คุณแบคฮยอนเป็นยังไงบ้าง

 

 

ส่วนตัวเองก็คิดถึงเขาทุกวันเลย

 

 

 

ติดต่อคุณแบคฮยอนครับ

 

ซักครู่นะคะ

 

ประชาสัมพันธ์ด้านล่างโทรศัพท์ไปซักครู่ ก่อนที่จะพาเขาขึ้นลิฟต์ขึ้นไปยังชั้น 14 มีห้องรับรองเล็กๆที่ถูกพาเข้ามานั่ง ด้านในห้องออกแบบอย่างโมเดิร์น มีรูปผลงานแปะเต็มผนังทั่วห้อง

 

เสียงเคาะประตูกระชากเขาให้กลับมาสู่ความหวั่นๆอีกหน และเจ้าของใบหน้าที่คิดถึงก็ยืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

 

สวัสดีชานยอล

 

...

 

เจ้าโกลเด้น

 

เสียงหัวเราะนั้นทำให้เขาอบอุ่นใจ หนึ่งเดือนผ่านมาคุณแบคฮยอนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

 

เปล่าครับ ยินดีที่ได้เจอกันอีกนะครับ

 

ยินดีที่เราจะได้ร่วมงานกันเช่นกัน

 

คุณแบคฮยอนมีท่าทีสบายๆเหมือนเดิม เขาเปิดโน้ตบุ๊คขึ้นก่อนจะยืนพรีเซนต์ผลงานที่ตัวเองเคยออกแบบ ท่าทางของเขามันดูดีชะมัด ชานยอลแทบละสายตาไม่ได้...

 

ไม่ใช่แค่ผลงานดีๆเหล่านั้น แต่เป็นตัวคุณแบคฮอนด้วย

 

 

มีแนวไหนที่สนใจเป็นพิเศษมั้ยชานยอล หรือที่ดูไปชอบแบบไหน

 

จริงๆผมก็เลือกไม่ถูก ช..ชอบไปหมดเลย

 

ชอบอะไรครับ แล้วอีกฝ่ายก็ขำ ตอนแรกเขานิ่งไปเลย

 

สะดวกให้ลงพื้นที่วันไหนดี ชานยอลว่างวันไหน

 

ทุกวันครับ

 

วันนี้เลย?” เขาพยักหน้านิดหน่อย ชานยอลคิดว่าจะวันไหนก็เหมือนกันเพราะตัวเองยังไงก็อยากเจอทุกวันอยู่แล้ว

 

ดีล แต่ขอไปดูพื้นที่คนเดียวนะ ลูกน้องวุ่นๆกันมากช่วงนี้

 

ชานยอลรู้สึกดีเป็นบ้า เขาเสนอตัวที่จะขับรถของตัวเองไปและให้เราไปด้วยกัน จริงๆไม่ใช่หาโอกาส...แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าใช่ แค่ไม่อยากให้ขับกันไปหลายคันแล้วก็คุณแบคฮยอนเองก็ดูเหนื่อย

 

ทานข้าวหรือยังครับ

 

ยังเลย แต่ยังไม่หิวเท่าไหร่นะ

 

ทางไปบ้านผมมีร้านบะหมี่เด็ดๆแนะนำ ถ้าไม่...

 

กินครับ

 

            ระหว่างทางที่ขับรถไป ชานยอลพยายามที่จะมีสมาธิจดจ่อกับการขับรถมากกว่านี้เขาล่ะกลัวคุณแบคฮยอนจับได้ชะมัด ... จับได้ว่าแอบมองอยู่บ่อยๆ โชคดีที่วันนี้รถค่อนข้างติดเพราะได้มองถนัดเลยล่ะ

 

ที่บ้านผมที่อยากให้เพิ่มเติม คือเรื่องทำน้ำตกน่ะครับที่บ้านชอบธรรมชาติผมเลยอยากได้ฟีลแบบเราอยู่ที่น้ำตกจริงๆ

 

หินแพงน่าดูช่วงนี้ แต่จะตั้งใจหาให้ คิดไว้แล้วเหรอ

 

ครับ ขับไปก็คิดไปบทสนทนาเงียบๆหายๆตามประสาคนที่ไม่ค่อยได้นั่งกันอยู่ในสองคนในเวลาเกือบๆจะหนึ่งชั่วโมงแล้ว

 

นี่...อีกนานมั้ย

 

หมายถึงร้านหมี่ใช่มั้ยครับ ไม่เกินสองกิโลครับ

 

อ่างั้นโอเค...ตอนนี้ในนี้ประท้วง แบคฮยอนพูดพลางชี้ลงไปที่ท้องของตัวเองที่มันเริ่มจะมีอาการ

 

            ร้านบะหมี่ที่ชานยอลแนะนำเป็นร้านที่ขายดีมากๆในย่านนี้ สิ่งที่พวกเขาประสบพบเจอคือคนที่แน่นร้าน เรารอต่อกันอีกประมาณสิบห้านาทีถึงได้ที่นั่ง

 

ดูรูปนั้นสิแข่งกินจุ บ้าไปแล้ว 10 ถ้วย แบคฮยอนเห็นขนาดชามตอนเดินเข้ามาแล้วถึงกับอึ้ง

 

ผมยอมเลยครับ ถึงจะคุ้มขนาดไหนแลกกับทรมานตอนเอาออกนี่ ขอบาย

 

ปกติมากินได้มากสุดเท่าไหร่

 

สอง .. ก็แทบจะกินไม่ลงแล้วครับ ใบหน้าของคนตรงข้ามดูยิ้มแปลกๆ ดวลกันมั้ย

 

คนชนะได้อะไรครับ เอาสิ เลือดนักสู้ของชานยอลเจอท้าแบบนี้ไม่กลัวเหมือนกัน

 

ถ้าเลี้ยงมื้อนี้คงจิ๊บๆเกินไปสำหรับนาย ... เอางี้คิดไว้แล้วกันใครชนะทำตามคนชนะ

 

ตกลงครับ

 

              ชานยอลคงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ต่อให้กินจนอาเจียนออกมาเลยเขาก็คงจะสู้ไม่ถอย

 

 

ขออีก 1 ถ้วยครับ

 

              ขอถอนคำพูด

 

เห้ยชานยอล มันโคตรอร่อย กับคนที่ยังไม่ยอมวางตะเกียบเลย คุณแบคฮยอนกินเข้าถ้วยที่สาม ส่วนเขานั้นยังอยู่ถ้วยที่สอง มันอิ่มมากๆยิ่งดูอีกฝ่ายนั่งกินไปด้วยท่าทางที่ดูความสุขแบบนั้นยิ่งอิ่มเข้าไปใหญ่     

ไงน้อง ยอมแพ้แล้ว ?

 

              ปาร์คชานยอลยอมแพ้เขายกมือขึ้นเหนือหัวทั้งสองข้าง ทำท่าทางศิโรราบ แพ้จริงๆนั้นแหละยิ่งอาการหัวเราะออกมาเสียงดัง ปรบมือแบบเด็กๆ ยิ่งน่ารัก

 

              เป็นการแพ้ที่โคตรมีความสุข

 

 

 

ให้ผมทำอะไรครับ หลังจากขึ้นรถมาคุณแบคฮยอนนั่งด้วยท่าทางสบายๆขึ้นมีรอยยิ้มตลอด

 

ก็ขับรถไปที่บ้านนาย

 

เดี๋ยวนะครับ ฮ่า

 

อิ่มมากเลย คิดไม่ออกแล้วชานยอลไม่น่าจริงจังเกินไปเลย

 

              อีกหนึ่งอย่างที่แปลกใจคือการกินดุของคุณแบคฮยอน กินเก่งมากจริงๆให้นั่งมองตอนกินทั้งวันก็คงไม่เบื่อ

 

              พอมาถึงที่บ้านแม่ของชานยอลก็เป็นคนเข้าไปแนะนำเพิ่มเติมถึงที่ตัวเองอยากได้ เป็นคนพาสถาปนิกคนนี้ไปเดินยังสวนที่มีอยู่และอยากให้ทำเพิ่ม

 

ออกแบบให้มันเหมือนป่าให้น้อยลงกว่านี้ได้อีกมั้ยจ๊ะ คุณแบคฮยอน เธอมองรอบๆที่มีต้นไม้ใหญ่ต้นสูงหลายต้นที่เคยได้ปลูกขึ้นไว้ตามแนวรั้วตามความเห็นของเธอและสามี ไหนจะดอกกล้วยไม้ที่ถูกจัดเป็นหลักแหล่งจนบัดนี้มันแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง

 

ร่มรื่นดีมากนะครับ เหมือนได้โอโซนเพิ่ม ผมคิดว่าแค่ตัดใบที่อยู่ต่ำออกอีกซักหน่อยคงจะดูโล่งขึ้นนะครับคุณแม่

             

 

            แบคฮยอนนั่งคุยกับสองแม่ลูกที่โต๊ะกลางสวน มองรอบๆถึงการรีเควสของผู้ใหญ่ เธอนุ่มนวลและดูเป็นผู้ดีอย่างมากแถมความคิดในงานศิลปะยังเจ๋งอีกด้วย

 

คงจะลงหินและขุดหลุมลึกประมาณนี้นะครับ จะได้ทำความสะอาดได้ง่าย เขาชูกระดาษที่ร่างคร่าวๆให้เธอดู แย่ชะมัดที่ลืมเอาไอแพดมา

 

            การคุยกันในวันนี้ค่อนข้างราบรื่นทั้งแม่และตัวชานยอลโอเคกับข้อเสนอของแบคฮยอน และแบคฮยอนเองก็น้อมรับฟังทุกอย่างทำให้การออกแบบเสร็จสิ้นเพียงหนึ่งชั่วโมง แบคฮยอนกวาดเหล่ากระดาษเอสี่ที่วาดร่างไว้ทั้งหมดก่อนจะหอบตามทั้งสองคนออกมา

 

คุณแบคฮยอนทานข้าวก่อนมั้ยครับ แล้วเดี๋ยวผมไปส่ง

 

โหยไม่ต้อง เดี๋ยวเรียกแท็กซี่กลับดีกว่า

 

...ไม่เป็นไรครับ

 

 

ขอเถอะ อยากไปส่งครับ : (

 

 

อืมมม ขอเป็นสิ่งที่ผู้ชนะจะขอนะ เดี๋ยวกลับเองเกรงใจน่ะ

 

 

บ๊าย ไว้นัดคุยต่อนะครับ

 

 

 

            ชานยอลเดินกลับไปที่โต๊ะที่นั่งคุยก่อนหน้าที่เขายิ้มอยู่ตลอดเวลาที่นึกถึงการกระทำต่างๆที่ลอบมอง เขินเป็นบ้า ทุกอย่างเลย

 

มานั่งยิ้มอะไรคนเดียวลูกชาย ดีใจที่จะมีน้ำตกหรือ เขาส่ายหัว ก่อนที่แม่จะมานั่งลงข้างๆ

 

คุณแบคฮยอนเขาเรียกแม่ว่า...

 

คุณแม่

 

            วินาทีนั้นชานยอลไถตัวไหลลงไปกับเก้าอี้ จนโดนแม่ฟาดเข้าให้

 

 

 

 

            เรื่องน่าอายกำลังใกล้เข้ามา.....

 

มึงว่าไงนะ

 

กูว่ากูเขียนเล่นไว้ว่ะ ชานยอลนั่งกุมขมับ วันนั้นตัวเองจำได้ว่าตัวนั่งเขียนลงกระดาษเล่นๆไป

 

บอกรักเขาทางอ้อม เด็กอนุบาลชะมัดวิธีนั้น

 

 

            วันนี้เป็นวันที่คุณแบคฮยอนนัดคุยงานไม่ใช่แค่ที่บ้าน แต่...

 

นี่คือที่เราออกแบบกันไว้ ลองคุยกับคุณแบคฮยอนมึงต่อแล้วกันพวกกูจะไปละไม่อยากเป็นก้าง จงอินยื่นไอแพดที่วาดเหมือนไก่เขี่ยเอาไว้ คุณแบคฮยอนดูคงจะหัวเราะเพราะมันเหมือนผลงานของเด็กอนุบาลที่แย่งกันวาดอะไรเทือกนั้น

 

 

            และพวกมันก็ขับรถกันออกไป ทิ้งปาร์คชานยอลไว้กับหัวใจที่เบิกบาน

 

            หลังจากนั้นอาทิตย์กว่าๆเรานัดประชุมกันอีกครั้งเรื่องการขยายสาขา และตกลงที่จะเลือกบริษัทของแบคฮยอนมาเป็นคนออกแบบตัวตึกและอาคารให้ การก่อสร้างจะเริ่มปีหน้าเพราะจากที่คุยกับคุณแบคฮยอนไว้แล้วทำให้รู้ว่าการติดต่อเพื่อจองคิวนั้นต้องใช้เวลา ไม่นานรถบีเอ็มก็ขับเข้ามา ตัวเล็กๆคนนั้นมาในชุดสบายๆกางเกงยีนส์สีซีดๆกับเสื้อคอกลมสกรีนแบรนด์ยี่ห้อดัง

 

อากาศเย็นนะครับวันนี้

 

แล้วทำไมใส่เสื้อคอกลม ชานยอลก้มมองตัวเอง เออ จริงด้วย

 

คนอื่นล่ะครับ

 

อ่อ พวกมันไปธุระน่ะครับ ทิ้งผม

 

น่าสงสารนะ เขาวางเอกสารลงตรงหน้าและตอนนั้นที่ใจปาร์คชานยอลเริ่มเต้นแรง กระดาษเอสี่พวกนั้น

 

เริ่มเลยนะครับ

 

อ่อ..ผมได้อันนี้มาคิดว่ามันคงติดมาวันนั้น แบคฮยอนกระจายกระดาษเอสี่ที่เป็นแบบร่าง และยื่นแผ่นนั้นมาให้เขา

 

เอกสารที่มีชื่อของแบคฮยอนและรูปหัวใจถูกวาดต่อท้าย....จบแล้วปาร์คชานยอล อยากจะมุดหนีลงดิน

 

คือ...

 

บีวาดเล่นไว้แน่เลย เมื่อครั้งนั้นที่บีถูกพามาเล่นที่นี่ด้วยหลังจากตกลงนัดคุยกับคุณแบคฮยอนคร่าวๆตอนที่อีกฝ่ายมารับบี แต่ที่ไหนได้

 

ผมเองครับ

 

...

 

...

 

อ่อ

 

 

และการที่ใครซักคนเริ่มเข้ามาอิทธิพลกับชีวิต ไม่มีหรอกที่เราจะไม่รู้ถึงความสัมพันธ์แปลกๆที่ตนได้รับจากการแสดงออกของเขา

 

แบคฮยอนรู้แล้ว

 

บีไม่ใช่ลูกฉัน

 

และปาร์คชานยอลก็รู้ .. รู้แล้งและก็กำลังกลั้นยิ้ม บ้า ไม่อยากคิดไปเองเลยว่าการพูดขึ้นมาแบบนั้นมันคือการเปิดโอกาส

 

กำลังคิดว่าบีเป็นลูกถูกมั้ย ปะป๊า ? ฮ่า ...แต่บีเป็นลูกของน้องสาวที่หน้าตาเหมือนกันกับฉันจนโดนทักว่าเป็นแฝดชายหญิงบ่อยๆ

 

อ่า ชานยอลทำตัวไม่ถูกเลย

 

เนี่ยแหละ ถึงไม่มีใครซักที่เพราะคิดว่าบยอนแบคฮยอนคนนี้มีลูกมีเมียแล้ว

 

แล้วตอนนี้บี ?

 

ไปอยู่กับแม่เขาแล้วแหละ น้องสาวฉันได้สามีเป็นคนญี่ปุ่นแล้วก็ได้ย้ายไปอยู่นู่นพอดี พอรู้รายละเอียดมากขึ้นเขาก็เข้าใจเลย ว่าแบคฮยอนคนนี้ผูกพันกับบีมากขนาดไหนจากน้ำตาที่มาคลอ เขาเลยพยายามไม่ถามต่อ

 

ที่เขาเรียกปะป๊า เพราะฉันขอ

 

อ่อ! อาทิตย์หน้าที่บอกจะขอนัด ขอเลื่อนไปก่อนนะ

 

ธุระด่วนเหรอครับ เราจะนัดอีกทีเพื่อคุยสรุปพร้อมหน้าพร้อมตาไอ้พวกเพื่อนคนอื่น

 

วันพุธวันเกิดตาแก่คนนึงน่ะ เพื่อนอยากให้รวมตัว

 

“..?”

 

แบคฮยอนหัวเราะ

 

วันเกิดฉัน

 

ปาร์คชานยอลไม่รู้

 

 

จริงเหรอครับ! เลยทำตาโตและพูดเสียงดัง

 

ว่างหรือเปล่า ชานยอลกำลังนึกถึงตารางตัวเองและนึกได้ถึงคำพูดของแม่ ... มากินข้าวที่บ้านบ้าง

 

 “จะมีปาร์ตี้เล็กๆ...เล็กๆมากเลยแหละแค่กลุ่มเพื่อน

 

ผมอยากไป แต่ผมผมนัดกินข้าวกับครอบครัว วันนั้นพ่อเขากลับมาจากต่างประเทศพอดี

 

น่ารัก ทำดีแล้วมือขาวๆนั้นเลื่อนมายีหัวด้านข้างเขา ปาร์คชานยอลสบตากับแบคฮยอน

 

ไว้ค่อยเจอกันก็ได้

 

            การกระทำเล็กทำให้เด็กหนุ่มใจพองตัวคล้ายจะระเบิดออกมาเป็นความสุข สัมผัสที่ทำให้เขาเริ่มจะเข้าข้างตัวเอง

 

ก่อนที่การคุยรายละเอียดงานจะเริ่มแบบที่เขาไม่มีสมาธิมากนัก และก็จริงที่คุณแบคฮยอนตลกกับภาพร่างนั้น ช่วยกันร่างดีๆจนทุกอย่างเป็นไปด้วยดี เรื่องดีๆคือการที่เราจะได้ร่วมงานกัน

 

ไว้เจอกันนะ เด็กล้างรถ

 

ปาร์คชานยอลคิดว่าตัวเองจะฝันดี ... ให้ตายช่วงนี้เขาฝันดีทุกวันเลย

 

 

ฝันดีครับ ปะป๊า

 

 

แบคฮยอนหัวเราะได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

32

 

มันก็แค่อายุที่จริงผมว่าหน้าผมยังเด็กนะจากถ้อยคำเยินยอของพวกเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยในตอนนี้

 

เลี้ยงแต่หลานหรือไง

 

อืม เลยหาเมียสวยๆแบบพวกมึงไม่ได้เลย ... หาให้หน่อย

 

เอาเปล่าาาา แนะนำให้ได้นะเว้ย แบคฮยอนส่ายหน้าหัวเราะ เขาก็ทำพูดเล่นไปแบบนั้นเอง

 

            มันเป็นการฉลองที่ไม่ได้มีอะไรมาก พวกเขาแค่นั่งกินข้าว กินเหล้าไม่ได้มีเค้ก มีแค่ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ทเดย์ตามธรรมเนียม แล้วก็ดื่มกันต่อแต่ก็ไม่ได้ให้พวกมันเมาขนาดนั้นอายุก็ปูนนี้กันแล้ว

 

ขับกลับกันๆดีล่ะ ขอบใจมากที่มา

 

เออ อายุยืนๆ

 

แบคฮยอนไล่พวกมันกลับ ยิ้มตามคำพูดกวนตีนๆของพวกมันก่อนจะหันหลังกลับเข้าบ้าน ไปเอนหลังในสวน ตอนนี้บีไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว..คิดถึงเขาจนบางทีแอบน้ำตาซึมก็มี

 

 บรรยากาศตอนนี้เงียบสงบลงในฉับพลันบางทีเขาก็รู้สึกชอบการอยู่คนเดียว ใช้ชีวิตสงบๆสบายๆแบบนี้ อยู่กับธรรมชาติ มีเพลงที่ชอบบรรเลงคลออยู่แบบนี้

 

อาจจะชาร้อนๆซักแก้วด้วย

 

แต่ เหงาชะมัดนะบางที

 

 

 

My momma raised me to be classy, not flashy

I’m happy to please you

Though I can tell that’s not what you’re used to

 

~

 

 

 

เสียงกดกริ่งที่หน้าประตูทำให้เขาเดินออกมาดู ใครกลับมาอีกกันนะ....

 

แต่แล้วก็ผิดคลาด เขาเหมือนกำลังหายใจไม่ทั่วท้อง แสงสีส้มจากเทียนหนึ่งเล่มกับเค้กสามเหลี่ยมและเสียงทุ้มๆของเด็กคนนี้

 

 

happy birthday to you  happy birthday to you ~

 

 

สุขสันต์วันเกิดครับคุณแบคฮยอน

 

แบคฮยอนมองหน้าเด็กหนุ่มตรงหน้า และระบายยิ้มให้จากความรู้สึกข้างในก่อนจะเป่าเทียนที่ถูกยื่นมา

 

ขอบใจนะ

 

 

เข้ามากินข้างในก่อนสิ

 

สวนหน้าบ้านที่ตกแต่งสไตล์อังกฤษกับแสงไฟไม่มากไม่น้อย มีเค้กช็อกโกแลตอยู่ตรงหน้าพร้อมกับเด็กที่อายุอ่อนกว่า แบคฮยอนใช้ช้อนตักมันเข้าปากอย่างเต็มปากเต็มคำ

 

อื้ม อร่อย ซื้อร้านไหน

 

แม่ผมทำครับ

 

หื้ม

 

ผมช่วยด้วยนะครับ แบคฮยอนยิ้มกว้าง แม่ไม่ถามหรือไงว่าทำให้ใคร

 

ถามครับ

 

...

 

ผมบอกไปว่าทำให้...

 

ขอบใจนะคนตรงข้ามกระแอมไอ ดูเหมือนจะไม่อยากฟังต่อหรือเปล่านะ และก็ตักเค้กคำโตเข้าปากพร้อมๆกับพึมพำออกมา ...อร่อย

 

เค้กที่ร้านก็เป็นฝีมือแม่ครับ

 

อ่อ ถึงว่ารสชาติคุ้นๆ ฝากขอบคุณคุณแม่ด้วยนะ

 

            ชานยอลตั้งใจมองคนตรงหน้าตักเค้กเข้าปากจนหมด ก่อนที่จะถึงเวลาอวยพร

 

ขอให้เป็นช่วงปี 32 ที่ดีนะครับ

 

 

เหมือนเขาแก่ แต่ก็แก่นั่นแหละมั้ง

 

 

ก็ถือว่าดีอยู่นะ ได้คนรู้จักดีๆเพิ่มมาอีกคน

 

..แค่คนรู้จักเหรอครับ ปาร์คชานยอลสบตากับคนที่มองตัวเองอยู่ และก็ไม่รู้ทำไมถึงกล้าโพล่งออกไปเช่นนั้น

 

แล้วอยากเป็นอะไรในชีวิตฉันแววตาขี้เล่นเงยจ้องกันแบบที่มันโคตรทำให้ใจปาร์คชานยอลเต้น คุณแบคฮยอนคงรู้อย่างมั่นใจแล้วว่าไอ้เด็กคนนี้มันตกหลุมรักตัวเองอย่างจัง

 

...

 

คนที่ทำให้ใจเต้น คนที่ทำให้เขิน คนที่ทำให้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเองตอนนี้...

 

...

 

ก็นายทั้งนั้น ปาร์คชานยอล

 

ชานยอลเหมือนกำลังลอยอยู่บนอะไรซักอย่างสิ่งนั้นมันดูนุ่มที่สุดในโลก ยอมรับว่าตัวเองเขินกับคำพูดนั้น ทุกอย่างตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็น เขาชอบแบคฮยอนคนนี้อย่างจัง และยิ่งนานไป ยิ่งรู้จักเขายิ่งชอบผู้ชายคนนี้มากขึ้น จากความบังเอิญหรือตลกหน่อยก็นั่นแหละความจงใจของตัวเอง

 

ถ้าแบบนั้นผมคงไม่ขอมากไป

 

...

 

ผมขอเป็นผู้ชายคนนึง ที่ทำให้คุณใจเต้น

 

 

“….ขอเป็นเป็นผู้ชายคนเดียวคนนั้นที่ทำให้คุณไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

 

 

ผมขอให้คุณเป็นของผมในซักวันนึง

 

 

 

                                                                          

 

baby let me buy your meals

I see your head over heels

I feel like you deserve it

There’s no pressure

We can do whatever makes you comfortable

 

 

 

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ชอบถูกเปิดวนไปซ้ำมา ซ้ำในท้องเขาเหมือนหายใจไม่ทั่ว แบคฮยอนเลยปล่อยเงียบและจมอยู่กับเพลงที่ชอบ มองแววตาเด็กหนุ่มตรงหน้า

 

Just cause I’m a gentlemen don’t mean I ain’t taking you to bed

 

 

และหัวเราะออกมาพร้อมกันในท่อนนี้

 

บางทีแบคฮยอนก็คิดนะ

 

ว่าเขาต้องการแค่นี้ ... ความสุขเล็กๆน้อยๆพวกนี้

 

รวมไปถึง

 

 

ขอให้ฉันเป็นของนายในซักวันเหรอ หึ ลามกหรือเปล่านะ แต่ก็ ...

 

 

วันนี้เลย ว่างมั้ย

 

 

หมายถึงตรงนี้น่ะ ไปอยู่กับนายตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ มือซ้ายของแบคฮยอนชี้ไปที่เหนืออกข้างซ้าย

 

มันแปลก ตั้งแต่ที่รู้ว่านายคงจะชอบเหมือนกัน มันก็ยิ่งแปลกจนในนี้มันมั่นใจว่าใช่

 

 

ใจเหี่ยวๆเหมือนหน้า ก็ช่วยดูแลดีๆหน่อยนะ

 

 

 

 

 

 

 

            การมีแบคฮยอนข้างกายยิ่งกว่าถูกล็อตเตอรี่ติดกันสิบครั้ง ปาร์คชานยอลมีความสุขจนคนอื่นหมั่นไส้ เราคุยแบบผู้ใหญ่ปาร์คชานยอลตั้งใจว่าตัวเองจะจริงจังมากขึ้นกับชีวิตก็แค่เพื่อเขา..

 

กูบอกตรงๆนะชานยอล กูรำคาญหน้ามึงว่ะ

 

...ถอนหุ้นออกไป ดูมันดิ พูดทั้งที่หน้ายังยิ้ม

 

            สามเดือนที่การออกแบบเกือบเสร็จสิ้น หลังจากแก้โน่นแก้นี่ วันนี้แบคฮยอนจะเข้ามาสรุปงาน ก่อนที่คาร์แคร์ของพวกเขาจะดำเนินการก่อสร้าง

 

 

ไงครับคุณแบคฮยอน วันนี้ชานยอลมันรับลูกค้าผู้หญิง ชานยอลล่ะอยากจะเตะไอ้จงอินดูมันพูด ก็แค่ลูกค้ารุ่นป้าคนนึง

 

เหรอครับ สวยก็ดีไป แล้วดูพูดได้หน้าตายิ้มระรื่น เขาเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะก้มหัวลงเข้าใกล้ใบหน้า และก็โดนผลักออกมาต่อหน้าต่อตาพวกบ้านี้ ก็ปกติอยู่กันสองคนจะโดนหอมหัวนี่หน่า

 

 

            ในสไลด์ที่แสดงคาร์แคร์ของเราแบบสามมิติพวกเราตั้งใจฟังคุณสปานิกคนนี้พูดรายละเอียดในขั้นตอนสุดท้ายก่อนดำเนินการสร้าง และมันเป็นที่พอใจของเราทุกคน

 

ยินดีที่ได้ร่วมงานนะครับ แบคฮยอนยื่นมือเพื่อจับกับจงอินเป็นคนแรก ตามด้วยแจฮยอน และเซฮุน

 

 

 

            และหลังจากจบงาน เชื่อไหม ว่าชานยอลเอาแต่นั่งนิ่งยิ้มตั้งแต่คุยจบแบคฮยอนเดินอ้อมไปด้านหลัง แผ่นหลังกว้างสัมผัสกับแผ่นอกไออุ่นที่ถูกส่งเข้าหากันทำให้ชานยอลเหมือนคนยิ่งไม่มีสติ รู้ตัวเลยว่าหน้าร้อนขนาดไหน

 

            แบคฮยอนกอดปาร์คชานยอลจากด้านหลัง

 

พอใจยังสุขสันต์วันเกิดย้อนหลังตอนนั้นยุ่งจริงๆเนี่ยก็...ของขวัญวันเกิด แล้วทำไมตัวสั่นฉันยังเนี่ย ชานยอลค่อยๆลุกขึ้น มองคนตรงหน้าเต็มตา คุณแบคฮยอนไม่รู้วันเกิดเขา แต่ตัวเองก็บอกไปและมันดันตรงกับช่วงที่ตัวแบคฮยอนต้องไปต่างประเทศแล้วดูของขวัญสิ

 

มีบางคำถามที่อยากถามมานานแล้วว่า

 

เหนื่อยไหมครับ

 

เหนื่อยเหรอ ก็..

 

ที่น่ารักตลอดเวลาแบบนี้

 

 

            แย่แล้ว เด็กล้างรถทำเขินแหะ

 

 

 

ช่วยน่ารักแค่กับผมได้หรือเปล่าครับ ... แค่นี้ผมก็รู้สึกหวงคุณแล้วอ่ะ นิ้วชี้เกลี่ยผมไปทัดใบหูข้างซ้าย สามสิบสองแต่ทำไมผิวเด็กจัง

 

ฉันเขิน แบคฮยอนพูดออกมาอย่างซื่อตรง

 

เหรอครับ

 

 

เขาว่าน้ำเสียงมันได้ยินใกล้ๆนะ...

 

แบคฮยอนหันไปมอง เขาถึงได้รู้ว่าปาร์คชานยอลไม่ได้มองหน้า แต่สายตาคู่นั้นกำลังมองส่วนล่างของใบหน้านั่นคือ

 

อยากจูบเหรอ

 

 

ปากของเขา

 

เหมือนปากดีเลยที่พูดออกไปแบบนี้

 

 

ปาร์คชานยอลสะดุ้ง สะดุ้งจริงๆนะ ตลกจัง

 

 

ปะ เปล่า ครับตะกุกตะกักและพูดเบา

 

เขาทิ้งตัวลงที่ตักของคนที่ตัวใหญ่กว่า ภายใต้ท้องฟ้ากับสนามหญ้าข้างหลังคาแคร์ของคนที่ดูจะเกร็งๆในเวลานี้ มีหมู่ดาวมากมายที่ส่องสว่างอย่างเห็นได้ชัดเพราะตรงนี้มีเพียงแสงไฟริบหรี่ กับคนสองคนที่ตัวเล็กๆภายใต้ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่

 

แต่แปลกที่แบคฮยอนรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

 

เขาแทบจะไม่เคยมีความรู้สึกอะไรกับใคร สมัยเรียนคงมีบ้างตามประสา พอเข้ามาทำงานผ่านไปกว่าสิบปี ถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่เคยมีความรู้สึกชอบ....จริงๆจังได้เท่านี้

 

ใจเต้นได้เท่านี้

 

เขาแทบบ้า ใบหน้านั้นก้มต่ำลงมา ปาร์คชานยอลขี้โกง ถามก่อนแล้วว่าอยากจูบเหรอก็ไม่ตอบ แล้วดูตอนนี้

 

เอ่อ

 

ป็อดกว่าที่คิดแหะ

 

หมดโอกาส

 

และเป็นมือเรียวกว่าที่จับลำคอ ก่อนจะยกตัวเองขึ้นและกดปากลงไปที่แก้มของปาร์คชานยอลทั้งสองข้างช้าๆแต่แสนหนักแน่น

 

ให้เท่ากับบี

 

....

 

มากกว่านี้ ... ไม่มี

 

 

ชานยอลสตั๊นท์อยู่หลายวินาทีก่อนจะหัวเราะ ไม่หรอกหน่า ถ้าถึงวันนั้นช้ำแน่ๆ คอยดูเลย

 

แต่ตอนนี้ เขินจริงๆ

 

 

 

 

love ain’t a fantasy.

 

จบ.

 

#smileandgoCB

 

แต่งมาตั้งแต่ฝนตกหนักปีก่อนจนตอนนี้จาร้อนแล้วแต่งเยอะมากเลอะเทอะมาก

ช่วยเช็ดด้วย

 


 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 576 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,042 ความคิดเห็น

  1. #2027 Jennysupat18 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:19
    โอ้ยยยยเขินนนนนน
    #2,027
    0
  2. #1903 Pakky_LOEY (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 03:08
    ชอบเรื่องนี้มาก ชอบมากๆๆๆๆชอบมากเลยฮรื้อออ

    ชอบแบคฮยอนลุคนี้ นวยไปหมดเขินไปหมด ชานยอนน็อคกลางคาร์แคร์แล้วววว
    #1,903
    0
  3. #1852 เฮียคริส_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:50
    ชอบทุกเรื่องที่ไรท์แต่งเลยค่ะะะ ดีต่อใจมากๆๆๆๆแงงงงงง
    #1,852
    0
  4. #1787 amily (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 14:02
    น่ารักมากๆเลยค่า เราไปอยู่ไหนมาถึงเพิ่งมาเจอฟิคของคุณ กำลังไล่อ่านตอนอื่นๆต่อเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ
    #1,787
    0
  5. #1773 Kaisoo1234 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 19:34
    เรื่องน่ารักมากๆเลยค่ะ
    #1,773
    0
  6. #1772 tunnx (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 00:18
    แงงงงแสนเขินน คุณแบคฮยอนก็ร้ายไม่เบานะคะ
    #1,772
    0
  7. #1748 Pkpppppaiiiiiiii (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 01:37
    น่ารักมากกกกกกก
    #1,748
    0
  8. #1463 `paicybaex (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 09:13
    ดีมากกกก เขินมากเลยน
    #1,463
    0
  9. #1426 pakawadeepeemmy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:00
    เขินตัวจะแตกเนี่ย ชอบมากเลย
    #1,426
    0
  10. #1425 pakawadeepeemmy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:40
    เขินตัวจะแตกเนี่ย ชอบมากเลย
    #1,425
    0
  11. #1410 imminn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:09
    ดีมากๆเลยค่ะ ชอบมากๆเลย น่ารักจริงๆ ยิ้มเขินไปหมดแล้ว ฮือ
    #1,410
    0
  12. #1409 emmy61 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:32
    ชอบมากๆเลยค่ะ แบคน่ารักมากกก เขีนมากกกก ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะที่เขียนฟิคนี้ขึ้นมา~~~ สู้ๆๆๆๆนะคะ
    #1,409
    0
  13. #1407 xxiuminx (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:13
    น่ารักกกกกกก ;——;
    #1,407
    0
  14. #1406 CHANBAEK 4ever (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:22
    ฮื่อออ โคตรชอบง่าาา อ่านแล้วมีความสุข รักนะค่าาา
    #1,406
    0
  15. #1405 Pang_Ko' (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:02

    เป็นตอนที่แบบอ่านได้เรื่อยๆ ยิ้มๆเขินๆ อบอุ่นหัวใจ
    #1,405
    0
  16. #1404 julyr5 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 09:53
    เขินคุงแบคฮยอน
    #1,404
    0
  17. #1403 Bechan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 19:56
    แงงงงเขินมากกกๆๆๆๆดีมากๆเลยค่ะ;___;
    #1,403
    0
  18. #1401 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 14:01

    สมหวังแล้วน่าาาา
    #1,401
    0
  19. #1400 CBFX (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 09:26

    แงงงงงงเขินคุณแบคฮยอน เจ้าโกเด้นคือน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้วใจ ไปก่อนเลย
    #1,400
    0
  20. #1399 Ms.MISOYaa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:43
    เจ้าโกลเด้น สมหวังแล้วนะ
    #1,399
    0
  21. #1397 ไอจัง เองนะ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 12:35
    อยากให้มีสเปมากเลยค่า ชอบฟัลกู๊ดแบบนี้
    #1,397
    0
  22. #1396 P.purple (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:07
    ชื่อเพลงแรกคือ chivalry is dead

    ส่วนประโยคสุดท้ายมาจากเพลง

    fantasy ของfinding hope

    เพลงความหมายน่ารักมากๆ ฟังไปด้วยอ่านไปด้วย ยิ่งอินเลยค่ะ ยิ้มแก้มจะแตก
    #1,396
    0
  23. #1395 secretlove1811 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:27
    สเป สเป สเป เด็กล้างรถทำไมใจป็อดแบบนี้หล่ะ พี่เขาอ่อยเบอร์นี้แล้วนะ

    น่ารักมากเลยยยยย เป็นฟิคที่ทำให้อยากจะรักฤดูฝนขึ้นมาบ้างแล้วสิ
    #1,395
    0
  24. #1393 babemay (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:14
    ชอบมาก ฮือ ชอบที่แบคฮยอนอายุเยอะกว่า ดูแบบภูมิฐานมาก ชานยอลดูเด็กน้อยแต่น่ารักมากๆเลย ชอบความสัมพันธ์ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้มากๆ ขำผองเพื่อนของชานยอล ฮือ ตลก 555555555555555
    #1,393
    0
  25. #1391 พรนภา ทองเทพ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:01
    กี้ดดดดไม่ไหวแล้วว มันcute มากๆ อยากได้สเปจังเลยค่ะ 😘😭
    #1,391
    0