smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 30 : ㅡ beg for the moon ☾

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 424 ครั้ง
    9 พ.ย. 61







bio 




(ไปอ่านที่ไบโอก่อนน้า)






























 

 

ที่เอดินเบิร์กก็หนาวดี เป็นหนาวที่แตกต่างจากเกาหลี ผ้าพันคอผืนหนาสีน้ำตาลกับหมวกไหมพรมสีดำแบรนด์ที่ชอบใส่ช่วยทำให้ทุกอย่างดูอุ่นขึ้นมากกว่าเสื้อผ้าหนาๆที่ตัวแบคฮยอนใส่ทับกันสามชั้น อ่า ตั้งแต่อยู่มาเกือบครบปีเขาน้ำหนักขึ้นมาห้ากิโล แทบจะกลิ้งได้

 

อยู่ที่นี่เขาเรียนต่อโทและช่วยธุรกิจส่วนตัวของแม่นิดหน่อย

 

 

(หน้ามึงเต็มกล้องเลย)

 

วางนะไอ้สัด

 

ยูอามันกวนตีนหลังจากเห็นหน้ามัน เราคุยกันนานๆครั้งแต่ก็มีเรื่องคุยกันได้ทุกรอบ

 

(จะกลับมาเกาหลีบางมั้ย ไม่มีเพื่อนตี้เลย)

 

มาตี้ที่นี่

 

(ขอเงินค่าตั๋วให้กู)

 

กูซื้อเหล้าแดกเองก็ได้

 

(เยี่ยม)

 

จากสมัยเรียนที่บทสนทนามักจะมีแต่เรื่องไร้สาระ ตอนนี้เรามีแต่เรื่องเรียนกับเรื่องงานของมันที่ทำให้เราคุยกันมาเกือบชั่วโมง

 

(แล้วเป็นไงบ้างวะ)

 

ก็ดี

 

(แล้วเรื่องที่มึงเล่าให้ฟัง)

 

ความจริงกว่าสองปีเรื่องราวของเขากับคนๆนั้น คนที่อยู่ในใจ ไล่ออกไปเท่าไหร่ก็ไม่ยอมออก แบคฮยอนเลยตัดสินใจที่คิดว่าดีแล้ว

 

มั้งนะ

 

เขาตัดสินใจที่จะมีปาร์คชานยอลอยู่ในความคิด....และอยู่ส่วนลึกๆในหัวใจ ไม่เว่อหรอกถ้าจะบอกว่าตลอดไป

 

หื้ม ?” แบคฮยอนยิ้มออกมาก่อนจะเลื่อนไปกุมที่หัวใจยังอยู่ดี

 

(มึงนี่หนา)

 

ตกลงขอแม่มาหรือยัง กูจริงจังมาเที่ยวสิ

 

(เอาที่อยู่มา)

 

จริง ?”

 

(เอออ เอามาแล้วมึงจะดีใจ)

 

แล้วคนอื่นๆ ?”

 

(ไม่รู้สิ เลิกคบมึงแล้วมั้ง)

 

ยูอามันบอกจะมาเที่ยวตั้งแต่สองสัปดาห์ก่อนพอมันเอ่ยออกมาแบบนั้นเขาก็เร่งมันทุกวัน อยู่ที่นี่ไม่ค่อยมีเพื่อนใหม่เท่าไหร่ เหงาดี

 

 

 

 

ช่วงเย็นของกลางเดือนหนึ่งที่วันนี้ร้านอาหารของแม่จะคึกคักเป็นพิเศษ แบคฮยอนคาดไว้แบบนั้นเขารีบจ้ำอ้าวฝ่าความหนาวเพื่อจะกลับไปช่วย

 

และก็ใช่ ร้านคนเยอะจริงๆ แต่ตัวของแม่กำลังเหมือนยืนคุยใครซักคน จังหวะเดียวกับที่แม่สบตาเขา เธอยิ้มและกวักมือเรียกให้เข้าไปอ่านปากได้ว่า มาจากเกาหลี อยู่ๆใจมันก็ดันเต้นแรงขึ้นมาเสียขนาดนั้น คนที่ยืนคุยกับแม่เป็นผู้ชายมีอายุคนนึง ... ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหวังอะไรอยู่เหมือนกัน

 

ไร้สาระสิ้นดี

 

 

มาเร็วลูก ลูกค้าจากเกาหลีคนแรกๆของเราเลย เขาเป็นสถาปนิกด้วยนะ จากด้านหลังแบคฮยอนเห็นไม่ได้ชัดหนักเขาเดินตามแม่ไป ผู้ชายมีอายุคนนั้นลุกขึ้น เขาตัวสูงและขยับเดินมาหา หลังจากนั้นมันก็เลยได้เห็นใครอีกคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง...

 

           

          มันจะบังเอิญได้ขนาดนั้นเลยเหรอ แบคฮยอนคิดในวินาทีแรกที่สบเข้ากับแววตาสำดำสนิท โลกกลมจริงๆสินะ ที่แท้มันสูงเหมือนพ่อนี่เอง

 

แบคฮยอน ลูกชายฉันค่ะ ที่เรียนที่เดียวกับลูกชายคุณ

 

รู้จักกันจริงใช่มั้ยเนี่ย คนเป็นพ่อพูดออกมาหลังจากเห็นทั้งคู่เอาแต่เงียบ

 

ครับรู้จัก แต่ผมคิดว่ายังรู้จักไม่ดีพอ

 

“…”

 

ถ้าไม่เสียมารยาท ผมขอทำความรู้จักเขาอีกครั้ง ได้มั้ยครับ ประโยคหลังนั้นจงใจเน้นชัด ปาร์คชานยอลจ้องใบหน้าของคนที่กำลังจ้องตัวเองเหมือนกัน แบคฮยอนมันคงไม่อยากเชื่อ เขาเองก็เหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

อ้วนขึ้นหรือเปล่า

 

ประโยคแรกที่ควรทักหรือไง แบคฮยอนพิงกำแพงแล้วเคาะบุหรี่ขึ้นมาจุด มองควันที่ลอยไปปะทะหน้าของคนที่พยายามหลบมัน วันนี้มันเซตผมเปิดหน้าผาก

 

            อืม มันก็หล่ออยู่ดี

 

สบายดี ?

 

ไม่เลย

 

“…”

 

 

 

คิดถึงมึง

 

 

แบคฮยอนไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้ยินชานยอลพูดออกมาแบบนั้น

 

 

ยังเหมือนเดิมมั้ย ... ตรงนี้น่ะ มันถือวิสาสะใช้มือมาสัมผัสที่อกข้างซ้ายของเขา

 

 

 

            คำตอบมันชัดอยู่แล้วจากหัวใจที่เต้นแรงขึ้น และมันคงสัมผัสได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แต่ในความจริงแล้ว.............

 

 

 

 

นาฬิกาปลุกขึ้นในช่วงสายของวันหยุด และเขาฝันถึงมันอีกแล้ว...

 

 

(ว่า ?...)

 

กูฝันถึงมันอีกแล้ว

 

(...)

 

มันเหมือนจะบอกกูว่ามันจะยังอยู่ในความคิดกูไม่ไปไหน

 

            อีกฝั่งรู้ว่าภายใต้คำพูดแบบนั้น แบคฮยอนเองกำลังเสียใจ

 

ทำไมตอนนั้นกู...

 

(ไม่มีตอนนั้นหรอกมึง ทุกอย่างมันต้องเป็นไปผ่านมาแล้วก็ปล่อยมัน ในเมื่อมันยังจะอยู่ก็อยู่ไป มึงก็อยู่กับปัจจุบันใช้ชีวิตให้มีความสุข)

 

“…”

 

(ลืมไม่ลงก็สู้กับมันไป)

 

สู้กับคนว่ายาก แต่สู้กับความรู้สึกตัวเองมันเหมือนจะตายเลยด้วยซ้ำ แบคฮยอนถอนหายใจอย่างปลงๆ

 

(ไม่ก็ลองหาผัวฝรั่งดู)

 

            เกือบซึ้งแล้วแบคฮยอนจำต้องหลุดขำออกมา คุยกับมันไม่เคยได้เครียดเลยด้วยซ้ำ

 

หาได้ง่ายขนาดนั้นมีเป็นสิบแล้ว อย่างกูก็ไม่ไก่กาป่ะหญิงอีก

 

(อ่ะมั่นหน้า เออๆได้ข้อสรุปละ วีคหน้าเจอกันมารับพวกกูด้วย)

 

 

            ตอนนั้นเขาถึงกับร้องออกมาเสียงดัง จนแม่เข้ามาถามว่าดีใจอะไรแบคฮยอนน่ะอยากเจอพวกมันมาตั้งนาน และเพราะเรื่องเพื่อนเลยทำให้อะไรบางอย่างที่ตกตะกอนอยู่ในใจมันกระจายหายไปได้บ้าง แต่ก็แค่นิดเดียว....

 

           

 

 

 


50%






ปฏิทินที่เปิดขึ้นใหม่มันบ่งบอกถึงการเริ่มต้นปีใหม่

 

วันนี้วันที่ 1 มกราคม 2028 ผมอยู่ที่เอดินเบิร์กมาสิบปีแล้ว

 

หลังจากมาเรียนต่อจนจบ ผมก็ได้ทำงานที่นี่ตามความตั้งใจเพราะจะได้ช่วยแม่ดูแลธุรกิจ ซึ่งร้านอาหารของแม่ก็เป็นไปด้วยดี ผมคิดว่าทุกอย่างรอบตัวผมตอนนี้มันลงตัวหมดแล้ว รวมถึงเรื่องดีๆอีกเรื่องที่ผมพึ่งได้รับรู้วันนี้ อาจจะไม่ใช่ของผม แต่มันก็เป็นข่าวดีในต้นปีเลย

 

 

ไม่รู้มึงจะว่างมามั้ย แต่กลางเดือนนี้กูจะแต่งงานแล้วนะ

 

อยากให้มึงมา

 

 

นั่นคืองานแต่งของคนอีกคนที่สำคัญในชีวิต แบคฮยอนยิ้ม ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป

 

 

ว่าง กูจะไปให้ได้

 

เจอกันนะ

 

 

ผมแทบไม่ได้กลับเกาหลีเลย อีกไม่กี่วันจากนี้จะเป็นอีกครั้งที่ผมจะกลับไปก่อนจะไปงานแต่งงานของมันในวันถัดไป ตารางงานผมเองก็ยุ่งๆมันเลยดูกะทันหันไปเสียหมด

 

และผมก็ไม่รู้จะซื้ออะไรให้ในวันแต่งงานของมันดี ผมคิดว่ามันคงมีพร้อมทุกอย่างแล้ว

 

 

 

 

 

Seoul .

 

 

ผมขับรถมาถึงโรงแรมที่หรูหราในย่านนี้ ก่อนจะเดินเข้าไปพร้อมกับสูทสีดำ มีหลายคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็คงเป็นเพื่อนๆสมัยเรียนประมาณนึง แน่นอนว่ามันเป็นคนที่มีคนรู้จักเยอะ บางคนผมจำหน้าได้เพราะเรียนคลาสเดียวกันบางคนก็คุ้นๆเพราะเหมือนเคยเห็น

 

รูปถ่ายของคู่แต่งงานข้างหน้าทางเข้าไปในงานทำให้ผมหยุดมองดู ยังไม่เคยเห็นหน้าเจ้าสาวของมันชัดๆเลย วันนี้พึ่งได้เห็น ... สวยชิบ สวยและหุ่นดีเหมือนนางแบบ

 

อยู่ไหนแล้วน่ะ

 

ถึงแล้ว

 

 

สี่คนที่เดินกรูเข้ามากอดคอเขา ไอ้เพื่อนพวกเวรนั่นแหละ

 

ไม่สูงคนเลยนะมึงอ่ะ

 

ออกข้างว่ะ

 

 

แบคฮยอนพูดไม่ตรงความจริงเท่าไหร่ เขาผอมลงต่างหาก เพราะออกกำลังกายบ่อยๆ...

 

แล้วไหนผ

 

นั่นไง…”

 

คนหรือผีพูดปุ๊บโผล่ปั๊บ รำคาญ!”

 

และใครอีกคนที่สำคัญกำลังเดินมาด้วยใบหน้าเหนื่อยหอบ เส้นผมสีดำสนิทชี้ขึ้นจากการวิ่ง ก่อนจะระบายยิ้มเมื่อมันเดินมาหยุดตรงหน้า

 

โว้ย รำคาญ ยูอาแกล้งพูดเสียงดัง

 

จากที่ยืนมองกันอยู่ มือของมันก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเขาและพาดึงออกมาจากตรงนั้น

 

เห้ยๆอีกครึ่งชั่วโมงนะเว้ย! จะพาเพื่อนกูไปไหน

 

เดี๋ยวพากลับมา

 

เราไม่ได้เดินและก็ไม่ได้วิ่งในสถานที่แบบนี้ แต่เรากำลังกึ่งวิ่งเลยแหละ แบคฮยอนคิดว่าทางหนีไฟคือเป้าหมายของมันนะ

 

เสียงประตูปิดพร้อมร่างที่ถูกดันติดกับประตู มันโถมตัวลงมาจูบ เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวหรือยืนให้ตรงเลยด้วยซ้ำ มันจูบตะกรุมตะกราม ล็อคใบหน้าของเขาเอาไว้ด้วยมือใหญ่ๆของมัน

 

 

 

“…. อื้อ ชานยอล

 

 

            กว่าจะยอมให้พูด และไม่ทันไรแบคฮยอนก็ถูกดึงมากอดจนจมอยู่กับอกแกร่งและเขาก็กอดเขาที่เอวอีกฝ่ายเพราะความโหยหาไม่ต่างกัน กว่าหกเดือนที่มันกลับมาทำงานที่เกาหลีตัวแบคฮยอนเองก็คิดถึงแทบใจจะขาด

 

พูดว่ากูคิดถึงมึงซักพันครั้ง ก็ยังไม่ลดความคิดถึงที่กูคิดถึงมึงอยู่ดี

 

เว่อ

 

 

            คุณอาจจะสงสัย ผมเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าเราจะมีวันนี้

 

            และผมไม่ได้ฝัน !

 

 

 

ย้อนกลับไปตอนนั้น

 

 

 

ในเช้าวันนึงที่แบคฮยอนตื่นมาแต่เช้า ลุกขึ้นมาแต่งตัวเลือกเสื้อผ้าแบรนด์ดีๆ จัดเซตเผ้าผมให้เข้าที่เพื่อเตรียมตัวไปรับไอ้พวกเพื่อนตัวดีที่กำลังมาจากเกาหลี ไฟล์ทที่พวกมันจะมาถึงก็ช่วงบ่าย เขารีบไปจริงๆก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่ฝ่ามือตอนนี้กำลังชื้นเหงื่อเลยทีเดียว

 

มีผู้คนเดินขวักไขว่ผ่านไปมาแบคฮยอนเองก็เริ่มชะเง้อมองหาพวกมัน และก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อจำรอยยิ้มไอ้เพื่อนกวนตีนทั้งหลายได้ดี

 

 ‘ เชี่ย คิดถึงมึง

 

หาไรให้กูกินด้วย จะตายนั่งนานชิบหาย

 

แล้วยิ้มอะไรขนาดนั้น แบคฮยอนหันไปทักยูอา ที่เอาแต่มองมาและยืนยิ้มก่อนที่มันจะยักไหล่และหลบตัวออก

 

มีคนเสือกมาด้วยอีกคน อ่ะเปิดตัวพระเอกได้

 

           

และตอนที่ยูอามันบอก ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรหรอก มันคิดไม่ถึงเสียด้วยซ้ำ เพราะว่าคนที่เดินอยู่ในใจ ใครจะคิดว่ามันจะมาอยู่ตรงหน้าตอนนี้ ไอ้พวกเพื่อนเวรนี่มันยังไงกัน

 

กูเดินรอ รักกันเสร็จก็เดินตามหาและพาพวกกูกลับด้วยล่ะ มินฮยอนบอกก่อนจะเดินมาตบไหล่แบคฮยอน และมองใส่สายชานยอลด้วยสายตาติดรำคาญ

 

            บางทีท่ามกลางคนนับร้อย แต่เหมือนที่นี่มีแค่พวกเขาที่ยืนมองกันด้วยสายตาที่ละออกจากกันไม่ได้เลยตั้งแต่วินาทีแรก มือเล็กกว่านั้นลองเอื้อมไปแตะเข้าไปที่ใบหน้าก่อนที่เขาจะลูบมันแผ่วเบา และปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเมื่อทุกอย่างไม่ใช่ฝันแบบคืนก่อนนั้น

 

 

 ‘ มึงขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่ หื้ม

 

ตั้งแต่ไม่มีมึง

 

            ชานยอลถลาออกไปด้านหลังเมื่อถูกแบคฮยอนโถมเข้ากอด สองแขนนั้นกอดเขาแน่น มือที่เก้ๆกังๆยกขึ้นมากอด ชานยอลทำตัวไม่ถูกนักแต่เพราะความรู้สึกที่มีทำให้ตัวเขาเองเลือกแสดงออกในแบบของตัวเอง เขากดจูบลงไปลำคอขาว

 

 

กูคิดถึงมึง

 

 

            และพูดให้แบคฮยอนได้ยินชัดๆแม้เสียงในสนามบินจะจอแจแค่ไหน แต่แบคฮยอนก็ยังได้ยินมัน ได้ยินคำๆนั้น

 

            กับเวลาเป็นปีตอนนั้นที่แบคฮยอนตัดสินใจเด็ดขาดมาอยู่กับแม่ที่เอดินเบิร์กแห่งนี้ก็เพราะชานยอล มันอาจจะงี่เง่าและใช่ เขาเลือกมาก็เพราะคำตอบที่เป็นความหมางเมินของชานยอลนั่นแหละ

 

            ที่ว่ายิ่งลืมยิ่งจำก็คงจะจริงมันทรมาน ความคิดถึงมันแทบจะฆ่าเขาให้ตายกลางอากาศหนาวๆของที่นี่ และแบคฮยอนคิดว่าเขาอยากระบายมันกับใครซักคน นั่นคือยูอา แต่กลับผิดคลาดที่มันก็รู้อยู่แล้ว

 

 

 

 

            และนี่คือจุดเริ่มต้นใหม่ของเขากับปาร์คชานยอล

 

 

            การมาเจอกันของทั้งชานยอลและไอ้พวกเพื่อนตัวดีช่วงนั้นทำให้ร้านอาหารเล็กๆที่นี่คึกคัก แม่ของแบคฮยอนได้พูดคุยกับเพื่อนๆของลูกชาย และมันก็บังเอิญอีกนั่นแหละที่ชานยอลเป็นสถาปนิกมือใหม่ ร้านของเขายังต้องการความช่วยเหลือเพราะปีนั้นร้านก็ยังไม่ได้ถูกตกแต่งหรือจัดให้อยู่ในแบบที่แม่ต้องการมากนัก  แล ปาร์คชานยอลคือตัวเลือกของแม่

 

            เราตัดสินใจเรียนรู้กันใหม่ ไม่มีคำขอเป็นแฟนหวานๆเลี่ยนๆอะไรหรอก เราแค่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันไม่ต้องมาระบุว่านี่คือความสัมพันธ์แบบแฟนแล้วนะอะไรเทือกนั้น แต่ก็มีข่าวร้าย...การที่ชานยอลมาที่เอดินเบิร์กนอกจากเจ้าตัวจะตั้งใจมาหาเขาแล้ว ชานยอลยังต้องไปช่วยงานของพ่อที่ลอนดอน เขาโอเค...เพราะการไปมามันก็ยังดีกว่ากลับไปเกาหลี

 

แต่ชีวิตบางทีก็เหมือนถูกกลั่นแกล้ง วันนึงชานยอลได้รับข้อเสนอดีๆข้อเสนอที่ตัดสินชีวิตปาร์คชานยอลทำให้อีกฝ่ายเองก็ต้องประจำทั้งที่เกาหลีและลอนดอน ชานยอลต้องอยู่ประจำที่เกาหลีหกเดือนมาที่ลอนดอนอีกห้าเดือนและระหว่างหนึ่งเดือนที่ว่างหรือวันที่ว่าง เราถึงจะมีเวลามาเจอกัน หรือไม่บางทีก็เป็นแบคฮยอนเองนี่แหละที่ไปหาชานยอลที่ลอนดอน

 

แบคฮยอนก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรค park chanyeol addict ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

           

 

 

 

 

 

            หลังจากพากันออกมาจากทางหนีไฟมือที่กุมกันอยู่จนชื้นรวมถึงใบหน้าของเราสองคนที่ชื้นเหงื่อในยามที่ตอนนี้เกาหลีเข้าสู่ฤดูร้อนแบบนี้ ปาร์คชานยอลลูบผมที่ปรกหน้าผากแบคฮยอนขึ้นก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าซับมันลงไป และตบท้ายด้วย....

 

เจ้าบ่าวรอแล้ว พวกมึงนี่!”

 

 

            บางทีผมก็ไม่รู้ว่าไอ้ยูอามันหวังดีกับผมจริงๆหรือเปล่า ...

 

 

            ภายในห้องจัดงานแต่งงานที่ถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาว มีเสียงเพลงที่ฟังแล้วช่างโรแมนติก แบคฮยอนเดินไปพูดคุยกับมัน....เพื่อนสนิทในกลุ่ม มินฮยอน นั่นเอง อ่า มันไม่ใช่คนแรกหรอกนะที่แต่งงานคนแรก : - )

 

           

 

 

และตอนนี้บางทีก็ถึงเวลาของผมกับมันแล้ว

 

ขณะที่กลางวันใครหลายคนอาจจะออกไปท่องเที่ยว หรือไปใช้เวลาข้างนอกกับใครซักคน แต่พวกเขาเลือกจะอยู่บนเตียงตั้งแต่เมื่อคืนที่ควรนอน ...

 

            ขาเปลือยเปล่าที่วางก่ายกอดไปที่เอวพร้อมมือที่ต่างฝ่ายต่างก่ายกอดกันแหละกัน โดยไร้สิ่งใดปกปิดแม้กระทั่งผ้าห่มที่น่ารำคาญในเวลานี้ แบคฮยอนยังคงหลับ ส่วนคนที่ตื่นและแอบมองร่างกายขาวสะอาดก็ได้แต่ผิวปากมองอย่างอารมณ์ดี ไล่มองใบหน้าที่แก้มมีสีชมพูดฝาดก่อนจะกดหอมลงไปเพื่อปลุกให้แบคฮยอนตื่นเสียที ในเมื่อครั้งแรกก็ยังไม่ยอมตื่นปาร์คชานยอลเลยจัดการหอมแรงๆอีกครั้ง จนเริ่มกลายเป็นหอมรัวลงไปเพราะความมันเขี้ยว

 

มึงนี่หน่า

 

แกล้งหลับเพราะอยากให้กูหอมก็บอก แบคฮยอนคว่ำปากใส่เมื่อถูกจับได้

 

ผ้าห่มก็ไม่ห่มให้ เหมือนเดิมเลยนะมึงอ่ะ

 

            จากที่คิดว่าวันนี้จะชวนออกไปเดทซักหน่อย อะไรบางอย่างก็เริ่มทำให้ปาร์คชานยอลอยากเปลี่ยนใจเมื่อตัวเขาค่อยๆขยับตัวคร่อมแบคฮยอนเอาไว้ และรอยยิ้มที่ส่งมาให้กันตอนนี้มันก็น่ากดให้จมเตียงเหลือเกิน

 

ยั่วเก่ง

 

ไม่ได้ยั่วให้ใครนาน

 

จริง ? มือทั้งสองข้างของแบคฮยอนเลื่อนมาโอบรอบคอ ก่อนจะเป็นฝ่ายเขย่งขึ้นมาจุ๊บไปที่ริมฝีปาก

 

ซักรอบก่อนมื้อเที่ยงเป็นไง

 

หลายรอบก็ได้... ไม่มีความเขินอายใดๆระหว่างเรา ทั้งที่เมื่อคืนก็ถูกจัดไปหลายยกแบคฮยอนก็ยังกล้าลองดีที่ยั่วคนแบบปาร์คชานยอล

 

อย่าร้องให้หยุดแล้วกัน

 

แล้วถ้าร้อง ... ให้ทำแรงๆล่ะ

 








BIO

อีกแล้ว นิดเดียว ไม่อ่านก็ได้นะคะอ่านต่อได้เลย5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555





อิ่ม มันพูดพร้อมซุกไซร้ที่คอเขาอีกหน ก่อนจะทำทีนิ่งไปและดึงมันออกมาโดยที่แบคฮยอนต้องเบ้หน้ากับความรู้สึกหลายๆอย่างรวมกันตรงนั้น

 

แต่กูหิว


กินไปเยอะแล้วนี่ แบคฮยอนหน้าแดงขึ้นกับคำพูดที่อาจจะไม่มีอะไรแต่เขาก็...

 

ผิวมึงตอนตัดกับแสงอาทิตย์นี่ดีจังเลยนะ ชานยอลว่าตอนที่ตัวเองลุกขึ้นมาในทีแรกจะปิดม่านให้เพราะแสงแดดมันส่องเรา แต่พอมองไปบางทีสิ่งสวยงามมันก็อยู่ไม่ไกลตัว แต่แค่ตัวเองไม่เคยมองเห็น

 

ยอเพื่ออะไร มันจะพังหมดละ

 

ไม่พัง ยังฟิตอยู่ ปาร์คชานยอลพูดใกล้ๆหูก่อนจะหอมแก้มแรงๆและลุกหนีไปก่อนจะโดนตี

 

            มือซ้ายที่เอื้อมไปจะตีถูกจับเอาไว้ ปาร์คชานยอลลูบไปที่มือสวยเหมือนผู้หญิงอย่างแผ่วเบาก่อนจะกดจูบลงไปประทับกับสิ่งที่ตีตราเอาไว้ว่าแบคฮยอนเป็นของเขา...บนโลหะเกลี้ยงเกลา ที่มีอยู่เหมือนกันบนนิ้วนางข้างซ้ายของพวกเราทั้งคู่

           

 

สุดท้ายมันก็เหมือนกับทุกชีวิตมีพบ มีพราก มีจาก มีเสียใจ แบคฮยอนได้พบทุกความรู้สึก ทุกอย่างเราต้องมาเริ่มต้นไปด้วยกันใหม่ เขาไม่รู้จุดสิ้นสุดมันจะอยู่ที่วันไหน

 

แต่ต่อให้จุดสิ้นสุดหรือจุดจบชีวิตมันจะเป็นวันพรุ่งนี้ เขาคิดว่าตัวเองก็ไม่เสียใจแล้ว

 

           

 


#smileandgoCB

 

คัทบ่อยจีงเพราะแก้บนด้วย ลำบากหน่อยนะคะเปิดไปเปิดมา55555555

จะมีส่วนที่เป็นพาร์ทอดีต อาจจะงงๆหน่อยนะคะคืออ่านในแอพมันจะไม่เป็นตัวเอียงให้ทั้งที่เราตั้งแบบเอียงแล้ว ; - ;

ก็คือหลายเรื่องแล้วเนอะ ดราม่าเนี่ย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 424 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,055 ความคิดเห็น

  1. #1744 Xoxo6881 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 12:46
    ชอบบบ ตอนแรกที่อ่านคิดว่าชานจะอต่งกับใคร55
    #1,744
    0
  2. #1334 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 03:29

    นึกว่าจะจบหน่วงแล้ว
    #1,334
    0
  3. #1154 nnhaw438 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 17:20
    ฮื่ออ นึกว่าจะจบหน่วงซะแล้ว~ ชอบบบบบ
    #1,154
    0
  4. #1152 Yada Mhs (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 05:04

    ชอบมากเลย ;-;
    #1,152
    0
  5. #1151 aueyaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 00:39

    ดีใจสุดท้ายก็ได้อยู่ด้วยกันเป็นของกันและกัน
    #1,151
    0
  6. #1150 Park Hyun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 00:01
    ดีจังงง ความรักแบบอดืนกันมาก รักกันมากๆนะะะะ ฮือออ เขินนนน
    #1,150
    0
  7. #1149 ` xoxq (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:14
    คัทบ่อยไม่เปนไรจ้า คุ้มค่ากับการเปลี่ยนหน้าไปมาจ้า55555555555 สุดท้ายก็ลงเอยกัน ปล่อยให้ชั้นปวดใจยุนานสองนาน
    #1,149
    0
  8. #1148 memeepyp (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:03
    แต่เราก็ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะไรท์ ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ให้อ่าน อยากให้มีต่ออีกจังเลยค่ะ T^T
    #1,148
    0
  9. #1147 memeepyp (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:02
    ก็ยังไม่หายโมโหชานยอล คือเมื่อก่อนพูดจาไม่ดี ทำตัวไม่ดีกับแบคไว้อะ กลับมาเจอกันอีกที ไม่เห็นจะขอโทษแบคเลอ แถมแบคก็ยอมชานเข้าไปกอดชานก่อน เพราะรักชานมากอีก เห้อ นี่ยังงอนชานแทนแบคอยู่นะ อินแรง55555
    #1,147
    0
  10. #1146 AraDakaka (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:53
    งานดีอีกเเล้ววววรักกกก
    #1,146
    0
  11. #1144 명롱이 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:20
    ต่อๆๆ มีอีกมั้ยยยยย
    #1,144
    0
  12. #1143 hunnnielu947 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 08:47
    คิดว่าจะได้เจอกันแล้วซะอีก ฮือออ รอเลยค่าาา
    #1,143
    0
  13. #1141 fboomxbyun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 01:24
    คิดไม่ถึงเลยยยไรท์เอาจริง รีบมาต่อนะคะอยากอ่านแล้ววง
    #1,141
    0
  14. #1140 thitiporn04 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 21:44
    มันต้องมีต่ออีกกกกกกก
    #1,140
    0
  15. #1139 Puen_puen (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 17:44
    ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
    #1,139
    0
  16. #1138 inbaek1906 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 17:34
    เจอกันอีกได้ไหม ไม่ไหวแล้วววว
    #1,138
    0
  17. #1137 Yada Mhs (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 16:28
    รอน้าาาา
    #1,137
    0
  18. #1136 ชยอลลล (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 15:56
    ฮื่อออ
    #1,136
    0
  19. #1135 snpshypmbc (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 14:42
    มันดีมากเลยค่ะไรท์ไม่รู้จะพูดยังไง
    #1,135
    0
  20. #1134 24/7-B (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 10:13
    หน่วงมาก รอเลยยย
    #1,134
    0
  21. #1133 deereastsea (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 09:23
    ชีวิตมันก็แบบนี้ ตราบใดที่ผูกพัน มีความสัมพันธ์กันไปแล้ว ก็ยากที่จะไม่รู้สึกรัก ยิ่งผูกมัดกันด้วยการครอบครองร่างกาย หัวใจมันเป็นส่วนที่อ่อนแอ แค่สะกิด ก็รู้สึกแล้ว ถ้าชานยอลไม่รักนี่ก็ใจแข็งสุดๆเลยอะ สงสารแบค คนที่รักรู้สึกมากกว่า ย่อมเจ็บปวดก่อนเสมอ
    #1,133
    0
  22. #1132 Pangy_Chanyeol (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 07:30
    อยากให้ชานรักแบคเหมือนที่แบครักชานอะ หรือไม่ก็อยากให้ชานลืมแบคไปเลย อยู่แบบนี้มันทรมาน // มันจะจบดีมั้ยคะ ; - ;
    #1,132
    0
  23. #1131 kkimmaggurren (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 05:25
    อยากให้แบคมีความสุข ถ้ารักกันก็มาเจอ แต่ถ้าไม่ก็ไปไกลๆ
    #1,131
    0
  24. #1130 WilawanTatee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 00:59
    ไม่ควรไปรู้สึกกับคนแบบนี้เลยแบคฮยอน
    #1,130
    0
  25. #1129 erzaweareone (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 00:45
    อึนๆ มึนๆ อ่านแล้วรู้สึกว่าอยากให้แบคมีใหม่อะ
    #1,129
    0