smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 16 : christmas , santa , pizza and you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    31 ต.ค. 61





 



 

                                                                                                           

 

 

 

แสงไฟจากดวงไฟมากมายสาดสีสันในช่วงเทศกาลปลายปีที่ลอนดอนแห่งนี้ สถานที่ที่ใครๆก็คงอยากมาเยือนซักครั้ง ปาร์คชานยอลเป็นหนึ่งในนั้น

 

เขาเป็นช่างภาพอิสระ ... อิสระจนอาจเรียกได้ว่าอิสระเกินไป

 

มีคนจ้างงานก็รับตามปกติ แต่พอไม่มีงานจ้างชานยอลก็มักจะออกเดินทางไปทุกที่ที่อยากไป แน่ล่ะ ก่อนตายก็ขอให้ไปในที่อยากไปก่อนแล้วกัน

 

สองฟากถนนในเมืองหลวงแห่งนี้มีผู้คนขวักไขว่กับอากาศที่หนาวติดลบ บนโต๊ะด้านหน้าตัวเองมีช็อกโกแลตร้อนๆกับ Croissant อัลมอนต์หนึ่งชิ้น พร้อมกล้องที่วันนี้พกมาแค่ Leica สายตาคมจ้องมองออกไปทั่วกวาดสายตามองผู้คนที่เดินผ่านไปมา บ้างที่หยุดถ่ายรูปกับซานต้าคอสที่หน้าร้านพิซซ่าฝั่งตรงข้าม

 

เด็กๆต่างไปมุงอยู่กับซานต้าตัวนั้นจนอดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องตัวโปรดมาถ่ายภาพนั้นเก็บไว้ อมยิ้มให้กับภาพที่เด็กๆยื้อแขนซานต้าที่กำลังถอยหลังกลับเข้าไปในร้านพิซซ่ากับเสียงหัวเราะของเด็กๆที่ดังมาจนได้ยินถึงอีกฝั่ง

 

 

 

ร่างสูงใหญ่เดินไปตามเส้นทางของท้องถนนในเวลาดึกดื่นแบบนี้ คงเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขของทุกคน ทั้งมาในแบบครอบครัว หรือเสียงเฮฮาลั่นไปทั่วกับเพื่อนฝูง หรือมากับคนรัก

 

อ่า มันออกจะเศร้าหน่อยที่ปาร์คชานยอลนั้นมาคนเดียว หาใช่มีคู่มาไม่และคงเหมือนงมเข็มในมหาสมุทรที่จะเจอคน...

 

 

“Oh! Sorry”

 

 

สงสัยมองอีกฝั่งเพลินไปหน่อยเลยทำให้ขายาวๆของเขานั้นเบรกไม่ทัน ถึงมีใครซักคนมาเดินชนแผ่นอกเขาเข้าอย่างจัง สูงแค่อกเองด้วย

 

คนๆนั้นเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมโค้งขอโทษหลายครั้ง ตาขีดๆกับบีนนี่สีดำ และกิริยาแบบนี้...

 

ผมขอโทษจริงๆ

 

ไม่เป็นไร

 

โอ๊ะ ภาษาเกาหลี คุณเป็นคนเกาหลีนี่! ได้ผล เมื่อชานยอลตอบกลับไปเป็นภาษาบ้านเกิด

 

สวัสดี ไม่คิดว่าจะเจอคนบ้านเดียวกันที่นี่ ขอให้มีความสุขนะครับ

 

ขอบคุณครับ เช่นกันนะ

 

 

 

แค่ครั้งแรกที่เจอก็ทำให้ยิ้มได้แล้ว อย่างน้อยก็ไม่ได้งมเข็มในมหาสมุทร....

 

 

 

 

 

❄❄❄❄

 

 

 

หิมะโปรยปรายหนักหน่วงในวันที่สองที่ลอนดอนเมื่อมองจากหน้าต่าง ชานยอลพร้อมกล้องตัวโปรดเขาพร้อมแล้วกับเส้นทางในวันนี้ กระชับโค้ทสีน้ำตาลอ่อนเดินลงมาจากอพาร์ทเม้นท์ไปตามทางเรื่อยๆไม่มีจุดหมาย ก่อนจะหยุดที่ร้านพิซซ่าแห่งหนึ่ง

 

อย่าบอกนะว่าเขามาทางเดิม นี่มันร้านพิซซ่าเมื่อวานไม่มีผิดเพี้ยน

 

อะไรของนายว่ะปาร์คชานยอล

 

แต่ก็กลับลำไม่ทันเพราะท้องที่ร้องประท้วงอยู่ตอนนี้ ทำไงได้กินมันที่นี่แหละ แล้วก็ประจวบเหมาะที่คงจะเพราะยังเป็นช่วงสายคนในร้านเลยยังไม่มี หรือไม่ก็เพราะวันนี้อากาศไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่เพราะหิมะตกหนัก ชานยอลเดินไปที่เคาน์เตอร์ ยืนมองอยู่พักใหญ่แต่ก็ไม่เห็นมีพนักงานมารับออเดอร์ จนเห็นว่ามีคนก้มๆเงยๆอยู่ใต้ตู้...

 

ฮาวา...

 

คุณ !”

 

            เพียงเท่านั้นคนที่นั่งอยู่กับพื้นก็ยืนขึ้นทันที รอยยิ้มกับปากเหลี่ยมๆนั้น ส่วนสูงที่พ้นตู้ใส่พิซซ่ามาเพียงนิดเดียว

 

รับอะไรดีครับ

 

ฮาวายเอี้ยนสองชิ้น

 

ได้ครับ นั่งรอเลยเดี๋ยวผมเอาไปให้นะ

 

            ชานยอลเลือกนั่งติดกับกระจกเขาเป็นพวกชอบดูวิว  ดูบรรยากาศ นั่งถ่ายรูปเพลินๆจนได้กลิ่นหอมๆทั้งพิซซ่าและ

 

ผมขอนั่งด้วยนะ รังเกียจมั้ย

 

ไม่ จะรังเกียจทำไม

 

ไม่อยากเชื่อว่าจะเจอคุณอีก

 

 

            ครั้งที่สองแล้วสินะ.....

 

 

นั่นสินะ เป็นเจ้าของร้านเหรอ

 

เปล่า ผมเป็นพนักงาน

 

            ชานยอลพยักหน้าพร้อมชวนอีกคนทานไปด้วยแต่ก็ได้รับการปฏิเสธ คนที่นั่งหันหน้าเข้าหาตอนนี้นั่งมองออกไปหน้าร้านและพูดเจื้อยแจ้วออกมา

 

วันนี้ร้านเงียบเลย หิมะตกหนัก

 

แล้วดีหรือเปล่า

 

ก็จะได้ค่าจ้างน้อย, อร่อยมั้ยครับ

 

มากๆ

 

ผมเลี้ยง

 

เห้ยไม่ได้ ชานยอลรีบบอกไปเพราะอีกฝ่ายทำท่าจะลุกไปแล้ว และมือเจ้ากรรมดันไวกว่าความคิดไปคว้าแขนเขาไว้ซะแบบนั้น

 

อ่า ขอโทษแต่ไม่เป็นไรผมจ่ายเอง

 

ไม่เอาอ่ะ ถือว่าได้เจอเพื่อนเดี๋ยวผมไปหยิบมาให้อีกชิ้น

 

แต่นายเป็นพนักงานจะไม่โดนดุเหรอ

 

พ่อเลี้ยงผมใจดี

 

            ชานยอลทำหน้าแปลกใจจนอีกฝ่ายหัวเราะออกมา เหมือนเผลอหลุดปาก

 

เมื่อกี้บอกว่าพ่อเลี้ยง งั้นแสดงว่าก็เป็นเจ้าของร้าน..

 

ว้า พ่อเลี้ยงผมเป็นเจ้าของต่างหาก

 

และคนตัวเล็กตรงหน้าก็กลับมาพร้อมกับพิซซ่าในมืออีกสามชิ้น  กลับมานั่งข้างกันแบบเดิมพร้อมกัดลงไปและพยักหน้าให้เขาหยิบไปกิน แต่เขาก็ไม่ได้กินหรอก

 

ถามได้มั้ย...

 

ถามได้ๆอยากคุยด้วย

 

ฮ่ะ ยังไม่ทันถาม ชานยอลแค่นหัวเราะ

 

...

 

มาอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอ

 

ปีเดียวเอง แม่ไม่ยอมพากลับบอกขอหาเงินเยอะๆก่อนค่อยกลับ

 

            อีกฝ่ายเคี้ยวหนุบหนับแต่พิซซ่าอร่อยจริงๆหรือเพราะหิวก็ไม่รู้ หรืออาจจะเพราะคนข้างๆกินอร่อยเกินไปก็เลยทำให้เขาอร่อยไปด้วย

 

แล้วคุณมาเที่ยวเหรอ

 

ครับ

 

ทำไมเลือกมาลอนดอน

 

ไม่รู้สิ ถ้าช่วงคริสต์มาสที่ๆต้องนึกถึงหนึ่งในนั้นก็คือที่นี่ล่ะมั้ง

 

            พอพูดจบอุปกรณ์ที่ใส่พิซซ่าเมื่อกี้ก็ถูกพนักงานของร้าน(จำเป็น)ยกไปเก็บเรียบร้อย ก่อนจะกลับมานั่งถอนหายใจข้างกันแบบเดิมคงเพราะตอนนี้แล้วก็ยังไม่มีลูกค้าเข้ามาล่ะมั้ง

 

คืนนี้ต้องใส่ชุดซานต้าครอสอีกแล้ว ชานยอลถึงกับหัวเราะ

 

คุณขำอะไรอ่ะ

 

เมื่อคืนซานต้าครอสคือคุณเองเหรอ

 

เห็นด้วยเหรอ เขาตาโตแล้วแสดงสีหน้ากังวล

 

พอดีนั่งอยู่ร้านนั้น ชานยอลชี้กลับไปยังฝั่งตรงข้าม คาเฟ่ที่เขาไปนั่งเมื่อวาน

 

เห้อ

 

ทำไมเหรอก็น่ารักดี เด็กชอบ

 

แล้วคุณชอบด้วยเปล่า

 

            ปาร์คชานยอลเงียบไปเพราะอีกฝ่ายเขยิบหน้าเข้ามาใกล้พร้อมยิ้มจนตาหยี

 

มาใส่ด้วยกันมั้ยคืนนี้ ถ้าคุณว่าง

 

ผมเหรอ?

 

อืม

 

 

 

 

            ผมมานั่งคิดว่าทำไมผมถึงต้องมาใส่ชุดซานต้าครอสด้วย แต่นั่นกลับสนุกแปลกๆเมื่อคนข้างๆที่แต่งชุดเดียวกันเริ่มเต้นไปพร้อมจังหวะเพลงเรียกลูกค้าเป็นทำนองเพลงตลกๆ และเขาจับมือผมทั้งสองข้างก่อนที่เราจะเต้นด้วยกันตามจังหวะเพลงสนุกๆ เสียงหัวเราะที่ดังมากขึ้นเมื่อไม่นานต่อจากนั้นเหล่าเด็กๆก็วิ่งพรูกันเข้ามา พวกเราจับมือกันเป็นวงกลม เริ่มเต้นและเริ่มร้องเพลง และพูดขึ้นมาว่า Happy Christmas Day พร้อมจบกันที่พิซซ่าชิ้นโต

 

สนุกจัง ขอบคุณที่ช่วยนะครับ

 

ยังงงอยู่เลยว่าทำไปได้ไง

 

            คนสองคนที่นั่งในหลังร้านและยังใส่ชุดซานต้าครอสจับเข่าคุยกัน หลังปิดร้านแล้วด้านหน้าเราเป็นเตาอบพิซซ่าที่ยังคงมีเชื้อไฟพอให้ความอบอุ่นได้

 

คุณน่ารักมากๆ และเสียงหัวเราะก็อบอุ่นจนอยากหยิบกล้องมาถ่ายเอาไว้

 

จะกลับยังไง

 

ผมเหรอ เดินไปแปบเดียว

 

งั้นเดี๋ยวไปส่ง

 

            เราสองคนเดินฝ่าหิมะที่ตกหนักออกมา คนข้างๆกอดอกแน่นเพราะอากาศเย็นกว่าที่เคย ตอนนี้ก็ตีสองกว่าและก็พลางคิดว่าทำไมเวลาถึงผ่านไปเร็วจัง ก่อนที่คนที่เดินนำจะหยุดแล้วหันกลับมาถาม

 

เอ่อ คุณกลับเกาหลีวันไหน

 

เคาท์ดาวน์เสร็จ กลับเลย

 

เยี่ยม!”

 

หื้ม ?

 

งั้นเจอกันที่...

 

 

 

 

 

 

❄❄❄❄

 

 

            เวลาห้าทุ่มพอดีที่ปาร์คชานยอลยืนรอใครคนนั้นที่นัดกันไว้ว่าให้มาเจอกันตรงนี้ เวลานี้...ท่ามกลางผู้คนที่แทบประเมินด้วยสายตาไม่ได้ว่าเยอะแค่ไหน

 

            และต่อให้เยอะแค่ไหนเขาก็มองเห็นแล้ว

 

 

คุณ!”

 

 

            สเวทเทอร์สีขาวกับผมสีดำที่ปรกหน้าขาวๆก่อนที่คนที่อยู่ห่างพอสมควรจะวิ่งเข้ามาจนผมปลิวไปตามแรงลม พร้อมรอยยิ้มที่ติดบนใบหน้าตลอดเวลา

 

ผมคิดว่าคุณจะไม่อยากมาด้วยกัน

 

ใครจะอยากมาเคาท์ดาวน์คนเดียวล่ะ คงไม่สนุกหรอกจริงมั้ย

 

            ก่อนที่จะไม่ทันได้คุยอะไรต่อก็ถูกลากให้เดินโดยมือเล็กๆแล้ว ปาร์คชานยอลก็ปล่อยให้อีกคนจับมือพาเดินเข้าไปก่อนที่จะมาต่อแถวและตรวจบัตร

 

ผมเท่เปล่า อีกคนพูดพร้อมยกตั๋วให้ดูแถมยักคิ้วให้อีกต่างหาก

 

            London eye คือที่ที่เรามาเคาท์ดาวน์กันวันนี้ พอเข้ามาข้างในแล้วมันก็น่าตื่นเต้นดี ชานยอลหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาเก็บบรรยากาศ ก่อนจะถูกสะกิดยิกๆ

 

ผมขอรูปหนึ่งดิ ว่าแล้วก็วิ่งแจ้นไปตรงที่ที่ไม่มีคน โพสต์ท่าพร้อมยิ้มกว้างรอ

 

เอาให้เห็นลอนดอนอายนะ

 

จะนับแล้วนะ หนึ่ง สอง.... สาม

 

            ก่อนที่จะวิ่งกลับมาเขย่งดูรูปที่เขาเปิดให้ดู ภาพคนที่ยิ้มจนตาหยีสองมือชูขึ้นจนเสื้อเลิกขึ้นเล็กน้อย แต่ด้วยรวมน่าร... อ่า วิวสวยดี

 

เจ๋งอ่ะ คุณถ่ายรูปดีจัง

 

รู้หน่า

 

ไม่ถ่อมตัวเลย

 

            และปาร์คชานยอลก็ถูกลากให้เดินตามอีกครั้ง คนที่ตัวเล็กก็ย่อมแทรกเข้าไปได้ง่ายๆแต่สำหรับเขานี่สิเดินแทรกเข้าไปก็ถูกมองแรงกลับมาตามระเบียบจนกระทั่งมาหยุดอยู่ริมฝั่งนึงที่เห็นลอนดอนอายชัดๆ

 

สวยจัง อีกฝ่ายรำพึงพร้อมปล่อยมือเขาออก นั่นก็ดีเพราะเขาจะได้ถ่ายรูปถนัดๆหน่อย

 

            หมายถึงถ่ายวิวข้างหน้านั้น.....

 

นี่คุณอีกสิบนาที น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นตื่นเต้น เอาล่ะเขาก็เริ่มตื้นเต้นแล้ว

 

คุณอยากเก็บภาพมั้ย แต่ผมแค่จะบอกว่าเก็บด้วยตาเรามันสวยกว่านะ

 

            ชานยอลก็คิดว่าแบบนั้นเห็นด้วยตานั้นเจ๋งกว่าเป็นไหนๆ ช่างน่าแปลกกับการนับถอยหลังสิ้นปีปีแรกที่มากับใครก็ไม่รู้.. แต่มันก็ดี เขาได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำในต่างถิ่นต้องขอบคุณคนตรงหน้า

 

            ขอบคุณเพื่อนใหม่ในวันสุดท้ายของปี

 

 

10

 

9

 

8

 

7

 

6

 

5

 

4

 

3

 

2

 

 

ปัง !

 

 

            ตามมาด้วยเสียงพลุจำนวนนับไม่ถ้วนที่ฉายแสงบนท้องฟ้า สว่างไสวไปด้วยแสงสีสวยงาม มันสวยจนอดเก็บภาพไว้ไม่ได้เลย หันไปมองเพื่อจะถามอะไรบางอย่างกับคนข้างๆแต่ก็ต้องเก็บมันไว้ก่อน เมื่อสายตานั้นเอาแต่จดจ้องไปที่พลุบนท้องฟ้า แววตาที่สะท้อนแสงสีสวยงามและปากเล็กๆนั้นที่ร้องโห่ดีใจแถมยังกระโดดเหมือนเด็กน้อย จนเซมาทางเขา

 

แฮปปี้นิวเยียร์ เย้ !!”

 

ทั้งคู่ยิ้มให้กันและชานยอลก็ถูกดึงให้มากระโดดไปกับเหล่าผู้คนนับพันที่ต่างร้องโห่ดีใจ ก่อนจะยืนอึ้งกันไปนิดหน่อยเพราะอยู่ๆรอบข้างของเรานั้นก็มีหลายคู่ที่ต่างหันเข้าหากันพร้อมจูบกันอย่างดูดดื่มต้อนรับปีใหม่

 

....เอ่อ ผมขอโทษ พาคุณมายืนผิดจุดชัวร์ เดินออกไปกันมั้ย

 

คงไม่ได้มั้งเขาบอกต้องจูบกันอีกสามสิบวิป่ะ

 

            ใบหน้าขาวนั้นแดงขึ้นจนเขาสังเกตเห็น ชานยอลยกกล้องขึ้นมาถ่ายรอบๆอีกครั้ง พอทุกอย่างกลับสู่ปกติ เขาเลยเป็นฝ่ายคว้าแขนอีกคนให้ตามออกมาบ้าง และมาหยุดอยู่ที่ที่คนไม่พลุกพล่านแล้ว

 

สวัสดีปีใหม่ คนแปลกหน้า

 

ดีนะคุณไม่บอกผมหน้าแปลก คิ

 

 

...คุณต้องกลับเกาหลีแล้วนิ คืนนี้ ?

           

ใช่

 

ถ้าผมกลับไปเกาหลีจะได้เจอคุณมั้ย

 

ตะโกนเรียกผมสิ

 

ตลกแล้ว คุณเป็นสไปเดอร์แมนหรือยังไงที่เวลาเรียกแล้วมาทันที

 

ก็...ไม่ลองไม่รู้นิ

 

            ทั้งคู่ยืนมองรอบๆเพราะบรรยากาศเริ่มอึดอัดขึ้นมาเสียดื้อๆ แต่ชานยอลกลับนึกขึ้นได้เกือบลืมไปแล้ว

 

ตลกดี...เรา ... ยังไม่เคยแนะนำตัวกันเลย

 

เออใช่ นั่นมันบ้าจริงๆแหละ คนตรงหน้ายืนถูมือตัวเองไปมาคงเพราะอากาศที่หนาวขึ้น ชานยอลเลยยื่นมือไปกุมมืออีกคนไว้แล้วลูบเบาๆ

 

ขอโทษที แต่หนาวใช่มั้ย

 

อ..อืม อีกคนพยักหน้าพร้อมมองมือใหญ่ที่เข้ามากุม ก็อุ่นดี...

 

ผมชื่อปาร์คชานยอล

 

อ่า ยินดีที่ได้รู้จักครับ

 

 

ถึงจะช้าไปหน่อยก็ยินดีที่ได้รู้จักมากๆ...

 

 

...ผมชื่อแบคฮยอน บยอนแบคฮยอน

 

...

 

มีชื่อฝรั่งด้วยนะ เบลคก์  ร็อคเวล

 

อีกคนพูดแนะนำตัวรัวออกมาจนชานยอลยืนขำจนไหล่สั่น แต่ชื่อเบลคก์นั่นเจ๋งดีจัง

 

แต่จะเรียกแบค ฮยอน หรือฮยอนนี่ก็ได้ครับ!”

 

ชื่อเรียกเยอะเหรอเราอ่ะ

 

ไม่รู้อ่า หลายคนชอบเรียกผมแบบนี้ ชื่อฝรั่งนั้นของพ่อเลี้ยงเรียก ผมชอบนะ

 

ชอบเหมือนกัน

 

...

 

ชื่อเบลคก์น่ะ

 

อ่าสำเนียงคุณเจ๋งสุดๆ แบคฮยอนยกนิ้วโป้งให้ ก่อนที่อีกฝ่ายจะถอนหายใจคล้ายจะทำหน้าเศร้าหมองลง

 

ฉันต้องไปแล้ว ถ้าเจอกันที่เกาหลีก็อย่าลืมล่ะ

 

ไม่มีทางลืม, ชานยอล

 

ใบหน้าขาวภายใต้ฮู้ดส่งยิ้มมาจนตาหยี ทำให้คนที่ยืนมองอดยิ้มตามได้ไม่ยาก ก่อนจะหันหลังกลับไปชานยอลโบกมือให้อีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้าย แบคฮยอนที่เห็นแบบนั้นเลยส่งยิ้มกว้างกว่าเดิมพร้อมโบกมือหย็อยๆส่งกลับไป

 

 

เหมือนจะลืมอะไรไป ชานยอลคนบื้อเอ้ยกล้องห้อยคออยู่แท้ๆ

 

 

 

แบค!”

 

...

 

ฮยอน!”

 

 

แชะ ~

 

 

            เสียงชัตเตอร์ที่ดังขึ้นบ่งบอกว่ารูปถ่ายนั้นถูกถ่ายเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

 

โอ๊ะ ถ่ายภาพผมเหรอ

 

...

 

อ่า หน้าผมต้องเอ๋อแน่ๆเลยอ่ะ

 

...

 

ผมดูได้มั้ย

 

ไม่ได้ กล้องฟิล์มน่ะ

 

ชานยอลพกกล้องเยอะจัง

 

 

“…ถ่ายอีกได้นะครับ ไม่เผลอแล้ว

 

ร่างเล็กตรงหน้าเขยิบเข้ามาใกล้กว่าเดิม ใกล้จนเห็นขี้แมลงวันบนริมฝีปาก ที่ริมฝีปากรูปทรงนั้นแปลกที่สุดในโลก มีคนเดียวหรือเปล่า

 

แต่สำหรับชานยอล มีคนเดียว...

 

 

ไม่ถ่ายแล้วเหรอครับ

 

เอ่อ...

 

ผมล้อเล่นน่ะ ถ้าเจอกันอีกผมขอดูรูปนี้นะ

 

ได้สิ..

 

...

 

ถ้าเจอกันอีก

 

“See you ,Ummm… when ? haha”

 

 

“Good Luck !!”

 

 

 

 

 

 

Until I found  you again....

 

 

#SmileandgoCB

 

 

 

 

เรื่องสุดท้ายของปี.

เดินทางท่องเที่ยวปลอดภัยนะคะ

 

(แต่งครึ่งวัน งงๆเบลอๆเธอไม่ชัดเจนเท่าไหร่ 5555)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,042 ความคิดเห็น

  1. #1462 malind (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 03:44
    น่ารักกกกกกกก
    #1,462
    0
  2. #1460 dubbiwsbh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:40
    ชอบosเรื่องนี้มันน่ารักมากเลยแบบฟีลกู้ดมากก
    #1,460
    0
  3. #1438 tnpp_614 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:46
    เค้าจะได้เจอกันไหมอ่าา5555 น่ารักมากกก
    #1,438
    0
  4. #1321 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 01:52
    น่ารักกกกกกก
    #1,321
    0
  5. #748 deereastsea (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:16
    สเใสจัง เด็กน้อย
    ขอให้ได้เจอกันเร็วๆนะคะ อิอิ

    ปล. ไรต์พิมพ์ผิดเยอะ สงสัยรีบแต่ง ฮ่าๆ ไม่เป็นไรค่ะ แก้ไขได้เนาะ แต่'ซานตาคลอส' ต้องแบบนี้น้าา ถอดจากภาษาอังกฤษเนาะ santaclaus ฝากไว้ด้วยค่าา เผื่อมีสเป อิอิ
    #748
    0
  6. #504 บะบีบ่ะๆ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:16
    ทำไมแบคสดใสงี้ น่ารักกก
    #504
    0
  7. #439 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 20:28
    อยากอ่านตอนที่ได้เจอกันจัง
    #439
    0
  8. #269 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 11:50
    น่ารักกขอให้เจอกันเร็วๆนะสวัสดีปีใหม่ค่าไรท์
    #269
    0
  9. #266 Nipaporn_J (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 14:33
    หวังว่าเขาจะได้เจอกันอีกน่าาา :) สุขสันต์วันปีใหม่นะคะไรท์~
    #266
    0
  10. #265 fontk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 07:26
    น่ารักจังว
    #265
    0
  11. #264 imminn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 01:04
    ชอบจัง :)
    #264
    0
  12. #263 Anchachan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:53
    งิ้งงงง น่ารักมากๆเลย
    #263
    0
  13. #262 Kamisama (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:33
    งื้ออออออน่ารักมากๆๆๆๆอบอุ่
    #262
    0
  14. #261 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:27
    เจอกันนน ๆ
    #261
    0
  15. #260 merryxcy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:26
    จนกว่าจะพบคุณอีกครั้งจริงๆฮือ อบอุ่นและน่ารักมากกขอบคุณที่เขียนผลงานดีดีมาตลอดทั้งปี2017นะคะ จะติดตามไปเรื่อยๆเลยค่ะสู้ๆนะคะ
    #260
    0