Hit me Hit you [E-Book]

ตอนที่ 3 : Hit me Hit you ; EP-2 : I just want to escape from here [Full%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,270 ครั้ง
    10 เม.ย. 63


ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย



EPISODE 02

I just want to escape from here”


หลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำ ปรากฏว่าโต๊ะของฉันไม่มีใครเหลืออยู่เลย มีเพียงกระเป๋าสะพายและกระเป๋าผ้าลดโลกร้อนของฉันวางทิ้งไว้เท่านั้น

อะไรกัน?

ยัยเบลล์หายไปไหนแล้วเนี่ย!

ฉันกวาดตามองรอบๆ เพื่อให้แน่ใจ และเมื่อไม่เจอเพื่อนสนิทจริงๆ ก็เดินเข้าไปกลุ่มเพื่อนผู้ชายโต๊ะที่อยู่ใกล้กัน

เอ่อ...พวกนาย

อะ...เอ่อ” จู่ๆ พวกเขาก็มีท่าทีอึกอัก

ตกใจอะไร” ฉันนิ่วหน้า ว่าแต่พวกนายเห็นเบลล์หรือเปล่า

เห็นเดินออกไปกับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งแล้วน่ะ

ยัยคนทรยศ! กล้าทิ้งเพื่อนไปกับผู้ชายได้ยังไง!

ว่าแต่ไม่เจอกันนานเลยนะอมยิ้ม

ใช่ สวยขึ้นผิดหูผิดตาเลย

ขอบคุณ” ฉันโบกมือให้ แล้วเจอกันใหม่นะ

เดี๋ยวสิ มานั่งนี่แป๊บนึง

ทำไมล่ะ

เถอะน่า มานั่งนี่แป๊บนึง

อะไรของพวกผู้ชายพวกนี้นะ

แม้จะแปลกใจ แต่ฉันก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่เพื่อนผู้ชายคนนั้นดึงออกมาให้

ดื่มสักหน่อยเถอะ” แล้วอีกคนก็เทไวน์ลงแก้วใบใหม่ จากนั้นก็ยื่นส่งมาให้

ขอบคุณ” ฉันเอ่ยขอบคุณหลังจากรับแก้วไวน์แล้วเขย่าๆ เบาๆ ก่อนจะยกขึ้นจิบ ว่าแต่พวกนายมีอะไร

แฟนเธอน่ะ...

แฟนฉัน?” ฉันชะงักแล้วย้อนถาม

แฟนของเธอไง” คนหนึ่งพูด เธอไม่ได้เจอเขามานานมากแล้วสิ

อีกคนก็รีบเสริม 

รู้หรือเปล่าว่าเขาไปเรียนต่อเมืองนอก และกลับมาได้สักพักแล้วน่ะ

ฉันไม่รู้” ฉันจิบไวน์เบาๆ ผ่อนคลายอารมณ์ที่อัดแน่นอยู่ในใจจนแทบจะคลายไม่ออก เขาไม่ใช่แฟนฉันอีกแล้วนี่

ทั้งสองคนทำหน้าตาแปลกๆ พวกเขามองหน้ากันเหมือนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาเสียเอง

จริงๆ พวกนายก็รู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

ข่าวเรื่องที่ฉันเลิกกับอคินโด่งดังไปทั่วโรงเรียน เพราะขนาดปิดภาคเรียน จบการศึกษาไปแล้ว แต่เรื่องของพวกเรายังถูกพูดถึงอยู่

และไม่ต้องสงสัย งานเลี้ยงรุ่นปีแรกก็มีแต่คนถามฉันแต่เรื่องพวกนี้

เอ่อ...ก็” คนหนึ่งอึกอัก

ขอโทษ พวกเราคงลืมเรื่องนี้กันไปน่ะ” อีกคนก็รีบเอ่ยคำขอโทษทันที ยังไงก็...

ขอโทษนะ ฉันต้องไปตามหาเบลล์แล้วน่ะ

ในเวลานี้ฉันไม่อยากจะมานั่งรื้อฟื้นความทรงจำกับคนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรเลย จึงรวบรวมความกล้าลุกขึ้นจากเก้าอี้

อมยิ้ม” 

ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก 

เธอโอเคใช่มั้ย?”

ทำไมฉันต้องไม่โอเคด้วยล่ะ

ฉันไม่ชอบแสดงความอ่อนแอ แต่ในตอนนี้ความอ่อนแอเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ใครๆ ต่างก็รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับอคินว่ามันจบลงไม่สวยเท่าไหร่ แม้ฉันจะปฏิเสธอย่างไร ถึงขนาดเสแสร้งทำเป็นไม่มีอะไร แต่การคาดเดากับคำซุบซิบนินทาก็ทำให้ฉันดูเป็นตัวตลกในสายตาของคนอื่นอยู่ดี

ตกลงฉันมาทำอะไรที่นี่นะ...


ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกไปจากโต๊ะตัวนี้ จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา

“อมยิ้ม?”

วินาทีที่ได้ยินเสียงนั้น หัวใจของฉันก็เต้น ตึกตัก’ ตื่นตัวขึ้นทันทีราวกับกำลังเตรียมพร้อมรบอย่างไรอย่างนั้น

เขามาแล้ว!

แม้จะไม่ได้ยินเสียงนี้มาสามปี แต่ฉันก็จำได้ดีว่ามันเป็นเสียงของเขา!

“นั่นอมยิ้มจริงๆ เหรอ?”

และจริงดังคาด เขาคืออคินจริงๆ!

“อะ...อื้ม”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตกใจหรือเพราะอะไร แต่ตอนนี้ตัวฉันสั่นไปหมด แถมยังพูดตะกุกตะกักอีกต่างหาก

“ไม่เจอกันนานเลยนะ” เขาพูด

และฉันก็ตอบ “อือ...นาน” 

...นานมาก

พอได้มาเจออคินอีกครั้งจริงๆ ทำไมฉันเอาแต่พูดตะกุกตะกัก

เขาดูดีกว่าที่ฉันคิดไว้มาก ท่าทางปราดเปรียวภายใต้รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา แล้วยังเสื้อผ้าดูโก้เก๋มีสไตล์ที่ห่อหุ้มร่างกำยำนั้นอีก แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังคงเหมือนเดิม ก็คือท่าทางหยิ่งยโสไม่แคร์สายตาใครนั่นแหละ

“อะ...อ้อ วะ...หวัดดีนะ”

ไม่ได้จะพูดแบบนั้นสักหน่อย ที่จริงอยากจะต่อท้ายไปอีกว่า ดีใจที่ได้เจอ’ แต่กลั้นใจไว้ เพราะฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะดีใจที่ได้เจอกันหรือเปล่า

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน พอมาเจอแบบนี้แล้วรู้สึกแปลกๆ เนอะ”

ฉันมองเขาและส่งยิ้มให้เหมือนคนโง่ แต่เขากลับจ้องฉันจนแทบจะทะลุ จนฉันถึงกับใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

อะไรกัน...

ทำไมถึงจ้องอย่างกับจะสำรวจคนอื่นแบบนั้น มันแปลกเสียจนต้องดูทุกซอกทุกมุมเลยหรือไงนะ

“คุยกับใครอยู่เหรอ”

ตอนนั้นเอง เสียงของผู้หญิงท่าทางบอบบางดังลอยมาอย่างไม่ทันคาดคิด ฉันเบิกตาโพลงขึ้นทันที

ผู้หญิงที่เดินเข้ามายืนข้างๆ อคินคือสาวสวยซึ่งสวมชุดราตรีสีทองสุดเซ็กซี่เย้ายวนใจและสะดุดตา 

“ใครน่ะ หน้าคุ้นๆ”

ดวงตาคู่โต หางตาชี้ขึ้นเล็กน้อย จมูกโด่งเป็นสันปลายเชิดขึ้นนิดๆ กับปากเล็กดูกระจุ๋มกระจิ๋ม ทั้งหมดนี้ถูกจัดวางไว้อย่างเหมาะเจาะบนใบหน้าเรียวเล็กเท่ากำปั้น

“อุ้ยเธอคืออมยิ้มใช่มั้ย?”

“อืม...ฉันเอง” ฉันบอกเนือยๆ ในที่สุดก็ได้เจอกับคนที่ไม่อยากเจอ “เธอคือใบเตยสินะ”

“อุ้ยจำกันได้ด้วย” 

จะอุ้ยอะไรหนักหนา!

แต่จะจำไม่ได้ได้ยังไง ต่อให้เราไม่สนิทกัน ทุกคนในโรงเรียนต่างก็รู้จักเธอกันทั้งนั้นแหละ

เพราะไม่ใช่แค่เหมยที่เป็นดาวท็อปของชั้นปี แต่ใบเตยเองก็เป็นผู้ครองตำแหน่งสาวในสเป็กของนักเรียนชายทั้งโรงเรียนด้วยรูปร่างหน้าตาที่สวยโดดเด่นแถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก

“เมื่อกี้ไม่เห็นเธอในกลุ่ม นึกว่าจะไม่มาซะอีก”

ฉันมองใบเตยด้วยสีหน้าขมขื่นผิดกับน้ำเสียง จากนั้นก็เลื่อนสายตาไปมองอคินเล็กน้อย

“อ๋อ...” เธอขยับปากเล็กๆ นั่น “พอดีฉันแต่งตัวนานไปหน่อยน่ะ”

งั้นเหรอ...

เรื่องแต่งตัวนานของใบเตยน่ะไม่ใช่ประเด็น เพราะสิ่งที่ฉันสงสัยก็คือ...

“ว่าแต่ทำไมถึงอยู่ด้วยกันได้ล่ะ”

จู่ๆ ก็โพล่งคำถามซักไซ้ขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว อคินหันหน้ามานิดหนึ่งก่อนจะปรายมองฉัน ในตอนนั้นเองที่ประสานสายตาเข้ากับประกายประหลาดที่ฉายอยู่ในดวงตาคู่นั้น ฉันจึงรู้สึกตัวว่าตัวเองพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไปเสียแล้ว

นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ...

“ฉัน...ฉันหมายความว่า...”

จะแก้ตัวว่ายังไงดีล่ะ

“อืม...ฉันแปลกใจน่ะที่เห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน”

“ก็พวกเรามางานเลี้ยงรุ่น และเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน อยู่ด้วยกันในเวลาแบบนี้มันแปลกตรงไหน”

ใบเตยถามกลับด้วยสีหน้าบูดบึ้งกว่าเดิม

เรื่องใหญ่แล้วสิ เพราะดูท่าอคินเริ่มจะโมโห นี่ฉันคงพูดอะไรไม่เข้าหูทั้งคู่ ใบเตยเลยจงใจถามกลับมาแบบนั้น 

บ้าจริง บ้าที่สุด!

“คินคะ...ดูเหมือนอมยิ้มจะสงสัยความสัมพันธ์ของเราสองคนแน่ะ”

ใบเตยแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย พร้อมกับทั้งคล้องแขนของตัวเองกับแขนของอคิน เมื่อเรื่องที่สงสัยกระจ่างชัดเต็มสองตา หัวใจของฉันก็หล่นฮวบลงมาที่ตาตุ่ม 

ขณะที่ใบเตยยังคงฉอเลาะอย่างกับคนปัญญาอ่อน แต่อคินหลบสายตาของฉันไปโดยไม่พูดอะไรเลย ท่าทางจะอารมณ์ไม่ดีสุดๆ

ฉันทอดสายตามองใบหน้าของเขา จากนั้นก็ถามคำถามที่ไม่ควรถามออกไปอีก

“ทั้งสองคนสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

คงไม่ใช่ก่อนที่ฉันจะเลิกกับอคินหรอกนะ 

เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ตอนนั้นที่เขาคบกับฉันก็คบอยู่กับผู้หญิงอื่นด้วยน่ะสิ

“ตายจริง นี่เธอไม่รู้เหรอ”

“รู้อะไร”

“ก็เราสองคนน่ะสนิทกันตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้ว แถมยังไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยกันอีก”

เปรี้ยงสายฟ้าฟาดลงมากลางหัวฉันทันที

“หยุดพูดได้แล้วน่า”

อคินพูดเสียงต่ำ พร้อมทั้งดึงแขนของใบเตยที่กำลังควงแขนตนอยู่ออก แต่ภาพเหล่านั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของฉันอีกแล้ว อีกทั้งตอนที่ใบเตยกัดริมฝีปากตัวเองเพราะถูกหักหน้า ฉันก็ยังไม่ทันได้เห็น

ความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวของฉันในตอนนี้มีเพียงแค่เรื่องเดียว

อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง

พวกเขาคบกัน และน่าจะเป็นมากกว่าเพื่อนร่วมชั้นธรรมดาแน่

“ที่ตอนนั้นบอกเลิกโดยไม่ได้บอกอะไรกันสักคำ มันเป็นเพราะแบบนี้นี่เอง ฉันก็หลงรอเพื่อหาคำตอบอยู่ตั้งนาน...”

สีหน้าของอคินดูแปลกใจมากขึ้นเรื่อยๆ

“เธอเนี่ยนะรอคำตอบ?”

คำพูดและน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงแก้วหลายๆ ใบแตกกระจายดังเพล้ง ตอนนี้ไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะเก็บเศษแก้วเหล่านั้นมาต่อกันอีก

ทำไมพูดอย่างกับว่าฉันเป็นฝ่ายผิดล่ะ

ฉันรอเจอเขา...

รอฟังเหตุผลของการเลิกในวันนั้น มันผิดตรงไหน

แม้จะผ่านมาสามปีแล้ว แต่รอแบบคนโง่ มันผิดด้วยหรือไง

พอเหอะ...พอได้แล้วล่ะอมยิ้ม

คุยเรื่องไรกันน่ะ” ใบเตยถาม

เปล่า ไม่มีอะไร

อคินพูดตัดบทจากนั้นก็เสหน้าไปมองทางอื่น เหมือนไม่อยากจะเห็นหน้าฉันอีกแล้ว 

นั้นสินะ...

เลิกกันไปแล้ว เขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่อยากจะมองหน้า หรืออยากจะรื้อฟื้นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว

ส่วนใบเตยที่ไม่ได้สังเกตเห็นช่องว่างระหว่างเรา เธอก็หันมองมาทางฉันอีกรอบ

ว่าแต่เธอเปลี่ยนไปมากเลยนะ” ใบเตยหัวเราะเบาๆ ไม่คิดว่าจะเจอในลุคนี้ เห็นตอนแรกก็คิดว่าเป็นคนอื่นซะอีก ไม่อยากจะเชื่อว่าอมยิ้มที่เคยเป็นผู้หญิงจืดชืดจะแปลงโฉมเป็นสาวเปรี้ยวได้

ถ้าไม่อดทนไว้ ฉันคิดว่าตัวเองคงต้องโกรธจนแม้แต่ริมฝีปากก็สั่นไปหมดแน่

ฉันพยายามปั้นหน้ายิ้มเข้าไว้ ตอบโต้แบบไม่ได้แสดงอาการใดๆ 

คนเรามักเปลี่ยนแปลงกันได้

รสนิยมที่เปลี่ยนไปโดยที่ก็รู้ว่ามันไม่เข้ากับตัวเองน่ะเหรอ?”

แม้จะฟังดูเป็นคำพูดเสียดแทง แต่ฉันคิดว่านี่เป็นคำพูดที่ฟังดูจริงใจมากที่สุด

ใบเตยเป็นคนแรกที่พูดกับฉันอย่างตรงไปตรงมา

ถูกแล้วล่ะ...ลุคแบบนี้มันไม่เหมาะกับฉันแม้แต่นิดเดียว

จริงสิ เธอกับคินไม่เจอกันนานแล้วนี่ อาทิตย์หน้าคินจะจัดปาร์ตี้วันเกิด เธอก็มาด้วยสิ

พูดอยู่ใบเตยก็ถือโอกาสคล้องแขนของเขาอีกรอบ บ่งบอกถึงความเป็นเจ้าของและมีสิทธิ์ในตัวเขามากแค่ไหน

ไม่ล่ะ ฉันติดเรียน” ฉันเบนสายตามาที่อคินซึ่งเป็นแฟนเก่า ก่อนจะปั้นยิ้มให้ สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะ

อืม ขอบคุณ” 

อคินตอบกลับอย่างมีมารยาท จากนั้นก็เสหน้าไปมองทางอื่นอีกครั้ง

ติดเรียนอะไรกัน พวกเราไม่ได้จัดงานตอนกลางวันซะหน่อย อีกอย่างปาร์ตี้วันเกิดก็ฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายด้วยนะ” ใบเตยขัดจังหวะการพูดคุยของฉันกับอคินด้วยท่าทางหมั่นไส้ หากเธอไม่มาคงน่าเสียดายแย่

ทั้งๆ ที่ไม่ได้เจอกันตั้งสามปีแล้ว ทำไมผู้หญิงคนนี้ยังมีนิสัยชอบดูถูกคนอื่นอยู่อีก

ถึงแม้ฐานะทางบ้านของฉันจะไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะชอบของฟรีสักหน่อย

แล้วฉัน...ฉันจำเป็นต้องไปงานวันเกิดของแฟนเก่าด้วยเหรอ ฟังดูก็รู้ว่าจงใจพูดชัดๆ

อคินเองก็เหมือนกัน ถึงฉันจะเป็นแค่แฟนเก่า แต่อย่างน้อยๆ เขาก็ควรจะห้ามปรามแฟนตัวเองบ้างสิ

...” คราวนี้ฉันเงียบไม่ตอบ มือทั้งสองข้างเริ่มกำเข้าหากันแน่น แม้สีหน้ายังคงเรียบเฉย แต่ในใจของฉันก็ยังมีไฟโทสะลุกโชนขึ้นมาอยู่

ทำไม หรือว่าเธอไม่กล้า?”ใบเตยพูดพลางเหลือบไปมองอคินเล็กน้อย เธอยังลืมเขาไม่ได้ใช่ไหมล่ะ ถึงได้ไม่กล้ามาปาร์ตี้วันเกิดเขาน่ะ

พอได้แล้วน่า” อคินปรามเบาๆ

เพิ่งคิดได้เหรอว่าควรจะห้ามคนข้างกายไม่ให้พูด!

นี่ฉันกลายเป็นตัวตลกให้พวกเขาดูถูกและหัวเราะเยาะอย่างนั้นเหรอ!

นี่ฉันแปลงโฉมมาเพื่อจะมาเจออะไรแบบนี้หรือไงกัน!

ทำไมล่ะ หรือว่าคินเองก็ยังมีเยื่อใยกับอมยิ้มอยู่

ไม่ใช่” อคินปฏิเสธด้วยเสียงเย็นชา เรื่องของฉันกับอมยิ้มมันจบไปตั้งนานแล้ว

เพล้ง!

เสียงแก้วแตกขึ้นในหัวของฉัน เมื่อได้ฟังคำพูดของเขาอย่างตรงไปตรงมา ร่างกายก็ดูเหมือนจะหมดเรี่ยวแรงไปอย่างกะทันหัน ส้นรองเท้าแหลมสูงพันเหยียบไม่มั่นคง ร่างกายซวนเซเพราะจุดศูนย์ถ่วงเริ่มไม่ดี

หลายครั้งที่พยายามบังคับตัวเอง ฝืนยืนให้มั่นคง แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวเหมือนชักเย่อกับตัวเอง

บ้าจริง ฉันจะมาล้มต่อหน้าคนพวกนี้ไม่ได้นะ...

อมยิ้ม...เธอกำลังทำตัวน่าสมเพช!

ในขณะที่ร่างกำลังจะหงายล้มเพราะเริ่มจะทรงตัวไม่ไหว แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีอ้อมแขนแกร่งพุ่งตรงเข้ามาโอบรัดเอวของฉันเอาไว้อย่างแรง

อ๊ะ!

อุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวของเพศชายทะลุผ่านเสื้อผ้า โอบล้อมรอบตัวฉันดุจร่างแหที่ไร้รูปร่าง วินาทีนั้นอากาศเย็นๆ ในยามค่ำคืนดูเหมือนจะเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้นไม่น้อย มือที่ยื่นออกไปคว้าจับหลักอันมั่นคงตามสัญชาตญาณทำให้ตัวของฉันแนบชิดกับอีกฝ่ายมากขึ้นโดยไม่ทันได้ตั้งตัว และยังทำให้มองเห็นใบหน้าของเขาชัดเจนขึ้นด้วย

ฉันกะพริบตาปริบๆ ขณะแหงนหน้ามองใบหน้าหล่อเหลา เวลาชั่วขณะที่สองสายตาของเราทั้งคู่ประสานกัน ฉันก็รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นเร็วจนเหมือนใกล้จะหยุดทำงาน

เป็นไปได้ยังไง...เขาคือผู้ชายที่นั่งอยู่คนเดียวในเคาน์เตอร์บาร์นี่!

แล้วยิ่งพอได้เห็นในระยะประชิดแบบนี้ ฉันถึงได้รู้ว่าเขาหล่อมาก!

รูปร่างเขาสูงโปร่งผึ่งผาย ผมซอยสั้นสีดำสนิทแต่ด้านหลังไว้ยาวประบ่า ใบหูซ้ายมีตุ้มหูเป็นห่วงสีดำเป็นแถวเรียงยาว เสื้อกล้ามสีขาวคว้านคอลึกและกว้างเผยให้เห็นแผงอกแข็งแรง ส่วนตัวนอกเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัดกับผิวขาวผ่อง โครงหน้าเรียวยาวคมเข้ม อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าละเมียดละไมราวกับถูกเจียระไนมาอย่างพิถีพิถัน ริมฝีปากบางเย็นชาเม้มเป็นเส้นตรง ดูก็รู้ว่าเป็นคนไม่ชอบยิ้ม

เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยเพื่อจะได้มองเข้ามาในดวงตาของฉัน ดวงตาเรียวยาวคู่นั้นที่มีขนตาหนาเรียงเป็นแพให้ความรู้สึกลึกล้ำยากจะหยั่งถึง

เป็นไรเปล่า

พอเขาขยับริมฝีปากเพียงเล็กน้อยกลับดูเซ็กซี่ยังไงก็ไม่รู้

เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้มีผู้หญิงเข้าไปทักมากมายขนาดนั้น

เป็นไรเปล่า...?

อืม...น่าจะมาจากคำว่า เป็นอะไรหรือเปล่า’ ล่ะมั้งนะ

ไม่ค่ะ ไม่เป็นอะไร” ฉันส่ายหน้าเบาๆ หัวใจเต้นตึกตัก

ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อให้ความรู้สึกเหมือนกำลังกอดท่อนเหล็กที่นุ่มนวล ถึงแม้อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งสมชายร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม แต่กลับไม่มีท่าทีคุกคามแม้แต่น้อย

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันอยู่ใกล้ชิดผู้ชายมากขนาดนี้

คุณ...คุณเป็นใครคะ?” 

ใบเตยจับจ้องที่ชายที่เข้ามาช่วยเหลือฉันอย่างสนอกสนใจ

ทั้งๆ ที่อคินก็ดูดีมากอยู่แล้ว แต่พอเทียบกับผู้ชายคนนี้แล้วเขาดูด้อยกว่าไปเลย

หรือเพราะผู้ชายคนนี้มีท่าทีที่ดูแข็งกร้าว เย่อหยิ่ง และเย็นชา เป็นลักษณะเข้าถึงยากล่ะมั้ง จึงกลายเป็นสิ่งที่น่าดึงดูด

...” ทว่าเขาไม่ตอบโต้ เพียงประคองฉันให้ยืนดีๆ

อย่าบอกนะว่าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนเธอน่ะ?”

ฉันไม่ได้สนใจตอบคำถามของใบเตย ทำเพียงแค่ทรงตัวเพื่อจะยืนให้มั่นคง

ว่าไง ถามอะไรก็ไม่ตอบ!

จะให้ตอบว่าอะไรเล่า! เขาเป็นใครฉันยังไม่รู้เลย

หรือจะให้บอกว่าเป็นเพื่อน ก็ยังไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ แล้วจะให้บอกว่าเป็นแฟนเนี่ย มันก็ออกจะเกินไปหน่อยมั้ง

แค่เขายื่นมือมาช่วยเหลือมันก็ดีมากพอแล้ว จะไปแอบอ้างว่าเขาเป็นแฟนได้ไง

พอฉันอ้าปากจะพูด ทว่าก็มีเสียงทุ้มดังขึ้นจากเหนือหัว

และมันเป็นเสียงของผู้ชายที่ช่วยฉันเมื่อครู่นั่นแหละ

รำคาญ

อะ...อะไร!” ใบเตยเบิกตาโพลง เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ!

เสียงเธอน่ารำคาญ” เขาขมวดคิ้วจ้องมองใบเตยด้วยแววตาเย็นชา

คุณว่า...คุณว่าใครน่ารำคาญ!

เธอไง เหมือนนางมาร

ตอนแรกที่ฉันคุยกับอคินและใบเตยก็ดึงดูดสายตาผู้ชมได้ไม่น้อยอยู่แล้ว พอเขาพูดประโยคนี้ออกมา เพื่อนร่วมรุ่นก็เริ่มซุบซิบกันถึงขนาดมีเสียงหัวเราะเบาๆ

เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นใบเตยมีสีหน้าแย่ขนาดนี้ เอ่อ...ดูเหมือนว่าฉันสามารถเข้าใจความรู้สึกของเธอได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าควรเห็นใจดีหรือเปล่า

นี่รสนิยมของเธอเหรอ!” ใบเตยยกนิ้วชี้หน้าฉันก่อนจะหันไปชี้ทางผู้ชายคนนี้ ผู้ชายปากแบบนี้เธอกล้าควงมาเลี้ยงรุ่นได้ยังไง! ถึงเธอไม่อายเพื่อนๆ แต่ฉันอายแทนเธอนะ!

เหมือนฉันจะได้ยินเสียงหัวเราะหึมาจากปากของเขาเลย

เพื่อนงั้นเหรอ?” เขาเลิกคิ้วขึ้น

ใช่ นี่มันงานเลี้ยง...” ใบเตยพูดไม่ทันจบ เขาก็เอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกับพวกเธอถือว่าโชคร้ายมาก” เขากวาดตามองรอบข้างอย่างเฉยชาเหมือนจะประกาศบอกว่าเขาหมายถึงทุกคน ปัญหาของพวกเธอแม้แต่จิตแพทย์ก็อาจช่วยไม่ได้ มารที่สิงอยู่ในใจตัวใหญ่ขนาดนั้น ฉันแนะนำให้ไปแสวงหาทางธรรมดีกว่ามารวมตัวกันอยู่ที่นี่

แววตาคมกริบบวกกับท่าทีเย็นชาไร้ความรู้สึกทำให้ผู้คนที่อยู่รอบด้านต่างก็สะดุ้งเฮือกราวกับถูกน้ำเย็นๆ สาดใส่หน้า จากนั้นพวกเขาและพวกเธอต่างก็รีบหลบสายตาเป็นพัลวัน

ขณะที่ฉันกำลังอึ้ง เขาคว้ากระเป๋าสะพายและกระเป๋าผ้าของฉันไปไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างก็ตรงเข้ามาคว้าจับข้อศอกของฉันเอาไว้เบาๆ

ไปเถอะ

ค่ะ” ฉันตอบรับง่ายๆ เพราะใจก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่ต่อไปอีกแล้ว

ฉันทิ้งเสียงนินทาของเพื่อนร่วมรุ่นเอาไว้เบื้องหลัง แล้วเดินตามเขาออกมาทันที

ทุกๆ ก้าวที่เดินไปเบาหวิวเหมือนเหยียบอยู่บนปุยเมฆนุ่ม...

 

 




[Updates...100%]

Z o n e Talks




อูยยยยยยย ผัวมาแล้ว!

นี่ผัวเอง ผัวนายเองนี่แหละ 55555555

ปากร้ายมากนะคะ


ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย

 






1 เม้นต์ 1 กำลังใจ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.27K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,332 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #6876 Poon_P21 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 06:25
    ผัวมากค่ะ
    #6,876
    0
  3. #6321 WSWISA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 23:19
    รำคานนางเอกอะ ยืนให้เขาแดกดันอยู่นั้นแหละ
    #6,321
    0
  4. #6195 xวาuxวาu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:54

    55555 มีผู้หล่อมาด่าแทนนะเออ
    #6,195
    0
  5. #6067 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 15:26

    ร้ายมากพระเอก

    #6,067
    0
  6. #6032 Pat72 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 23:21
    ยืนให้เขาด่าอยู่นั้นแหละรำคาญ
    #6,032
    0
  7. #5686 Devil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 15:19
    อย่าให้นายได้ขยับปากพูด แรงไม่หยุด 55555
    นี่ว่าอคินกับอมยิ้มต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่เลย
    #5,686
    0
  8. #5421 LILIT.A (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 12:55

    อย่างชอบนายเลยอะ พี่ได้โดนมาก!สะใจ

    #5,421
    0
  9. #4326 1234567mama (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    ชั้นชอบผชเเบบนี้
    #4,326
    0
  10. #2797 prang_94 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:14
    ปากร้ายมาก
    #2,797
    0
  11. #2613 KimJanee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 15:46
    มีแอบงงนิสัยนางเอกหน่อยๆ แต่อี้ป๋อหล่อมาก
    #2,613
    0
  12. #2512 thitaree6320 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 19:48
    พ่อพระ...เจ้าชายขี่ม้าขาว.....
    #2,512
    0
  13. #2121 Bopazi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:42
    อย่าให้พ่อได้พูดเยอะะะะ
    #2,121
    0
  14. #2090 JT17green (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:31

    เอ่อ รุ้สึกว่ามันดูเปนละครไปหน่อย ที่แบบโดนเขาพูดไม่ดีใส่แล้วล้มทั้งยืน อีกทั้งเลิกกันมาสามปี ไม่ใช่พึ่งเลิกอะ ปกติเขาทำใจ+เผื่อใจกันหมดละ ความรัก พอนานๆไปมันก็จะจางลง ไม่น่าขนาดล้มทั้งยืนนะ ถ้าโดนผลักหรืออะไรก็ว่าไปอย่างนะ

    #2,090
    3
    • #2090-2 Praewxxn(จากตอนที่ 3)
      27 เมษายน 2563 / 04:12
      จริง เราว่่านางเอกแอบละครไปหน่อย แหะ
      #2090-2
    • #2090-3 (จากตอนที่ 3)
      27 เมษายน 2563 / 23:34
      เห็นด้วยเลยค่ะที่นางเอกละครมากไปหน่อย
      แต่เพราะละครก็สร้างมาจากนิยายนะคะ
      และก็มันเป็นรีเอค จากนางเอกดื่มเข้าไป และไม่เคยใส่ส้นสูงด้วยค่ะ (อยู่ในบทต่อไป~)
      และก็เรื่องแฟนเก่า เชื่อสิคะ มันต้องมีใครสักคนที่ยังมีเยื่อใยกับแฟนเก่า ผ่านมาเป็นสิบปีก็มีคนที่ยังลืมไม่ได้น้า~~
      และก็นางเอกล้มทั้งยืน เพราะจะขายพระเอกค่ะ ^^
      #2090-3
  15. #1670 sopana23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 07:26
    เมจอี้ป๋อด้วยร้ายยย
    #1,670
    0
  16. #1518 jinjin9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 20:27
    ชอบความปากร้าย
    #1,518
    0
  17. #1386 Cream_2546 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:35
    ผัวมากกกก
    #1,386
    0
  18. #1201 Amineen27 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:29
    อู้หู้วววพ่อ ปากแบบร้ายจริงยอม555555 มาช่วยน้องน้อยของเราทันเวลาจริมๆ
    #1,201
    0
  19. #668 wassi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 10:29
    หืม...ผัวปากร้ายนะเนี่ย
    #668
    0
  20. #108 seehamat009 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 16:32
    ผัวมากกกก
    #108
    0
  21. #91 Thisisbeck_k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 09:35
    พี่นายใช่มั้ยยยยย กร้าวใจมั่กกก><
    #91
    0
  22. #90 valane20wawa43 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 08:26
    ไปไหนกันคะ อิอิ
    #90
    0
  23. #89 heykeo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 08:25
    พูดทีวงแตกเลย...
    #89
    0
  24. #88 pannaray2122 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 07:48
    พี่นายใช่ไหม ?
    #88
    0
  25. #87 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 07:28

    พระเอกมาแล้ววววว

    #87
    0