Hit me Hit you [E-Book]

ตอนที่ 17 : Hit me Hit you ; EP-16 : Get the girl you want [Full%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,507 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย




EPISODE 16

Get the girl you want



ฉันมองทอร์นาโดที่กำลังก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกอกสั่นขวัญแขวน

ทั้งๆ ที่ตอนแรกฉันเป็นฝ่ายโกรธจนควันออกหู แต่พอเห็นสีหน้าของเขาเวลานี้แล้วความโกรธกลับกลายเป็นความหวาดกลัวขึ้นมาในทันที

นี่ฉันเอาไม้ติดไฟไปจี้ตรงจุดไหนของร่างกายเขาหรือเปล่าเนี่ย!

ฉันหดคอพลางรีบยกสองมือขึ้นปิดหู บอกให้เขารับรู้ว่าฉันจะไม่ฟังอะไรอีกแล้ว นะ...หนูเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี สงสัยอาหารที่กินเข้าไปจะไม่ย่อย ถ้าหากพี่ไม่มีอะไรแล้ว ขอบคุณที่เลี้ยงอาหาร ลาก่อนค่ะ

ไม่” เขาปฏิเสธด้วยสีหน้าเยือกเย็น

แต่คำว่า ไม่’ ของเขากลับทำให้ฉันเข้าใจได้หลายๆ อย่างเลยล่ะ

ไม่ให้ไป ไม่ต้องโกหก ไม่ได้เลี้ยง ไม่ๆ อะไรทำนองนี้แหละ

อา... ชักจะปวดหัวซะด้วยสิ หนูต้องรีบกลับแล้วล่ะ

จะให้อยู่ร่วมโต๊ะกับคนที่เริ่มอารมณ์ไม่ดีเพราะตัวเองได้ยังไงกัน ฉันกำลังจะแอบลุกหนีไป แต่พี่นายกลับจับไหล่ของฉันไว้แล้วกดให้นั่งลง จากนั้นก็ย้ายเก้าอี้มานั่งข้างๆ ปิดทางหนีเอาไว้ทันที

คิดจะทำอะไรของเขาอีกล่ะเนี่ย

อะ...อะไร พะ...พี่กลับไปนั่งที่เดิมสิ มานั่งข้างหนูทำไม

เดี๋ยวเธอหนี

ฉันเถียงไม่ออกจึงเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ก่อนจะบ่นพึมพำเบาๆ มียักษ์นั่งขวาง จะให้หนีได้ยังไง เดี๋ยวก็มุดใต้โต๊ะหนีซะเลยหรอก

จะทำตัวเป็นหนูท่อหรือไง

หนูไม่ได้เป็นหนูท่อนะ!” ฉันแหวใส่เมื่อถูกแหย่

แล้วไอ้ที่ชอบไปเดินตามซอกตึก แล้วบอกจะมุดใต้โต๊ะ คนปกติเขาทำ?”

ทำมาเป็นพูดยาว...

แต่ที่มากไปกว่านั้นคือการที่เขามานั่งข้างๆ จนฉันเห็นสันกรามและริมฝีปากใกล้แบบนี้ยิ่งทำให้รู้สึกหงุดหงิด ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่จะมาคิดอะไรกับเขา ถ้าไม่ต้องมาเห็นอะไรที่ทำให้หัวใจเต้นแรงแบบนี้ได้ก็คงจะดี

ทำไมถึงบอกฉันเจ้าชู้

นี่เขาติดใจเรื่องนี้เองเหรอ...

แล้วทำไมถึงต้องโกรธขนาดนั้น

ฉันรู้สึกเดือดปุดๆ อยู่ข้างใน

อะไรกัน คำถามที่เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดแบบนี้มันหมายความว่าไง

นี่เขาไม่รู้ตัวบ้างเลยเหรอ?

...” ฉันเอาแต่ปิดปากเงียบ เบือนหน้าหนี ไม่ยอมตอบคำถาม

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ เวลาที่มีใครถามแล้วเงียบใส่น่ะ

“ฉันพูดไม่ค่อยเก่ง” เขาเอียงหน้าลงมาเล็กน้อยเพื่อให้ดวงตาของเราอยู่ในระดับเดียวกัน “ในหัวตอนนี้ก็ว่างเปล่า”

พูดไม่ค่อยเก่งกับพูดไม่รู้เรื่องมันต่างกันเยอะอยู่นะ

แล้วไอ้หัวว่างเปล่านี่มันหมายความว่าไง

มนุษย์เราจะมีตอนหัวว่างเปล่าด้วยเหรอ?

คือขนาดฉันตอนนี้ก็ยังคิดโน่นนี่อยู่เลย...

“และชอบพูดในสิ่งที่คนอื่นไม่เข้าใจ เพราะคิดว่าตัวเองเข้าใจก็พอแล้ว”

มาถึงตรงนี้ฉันคงจะปิดปากเงียบต่อไปไม่ได้แล้ว 

“ไม่ได้สิ” ฉันส่ายหน้าเบาๆ “พี่จะพูดในสิ่งที่ตัวเองเข้าใจคนเดียวไม่ได้ เพราะคนฟังเขาจะไม่เข้าใจไปกับพี่ และอาจตีความเป็นอย่างอื่น”

ใช่แล้วล่ะ เพราะเขาไม่พูดอะไรให้เข้าใจง่ายๆ ไม่ยอมอธิบายอะไร และก็ปล่อยให้ฉันเอะอะโวยวาย คิดเองเออเองอยู่คนเดียว

“ก็รู้” เขาแสดงสีหน้าหลากหลายออกมา เหมือนจะสับสนก็ไม่ใช่ กระอักกระอ่วนก็ไม่เชิง “พยายามอยู่”

ก็ได้ เห็นแก่วันนี้เขาพูดเยอะมากกว่าปกติ ฉันจะรอดูผลลัพธ์กับความพยายามของเขา

จะว่าไป พี่นายก็ไม่ใช่คนที่จะพูดไม่รู้เรื่องเสียทีเดียว เพราะบางเรื่องฉันถาม เขาถึงได้ตอบ และบางเรื่องที่ตอบก็เป็นเรื่องที่ยากจะทำความเข้าใจได้...ใช่ มันก็แค่บางเรื่อง

มาลองคิดๆ ดูแล้ว บางสิ่งที่เขาพูด บางอย่างที่เขาถาม เหมือนเขากำลังต่อจิ๊กซอว์อยู่ในหัว

หรือทุกสิ่งที่เขาทำ ทุกการกระทำที่แสดงออก ไม่ใช่ว่ามันไม่มีที่มาที่ไป ไม่ใช่ว่าเขาพูดในสิ่งที่คนอื่นไม่เข้าใจซะหน่อย

อืม ลองนึกย้อนไปถึงทุกๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาเมื่อหลายวันนี้ คำถามของเขามันต่อเนื่องกันมาตลอด อย่างตอนที่เขาเจอ ยิ้ม’ ไ้อ้ที่ฉันบอกว่าจำผิดคน แต่พอมาเจอ แย้ม’ เขาก็ไม่ได้ถามซ้ำกับคำถามเดิม

...และในตอนนี้เองก็เหมือนกัน

คำถามของเขามันต่อเนื่องมาจากเมื่อวานนี้

“คือ...” ฉันเอ่ยออกไปคำหนึ่ง ทว่าในวินาทีที่เห็นสายตาของเขายังคงจับจ้อง ฉันกลับรู้สึกสับสนจึงหลบสายตา ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างทำให้ไม่สามารถมองตาเขาได้เลย

ฟังนะ” เขาพูดพร้อมกับยื่นมือมาจับปลายคางของฉัน แล้วบังคับให้หันกลับไปมอง เวลานี้ดวงตาจึงประสานเข้ากับนัยน์ตาดำล้ำลึก เรื่องถุงยาง เรื่องวันไนต์ และเรื่องที่เธอพูดเมื่อ...

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงดนตรีพร้อมกับเสียงผิวปากดังขึ้น และตามมาด้วยเสียงร้อง 

ฉันเป็นฝ่ายที่สะดุ้งโหยงจึงเป็นฝ่ายร้องเตือน มือถือพี่ดังน่ะ

ได้ยินแล้ว

พี่นายก็รีบรับสิคะ” 

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาทว่ากดตัดสายไปเสียดื้อๆ 

แต่ในวินาทีถัดมาเสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นมาอีก

คือ...มือถือพี่ดังอีกแล้ว

ช่างมัน” เขาเอ่ยเสียงเรียบ เหมือนไม่อยากถูกรบกวนในเวลาแบบนี้

แต่...” ฉันรู้สึกสับสนจึงก้มหน้าหลบสายตาเขา ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน เพราะดูเหมือนหัวใจจะเต้นแรงจนเหมือนใกล้จะหยุดทำงาน

เมื่อกี้ยังโกรธเขาอยู่แท้ๆ แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ

ไม่เอาไหน ไม่เอาไหนเลยจริงๆ

เงยหน้า” 

ฉันกัดฟันและค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แต่แม้จะเงยหน้าแล้ว ฉันกลับเอาแต่มองไปข้างๆ ไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆ

กลิ่นจางๆ ฟุ้งมาจากตัวเขาซึ่งโน้มตัวเข้ามาใกล้มาก มันเป็นกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไป มันเป็นกลิ่นที่เหมือนอย่างคืนนั้นไม่มีผิด

มองฉัน” เขาเอ่ยเสียงเนิบ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดริมฝีปากพร้อมกับเปลี่ยนเป็นใช้ฝ่ามือข้างหนึ่งจับข้างแก้มของฉันให้หันกลับไป นัยน์ตาดำลึกจ้องเข้ามาในดวงตาอย่างบังคับให้ฉันไม่มีทางหนี

สายตา การกระทำ และคำพูดของเขาเหมือนตอนที่ใกล้ชิดในคืนนั้นทุกประการ ฉันต้องแอบซ่อนความอายเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

นิ้วเรียวไล้ผ่านข้างแก้มก่อนที่ริมฝีปากบางของเขาจะขยับพูด ที่จะบอกก็คือฉันรู้...

อ่ะแฮ่ม” เสียงกระแอมไอที่ฟังไม่คุ้นหูดังแทรกเข้ามา ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ

ขัดจังหวะ?

สามคำนี้เปรียบเสมือนดาวหางพุ่งกระแทกทะลุทะลวงม่านหมอกเข้ามาในสมอง ฉันเงยหน้าขึ้นมองและพบว่าบาร์เทนเดอร์คนเดิมกำลังยืนอยู่ข้างโต๊ะ และสีหน้าเหมือนกำลังรู้สึกผิดอยู่

นี่ฉันลืมไปได้ยังไง เราอยู่ในบาร์ ไม่ได้อยู่กันตามลำพังซะหน่อย!

พี่นายมองอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่พอใจ เขาขยับไปนั่งตัวตรงแล้วย้อนถามเสียงเย็นชา ถ้ารู้แล้วจะเข้ามาเพื่อ?” 

กูก็ไม่ได้อยากขัดจังหวะมึงหรอกน่า” บาร์เทนเดอร์พูดพลางยิ้มแหยๆ คือไอ้ก่อมันโทรเข้าเครื่องกู โวยวายบอกว่าโทรหามึงหลายรอบ แต่ก็ถูกตัดสายทิ้งตลอด

แล้ว?”

จะแล้วอะไรล่ะ มันก็มีเรื่องด่วนจะคุยกับมึงไง

เรื่อง?”

เรื่องโปรเจ็กต์ไง มึงก็ช่วยโทรกลับไปหามันหน่อย ไม่งั้นคืนนี้มันได้โทรมาป่วนทั้งคืนแน่

อ่า...เรื่องโปรเจ็กต์นี่เอง

และใช่...มันเป็นเรื่องด่วน และเป็นเรื่องสำคัญด้วย

พอได้ยินแบบนั้น พี่นายก็พยักหน้า ลุกขึ้นและหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ไชโย! รอดแล้ว! ในเมื่อเสือไม่อยู่ หนูก็หนีสิคะ จะรออะไรล่ะ! โฮะๆๆๆๆ

แต่ทว่าร่างสูงก้าวขาออกจากโต๊ะไปเพียงแค่ก้าวเดียวก็หยุดชักงัก จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็หันหน้ากลับมามอง

รอตรงนี้” เขาเอ่ยกำชับด้วยเสียงเรียบเย็น ถ้ากลับมาแล้วไม่เจอ ฉันจะตามไปถึงบ้าน ตามไปถึงห้องเรียน และตามไปในทุกที่ที่เธอไป

คำขู่แบบนี้คิดว่ากลัวเหรอ?

ฉันหนีเขามากี่ครั้งแล้วล่ะ

แต่เอ่อ...ก็หนีไม่รอดเลยนี่หว่า!?

ลองดูได้นะ

จ้าๆ รู้แล้วจ้า ไม่ต้องย้ำก็ได้ว่าพี่นายไม่ใช่คำนำหน้าน่ะเป็นคนพูดจริงและทำจริง!

และพอเห็นฉันพยักหน้านั่งนิ่งไม่ขยับ พี่นายจึงเดินออกไปโดยที่ไม่เหลียวหลังกลับมามองอีกเลย

คราวนี้ฉันไม่คิดหนี เพราะรู้ตัวดีว่าหนียังไงก็คงไม่รอด และอีกอย่างฉันก็มีเรื่องติดใจสงสัยว่าถ้าหากไม่ถูกขัดจังหวะเขาจะพูดอะไร ไอ้ตั้งแต่คำว่า เรื่องถุงยาง เรื่องวันไนต์ และเรื่องที่เธอพูดเมื่อ...’ ไอ้คำต่อจาก เมื่อ’ น่ะมันคืออะไร แล้วไหนจะเมื่อกี้ที่พูดว่า ‘ฉันรู้’ อะไรนั่นน่ะ เขากำลังจะบอกว่ารู้อะไร เพราะงั้นฉันต้องรอถามให้แน่ใจ ไม่งั้นคืนนี้กลับไปคงนอนไม่หลับแน่

หลังจากรอไปได้สักพัก ฉันก็เริ่มเบื่อ ของคาวก็กินไปแล้ว ของหวานก็ซัดไปแล้ว ตอนนี้ก็ไม่รู้จะทำอะไร จึงสั่งเบียร์มาดื่มคนเดียว ตอนแรกว่าจะดื่มแค่แก้วเดียว แต่เพียงพริบตาเดียว จากหนึ่งแก้วก็กลายเป็นสอง จากสองเพิ่มเป็นสาม โดยพี่นายก็ยังไม่กลับมาที่โต๊ะเลย

นี่ไม่ใช่หลอกให้ฉันรอแล้วเขาก็ชิ่งหนีกลับไปก่อน และทิ้งให้ฉันต้องมาจ่ายค่าอาหารทั้งหมดนี่หรอกนะ

อ่า...มาคิดๆ ดูแล้ว เขาก็ไม่ได้บอกว่าจะเลี้ยง และฉันก็หน้าด้านสั่งเบียร์สีชมพูราคาสูงมาดื่มอีกต่างหาก

แต่ไม่หรอกน่า... พี่นายไม่น่าจะใช่คนขี้เหนียว เพราะขนาดมีเสื้อตัวละหมื่นห้า หมวกกันน็อกใบละสองหมื่น เขาคงไม่ขี้ตืดแค่ค่าอาหารไม่กี่พันหรอกเนอะ

ขณะที่ฉันนั่งดื่มแก้วที่สาม สายตาก็เหลือบไปเห็นบริการกำลังเดินนำทางหญิงสาวคู่หนึ่งมาพอดี ส่งผลให้ฉันนิ่งอึ้งไป

ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรกอีก

แล้วนี่จะมีความกระทิง ความกระซู่กูปีเข้ามาอีกไหมเนี่ย!

อ้าวบังเอิญจังเลย” น้ำเสียงเย็นชาที่ฟังคุ้นหูดังแทรกขึ้นมา 

บังเอิญอะไรขนาดนี้ ทำไมถึงได้มาเจอกับใบเตยที่นี่ ตอนนี้ และในเวลาแบบนี้ด้วย!

คนรู้จักเหรอเตย” หญิงสาวข้างๆ ถาม

อืม...เพื่อนเก่าฉันเองน่ะ

เพื่อนเก่า?

แน่ใจนะว่าเราเป็นเพื่อนกัน

ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน และทำเป็นมองไม่เห็นสองคนที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะด้วย

งั้นฉันไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะ

ได้ เดี๋ยวฉันทักทายเพื่อนเก่าเสร็จแล้วจะตามไป

จะมาทักทายอะไร ไปให้มันพ้นๆ ทั้งคู่นั่นแหละ

ว่าแต่อกหักหรือไง ถึงได้มานั่งดื่มคนเดียวน่ะ

...” ฉันเงียบไม่ตอบ ทำไมคนที่นั่งดื่มคนเดียวต้องอกหักด้วย

ดื่มคนเดียวอาจเพราะมาคนเดียว

ดื่มคนเดียวอาจเพราะอยากดื่มคนเดียวก็ได้นี่

อะไร อย่าบอกนะว่าโดนแฟนหน้าหล่อปากร้ายคนนั้นทิ้งซะแล้ว?”

แฟนหน้าหล่อปากร้ายเหรอ?

ใบเตยกำลังหมายถึงใคร?

อ่า! นึกออกแล้ว!

วันนั้นใบเตยเข้าใจผิดคิดว่าพี่นายเป็นแฟนของฉันนี่!

นี่! ทำเป็นเมินใส่กันเลยเหรอ

พอถูกพูดแบบนั้นฉันจึงหันกลับมามองใบเตยด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ

ทำไมต้องมาเจอคนที่ไม่อยากเจอในเวลาแบบนี้ วันนี้ต้องเป็นแห่งวันโลกาวินาศแน่

เพราะใบเตยนี่แหละจะเป็นหลักฐานชั้นดีที่ทำให้เรื่องโกหกที่ฉันสร้างขึ้นมาแตกพ่ายไม่เหลือชิ้นดี

เอาเหอะ ไม่สนแล้ว เพราะฉันเองก็หมดอารมณ์จะโกหกแล้วด้วย

ฉันมองใบหน้าของใบเตยที่เมกอัพมาแบบจัดเต็มสวยเด้งอย่างกับนางแบบรันเวย์ ในทางกลับกัน เมื่อเทียบกับตัวเองที่ไม่ได้แต่งแต้มสีสันอะไรลงไปเลยนอกจาก...แว่นตา ก็น่าหัวเราะอยู่หน่อยๆ

เปล่า ฉันแค่ไม่รู้ว่าเป็นเธอ” ฉันตอบกลับอย่างเย็นชา

นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย บาร์มันมีตั้งเยอะตั้งแยะ แถมในหนึ่งอาทิตย์ก็มีอยู่ตั้งหลายวัน แล้วทำไมจะต้องเจาะจงมาวันนี้ เวลานี้ ซ้ำยังต้องมาเจอฉันในสภาพแบบนี้ด้วย เฮ้อ...ฟ้าช่างไม่เป็นใจ

ตอนที่กำลังโทษฟ้าโทษดินอยู่นั้น เสียงเสียดหูของใบเตยก็ดังเข้ามาอีกครั้ง

แต่ฉันน่ะเห็นครั้งแรกก็รู้ว่าเป็นเธอเลยนะ” ใบเตยพูดไปหัวเราะไป เปลี่ยนลุคกลับมาเป็นเหมือนแต่ก่อนแบบนี้ มองไกลๆ ฉันก็รู้ว่าเป็นเธอนะอมยิ้ม

ฉันถอนหายใจเฮือก ไม่สนใจถ้อยคำถากถาง “เธอมีอะไรหรือเปล่า”

“ทำไมต้องเย็นชาด้วยล่ะ” ใบเตยแสร้งทำเป็นยิ้ม “ก็เราไม่เจอกันตั้งแต่วันงานเลี้ยงรุ่น พอบังเอิญมาเจอกันแบบนี้ ฉันก็แค่ทักทายเอง”

“คนอย่างเธอไม่มีทางจะแค่มาทักทายหรอก” แม้จะเป็นคำพูดที่ชวนทะเลาะ แต่เพราะฉันรู้จักนิสัยของใบเตยดี เพราะงั้นเราสองคนก็ไม่ต้องอ้อมค้อมให้มากความหรอก “มีอะไรก็พูดมาเลยดีกว่า”

“ก็ได้ ฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้ว” จู่ๆ ใบเตยก็ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม กอดอกอย่างมีมาดแล้วพูดต่อ “เธอน่ะไม่อยากรู้ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับคินเหรอ”

อ้อ...เรื่องนี้นี่เอง

ฉันเอาแต่ดื่มเบียร์จึงไม่ได้สนใจจะฟังหรืออยากจะตอบอะไรสักเท่าไหร่

“ฉันน่ะเป็นคนพิเศษของคินมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว”

“คนพิเศษ?”

ใบเตยชะงักทันที คงจะจับผิดอะไรบางอย่างได้จากน้ำเสียงและสีหน้าของฉันที่แสดงออกมา ด้วยการพิจารณาภายในเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งวินาทีก็ทำให้รู้สึกเคลือบแคลงใจ ใบเตยคงจะยังไม่รู้ความรู้สึกที่แท้จริงของอคิน ถึงได้ทำหน้าเหวอเมื่อหลุดปากพูดมาเองแบบนั้น แสดงว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังไม่ชัดเจน

“เธอกับอคินอยู่ในความสัมพันธ์ที่พิเศษงั้นเหรอ?” ฉันนิ่วหน้า “เธอกับเขาไม่ได้คบกันงั้นเหรอ?”

พอลองจงใจพูดจี้จุดเข้าหน่อย ใบเตยก็มีปฏิกิริยาตอบกลับมาทันที หน้าตาที่ดูชื่นบานเหมือนดอกไม้แรกแย้มกลับกลายเป็นหัวไม้ขีดที่จุดติดไฟ

“เราสองคนเป็นมากกว่านั้น มากกว่าการคบกัน ไอ้ที่เรียกว่าพิเศษมากๆ ต่างหากล่ะ!

ตอบบ่ายเบี่ยงแบบนี้ แสดงไม่ใช่แฟน ไม่ได้คบหากัน แต่แค่เป็นคู่นอนอะไรทำนองนี้สินะ

“สรุปแล้วเธอต้องการจะพูดอะไรกันแน่”

“ฉันแค่จะบอกเธอว่า ฉันน่ะเป็นคนพิเศษของคินมานานแล้ว เป็นมาตั้งแต่ตอนที่เธอคบกับเขา เข้าใจหรือเปล่า คนพิเศษ’ น่ะ”

น่าแปลกนะ 

ทั้งๆ ที่ฉันได้ยินเรื่องแบบนี้กับหู ทว่าใจของฉันกลับสงบนิ่ง ไม่มีระลอกคลื่นใดๆ ไม่เจ็บจี๊ดที่หัวใจเหมือนครั้งก่อนเลย

หรือคำถามตลอดสามปีที่ผ่านมามันได้ถูกปลดปล่อยออกไปแล้วหรือเปล่านะ

“รู้ไหมว่าทำไมเขาถึงได้คบกับเธอ” ใบเตยเลิกคิ้วบางเพื่อดูปฏิกิริยาของฉัน “เพราะเขาเป็นคนใจดีไง เขาเห็นเธอน่าสงสารก็เลยคบด้วย”

“เหอะๆ” ฉันแค่นหัวเราะ “ถ้าเขาใจดีจริงแล้วทำไมถึงคบกับฉันทั้งๆ ที่เขาก็มีเธออยู่ นี่เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอทั้งๆ ที่เธอนอนกับเขา แต่เขากลับมาทำดีฉัน”

“อะไรนะ!

“ฉันเกือบจะถูกเธอหลอกซะแล้ว” ฉันส่ายหน้าพลางเหยียดมุมปาก “แต่เธอน่ะโกหกไม่เก่งเอาซะเลย ถึงฉันจะไม่รู้ไปหมดทุกเรื่อง แต่อย่างน้อยก็รู้ว่าอคินไม่ใช่คนใจดี และไม่ใช่คนที่จะมาคบกับฉันเพราะแค่สงสาร คนถือตัวอย่างเขาไม่มีทางมาคบด้วยเหตุผลแบบนั้น นี่ถ้าเธอบอกว่าเขาคบกับฉันเพราะพนันกับเพื่อนในห้องเอาไว้  ฉันคงจะหลงเชื่อมากกว่า”

ใบหน้าของใบเตยเปลี่ยนเป็นสีแดง แววตามุ่งร้าย แต่ทว่าเพียงเสี้ยววินาทีสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วพร้อมยิ้มออกมาน้อยๆ “นี่เธอกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”

“เข้าใจผิดอะไร”

“เรื่องสงสารน่ะมันเป็นแค่ส่วนหนึ่ง” ใบเตยยิ้มเยาะ “เพราะคินน่ะเขาเองก็เป็นผู้ชาย ไม่แปลกหรอกที่อยากจะสนุกกับเธอเหมือนคนอื่นๆ ตอนนั้นเธอคงไม่รู้ตัวหรอกว่าพวกผู้ชายน่ะอยากนอนกับเธอกันทั้งนั้น ยิ่งเวลาเห็นเธอวิ่งในชั่วโมงพละพวกผู้ชายก็เอาพูดถึงแต่เรื่องหน้าอก”

ดวงตาของฉันเบิกกว้างจนแทบจะระเบิด ทั้งๆ ที่พยายามอดทนแล้ว แต่สุดท้ายความโกรธก็อยู่เหนือทุกสิ่ง ใจจริงอยากจะด่าว่าและปรี่เข้าไปตบหน้า แต่กลับพูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ได้ รู้สึกอับอายจนเหมือนทุกอย่างจมดิ่งลงไปอยู่เบื้องล่าง

เธอน่ะก็มีดีแค่หน้าอกล่ะมั้ง”

นมก็นมของฉัน แต่ทำไมมันไปใหญ่บนหัวของใครด้วย!

“ฟังให้ดี เธอน่ะจะใช้ร่างกายหรือหน้าอกตู้มๆ จับผู้ชายไม่ได้หรอก โดยเฉพาะผู้ชายอย่างอคิน! จำใส่ใจเอาไว้ด้วย!”

แฟนของฉันไม่จำเป็นต้องเอาอกตู้มๆ ไปจับผู้ชายคนอื่น” 

ตอนนั้นเอง...เสียงทุ้มต่ำดังลอยมาอย่างไม่ทันคาดคิด

ในเมื่อเธอมีฉันอยู่แล้ว

ไม่รู้ว่าพี่นายเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พอมาถึงตัวของฉันได้ เขาก็เอ่ยพูดเสียงเย็นชา ซ้ำยังใช้ท่อนแขนแข็งแรงโอบหัวไหล่ของฉันเอาไว้อีกด้วย 

แต่เอ๋? 

ตอนที่เขาพูด ฉันได้กลิ่นบุหรี่ผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยตามออกมาด้วย

นี่ไม่ใช่ว่าที่หายไปนานก็เพราะไปดื่มอยู่กับบาร์เทนเดอร์ตรงเคาน์เตอร์บาร์หรอกนะ?

แต่ๆ ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนี้ มะ...เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไร?

ฉันเบิกตาโพลงก่อนจะย้อนคิดคำพูดของเขา

แฟน?

แฟนของฉัน?

เดี๋ยวก่อนนะ ฉันไปเป็นแฟนพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!

นะ...นาย!?” ใบเตยจ้องพี่นายเขม็ง ก่อนที่คิ้วบางจะกระดกขึ้นข้างบน ราวกับจำได้ว่าเป็นใคร นายคนวันนั้นนี่!

ทำมาเป็นพูดว่า นายคนวันนั้น’ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังบอกว่า แฟนหน้าหล่อปากร้าย’ อยู่เลย

ไม่สนิทอย่าเรียกชื่อ

เอ่อ...ฉันแน่ใจนะว่าใบเตยไม่ได้เรียกชื่อเขา

นี่ถ้าไม่ต้องเก็บอาการฉันต้องหัวเราะออกมาแน่ๆ

แต่จะยังไงก็ช่างเถอะ พี่นายอยู่ตรงนี้ ใบเตยอยู่ตรงนั้น เพราะงั้นเรื่อง แย้มยิ้ม’ น่ะคงได้โป๊ะแตกแล้ว

เหมือนใบเตยจะไม่เข้าใจ แน่นอนล่ะ เป็นฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ตอนนี้เธอจึงมองร่างของพี่นายขึ้นๆ ลงๆ เหมือนสำรวจ

“นายคงเป็นแฟนของอมยิ้มจริงๆ สินะ”

จบแล้วล่ะ ความจริงถูกเปิดเผยแล้วล่ะ อมยิ้ม’ ไงล่ะอมยิ้ม เฮ้ออออ

“แล้วทำไม” แล้วพี่นายก็รับสมอ้างไปซะงั้น

“ก็ไม่ทำไม” ใบเตยเอ่ยอย่างหมั่นไส้ ก็แค่อยากเตือนเอาไว้ว่าช่วยดูแลแฟนของตัวเองให้ดีๆ อย่าปล่อยให้คาดสายตา ไม่อย่างนั้นนายได้ถูกสวมเขาแน่!”

เฮ้อ...บทละครหลังข่าวชัดๆ

น่าตลกดี ปกติแล้วนางร้ายจะแย่งพระเอก แต่นี่อะไรนางร้ายแย่งแฟนเก่าของนางเอกในเรื่อง เหอะๆๆ

เมื่อกี้ฉันไปหลงโกรธคนพรรค์นี้ได้ยังไง โง่ชะมัด...

กวางเหรอ

กวางอะไรยะ!

เขาไง

ขนาดฉันยังรู้เลยว่า เขา’ ที่ใบเตยพูดน่ะไม่ได้หมายถึงกวาง แล้วคนอย่างพี่นาย คนที่พูดอะไรเข้าใจยากบ่อยๆ แบบเขาน่ะเหรอจะไม่เข้าใจ

จะบ้าเหรอ เขาที่ว่าน่ะฉันหมายถึงควายต่างหากล่ะ!

อ้อ” พี่นายทำเสียงสูง งั้นไม่เป็นไร

หา!?” 

ปกติเป็นควาย” พี่นายเอ่ยเนือยๆ เพื่อนชอบด่าว่า ไ-อ้-ค-ว-า-ย’ บ่อยๆ

เอ่อ...ทำไมเขาต้องเน้นตรงคำว่า ไอ้ควาย’ และแทบจะตะโกนใส่หน้าใบเตยด้วย

เหอะๆ ฉันรู้แล้วล่ะ พี่นายไม่ใช่ซื่อไม่เข้าใจ แต่เขากำลังกวนประสาทและกำลังหลอกด่าใบเตยอยู่ต่างหากล่ะ

เห็นไหมล่ะ การคาดเดาของฉันถูกเผง เหอะๆ

ใบเตยนิ่วหน้าเล็กน้อย เหมือนจะยังไม่เข้าใจ และยังคงพูดต่อ “เธอเองก็เถอะ”

“ฉันทำไม”

“ก็จับผู้ชายคนนี้เอาไว้ดีล่ะ เพราะหน้าตาแบบนี้ อีกไม่นานคงได้ทิ้งเธอแน่”

“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ แล้วลุกจากเก้าอี้ไปยืนคล้องแขนพี่นายเอาไว้แน่น “เพราะฉันน่ะมีหน้าอกตู้มๆ มัดใจเขาเอาไว้อยู่”

และพี่นายก็ตอบรับคำพูดของฉันด้วยการเปลี่ยนมาโอบรอบเอว แล้วดึงรั้งเข้าไปจนแนบชิด

เดี๋ยวก่อน...มือจะไวไปไหมคะคุณพี่!

หึ...แสดงว่าเธอนอนกับเขาแล้วงั้นสิ

พอฉันจะโต้ตอบ ทว่ากลับได้ยินเสียงบ่นพึมพำมาจากคนข้างๆ

วันนี้วันปล่อยผีเหรอ” จู่ๆ พี่นายก็พูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ เจอตั้งสองตัว

อะไรนะคะ” ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมอง อดที่จะถามไม่ได้ เจอผีอะไรตั้งสองตัว

นั่นไง” เขาทำหน้านิ่งขณะเชิดคางไปทางใบเตย ตัวแรกสัมภเวสี ตัวนี้ก็ผีไม่มีญาติ” 

เอ่อ...ผีตัวแรกคงจะหมายถึงวิน

ส่วนผีตัวนี้ที่ว่าคงเป็นใบเตยไม่ผิดแน่

นี่นายว่าใครเป็นผีฮะ!

พูดลอยๆ ยังจะได้ยิน เป็นผีจริงๆ สินะ

นี่นาย!?”

เมื่อเห็นสถานการณ์ยิ่งบานปลาย ชักจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ฉันจึงกระตุกแขนของพี่นาย ใจคืออยากจะพาเขาออกไปจากโต๊ะ แต่ว่าจู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มน่าเกรงขามแทรกเข้ามา

มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าครับ” 

บาร์เทนเดอร์ปรากฎตัวอยู่ตรงกลางระหว่างเราสามคน

ไม่...” 

มี

มี!

เราสามคนตอบพร้อมกัน

แต่คำว่า ไม่’ เป็นของฉัน ทว่าคำว่า มี’ นั่นเป็นของพี่นายกับใบเตย

ตกลงมีหรือไม่มีกันแน่ครับ” บาร์เทนเดอร์ถามแต่ดวงตาของเขาเหลือบหันมาทางพี่นายโดยเฉพาะ

มี” พี่นายกลอกตา ผู้หญิงคนนี้ต้องการยาระงับประสาท

เอาล่ะ ไม่ได้การแล้ว!

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อีกฝ่ายราดน้ำมันไปเรื่อยๆ และพี่นายก็จุดไฟไปเรื่อยๆ ลมพัดโบกอาจทำให้ความขัดแย้งยิ่งลุกลามบานปลายไปอีก ฉันจึงดึงแขนเขาเบาๆ อย่างเหนื่อยอ่อน สามทุ่มกว่าแล้ว เรากลับกันเถอะค่ะ

เดี๋ยวก่อน พวกเธอจะไปไหนไม่ได้!” ใบเตยตะโกนหน้าแดงก่ำซ้ำยังรั้งแขนของฉันเอาไว้อีก ฉันจะให้เขาโทษที่พูดเมื่อกี้!

ฉัน?” พี่นายทำหน้าประหลาดใจ

ทำไมเขาจะต้อง...” ฉันหันขวับไปมองอย่างไม่สบอารมณ์ แต่พี่นายกลับดันตัวของฉันไปข้างๆ

หมายถึงคำไหน

ทั้งหมด!

ทั้งหมด?” ริมฝีปากของพี่นายกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน ไอ้ที่บอกว่าเธอเป็นผี หลอกด่าเธอว่าไอ้ควาย หรือบอกว่าเธอต้องการยาระงับประสาทน่ะเหรอ?”

เมื่อถูกทำให้อับอายต่อหน้าทุกคน ใบเตยก็โกรธจนตัวสั่นไปหมดทั้งตัว หน้าเกือบจะกลายเป็นสีดำ นี่แกหมิ่นประมาทฉันอย่างโจ่งแจ้ง ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะฟ้องแก!

เปลี่ยนสรรพนามการเรียกแล้ว น่ากลัวว่าคำขู่นี้จะเป็นเรื่องจริงแน่

หืม?” ทว่าพี่นายกลับเลิกคิ้วมอง แล้วพยักหน้าในเวลาต่อมา ได้ ฟ้องสิ

ฉันรีบหันไปขอความช่วยเหลือจากบาร์เทนเดอร์ แต่ทว่าเขากลับมีสีหน้าครึกครื้น เหมือนชอบอกชอบใจที่ได้เห็นอะไรแบบนี้อยู่

สาบาน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าปกติเวลาพี่นายโกรธจะเป็นยังไง แต่พอมาเห็นแบบนี้แล้ว ไอ้เรื่องที่ฉันโกหกเอาไว้ต้องได้รับการสารภาพเร็วๆ นี้เสียแล้วล่ะ เพราะถ้าขืนปล่อยให้เขาจับได้เอง มีหวังได้ถูกแก้แค้นอย่างสาสมแน่

และพอฉันหันไปมองตรงโต๊ะของผู้หญิงที่มากับใบเตย ทว่าเธอคนนั้นกลับเผ่นหนีไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

โอ้โห...รักเพื่อนเหลือเกินนะ!

ดูจากสารรูปแล้ว แกยังเป็นแค่นักศึกษาใช่ไหมล่ะ” ใบเตยที่ยังคงไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง มองร่างของพี่นายที่สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวขึ้นๆ ลงๆ เพราะงั้นขอโทษซะ ฉันจะได้ให้อภัยไม่ฟ้องแก

คนที่น่าจะถูกฟ้องน่าจะเป็นเธอมากกว่า” พี่นายยกมือขึ้นเสยผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าอย่างลวกๆ ตั้งแต่ต้นจนจบมีเธอที่เอะอะเสียงดังอยู่คนเดียว ก่อนจะบอกให้คนอื่นขอโทษ เธอน่ะควรขอโทษคนอื่นซะ

โอเคเวรี่กู้ด พูดยาวแบบไม่ต้องพยายามก็เป็นเหมือนกัน

แต่...เข้าใจแล้วล่ะ เข้าใจแจ่มแจ้งเลย 

เพราะพี่นายน่ะจะพูดยาวก็ต่อเมื่อ...ด่าคนอื่น เหอะๆๆๆๆๆ

แกซวยแล้วล่ะ!” ดวงตาของใบเตยเบิกกว้างจนแทบจะระเบิด ตาขาวเห็นเป็นเส้นเลือดฝอยแดงแตกระแหง บ้านฉันมีทนายแถวหน้าอยู่ ฉันจะฟ้องแกจนครอบครัวแกต้องตกอับไม่มีที่ซุกหัวนอน จะฟ้องจนกว่าแกจะหมดตัว!

ใบเตยกรีดร้องเสียงแหลมราวกับสัตว์ป่าที่ถูกเหยียบหาง อ่า...เหมือนผู้หญิงอารมณ์ร้ายที่ถูกเหยียบเท้าสิ

ได้” พี่นายพยักหน้าเนือยๆ เหมือนไม่แยแส จัดมา

แต่นี่มันเป็นเรื่องใหญ่แล้วนะ มันกลายเป็นเรื่องขึ้นโรงขึ้นศาล ไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาทเฉยๆ แล้วล่ะ!

เอ่อ...” ฉันดึงแขนเขาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง เธอตั้งใจหาเรื่อง พี่อย่าไปมีเรื่องกับคนแบบนี้เลย

แต่ทว่าพี่นายกลับส่ายหน้า จากนั้นก็หันไปมองบาร์เทนเดอร์ที่ยังคงปั้นยิ้มเหมือนได้ดูเรื่องสนุก

ทำไมเขาถึงได้ทำท่าทางสนุกขนาดนี้เนี่ย!

ไอ้เฟรนช์

อ่า...บาร์เทนเดอร์ชื่อเฟรนช์นี่เอง

ว่าแต่มันมาจากคำว่าอะไร เฟรนช์ฟรายส์’ หรือว่า เฟรนช์ฮอร์น’ หว่า?

ว่าไง

มึงเตรียมเอกสารที่ผู้หญิงคนนี้จำเป็นต้องใช้ฟ้อง แล้วส่งไปให้เธอด้วย

อะไรนะ

มีการให้จัดเตรียมเอกสารเพื่อให้อีกฝ่ายฟ้องร้องเนี่ยนะ!?

ได้สิ” บาร์เทนเดอร์พยักหน้าโดยสีหน้ายังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เดี๋ยวกูให้พ่อจัดทีมทนายมือหนึ่งให้มึงเลย

อืม” พี่นายพยักหน้า แล้วก็ช่วยหยิบผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบาร์ที

โอเค

ส่วนเธอ...” พี่นายสูดลมหายใจลึกยาวจากนั้นก็พ่นลมออกมาอย่างแรง เลิกทำตัวไร้สาระ เลิกทำเสียงแหลมใส่คนอื่น ไม่งั้นไอ้ผู้ชายที่พยายามใช้กระดาษทิชชู่เปียกหยิบขึ้นมาจากพื้นแทบตายได้ปลิวหลุดหายจากไปแน่

เอ่อ...

ไม่ใช่แค่ใบเคยหรอก เพราะตอนนี้ฉันเองก็งงจนหัวหมุนไปหมดแล้ว

อะไรกัน!” ใบเตยที่มองไปทางนั้นทีทางนี้ทีเริ่มหวีดร้องเสียงหลง อย่าบอกนะว่าเป็นพวกเดียวกัน!

ผมเป็นเพื่อนกันน่ะ” บาร์เทนเดอร์หันไปมองทางใบเตย และก็เห็นแก่ที่คุณเป็นลูกค้าประจำ ผมเลยจะขอเตือนคุณด้วยความหวังดี ถ้าอยากฟ้องไอ้หมอนี่จริงๆ คุณไม่มีทางชนะคดีได้หรอกนะ

ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ!

จริงครับ” บาร์เทนเดอร์พยักหน้า เอาเป็นว่าตอนนี้เชิญคุณออกจากบาร์ของเราก่อน

เป็นแค่บาร์เทนเดอร์ มีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉัน!

อ้อ...” บาร์เทนเดอร์ที่ชื่อเฟรนช์ฉีกยิ้มจนปากกว้าง ผมเป็นเจ้าของบาร์ และนี่ก็เป็นหุ้นส่วน

แล้วเขาก็ผายมือไปทางพี่นาย?

อะไรนะ?

นอกจากจะเป็นเจ้าของร้านแต่งรถ ยังเป็นหุ้นส่วนบาร์อีกเหรอเนี่ย!?

เวอร์ไป มันดูเวอร์มากเกินไปแล้ว!

แม้ฉันจะพอเดาได้ลางๆ ล่ะว่าฐานะทางบ้านของพี่นายคงไม่ธรรมดา แต่จะรวยระดับไหนนี่ก็ไม่อาจเดาได้หรอก

แต่ตอนนี้เขายังเป็นแค่นักศึกษานะ ทำไมถึงได้มีกิจการเป็นของตัวเองแล้วล่ะเนี่ย!

ฉันได้แต่มองตามร่างของใบเตยที่ถูกลากออกไปจากบาร์ จนมารู้ตัวอีกทีก็เมื่อตอนได้ยินเสียงมาจากคนข้างกาย

ไปเถอะ” พี่นายพูดพร้อมกับกุมมือฉันเอาไว้อย่างไม่ขัดเขินเสียจนเหมือนเราสองคนเป็นคู่รักกัน

การกระทำของเขาเหมือนอย่างที่ฉันเคยหลุดปากพูดออกไปเลย

ฉันอยากจูงมือต่อหน้าคนอื่น อยากทำให้ทุกคนรู้ว่าเราคบกันอยู่

แต่ไม่ว่าจะยังไง เขาทะเลาะกับคนอื่นก็เพราะฉัน เขาพูดมากกว่าปกติก็เพราะฉันอีก

ฉันต้องยอมรับว่าเขาปั่นป่วนอารมณ์คนอื่นเก่งเป็นที่หนึ่ง ตอนแรกก็ตีหน้าเคร่งขรึม มาตอนนี้กลับทำให้จิตใจของฉันไหวกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นได้อีก

 

 


 

 







[Updates...Full%]

1 เม้นต์ 1 กำลังใจ

"พูดจนง่วง"



"ฮึบๆ ไว้นะอมยิ้ม"


ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย



Z o n e Talks


พี่นายไม่ได้เพิ่งจะด่าเก่งนะ

เค้าด่านุ้งใบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้ว 55555

และใช่ พี่เค้าก็ชอบด่าเพื่อนก่อในใจด้วย กร๊ากกก

ว่าแต่มีนักอ่านท่านใดชื่อใบเตยหรือเปล่าคะ ถ้ามีไรต์กราบขออภัยน้าาา

เพราะจะให้ตั้งชื่อว่า น้องปลิก หรือน้องยายม่อมก็ไม่ได้อะ แงๆๆ


.....


แลงมาก แลงไม่ไหวแล้ว

แลงแบบฉุดไม่อยู่แล้วนะ!

555555555


จากนี้พ่อฟาดไม่เลี้ยงแล้วนะ 5555555

แคปไว้เป็นประวัติศาสตร์เลย

เพราะวันนี้พี่จะพูดเยอะ!!



เม้นต์หน่อย เก๊าเหงา~~~~




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.507K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,332 ความคิดเห็น

  1. #7312 M1N3__ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 13:19
    โอ๋เอ๋ค้าบบบไรท์
    #7,312
    0
  2. #7021 prang_94 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 23:13
    พี่นายด่าเก่งเกินไปนะ5555
    #7,021
    0
  3. #6922 0938627400 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 00:07
    ใช้คำว่าหยิบออกไป55555
    #6,922
    0
  4. #6209 xวาuxวาu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 16:52
    5555555555
    #6,209
    0
  5. #6176 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:44

    ต่่าเก่งนะพี่

    #6,176
    0
  6. #5729 Devil (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 01:24
    ขำที่มาของหนูท่ออะ 5555555
    #5,729
    0
  7. #5728 Devil (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 01:19
    พ่อฟาดมาก ฟาดไม่ไว้หน้าเลย แรงจนฉุดไม่อยู่แล้ว 5555555 ทีมพ่อจ้าาาา เวทใบเตยฉันยืนไวอาลัยรอแล้ว พระเอกกวนประสาทเก่งมาก โคตรร้าย
    #5,728
    0
  8. #5591 quiteqoik (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 19:13
    ไม่ทำดานะคะพ่อ
    #5,591
    0
  9. #5485 LILIT.A (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 14:11

    พี่นายพูดยาวๆได้แล้วโว้ยยย ดีใจ5555

    #5,485
    0
  10. #5372 Pchaya74 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 19:53
    กร้าววใจมากเพ่
    #5,372
    0
  11. #4926 Katieairy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 22:26
    แพ้ผชใส่ใจ จดจำทุกคำพูด...
    อุแงง
    #4,926
    0
  12. #4571 paryploy32 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 19:26
    พี่นายคนจริง ใบเตยแกตายแน่ 5555
    #4,571
    0
  13. #4353 _darinn_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 13:39
    อ๋อ ง่ายนี่เองถึงได้ไป...
    #4,353
    0
  14. #4350 1234567mama (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:17
    ฮื้อออ หนูชอบพี่นายเวอชั่นนี้มากกกก กวนประสาทได้กร้าวได้หนูมากกก
    #4,350
    0
  15. #4317 mamiao2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:53
    คุณพระวันนี้พี่ทุ่มเท พูดทั้งตอน มากกว่าที่พูดมารวมกันแต่ต้นเรื่อง
    #4,317
    0
  16. #4262 Cream_2546 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:27
    อ้ากกก ชอบมาก
    #4,262
    0
  17. #4187 ys bluepink (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 07:43

    พี่นายน่าตกหลงรักมากเลย

    #4,187
    0
  18. #4173 Amineen27 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:03
    55555555อิพี่ คำด่าตลกอะ อยากอ่านตอนด่าเพื่อนก่ออีกนะ55555
    #4,173
    0
  19. #4168 สมีนเอง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:43
    พร้อมร้ายถ้าใครมาทำร้ายน้องอมยิ้ม จ้าา ยอมพ่อจริง ๆ
    #4,168
    0
  20. #4119 moorung1996 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:23
    พี่นายยืนหนึ่งงงงง
    #4,119
    0
  21. #4118 16.1.13 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 16:49
    ฉากนี้พี่นายชนะ
    #4,118
    0
  22. #4117 mooaun1102 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 16:19
    อ๊ากกก อยากให้มี E-book
    #4,117
    0
  23. #4116 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:20

    พี่นาย สุดยอดดดด

    #4,116
    0
  24. #4115 LiPingPimuu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:11
    ชอบบบบบบบบมากกกกกกกก
    #4,115
    0
  25. #4114 Jelly Mar'Z (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:09
    ชอบบบบ ฟ้องหมิ่นประมาทได้ค่ะ กรณีนี้
    #4,114
    0