Hit me Hit you [E-Book]

ตอนที่ 10 : Hit me Hit you ; EP-9 : I finally found someone [Full%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,636 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย



EPISODE 09

I finally found someone



[Nay Talks]

 

อะไรนะ?” ไอ้ก่อถึงกับหยุดอาละวาด ที่มึงเล่าทั้งหมด ที่ให้กูถามจนปากเปียกปากแฉะเนี่ย เหตุผลก็แค่ไม่สบอารมณ์เนี่ยนะ!

อือ

มึงไม่สบอารมณ์เรื่องอะไรอีกล่ะวะ?”

“...” คราวนี้ผมเงียบ เหนื่อยที่จะตอบแล้ว ขอพิมพ์แทนได้มั้ย?

น่าจะเป็นเรื่องที่มันโดนฟันแล้วทิ้งหรือเปล่า” ไอ้คุณพูดพลางหรี่ตามองผมอย่างเจ้าเล่ห์ 

ฟันแล้วทิ้ง...

เอ...เหมือนเคยได้ยินเรื่องทำนองนี้มาจากไหน

อ่า...ใช่แล้วเรื่องของไอ้ไนน์นี่เอง

เออว่ะ!” ไอ้ก่อถึงขนาดปรบมือเสียงดังลั่น ใช่ๆ กูลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงเนี่ย!

“...” ไม่น่าเลย... ไม่น่าพูดออกไปเลย

กูว่าที่มันอารมณ์ไม่ดีตั้งแต่ต้น เพราะมันตื่นมาแล้วไม่เจอผู้หญิงคนนั้นต่างหาก” ไอ้ก่อพูดเองเออเองอยู่คนเดียว ใช่ๆ กูลืมจุดนี้ไปได้ไง พอยท์หลักมันอยู่ตรงนี้

มันก็มีส่วนที่ผมไม่สบอารมณ์ที่ตื่นมาแล้วไม่เจอเธอ

แต่มันก็มีอย่างอื่นผสมรวมอยู่ด้วยต่างหาก

เอาจริงๆ นะ ที่มึงบอกว่าตื่นมาอีกทีก็ตอนบ่ายเนี่ย คือมึงหลับหรือซ้อมตกนรกกันแน่วะ

บางทีผมก็คิดนะว่าร่างกายของไอ้ก่อมันผลิตน้ำลายได้วันละกี่ลิตร 

และแอบคิดว่าทำไมมันถึงไม่สำลักน้ำลายตัวเองตายไปซะที

ก็ง่วง” ผมยกมือขึ้นสางผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าลวกๆ เพลีย เหนื่อย อยากนอน

แหม่! ที่อย่างงี้ล่ะตอบเชียว” ไอ้ก่อย่นปาก จะอวดว่าเล่นท่ายากไปหลายยกก็เลยง่วง เพลีย เหนื่อยหรือไงวะ

เปล่า... 

คนง่วง อยากนอนก็ผิดอีก

แล้วสรุปกูได้เหี้ยอะไรจากมึงบ้างเนี่ย!

แต่กูได้นะ” จู่ๆ ไอ้คุณก็ยกมือพร้อมกับฉีกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

หือ?” ไอ้ก่อกับไอ้ไนน์ถึงกับเหลียวหน้าไปมอง นี่มึงเข้าใจสิ่งที่มันเล่าเหรอกูถามจริงๆ นะ มึงได้อะไรจากมันนอกจากที่พวกกูรู้อีกงั้นเหรอ?”

เปล่า

อ้าว...

แต่กูเข้าใจแล้วว่าทำไมมันถึงบอกว่าไม่สบอารมณ์” ไอ้คุณเหลือบหันมามองผมแวบหนึ่งก่อนจะหันไปมองทางไอ้ไนน์ เพราะไอ้นายมันได้ลิ้มรสชาติของการถูกฟันแล้วทิ้งไม่พอ มันยังได้ค่าตัวเหมือนมึงเลยล่ะไอ้ไนน์สองพัน

ใบหน้าของผมเคลื่อนไหวไปมองอย่างช้าๆ และจังหวะนั้นดวงตาก็ประสานเข้ากับกระดาษโน้ตและเงินจำนวนสองร้อยที่ถูกไอ้คุณโชว์ให้เพื่อนเห็น

นาทีนั้นผมถึงได้รู้ว่าโลกแตกออกเป็นเสี่ยงมีหน้าตาเป็นยังไง

ไอ้ก่อที่ขยับตัวไปถึงก่อน หลังจากอ่านข้อความในกระดาษมันก็หัวเราะจนตัวงอ น้ำหูน้ำตาไหลเลย ฮ่าๆ ฮ่าๆๆ

เกิดไรขึ้น” ไอ้ไนน์ที่ยังไม่เข้าใจ ร่างก็ยังไม่ได้ขยับ จึงย้อนถามกลับไปอย่างงุนงง

ก็มึงชนะแล้วไง” ไอ้ก่อพูดไปก็หัวเราะไป มึงชนะแล้วไอ้ไนน์สองพัน!

ชนะไร” ไอ้ไนน์เลิกคิ้วมอง โดยที่ผมรู้สึกว่าร่างตัวเองค่อยๆ ซีดจางกลายเป็นสีเทา กูงงไปหมดแล้ว” 

ก็ไอ้เหี้ยนายไง มันได้ค่าตัวสองร้อย มึงดูดิ ดูดิๆ เนี่ยๆ ผู้หญิงวางเงินไว้ให้มันสองร้อยเว้ย!

นั่นค่าเสื้อ” ผมเถียง หว่างคิ้วย่นเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์ ไม่ใช่ค่าตัว

ไม่ใช่ค่าตัวอะไร แหมๆ ผู้หญิงเค้าอาจจะกลัวมึงอายไง เลยทำเป็นเขียนโน้ตว่าเป็นค่าเสื้อ

ทำไมไอ้ก่อมันถึงพูดดำเป็นขาว พูดขาวเป็นดำได้

มันค่าเสื้อ” ผมย้ำคำเดิม ใบหน้าถมึงทึงแทบจะดูไม่ได้ ค่าเสื้อ ค่าเสื้อ

แหมๆ เสื้อมึงน่ะมีตัวละสองร้อยด้วยหรา” ไอ้ก่อยืนเท้าเอวทำสะบัดสะบิ้งได้น่าถีบมาก ในตู้น่ะแค่เสื้อยืดก็ตัวเป็นพันแล้วมั้ย?”

เธออาจไม่รู้” ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะอธิบายมากกว่านี้ แต่เพราะไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงว่าเธอไม่รู้ว่าเสื้อราคาเท่าไหร่ หรือเพราะเหตุผลอะไรที่มากกว่านี้ เสื้อเชิ้ตมันเรียบๆ

นั่นแน่ๆ ทีนี้ล่ะอยากพูดยาวเลยนะมึง” ไอ้ก่อหัวเราะเยาะเย้ยไม่หยุด แก้ตัวใหญ่เลยนะ!

ใครก็ได้บอกไอ้ก่อเวรเงียบปากทีก่อนที่ผมจะกลายร่างเป็นฆาตกร

ไอ้ไนน์ มึงดีใจเปล่า มึงชนะมันแล้วนะเว้ย

แล้วไอ้ไนน์ก็ตอบคำถามของไอ้ก่อเวรด้วยการพยักหน้าแรง 

ถึงจะไม่สบอารมณ์เวลาได้ยินเรื่องสองพัน แต่สองร้อยนี่มันก็...หึหึ

ไอ้เหี้ยไนน์นี่ก็เลิกขี้เกียจพูดแล้วเหรอ

เหมือนกรรมตามสนอง

ไม่ต้องรอชาติหน้า แต่เห็นผลกรรมในชาตินี้

ไนน์สองพันกับนายสองร้อย” ไอ้คุณก็เอากับคนอื่นด้วย อืม...ไอ้ไนน์ชนะใสๆ

 

ขณะที่เพื่อนๆ หัวเราะเยาะใส่อย่างไม่หยุด มีเพียงผมคนเดียวที่ร่างกายกำลังซีดจางและเหมือนมันกำลังจะจางหายไปจากโลกใบนี้ ผมจึงคว้าบุหรี่มวนใหม่ขึ้นมาจุดสูบ ปล่อยสมองให้โล่งเพื่อไม่ต้องฟังเสียงหัวเราะของเหล่าปีศาจ

เดี๋ยวกูสองคนต้องกลับแล้ว” 

จะรีบกลับไปไหน พวกเรายังไม่ได้เหี้ยอะไรจากไอ้นายเลยนะ

ไอ้ก่อโพล่งถามเมื่อเห็นไอ้คุณกับไอ้ไนน์ทำท่าจะออกไปจากบ้านของผม

เมียโทรตาม” ไอ้คุณพูดขณะมองโทรศัพท์ที่อยู่ในมือ อ้อ...เมียที่คบหาอย่างจริงจัง ไม่ใช่เมียของไอ้คนได้สองร้อยน่ะ

ประโยคสุดท้ายไอ้คุณกวาดตามองมาผมโดยเฉพาะ

ย้ำเข้าไป

มึงก็ด้วยเหรอไอ้ไนน์” ไอ้ก่อร้องถามอีก

อือ” ไอ้ไนน์พยักหน้า “ไม่อยากทะเลาะ”

นั่นสินะ...คนสองคนที่ไม่ได้เป็นหนุ่มโสด คงต้องกลับแล้ว แต่อีกคนล่ะ อีกคนที่ผมอยากให้กลับ ทำไมถึงได้ทิ้งตัวลงตรงหน้า โดยไม่คิดจะไปไหนเลย

ไอ้ก่อฝากต่อด้วย หวังว่าจะได้อะไรจากไอ้นายเพิ่มนะ” ไอ้คุณย้ำก่อนจะเดินไปจากไป

เออ! ไว้ใจไอ้ก่อการคนนี้ได้เลย!

ไว้ใจ?

เหอะๆๆ

ฝันไปเหอะ มึงไม่ได้อะไรจากกูหรอก ไอ้ก่อเวร

หลังจากไอ้ไนน์กับไอ้คุณออกไปแล้ว จู่ๆ ไอ้ก่อก็เปลี่ยนเป็นหัวเราะออกมาอย่างโรคจิต

จะว่าไป หึหึหึ” มันหัวเราะหึหึออกมาเหมือนผีเข้าสิง ไอ้เหี้ยนายมึงหนักกว่าไอ้เหี้ยไนน์อีก!

ทำไมชอบเติมคำนำหน้าให้เพื่อนตลอด

มึงน่ะหนักกว่าไอ้ไนน์อีกนะเว้ย!

ยังไง” ผมมองมันอย่างคร้านจะชำเลือง

ก็ไอ้ไนน์น่ะตอนที่เมียหายมันยังตามหาตัวได้ เพราะรู้จักกัน เป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมาก่อน แต่สำหรับมึงน่ะ ไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้จักกัน ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อเนี่ย มันไม่หนักกว่าไอ้ไนน์เรอะ! ฮ่าๆๆๆๆ

ก็จริงของมัน...

แต่โอย... ตอนนี้กูปวดหัวมาก!” ไอ้ก่อเปลี่ยนเป็นยกมือขึ้นกุมหัวของตัวเอง เกิดมากูไม่หัวเราะหนักขนาดนี้ และก็ไม่เคยปวดหัวมากขนาดนี้มาก่อนเลยด้วย

...” ผมได้แต่มองมันเงียบๆ อยากจะยื่นพาราให้สักเม็ด แต่ก็รู้ว่ามันไม่ได้ปวดหัวเพราะป่วยไข้

เอาล่ะ” มันยกสองมือลงก่อนจะถอนหายใจเฮือก กูขอถามมึงเป็นคำถามสุดท้าย

ยังไม่จบอีกเหรอ...

แต่เชื่อเถอะ คนอย่างไอ้ก่อไม่มีคำถามสุดท้ายอยู่ในหัว เพราะมันคงจะเล่นมุกประเภทว่า นี่เป็นคำถามสุดท้ายของสุดท้ายแล้ว

ที่มึงอยากตามหาเธอน่ะ มีเหตุผลอะไรกันแน่

เหตุผลงั้นเหรอ...

“...” ผมเอาแต่นั่งกอดอกเงียบ

ไอ้นาย...กูน่ะรู้จักมึงดี เพราะคนอย่างมึงไม่มีวันจะมาบ่นว่าไม่สบอารมณ์เพราะผู้หญิงวางเงินไว้ให้สองร้อย และคนอย่างมึงก็ไม่มีอารมณ์มานั่งตอบคำถาม หรือเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กูฟัง เพียงเพราะไม่สบอารมณ์หรอก

โปรยหัวจบยัง ตั้งคำถามมาสักที จะไปนอนแล้ว

เอาความจริง มึงจะตามหาผู้หญิงคนนั้นทำไม

คงต้องตอบความจริงแล้วสินะ

รับผิดชอบ

หือรับผิดชอบ?” ไอ้ก่อเลิกคิ้วขึ้น มึงจะบอกว่า มึงต้องรับผิดชอบเธองั้นเหรอ?”

อืม

ทำไมวะ คือเรื่องที่เกิดขึ้นมันยินยอมทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอ

ใช่” ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมขยับ เริ่มปวดหัวแล้วเหมือนกัน สงสัยวันนี้คิดเยอะไปหน่อย แต่ครั้งแรก

ครั้งแรก?” ไอ้ก่อทวนคำพูดของผมอีกรอบ หมายถึงว่าเป็นครั้งแรกของผู้หญิงคนนั้นอะนะ

...” คราวนี้ผมพยักหน้า 

เธอบอกเหรอ?”

...” ผมพยักหน้าอีก

แล้วมึงก็เชื่อ?”

...” พยักหน้าต่อไป

เดี๋ยวนะคือมึงไม่ได้เล่าอะไรข้ามไปหรอกใช่มั้ย?” ขณะพูดหว่างคิ้วของมันก็ย่นเข้าหากัน เพราะมึงบอกแค่ว่าสุดท้ายแล้วเธอก็เป็นฝ่ายชวนมึงมีเซ็กซ์เนี่ยจะยังบริสุทธิ์

ก็ข้ามไปบ้าง...

อือ” ผมนิ่วหน้าลงอย่างเครียดๆ เลือดเต็มเลย

ผมนึกไปถึงตอนที่เธอบอก ฉันยังไม่เคยหรอกนะ’ ได้ยินตอนแรกผมก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่พอตอนมีอะไรกัน เห็นสีหน้าเจ็บปวดของเธอ เห็นเลือดไหลออกมาเต็มผ้าปู ผมถึงได้รู้ว่าเธอยังไม่เคยจริงๆ

เข้าใจเหตุผลแล้วใช่ไหมว่าทำไมผมถึงไม่สบอารมณ์

แล้วเข้าใจหรือยังว่าทำไมผมถึงต้องตามหาเธอ

มึงแน่ใจนะว่าไม่ใช่ประจำเดือน

...” ผมไม่ตอบ เพียงแค่มอง มองเฉยๆ

เอ่อ... กูก็พูดไปงั้นๆ” ไอ้ก่อหัวเราะแห้งๆ มึงคงไม่โง่ขนาดที่จะแยกไม่ออกหรอกเนอะ

ก็รู้...

แต่ก็ยังจะพูดมาก

งั้นกูขอดูภาพจากกล้องวงจรปิดอีกทีดิ

พอไอ้ก่อจะขอดูภาพจากกล้องวรจรปิด ผมก็รีบพับหน้าจอโน้ตบุ๊กลงทันที

เพราะถ้าให้มันดูต่อไปเรื่อยๆ คงได้ไปถึงฉากที่ผมกับเธอจูบกันตรงโซฟา และเลยเถิดไปถึงฉากสำคัญหลังจากนั้น

ไอ้นาย! มึงพับหน้าจอคอมทำไมวะ!

ไม่มีอะไรต้องดูแล้ว

นั่นแน่ๆ” ไอ้ก่อยิ้มปากกว้างและหรี่ตาข้างหนึ่งที่มันคิดว่าตัวเองน่ารักอย่างสุดชีวิตมามองผม มีอะไรต่อจากนี้ที่ให้กูดูไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

ไม่มี” ผมปฏิเสธเสียงเรียบ และไม่มีอะไรต้องดู

ไม่ได้เว้ย!” ไอ้ก่อตะโกนพร้อมกับยื่นมือออกมาดึงหน้าจอ แต่ผมไวกว่ารีบคว้าเอาไว้แล้วโยนโน้ตบุ๊กลงพื้นทันที

โครม!

อะ...ไอ้เหี้ยนาย!

ไม่ใช่แค่มัน เพราะผมเองก็ตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเหมือนกัน

มึงถึงขั้นโยนโน้ตบุ๊กทิ้งเลยเหรอวะเนี่ย!” ไอ้ก่อตาเหลือกแล้วรีบไปเก็บโน้ตบุ๊กมาให้ ถ้ามึงไม่อยากให้กูดู ถอดเมมโมรี่การ์ดออกมาก็จบแล้วมั้ย?”

เอ่อ...

ผมไม่ทันคิดนี่ ก็แค่นาทีนั้นไม่อยากให้มันเห็นอะไรที่ไม่สมควรเห็นนี่หว่า

จะด่าควายก็สงสารควาย” มันถอนหายใจ เฮ้อ...ก็รู้หรอกว่ามึงรวย แต่ก็ช่วยคิดก่อนทำจะได้ไหม

บ่นพอยัง” ผมคว้าโน้ตบุ๊กกลับมาวางไว้บนโต๊ะ สำนึกผิดไม่ทันแล้ว

เออ!

ผมเกาหัวแกรกๆ เพราะวันนี้พูดมากเกินไปใช่ไหมนะ

แล้วสรุปมึงจะเอาไงต่อ” ไอ้ก่อถามพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้มากกว่าเดิม เบาะแสที่มีอยู่ก็น้อยนิดเสียจนน่าสงสาร ไอ้ที่เค้นออกมาจากสมองมึงก็ไม่มีเหี้ยไรที่เป็นประโยชน์ ตอนนี้ก็มีแค่เบาะแสเดียวคือลายมือบนกระดาษกับเงินสองร้อยเนี่ย

ขณะพูดมันก็นั่งกอดอก มองกระดาษโน้ตที่มันกางไว้บนโต๊ะอย่างสวยงาม

ดูจากลายมือแล้วน่าจะเขียนด้วยมือข้างที่ไม่ถนัดซะด้วย ฉลาดไม่เบา

มันเองก็เริ่มฉลาดแล้วเหมือนกัน

หารอยนิ้วมือจากกระดาษ?”

นั่นมันเวอร์ไปแล้ว!” ไอ้ก่อพ่นลมออกจมูกอย่างแรง มึงตามหาเมียนะ ไม่ได้ตามหาฆาตกรโรคจิต!

อ้อ” ผมพยักหน้าก่อนจะลองเสนออีกหนึ่งทางเลือก เอารูปไปโพสต์เฟซบุ๊กตามหาดีมั้ย?” 

มึงจะตั้งสเตตัสว่าอะไร?”

เมียหาย ตามหาให้หน่อย

มึงบ้าปะเนี่ย!” ไอ้ก่อตวาดเสียงดังลั่น! เอาภาพจากกล้องวงจรปิดไปโพสต์ตามหาแบบนั้นคนก็จะคิดว่ามึงหาขโมยมากกว่ามั้ยล่ะวะ?”

อ้อ...

แล้วอีกอย่างถ้าเกิดมีคนเมายากันยุงเหมือนมึงแล้วมาเม้นต์ถามว่าเมียมึงชื่ออะไรล่ะ

อ้อ...

อายุเท่าไหร่ ทำงานหรือว่าเรียนมหาลัยไหน มึงจะตอบว่าอะไร...

อ้อ...

แล้วไหนถ้าเกิดมีคนมาถามว่า เมียหาย แล้วทำไมต้องมาโพสต์ตามหา ทำไมไม่โทรตาม หรือส่งข้อความล่ะ มึงจะตอบว่าอะไร หือ...ตอบสิตอบ

ก็เมียที่แปลว่า...คนแปลกหน้า

หา?”

เมียที่เป็นใครก็ไม่รู้ ผมตอบเนือยๆ เมียที่...ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ

ฟักทองเอ๊ย!

เหมือนวันนี้จะโดนไอ้ก่อด่าจนเมาน้ำลายไปหมดแล้ว

นี่ไอ้นาย” ไอ้ก่อเรียก มึงน่ะไม่ได้โง่ แต่ทั้งซื่อทั้งซึนเลยไอ้ควาย...

แล้วมันก็ลงท้ายไอ้ควายด้วยเสียงยาวๆ 

“แล้วกูน่ะไม่อยากพูดอะไรให้มึงเจ็บช้ำเลยนะ แต่กูว่ามึงตัดใจซะเถอะ”

“ทำไม?”

คำว่าตัดใจมันไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ตอนนี้เท่าไหร่

“ก็ผู้หญิงอุตส่าห์หนีไปตอนมึงหลับ แถมยังลงทุนเขียนด้วยมือที่ข้างไม่ถนัดแบบนี้ และวางเงินค่าเสื้อไว้ให้มึงอย่างงี้ กูว่าเธอคงไม่ได้ต้องการที่อยากจะเจอมึงอีกครั้งหรอก”

“ไม่เป็นไร”

“หา?”

“กูอยากเจอคนเดียวก็พอแล้ว”

คำตอบของผมทำให้ไอ้ก่อเหวอไป และนั่นก็จบการค้นหาเบาะแสของวันนี้ด้วยคำพูดนี้...


...


#สามวันต่อมา 

ขณะที่ผมคว้าหมวกกันน็อกเพื่อจะไปมหาลัย จู่ๆ ไอ้ก่อที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนก็ร้องตะโกนโวยวายอยู่ข้างหลัง

นี่มันงานดีไอวายประเภทไหนวะ!

ผมหันไปมองก็เห็นไอ้ก่อกำลังถือหมวกกันน็อกสีดำเต็มใบอยู่ในมือ

มันเป็นหมวกกันน็อกที่ผมเคยเขวี้ยงใส่ไอ้ขี้เมานั่นไง

อย่าบอกนะว่ามึงซ่อมหมวกกันน็อกด้วยการแปะพลาสเตอร์เนี่ย!?”

กูไม่ได้ทำ

แล้วใครทำ

...” ผมไม่ตอบแต่มองมันด้วยสายตา ก็น่าจะรู้ว่าใครทำ

มันเป็นร่องรอยเพียงอย่างเดียวที่เธอทิ้งไว้

มันคือพลาสเตอร์ยาที่แปะไปตามรอยหมวกกันน็อก

ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเธอแปะมันตอนไหน แต่เดาว่าน่าจะเป็นหลังตื่นนอน และก่อนจะหนีไปนั่นแหละ

แล้วมึงน่ะ” ผมเลิกคิ้วมองไอ้ก่อที่กระโดดขึ้นคร่อมซ้อนมอเตอร์ไซค์ จะไปไหน

ไปมหาลัยไง” ไอ้ก่อพูดพลางสวมหมวกกันน็อก ทำไมชอบถามอะไรโง่ๆ ออกมาวะ

ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงที่มันจะไปมหาลัย แต่คือทำไมมันต้องมาซ้อนมอเตอร์ไซค์ผมต่างหาก

อีกอย่างช่วงนี้มันเป็นอะไรมากมั้ยทำไมถึงเกาะติดชีวิตของผมนัก 

เพราะหอก็ไม่กลับ แถมยังค้างที่บ้านผม และทำเหมือนเป็นบ้านของตัวเองอีก

“เอ้า! ยังนิ่งอีก ไปสักทีดิ อย่าให้ต้องพูดมาก น่ารำคาญว่ะ”

รำคาญตัวเองเหรอ? 

เดี๋ยวก็เร่งเครื่องเหวี่ยงออกจากรถซะเลยหรอก

 

ฮาร์เล่ย์ เดวิดสันเลี้ยวอ้อมไปจอดหลังอาคารของคณะวิศวฯ ผมเตะขาตั้งเพื่อจอดรถ เมื่อถอดหมวกกันน็อกแล้วก็สะบัดผมให้เข้าทรง ส่วนไอ้ก่อกระโดดลงตั้งแต่ที่ผมเตะขาตั้งแล้ว

“จะรีบไปตายหรือไง ช้าๆ หน่อยก็ไม่ได้!” 

ขณะบ่นไอ้ก่อก็จัดเสื้อนักศึกษาซึ่งยับเล็กน้อยเพราะเพิ่งโดยสารฮาร์เล่ย์ที่แล่นด้วยความเร็วสูงให้เข้าที่

ผมไม่สนเสียงนกเสียงกา ทำเพียงแค่ถอดถุงมือหนัง ถอดเสื้อไบค์เกอร์แล้วยัดใส่ไปในกระเป๋าเป้ จากนั้นก็หยิบหมวกแก๊ปสีดำมาสวมทับ แล้วดันมันลงไปเกือบครึ่งใบหน้าทันที

หลังจากนั้นเราสองคนก็เดินเข้าไปในตัวตึกของคณะฯ เพื่อไปยังด้านของหน้าอาคารและกำลังหยุดยืนอยู่ตรงริมทางเดินเพื่อจะข้ามไปยังฝั่งของโรงอาหารที่อยู่ตรงหน้า

“ไอ้คุณกับไอ้ไนน์อยู่ไหนแล้ววะ?”

จะไปรู้ได้ไง...

“มึงส่งไลน์ไปบอกพวกมันดิว่าเดี๋ยวพวกเราจะไปรอที่โรงอาหาร”

แล้วทำไมไม่ส่งเอง?

ผมได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะดึงมือถือออกมาจากหลังกระเป๋ากางเกงยีน แต่ขณะที่ผมจะส่งข้อความไปหาไอ้ไนน์กับไอ้คุณ จู่ๆ ก็นึกเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้

เจ้าหญิงเบลล์

อะไรนะ?” 

ไอ้ก่อที่มัวแต่ยืนหันหลังส่องกระจกจากตัวอาคารเพื่อจัดทรงผมก็ร้องถามเมื่อจู่ๆ ผมก็โพล่งพูดออกไปแบบนั้น

ตอนเธอให้ดูไลน์ ข้อความที่คุยกับเพื่อนชื่อว่า ‘Belle Princess’...

ผมนึกย้อนตอนที่เธอยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้ดู

 

<99 Belle Princess:-

วันนี้ฉันไม่กลับนะ

อย่าลืมล็อกประตูบ้านด้วย

 

เบลล์ ฉันลืมกุญแจบ้าน!

อ่านก่อนนะ ได้โปรด

แก...ฉันเข้าบ้านไม่ได้นะ T_T’

แก...อย่าทำแบบนี้ ฉันไม่อยากนอนข้างถนนนะ ฮือๆๆๆ

ปิดเครื่องเลยเหรอ! แกทำเกินไปแล้วนะ!

เปิดเครื่องแล้ว ติดต่อมาด่วน!

ช่วยอ่านหน่ย ม่ายงั้นคินเน้ต้องนั่งเป็ยคนเร้ร่อนยู่หน้าบ้านแง่

รอแกติดต้อนาเพื่น

 

สองประโยคสุดท้ายที่พิมพ์ผิดๆ ถูกๆ คงเพราะเมาแล้วจิ้มผิดจิ้มถูกนั่นแหละ

และแต่ละข้อความที่เธอส่งไป เพื่อนของเธอก็ไม่ได้เปิดอ่านเลย

 

เดี๋ยวนะ!?” ไอ้ก่อหันกลับมาก่อนจะตะโกนถาม เธอเอาข้อความไลน์ที่คุยกับเพื่อนให้มึงดู?

อืม

“แบบนี้ปะ” แล้วมันก็คว้าโทรศัพท์ของผมไปแล้วก็เปิดหน้าไลน์ที่คุยกับไอ้คุณให้ผมดู

“อืม” ผมพยักหน้า “ใช่”

งั้นชื่อนี้ก็ต้องเป็นชื่อเพื่อน เหมือนอย่างชื่อไอ้คุณ ไม่ใช่ชื่อเธอสิวะ ไอ้โง่!

ก็ใครมันจะไปรู้ 

นึกเรื่องนี้ออกก็บุญหัวแล้ว

“แต่อย่างน้อยเราก็ได้เบาะแสอย่างหนึ่งว่าเธอมีเพื่อนชื่อเจ้าหญิงเบลล์”

“จ้าๆๆ” ไอ้ก่อย่นหน้า “คนชื่อเบลล์น่ะมีอยู่ในโลกนี้คนเดียวเท่านั้น ต้องหาเจอแน่ๆ เลยจ้า... ถุย!

อย่าประชด...

และอย่าถ่มน้ำลายแถวนี้ โสโครกจริง

“ขอโทษค่ะ” 

ขณะที่ผมกับไอ้ก่อยืนขวางทาง จู่ๆ ก็มีเสียงใสๆ ที่ฟังดูเหมือนกำลังหมดความอดทนดังขัดจังหวะขึ้น

“ขอทางหน่อยได้มั้ยคะ?”

“ขะ...ขอโทษครับ” ไอ้ก่อกระเด้งตัวหลบจนเหลือช่องว่างระหว่างเราทันที “เชิญเลยครับ เชิญ”

“ขอบคุณ” 

หลังเอ่ยคำนี้ เจ้าของเสียงก็วิ่งผ่านช่องว่างระหว่างผมกับไอ้ก่อไปอย่างรวดเร็ว

วูบ...

แต่ในจังหวะที่ร่างนั้นวิ่งผ่าน สายลมพัดวูบก็ทำให้กลิ่นหอมหวานจากร่างนั้นปะทะเข้ากับจมูกทันที

แม้จะได้กลิ่นแค่จางๆ และวูบเดียว แต่ไม่อาจหลุดรอดจากจมูกทิพย์ของผมได้

...ผมเคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อน

เพราะผู้หญิงกับผู้ชายต่อให้ใส่น้ำหอมกลิ่นเดียวกัน ยี่ห้อเดียวกัน แต่เมื่อผสมกับกลิ่นกายของตัวเองแล้ว มันจะกลายเป็นกลิ่นอายเฉพาะตัว

ผมเงยหน้าพรวดขึ้นมอง ดวงตาจับจ้องไปยังร่างที่เดินอยู่บนถนนฝั่งตรงข้ามพร้อมริมฝีปากหยักโค้งขึ้นน้อยๆ

...หึ

 

ขณะยืนนิ่งอยู่กับที่ ผมก็กวาดสายตามองร่างนั้น ไล่ตั้งแต่รองเท้าผ้าใบยี่ห้อคอนเวิร์สสีดำ กระโปรงพลีทสีดำยาวเกือบถึงข้อเท้ากับเสื้อนักศึกษาสีขาวที่มีขนาดใหญ่มากจนบดบังเรือนร่างเย้ายวนใจของเธอจนหมดสิ้น เส้นผมที่แต่เดิมเป็นสีทองถูกย้อมกลับมาเป็นสีดำธรรมชาติและปล่อยสยายอย่างง่ายๆ เต็มแผ่นหลัง ใบหน้าเนียนใสไม่ได้แตะแต้มเครื่องสำอาง แว่นสายตาทรงกลมกรอบโลหะสีทองที่สวมใส่ก็ทำให้ใบหน้าของเธอดูอ่อนเยาว์

ผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยตรงหน้าแตกต่างจากสาวสวยที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจในคืนนั้นราวฟ้ากับเหว

ถ้าไม่ใช่เพราะผมมีความจำดีเยี่ยมเกินคนทั่วไป แต่มองผ่านตาสักหนก็ไม่มีวันลืมเลือน บวกกับผิวขาวนุ่มนั้นยังมีจุดเด่นที่ไม่น่าจะจดจำผิดพลาด ผมจึงจำได้ทันทีว่าหญิงสาวที่ดูเรียบง่ายคนนี้เป็นคนที่ผมตามหาอย่างยากลำบาก

หนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ที่ผมตามหาเธอคนนี้

ผมกับพรรคพวกทุ่มเทความคิดและค้นหาร่องรอยของเธอไปทั่ว พยายามย้อนคิดถึงบทสนทนาระหว่างพวกเราเพื่อจะหาเบาะแสจากมัน แต่ข้อมูลที่มีอยู่ช่างน้อยนิดจนน่าสงสาร ไอ้ก่อเที่ยวเฝ้าไปตะเวรสอบถามจากบาร์ที่ผมกับเธอไป แต่กลับไม่มีใครรู้ตัวตนของเธอ และไม่มีข่าวคราวใดๆ แม้แต่นิดเดียว 

ราวกับสาวงามมีเสน่ห์เป็นเพียงแค่ความฝันในคืนนั้น หลังจากที่ตื่นขึ้นมาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

แต่ขณะที่ผมกำลังจะปล่อยวางเรื่องนี้อยู่นั้น คิดไม่ถึงว่าจะได้พบกับผู้หญิงที่พยายามควานหาตัวอย่างยากลำบากในรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกัน

ใช่แล้ว ตอนที่เธอพูดว่า ขอทางหน่อยได้มั้ยคะ?’

ผมจำสีหน้าแบบนี้ได้ คืนนั้นทุกครั้งที่เธอไม่พอใจ ใบหน้าเล็กๆ จะแสดงสีหน้าหงุดหงิดแบบนี้ออกมา นอกจากนี้แล้วในตอนที่เธอกำลังปะทะคารมกับผู้หญิงอีกคน ผมยังดูออกว่าเธอกำลังพยายามวางท่าเข้มแข็งเพื่อเก็บซ่อนความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ใต้หน้ากากสงบนิ่ง

นี่ไอ้นาย

ไร?” ผมละสายตามาจากร่างนั้นก่อนจะหันไปมองทางไอ้ก่อ

มึงตัดใจดีกว่ามั้ย?”

...” ผมส่ายหน้า

ทำไมวะ

กูเจอแล้ว

หือ?”

นั่นไง

เธอเรียนมหาลัยเดียวกับผม?

เธอเรียนอยู่มหาลัยแห่งนี้มาโดยตลอด?

ผมรู้สึกประหลาดใจมาก แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยเจอหน้าเธอเลยสักครั้ง

ไม่สิ ไม่ใช่แค่เธอ แต่ผมไม่เคยสนใจใครเลยต่างหาก

เฮ้ย! จริงเหรอวะ!” ไอ้ก่อร้องเสียงหลง บทจะหาเจอง่ายๆ ก็เจอง่ายๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ!

ทำไมชอบพูดประโยคซ้ำซ้อน

แล้วไหนๆ คนไหนวะ!

นั่นไง” ผมยกนิ้วชี้ไปยังฝั่งตรงข้าม

นั่นไงของมึงน่ะคนไหนเล่า!” ไอ้ก่อหันไปมองตาม แต่แล้วก็หันกลับมาโวยวายผมต่อ ฝั่งตรงข้ามที่กูเห็นตอนนี้ ไม่เห็นมีสาวคนไหนทำผมทองเลย มึงเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าวะ?”

ผมส่ายหน้า ไม่ใช่ผมทอง

หือ?” หว่างคิ้วของไอ้ก่อย่นเข้าหากัน ไม่ใช่ผมทอง งั้นหรือว่าเธอทำผมสีอื่นไปแล้วน่ะเหรอ?”

อือ

งั้นคนไหน นิ้วมึงช่วยชี้ไปตรงจุดนั้นเดี๋ยวนี้!

ชี้ไปแล้ว และก็ยังชี้อยู่เนี่ย

นั่นไง” ผมพูดคำเดิมอีกรอบ คนที่วิ่งผ่านเราไปเมื่อกี้

อะไรนะ!?” ไอ้ก่อเบิกตาโพลงริมฝีปากอ้าค้างก่อนจะรีบหันขวับไปมองตรงร่างนั้น ร่างที่กำลังเดินเข้าไปในโรงอาหาร คนเมื่อกี้เนี่ยนะ!?”

อืม

มึงแน่ใจนะว่าคนเดียวกัน!?”

อืม

คือตอนนี้มึงไม่ได้เมายากันยุงอยู่ แล้วจำผิดแน่นะ?”

เมาน้ำลายมึงมากกว่ามั้ย?

ไม่

กูถามอีกครั้งนะว่ามึงแน่ใจ

ดวงตาของผมกำลังจับจ้องไปยังแผ่นหลังบอบบางที่ค่อยๆ หายเข้าไปในโรงอาหารอย่างช้าๆ จากนั้นก็ค่อยๆ เอ่ยซ้ำย้ำคำเดิม

อืม ใช่แน่นอน

โอเค! งั้นมึงรอตรงนี้ อย่าไปไหน เดี๋ยวกูมา!” จู่ๆ ไอ้ก่อก็วิ่งข้ามถนนไปยังฝั่งตรงข้าม แล้วตะโกนกลับมาอีกประโยค กูขอไปเช็กอะไรแป๊บนึง! มึงอย่าเพิ่งใจร้อนทำเหี้ยอะไรนะ รอกูกลับมาก่อน!

เดี๋ยวนะ...ไอ้ก่อเวรมันคิดจะทำอะไร?

แล้วมันจะไปเช็กอะไร?

และไม่ให้ผมใจร้อนทำอะไร นี่หมายความว่าไง?

ปกติสมองก็ไม่ค่อยจะคิดอะไรอยู่แล้ว ตอนนี้มึนตึ๊บมากกว่าเดิมอีก


[End Talks]



[Updates...Full%]

1 เม้นต์ 1 กำลังใจ


"ไม่สบอารมณ์"

ทวิตติดแท็ก #ยิ้มของนาย

Z o n e Talks


นั่นแน่ 5555555~~



.....




พีเอส. ในพีเอส



พี่พาคุณกับพีไนน์สองพันวางแผงแล้วนะ

ตีมพิมพ์กับสำนักพิมพ์ SENSE BOOK Publishing

หาซื้อได้ตามร้านหนังสือหรือซื้อแบบออนไลน์ค่ะ


  


พี่คุณเรื่อง ‘Chained Up โซ่แส้กุญแจรัก

https://www.sense-book.com/book=1507322795

 

 

พี่ไนน์สองพันเรื่อง เมื่อเธอเป็นมากกว่าเพื่อน

https://www.sense-book.com/book=1554194957



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.636K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,332 ความคิดเห็น

  1. #7161 แจ่มแจแดมแจ่มว้าว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 17:58
    ชั้นชอบแก๊งนี้ ฮามากแต่ละคน
    #7,161
    0
  2. #6079 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 16:51

    เเจอแล้วววว

    #6,079
    0
  3. #5722 Devil (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 22:55
    มึนกวนฮามาก 55555
    #5,722
    0
  4. #5435 LILIT.A (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 17:05

    คือฮาเเก๊งพระเอกมาก5555

    #5,435
    0
  5. #4572 Just_dust (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 22:56

    งือพี่นายจอมมึนจริงๆ
    #4,572
    0
  6. #4564 เจ้าหญิงมอแมว. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 12:34
    จมูกทิพย์55555555555555
    #4,564
    0
  7. #4356 kratae04 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:46
    มีebook ไหมคะอยากได้
    #4,356
    0
  8. #2507 Toywoohottest (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:15

    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก อยากได้อีบุ้ค

    #2,507
    0
  9. #2136 Bopazi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 01:12
    บทจะเจอก็ง่ายมาก พี่เขาจำแม่นนะ 55555
    #2,136
    0
  10. #1925 Amineen27 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:25
    เมานํ้าลายไอก่อเวร55555555
    #1,925
    0
  11. #1691 sopana23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:57
    รบกวนไรท์ อย่าลืมตลาดebookนะคะ
    #1,691
    0
  12. #1690 sopana23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:55
    พี่ไนน์กับพี่คุณไม่มีebookเหลอคะ
    #1,690
    0
  13. #1484 _darinn_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 16:24
    ก่อจะเช็คอะไรบอกเราก่อนนนนนนน
    #1,484
    0
  14. #1419 แจน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 11:39

    ผ่าวๆๆ ในที่สุดโชคก้อเข้าข้างพี่นายแว๊ว รอปะทะๆ ง๊าวววว

    #1,419
    0
  15. #1418 ออม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 11:35

    รอๆจร้า

    #1,418
    0
  16. #1417 Loukmhee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 11:29

    ชอบๆ พี่ก่อกับพี่นาย

    #1,417
    0
  17. #1416 Kim'mo Chibi'only (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 11:15

    แวะมาส่งกำลังใจให้ค่า

    #1,416
    0
  18. #1415 Thisisbeck_k (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 11:06

    -พี่ก่อจิทำอารายยยยย

    #1,415
    0
  19. #1414 Noonans (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 10:59
    ก่อการร้าย..555
    #1,414
    0
  20. #1413 heykeo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 10:48

    พี่ก่อจะทำอะรายยยยยยยยยยย

    #1,413
    0
  21. #1412 annmarie-a (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 10:24
    โอ๊ยย 55555 พี่นายมึนตึ้บไปแน้วว
    #1,412
    0
  22. #1411 9Tip9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 09:19

    555555 พี่นาย
    #1,411
    0
  23. #1410 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 08:29
    ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆ.
    #1,410
    0
  24. #1409 nnnjaykaybunny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 08:24
    แค่กลิ่นก็จำได้อะคิดดู๊วววว นายไม่ได้อะไรกับยิ้มจริงๆ555
    #1,409
    0
  25. #1408 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 08:10

    อีก่อ จะไปก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ

    #1,408
    0