หงส์เริงระบำ

ตอนที่ 18 : บทที่14 น้ำตามารยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

ทุกๆอย่างภายในห้องโถงของเรือนปกคลุมไปด้วยความเงียบ สักพักองค์หญิงหลิงเหยาที่เงียบมานานก็น้ำตาร่วงหล่นกับพื้นลงแหมะๆหวังจะเรียกคะแนนจากฮ่องเต้เทียนหลงแต่ฮ่องเต้หนุ่มหาได้สนใจไม่ ได้แต่หันมองทางว่าที่ฮองเฮาของตนว่าจะทำเช่นไรต่อไป สักพักบ่าวขององค์หญิงหลิงเหยาที่เงียบอยู่นานอยู่ด้านหลังของนางก็กล่าวขึ้นว่า
"ดูสิท่านเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาที่จับพลัดจับพลูมาเป็นว่าที่ฮองเฮาเหตุใดถึงกล้าเอ่ยวาจาสามหาวเช่นนี้ต่อนายของข้า นายของข้าเป็นองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ที่จริงนายของควรค่าแก่การเป็นฮองเฮามากกว่าเจ้าด้วยซ้ำ ท่านกล่าวเช่นนี้ไม่เท่ากับว่าไม่ให้เกียรติในตัวองค์หญิงของข้าและฮ่องเต้อู๋ตี้หมิงเลยใช่หรือไม่!" 
แน่นอนว่าคำพูดทำให้องค์หญิงหนิงเซียน นางกำนัลทั้งสาม จิ้นจู่ รวมถึงเฉากงกงมีหน้าดำคล้ำด้่วยความโกรธแทนว่าที่ฮองเฮา ก่อนที่เอวิลจะโต้อะไรไป ก็มีเสียงหนึ่งซึ่งแทรกขึ้นมาด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธและกล่าวด้วยวาจาเสียงดัง
"บังอาจนัก! แคว้นเจ้าเป็นเพียงแค่แคว้นเล็กๆ เจิ้นสั่งเพียงแค่พริบตาเดียวแคว้นเจ้าก็แหลกเป็นผุยผงแล้วจำเอาไว้ เจ้าเป็นเพียงแค่บ่าวตัวเล็กๆเหตุใดจึงกล้าวิจารณ์ว่าที่ฮองเฮาของเจิ้นเท่ากับสบประมาทในตัวเจิ้นด้วย อย่าคิดว่าเป็นบ่าวและองค์หญิงต่างเมืองแล้วจะทำอะไรได้ เจิ้นไม่เคยขอบรรณาการเป็นสตรี แคว้นของพวกเจ้าเป็นผู้ส่งมาเอง ดี...ดีมาก ในเมื่อส่งมาแล้วเท่ากับว่าเจิ้นจะทำอะไรกับพวกเจ้าก็ได้ ถ้าอยู่..เจิ้นจะส่งเสริมให้พวกเจ้าไปเป็นเด็กคอกม้าดีหรือไม่? จะอยู่หรือจะไปเรื่องของพวกเจ้า" 
เอวิลไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าคนที่โกรธที่สุดจะเป็นฮ่องเต้เทียนหลงที่รักของเธอ นี่เขาคงจะไม่หลงรักฉันจริงๆหรอกใช่มั้ยเนี่ย! เอวิลรู้สึกหน้าตัวเองแดงและร้อนขึ้น หัวใจเต้นแรงขึ้นราวกับว่าจะหลุดออกมาจากอกจนคนรอบข้างแอบเขินไปตามๆกัน
องค์หญิงหลิงเหยาและบ่าวต่างอ้าปากค้างกับคำพูดของฮ่องเต้เทียนหลง นางเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจไม่เคยมีผู้ใดกล้าขัดใจนางแต่ทำไมเรื่องถึงเป็นแบบนี้ได้! 
"ทะ..ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้นะเพคะ เหยาเหยาเป็นองค์หญิงของแคว้นเชียวนะเพคะ ทำเช่นนี้ไม่เท่ากับว่าท่านไม่ไว้หน้าพระบิดาของเหยาเหยาเลยรึ" องค์หญิงหลิงเหยาเริ่มใช้ลูกไม้ปะเหลาะออเซาะฮ่องเต้เทียนหลงโดยการวิ่งบีบน้ำตาเข้าไปกอดแขนฮ่องเต้หนุ่มและเอาหน้าอกตู้มๆของนางดันแขนของฮ่องเต้อย่างไร้ยางอายมากในสายตาของคนที่อยู่ในเรือนต่างลงความเห็นในใจว่า ถ้านางยังอยู่พวกเขานี่ล่ะจะเป็นคนนำนางไปโยนลงบ่อถ่ายหนักเอง! แต่มังกรน้ำแข็งก็คือมังกรน้ำแข็ง สะบัดองค์หญิงไร้ยางอายตรงหน้าอย่างไร้เยื่อใย และมององค์หญิงหลิงเหยาอย่างสมเพชในตัวนาง 
"บ่าวของเจ้ากล่าววาจาโอหังกับว่าที่ฮองเฮาของเจิ้น เจ้ายังกล้าทำตัวไร้ยางอายต่อหน้านางและข้าราชบริพารเจิ้นอีกหรือ? เจ้ามียศถึงองค์หญิงของแคว้นแต่ทำตัวไม่ต่างกับนางคณิกาชั้นต่ำ เจ้ายังกล้าตรัสกับเจิ้นว่าเจ้าเป็นองค์หญิงของแคว้น เจิ้นสงสารแคว้นเจ้าเสียจริงๆที่มีองค์หญิงแบบเจ้า อย่ามาให้เจิ้นเห็นหน้าเจ้าอีกจะดีกว่า" 
ฮ่องเต้เทียนหลงตรัสอย่างเย็นชากับองค์หญิงหลิงเหยา บ่าวขององค์หญิงหลิงเหยาที่จะเข้าไปพยุงนางแต่นางกลับสะบัดออกด้วยอารณ์กรุ่นโกรธใบหน้าดำคล้ำ
"กรี้ดดดดดดดดดดดด ท่าน..ข้าไม่ดีกว่านางตรงไหน ยศข้าก็ดีกว่า รูปร่างข้าก็ดีกว่า นางเป็นแค่คนชั้นต่ำเหตุใดท่านถึงเลือกนาง!" เอวิลยิ้มเย็นๆมององค์หญิงตรงหน้าอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง คนในห้องโถงได้แต่มองอย่างเวทนานาง นางช่างน่าสงสารเสียจริง ช่างไม่เจียมตัวว่าอยู่ฐานะใดสำหรับฮ่องเต้ผู้ซึ่งรักว่าที่ฮองเฮามากๆใครก็แตะต้องไม่ได้ นางไปแตะต้องของสำคัญของท่านก่อน.. ฮ่องเต้หนุ่มได้ยินคำพูดขององค์หญิงตรงหน้าก็เกิดความพิโรธขึ้นมากกว่าเดิม กำลังจะตรัสเรียกทหารแต่เอวิลยกมือห้ามไว้ก่อน และเดินเข้าไปหาองค์หญิงที่อยู่ตรงหน้าช้าๆอย่างเยือกเย็น และตรัสกับองค์หญิงด้วยน้ำเสียงเย็นชวนขนลุกว่า
"เจ้าถามว่าเปิ่นกงเหนือกว่าเจ้าตรงไหนงั้นหรือ? งั้นเปิ่นกงจะตอบให้ ทรวดทรงองค์เอว ยศฐาบรรดาศักดิ์ แก้วแหวนเงินทองมากมายมหาศาลตัวเปิ่นกงอาจจะไม่มีเหมือนเจ้า แต่สิ่งหนึ่งที่เปิ่นกงมีคือหน้าตา นิสัย การมีมารยาท มีความสามารถไม่เหมือนสตรีในห้องหอ ทุกสิ่งที่เปิ่นกงพูดมาล้วนแล้วแต่เจ้าต่ำกว่าเปิ่นกงทั้งสิ้น และสิ่งสุดท้ายที่เปิ่นกงคิดว่าเหนือกว่าเจ้าและสตรีอื่นในใต้หล้ารู้หรือไม่อะไร?" เอวิลเลิกคิ้วเชิงถามองค์หญิงที่หยุดกรีดร้องไปแล้วแต่กำมือแน่น มองหน้าเอวิลแต่ไม่ปริปากพูดอะไรกลับมา เอวิลเลยพูดต่อไปว่า
"ลีลาบนเตียงเปิ่นกงย่อมดีกว่าเจ้าแน่นอนองค์หญิงน้อย" เมื่อเอวิลพูดถึงเรื่องนี้ทุกๆคนในห้องต่างนิ่งค้าง..สตรีที่อยู่ในห้องโถงของเรือนหน้าร้อนขึ้นเป็นแถบๆไม่เว้นแม้แต่ทหารยามที่เฝ้าหน้าประตูที่แอบเผือกๆเหตุการณ์ที่อยู่ข้างในห้องโถง เหตุใดว่าที่ฮองเฮาผู้นี้ถึงกล้าพูดเรื่องนี้ออกมาได้ ส่วนฮ่องเต้หนุ่มก็แอบยิ้มและคิดในใจว่า งั้นเจ้าคงต้องรีบเป็นฮองเฮาของข้าจริงๆสักทีนะเฟยเฟิ่งข้าอยากลิ้มลองรสชาติลีลาของเจ้าว่าจะดีกว่าสตรีอื่นจริงหรือไม่ 
"จะ..เจ้า กล้าพูดเรื่องไร้ยางอายเช่นนี้ขึ้นมาได้เช่นไร เจ้ายังเป็นสตรีอยู่รึเปล่า ยะ..อย่าบอกนะว่าเจ้ากับฮ่องเต้" องค์หญิงหลิงเหยายังตรัสไม่จบเอวิลขี้เกียจฟังต่อเลยตรัสกลับไปว่า
"อาาา..ไม่รู้สินะ เปิ่นกงแค่คำพูดแต่เจ้ากระทำเรื่องไร้ยางอายต่อหน้าเปิ่นกงและข้าราชบริพารเชียวนะ ใครกันแน่ที่คู่ควรกับคำตรัสนั้น? เปิ่นกงกับท่านพี่จะเป็นอย่างไรยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า ฮ่องเต้ไม่ได้จะเก็บเจ้าไว้ทำพันธุ์ฉะนั้นเจ้าจงไปซะ ไปไป๊ จิ้นจู่ส่งแขก!" ว่าแล้วจิ้นจู่และนางกำนัลคนอื่นๆก็ปฏิบัติตามคำสั่งของเอวิลอย่างรวดเร็ว โดยการลากทั้งองค์หญิงผู้ดีจอมปลอมและบ่าวตัวร้ายออกไปโดยทันที ในห้องในตอนนี้เหลือเพียงแค่องค์หญิงหนิงเซียน เฉากงกง ฮ่องเต้เทียนหลงและเอวิล 
"ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าน้อยขอตัวไปจัดเตรียมรถม้าให้องค์หญิงหลิงเหยากลับแคว้นนะพะยะคะ"
"เสด็จพี่น้องขอตัวก่อนเช่นกันเพคะ ข้าไปนะเฟยเฟิ่ง"
แต่..ตอนนี้กลับเหลือแค่เอวิลและฮ่องเต้ตัวร้ายเพียงเท่านั้น.. เหมือนทุกอย่างจะดูเหมือนตั้งใจให้เป็นเช่นนี้แต่แรกเสียจริงๆ เฉากงกงนะเชื่อ แต่หนิงเซียนหล่อนต้องการให้พี่ชายเธอจับฉันกินใช่มั้ยยย! ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบฉับพลันนั้นมือปลาหมึกของฮ่องเต้หนุ่มเริ่มปฏิบัติการ โดยการกอดเอวคอดกิ่วของเอวิลเข้าหาตัวและก้มลงไปที่หูของเอวิลช้าๆ เอวิลกำลังช็อคกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่จะดิ้นก็ดิ้นไม่หลุดเพราะอ้อมแขนแกร่งนี้แข็งแรงเกินกว่าที่นางจะสามารถหลุดออกไปได้ 
"ยะ..อย่านะ" เอวิลหลับตาปี๋พูดด้วยความกลัว ฮ่องเต้หนุ่มแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ และกระซิบข้างหูของว่าที่ฮองเฮาว่า
"ดูเหมือนว่าเจิ้นจะต้องเร่งรัดเรื่องงานแต่งของเราให้เร็วขึ้นเสียที เจิ้นอยากเห็นลีลาบนเตียงของเจ้าจนจะทนไม่ไหวแล้วเจ้าจะได้เป็นฮองเฮาของเจิ้นเต็มตัวสักที" 
ตรัสจบฮ่องเต้หนุ่มก็งับหูของเอวิลเบาๆและเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีที่ได้แกล้งนาง ส่วนเอวิลได้แต่หน้าแดงแทบลมจับอยู่ตรงนั้น และส่งฮ่องเต้หนุ่มโดยการปาของในเรือนส่งฮ่องเต้กลับวังนั่นเอง....
-------------------------------------------------------------------------------------------

นี่คือภาพตอนไรท์พิมพ์ไปเขินไป55555555
ไรท์มาต่อให้ยาวๆแล้วเน้อ 
ติชมได้นะคะ เม้นเพื่อเป้นกำลังใจหลักของไรท์<3 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #57 minrescal (@minrescal) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:54
    555หนุกคะ รอวนไปค๊าาาา กลับมาต่อนะคะ
    #57
    0
  2. วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:37
    5555   สนุกค่ะ  หลุดโลกดี....
    #55
    1
  3. #54 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:02
    สนุกๆมากๆๆ
    #54
    1
  4. #53 beenoy (@ladybeebee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 18:40
    ฟิน55555
    #53
    1
  5. #51 องค์ชาย สล็อต (@satunman21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 15:15
    รอตอนต่อไป ขอเร็วๆนาจา
    #51
    1
  6. #50 Ning7269 (@Ning7269) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:48
    รอฉากผีผ้าห่ม ไรท์จะเขินขนาดไหนนะ. 55555 
    #50
    1
  7. #49 0818321796 (@0818321796) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:48
    รอนะค้าาา
    #49
    0