หงส์เริงระบำ

ตอนที่ 15 : บทที่12 การโต้ตอบระหว่างหงส์กับเสือร้ายทั้งหลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,592
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    27 ก.ค. 60

สิ้นคำตรัสขององค์รัชทายาทต่างเมืองซึ่งหารู้ไม่ว่าคำกล่าวเช่นนั้นทำให้หงส์ที่อยู่เคียงมังกรเมืองที่มาเยี่ยมเยียนนั้นโกรธาขึ้นมา บรรยากาศในงานเลี้ยงเริ่มมาคุขึ้นเรื่อยๆโดยไม่มีสาเหตุจนคนในงานรู้สึกถึงความตายมาเยือนอยู่ในใจ แต่หาสาเหตุไม่ได้เช่นกันว่าทำไมมีความรู้สึกเช่นนี้ขึ้นมา แต่คนที่รู้ดีไปกว่าใครก็ไม่พ้นองค์หญิงหนิงเซียนและฮ่องเต้เทียนหลงซึ่งตอนนี้หัวใจเต้นตูมตามเป็นระส่ำระส่าย แต่คนที่เสียใจในคำพูดขององค์รัชทายาทที่สุดคือองค์หญิงหนิงเซียน นางแอบรักหยางหลงมาตลอด แต่เหตุใดกันเขามิคิดจะมีนางเพียงคนเดียว มิคิดถึงใจนางเลย.. 
"ท่านคิดว่ากฏเช่นนั้นมันดีแล้วหรือ? องค์รัชทายาทหยางหลง" พระสุรเสียงของว่าที่ฮองเฮาเฟยเฟิ่งหรือเอวิลในตอนนี้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเยือกเย็นและชัดถ้อยชัดคำตอนเรียกชื่อขององค์รัชทายาท แต่องค์รัชทายาทผู้เคราะห์ร้ายหารู้ตัวไม่ ว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปจึงตอบแบบไม่ยี่หระไปว่า
"ใช่ เปิ่นหวางพูดอะไรผิดไปหรือว่าที่ฮองเฮา? กฏเช่นนี้มีมานานแล้วเพื่อมิให้เกิดการกบฏของขุนนาง และ.."องค์รัชทายาทยังตรัสไม่จบเอวิลพูดแทรกขึ้นมาทันทีด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า
"และสนองความต้องการของบุรุษที่ไม่รู้จักพองั้นหรือ? หึ!" คำพูดนี้ทำเอาองค์รัชทายาท ฮ่องเต้และบุรุษ ขุนนางอื่นๆทำเอาสะดุ้งสุดตัว แต่ก็ไม่วายมีขุนนางใจกล้าคนนึงพูดขึ้นมาว่า
"ทูลว่าที่ฮองเฮา พระองค์จะตรัสเช่นนั้นก็ไม่ถูกนะพะยะค่ะ ในภายภาคหน้าพระองค์ต้องเป็นมารดาแห่งแผ่นดิน พระองค์ต้องปกครองวังหลังนางสนมน้อยใหญ่ การที่พระองค์ตรัสเช่นนี้ทรงไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือพะยะค่ะ" 
ปั้ง! 
เสียงทุบโต๊ะของว่าที่ฮองเฮาดังขึ้นอย่างแรงทำให้ทุกคนในท้องพระโรงสะดุ้งตัวขึ้นด้วยความตกใจ 
"เจ้าจะดูหมิ่นเปิ่นกงว่าเห็นแก่ตัว แต่ไม่ได้ดูพฤติกรรมที่บุรุษเช่นพวกท่านกระทำเลยงั้นสินะ? เจ้าคิดว่าเปิ่นกงควรดีใจงั้นหรือที่ต้องดูสวามีตัวเองไปเกลือกกลั้วกับสตรีอื่น? ความคิดเช่นนี้เปิ่นกงคิดว่าพวกท่านต่างหากที่เห็นแก่ตัว เมื่อสตรีไปมีชายอื่นพวกท่านก็ลงโทษหรือไม่ก็ประหารพวกนาง แต่ไม่ดูตนเองเลยว่าได้ให้ความรักที่เพียงพอแก่พวกนางหรือไม่ นับถือศักดิ์ศรีตนเองแต่ไม่นับถือศักดิ์ศรีของเพศอื่น..เช่นนี้เจ้ายังบอกเปิ่นกงได้อีกหรือว่าเปิ่นกงเห็นแก่ตัว? ตอบข้ามาสิ!" เมื่อเอวิลพูดจบท้องพระโรงก็ต่างเงียบสงบราวกับไม่มีคนหรือแมลงใดๆอยู่ในท้องพระโรงเลย ขุนนางที่พูดโต้กับนางหงส์ไปเมื่อกี้ถึงกับสะอึกกับคำพูดนางทันที องค์รัชทายาทตัวต้นเหตุถึงกับก้มหน้าหันไปมององค์หญิงหนิงเซียนอย่างรู้สึกผิด องค์หญิงหนิงเซียนซึ่งตอนนี้หันไปมององค์รัชทายาทนิ่งๆด้วยสายตาว่างเปล่า ยิ่งทำให้องค์รัชทายาทอยากตบปากตัวเองขึ้นมาทันทีด้วยความพูดไม่คิด ฮ่องเต้ที่นิ่งอยู่นานจึงตรัสขึ้นมาว่า
"ใจเย็นก่อนน้องหญิง เจิ้นรู้ว่าเจ้าไม่ชอบกฏนี้ เจิ้นอยากรู้ว่าเจ้าจะทำเช่นไรถ้าเกิดขุนนางเกิดการกบฏ จะทำเช่นไรเมื่อมีเครื่องบรรณาการเป็นสตรี?" สักพักก็มีเสียงหวานแสบแก้วหูพูดขึ้นมาเสริมฮ่องเต้ซึ่งเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก นังหน้างิ้ว!
"ใช่เพคะ ว่าที่ฮองเฮาท่านจะทำเช่นไร กฏคือกฏนะเพคะบุตรีของขุนนางทุกคนเมื่ออายุถึงกำหนดต้องทำการคัดเลือกเป็นนางใน ท่านไม่สามารถแก้ได้หรอกนะเพคะ" เอวิลได้ยินดังนั้นก็เหยียดยิ้มนางมารทันที และตรัสโต้ไปว่า
"ทูลผ่าบาทหม่อมฉันจะทำเช่นไรนะหรือ? เป็นคำถามที่หม่อมฉันไม่นึกว่าท่านพี่จะถามหม่อมฉันเลย การที่ขุนนางจะกบฏได้นั้นหม่อมฉันคิดว่าการปกครองของฮ่องเต้องค์นั้นสำคัญมากกว่าเรื่องของกฏเช่นนั้นด้วยซ้ำ ถ้าเป็นฮ่องเต้ที่มีความแข็งแกร่งและดีมากพอ ขุนนางก็จะเคารพนับถือหรือถ้าการที่กฏนี้จะเป็นต้นเหตุให้เกิดการกบฏละก็..แสดงว่าขุนนางพวกนั้นหวังเพียงประโยชน์จากบุตรีของตนและต่อท่านพี่ ส่วนหม่อมฉันจะทำเช่นไรเมื่อเครื่องบรรณาการเป็นสตรี? ถ้าท่านพี่จะไม่รับซะอย่าง ก็ไม่มีใครห้ามท่านพี่ได้เหมือนกัน..แล้วก็นะหงซูลี่ กฏมนุษย์เป็นผู้สร้าง มนุษย์ก็ทำลายมันได้เช่นกันซูลี่" เอวิลกล่าวตอกหน้าฮ่องเต้หนุ่มและซูลี่อย่างไม่เกรงกลัว ทำให้คนในท้องพระโรงพากันลุ้นว่า นางจะโดนลดตำแหน่งหรือโดนลงอาญาหรือไม่ จิ้นจู่และบรรดานางกำนัลใหม่ของเอวิลพากันลุ้นด้วยเช่นกัน ไม่นึกว่านายหญิงของตนจะกล้าลูบคมมังกรต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้ แต่กลับกัน..
"ดี! เจ้าตรัสได้ดีน้องหญิง พวกเจ้าได้ยินกันแล้วใช่หรือไม่ กฏนั้นเจิ้นจะไม่ใช้มัน" ฮ่องเต้หนุ่มพูดอย่างอารมณ์ดีส่วนซูลี่ที่หวังว่าจะได้เป็นนางสนมของฝ่าบาทก็พลันเสียหน้าไปหลายส่วนสร้างความคับแค้นใจให้แก่นางเป็นอย่างมาก ขณะที่ซูลี่กำลังเดินกลับเข้าไปที่เดิม เอวิลจึงกล่าวต่อว่า
"แล้วก็อีกอย่างนึงนะเพคะ ถ้าท่านพี่วันใดวันนึงถ้าท่านมี หม่อมฉันขอเตือนไว้เลยนะเพคะ พระองค์จะไม่มีวันสงบสุขและไม่ได้เห็นหน้าหม่อมฉันอีก ส่วนเปิ่นกงอยากจะพูดอะไรสักเล็กน้อยสำหรับสตรีที่คิดจะเป็นอนุของคนอื่น เปิ่นกงคิดว่าสตรีพวกนั้นไม่มีการรักศักดิ์ศรีความเป็นสตรีเพศแต่อย่างใด กลับดูถูกตัวเองให้ไปเป็นน้อยของผู้อื่น แย่งชิงความรักของผู้อื่น สตรีพวกนั้นจะพบกับความสุขที่แท้จริงมิได้และจมอยู่กับความต่ำตมไม่สิ้นสุดของตัวเอง"
สตรีภายในท้องพระโรงบ้างก็สะดุ้งแทบจะกระอัก บ้างก็ชื่นชมว่าที่ฮองเฮาอยู่ในใจ นางคือแสงสว่างของสตรีเพศอย่างแท้จริง! องค์หญิงหนิงเซียนและบรรดานางกำนัลของเอวิลแทบจะลุกขึ้นปรบมือให้แก่เอวิลรัวๆ สีหน้าของซูลี่ตอนนี้ดำคล้ำด้วยความโกรธจัดที่ถูกด่าทางอ้อม นังเฟยเฟิ่งแกต้องตาย! 
ทางด้านฮ่องเต้หนุ่มเมื่อถูกว่าที่ฮองเฮาขู่ไปก็ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะเขาเองก็พอจะเดานิสัยนางได้ว่ายาโถวคนนี้พูดจริงทำจริง เมื่อคิดว่ถ้าสักวันนางหายไปก็ปวดหนึบในใจขึ้นมาอย่างเสียมิได้ และเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องไม่มีวันสงบสุขซึ่งนึกไปถึงวันที่ทหารยามของเขาถูกนางทำร้ายไปก็... เขายอมนางดีกว่าให้นางไป...ข้าไม่ได้กลัวนางนะ ข้าแค่ไม่อยากมีปัญหา!
-----------------------------------------------------------------------------------------

#สีหน้าเอวิลตอนขู่รพะสวามี
ไรท์มาแย้วววว ติชมกันเยอะๆน้าาา ชอบก็กดFav.เยยยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #52 beenoy (@ladybeebee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 18:34
    เกลียมัว555
    #52
    0
  2. #42 Melovemind (@Melovemind) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 22:54
    ไม่ได้กลัวจริงเหรอ55+
    #42
    1
  3. #41 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    เป็นไงละๆๆ หึหึหึหึ
    #41
    1
  4. #40 Tababuya (@Tababuya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 15:14
    ว่าที่ฮองเฮาเฉียบคมมากเพคะ อึ้งทั้งแคว้นทีเดียว
    #40
    0
  5. #38 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 14:20
    5555ขู่ได้แซบมากนังซู่ลี่ยังจะดื้อดึงอีกนะ
    #38
    1
  6. #37 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 11:59
    5555 ชอบๆ มีขู่ๆ
    #37
    0