หงส์เริงระบำ

ตอนที่ 12 : บทที่10 เลือกนางกำนัล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

เมื่องานแข่นขันการร่ายรำจบลง ทุกคนต่างฝ่ายต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง เอวิลเองก็กลับไปเรือนหลันฮวาดังเดิม แต่ที่แปลกคือ..
"นี่ๆพวกเจ้าทำอะไรให้ไวๆหน่อยสิ พวกเราต้องย้ายว่าที่ฮองเฮาไปตำหนักอวี้หลิงก่อนยามอู่*" มีเสียงของเฉากงกงดังโหวกเหวกมาจากในที่พำหนักของเอวิลในขณะที่เธอเดินสวนกับทหารที่ขะมักเขม้นขนย้ายสัมภาระของเธอออกจากในเรือนสร้างความแปลกใจและตกใจให้กับเอวิลไม่มากก็น้อย ทำไมต้องย้ายที่พักด้วย ไม่ใช่ว่าจะให้ไปพักกับตาฮ่องเต้เฒ่านั่นหรอกหรือ!?! เมื่อเอวิลและจิ้นจู่เดินไปถึงตัวต้นเสียงเอวิลรีบกระชากเฉากงกงเพื่อมาคุยให้รู้เรื่อง เฉากงกงและจิ้นจู่รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก นี่พระนางเกิดคลุ้มคลั่งอันใดขึ้นมาอีก!
"นี่เฉากงกง เหตุใดข้าต้องย้ายเรือนด้วยตอบเปิ่นกงสิ? องค์หญิงหนิงเซียนจะยอมหรือที่ให้เปิ่นกงไปพักตำหนักเดียวกับฮ่องเต้ แบบนี้ไม่เท่ากับว่าเจ้าพาข้าเข้ากรงมังกรใหญ่เลยงั้นหรือ!"
เฉากงกงและจิ้นจู่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกมึนงงเป็นอย่างมาก พระนางเอาความคิดนี้มาจากที่ใดกัน? สงสัยพระนางคงจะตื่นเต้นที่จะได้เป็นฮองเฮาคู่กับองค์เหนือหัวของเขาเป็นแน่!
เมื่อคืดได้ดังนั้น เฉากงกงกำลังจะตอบกับพระนางแต่ช้ากว่าจิ้นจู่ที่ยิ้มหน้าตาระรื่นอยู่ข้างๆเขา
"อย่าห่วงไปเลยเจ้าค่ะนายหญิง เมื่อถึงเวลานายหญิงก็จะได้อยู่กับองค์ฮ่องเต้สมใจท่านแล้ว เพียงแต่ว่าการทีี่ไปอยู่พระตำหนักของฮ่องเต้ตอนนี้ยังมิเหมาะสมและยังไม่ถึงเวลาท่านต้องแยกตำหนักกับฮ่องเต้ก่อน เมื่อถึงพิธีแต่งตั้งฮองเฮานายหญิงถึงจะไปอยู่กับองค์ฮ่องเต้เริ่มต้นด้วยเรือนหอเลยนะเจ้าค่ะ!" จิ้นจู่พูดพลางมากอดแขนเอวิล เหมือนจะปลอบว่า อย่าเพิ่งรีบร้อนไป แต่อีกเวลาอันใกล้เธอก็ต้องไปอยู่ตำหนักเดียวกับฮ่องเต้...เธอรีบซะที่ไหนกับล่ะ! ยิ่งช้ายิ่งดี ฮ่องเต้เฒ่าจับฉันกินจริงๆแน่เมื่อถึงเรือนหอเมื่อไหร่ ฉันเวอร์จิ้นอยู่นะย่ะ! เอวิลยืนคิดพลางมองจิ้นจู่และเฉากงกงที่ทำตาระยิบระยับ ราวกับอยากได้ของมังกรใหญ่นั่นซะเอง เอวิลแทบจะกุมขมับกันเลยทีเดียวพวกนี้คิดได้ยังไงกันว่าเธอรีบ.. เธอจึงตอบจิ้นจู่อย่างอ่อนใจไปว่า
"อ่า...ลืมเรื่องที่เปิ่นกงถามไปแล้วกัน พาข้าไปตำหนักใหม่ของเปิ่นกงทีจิ้นจู่"เมื่อจิ้นจู่ได้ยินดังนั้นก็ตบปากรับคำอย่างร่าเริง รีบเดินนำเอวิลไปตำหนักใหม่ของพระนางโดยไว เฉากงกงที่เห็นว่าพระนางไปแล้วก็ปาดเหงื่ออย่างทุลักทุเล ความตื่นเต้นของคนนี่ช่างน่ากลัวเสียจริงๆ ทำเขาตกใจแทบวอดวาย..นึกว่าหัวจะหลุดจากบ่าเสียแล้ว ชีวิตข้าช่างน่าเศร้าจริงๆยิ่งกว่าให้เฉากงกงเช่นเขาไปคุ้ยเศษขยะกินข้างนอกเสียอีก..
เมื่อเอวิลมาถึงตำหนักอวี้หลิง..พระตำหนักนี้ประดับไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์จัดว่าถ้าคิดว่าตัวเองเป็นองค์หญิงเดินอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้อย่างไรอย่างนั้นเลย แต่..กลับกัน! ตอนนี้นางเป็นยิ่งกว่าคำว่าองค์หญิงเสียอีก นางคือว่าที่ฮองเฮา หรือเรียกอีกอย่างก็คือว่าที่ราชินีนั่นเอง ดีเลิศไปอีก! ข้างในเรือนตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูหรูหราในขนาดเดียวกัน สิ่งของเครื่องใช้เหมือนกับเป็นของชั้นดี ปราณีต งานดี งานเลิศ! ห้องอาบน้ำช่างสวยหรูยิ่งนัก อ่างอาบน้ำกว้างแทบจะกลายเป็นสระน้ำขนาดย่อมโดยง่าย ชีวิตนังเอวิลตกกระไดพลอยโจนซะจริงๆ จู่ๆกลายมาเป็นฮองเฮา อุ้วๆๆๆ เอวิลคิดในใจพลางมองไปที่ห้องอาบน้ำและทำหน้าแปลกประหลาดจนจิ้นจู่อดสงสัยไม่ได้ว่าพระนางคิดอะไรอยู่ หรือว่านางคงจะคิดถึงตอนฮ่องเต้อาบน้ำถูหลังให้กันรึเปล่านะ? แค่คิดจิ้นจู่รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาทันที นายหญิงช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ได้มังกรใหญ่ไปเป็นสามีเชียวนะ! 
"จิ้นจู่เจ้าไม่สบายหรือ เหตุใดหน้าเจ้าแดงขนาดนั้น?"เฉากงกงที่เดินเข้ามาในตำหนักตอนไหนไม่รู้กล่าวทักจิ้นจู่ ทำให้เอวิลและจิ้นจู่สะดุ้งด้วยความตกใจ 
"เจ้ามาตอนไหนกัน?"เอวิลถามเฉากงกงอย่างหัวเสียเล็กน้อยที่จู่ๆมาไม่ให้สุ้มให้เสียง
"ทูลพระนาง กระหม่อมมาตอนที่พระนางตรัสถามข้าน้อยได้ไม่นานพะยะค่ะ จะมาบอกพระนางว่าของสัมภาระของพระนางกระหม่อมได้นำมาไว้ที่เรียบร้อยแล้ว และกระหม่อมจะมาทูลถามพระนางด้วยว่า พระนางต้องการนางกำนัลเพิ่มหรือไม่พะยะค่ะ" เมื่อเอวิลได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกว่าเฉากงกงผู้นี้จงใจจะกวนทีนนางด้วยสินะ ประโยคแรกนั่นนะ! แต่นางไม่อยากรังแกตุ้ดเท่าไหร่ เลยตอบไปว่า
"เปิ่นกงอยากเลือกนางกำนัลเอง กงกงช่วยนำนางกำนัลมาให้เปิ่นกงเลือกได้หรือไม่?"เมื่อเฉากงกงได้ยินดังนั้นก็รับคำ และไปพานางกำนัลมาให้เอวิลเลือกทั้งหมดสิบคน ทุกคนต่างดูนอบน้อมเป็นอย่างดี แต่ที่เอวิลต้องการคือคนที่ซื่อสัตย์ต่อเธอ เชื่อใจได้ ไว้ใจได้ ไม่คิดจะหักหลังนาง เอวิลให้จิ้นจู่แจกกระดาษและพูดว่า
"เปิ่นกงจะเลือกมาเพียงสามคนเท่านั้น เปิ่นกงไม่ชอบคนเยอะแยะมันวุ่นวาย เปิ่นกงต้องการรู้ว่าถ้าวันใดวันนึงพวกเจ้าหักหลังเปิ่นกง พวกเจ้าจะทำโทษตัวเองเช่นไรเขียนลงกระดาษที่เปิ่นกงแจกให้พวกเจ้าและเขียนชื่อพวกเจ้าลงกระดาษใบนั้นด้วย"
เมื่อทุกคนเขียนเสร็จ ก็ส่งกระดาษคืนให้จิ้นจู่และจิ้นจู่ก็นำมาให้เอวิล เฉากงกงมองไปที่เอวิลที่กำลังนั่งอ่านสิ่งที่นางกำนัลเขียน แต่อดชื่นชมพระนางอยู่ในใจไม่ได้ที่ใช้วิธีที่ชาญฉลาดเยี่ยงนี้ 
"หลี่หลิว มี่ฮวา ฮุ่ยหลิง คนที่เปิ่นกงเรียกชื่อให้ก้าวออกมาข้างหน้า สิ่งที่พวกเจ้าเขียนมาทั้งหมดคือความจริงใช่หรือไม่?" เอวิลมองไปยังนางกำนัลทั้งห้าด้วยแววตาที่น่าเกรงขามและนิ่งดุจดั่งฤดูเหมันต์
"ทูลว่าที่ฮองเฮา จริงทุกประการเพค่ะ" นางกำนัลทั้งห้าตอบอย่างแข็งขัน
"หลี่หลิว เจ้าเขียนว่า ถ้าหากเจ้าหักหลังเปิ่นกง เจ้าจะแก้ใขสิ่งที่เจ้าทำผิดต่อเปิ่นกงไปทั้งหมด เหตุใดเจ้าไม่คิดว่าความตายจะสามารถพิสูจน์ได้ดีกว่าการที่เจ้าอยู่แก้ไขสิ่งที่ตนทำผิดงั้นหรือ?"เอวิลถามพลางมองหน้าไปที่ผู้หญิงหน้าหวานคนนึง ที่ดูจากภายนอกแล้วเหมือนจะอ่อนโยน แต่ภายใน..จากประสบการณ์ความจังไรของเอวิล เอวิลคิดว่านางกำนัลคนนี้ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งเอาเรื่องเป็นแน่ น่าสนใจยิ่งนัก!
"ทูลว่าที่ฮองเฮา หม่อมฉันคิดว่าเมื่อตายไป ข้าน้อยก็แค่ตายแต่มิอาจกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดไปแล้วเพค่ะ เมื่อตายก็เป็นเพียงแค่วิญญาณมิสามารถทำอะไรให้มันดีขึ้นได้ หม่อมฉันเลยคิดว่าความตายมิใช่คำตอบเพค่ะ"คำตอบเป็นที่ฮือฮาแก่นางกำนัลที่อยู่ข้างหลังเป็นอย่างมากบ้างก็ชื่นชม บ้างก็ค่อนขอด บ้างก็ไม่เห็นด้วย เอวิลยิ้มบางๆ และพูดขึ้นว่า
"นี่คือเหตุผลที่เปิ่นกงเลือกพวกเจ้ามาอยู่เคียงข้างเปิ่นกง เปิ่นกงเองก็คิดว่าความตายมิใช่สิ่งที่แก้ปัญหาได้ดี การที่มีชีวิตอยู่และแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นย่อมดีกว่าการที่พวกเจ้าตายชดใช้ความผิดที่ก่อ เปิ่นกงไม่ใช่มัจจุราชที่จะพรากวิญญาณไปจากพวกเจ้า พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องถวายวิญญาณแด่เปิ่นกง แต่ถ้าเกินเยียวยาจริงๆเปิ่นกงจะเป็นผู้ปลิดชีวิตพวกเจ้าเอง เข้าใจใช่หรือไม่?" เอวิลพูดพลางกวาดตามองไปที่นางกำนัลข้างหลังที่พากันแต่ก้มหน้าและตอบพร้อมกันว่า "เข้าใจเพค่ะ" เอวิลได้ฟังดังนั้นก็พยักหน้าและให้เฉากงกงพานางกำนัลคนที่เหลือออกไป ตอนนี้ในใจเฉากงกง จิ้นจู่ และนางกำนัลที่มาใหม่ต่างเทิดทูนในความคิดของว่าที่ฮองเฮาองค์นี้ ประชาชนต้องรักพระนางมากเป็นแน่ รูปโฉมช่างงดงามยิ่งกว่าเทพยดา การร่ายรำงดงามและแข็งแกร่ง ความคิดช่างแตกต่างกว่าคนทั่วไป พวกข้าโชคดีเสียจริงที่ได้มาพบพระนาง!
"ฮ่องเต้เสด็จจจจ" เสียงเฉากงกงคนเดิมคนเก่าคนแก่ประกาศขึ้นเสียงดัง ทำให้จิ้นจู่และนางกำนัลใหม่ทั้งสามต้องนั่งทำความเคารพองค์เหนือหัว แต่เธอนะหรือ? ไม่อะ ไม่ทำ!
------------------------------------------------------------------------------------------

หน้าของเอวิลเมื่อเจอฮ่องเต้ที่รัก...

*ยามอู่ คือเวลา 11.00-12.59น.

ไรท์มาแล้ววว ขอโต้ดดที่หายไปนานแสนนาน ไรท์ไม่ค่อยได้จับคอมเลยทั้งไม่ว่างและหมดไฟ5555 นึกไม่ออกกว่าจะนึกออกน๊านนาน แต่สัญญาจะแต่งให้จบน้า ไรท์แต่งสด55555 อาจจะมากระปริบกระปรอยไรงี้แต่มาแน่จ้าาา 
ติชมได้น้าาแต่อย่าแรงมาก ไรท์เขินอาย555


ปล.ส่วนตัวละครใหม่นี่เดี๋ยวแปะรูปไว้ให้ดูอีกบทนึงน้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #39 Tababuya (@Tababuya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 15:03
    ชอบความโก๊ะของนางมาก 5555 สงสารฮ่องเต้ 
    #39
    1
  2. #34 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 17:07
    ดูนางทำหน้าเข้า แบบ... มาทำไม?
    #34
    0
  3. #32 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:20
    เอลทำหน้าหน้าได้ๆๆๆๆๆ555555
    #32
    0