Sf/Os [BTS x YOU] MOON

ตอนที่ 6 : The moon shines (Namjoon x you)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    10 ต.ค. 63

The moon shines (Namjoon x you)

 

 


 

เรื่องนี้คอมเมดี้น่ารักอีกแล้วค่ะ ตอนนี้คือคิดอะไรได้ก็แต่งเลยค่ะด้นสดเมื่อกี้เลยยย


 

เพื่ออรรถรสควรฟังเพลงประกอบ

 

 

 

ตี๊ด~ เสียงกดออดรถเมล์ดังขึ้น คนตัวเล็กเดินลงจากรถเมล์มาพร้อมกับเพื่อนสาวมาลงที่ไหว้สักการะขอพรความรักคุณในวัยยี่สิบสองปีเดินเข้ามาซื้อดอกไม้ธูปเทียนเตรียมไหว้ “มึงจะขออะไรว้ะ (ชื่อคุณ)” คุณเพียงยิ้มมีเลศนัยให้เพื่อนสาวเท่านั้น จากนั้นจึงเริ่มขอพรในใจ...อยากตื่นมาแล้วพบว่าได้เป็นภรรยาคุณคิมนัมจุนวงบังทันจังเลยค่ะขอให้เขารักแล้วก็ติดฉันมากๆด้วย...คุณขอไปทั้งที่ไม่ได้หวังอะไรหรอกก็ขอไปงั้นแหละ หลังจากไหว้เสร็จจึงเลือกที่จะข้ามฝั่งไปเดินห้างต่อ “กูว่านะสิ่งที่มึงขอมันต้องทำให้พระเจ้าหนักใจแน่เลย” เพื่อนสาวกล่าว “ใครจะไปรู้พระเจ้าอาจจะรักกูก็ได้” ระหว่างที่คุณกำลังเดินขึ้นสะพานลอยนั้น “โจร!! โจรค่ะมันมีปืน” เสียงตะโกนเอะอะโวยวายดังขึ้นเสียงฝีเท้าวิ่งตรงมาชายในชุดสีดำสวมหมวกกันน็อคแขนอุ้มกระเป๋าใบหนึ่งวิ่งตรงมาทางคุณ

ปัก! ตุ้บ! ชายคนนั้นวิ่งมาชนคุณจนคนตัวเล็กกลิ้งตกบันได “(ชื่อคุณ)!! (ชื่อคุณ)!!” ...เปลือกตาแสนหนักอึ้งกำลังจะหลับลงแสงรอบข้างค่อยๆมืดมนลงช้าๆ ...อ่า...เจ็บหัว...ยังไม่มีผัวเลยนะจะตายแล้วหรอจิตสุดท้ายก็คงนึกถึงเนื้อคู่ก่อนเปลือกตาจะปิดลงสนิท

.


 

.


 

.


 

.

“คร่อก คร่อก” เสียงบางอย่างกำลังดังอยู่ข้างหูคุณราวกับเป็นเสียงนาฬิกาปลุกมือน้อยวางลงบนใบหน้าของผู้ชายด้านข้างทั้งที่ยังไม่ได้ลืมตาก่อนจะผลักออกไป “เสียงดัง...เดี๋ยวนะ!” คุณเด้งตัวลุกจากเตียงนอนทันใด “ไม่ใช่โรงบาลห้องมืด เปิดแอร์แถมมีเสียงกรนที่โคตรจะดังอีก” คุณเริ่มคว้าหาโคมไฟแถวหัวเตียง มือเล็กดึงเชือกเปิดไฟก่อนเหลียวไปมองคนบนเตียงที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนภาพที่ปรากฏแก่ตาของคุณคือผู้ชายคนหนึ่งในสภาพเปลือยท่อนแต่ไม่ทราบว่าท่อนล่างเปลือยรึเปล่า...แต่ที่มากกว่านั้นคือ “คุณนัมจุน?!” คุณเผลอพูดเสียงดังออกมา “อื้อ..(ชื่อคุณ)มีอะไรรึเปล่า” เสียงงัวเงียในยามเช้าโคตรจะเซ็กซี่เขาใช้มือข้างหนึ่งขึ้นมาเสยผมก่อนจะลืมตามองคุณที่กำลังอ้าปากค้าง...กล้ามซิกแพค...คุณกลืนน้ำลายเบาๆ “หื้ม พี่ถามว่ามีอะไรแต่เช้าคะ?” คะ ขาด้วย...แต่รู้สึกหนาวๆแหะคุณนำมือมาวางทาบอกกะว่าจะแก้หนาวแต่ผิวสัมผัสมันดันแปลกไปเหมือนไม่ใส่เสื้อเลยแหะ “ทำอะไรคะ?” คนตัวเล็กก้มดูสภาพตัวที่ตอนนี้เปลือยท่อนบนอยู่เช่นกันมุดเข้าผ้าห่มแทบไม่ทันเลยทีเดียว คุณตัดสินจะเปิดผ้าห่มดูว่าเปลือยท่อนล่างด้วยรึเปล่าแต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของนัมจุนสะอย่างนั้นด้วยความมืดของห้องที่มีเพียงไฟจากโคมไฟเท่านั้นจึงไม่สังเกตเห็นความแดงของหน้าคุณตอนนี้หัวใจเต้นแรงมากเลยทีเดียวเนื้อสัมผัสผิวกับผิวโดยไม่มีเสื้อผ้ากั้นยิ่งสร้างความเขินที่รุนแรงกับคุณเป็นอย่างมาก “ยังไม่ตอบพี่เลยนะคะว่ามีอะไร” เขาพูดเพียงเท่านั้น คางของคุณถูกเชิดคุณด้วยมือของนัมจุนความสว่างที่กระทบใบหน้าหล่อนั้นทำให้คุณยิ่งแน่ใจว่าเขาแน่ๆ สายตาที่กำลังมองมาที่ปากคุณนั้นราวกับสัตว์ที่กำลังจะตะครุบเหยื่อยังไงอย่างงั้น ริมฝีปากอวบประทับลงบนริมฝีปากของคุณเบาๆ “morning kiss ครับ” ใบหน้าคนตัวร้อนผ่าวขึ้นทันทีทั้งตกใจทั้งเขิน “มะ...เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นหรอคะ?” นัมจุนขมวดคิ้วให้กับคำถามของคุณ“เมื่อคืนก็วันครบรอบแต่งงานไงคะตัวเล็กหนูอยากถามพี่เฉยๆใช่ไหมล่ะคะ” คุณเพียงเงียบตอบเท่านั้น...นะ...นี่พรเป็นจริงหรอเนี่ยยยอยากจะกรีดร้องแต่ทำได้เพียงนิ่งๆ มืออุ่นวางลงบนหน้าท้องของคุณทำเอาคุณสะดุ้งไม่น้อย “ตกใจอะไรคะ ปกติพี่ก็ทำบ่อยจะตายไปยังสะดุ้งอีกหรอ?” อร้าย....คำตอบบ้าอะไรเนี่ย..อยากจะดิ้นตรงแต่ก็ทำได้แค่เก็บอาการเก็บอาการเท่านั้นที่ทำได้ มือหนาลูบไปบนหน้าท้องของคุณที่เริ่มอ้วนอย่างอ่อนโยน “พะ..พี่นัมจุนลูบทำไมคะ?” เขาเบะปากเล็กน้อยสายตามองลงไปยังใต้ผ้าห่ม “ก็..เมื่อไหร่หนูจะมีเจ้าตัวเล็กกันนะพี่รอมานานแล้วนะคะ” “ก็ค่อยๆ...เอ่อ..ท...ทำไปไงคะ เดี๋ยวน้องคงจะมาเอง” คุณไม่อยากพูดแบบนี้สักเท่าไหร่แต่ก็พูดออกไปแล้วแหละ “อื้มมจริงด้วยงั้นเรามาทำกันอีกสักรอบนะคะ” ว่าจบเขาเปลี่ยนมาคร่อมคุณทันที “ห้ะ...” ยังไม่ทันเตรียมใจก็โดนรุกซะแล้วใบหน้าหล่อโน้มลงมามอบจูบแสนอ่อนโยนให้กับคุณ..ก็ต้องยอมแล้วแหละ ก็เป็นเมียเขาไม่ใช่หรอว่ะ


 


 

หลังจากจบกิจกรรมคุณก็ตัดสินใจลุกขึ้นมาทำอาหารแทนการนอนอยู่ข้างเขาเพื่อเลี่ยงเกิดอาการเขิน มือน้อยหยิบเนื้อไก่ออกจากช่องแช่เนื้อ  ฟุดฟิด  เสียงคุณสูดกลิ่นไก่ที่เพิ่งหยิบออกจากตู้เย็น “จะเน่าแล้วหรอ...เหม็นแปลกๆ” ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังคงหั่นต่อไป ภาพที่ปกติจะเห็นแค่ภาพเดียวเริ่มซ้อนเป็นสองภาพทุกอย่างรอบข้างเริ่มมัวคุณหยุดมือจากการหั่นไก่มานั่งที่โซฟาแทนเพื่อปรับโฟกัสของม่านตา “เป็นอะไรครับตัวเล็ก” เสียงทุ้มเอ่ยมาจากทางด้านหลังของคุณ“มึนๆค่ะ ไก่มันไม่ค่อยดีแล้วนะคะมันมีกลิ่น” คุณพูดแม้ว่าจะกำลังหลับตาอยู่ คนตัวสูงจึงเดินไปดูไก่ที่คุณหั่นทิ้งไว้ “ไม่เห็นมีกลิ่นเลยนี่คะ พี่ว่ายังไม่เสียนะกินอะไรหน่อยไหมคะหนูดูเหนื่อยๆนะคะ” เขาเดินมานั่งลงข้างคุณพร้อมกับเค้กกล้วยหอมจากตู้เย็นยื่นมาตรงหน้าคุณ “เหม็น..อุบ..” อยู่ดีๆก็คลื่นไส้ขึ้นมาดื้อๆทำเอาคุณวิ่งเข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน นัมจุนก็วิ่งตามมาด้วย “อ้วก...” จังหวะที่เขาเห็นคุณอาเจียนนั้นด้วยความที่สามีหวงภรรยาจึงรีบเข้ามาพยุงคุณขึ้น “ไหวไหมคะ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนชุดให้นะคะไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ” ว่าจบคนตัวสูงก็รีบอุ้มคุณขึ้นทันทีสภาพคุณที่ไร้เรี่ยวแรงขนาดนั้นจะไปห้ามเขาได้ไงล่ะ

ไม่นานนักก็มาถึงโรงพยาบาลจนได้..ตอนนี้พี่นัมจุนเขาเหมือนเป็นบ้าเลยค่ะ เดินไปเดินมารอคุณหมออยู่ข้างเตียงฉันอยู่ได้..โคตรน่ารัก..หน้าเขาเหมือนจะร้องไห้เลยแหะ แต่ฉันหิวตอนนี้ฉันหิวแต่ก็คลื่นไส้...แม่งโคตรมึนหัวเลย แพทย์คนสวยเดินตรงมายังเตียงของคุณโดยมีคนอธิบายคือสามีของคุณ เขายิ้มตรงมาที่ฉันที่นอนอยู่บนเตียง “เดี๋ยวหมอจะให้คนไข้นั่งวิลล์แชร์ตามหมอมานะคะคุณสามีไม่ต้องห่วงค่ะ” ใช่ค่ะแล้วฉันก็ต้องลงไปนั่งบนวิลล์แชร์ นั่งมาจนถึงแผนก.. คุณเบิกตากว้างกับชื่อแผนกเอามากๆ ‘แผนกสูตินรีเวช’ คนตัวเล็กถึงกับต้องหันไปมองสามีที่กำลังเข็นรถของคุณที่เขาไม่ได้สังเกตชื่อแผนกเลยหน้าก็ยังคงเครียดเช่นเคย “คนไข้ต้องปัสสาวะใส่ภาชนะที่เตรียมให้นะคะ” คุณรับฟังทุกอย่างที่คุณพยาบาลกล่าวและทำตามทุกขั้นตอนจนเสร็จสิ้นเหลือเพียงผลการตรวจ “หนูเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำมาหรอคะ?” พี่นัมจุน...พี่ไม่สังเกตอะไรบ้างเลยหรอคะเนี่ยยย “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ” ไม่นานนักชื่อของคุณถูกเรียกเข้าไปพบแพทย์ในห้อง “หมอต้องขอแสดงความยินดีกับคุณนัม..เอ่อคุณสามีด้วยนะคะ” นัมจุนขมวดคิ้วให้กับคำพูดของแพทย์“แสดงความยินดี? เรื่องอะไรหรอครับ” “คุณนัมจุนกำลังจะได้เป็นคุณพ่อนะคะ” รีแอคชั่นเขาตอนนี้ฉันอยากขำเอามากๆเลยแต่มันก็น่ารักด้วยนี่สิ “(ชื่อคุณ)ในที่สุดหนูก็...” เขาถูกคุณขัดขึ้นก่อน “ค่อยไปตะโกนที่บ้านค่ะพี่นัมจุน” เขาพยักหน้ารับรู้ หลังจากนั้นคุณหมอก็แนะนำวิธีการดูแลครรภ์นู่นนี่นั่นแถมฉันยังท้องได้สองเดือนล่ะด้วยไม่น่าล่ะ...ทำไมถึงท้องป่องทั้งที่ฉันควรหุ่นดี!  “คุณหมอคะ” “คะ?” “คือปกติท้องสองเดือนแรกจะยังไม่ป่องให้เห็น...ยกเว้นกรณีแฝด..ฝะ...แฝด?” “เรื่องนี้ต้องอัลตราซาวด์นะคะคนไข้” ใช่ค่ะ คุณนัมจุนสามีสุดน่ารักของฉันเขาอัลตราซาวด์เลยค่ะคุณในชุดโรงพยาบาลนอนอยู่ลนเตียงรอคุณหมอเตรียมเครื่องมือ... เจลเย็นๆถูกชะโลมลงบนหน้าท้องป่องๆของคุณอย่างเบามือก่อนเครื่องมือตรวจจะมาสัมผัสบนหน้าท้อง ภาพที่ปรากฏบนจอคือภาพถุงน้ำคร่ำสามถุงแลก้อนที่ไม่กลมอีกสามก้อน “คุณแม่คุณพ่อเห็นไหมคะ นั่นคนที่หนึ่งนั่นคนที่สองส่วนนั่นคนที่สาม” ฉันอยากจะร้องกรี๊ดตื่นได้สามีไม่พอท้องลูกแฝดสามอีก...แต่มันก็ดีใจอะมันน่ารักอะคุณที่น้ำตาคลอเบ้าเหลียวไปมองสามีที่กำลังกำมือคุณอยู่นั้น..ร้องไห้? คนตัวสูงกำลังเช็ดน้ำตาสะอึกสะอื้นใหญ่เลย “เป็นธรรมดาค่ะ คุณพ่อที่รักคุณแม่อยากมีลูกมากๆก็จะร้องเป็นธรรมดาค่ะ แฝดสามเลยนะคะเนี่ยคุณแม่” คุณพยักหน้าเบาๆ

รถคันหรูเคลื่อนมาจอดหน้าบ้านของคุณแม่พี่นัมจุน เขาลงทุนซื้อวิลล์แชรร์มาให้นั่งเลยนะ “สวัสดีค่ะคะ...คุณแม่คุณพ่อ” “มาทำอะไรกันแต่เช้าเนี่ยลูก” นัมจุนประคองคุณนั่งลงบนโซฟาข้างเขา “ผมให้แม่พ่อทาย” “ทายอะไรของพี่” น้องสาวตัวแสบเดินออกมาจากห้องนอนของเธอ “ลุงนัมจุนนน” หลานสาวจึงวิ่งออกต้อนรับคนตัวสูงด้วย แต่เหมือนเจ้าตัวเล็กจะสังเกตอะไรได้เด็กสาววิ่งตรงมาที่คุณก่อนจะหยุดมองมาที่หน้าท้องของคุณ มือน่ารักวางลงบนท้องของคุณ “แข็งจังเลยค่ะน้า(ชื่อคุณ)” คุณแม่คุณนัมจุนตกใจกับคำพูดของหลานตัวเอง “อย่าบอกแม่นะว่า...” “อย่างที่แม่คิดเลยครับ แฝดสามด้วยนะครับ”เขายิ้มจนแก้มแทบแตกมือหนายื่นภาพอัลตราซาวด์ให้คุณแม่ของตน “...พี่นัมจุนทำกับเขาเป็นด้วยหรอ” น้องสาวตัวแสบพูดก่อนจะนั่งลงข้างพี่ชายตัวเอง “นั่นปากหรอ” คุณส่งยิ้มให้กับเด็กสาวที่มองมาที่ท้องคุณไม่ละสายตาสักที “ในนี้มีน้องอยู่นะ” คุณพูดออกไป “แล้ว...แล้วน้องเข้าไปอยู่ได้ยังไง?” คำถามอะไรเนี่ยทำเอาหน้าแดงกันทั้งบ้านเลยทีเดียว “เดี๋ยวโตกว่านี้หนูก็จะรู้เองนะคะ ตอนนี้น้ายังบอกไม่ได้หรอก..”

.


 

.


 

.


 

.


 

The moon shines

พระจันทร์ส่องแสง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 MY Name PK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 20:43
    โอ้ยยยเขิน-////-
    #3
    0