ตอนที่ 13 : นับ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 572 ครั้ง
    22 พ.ค. 62

12


“อลิซปรบมือตามครูนะคะ” ครูดนตรีในแจ๊คเก็ตสูทดำและกระโปรงทรงสอบสีเดียวกันบอกแล้วตั้งมือขึ้นสองข้าง อลิสาในชุดกระโปรงลายดอกไม้นั่งบนเก้าอี้ไม่มีพนักตัวเดียวกับครูสาวก็ตั้งมือตาม


“ค่า”


“หนึ่ง สอง สาม สี่” นับรักนับเลขพร้อมกับปรบมือโดยทิ้งระยะเวลานานเท่าๆ กัน


“หนึ่ง… สอง สาม...สี่” เด็กตัวเล็กปรบมือตาม แต่จังหวะยังไม่เหมือนครูเท่าไร


“เก่งมากค่ะ ทำอีกนะคะ หนึ่ง สอง สาม สี่” ครูใจเย็นในบางเรื่องยกยอแล้วขอให้ทำอีกครั้ง นักเรียนน่ารักแก้มยุ้ยก็ทำตาม


“หนึ่ง สอง สาม สี่” คราวนี้อลิสาทำตามได้จังหวะเท่าๆ กันคุณครูก็มีกำลังใจสอนต่อ


“เก่งมาก” หล่อนชม ทั้งแววตาก็มีประกาย หม่อมเจ้าที่ห่างออกมาจิบกาแฟเฝ้าก็มองเห็น เขาลอบถอนหายใจ


เขาเป็นอะไรเนี่ย ทำไมต้องตั้งใจทำตัวให้ว่างในช่วงเวลานี้ของวันอังคารกับวันศุกร์ด้วย ทำมาสองเดือนมันก็เบื่อๆ แต่ก็ตัดใจไม่มาไม่ได้สักที เจ้าของบ้านนั่งบนโซฟาอีกตัวใกล้ๆ กันชวนคุยเสียงเบา


“น่าเบื่อออก ทำไมอลิซถึงทนได้นะ” ขนาดคนจ้างครูมาสอนเองยังออกปาก ฉัตรอนันต์ก็ไม่รู้สึกผิดแล้วล่ะที่เบื่อแทนอลิสา


“เพราะมีรางวัลทุกคาบมั้งครับ”


“รางวัลที่ชายจ่ายเงินให้ครูทำมาให้น่ะเหรอ”


คำถามของพี่เขยอายุมากทำให้ฉัตรอนันต์สำลัก อลิสาและนับรักหันมามอง คุณตาต้องพูดให้หลานสาวไม่ต้องสนใจทางนี้ “อลิซเล่นต่อสิคะ ท่านตาไอเฉยๆ ค่ะ”


นับรักก็เอารางวัลมาชักชวนเพราะเด็กน้อยกำลังสนใจจังหวะตัวโน้ตมากๆ “อลิซคะ วันนี้เก่งมากๆ เลย เรียนอีกนิดเดียวครูจะให้รางวัลนะคะ วันนี้ครูเอาดินสอกดมิกกี้เม้าส์มาให้นะคะ”


เด็กน้อยตาแป๋วอ้าปากจนแก้มยุ้ยขยับตามน้อยๆ “ไหนคะ” หลานสาวคุณตาสฤษดิ์ธาเรียกหารางวัลทันที นับรักยิ้มเอ็นดู หล่อนคว้ากระเป๋าใบเดิมที่วางบนพื้นใกล้เปียโนมาแง้มให้เห็นของแว้บๆ “สีแดงเหรอคะ”


“ค่ะ”


“อ๋อ… ละ แล้ว แล้วดอกสีขาวละคะ” ตากลมๆ นี่ไวจริงๆ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะช่อลิลลี่ในกระเป๋าที่นับรักพยายามหอบมาอย่างถนอมมีขนาดไม่เล็กเหมือนช่อดอกไม้เด็กอนุบาลเสียมากกว่า อลิสาจึงเห็นดอกไม้สีขาวก่อนจะเห็นดินสอลายน่ารัก นับรักปรายตาไปมองผู้ชายสองคนที่คุยกันติดลมบนโซฟาฝั่งนู้นแล้วกระซิบตอบคำถามนักเรียน


“ท่านตาสั่งให้คุณยายค่ะ สีขาวเหมือนที่อลิซได้รอบที่แล้วเลยใช่มั้ยคะ”


“ใช่ค่ะๆ” เด็กน้อยตอบเสียงเจื้อยแจ้ว


การเรียนการสอนก็เริ่มต่อ คนว่างงานต่างวัยก็คุยกันไปเรื่อยๆ “จะซื้อโรงแรมนี่นา ทำสัญญาหรือยัง”


“คุยแล้วแต่ยังไม่ได้เซ็นเลยครับ”


พี่เขยขมวดคิ้ว “รออะไรล่ะชาย เงินไม่พอหรือไง” หม่อมเจ้าฉัตรอนันต์ไม่ได้โกรธเมื่อคนที่อาจจะมีสตางค์น้อยกว่าหยอกเล่น ชายหนุ่มคลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายเอ็นดู


“พี่กูลจะให้ชายยืมใช่มั้ยครับ”


“ไปขอท่านพี่ชายสิ อาจจะมีบ้าง” พอพูดถึงใครอีกคนประตูห้องเรียนก็ถูกเปิดออกโดยไม่ได้เคาะ สตรีรูปร่างสมวัยห้าสิบปลายค่อยๆ ชะโงกศีรษะแอบดูเหตุการณ์ในห้อง คุณยายของอลิสาเบนสายตาออกจากเปียโน เห็นสามีและน้องชายก็ค่อยๆ เดินหลบมาหา วงแขนเล็กเมื่อเทียบกับผู้ชายแข็งแรงโอบคอสฤษดิ์ธาจากด้านหลัง อายุเท่าไรแล้ว ไม่เกรงใจน้องชายและครูนอกบ้านเลย


“คุณกูลก็ขึ้นมาดูอลิซด้วยเหรอ” ฉัตรเกล้า รังสรรค์เอ่ยถาม กริยาไม่เหมือนผู้หญิงที่มีลูกโตแล้ว สฤษดิ์ธายกมือซ้ายแตะแขนภรรยา


“มาแอบดูก็เบื่อ กำลังคิดว่าอลิซจะอยากเลิกเรียนหรือเปล่า” นายจ้างขี้เหนียวบอก ฉัตรเกล้าย่นคิ้วเล็กน้อย


“ถ้าคุณกูลไม่จ้างเขาจะมีงานเหรอ”


นั่นน่ะสิ


คนที่ตัดสินใจจ้างนับรักแล้วแต่พี่ๆ ยังไม่ทราบนึกในใจ แต่คำถามของพี่สาวก็ทำให้ฉัตรอนันต์ต้องคิดใหม่


“แต่ชายก็จะจ้างนับไปทำงานนี่นา ใช่มั้ย?”


“...”


เขาต้องไปไล่คเชนทร์ออก




ฉัตรอนันต์จำได้ว่าเขาไม่ชอบสีแดงของอิฐ กระนั้นตั้งแต่เกิดมาบ้านของเขาก็มีสีแดงฉาบผนังภายนอกทั้งหมดของตำหนักใหญ่วังเจ้าพระยา


ที่เรียกว่า ‘ตำหนักใหญ่’ นั้น ไม่ได้มีตำหนักเล็กตำหนักน้อยอะไร เพียงแต่ว่าเรือนที่เหลือไม่มีสมาชิกในครอบครัวไปอยู่ มีแต่เรือนคนงานชายหญิง ทั้งวังนี้มีเขาเป็นเจ้าของอยู่บนตึกใหญ่เพียงคนเดียว พี่สาวคนโตแต่งออกไปอยู่คฤหาสน์ในกรุงเทพไม่ไกล ส่วนพี่คนรองซึ่งมีแม่คนเดียวกับเขานั้นแต่งงานกับพี่เขยซึ่งเป็นที่ปรึกษาสถานทูตในกรุงปารีส ก็เป็นภรรยานักการทูตคนหนึ่ง อรุณฉัตรและสามีไม่มีลูก ไม่ทราบเพราะอะไร เป็นปัญหาสุขภาพหรือเป็นการตัดสินใจของทั้งคู่ก็ไม่รู้


เขานอนบนเปลผูกใต้ต้นก้ามปูกิ่งใหญ่ มองสีแดงของบ้านตัดกับดอกกัลปพฤษ์สีขาวแซมชมพู

เปลนี้เขาไปเห็นที่วังรังสรรค์สถิต ใต้ต้นไม้แข็งแรงมีผ้าเนื้อหนาผูกไว้ก็เลยสั่งคนสวนในบ้านนำผ้ามาผูกบ้าง ท่านชายที่ใส่แต่สูทกับกางเกงขายาวจึงได้สวมชุดอยู่บ้านซึ่งก็ยังเป็นขายาวเช่นเดิมนอนกินลมชื่นชมอาณาจักรอัศวภาคย์บ้าง


ควรอยู่ให้ติดบ้านเสียหน่อยเดี๋ยวพี่สาวจะหาว่าเขาเหงาอีก


“ฝ่าบาท” เสียงผู้ชายดังขึ้นเบาๆ เพราะเกรงใจที่มาขัดจังหวะนอนเล่นของเจ้านาย


“ว่าไงภวัต” เลขาฯ เบอร์สองของเขานั่นเอง


“ครูนับเข้ามาเรียนรู้งานได้สัปดาห์นึงแล้วกระหม่อม ทักษะก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จนคุณประภพฝากมาเรียนถามว่า จะซื้อเมื่อไรกระหม่อม”


คำว่า ‘จะซื้อเมื่อไร’ ทำให้ฉัตรอนันต์ขำออกมาครั้งหนึ่ง “บอกเขาไม่ต้องกังวลเรื่องดอกเบี้ยหรอก จ่ายดอกเดือนนี้เดือนเดียว ถ้าผู้จัดการพัฒนาเรื่อยๆ เดือนหน้าก็ซื้อแล้ว”


“อ้อ ถ้ายังงั้นกระหม่อมจะแจ้งคุณประภพตามนี้กระหม่อม ว่าแต่ทำไมถึงให้ครูนับมาทำงานล่ะกระหม่อม” ช่วงนี้เลขาอันดับหนึ่งอย่างคเชนทร์ไปทำอะไรขัดหูขัดตาเจ้านายก็ไม่รู้ จึงถูกสั่งว่าไม่ต้องมาใกล้ฉัตรอนันต์มากนักเขาไม่อยากเห็นหน้า ภวัตจึงได้มาทำหน้าที่ชั่วคราว


“เขาใกล้จะตกงานนี่นา นายไม่เห็นเหรอ”

“ก็จริงนะฝ่าบาท แต่ว่า…”


เลขาคนเก่งยังไม่ค่อยเชื่อ เจ้านายจึงต้องคอยหาเหตุผลมากรอกหูให้หลงกล “นายเห็นปริญญาเขาหรือยัง”


พอถูกถามขัดจังหวะสิ่งที่คิดว่าจะค้านก็หล่นหายไป “ครูเคยบอกว่าจบดนตรีกระหม่อม”


ฉัตรอนันต์บนเปลผูกพยักหน้า “จบศิลปศาสตร์เอกดนตรี เศรษฐกิจแบบนี้จะไปทำอะไรกิน”


“…จริงด้วย” พอได้ยินอย่างนั้นผู้ชายชอบให้โอกาสก็มองหน้าเด็กหนุ่มอายุยี่สิบเจ็ด


หลอกง่ายดี ไม่น่ารำคาญเหมือนคเชนทร์ “นายเองก็จบรัฐศาสตร์จะไปสอบภาค ก. บ้างก็ได้นะ” เจ้านายแนะนำอย่างใจดี ภวัตส่ายหน้าระรัว


“ทำงานกับฝ่าบาทดีแล้วกระหม่อม” นั่นมิใช่เขาจะถูกไล่ออกหรอกหรือ!


ฉัตรอนันต์ยิ้มมุมปาก “เหรอ”


ลูกจ้างสถานะไม่มั่นคงยืนยัน “กระหม่อม”


นายจ้างพอใจ ต่อไปภวัตคงไม่ถามอีกว่าให้ครูดนตรีมาทำงานโรงแรมทำไม “อื้ม นายไปทำงานเถอะ อ้อ แวะไปบอกแม่งามสักหน่อยว่าฉันอยากดื่มน้ำส้ม เดี๋ยวจะขึ้นตึกใหญ่แล้ว” แปลว่าไม่ต้องลงมาตามที่เปลอีก เขาอยากนอนคนเดียวอีกสักพัก เลขาหนุ่มที่กลายเป็นคนซื่อเมื่อไรก็ไม่รู้รับคำ


“กระหม่อม” พอกำลังจะหันหลังเดินออกไปก็หันมาหาใหม่ “ฝ่าบาท”


“หืม”


“แม่งามฝากมาทูลถามว่า พรุ่งนี้วันลอยกระทง จะให้เตรียมกระทงสำหรับท่านหญิงฉัตรและคุณๆ มั้ยกระหม่อม”


“อ้าว พรุ่งนี้แล้วเหรอ”


“กระหม่อม” กลางเดือนพฤษจิกายน อีกไม่กี่วันก็วันเกิดเหนือทิศแล้วนี่ ปกติวันลอยกระทงสมาชิกรังสรรค์ไม่ได้ออกไปไหนจะไปลอยที่สระขุดในวังรังสรรค์สถิต เมื่อปีที่แล้วนี่เองที่ฉัตรอนันต์เพิ่งกลับมาจากเมืองนอก เขาเสนอให้มาลอยกระทงที่ท่าเรือวังเจ้าพระยาไหม กระทงจะได้ลอยออกไปสักการะพระแม่คงคา


ฉัตรอนันต์อมยิ้มเมื่อนึกถึงอลิสา หลานต้องจำเรื่องปีที่แล้วไม่ได้แน่ๆ คงต้องเสกบรรยากาศสวยๆ ด้วยแสงเทียนดอกไม้และบายศรีฝีมืองามจิต


“อื้ม ยังไม่ได้ชวนแต่จัดที่นี่ละ ชวนอลิซมาด้วย” เขาสั่งงาน เลขาก็รับคำแล้วเดินออกไป พออยู่คนเดียวฉัตรอนันต์ก็นึกถึงดอกไม้และงานทำกระทงขึ้นมา เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า น่าจะประมาณสี่โมงเย็นกระมัง ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเปลเดินเท้าเปล่าออกไปที่ท่าเรือหลังบ้าน “ตาชุด ตาชุด” เขาเรียกคนเก่าแก่ที่มักจะคอยดูแลเรือและบริเวณนี้ ชายชราวิ่งมาคุกเข่ากับพื้นหญ้า


“กระหม่อมอยู่นี่ฝ่าบาท” ชายผมขาวบอก ฉัตรอนันต์ยิ้มให้


“พรุ่งนี้จะมาลอยกระทงที่นี่นะตาชุด”


“กระหม่อม กระหม่อมจะทำความสะอาดท่าไว้”


“แล้วคืนนี้น่ะ ขับเรือไปส่งหน่อยสิ” เจ้านายลดเสียงลง ชายชราขมวดคิ้ว


“จะไปไหนกระหม่อม ขี่เรือไปรึ”


ฉัตรอนันต์ปรายตามองรอบๆ ให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบฟัง เขาย่อตัวนั่งยองแล้วพูดเบาๆ “ขับเรือไปส่งปากคลองหน่อย ฉันจะแอบออกไป เดี๋ยวจะกลับมาเอง พานายชอบไปเป็นเพื่อนขากลับตาจะได้มีคนขับให้ไง”


เจ้านายอายุไม่น้อยแล้วบอกเล่าเป็นเรื่องเป็นราว ตาชุดขมวดคิ้วและนิ่วหน้า “เล่นอะไรฝ่าบาท” ทำเป็นเด็กๆ ไปได้


“ไปหาเพื่อน เดี๋ยวนั่งแท็กซี่กลับ”


“แล้วขากลับจะเข้าวังยังไงกระหม่อม ขาออกไปไม่มีใครรู้เขาก็ล็อกรั้วกันหมด” คนอายุมากเตือนอย่างรอบคอบ ฉัตรอนันต์ยิ้มกว้าง


“ปีนเอาก็ได้มั้งตา”



คืนก่อนวันลอยกระทงเจ้ดวงร้านดอกไม้ที่จ้างประจำส่งเพจมาบอกว่าให้มาเร็วหน่อย นางอยากได้กระทงขนาดกลางสักห้าสิบอัน นับรักกลับไปงีบที่บ้านหลังจากเรียนงานโรงแรมมาทั้งวันแล้วจ้างวินมอเตอร์ไซด์มาปากคลองตลาดตอนสี่ทุ่ม วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร นอนสี่ชั่วโมงก็ยังง่วงหาว หล่อนจึงสวมกางเกงผ้าขายาวและเสื้อยืดเนื้อนิ่ม ใบหน้าไร้แป้งผัดแม้แต่คิ้วก็ไม่ได้เขียน ตั้งใจว่าทำกระทงเสร็จจะรีบกลับไปนอนที่บ้านเช่า ครูสาวไม่ค่อยมีงานสอนเดินตาโรยผ่านหน้าผู้ชายแต่งตัวแปลกแยก เขาเรียกชื่อจริงของหล่อน


“นับรัก”


เสียงทุ้มและคำเรียกเป็นเอกลักษณ์ทำให้หล่อนหันไปหาแววตาตื่น เพราะไม่ค่อยมีคนเรียกชื่อจริงบ่อยนักหรอก  “ท่านชาย”


ฉัตรอนันต์ไม่ได้สวมสูทเหมือนทุกที เขาสวมเสื้อคอปกสีอ่อนกางเกงขายาวสีน้ำตาลเทา ชายหนุ่มลุกจากม้านั่งหินแล้วเดินเข้ามาหา “ทำไมวันนี้มาเร็วจัง”


“เร็วเหรอคะ?” คนง่วงยิ่งงุนงง ฉัตรอนันต์พยักหน้า


“อื้ม คราวที่แล้วคุณบอกว่าปกติมาเที่ยงคืน”


“คืนนี้มีออร์เดอร์ทำกระทงเยอะน่ะค่ะ แล้วท่านชายมานี่ทำไมคะ”


“พรุ่งนี้ลอยกระทง ผมคิดว่าอาจจะเจอคุณ ก็เลยลองมา”


คนถูกอยากเจอยิ่งประหม่าเข้าไปใหญ่ “เอ่อ ดิฉันทำอะไรผิดเหรอคะ”









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 572 ครั้ง

697 ความคิดเห็น

  1. #647 LoveChades (@LoveChades) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 22:51
    อยากจะแหมไปยันดาวอังคารเลยค่ะท่านชาย55555
    #647
    0
  2. #355 erinmun (@erinmun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    ท่านชายร้ายไม่เบาเลยนะตะ อิอิ
    #355
    0
  3. #351 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:52
    แอบนั่งเรือไปหาสาวเพื่อชวนมาลอยกระทง แหมมมมม เสียดายฉากลอยกระทงมีตอนเสด็จกับคุณย่ามุน แต่ไม่มีตอนคุณกูลและท่านหญิงนะคะ
    #351
    0
  4. #350 fsn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:36

    โอ้ย เจ้าของวัง ต้องแอบปีนเข้าวังเพราะแอบหนีไปหาสาว แหม๋อยากให้เจอโปลิศ หุๆ

    #350
    0
  5. #346 onenuengkha (@onenuengkha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:55

    ชอบค่าาาาาาาา
    #346
    0
  6. #345 ไอยดา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:46

    ท่านชอบ ชอบเล่นแปลกๆ

    #345
    0
  7. #344 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:47
    ท่านชายรึ
    #344
    0
  8. #343 Abbery26 (@Abbery26) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:12

    โอ้ยยย อยากอ่านนนนน ฮืออออ รอนะค่าาา ชอบเเนวนี้มากกกกกกกกก
    #343
    0
  9. #342 sweetiesny (@hypnotize) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:09
    จีบเก่งงงงงงง
    #342
    0
  10. #341 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    มีความมานั่งรอ มีความเป็นห่วง เฮ้ออออ ทำไมเหมือนท่านพ่อแบบนี้
    #341
    0
  11. #340 nwdojomojo (@nwdojomojo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:18
    ฮือท่านชาย แอบไปหาด้วย
    #340
    0
  12. #339 erinmun (@erinmun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    ท่านชายนี่ก็ห้าวไม่น้อย แอบนั่งเรือออกจากวังไปปากครอง ชากลับตั้งใจจะปืนรั้วเข้าวังอีก วีรกรรมนี่ไม่ใช่ย่อยจริงๆ
    #339
    0
  13. #338 Sinny Chu (@Sirinni_K) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    ขับเรือไปปากคลองเลยเหรอท่านชาย 55555
    #338
    0
  14. #337 Yayee Koshinaka (@yayee62) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:12
    ท่านชายมาช่วยทำกระทงรือ หรือท่านชายสั่งกระทง 50 ใบอ่ะ หาาาา
    #337
    0
  15. #336 satam1979 (@satamsomtua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:09
    อย่าบอกนะว่าไปหาสาวน่ะ ท่านชาย
    #336
    0
  16. #335 UdpG (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:07

    อุ้ย ปีนวัง 555

    #335
    0
  17. #334 Sid686951 (@poreza26) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:59
    เดี๋ยว ท่านชาย เดี๋ยววววววว
    #334
    0
  18. #333 Someone in the Daylight (@killchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:51
    ท่านชายคะะะะ
    อายุก็ไม่น้อยนะ​ ปีนวังเดี๋ยวก็เคล็ดขัดยอกหรอกค่ะ
    #333
    0
  19. #332 moonlightlady (@moonlightlady) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:38
    ท่านชายก็แสบนะเพคะ
    #332
    0
  20. #331 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 04:10
    รุ่นนี้แล้วไม่ต้องพูดเยอะ 5555
    #331
    0
  21. #330 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    ปิดพี่ไม่ได้ร๊อก
    #330
    0
  22. #329 Sinny Chu (@Sirinni_K) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 12:37
    ท่านชายโป๊ะแตก
    #329
    0
  23. #328 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:24

    คเชนทร์โดนหมายหัวอีกแล้ว555

    #328
    0
  24. #327 satam1979 (@satamsomtua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:00

    ว๊ายยย พี่ฉัตรรู้อีกแล้ว
    #327
    0
  25. #326 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:44
    5555 คเชนทร์ เป็น ไส้ศึก

    อิอิ
    #326
    0