ตอนที่ 11 : นับ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 554 ครั้ง
    23 พ.ค. 62

10


สิบเอ็ดนาฬิกาในห้องอาหารบนตึกระฟ้าแทบร้างผู้คนกลับมีชายหนุ่มในชุดสูทน้ำตาลดำนั่งทอดอารมณ์ สายตาเขามองท้องฟ้าและตึกสูงนอกกระจกเงียบงัน


“ฝ่าบาท” เสียงคนคุ้นเคยเรียกให้ฉัตรอนันต์ละสายตาจากกระจก “บ่ายสองมีนัดรับประทานอาหารกับคุณรสรินกระหม่อม”


“เหรอ ที่ไหนล่ะ” ผู้ชายที่นึกหน้ารสรินไม่ออกถามเสียงหน่าย คเชนทร์ก้มมองสมุดนัดเล่มหนาพร้อมตอบคำถาม


“โรงแรมที่ปทุมวันกระหม่อม”


“เชิญเขามาที่นี่แหล่ะ ฉันขี้เกียจนั่งรถ”


“แต่เมื่อกี้ก็เพิ่งเสวยที่ห้องนี้ไปนี่กระหม่อม”


“ก็เปลี่ยนเมนูแค่นั้นเอง” คเชนทร์หรี่ตาส่ายหน้า ใช้ไม่ได้เลย ถ้าคุณผู้หญิงทราบว่าเจ้านายเขานัดผู้หญิงหลายๆ คนกินข้าวในที่เดียวกันทั้งสายทั้งบ่ายแบบนี้ใครจะอยากได้เป็นสามี “เชน”


“กระหม่อม?”


“นับรักติดต่อมารึยัง”


“ยังเลยกระหม่อม แต่คุณประภพอยากขายจะแย่แล้วกระหม่อม” เรื่องนี้ก็อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เลขาฯ หนุ่มขมวดคิ้วนิ่วหน้า เจ้านายเขาเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ที่อยากให้ครูสอนดนตรีมาดูแลโรงแรมห้าดาว “นัดเจรจาเลยมั้ยกระหม่อม จากที่ประเมินหากฝ่าบาทสนพระทัยเพียงโรงแรมไม่ขาดทุน ที่นี่ราคานี้ก็เหมาะสมมากเลยกระหม่อม” ท่านชายฉัตรอนันต์จะได้มีงานมีการทำเสียที


“อ้อ” ฉัตรอนันต์ส่งเสียงแค่นั้นแล้วสั่งการ “เอาบัญชีมาดู บอกคุณประภพว่าฉันจะไปเจราจาเงื่อนไขวันศุกร์หน้า”


เลขาฯ แอบตาโต เงื่อนไขดีๆ แบบนี้เจ้านายยังจะรอตั้งแปดวัน เกิดเขาขายให้คนอื่นไปจะเสียดายแย่…


“จะดีเหรอฝ่าบาท…”


“ตามนั้นละ ไปเอาบัญชีมาได้แล้ว เรื่องการขายการตลาดของโรงแรมให้ภวัตเป็นคนดู ฉันดูบัญชีเอง ส่วนนายก็ดูส่วนอื่นของอัศวภาคย์”


“ถ้ายังงั้นโรงแรมริมเจ้าพระยานี้…”


“อื้ม เป็นของส่วนตัวฉัน ไม่เกี่ยวกับอัศวภาคย์”



คุณตาอลิซให้สัปดาห์ละแปดร้อย สอนที่โรงเรียนได้เดือนละสามพัน จัดดอกไม้ปากคลองได้ครั้งละห้าถึงเจ็ดร้อย อืม… คนสมองตื้อเรื่องตัวเลขโคลงศีรษะ


เก้าพันสี่เองเหรอเนี่ยแล้วสองเดือนมานี้เอาอะไรกินนะนับรัก ลมร้อนจากหน้าต่างรถประจำทางกระทบผิวแก้มทำให้ครูสาวกลับมามองข้างทาง ใกล้ถึงแล้วนี่ นี่ต้นพฤศจิกาจริงเหรอ ไม่เห็นหนาวเลย นับรักลุกขึ้นกดกริ่งเตรียมจะลงป้ายนี้ คฤหาสน์หลังใหญ่ของอลิสาต้องเดินเข้าซอยที่ท่านหญิงฉัตรเกล้าบอกว่า ‘ไกล’ ไปเล็กน้อย สำหรับนับรักระยะทางแค่นี้ไม่เรียกว่าไกลหรอก แค่พอเหงื่อออก ก็หล่อนชินกับการเดินเท้านี่นา


ติ่ ดี ดิ๊ด


เพจเจอร์ในกระเป๋าใบใหญ่ส่งเสียงทำให้สาวร่างโปร่งชะงัก หล่อนควานหาไม่นานก็ได้เพจเจอร์มาอ่านข้อความ ตากลมไล่ดู เสร็จแล้วก็หม่นแสงลง


ขอตังค์อีกแล้ว


หล่อนเก็บอุปกรณ์ชิ้นเล็กลงที่เดิมแล้วก้าวเดินต่อ แดดตอนบ่ายสองแผดผิวไม่เกรงใจ นับรักยกมือป้องศีรษะ


เดือนนี้ขอตั้งสี่พัน ไหนบ่นหนักบ่นหนาว่าเรียนดนตรีจะเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้ยังไง ก็คนจบดนตรีไม่ใช่เหรอที่วิ่งหาเงินส่งกลับบ้านน่ะ คนเหงื่อชุ่มตัวต้องเดินก้มหน้าไม่กล้าสู้แสงอาทิตย์ ไอร้อนก็เหมือนจะไม่รู้สึกเพราะหล่อนจมในภวังค์กับปัญหาที่แก้ไม่ตกเสียที รถยนต์คันใหญ่ที่เคลื่อนตามหลังบีบแตร นับรักสะดุ้งและหันมามอง กระจกด้านหลังรถยุโรปถูกกดลง คนคุ้นหน้าคุ้นตาส่งเสียง


“ขอโทษทีไม่นึกว่าจะตกใจ ขึ้นมาสิครู แดดมันร้อน” เสียงทุ้มที่ได้ยินผ่านสายโทรศัพท์ดังอยู่ข้างตัว นับรักอึ้งจนเงียบไปเป็นนาที คนชวนขมวดคิ้ว เขาเปิดประตูก้าวมายืนนอกรถแล้วเอ่ยอีกครั้ง “เป็นอะไรครู ขึ้นรถเถอะ ไปทางเดียวกันนี่”


“เอ่อ…” ครูเปียโนของอลิสาสมองตื้อไปหมดแล้ว ท่ามกลางแดดร้อนระอุเมื่อรถคันหลังมาจอดจ่อท้ายรถแขกประจำตฤหาสน์หิรัญเวสม์ในซอยไม่เล็กเพียงแต่คนรถของฉัตรอนันต์จอดหลบข้างทางเพียงนิด รถคันหลังก็ผ่านไปไม่ได้ คนขี้ตกใจรีบก้าวขึ้นรถ ฉัตรอนันต์แอบขำแล้วก้าวขึ้นไปนั่งที่เบาะหลังเหมือนกัน สิ้นเสียงปิดประตูรถคนเอาแต่ใจก็ทักทาย


“ถ้าไม่ขวางเขาครูก็จะไม่ยอมขึ้นรถผมยังงั้นเหรอ”


นับรักก้มหน้างุด ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะหน้าทำให้พอหายใจหายคอขึ้นมาบ้าง เพิ่งรู้สึกตัวว่าความคิดแรกที่ไม่อยากขึ้นรถยุโรปราคาแพงเพราะตัวหล่อนมีแต่เหงื่อนี่เอง ครูสาวนั่งเกร็งไปหมด “เปล่านะคะ”


“ก็ผมชวนตั้งนานไม่ยอมขึ้น” เจ้าของรถเปรยเสียงไม่หงุดหงิด


“...เหงื่อออกเต็มชุดก็เลยไม่อยากนั่งรถท่านชายน่ะค่ะ” หล่อนบอกเสียงอ่อยเอื่อยและยิ้มแห้งไม่มีชีวิตชีวา ฉัตรอนันต์วิเคราะห์คำพูดซื่อตรงของหล่อนทั้งประโยคก่อนหน้านี้ที่ได้ยินบ่อยครั้งผู้ฟังก็ทราบอย่างหมดเปลือกว่า หล่อนมีหรือไม่มีอะไร อะไรบ้างที่ยังขาดแคลน เขากังวล เป็นห่วง ถ้าหล่อนไปพูดแบบนี้กับใครเขาก็รู้จุดอ่อนหมดน่ะสิ ผู้ชายใส่สูททั้งที่ร้อนตับแลบเบนสายตาออกจากผู้หญิงซื่อๆ แล้วเปรยเสียงต่ำ


“ซื่อบื้อ”


คนได้ยินถลึงตา แต่ฉัตรอนันต์มองไม่เห็นโดยตรงหากมองเห็นตากลมดำขลับใหญ่ขึ้นผ่านกระจกหน้าต่างรถ ส่วนคนมีน้ำโหนั้น จะกระชากเสียงต่อว่าเหมือนในละครไม่ได้


ทนไว้นับรัก แกต้องส่งเงินกลับบ้าน ต้องมีเงินซื้อข้าวกิน


ระยะทางสามร้อยเมตรจากต้นซอยถึงรั้วคฤหาสน์หิรัญเวสม์ใช้เวลาชั่วอึดใจ นับรักจึงได้เปิดประตูลงจากบรรยากาศเย็นเฉียบและเบาะนุ่ม หญิงสาวก้าวขาลงอย่างคล่องแคล่ว เจ้าของรถหรี่ตานินทาในใจ รังเกียจรถเขา แล้วคนที่มาบ้านนี้บ่อยกว่าลูกเจ้าของบ้านก็ล้วงกระเป๋ากางเกงเดินขึ้นบันไดผ่านหน้ามุขตามครูที่ถูกจ้างมา นับรักล่วงหน้าขึ้นชั้นบนไปก่อนแล้ว ฉัตรอนันต์ตามมาถึงหน้าห้องเรียนเห็นหญิงสาวไม่เข้าไปก็ไถ่ถาม


“ทำไมไม่เข้าไปล่ะครู”


นับรักเริ่มดีใจที่มีคนคุ้นเคยของบ้านนี้อยู่ข้างๆ “ไม่เคยเปิดเข้าไปเองเลยค่ะ เอี่ยมพาเข้าไปตลอด” วันนี้หล่อนยังไม่เห็นหน้าพี่เลี้ยงอลิสาเลย จะมีใครอยู่ในห้องหรือเปล่านะ


ฉัตรอนันต์เลิกคิ้วขึ้นหน่อยๆ จริงสิ ถ้าเขาเป็นแขกเขาต้องรู้สึกเหมือนนับรักแต่เขาไม่เคยวางตัวเองเป็นแขกของบ้านนี้เลยนี่นา ชายหนุ่มที่เพิ่งรู้มารยาทเคาะประตู


“เชิญครับ” เสียงชายหนุ่มจากข้างในดังออกมา ไม่ใช่เสียงสฤษดิ์ธาอย่างแน่นอน แล้วสฤษดิ์ธาก็ไม่อยู่ในฐานะจะพูดครับเหมือนเด็กๆ “ท่านน้ามาแล้ว” วิศรุษเอ่ยทันที ที่ตักมีเด็กหญิงหลับพริ้มอย่างสบาย


“ท่านน้าไปไหนตั้งหลายวัน” ชายหนุ่มสองคนผลัดกันส่งเสียงราวกับนกน้อยรอพ่อกลับบ้าน ฉัตรอนันต์ส่ายหน้าระอา หันไปมองข้างหลังก็เห็นคนนอกบ้านหวาดระแวง


เขารับไหว้หลานชายแล้วเดินมานั่งโซฟา “ทำไมเหรอ น้าไม่มามันผิดหรือไง”


วิศรุษที่นอนบ้านนี้ตลอดสงสัย “ไม่เคยไม่มาเกินสองวันนะครับนี่สามวันแล้ว” เหนือทิศเอียงหน้ายกมือป้องปากกระชิบเสียงดัง “เชนบอกว่านัดกินข้าวกับสาวเยอะแยะก็เลยไม่ว่างมาเล่นกับอลิซ”


วิศรุษ ฉัตรอนันต์และนับรักต่างตาโต ฉัตรอนันต์กำลังจะเอ่ยแก้แต่ก็ช้ากว่าทายาทคนรองของรังสรรค์ เขาก้มหน้าคุยกับเจ้าหญิงนิทราบนตัก “อลิซคะ ท่านตาอยากแต่งงานแล้วค่ะ อลิซจะไม่ได้เป็นเบอร์หนึ่งแล้วนะคะ”


เหนือทิศอยากเย้าต่อ แต่เขาโตแล้วก็เลยต้องปรามน้องไม่ให้หมิ่นเจ้านายมากไป ฉัตรอนันต์จึงได้พูดเสียที “ทั้งมีนัด ทั้งอยากอยู่บ้านบ้างนั่นละ ครูมานั่งได้แล้ว รู้จักเจ้าพวกนี้หรือยัง” เขาเรียกลูกจ้างสฤษดิ์ธาเข้ามา นับรักค่อยๆ รวบกระโปรงทรงแคบนั่งอย่างประหม่า


“นี่ครูเปียโนเหรอครับ กลางยังไม่เคยเจอเลย” ชายหนุ่มที่มีลูกศิษย์ตัวเล็กของนับรักนอนบนตักเปรย หน้าตาเขาละม้ายคุณท่าน ทั้งยังยิ้มอ่อนโยนอีกด้วย


ผู้ใหญ่ในห้องแนะนำ “นี่ครูนับ สอนอลิซมาสองเดือนแล้ว นี่คุณเหนือเป็นลุงคนโตของอลิซ คุณกลางลุงคนรอง”


“สวัสดีค่ะ” นับรักทักทายและไหว้ผู้ปกครองนักเรียน ลุงๆ ที่ยังหนุ่มแน่นรับไหว้


“ยินดีที่ได้พบครับ แต่วันนี้นักเรียนครูหลับแล้วสิ” เหนือทิศหยอกไม่มีความกังวล


“ทำไมหลับล่ะ นอนกลางวันที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ” ท่านตาที่รู้จักอลิสาดีถาม


“บ่นว่าอยากแตะบอล กลางก็เลยโดดประชุมมาแตะบอลกับหลานครับ เหนื่อยจนหลับไปเลย” คนโดดงานสารภาพไม่เกรงกลัว


นับรักมองชุดของอลิสา จริงด้วยวันนี้ไม่ใส่กระโปรงนี่นา ใส่กางเกงยางยืดขาสั้นก็ยังน่ารักมากๆ อยู่ดี


“อื้อ” คล้ายกับรู้ว่ากำลังถูกนินทา ร่างเล็กส่งเสียงและขยับตัว คุณลุงกล่อมให้นอนหลับต่อ


“ถ้ายังงั้นดิฉันขอ…”


“จะกลับเหรอ” ครูสาวยังพูดไม่จบ ผู้ปกครองที่ไม่ได้จ้างก็ถามขึ้นมาก่อน


“ค่ะ อลิซหลับนี่คะ” หล่อนเคยเจออยู่บ้างเหมือนกัน จะมากะเกณฑ์เวลากินนมกับเวลานอนเด็กเล็กได้ที่ไหน


ทั้งห้องเงียบไป เหนือทิศ รังสรรค์ไม่ค่อยได้กลับบ้านแต่พอได้ยินเสียงน้าชายแบบนั้นก็รู้สึกแปลกๆ หลานคนโตที่อายุห่างจากฉัตรอนันต์แค่สองปีมองหน้าน้าชายกับครูสาว “ครูเล่นเปียโนให้เราฟังก็ได้ครับ”


อีกสามคนในห้องก็มองหน้าเหนือทิศพร้อมกัน เขายิ้มแล้วอธิบาย “ดีไหมครับ ท่านน้าคงเบื่อแล้วล่ะ ฟังแต่เพลงไม่เป็นเพลงของอลิซ”


วิศรุตพยักหน้า “จริงด้วย ฟังอะไรที่มันสบายหูบ้างเถอะครับ”


นับรักอยากเล่นเปียโนแต่ใจก็ยังกังวล “แต่คุณท่านจ้างดิฉันมาสอนอลิซนะคะ… ชั่วโมงก็แพง” อยู่ท่ามกลางคนที่มีมากกว่าตัวเองทุกอย่าง แม้พวกเขาจะมีความเป็นมิตรแค่ไหน ครูสาวจนๆ ก็ยังรู้สึกอยู่ไม่ถูกที่ ฉัตรอนันต์สัมผัสความเจียมตัวมามากในวันนี้ก็กอดอกแล้วบอกว่า


“ครูไปเล่นเถอะ เพลงที่คอนเสิร์ตเขาเล่นกันไม่ใช่เพลงเด็กเหมือนอลิซ พี่กูลไม่ว่าหรอก เดี๋ยวผมจ่ายชั่วโมงที่เพิ่มมาเอง”













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 554 ครั้ง

759 ความคิดเห็น

  1. #295 Sinny Chu (@Sirinni_K) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 10:19
    แสดงอาการมากขึ้นทุกทีแล้วนะท่านชาย เดี๋ยวก็โป๊ะหรอกค่ะ 55555
    #295
    0
  2. #294 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:15
    จัดไปนับรัก ท่านชายเปย์เอง 5555
    #294
    0
  3. #293 fsn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:55

    ท่านชาย ถึงจะใจดี แต่วาจาท่านก็อะนะ ไม่เบา คนกดตนเจียมตน ก็ยิ่งลำบากใจ แต่ก็นะคะ ท่านเป็นเจ้านาย

    #293
    0
  4. #291 moonlightlady (@moonlightlady) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:34
    สายเปร์มาแล้วว
    #291
    0
  5. #290 kamlaipetch (@kamlaipetch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:56
    ท่านชาย

    สายเปย์
    #290
    0
  6. #289 kittykat13 (@jittnitee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:32
    มาต่อบ่อยๆนะคะ
    #289
    0
  7. #288 ไอยดา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:29

    สายเปย์มาแล้ว หลานจับตาไว้นะ

    #288
    0
  8. #287 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:59
    ป๋าซะด้วย
    #287
    0
  9. #286 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:13
    มีคนเริ่มจับพิรุธแล้วนะคะท่านชาย
    #286
    0
  10. #285 อนงค์นาง (@a-nongnang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:08
    ท่านชายเปย์มากค่ะช่วงนี้ อิอิ
    #285
    0
  11. #284 onenuengkha (@onenuengkha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:01

    น่ารักมากค่าาาา
    #284
    0
  12. #283 satam1979 (@satamsomtua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:53
    น่ารัก ท่านชายสายเปย์มาแล้ว
    #283
    0
  13. #282 Yayee Koshinaka (@yayee62) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:50
    ที่หลังรักเพราะความต่างลือนั่น
    #282
    0
  14. #281 Supinya Plianarom (@aristolochia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:33
    ท่านชายสายเปย์จริงๆ 555
    #281
    0
  15. #279 liingel (@teepan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 14:29
    แหม เปย์เก่งจริงๆ​นะคะ
    #279
    0
  16. #278 lucky042 (@Lucky04) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 14:06
    อลิซหลับไปแล้ว แต่ก็มีกองหนุนอีกหลายคน
    #278
    0
  17. #277 เค้กชอคโกแลต (@paitong29) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:39
    เปย์ด้วยอะเขิงๆๆ
    #277
    0
  18. #276 นุ้ย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:30

    ท่านตาสายเปย์จริงๆ

    #276
    0
  19. #275 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    อยากจะแหมมมมมมม ท่านตาให้ถึงดาวอังคาร
    #275
    0
  20. #274 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 18:02

    โถหนูนับ สู้ๆนะ
    #274
    0
  21. #273 neozeagle (@noppol) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:19
    นับรักสู้ๆ เค้านะ มีคนรอช่วยอยู่นะ 😌😌
    #273
    0
  22. #271 Sinny Chu (@Sirinni_K) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 22:10
    เหนื่อยแทนนับเลย สู้ๆนะ
    #271
    0
  23. #269 ไอยดา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 12:51
    สงสารนับจัง  ครอบครัวไม่รัก แล้วยังมาขอเงินอีก ท่านชายช่วยนับด้วย
    #269
    0
  24. #268 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 09:03
    นับรักสู้เค้าาาค่ะะะ
    #268
    0
  25. #267 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 07:54

    มาม่าบ้านนับรักส่งกลิ่นมาละ

    #267
    0