[Fic EXO] B.E.N ยินดีต้อนรับสู่ ....!!!!

ตอนที่ 3 : B.E.N ยินดีต้อนรับสู่ ........ !!!! 2nd Show

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 เม.ย. 56

B.E.N  ยินดีต้อนรับสู่ .... !!!! 2nd  Show





“อืม......” ลู่หานครางออกมาเบาๆเมื่อผิวขาวซีดของตัวเองสัมผัสได้ถึงความเย็นของอากาศ

 

            เปลือกตาสีซีดค่อยๆเปิดออกช้า  เผยให้เห็นดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนที่ใครเห็นก็ต้องเคลิ้ม  ดวงตาของลู่หานค่อยๆปรับตัวให้ชินกับความมืด  ภาพรอบข้างเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ  ลู่หานมองไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่อยู่ตรงข้ามกับเตียงนุ่ม  ทันทีที่ได้เห็นภาพข้างนอกหน้าต่างนั่นลู่หานก็รับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติทันที

 

 

“ทำไม .....”

 

 

“ยังมืดอยู่ล่ะ....”  ลู่หานพึมพำออกมาเบาๆ

 

            ถึงจะหลับไปและตื่นมาอีกกี่ครั้งต่อกี่ครั้งภาพที่ลู่หานเห็นจากนอกหน้าต่างนั่นก็ยังคงมีแต่ความมืด  ดวงตาของลู่หานสั่นระริกด้วยความกลัว  ชักจะแปลกๆแล้วนะ ..... คฤหาสน์นี้น่ะ

 

 

“ที่นี่ไม่มีเวลาเช้าหรอก....”  เสียงปริศนาดังขึ้นจากทางซ้ายของลู่หาน  ใบหน้าหวานรีบหันกลับไปมองทางต้นเสียงทันที  ภาพที่ปรากฏต่อสายตาลู่หานก็คือ  ภาพของชายหนุ่มคนนึงที่มีผิวขาวซีด  เปลือกตาปิดสนิท  ใบหน้าหวานที่แฝงไปด้วยความคมเล็กๆถูกซ่อนอยู่ภายใต้เรือนผมหนาสีน้ำตาลอัลมอนต์

 

 

          .... หล่อ....

 

            นั่นคือความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นกับลู่หานหลังจากมองเห็นหน้าของชายหนุ่มคนนั้น

 

“หมะ ... หมายความว่ายังไง ... ที่ว่าไม่มีเวลาเช้าน่ะ”  ลู่หานที่สติพึ่งกลับมาถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

 

“ก็ตามที่พูดนั่นแหละ...”  ริมฝีปากบางเอ่ยออกมาเบาๆ  ก่อนที่เปลือกตาของชายหนุ่มจะเปิดออกเผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลดำที่ดูมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด

 

                        ชายหนุ่มคนนั้นยันตัวลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะเดินลงไปจากเตียงและทำท่าว่าจะเดินออกไปจากห้อง

 

“ดะ...เดี๋ยวสิ”  ลู่หานเห็นดังนั้นจึงเอ่ยรั้งตัวชายหนุ่มคนนั้นไว้

 

                        เขาหยุดฝีเท้าลงและมองมาทางลู่หานอย่างเย็นชา

 

“นายไม่น่ามาที่นี่เลยจริงๆ..” เขาเอ่ยออกมาแล้วเดินออกจากห้องไป  เหลือทิ้งไว้แค่ลู่หานที่ได้แต่นั่ง งง กับประโยคของชายหนุ่มผมสีอัลมอนต์คนนั้น

 

 

 

            หลังจากนั่ง งง อยู่กับคำพูดของผู้ชายคนนั้นได้สักพักลู่หานก็นึกขึ้นได้ว่าน่าจะออกไปจากห้องนี้ได้แล้ว  เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบางก็ค่อยๆพาตัวเองและเดินออกจากห้องไป

 

 

            ลู่หานออกมาพบกับโถงทางเดินที่ไม่คุ้นตา  เสียงเทียนสลัวๆที่จุดขึ้นเพื่อให้แสงสว่างแก่ทางเดินยิ่งทำให้ลู่หานรู้สึกกลัวมากขึ้น  ภาพวาดสีน้ำมันของเหล่าบุคคลที่น่าจะเป็นกลุ่มคนที่เคยอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้และเป็นบรรพบุรุษของครอบครัวอี้ซิงถูกแขวนประดับอยู่บนผนังตามโถงทางเดิน  ยิ่งมองภาพวาดมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าภาพวาดเหล่านั้นมีชีวิตและกำลังฉีกยิ้มน่าขนลุกให้เขา  ลู่หานเร่งฝีเท้าขึ้นเรื่อยๆ  เดินผ่านภาพวาดภาพแล้วภาพเล่าจนกระทั่งไปสะดุดตากับภาพวาดภาพหนึ่ง

           

            ภาพชายหนุ่มผมสีทอง  คิ้วดกหนาที่ทำให้หน้าดูเหมือนคนที่กำลังโกรธอยู่ตลอดเวลา  ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มที่อาจจะทำให้คนมองตายได้  ลู่หานว่าชายหนุ่มผมสีอัลมอนต์ที่เขาเจอในห้องหล่อแล้วนะ  แต่ผู้ชายคนนี้กลับหล่อยิ่งกว่า 

            ลู่หานมองไปยังแผ่นป้ายทองข้างใต้ภาพที่ถูกสลักบางอย่างเอาไว้

 

คริส

ปี ค.ศ. 19xx  ผู้นำตระกูลรุ่นที่ 13

หากคุณลองมองย้อนกลับไปยังสิ่งที่คุณมองผ่านเลยไป  คุณอาจจะได้พบกับสิ่งที่คุณไม่เคยรู้สึกถึงมัน

ลงชื่อ  ... คริส ...

 

“..ลองมองย้อนกลับไปงั้นเหรอ”  ลู่หานพึมพัมกับตัวเองเบาๆและเงยหน้าขึ้นไปมองภาพวาดของคริสอีกครั้งพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆ

 

“ขอบคุณนะฮะ  คุณคริส” 

 

            แล้วลู่หานก็เดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองข้างหลังอีก  เพียงแต่ถ้าเขาหันกลับมามองอีกสักนิดนึงล่ะก็ .....  เขาก็คงจะได้เจอกับคนที่เขาพึ่งขอบคุณไปเมื่อกี้อย่างแน่นอน

 

“หึ ... ขอบคุณงั้นเหรอ ....  ฉันไม่ใจดีขนาดนั้นหรอกนะ”  เสียงปริศนาเอ่ยออกเบาๆพร้อมกับที่ร่างโปร่งแสงค่อยๆชัดเจนขึ้นเป็นรูปเป็นร่าง 

 

 

 

......ร่างที่มีหน้าตาเหมือนภาพวาดข้างหลังอย่างกับคนๆเดียวกัน

 

 





“คุณหนูจะไปที่ไหนเหรอครับ?”  เสียงๆหนึ่งดังขึ้น  จากทางด้านหลัง  พอลู่หานหันหน้ากลับไปมองก็ได้พบกับชายหนุ่มในชุดสูทคนหนึ่งที่คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นคนที่เอาผ้าคลุ่มไหล่มาให้เขาเมื่อวาน

 

“คุณ....?”

 

“คิมจงแดครับ  แต่ที่นี่เขาจะเรียกผมว่าพ่อบ้านคิม  คุณหนูก็ควรเรียกแบบนั้นนะครับ”  พ่อบ้านคิม’  ส่งยิ้มหวานให้ลู่หาน 

 

“ฮะ  พ่อบ้านคิม  ขอบคุณสำหรับผ้าคลุมไหล่นะฮะ”   ลู่หานส่งยิ้มกลับไป 

 

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ  มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว  ถ้าอย่างงั้นผมขอตัวไปที่โบสถ์ก่อนนะครับ” 

 

“ฮะ”  ลู่หานตอบรับ  พ่อบ้านคิมโค้งหัวให้ลู่หานเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวกลับและเดินออกไป 

 

          ...ไปโบสถ์งั้นเหรอ.... เข้ากับหน้าดีนะฮ่ะๆๆ...

 

            ลู่หานได้แต่คิดและแอบหัวเราะอยู่ในใจ  ทำไมน่ะเหรอ? คุณลองคิดถึงหน้าคนที่ดูมีอายุหน่อยๆ  มีออร่าบาทหลวงออกมาจากร่างกายทั้งๆที่ไม่ใช่แล้วก็แบกคัมภีร์ไบเบิ้ลไปไหนมาไหนด้วยตลอดสิ  ถามว่าลู่หานรู้ได้ยังไงว่าพ่อบ้านคิมแบกคัมภีร์ไบเบิ้ลไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลา  จุ๊ๆอย่าบอกใครนะ  ลู่หานแอบเห็นสันหนังสือมันโผล่ออกมาจากเสื้อคลุมของพ่อบ้านคิมล่ะ!

 

 

“แอบหัวเราะคนอื่นมันไม่ดีนะ..”  เสียงๆหนึ่งดังมาจากทางด้านหลังของลู่หาน  เขารีบหันขวับกลับไปดูทันที 

 

           

แต่สิ่งที่พบกลับมีแต่ความว่างเปล่า

 



“อะไรน่ะ  ออกมานะ”  ลู่หานเปล่งเสียงออกไป  พลางมองไปรอบๆ  แต่ก็ยังไม่พบวี่แววของใครสักคน

 


“หึ  เสี่ยวลู่หานนายนี่มันน่าสนใจจริงๆ”  เสียงปริศนาดังขึ้นอีกครั้งจากอีกทิศทางนึง  ลู่หานหันขวับตามเสียงนั้นอีกที

 

“นายเป็นใคร  ออกมานะ  ผมไม่เล่นนะ”  ใจลู่หานเริ่มสั่น 

 

กลัว .... เสียงเย็นๆที่พูดกับเขา

 

กลัว .... เสียงที่เขาไม่สามารถมองเห็นตัวคนพูดได้

 

กลัว ..... ที่จะหันกลับไปมองข้างหลังอีกครั้ง

 

“หึ  .... กลัวฉันเหรอเสี่ยวลู่หาน?”  คราวนี้เสียงนั้นดังขึ้นข้างๆหูของลู่หานราวกลับเสียงกระซิบ  ทันทีที่ประโยคสุดท้ายกระทบเข้ามาในโสตประสาทหูของเขา  ภาพตรงหน้าก็เริ่มพร่ามัวไปหมดพร้อมกับสติของเขาที่เริ่มจะน้อยลงเรื่อยๆ

 

 

 

 

“แล้วพบกันใหม่ในที่ไหนสักแห่งนะ  เสี่ยวลู่หาน” 

 

 

            เสียงนั้นดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่สติของลู่หานจะดับวูบลง ....
 



_____________________________________________________________

มาต่อแล้วนะชือดึ๊บๆ  ~w~  ตอนนี้มาไขข้อกระจ่างให้นิดนึง(เหรอ?) 5555
อ่อ  ไรต์แก้คำผิดในแชพหนึ่งแล้วนะจ๊ะ ฟุบุ -w-
เจอกันแชพหน้า ~ 

ปอลิง(ปล้ำลู่). อ่านแล้วเม้นหน่อย อย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงา  
รู้มั้ย 1 เม้นของคนอ่านมันคือ 1 กำลังใจในการคัมแบคของเด็กดาวนะ!=[]= 
#เกี่ยวมั้ย? #ไม่เกี่ยวหรอกแต่อยากพิม5555555

95 ความคิดเห็น

  1. #85 -มักเน่โนว์- (@nownakaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 21:47
    อย่างหลอน -__-;;;;;;;
    แหม..ดีนะเราอ่านตอนหัวค่ำ (ได้ข่าวว่าตอนนี้มันสามจะสี่ทุ่มแล้ว ?)
    #85
    0
  2. #79 BBelliZ (@bubblebelliz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 23:01
    ดูหลอนๆนะบ้านนี้

    #79
    0
  3. #66 Blows Wind (@sarocha207) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 16:47
    หลอนๆแหละตอนนี้ 
    #66
    0
  4. #50 Palmie_AnElf (@palmie-413) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 23:31
    โห่ นึกว่าเปิดมาเป็นเอ็นซีฮุนฮาน เอ๊ะ นี่ชั้นต้องการอะไร - -??? 555
    เฮียคริสมาอย่างหลอนอ้ะ เเบบนึกภาพตามเเล้วขนลุกจริงอะไรจริง
    เง้้้อออ อาลู่เป็นอะไรไปอีกอ่ะ ขอให้ตื่นมาอยู่กับอิเน่อีกเถอะ ถ้าอยู่กับอิแฝดคงจิตๆพิลึก
    #50
    0
  5. #30 Kris-Ty (@gibbe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 20:24
    พ่อบ้านคิมไม่เหมาะกับโบสถ์หรอก เหมาะสมกับวัดมากกว่า แบบว่าสะพายย่าม ถือปิ่นโต ปั่นจักรยานจ่ายตลาดไรงี้ ถถถถถถถถถถถถถ //หลบเท้าพี่หมิน
    #30
    0
  6. #23 BLEACH ♥ PAT (@bleach-lovelike) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 03:23
    ครอบครัวนี้ทำหลอนอีกละ - -; มีปมให้คิดตามเคย แล้วที่ลู่เห็นนี่เทาใช่ป่ะ?
    #23
    0
  7. #18 baifernexotic (@baifernexotic) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 21:24
    ไรต์ต่อๆๆๆๆ เเฮียคริสมาอย่างหลอนอะ T[]T
    #18
    0
  8. #15 WAN PRIMADONNA' (@wanav22) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 20:05
    ตื่นเต้นนนนนนน! O.O
    #15
    0
  9. #10 ShineEXO (@exo-99) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 16:38
    หนุกๆ มากกค๊า ไรท์รีบต่อเลยน่ะค่ะ ขอบอกว่าสนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก !!
    #10
    0
  10. #7 ASMD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 00:12
    ชอบมากกก ไรเตอร์ต่อไวๆแบบนี้น้าาาา เค้าชอบมากกก จะติมตามๆๆๆ หลอนเว่อร์ๆๆๆๆ
    #7
    0
  11. #6 ปากกาสีดำ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 11:11
    หุหุหุ ตื่นเต้นๆๆๆ
    #6
    0