เร้นรักพรางใจ ( สนพ. พิมพ์คำ )

ตอนที่ 21 : บทที่ 14 : น้องชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    28 ธ.ค. 60


ภาพถ่ายใบที่ ๑๔

น้องชาย

 

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่ลอดผ่านม่านหน้าต่างของห้องพักผู้ป่วยชั้น ๕ เข้ามาทักทายคนที่นอนหลับอยู่ในห้อง ทว่าหนึ่งคนที่อ่อนเพลียเพราะเหตุการณ์วุ่นวายกับอีกคนที่อ่อนแรงเพราะต้องต่อสู้กับอาการเจ็บป่วยตลอดคืนยังคงหลับใหล จนกระทั่งคนป่วยถูกเขย่าตัวเบาๆ สองสามที เขาจึงค่อยๆ ปรือตาขึ้น เห็นพยาบาลสาวชุดขาวคนคุ้นตา

            พยาบาลณิศามองคนป่วยด้วยสายตาที่วาวไปด้วยคำหยอกล้อ อมยิ้มหน่อยๆ เหมือนจะแซ็วอยู่ในที คนตื่นใหม่ที่ยังมึนๆ ค่อยๆ จัดเรียงสติ ก่อนจะรับรู้ว่าที่อีกฝ่ายมองมาแบบนั้น เพราะตอนนั้นมีร่างเล็กนุ่มนิ่มหลับสนิทอยู่ในอ้อมกอดของเขา คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอกอดใครบางคนเอาไว้ตลอดคืนถึงกับหน้าร้อนผ่าว เสมองไปทางอื่นเหมือนหนีสายตาของพยาบาลสาว ยอมคลายกอดออก แต่ยังทิ้งแขนข้างหนึ่งประคองคนหลับไว้อย่างระมัดระวัง

            ณิศาเดินอ้อมไปแขวนน้ำเกลือถุงใหม่ให้ที่เสาน้ำเกลือ ซึ่งอยู่ข้างเตียงฝั่งที่นิธินันท์นอนอยู่ ก่อนจะเดินกลับมา ทำท่าจะเอ่ยอะไรบางอย่างกับกีรติ ทว่าชายหนุ่มยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปาก เป็นเชิงให้อีกฝ่ายใช้เสียงเบาเพราะกลัวว่าคนที่หลับอยู่จะตื่น

       พยาบาลสาวเบะปากให้ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบใกล้หู

“ที่หมอสั่งไว้เหลืออีกถุงเดียว หมดนี่ก็น่าจะกลับบ้านได้แล้วมั้ง” ว่าเสร็จก็บุ้ยปากไปหาคนนอนฝัน “มีแรงกอดสาวแน่นขนาดนี้ คงไม่มีอะไรน่าห่วง”

คนป่วยไม่ต่อความ นอนอมยิ้ม พยาบาลณิศาจึงทำหน้าที่ของเธอต่อ ร่างเพรียวในชุดขาวหันไปหยิบอุปกรณ์ที่เธอถือเข้าห้องมาด้วยและวางเอาไว้ที่โต๊ะข้างเตียง โน้มตัวบอกคนไข้อีกรอบ

“วัดไข้กับวัดความดันนิดนึงนะ สายๆ หมอจะเข้ามาตรวจอีกที”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ หันมองใบหน้ายามหลับของหญิงสาวข้างกาย แล้วปล่อยให้พยาบาลสาวทำหน้าที่ของเธอไป

ไม่กี่นาที ณิศาก็จัดการธุระของเธอเสร็จ หญิงสาวเริ่มเก็บอุปกรณ์พร้อมกับบอกคนป่วยไปด้วย

“เดี๋ยวเราจะออกเวรแล้วนะ หวังว่าคงไม่ต้องเจอกันบ่อยๆ”

กีรติยิ้มขำให้แก่ความหวังดีที่ส่งผ่านมาพร้อมประโยคห้วนๆ นั้น ก่อนขยับปากบอกเธอ “ขอบคุณนะ”

“แจกการ์ดเมื่อไหร่อย่าลืมเราล่ะ ถือว่าชดเชยที่เราจะไม่เอาฉากหวานไปเมาท์ต่อในวอร์ด”

คำว่า แจกการ์ด และ ฉากหวาน ทำเอาคนป่วยซ่อนความเขินไว้ไม่มิด แต่ก็เหมือนว่าพยาบาลสาวช่างแกล้งจะยังไม่พอใจ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วขยับปากถาม โดยไม่ออกเสียง

“ถ่ายรูปให้เอาไหม”

กีรติรู้ดีว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะถ่ายจริง แค่อยากจะแหย่เขาเล่นเท่านั้น คนป่วยตอนนี้หูแดงจนเริ่มเห็นชัด โบกมือเหมือนไล่ให้เธอรีบๆ ออกไป พยาบาลสาวจึงยิ้มเยาะ แล้วโบกมือลาปิดท้าย ก่อนจะหายออกประตูห้องไป

คนบนเตียงส่ายหน้ายิ้มๆ ณิศา...ยังแสบไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

กีรติขยับตัวเล็กน้อย เหลือบตาขึ้นมองถุงน้ำเกลืออวบอ้วนที่ห้อยอยู่เหนือหัว กำลังคิดอยู่ว่าเขาต้องทนอยู่ในสภาวะเหมือนถูกล่ามโซ่อีกกี่ชั่วโมงกว่าจะได้เป็นอิสระ ถ้าไม่ติดว่าโตแล้ว เขาอยากจะแอบเอาไปเททิ้งในห้องน้ำให้รู้แล้วรู้รอดกันไป สุดท้ายก็ทำได้แค่ล้มเลิกความคิด เพราะรู้ว่าคงทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนรอเวลา คนป่วยจึงหันความสนใจกลับมาหาอีกคนที่จะนอนรอเวลาเป็นเพื่อนเขา

สายตาของกีรติไล่ไปตามเครื่องหน้าของสาวร่างเล็กที่ยังหลับสนิทในระยะใกล้ชิด ปากนิด จมูกหน่อย เขาเพิ่งสังเกตว่าแก้มใสๆ ของเธอขาวจนเห็นเส้นเลือด มิน่าล่ะ แกล้งนิดแซ็วหน่อยเป็นต้องหน้าแดงขึ้นมา ไหนจะแพขนตาที่เรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ อย่างนี้เองสินะ เวลาที่เธอลืมตา ดวงตากลมโตนั้นถึงเหมือนมีเส้นขอบที่ขีดเอาไว้อย่างสวยงาม ล้อมรอบนัยน์ตาสีน้ำตาลใสแป๋วนั้น...ทำให้เขาใจสั่นได้ทุกทีที่เผลอมอง

กีรติเลื่อนมือหนาไปดึงผ้าห่มคลุมให้เธอสูงอีกนิด และในจังหวะนั้นเองคนตัวเล็กก็ขยับศีรษะเข้าหาแผงอกของเขาราวกับเด็กน้อยตามหาอกอุ่น ชายหนุ่มมองภาพน่ารักแล้วยิ้ม แอบกดจมูกลงบนศีรษะของเธอเบาๆ อย่างสุดจะห้ามใจ เขามองภาพชวนเคลิ้มอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะม่อยหลับไป พร้อมกับความคิดสุดท้ายของเขาที่ว่า...

เมื่อกี้น่าจะขอยานอนหลับจากณิศาไว้ให้ใครบางคน เผื่อว่าจะได้หอมแก้มใสนั้น โดยที่เธอไม่รู้ตัวสักทีสองที

 

เวลาผ่านไปพักใหญ่ คนไม่ป่วยแต่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็เริ่มรู้สึกตัว นิธินันท์ทำหน้ายู่ยี่ เมื่อแสงที่ส่องเข้ามาในห้องสว่างมากพอจะปลุกให้เธอตื่น หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนภาพแรกที่เข้ามาทักทายสายตาจะทำให้ดวงตาของเธอเบิกโพลง เกือบเด้งตัวออกห่างแผงอกแกร่งตรงหน้า ดีที่ความทรงจำครั้งสุดท้ายก่อนหลับไปวิ่งเข้ามาเตือนได้ทัน เธอเลยยั้งตัวเองไว้ไม่ให้เอะอะจนทำให้อีกคนตื่น

ช่างภาพสาวเขยิบตัวห่างจากร่างหนาที่นอนนิ่งอยู่เล็กน้อย เมื่อคืนเธอต้องดูหนังกับเขาจนเผลอหลับไปแน่ๆ คิดแล้วก็เงยหน้าขึ้นมองคนที่หลับอยู่ สีหน้าเขาดูดีขึ้นกว่าเมื่อคืนมาก แม้จะปรากฏร่องรอยความอ่อนเพลียอยู่บ้าง แต่ก็ยังพอทำให้เธอยิ้มออก ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดผิวเธอเบาๆ ดูเหมือนว่าเขาจะยังมีไข้ต่ำๆ อยู่ คนเฝ้าไข้วิเคราะห์อาการโดยไม่สัมผัสตัวเขา ไม่รู้ว่าหายปวดท้องแล้วหรือยัง

ความสงสัยทำให้เธอเลื่อนสายตาลงมองหาท่อนแขนที่เมื่อคืนเธอเห็นเขาเลื่อนมากุมท้องเป็นพักๆ แล้วความตกใจก็วิ่งเข้าชนจนเธอต้องเบิกตากว้างอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าท่อนแขนไม่ได้อยู่บนตัวเขา ทว่ามันกลับอยู่บนผ้าห่ม ผ้าห่มที่คั่นระหว่างแขนเขากับตัวของเธอ หัวใจดวงน้อยเร่งจังหวะการเต้นขึ้นมาฉับพลัน เธอจะทำอย่างไรดี ไม่อยากให้เขาตื่นขึ้นมาเห็นว่าเธอนอนอยู่บนเตียงอย่างน่าไม่อายกับเขาแบบนี้ แล้วเธอจะหนีจากสถานการณ์นี้ออกไปด้วยวิธีไหนดี ในเมื่อคนหลับสนิทดันกอดเธอเอาไว้...เสียเต็มแขนเลย

นิธินันท์กัดฟันแน่น ลุ้นอยู่ทุกอึดใจที่เธอขยับตัว กลัวเหลือเกินว่ากีรติจะตื่นมาเห็นเสียก่อน เธอคงปั้นหน้าไม่ถูกแน่ หลังจากที่ลังเลอยู่หลายนาที ว่าเธอจะยกแขนเขาออกจากตัวเธอดีไหม สุดท้ายคนถูกกอดก็เลือกที่จะไม่แตะตัวเขาดีกว่า สาวร่างเล็กจึงค่อยๆ ขยับลงจากเตียง ระมัดระวังและแผ่วเบาที่สุด แทบกลั้นใจทุกครั้งที่เคลื่อนไหว ก่อนจะหย่อนตัวลงจนปลายเท้าแตะพื้นห้องอย่างปลอดภัย

หญิงสาวรีบจ้ำอ้าวเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับเอ็ดตัวเองอยู่ในใจหลับไปบนเตียงกับเขาแบบนั้นได้ไง น่าอายที่สุดเลย

ฝากอีบุ๊กเรื่องล่าสุดด้วยนะค้าาาา

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ผลงานที่ผ่านมา


ดาราร้อยเล่ห์
อินเอวา
www.mebmarket.com
งานนี้ถ้าเผด็จศึกคุณสา (มี)... ไม่ได้  เธอขอแห้งเหี่ยวตายคาบัลลังก์แคตวอล์ก . . เพราะสถานะไฮโซกำลังจะหลุดลอยไป เมื่อความล้มละลายมาเยือน เกล็ดดาว นางแบ...









 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

868 ความคิดเห็น

  1. #423 Berkelium (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 23:43
    หมั่นไส้!
    #423
    0
  2. #422 noonara (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 13:37
    นึกว่าพี่นันท์รู้ตัวว่าถูกกอดแต่แกล้งทำหลับลึกซะอีก แหมเวลาถูกกอดตอนหลับจริงๆมันก็รู้ตัวน้า กิ๊วๆพี่นันท์
    #422
    0
  3. #421 Fon Proy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 11:20
    หวานเบาๆ
    #421
    0
  4. #419 pimon9172 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 08:39
    อิต่ออ้อยคว่ำ อยากถูกกอดบ้าง
    #419
    0
  5. #418 niceday777 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 08:37
    พี่นันท์ ไม่ต้องย่อง ไม่ทันแล้วแหล่ะ
    #418
    0
  6. #417 sitcha (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 08:01
    อยากได้เล่ม ebook. อะไรก็ได้ที่เร็ว. ชอบๆๆ
    #417
    0
  7. #416 maixing (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 07:49
    ง่าาา เขินตัวจะแตกแล้วไรท์
    #416
    0
  8. #415 banidin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 06:39
    โอ๊ย... เจอรุ่นน้องหวานโฮกขนาดนี้ พี่ยอมกินเด็กอ่ะ
    #415
    0
  9. #414 intoonj (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 06:02
    เด็กมันร้าย555 น่ารักมากค่า
    #414
    0
  10. #413 พรรณวษา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 05:30
    อีต่อรุกแล้วววววว ปาณัทคือก้างชิ้นใหญ่เลย
    #413
    0
  11. #412 $pirit Finger$ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 05:26
    ไม่ทันแล้วจ้าพี่นันทน์
    #412
    0
  12. #411 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 02:34
    ผลัดกันตื่น น่ารักมากกกก
    #411
    0
  13. #410 Aortic (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 01:18
    เริ่มหวานแล้ว
    #410
    0
  14. #409 wonderfully (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 01:12
    คนถูดกอด    ถูก
    #409
    0