เร้นรักพรางใจ ( สนพ. พิมพ์คำ )

ตอนที่ 17 : บทที่ 13 : ลั่นชัตเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 ธ.ค. 60


ภาพถ่ายใบที่ ๑๓

ลั่นชัตเตอร์

 

        น้ำใสๆ หยดลงจากถุงน้ำเกลือเป็นจังหวะสม่ำเสมอ นิธินันท์นั่งเท้าคางมองอยู่ร่วมนาที ก่อนจะย้ายสายตาไปหาคนที่นอนหลับตาอยู่บนเตียงคนไข้ คิ้วเข้มที่กระตุกอยู่เป็นครั้งคราวบอกเธอได้ดีว่าคนที่นอนอยู่ยังไม่หลับ ใบหน้าของเขาแทบไม่มีสี แต่ก็นับว่าดีขึ้นกว่าตอนที่มาถึงโรงพยาบาลมากแล้ว

       หลังจากที่เธอเอ่ยประโยคนั้นกับเขา กีรติก็ยอมมาโรงพยาบาลกับเธออย่างว่าง่าย แม้สีหน้าจะบอกอยู่เป็นนัยว่าไม่เต็มใจเท่าไรก็ตาม ตลอดทางที่เธอขับรถพาเขามาที่นี่ คนป่วยทำท่าจะอาเจียนอยู่หลายหน เธอสงสัยว่าที่จู่ๆ เขาก็ปวดท้องขึ้นมาได้ อาจจะเป็นเพราะไก่ทอดที่ไม่ได้อุ่นหรือเปล่า แต่มันก็น่าแปลกเพราะเธอก็กินไปด้วยเหมือนกัน แต่ไม่เห็นจะแสดงอาการอะไรเลยสักนิด หรืออาจเป็นเพราะเขากินไปมากกว่าเธอ

       นิธินันท์คิดมาตลอดทางจนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาลและเข้าไปพบหมอ และก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาป่วยมากจนสติไม่ค่อยอยู่กับตัวแล้วหรือเป็นเพราะความกวนที่ฝังลึกกันแน่ พอหมอถามว่าเขาปวดท้องมากแค่ไหน ถ้าระดับเต็มสิบ อาการปวดของเขาอยู่ในระดับไหน คนป่วยก็ตอบไปว่า

แปดมั้ง

แปดเลยเหรอคะ ถ้าแปดนี่คือปวดจนนั่งรถเข็นไม่ได้แล้วนะ

อ้าว หมอ ผมก็นั่งรถเข็นอยู่ ทำไมหมอไม่ถามว่าเต็มเจ็ดให้เท่าไหร่ล่ะ นิ่วหน้าใส่หมอแล้วถอนหายใจ เจ็ดก็ได้อ้ะ

คำถามแรกว่าสร้างความปวดหัวให้หมอแล้ว ยังไม่เท่ากับคำถามต่อมา

ปวดยังไงคะ ปวดบิด ปวดเกร็ง หรือปวดแสบ

คนไข้ที่นั่งก้มตัวอยู่นิ่งไปเหมือนคิดหนัก ก่อนจะตอบหมอสาวเสียงเบา ถามยากอ้ะหมอ เฉลยเลยได้ไหม

นี่ขนาดว่าป่วยจนหน้าซีดหน้าเซียวยังป่วนห้องฉุกเฉินได้ขนาดนี้ นิธินันท์เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงไม่อยากมาโรงพยาบาล คงเป็นเพราะสื่อสารกับคนอื่นเขาไม่รู้เรื่องนี่แหละ

คนไข้ปวดท้องหนัก และดูท่าแล้วหมอก็คงปวดหัวหนักมากไม่แพ้กัน

หลังจากที่ทั้งหมอและพยาบาลต่างเห็นตรงกันว่าถามคนป่วยไปก็อาจจะไม่ได้เรื่องอะไรเท่าไร จึงเปลี่ยนมายื่นคำถามให้คนพามาส่งแทน ตอนแรกหมอสาวเจ้าของไข้คิดเหมือนเธอว่ากีรติอาจจะกินอาหารไม่สะอาดมา เพราะเขามีอาการคลื่นไส้และอาเจียนไปสามครั้งแล้ว แต่นิธินันท์ยืนยันว่าเธอก็กินเหมือนเขาทุกอย่าง ยกเว้น...

เขาแค่มากินหลังจากฉันประมาณสองชั่วโมงค่ะ แกงเขียวหวานก็อุ่นใหม่อีกรอบนะคะ มีแค่ไก่ทอดที่ไม่ได้อุ่น แต่ว่าฉันก็กินไก่พร้อมกับเขาอีกรอบเหมือนกัน แต่อาจจะไม่เยอะเท่า ปลายเสียงแผ่วแฝงความไม่มั่นใจ ก่อนจะหันมองคนป่วยที่ตอนนี้นั่งเงียบไปแล้ว

ถ้าอย่างนั้นอาจจะเป็นแกงเขียวหวานรึเปล่าคะ เป็นไปได้ว่ากะทิอาจจะเสียก่อนที่คุณจะอุ่นอีกรอบ

อันนั้นยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลยค่ะ เพราะว่าฉันไม่ได้ใช้กะทิ แต่ใช้นมแทน

คราวนี้หมอนิ่งคิดไปเล็กน้อย และก็เป็นเสียงครางเบาๆ ที่ฟังไม่ได้ศัพท์ของคนป่วยบนรถเข็นที่ดังขึ้นพร้อมกับแรงบีบมือเบาๆ เรียกให้นิธินันท์หันไปหาเขา

กีรติเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ

            นม เขากัดฟันแน่น กลืนน้ำลายลงคอเหมือนฝืนความเจ็บปวด ท้องผมไม่ย่อยนม

            นิธินันท์จำได้ว่าเธอชาดิกไปทั้งร่าง รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น

เป็นเธอเองที่ทำให้เขาต้องเจ็บหนักแบบนี้ แล้วก็เป็นเธอเองที่ทำให้เขาต้องมานอนให้น้ำเกลืออยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ด้วย

            คนเฝ้าไข้วางปลายนิ้วลงบนท่อนแขนกำยำข้างที่มีสายน้ำเกลือเสียบเอาไว้ เมื่อครู่พยาบาลที่มาวัดไข้บอกว่าเขามีไข้สูง และความร้อนจากร่างกายเขาที่เธอสัมผัสได้กับเม็ดเหงื่อที่ผุดพราวตามหน้าผากก็บอกเธอได้ดีว่าเป็นเช่นนั้น ยิ่งรู้ว่าเขาต้องมานอนป่วยแบบนี้เพราะอะไร ยิ่งรู้สึกปวดหนึบในใจบอกไม่ถูก หมอบอกให้เขานอนพักผ่อนเพราะร่างกายอ่อนเพลียมาก แต่ดูจากการนอนขยับตัวไปมากับอาการนิ่วหน้าอยู่เรื่อยๆ นั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่นอนหลับตาอยู่หลับลงเสียที่ไหน ตอนอยู่ในห้องฉุกเฉินหมอก็ฉีดยาให้แล้วนะ ทำไมเขายังไม่หายอีก

“ยังไม่หายปวดท้องอีกเหรอ ให้ตามหมอไหม”

กีรติเปิดเหลือกตาขึ้นช้าๆ ดวงตาแดงก่ำเพราะพิษไข้ เขาส่ายหน้าเบาๆ “ไม่ต้องหรอก ไม่ปวดมากแล้ว แต่มันแค่รำคาญ เลยนอนไม่หลับ”

“นมวัวและทุกอย่างที่มีส่วนผสมของน้ำตาลแลคโตส...หมอบอกมาแบบนี้” เธอพูดคล้ายจะย้ำกับตัวเอง นัยน์ตาปรากฏคำขอโทษชัด “ต่อไปฉันจะไม่ซื้อนมวัวเข้าบ้านอีก”

คนป่วยได้ยินแล้วอยากหัวเราะให้ความน่ารัก ทว่าเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิด ทำให้เขาทำได้เพียงยิ้มบางๆ ขยับตัวตะแคงหันมาทางเธอ “มันต้องขนาดนั้นเลยเหรอ พี่ซื้อมาใส่ตู้เย็นไว้ผมก็ไม่กินหรอก”

“แน่ใจนะว่าจะไม่เผลอหยิบกินตอนเมา”

เขานิ่วหน้าเพราะอาการปวดที่เจ็บแปล๊บขึ้นมา แต่ริมฝีปากยังคงยิ้มให้คำกระเซ้า เป็นคนเฝ้าไข้มากกว่าที่ดูจะเป็นเดือดเป็นร้อนกับอาการของเขาเสียจนหน้าเครียด

“ขอโทษนะ ที่ทำให้เป็นแบบนี้”

“ขอโทษอีกแล้ว ก็พี่ไม่รู้นี่ จะขอโทษผมทำไม” ชายหนุ่มซ่อนความเจ็บเอาไว้ใต้รอยยิ้ม ไม่อยากให้เธอรับรู้เพราะคนตัวเล็กข้างเตียงเอาแต่เอ่ยคำขอโทษไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแล้วตั้งแต่ที่รู้ว่าเขาป่วยแบบนี้เพราะอะไร

กีรติมองดวงตากลมที่วาวด้วยน้ำใสๆ ปรากฏรอยเศร้าหมองอย่างไม่ปกปิด รู้สึกว่าเวลานี้...พี่สาวแสนงอนเหมือนจะกลายร่างเป็นสาวน้อยขี้แยที่พร้อมจะปล่อยโฮทุกเมื่ออย่างไรอย่างนั้น ชายหนุ่มยกมือขึ้นแตะข้างแก้มใสของคนไม่ยอมยิ้มเบาๆ ความร้อนจากมือเขาวูบวาบไปถึงหัวใจของเธอ

“ไม่เอา ไม่ทำหน้าบูดแบบนี้สิ ไม่น่ารักเลย”

คนโดนหาว่าไม่น่ารักควานหาเสียงตัวเองไม่เจอขึ้นมาชั่วขณะ แก้มของเธอกับมือของเขา ไม่รู้ว่าอะไรร้อนกว่ากัน นิธินันท์เอียงใบหน้าหลบการสัมผัสนั้น ด้วยกลัวว่ามันจะทำให้ใจเธอไหวหวั่นมากกว่าที่เป็นอยู่

“พี่กลับไปนอนที่บ้านก็ได้นะ ผมอยู่คนเดียวได้”

คนที่นั่งอยู่ข้างเตียงยิ้มมุมปากแล้วส่ายหน้า

“ที่นี่อะไรๆ ก็ไม่สะดวก โซฟานั่นก็น่าจะแข็งด้วย”

เขาบุ้ยใบ้ไปข้างหลัง นิธินันท์จึงหันมองโซฟาสีเข้มที่อยู่ติดฝาผนังอีกฝั่ง ซึ่งแน่นอนว่าจะเป็นที่นอนของเธอในคืนนี้

“ฉันนอนได้ ให้ฉันได้ทำอะไรที่ทำให้รู้สึกว่าได้ไถ่โทษบ้างเถอะนะ”

กีรติยิ้มเบาบางให้คนส่งสายตาวิงวอนมา “ผมแค่กลัวว่าพี่จะลำบาก อีกอย่าง...โดนขังในห้องมันน่าเบื่อด้วย”

คนที่ทึกทักเอาว่าประโยคนั้นก็คือคำอนุญาตยิ้มนิดๆ พลางส่ายหน้าปฏิเสธเขา ทว่าก็ไม่กล้าบอกว่าแค่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ก็ไม่เคยมีคำว่าน่าเบื่อสำหรับเธออยู่แล้ว

“เออ...ในรถผมมีโน้ตบุ๊กอีกเครื่องนะ เผื่อว่าพี่อยากจะเล่นเน็ตหรือว่าดูหนัง โรงพยาบาลนี้มีวาย-ฟายฟรีแน่ะ พาสเวิร์ดมันติดไว้สักทีนี่ละ” คนป่วยว่าด้วยเสียงแหบแทบไม่พ้นคอ แต่ก็ยังดื้อพูดไม่หยุด หนำซ้ำยังทำท่าจะลุกขึ้นหารหัสเข้าอินเทอร์เน็ตให้เธออีก

นิธินันท์กำลังจะร้องห้ามเขา แต่แล้วการสนทนาก็ถูกขัดจังหวะกะทันหันเมื่อประตูห้องถูกเคาะและเปิดออก พยาบาลสาวชุดขาวสะอาดตาโผล่เข้ามาพร้อมกับรถเข็น ยิ้มเชิงทักทายให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างเตียง แล้วแจ้งจุดประสงค์

“ขออนุญาตเช็ดตัวลดไข้นิดนึงนะคะ”

นิธินันท์พยักหน้ารับ ทว่าคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงกลับ...

“ณิ...”

 ฝากอีบุ๊กเรื่องล่าสุด้วยนะค้าาาา

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ผลงานที่ผ่านมา


ดาราร้อยเล่ห์
อินเอวา
www.mebmarket.com
งานนี้ถ้าเผด็จศึกคุณสา (มี)... ไม่ได้  เธอขอแห้งเหี่ยวตายคาบัลลังก์แคตวอล์ก . . เพราะสถานะไฮโซกำลังจะหลุดลอยไป เมื่อความล้มละลายมาเยือน เกล็ดดาว นางแบ...









 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

868 ความคิดเห็น

  1. #350 Pimmy27pb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 11:50
    ณิ ?????
    #350
    0
  2. #349 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 11:48
    โอ้ยยยย แฟนเก่าก็มา สงสารพี่นัน
    #349
    0
  3. #348 pimon9172 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 11:36
    ณิ แฟนเก่าแน่เลย
    #348
    0
  4. #347 niceday777 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 10:25
    ณิ กิ๊กเก่าแน่เลย
    #347
    0
  5. #346 ณัชพล / supawit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 09:42
    รอๆๆๆ นะครับ^^
    #346
    0
  6. #345 $pirit Finger$ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 09:32
    ป่วยยังกวนนะต่อ 555
    #345
    0
  7. #344 Richy Gloomy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 08:51
    แฟนเก่าแน่ๆ
    #344
    0
  8. #343 พรรณวษา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 07:44
    อยากบอกว่าต่อเจอแฟนเก่าาาา
    #343
    0
  9. #342 พรรณวษา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 07:43
    อยากบอกว่าต่อเจอแฟนเก่าาาา
    #342
    0
  10. #341 Rungraweejeab (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 07:34
    โอ๊ยยยยย อย่าบอกนะว่าเป็นแฟนเก่า อ่า
    #341
    0
  11. #340 Aortic (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 02:06
    กวนกระทั่งหมอเลยนะเราอะ
    #340
    0
  12. #339 Fon Proy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 01:35
    ณิคือใครกันนะ. ตัดให้ค้างเลยฉับ ฉับ ฉับ 5555
    #339
    0
  13. #338 ao_majo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:57
     ณิ...ณิครายเหยอ?
    #338
    0
  14. #337 AijaSolothurn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:47
    งานเข้าแล้วใครอ่ะณิ
    #337
    0
  15. #336 noonara (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:36
    ณิ อะไร ณิ คือพยาบาล คือแฟนเก่าเหรอคะ? รอๆๆ
    #336
    0