เร้นรักพรางใจ ( สนพ. พิมพ์คำ )

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 : เรื่องเตือนสติ (40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    12 ธ.ค. 60


ภาพถ่ายใบที่ ๑๐

เรื่องเตือนสติ

               เสียงมีดกระทบกับเขียงไม้ดังเรื่อยๆ ไม่เป็นจังหวะแน่นอน เพราะคนหั่นต้องคอยจับผักบุ้งในมือให้เรียงเข้าที่ก่อน แล้วจึงลงมีดได้ นิธินันท์นั่งอยู่บนเสื่อในครัวหลังบ้านของเจนนิภากำลังกอบเอาผักบุ้งที่หั่นเสร็จแล้วไปใส่กะละมังพลาสติกที่วางอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะหันไปหยิบผักกาดขาวที่แช่น้ำอยู่ในกะละมังอีกใบหนึ่งขึ้นมาหั่นต่อ

ห่างออกไปเล็กน้อยจากจุดที่หญิงสาวนั่งอยู่ ศรัณย์กำลังง่วนอยู่กับการหั่นหมู เช่นเดียวกับเจนนิภาที่ยืนปั่นพริกสดกับกระเทียมอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัว เตรียมเอาไว้สำหรับทำน้ำจิ้ม เพราะมื้อเย็นวันนี้ของก๊วนออฟฟิศน้อยๆ คือหมูกระทะ

วันนี้ได้งานใหม่มางานนึง แล้วเมื่อวานเพิ่งส่งล็อตแรกของอีกงานนึงไป พี่เชื่อดิ พรุ่งนี้พวกที่ออฟฟิศต้องกินหมูกระทะแน่นอน

คิดถึงสิ่งที่กีรติบอกกับเธอเมื่อคืนตอนกินน้ำเต้าหู้กันก็อดยิ้มไม่ได้ เขาบอกว่าทำงานกับเพื่อนก็เป็นแบบนี้ล่ะ อะไรนิดอะไรหน่อยเป็นต้องหาเรื่องฉลองกันอยู่ตลอดเวลา แต่ทั้งๆ ที่กินเมนูเดิมๆ สถานที่เดิมๆ กลุ่มเพื่อนเดิมๆ แต่เขาก็ไม่เคยเบื่อเลย ออกจะอยากให้มีบ่อยๆ เสียด้วยซ้ำ นิธินันท์เองก็เริ่มรู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน เวลาที่ก๊วนออฟฟิศรวมตัวกันกินมื้อใหญ่แบบนี้ทีไร เธอเป็นต้องคิดถึงบรรยากาศฉลองหลังสอบเสร็จสมัยเรียนมหาวิทยาลัยทุกที

“อยู่เชียงรายมาจะเป็นเดือนแล้ว พี่นันท์ไปเที่ยวไหนมาแล้วบ้าง”

สาวต่างถิ่นผละจากความคิดแล้วหันไปหาเจ้าของคำถามที่กำลังหั่นหมูอยู่ และก็เป็นคำถามที่เรียกความสนใจจากเพื่อนอีกคนที่เคาน์เตอร์ครัวให้หันมามองเธอด้วย

“นั่นสิ ช่วงนี้มันหลังปีใหม่ งานที่พวกนี้ดองกันมาตั้งแต่ช่วงหยุดยาว ก็มาเร่งกันตอนนี้ เลยไม่ค่อยมีใครว่างพานันท์ไปเที่ยวไหนเลย ว่าจะทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีซะหน่อย” เจนนิภาว่าเสริม ใจเธอก็อยากจะเป็นไกด์พาเพื่อนใหม่เที่ยวชมเขาชมดอกเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าเธอขับรถไม่เป็นแถมยังไม่รู้เส้นทางนอกจากแถวๆ นี้เลย

“ไม่เป็นไรเลยเจน ช่วงนี้เราก็ยุ่งเหมือนกัน พอดีอาจารย์มหา ลัยที่เราเคยช่วยงานหลายอย่างตอนสมัยเรียน มาชวนให้เราทำหนังสือสอนถ่ายภาพน่ะ ช่วงนี้เราก็กำลังวางแผนงานอยู่ ไม่ค่อยว่างเหมือนกัน”

“หวังว่าต่อคงไม่กวนนันท์นะ ขานั้นยิ่งชอบลุกขึ้นมาทำงานดึกๆ อยู่ด้วย”

เจนนิภายังจำได้ดี ในช่วงที่เปิดบริษัทใหม่ๆ แม้ว่าตอนนั้นเธอจะยังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทนี้ แต่ก็คบหากับพิพัฒน์แล้ว เธอจึงแวะเวียนมาหาพวกเขาบ่อยๆ เลยมักจะเห็นกีรตินอนกลางวันที่ออฟฟิศเสมอ สาเหตุก็เพราะเขาชอบทำงานตอนดึกๆ นั่นล่ะ

นิธินันท์ยิ้ม ส่ายหน้าให้แววตาเป็นห่วงที่มองมา “ไม่กวนหรอก เราก็นอนดึกเหมือนกัน”

ตอบเพื่อนเสร็จก็ก้มลงหั่นผักต่อ ไม่เอ่ยเสริมในสิ่งที่คิดอยู่ในใจ

ตอนดึกอ้ะไม่กวน แต่กวนเวลาเจอหน้ากันตอนกลางวันมากกว่า

“เออ ว่าแต่...พี่ต่อไปไหนอ้ะพี่ ผมออกมาจากออฟฟิศก็ไม่เห็นแล้ว”

คำถามจากศรัณย์เรียกให้นิธินันท์หันไปหา เพราะเธอก็อยากรู้เหมือนกัน ตอนมาถึงที่นี่ เธอก็เห็นศรัณย์กับพิพัฒน์นั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศ แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของกีรติ อยากจะถามถึงเขาเหมือนกัน แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงปากหนัก ไม่กล้าถามคนอื่นๆ ทั้งๆ ที่ก็ไม่น่าจะใช่เรื่องแปลกอะไรถ้าเธอจะถามถึงน้องชายร่วมบ้าน

“ออกไปซื้อเครื่องดื่มกับป๋าแน่ะ ป่านนี้ยังไม่มาเลย ไม่รู้ไปซื้อกันถึงไหน”

คนหั่นหมูอยู่หัวเราะออกมาเบาๆ “สงสัยพากันไปเซเว่นที่ป๋าบอกว่ามีพนักงานสาวสวยๆ นั่นแน่ๆ”

เจนนิภาผละมือจากน้ำจิ้ม แล้วเดินไปดูน้ำซุปที่หน้าเตา ส่ายหน้าระอาให้คำสันนิษฐานของน้องเล็ก “สองแสบนี่เอาอีกละนะ ป๋าวีร์น่ะ ไม่เท่าไหร่ แต่ต่อนี่สิตัวร้าย”

“ร้ายยังไงเหรอ” นิธินันท์หลุดคำถามออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอจึงรีบเก็บสีหน้า แสดงออกเหมือนว่าถามให้เข้ากับบทสนทนาไปอย่างนั้น

“ป๋าวีร์เห็นอย่างนั้นนะ เวลาเจอผู้หญิงที่ถูกใจทีไร ไปไม่ค่อยเป็นหรอก พูดไม่เก่งขึ้นมาดื้อๆ ได้แต่เปย์ให้เขาตลอด เลยโดนเรียกว่าป๋าไง แต่ที่ป๋าแสดงออกตรงๆ แบบนั้นมันก็ชัดเจนไง ว่าชอบ ว่าสนใจคนไหน ไม่เหมือนกับต่อ รายนั้นอ้ะมีน้องสาวไง เวลาเข้าไปคุยเล่นกับผู้หญิงก็ไม่ขัดเขิน เลยไม่ค่อยระวังตัว ทำผู้หญิงเขาเข้าใจผิดว่ามีใจให้มานักต่อนักแล้ว”

คำพูดธรรมดาของเจนนิภาที่คนพูดพูดไปคนหม้อน้ำซุปไปอย่างไม่ได้ใส่ด้วยซ้ำ ทว่ามันกลับทำให้นิธินันท์รู้สึกชาวาบขึ้นมา ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ยิ่งอดคิดไม่ได้ ว่าบางที...เธออาจจะเป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้นที่เจนนิภากำลังพูดถึงอยู่ก็ได้ ยังไม่ทันที่ความรู้สึกจะจางหายไปดี ความกังวลของเธอก็ถูกหยุดลงชั่วขณะเพราะคำพูดของศรัณย์

“แต่ตอนนี้พี่ต่อมีคนคุยแล้วนะพี่เจน”

“หื้ม? จริงเหรอ” เจนนิภาเป็นเสมือนแม่ที่ดูแลลูกๆ ทุกคนในออฟฟิศสะบัดหน้าไปหาชายหนุ่มคนเดียวของวงสนทนาทันที และแน่นอนว่านิธินันท์ก็ทำเหมือนเจนนิภา แถมยังมีอาการใจสั่นระรัวเพิ่มเข้าไปด้วย

“ต่อเนี่ยนะมีคนคุยแล้ว ใครเหรอ ฉันไม่เห็นเคยรู้เรื่องเลย”

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันพี่ พี่ก็รู้ว่าผมไม่ค่อยได้อยู่ออฟฟิศ แต่พี่พัฒน์กับป๋าน่าจะรู้นะ”

“มั่วรึเปล่า พัฒน์ไม่เห็นเคยพูดให้ฉันฟังเลย”

“ไม่มั่วพี่ เห็นแชตคุยกันตลอด พี่ต่อนั่งยิ้มทั้งวันอย่างกับคนบ้า เขาเห็นกันทั้งออฟฟิศ”

“จริงเหรอนันท์ ที่บ้านเป็นแบบนี้รึเปล่า”

นิธินันท์สะดุ้ง เมื่อความสนใจของทุกคนเปลี่ยนมาอยู่ที่เธอ หญิงสาวรีบส่ายหน้าดิก “เราไม่ค่อยได้สังเกตน่ะ”

ว่าเสร็จก็ยิ้มแห้งๆ ให้อย่างเก็บอาการ ซ่อนความรู้สึกโหวงๆ ใต้รอยยิ้มนั้น กลัวสองคนที่มองมาจะรู้ว่าเรื่องที่เธอเพิ่งได้ฟังทำให้หัวใจเหี่ยวฟีบลงอย่างไม่มีเหตุผล

“เรื่องนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ เดี๋ยวจะลองถามพัฒน์ดู”

คำพูดของเจนนิภาไม่ทันจะสิ้นสุดดี เสียงร้องเตือนของสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนเสื่อก็ดังขึ้น นิธินันท์หันไปมอง ก่อนจะเอี้ยวตัวไปเช็ดมือกันผ้าที่วางอยู่ใกล้ๆ แล้วหยิบขึ้นมาดูว่าเสียงข้อความเข้านั้นมาจากใคร แต่ก็ยังไม่ทันจะได้พิมพ์อะไร สาวร่างเล็กที่อยู่หน้าเตาไฟก็เดินมาย่อตัวลงตรงหน้า แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ อมยิ้มแกมหยอกล้อ แถมยังหรี่ตามองอย่างจับผิด

“อย่าบอกนะ...ว่านี่ก็อีกคน”

“บ้า ไม่ใช่” นิธินันท์รีบหดตัวถอยหนี กลัวว่าเพื่อนจะเห็นความตื่นกลัวจึงรีบชูหน้าแชตให้ดู “ต่อแค่ไลน์มาถามน่ะ ว่าอยู่เซเว่นจะเอาอะไรรึเปล่า”

“งั้นก็แล้วไป”


ขออนุญาตแจ้งข่าวนะคะ

ตอนนี้ไรต์ได้ร่วมเขียนเรื่องสั้นกับอีก 26 นักเขียน รวมอยู่ใน e- book รวมเรื่องสั้น ส่งต่อความรัก นะคะ (เรื่องสั้น 26 เรื่อง เรื่องละ 9 บาท ขายในราคา 234 บาท ตามชื่อโครการ คนละก้าว เนาะ)

ในเล่มจะมีทั้งหมด 26 เรื่องสั้น จาก 27 นักเขียน ในส่วนของไรต์ ชื่อเรื่อง สลับใจไขว้รัก เป็นการร่วมกันเขียนครั้งแรกกับไรเตอร์ กัญฉัตร  นะคะ เรื่องนี้จะเป็นแนวน่ารักกุ๊กกิ๊ก ขอบอกก่อนว่า ไม่ใช่สลับร่างนะคะ 5555 

ซึ่งรายได้ทั้งหมดหลังหักค่าใช้จ่ายจากแอพแล้วจะร่วมสมทบทุนโครงการ ก้าวคนละก้าว ของพี่ตูนนะคะ ใครสนใจร่วมทำบุญและได้เรื่องสั้นเกี่ยวกับความรักจากอีกหลายๆ นักเขียนไปนอนอ่านเล่นๆ สามารถกดซื้อได้แล้วที่ meb นะคะ หรือจิ้มที่ภาพได้เลยค่ะ ขอบคุณค้า



ฝากอีบุ๊กเรื่องล่าสุด้วยนะค้าาาา

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ผลงานที่ผ่านมา


ดาราร้อยเล่ห์
อินเอวา
www.mebmarket.com
งานนี้ถ้าเผด็จศึกคุณสา (มี)... ไม่ได้  เธอขอแห้งเหี่ยวตายคาบัลลังก์แคตวอล์ก . . เพราะสถานะไฮโซกำลังจะหลุดลอยไป เมื่อความล้มละลายมาเยือน เกล็ดดาว นางแบ...









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

868 ความคิดเห็น

  1. #268 Jellydolphin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 10:53
    อย่าเพิ่งเข้าใจผิดน้าาาาาพี่นันทน์
    #268
    0
  2. #256 noonara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:09
    โอ้ย บีบจิต
    #256
    0
  3. #255 $pirit Finger$ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 23:28
    ชอบบบบบบบบบ
    #255
    0
  4. #254 sky_2753 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 16:50
    ชอบเรื่องนี้มาก มีแฟนเด็กแล้วมันกระปรี้กระเปร่า
    #254
    0
  5. #253 AijaSolothurn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 12:23
    ลุ้นๆๆ
    #253
    0
  6. #252 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 10:21
    เขาก็คุยกันนั่นแหละ คนอื่นไม่รู้ก็รีบๆ สืบ จะได้ช่วยต่อเป็นแม่สื่อ 555
    #252
    0
  7. #251 พรรณวษา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:15
    โอ๊ยยยย นายต่อ ให้ความมั่นใจหน่อยสิ ป่านนี้ตัวเองยังจะไม่รู้ตัวเลยยยย
    #251
    0
  8. #250 maixing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 08:36
    ชอบเรื่องนี้มากค่ะไรท์ 😁
    #250
    0
  9. #249 wonderfully (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 08:31
    โหยอย่าเข้าใจผิดนะ ลุ้นมานานแล้ว เมื่อไรจะรู้ตัวทั้งสองคนอะ
    #249
    0