[Pre-order] Only Y(o)u ท้าร้ายให้ได้รัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 474,605 Views

  • 4,698 Comments

  • 8,066 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    211,620

    Overall
    474,605

ตอนที่ 30 : CHAPTER 6 : สู้ลิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 467 ครั้ง
    23 พ.ย. 61



CHAPTER 6

สู้ลิง

 

 “ขนมที่เจ้หมิงซื้อมาก็อร่อยดีนะ แต่ไปตั้งหลายวัน ซื้อมาแค่เนี้ย”


ฉันชำเลืองมองคนพูดที่เดินมาทิ้งตัวลงที่เก้าอี้ตัวประจำข้างๆ ฉัน เบะปากให้เสียงบ่นของมัน “แล้วไม่ใช่แกเหรอ ที่เป็นตัวขัดลาภ ไม่ให้ฉันได้เงินไปชอปปิงน่ะ”


“โหย ก็เจ้ได้ไปตั้งเยอะแล้ว ขนมพวกนั้นมันจะสักกี่ตังค์กันเชียว”


“จะกี่ตังค์ก็ใช้เงินฉันย่ะ”


“นี่ สองคน เลิกเถียงกัน แล้วตักข้าวได้แล้ว”


สองคนที่เจ้เหม่ยว่าทำหัวหดแล้วหันไปมองเจ้ใหญ่ รู้ดีว่าถึงเจ้จะใจดี แต่ถ้าได้ลองทำเสียงแข็งขึ้นนิดๆ แล้วนั้น ไม่ใช่สัญญาณที่ดีแน่


ตอนนี้เรากำลังนั่งล้อมวงอยู่ที่โต๊ะกลม โต๊ะอาหารซึ่งตั้งอยู่ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง ติดกับห้องครัวที่ชั้นสองของบ้าน เวลาราวๆ แปดโมงเช้าคือเวลาอาหารเช้าของบ้านนี้ ร้านติ่มซำของเราเปิดตั้งแต่ตอนตีห้าและจะยุ่งมากๆ ตอนตีห้าครึ่งถึงแปดโมงเช้า พอคนเริ่มซา ถึงจะเป็นเวลาอาหารเช้าของพวกเรา


ยัยน้องเล็กเป็นฝ่ายลุกขึ้นไปตักข้าวต้มใส่ถ้วยเล็กให้ทุกคน ในขณะที่ฉันก็ช่วยเจ้เหม่ยเลื่อนจานกับข้าวไปไว้ตรงกลางโต๊ะ ก่อนที่เสียงของอีกหนึ่งบุคคลที่ต้องร่วมโต๊ะอาหารกับเราจะดังขึ้น


“อาซู่ลิงของป๊าาา เป็นยังไงบ้าง”


เฮียกังผู้เสียงดังและเล่นใหญ่โผล่เข้ามาทางประตูพร้อมกับกาชาร้อน เป็นเพราะเมื่อคืนกว่าเจ้เหม่ยจะไปรับฉันที่สนามบินและกลับมาถึงบ้าน ป๊าก็เข้านอนไปแล้ว เช่นเดียวกับอาเจ้ที่ต้องตื่นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ก็ขอตัวเข้านอนเหมือนกัน เราเลยแทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเท่าไรนอกจากการสนทนาทั่วไปในรถ จะมีก็แต่ไอ้ซิงนั่นล่ะ ที่ขนาดว่าเช้านี้ยังต้องไปเรียน มันยังคะยั้นคะยออยากได้ขนมของฝาก บอกว่าจะกินไปอ่านหนังสือไป ฉันก็เลยต้องเปิดกระเป๋าขุดของกินออกมาให้มันก่อน ไม่ใช่อะไรหรอก ชีวิตฉันไม่เคยมีโมเมนต์นี้เลยไง ไอ้อ่านหนังสือถึงเช้าเนี่ย เลยต้องส่งเสริมมันหน่อย ไม่รู้ทำไมม้าถึงไม่ให้เชื้อขยันเรียนกับฉันมาบ้าง


“นั่งก่อนค่ะป๊า” เจ้เหม่ยเอ่ยคั่นในระหว่างที่ฉันกำลังหาคำตอบให้ป๊าพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้ในตำแหน่งประจำให้ประมุขของบ้านด้วย


โต๊ะอาหารของบ้านเรามี 5 ที่นั่ง ที่นั่งตรงข้างขวาของป๊าคือเจ้เหม่ย ส่วนข้างซ้ายนั้นเคยเป็นที่ของม้า แต่ตั้งแต่ม้าเสียไป เก้าอี้ของม้าก็ยังตั้งอยู่เหมือนเดิม เหมือนว่ายังเว้นเอาไว้ให้ม้าร่วมโต๊ะกับพวกเราเสมอ


นั่นคือสิ่งที่ป๊าบอกเอาไว้ ตามตรงเลยนะ ตอนฟังครั้งแรก ไม่รู้จะซึ้งหรือจะหลอนดี คงเพราะตอนนั้นฉันยังเด็กอยู่ด้วย แต่พอตอนนี้ชินแล้ว บางวันก็คิดถึงม้า อยากให้ม้ามานั่งร่วมโต๊ะกับพวกเราจริงๆ อย่างที่ป๊าบอกเหมือนกัน


ม้าจะเห็นบ้างไหมนะ ว่าตอนนี้ลูกสาวของม้าโตขึ้นกันทุกคนแล้ว อ้อ...แต่ก็ยังตีกันบางเวลาเหมือนเดิมค่ะม้า


“ก็สนุกดีนะคะป๊า”


นั่นคือคำตอบที่ดีที่สุดที่ฉันจะหาให้ป๊าได้ พยายามอย่างที่สุดที่จะไม่ดึงสมองไปคิดถึงหายนะที่ฉันสร้างเอาไว้


“สนุก?” ป๊าเลิกคิ้ว “ทำไมหน้าตาดูไม่ค่อยสนุกอย่างที่พูดเลย ทีตอนจะไปละตื่นเต้น อยากไปวันนี้วันพรุ่ง”


“โห ป๊าก็ ก็หมิงไปเรียนนี่นา มันก็สนุกแบบคนตั้งใจเรียนนั่นแหละ” นี่คือความจริงกึ่งโกหกหน่อยๆ ที่ฉันเลือกมาตอบ แน่นอนว่าไอ้ซิงแอบมองบนให้คำว่า ตั้งใจเรียน ของฉัน จริงๆ ฉันก็ตั้งใจเรียนอยู่นะ (บอกแล้วไงว่าหล่อยันเซนเซ มันก็ต้องต้องใจเรียนกันบ้าง) แต่อาจจะไม่ใช่การตั้งใจเรียนในแบบของไอ้ซิงเท่านั้นเอง


“ได้ฟังอาซู่ลิงพูดว่าตั้งใจเรียน วันนี้เราปิดร้านฉลองเลยไหมอาเหม่ย”


แล้วเสียงหัวเราะของคนทั้งโต๊ะก็บังเกิด ใช่สิ ไม่อยู่หลายวันหน่อย กลับมาโดนรุมเชียว


“ปิดอะไรเล่า! ร้านเปิดแล้ว” ค้อนให้ป๊าไปหนึ่งที เดี๋ยวเทอมหน้าเอา A รวดให้ดูเลย เชอะ!


เฮียกังหัวเราะร่วนไม่หยุด ก่อนจะเริ่มเปิดวง “เอาๆ กินๆ จะได้อ้วน อาเหม่ยทำงานหนักทั้งวันต้องกินเยอะๆ นะ ส่วนอาซิงก็รีบกินรีบไปโรงเรียนเดี๋ยวไม่ทัน ส่วนอาหมิง...” ป๊าเว้นช่วงเหมือนไม่รู้จะพูดอะไรกับฉันดี ก่อนจะว่าต่อ “อาทิตย์หน้าก็จะเทอมแล้วไม่ใช่เหรอ กินๆ บำรุงสมอง จะได้อ้วนๆ”


ถ้าลองตั้งใจฟังดีๆ ประโยคที่ว่า บำรุงสมองจะได้อ้วนๆ ของป๊านั้น มันไม่ได้สัมพันธ์อะไรกันเลยสักนิด เป็นอย่างนี้แหละ ป๊าฉันมักจะเชื่อมโยงอะไรแปลกๆ เข้าด้วยกันแบบนี้เสมอ ฉันจึงไม่สะดุดกับมันเท่าไร แต่ไอ้ที่ทำให้ฉันถึงกับตัวกระตุกเบาๆ ตอนที่ป๊าพูดประโยคเมื่อกี้ คือความจริงที่ว่า สัปดาห์หน้ามหาลัยฉันจะเปิดเทอมแล้วนั่นต่างหาก


ปกติแล้วถ้าเป็นเทอมอื่นๆ ฉันอยากให้วันเปิดเทอมมาถึงเร็วๆ เพราะขี้เกียจตื่นแต่ไก่โห่มาช่วยงานที่ร้าน แต่มันไม่เหมือนกับเทอมนี้ แค่ได้คิดว่าจะต้องไปมหาลัย ฉันก็ขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง นี่ยังคิดไม่ออกเลยว่าถ้าต้องไปเรียนที่ตึกวิศวะทุกวัน แล้วบังเอิญเจอเขาขึ้นมา ฉันจะเอาชีวิตรอดจากเงื้อมือคนใจโฉดอย่างอีตายูได้ยังไง


อ่านเรื่องอื่นของ อินเอวา


ดาราร้อยเล่ห์
อินเอวา
www.mebmarket.com
งานนี้ถ้าเผด็จศึกคุณสา (มี)... ไม่ได้  เธอขอแห้งเหี่ยวตายคาบัลลังก์แคตวอล์ก . . เพราะสถานะไฮโซกำลังจะหลุดลอยไป เมื่อความล้มละลายมาเยือน เกล็ดดาว นางแบ...






ไม่อยากพลาดอัปเดต กด Like เพจ ไว้เลยจ้าาา


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 467 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #703 aappss (@ap_rachinicorn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:33
    ป๊าน่ารักจังงง
    #703
    0
  2. #234 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:14
    ครอบครัวหรรษา
    #234
    0
  3. #223 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 10:57
    เปิดเทอมเจอแน่ลูกหมา
    #223
    0
  4. #222 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 08:16
    อาทิตย์นี้คิดแผนเอาตัวรอดก่อนแล้วกันนะหนูลิง
    #222
    0
  5. #221 Somying2525 (@Somying2525) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 05:19
    ลุ้นเปิดเทอมไปด้วยกัน
    #221
    0
  6. #219 Drancolitus (@aomamseven) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 00:10
    ไรท์ขอภาพปกติภาพเดิมได้ไหมคะ มันอินดีนะ 555555
    #219
    0