[ฟิคแปล] Panther's Heart DM/HP

ตอนที่ 9 : Chapter 8 Diagon Alley

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

Chapter 8 – Diagon Alley




ความเบื่อหน่ายเข้าครอบงำแฮร์รี่ตั้งแต่เมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว จากการมองเดรโกลองเสื้อผ้าไปหลายชุด ล้วนแล้วแต่เป็นโทนต่างๆของสีเงิน สีน้ำเงิน และสีดำ ถูกลองอย่างเพลิดเพลิน

ช่วงเวลาที่ตลกที่สุดสำหรับแฮร์รี่คือตอนที่เดรโกสั่งมาดามมักกิ้นให้หาผ้าแพรสีมรกตที่เหมาะกับดวงตาของแพนเตอร์ของเขา

แม่มดผู้ยุ่งเหยิงนำผ้าทุกเฉดสีเขียวที่หล่อนมีในร้านออกมา แต่ไม่มีผืนใดที่ได้มาตรฐานของคุณชายมัลฟอยเลยสักผืน

ขณะเดรโกกำลังฉุนเฉียวอยู่นั้น แฮร์รี่เปลี่ยนสายตาของเขาให้กลับเป็นสายตาของมนุษย์ เหลือบสายตามองไปทางนอกหน้าต่าง

ดวงตาของเขาเริ่มพร่าลง เมื่อผมสีแดงอมส้มคุ้นเคยพาดผ่านสายตา เขาก็อยู่ในท่าเตรียมกระโจนออก

เหล่ตามองเดรโกก่อนเริ่มไถลตัวไปทางประตูร้าน ค่อยๆเกี่ยวประตูด้วยอุ้งเท้าแค่พอให้ตัวรอดออกไปได้

ตรอกไดแอกอนดูแตกต่างไปมากเมื่อมองด้วยตาของแพนเตอร์--ทุกสิ่งที่เขาเห็นดูเป็นอันตราย ทำให้แผงคอลุกขึ้นน้อยๆ และค่อยๆสงบจิตสงบใจตัวเอง

กระโจนออกไปจากทางประตูของร้านมาดามมักกิ้น แฮร์รี่หลบหลีกผู้คนที่ขวางทางอยู่อย่างว่องไว ก่อนจะหันกลับไปมองซ้ายมองขวาอีกครั้งหนึ่ง

เดินแฝงตามเงาอย่างเงียบเชียบ เขาเร่งรุดสาวเท้าไปตามช่องระหว่างร้านค้าที่เรียงรายในตรอก-- เป้าหมายคือแยกตัวรอนออกมาก่อนที่เขาจะถึงปลายทาง

.

.

.

.

 

แฮร์รี่ชะงักอยู่บนจุดสูงสุดของตรอก พรางตัวเข้าไปในเงาเฝ้ามองผู้เป็นเหยื่อ ดวงตาของเขาจับจ้องมาที่รอนซึ่งยืนอยู่ด้านนอกร้านค้าร้านหนึ่ง กำลังเฝ้ารอใครสักคนอย่างอดทน

ยอบกายต่ำ--แฮร์รี่เริ่มเข้าประชิดรอนอย่างสุขุม

การติดตามของเขาถูกขัดขวาง เมื่อเฮอร์ไมโอนี่ เปิดประตูออกมาจากร้าน รอนยืนขึ้น เธอกอดรอบคอเขาด้วยวงแขน และจุมพิตคนผมแดงอย่างรวดเร็ว

แฮร์รี่สบถเบาๆเมื่อทั้งคู่เริ่มวกกลับไปทางที่รอนเดินมา เขารู้ซึ้งขึ้นมาเลยทันทีว่ามันไม่ทีทางเลยที่จะแยกตัวพวกเขาออกมาเนื่องด้วยความสับสนวุ่นวายภายในตรอกแห่งนี้

มองขึ้นไป เขาจ้องไปที่กำแพงข้างๆของอาคารที่เขากำลังเกาะเอาไว้ คำรามไม่สบอารมณ์ เขารวบขาหลังเอาไว้ และภาวนาว่าการกระทำนี้จะไม่ได้เป็นการฆ่าตัวตาย.

กรงเล็บของเขากดเข้าไปในไม้มุงหลังคา  เดินด้วยอุ้งเท้าอย่างแผ่วเบา

ด้วยการวางแผนอย่างว่องไว แฮร์รี่ดึงตัวเองขึ้นไปบนหลังคา ไม่สนเสียงดุด่าในหัวที่ว่ากล่าวตนเองว่าแผนมันไม่ใช่อย่างที่คิดเท่าไหร่นัก

การวิ่งไปตามหลังคาของร้านค้าต่างๆ มอบบรรยากาศใหม่ของตรอกไดแอกอนแก่เขา ร้านรวงถูกตกแต่งแตกต่างกันไป และมีกลิ่นเฉพาะที่ทำให้มันง่ายต่อการแยกแยะว่าร้านไหนเป็นร้านไหนตลอดทางที่เขาวิ่งผ่านหลังคามุง

หยุดอยู่บนหลังคามุงไม้สีแดง ยอบกายลงจนหน้าท้องแนบแผ่นไม้ก่อนจะไถลกายไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง จิกกรงเล็บเข้าไปในไม้มุงหลังคาอีกครั้งเพื่อที่จะได้ทรงตัวตามขอบของหลังคา

รอนและเฮอร์ไมโอนี่ยืนอยู่ใต้เขา พูดคุยกันด้วยเสียงเบาบาง เสียงเหล่านั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ยินเมื่อมันอยู่ท่ามกลางความคึกคักวุ่นวายของคนในตรอกไดแอกอน

เพื่อจะได้ยินมากกว่านี้ แฮร์รี่คืบคลานและทิ้งร่างกายส่วนหนึ่งไว้บนขอบหลังคา ผึ่งหูรับฟังอย่างตั้งใจ

รอนและเฮอร์ไมโอนี่ยืนออกจากทางที่คนกำลังจับจ่ายซื้อของ โรงเรียนกำลังจะเปิดเทอม ดังนั้นเหล่านักเรียนจึงมาซื้อหาหนังสือ และอุปกรณ์การเรียนอื่นๆที่ต้องการสำหรับการขึ้นชั้นปี

"รอน พวกเขายังคงไม่เจออะไรเกี่ยวกับแฮร์รี่" เฮอร์ไมโอนี่เค้นเสียง จิ้มอกรอนเบาๆ

"ฉันไม่เห็นว่าทำไมทุกคนต้องกังวลกับแฮร์รี่เลย เขาดูเหมือนจะอยู่รอดตายเสมอไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเขาก็ตาม โอกาสที่เป็นไปได้คือ--เขาหายไปด้วยภารกิจบางอย่างที่ภาคีไม่อยากบอกเรา" รอนบ่นอุบ มองเลยแฟนสาวของเขาไปเพื่อหาพ่อแม่ของเขาที่ยังคงอยู่ระหว่างการจับจ่าย

"มีสมองหน่อยรอน พวกเขาไม่มีทางให้แฮร์รี่เป็นอันตราย--เขาสำคัญเกินกว่านั้น นี่นายเชื่อจริงๆหรอว่าพวกเขาว่าเขาจะส่งแฮร์รี่ไปโดยไม่บอกเราสักคน? เขาจะต้องมีชีวิตอยู่ รอน จำได้หรือเปล่าจะอะไรจะช่วยโลกนี้เอาไว้ แฮร์รี่เป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะคนที่คุณก็รู้ว่าใคร"

เฮอร์ไมโอนี่ผละออกจากรอนและกำลังจะกลับเข้าไปในฝูงชน ลูกบอลสีดำขนาดยักษ์ดิ่งลงมาบนพื้นต่อหน้าเธอ

ชักเท้ากลับ เธอกระชับไม้กายสัทธิ์ รอนเดินขึ้นมาข้างเธอ คนทั้งคู่จ่อไม้ของพวกเขาไปที่แพนเตอร์ซึ่งกำลังขู่คำรามตรงหน้า

เฮอร์ไมโอนี่สำรวจแพนเตอร์ตัวสีดำซึ่งยอบกายอยู่ตรงหน้า สัตว์ตัวนี้ใส่ปลอกคอสีเงินประดับเครื่องรางหลายชิ้นคลอเคลียอยู่ และเป็นแมวตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่เธอเคยพบ

แพนเตอร์ย่างสามขุมเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว เฮอร์ไมโอนี่รีบร่ายคาถา อิมโมบูลัส แต่กลับต้องตกใจเมื่อแมวตัวยักษ์ตัวนั้นสามารถกระโจนหลบวิถีคาถาได้

เสียงคำรามดังขึ้นจากปอดของสัตว์ รอนจับแขนของเฮอร์ไมโอนี่ วิ่งปะปนเข้าไปกลางถนนท่ามกลางฝูงชน และตะโกนขอความช่วยเหลือ

บรรดาผู้วิเศษณ์ต่างหันขวับ มองไปทางแพนเตอร์ที่กราดเกรี้ยว ไม้กายสิทธิ์หลายสิบไม้ถูกชักออกมา ผสานเสียงร่ายคาถา อิมโมบูลัส ดังกึกก้องไปทั่วตรอก แพนเตอร์ตัวใหญ่ไม่ได้เร็วพอ และหยุดลงระหว่างทะยานหนี

ทันทีที่ภัยร้ายผันผ่าน รอนพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว เหวี่ยงกำปั้นเข้าหาหน้าของอสูรกาย ตะโกนลั่นว่าสัตว์ตัวนี้ถูกส่งมาโดยคนที่คุณก็รู้ว่าใคร เพื่อมาฆ่าพวกเขา--รอนเล็งเท้าเตะไปที่กลางลำตัวของแพนเตอร์

เสียงกระอักดังออกมาจากแพนเตอร์--ทุกคนต่างใช้โอกาสในการแก้แค้นโวลเดอมอร์สำหรับความชั่วที่ครอบครัวพวกเขาได้รับ

สองนาทีต่อมา มือปราบมารสองคนมาถึงในเหตุการณ์นั้น กันฝูงชนออกจากสัตว์ที่ยังคงนอนหายใจรวยระรินบนพื้นแข็ง

มือปราบมารคนหนึ่งคุกเข่าลงไปในกองเลือด ตรวจสอบสัตว์ที่บาดเจ็บฉกาจฉกรรจ์นอนแผ่อยู่กลางตรอกไดแอกอน

 

ส่วนคนที่สองเริ่มสอบถามบรรดาผู้วิเศษณ์รอบด้าน เพื่อหาสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เสียงกระซิบกระซาบทำให้เขาเข้าใจว่าแพนเตอร์ได้จู่โจมอย่างโหดเหี้ยม โดยปราศจากสิ่งเร้า

เขาหันไปหาคู่หูของตนซึ่งกำลังมองไปที่เครื่องประดับที่แขวนกับปลอกคอของแพนเตอร์สีดำในอารามตกใจ จึงทำให้คู่หูของเขาเริ่มกังวล มือปราบมารที่คุกเข่าอยู่ผละออกจากร่างของสัตว์ร้าย และกระซิบแผ่วที่หูของคู่หูมือปราบมารของตน ฉุดให้เขาพึมพำตอบทันที

.

.

.

.

เดรโกผลักผู้คนที่ซึ่งขวางทางเขาอยู่ เดเมียนหายไปจากร้านเสื้อคลุมทุกโอกาสของมาดามมักกิ้น และเขากำลังตามหาภูติรับใช้ของตนได้ยี่สิบนาทีแล้ว

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเขา--ต้องสูดหายใจเข้าลึก

เดเมียนนอนนิ่งและทั้งตัวถูกปกคลุมไปด้วยเลือด...

พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขาผลักมือปราบมารออกไปข้างๆก่อนจะประคองหัวเดเมียนขึ้นมาบนตัก

"ใครทำ!" เขาคำรามก้องทั่วตรอกไดแอกอน หันขวับและมองไปอย่างฉุนเฉียวที่พ่อมดเยาว์วัยผู้ที่เช็ดเลือดในมือออกอย่างปวกเปียกก่อนหน้า

ไม่สนใจมือปราบมารที่พยายามจะเอ่ยขอโทษกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นและปลอบประโลมคุณชายมัลฟอยก่อนที่เขาจะชักไม้กายสิทธิ์ออกมาร่ายคาถาใส่ผู้คน

เดรโกนั่งและจ้องเขม็งไปทางผู้คนที่มองมาทางเขาด้วยความหวาดกลัว แววตาของเขาจดจ้องไปยังคนสองคนที่เขารู้จัก--วีเซิล กับ เลือดสีโคลน

"แกจะได้ชดใช้แน่ วีเซิล!" เดรโกคำราม ก่อนจะสบถเบาๆและมองไปยังแหวนลนนิ้วก้อยขวาของเขา หมุนมันเล็กน้อย เขาเปิดกุญแจนำทางซึ่งจำพาเขาไปหาพ่อทูลหัว

.

.

.

.

เดรโกนั่งอยู่บนเตียงรับแขกของคฤหาสน์สเนป มองดูเซเวอร์รัสตรวจสอบบาดแผลของเดเมียน--ไม่มีบาดแผลที่ทำให้ถึงแก่ชีวิต แม้เซเวอร์รัสจะตรวจสอบโดยละเอียดตามจุดต่างๆที่ทำให้การขยับกายของแมวไม่สะดวกสบาย.

เดรโกมองอย่างกระวนกระวาย เมื่อพ่อทูลหัวลูบหัวของแพนเตอร์อย่างแผ่วเบา เขาขบริมฝีปากด้วยความกังวล เซเวอร์รัสขมวดคิ้ว และสัมผัสไปที่หน้าของแมวยักษ์

เซเวอร์รัสจ้องสักพัก ก่อนหันกลับไปและมองไปยังลูกทูลหัวของเขา

"บาดแผลส่วนมากไม่ได้ลึกอะไร ฉันใส่ออกฤทธิ์สมานแผลอย่างรวดเร็วให้แล้ว อีกอย่างฉันก็ให้ยากระตุ้นเลือดกับเขาแล้วด้วย-- เขาเสียเลือดมากจนอันตราย ฉันว่าเขาจะปลอดภัย และขอโทษด้วย เขายังคงมีแผลเป็นเก่าที่ใบหน้า น่าจะมาจากนักล่าตัวอื่น--มันสมานแล้วเพราะฉะนั้นไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง"

มองไปยังลูกทูลหัว เขารับการพยักหน้าที่เดรโกส่งมา ก่อนจะออกจากห้องไป

"เซเวอร์รัส! ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ" เดรโกพึมพำ

"ยินดีเสมอเดรโก ใช้ฟลูเมื่อต้องการจะไปไหร เขายังไม่สะดวกพอที่จะเดินทาง เจอกันที่ฮอกวอตส์วันพรุ่งนี้"

โบกมือลาพ่อมดซึ่งแก่กว่าจากไป เดรโกลูบเบาๆไปตามหัวไหล่ของแพนเตอร์อย่างรักใคร่ ก่อนจะโน้มตัวลง กระซิบเสียงแผ่วที่ใบหูสีราตรีงดงาม

 

            Tbc

 

            Talk

            อิมโมบูลัส (Immobulus) ผลของคาถา: ทำให้เป้าหมายหยุดอยู่กับที่

            อะไรเอ่ยซนจนได้เรื่อง สงสารเดรโกมาก การเห็นสัตว์เลี้ยงที่เราผูกพันนอนจมกองเลือดอยู่แบบนั้นคงจะช็อคน่าดู ถ้าเป็นเราเราคงเยือกเย็นแบบเขาไม่ไหว ต้องฟูมฟายไปแล้ว นี่เป็นคนอ่อนไหวเรื่องสัตว์มากๆ หมา แมว นก กระรอก งูบอล เราชอบหมดเลยค่ะ 

            ตอนหน้าเราจะกลับฮอกวอตส์กันแล้ว! 

            ตอนนี้คุณ Copper Vixen ยังคงไม่ได้ติดต่อมา จะพยายามหาช่องทางการติดต่ออื่นเพื่อขออนุญาตอย่างเป็นทางการค่ะ

            แล้วก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ appreciated สุดๆ เป็นครั้งแรกที่ติดท็อป นั้มตา

             ขอบคุณที่ให้การต้อนรับ จะพยายามพัฒนาตัวเองให้เพิ่มยิ่งๆขึ้นไปอีกค่ะ 


                           


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

877 ความคิดเห็น

  1. #841 MitsukiCarto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:51
    น้องยังไม่ทันโจมตีใครเลยนะ! พวกแกจะเทอะทะโมเมว่าน้องอาละวาดไม่ได้นะ!!
    #841
    0
  2. #817 nicharipaen04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 18:16
    เห้ยรอน!
    #817
    0
  3. #789 Kurokiri (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:18
    สเนปคงเริ่มตงิดเล็กๆ... หมายถึง ถ้าแผลเป็นเก่านั่นชัดพอ
    #789
    0
  4. #767 Raatty (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 19:07
    ตอนนี้แพนเตอร์ซนจนได้เรื่องเลย
    #767
    0
  5. #744 2H'MIPS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 12:00
    สเนปรู้แล้วมั้ยนะว่าเจ้าก้อนคือแฮร์รี่
    #744
    0
  6. #667 โลลิค่อน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:54

    รอนทำไมพูดแบบนั้นละ

    #667
    0
  7. #622 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:20
    รอนไม่ห่วงเพื่อนจริงดิ????
    #622
    0
  8. #521 Bebeby (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 21:02
    เราก็เป็นคนที่อ่อนไหวกับเรื่องสัตว์มากๆ ทุกๆชนิดเลย พอรอนทำแบบนี้กับแพนเตอร์แล้วเรารู้สึกโกรธไม่ใช่ว่าเพราะแพนเตอร์ตัวนี้คือแฮร์รี่แต่เพราะมันเป็นสัตว์ยังไงก็ไม่ควรทำร้ายมันขนาดนี้สงสารมากๆ ถ้าเราเป็นเดรกคงร้องไห้และไม่ปล่อยคนที่ทำกับเดเมียนอย่างนี้ไว้แน่
    #521
    0
  9. #496 Corncake (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:12
    ชอบตอนเดรกปกป้องแฮร์จริงๆ ทำไมรอนกับเฮิร์มไม่คิดจะตามหาเพื่อนเลยหรอ แล้วรี่โกรธอะไรจู่ๆถึงโจมตีกัน
    #496
    0
  10. #442 lp-ventus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 20:25
    โหดร้ายมาก รอนไม่น่าใจดำขนาดนี้เกิดอะไรขึ้น เดเมียนไม่ได้มีท่าทางจะทำร้ายเลย แมวไม่ขู่ฟ่อๆจะให้พูดหรือไงเล่า ให้ตาย ! สงสารเดรกเหมือนกันสัตว์เลี้ยงของเราที่เราเอ็นดูรักนอนจมกองเลือกโครตอยากร้องไห้อ่ะ ไม่ไหว
    #442
    0
  11. #316 RE.EVE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:29
    เกลียดรอนมากกกกกกกก
    #316
    0
  12. #75 P.ERR (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 12:47
    หมั่นไส้รอนมากก ขี้ป๊อดอ่ะ พออยู่คนเดียวก็วิ่งหนีหางจุกตูด แต่พอมีคนจัดการให้จนเค้าสู้ไม่ได้ก็ทำเก๋าไปซัดเค้าเฉย แถมติดเองเออเองเป็นที่หนึ่ง แล้วรี่หายไปนี่ก็ไม่มีห่วง เฮอร์ไมโอนี่ก็คบไปได้เนอะ
    #75
    1
  13. #66 SBlack (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 20:28
    และกำลังคิดว่าเซเวอร์รัสจะรู้เป็นคนแรกว่าแฮร์รี่หายไปไหน หึหึหึห
    #66
    1
  14. #64 Pimlp_xy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 08:45
    รอออออออ
    #64
    1
  15. #63 เดียเอง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:14
    เจอคนคิดเหมือนเราแล้ว เย้
    #63
    1
  16. #62 Zine Chanya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:52
    ตอนนี้ค่อนข้างสับสนในเรื่องของ ความสัมพันธ์ของ 3 เพื่อนอะ คือแบบ แอบงงนิดหน่อยว่าทำไมแฮรี่ถึงไม่พอใจขนาดเข้าไปทำร้ายเพื่อนขนาดนั้น ถึงจะรู้แล้วว่าแบบ แฮรี่ถูกเพื่อนเทตั้งแต่ ตอนแรกอะ ละยิ่งมาเจอพูดจาแบบนั้นให้ได้ยินอีก แต่ตอนนี้ตลกเดรโก ที่พยามหาผ้าคลุมที่เข้ากับสีตานุ้งแมวมากเลย 5555
    ติดตามอยู่น้าาาา ยินดีด้วยที่ติดท๊อป เราก็ยังชอบสปีทการแปลของไรเหมือนเดิมน้าาา สู้ๆ
    #62
    2
    • #62-1 E.L.F._Siwon(จากตอนที่ 9)
      24 มีนาคม 2560 / 02:02
      เท่าที่อ่านน่าจะอ้างอิงจากภาค 5 คะ ตอนที่ทางภาคีพยายามไม่ให้ทุกคนติดต่อแฮรี่เพื่อไม่ให้โวลเดอมอร์รู้ว่าแฮรี่อยู่ที่ไหนคะ
      #62-1
  17. #61 llHarukunll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:41
    เนี่ย เรื่องมันก็ชวนหลอกตาอย่างเงี้ย ดิชั้นรู้สึกว่าดิชั้นมีความเกรี้ยวกราดต่อเรื่องนี้มากค่ะ5555
    นี่ขนาดรู้ว่าเป็นDmHpมันยังเชิญชวนให้คิดไปทางHpDmเลยค่ะ เกรี้ยวกราดมาก อยากจะเสกคาถาเรเวลิโอใส่เนื้อเรื่องนี้จังเลยค่ะ
    #61
    1
    • #61-1 indee-indy(จากตอนที่ 9)
      24 มีนาคม 2560 / 07:30
      ก็เพราะมันเป็นอย่างเงี้ย เราเลยหลงๆไปช่วงแรก คิดว่าอ่านไปครึ่งนึงแล้วน่าจะพอ 5555555555
      #61-1
  18. #60 l3oss_it (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:10
    แทบจะน้ำตาไหลเลยอ่ะ ตอนที่อ่านไปถึงฉากที่ทุกคนรุมทำลายแพนเตอร์ TT^TT
    แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราโทษรอนเพียงคนเดียวเลย อะไรจะกลัวขึ้นสมองและไม่มีสติยั้งคิดขนาดนั้นกัน
    เฮอร์ไมโอนี่ก็ด้วย สรุปว่าพวกเธอห่วงแฮรี่ในสถานะอะไรกันแน่ แฮรี่เขาไม่ใช่เพื่อนของเธอรึไงกัน
    #60
    1
  19. #58 Kronos-Hades (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:37
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สนุกๆๆๆ
    #58
    1
  20. #57 MiraiMB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:13
    รอนนี้ก็ไม่มีการห่วงรี่เลย แย่!!!//สนุกมากค่ะ แปลเรื่อยๆนะค้า
    #57
    1
  21. #56 kaow9456za (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:47
    แฮร์รี่นี้ซนจริงๆ
    #56
    1