[ฟิคแปล] Panther's Heart DM/HP

ตอนที่ 8 : Chapter 7 A Familiar's Tale

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 255 ครั้ง
    22 มี.ค. 60

Chapter 7 – A Familiar's Tale

แวะมาจับสัตว์ประหลาดค่ะ ยั้วเยี้ยเยอะแยะไปหมดเลย เบลอมาก TvT

.



เดรโกยืนอยู่หน้าประตูซึ่งกางกั้นระหว่างเขาและห้องทำงานของพ่อ

มองไปยังประตู แล้วทิ้งสายตาลงมามองจดหมายฉบับบางที่นอนอยู่บนมือ เขาขบริมฝีปากก่อนจะปรายตามองไปยังเสือดำตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ

นัยน์ตาของแพนเตอร์พราวระยับ และดูเหมือนว่าใบหน้าแมวๆของมันกำลังฉาบไปด้วยความสนุกสนาน มันเริ่มฉายแววขึ้นมาเมื่อเขาทำท่าละล้าละลังไม่กล้าเข้าไป


'แมวติ๊งต๊อง พ่อจะต้องโกรธมากแน่ๆ ตอนเขาเห็นเกรดของฉัน'


เดรโกคิดในใจ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะบนประตูไม้เชอร์รี่อย่างสุภาพ

ภายในห้องมืดสลัว ห้องทำงานของพ่อเขามีเพียงเทียนไขไม่กี่เล่มที่ถูกจุดไว้ เป็นห้องที่ให้ความรู้สึกเหมือนโดนคุกคาม และเป็นหนึ่งในความกลัวของเดรโก

เดรโกเดินเข้าไปที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่อย่างระมัดระวัง รู้สึกใจชื้นขึ้นมาที่มีเดเมียนซึ่งกำลังเดินไปมาคลอเคลียอยู่ข้างกาย

เขากางซองจดหมายในมือที่ค่อยๆปรากฏแก่สายตาผ่านเงามืด เดรโกหย่อนตัวนั่งอย่างนุ่มนวลในเก้าอี้ที่พ่อของเขาผายมือให้ไปนั่ง แล้วจึงมองไปทางเดเมียนซึ่งหาตัวไม่พบแล้ว

เจ้าแพนเตอร์กำลังจ้องไปยังภาพเหมือนเคลื่อนไหวได้ของพ่อทูลหัวของเดรโกร ซึ่งแขวนอยู่ถัดจากแท่นเหนือเตาผิง

เดเมียนเหมือนจะไม่ชอบเซเวอร์รัส มันมักจะไล่ตะครุบเซเวอร์รัสเสมอในห้องฟ้า ไม่ว่าเขาจะมาเร็วหรือมาสายก็ตามที

เดรโกอมยิ้มเล็กๆเมื่อนึกถึงเรื่องที่เซเวอร์รัสเล่าว่า เขาเห็นเจ้าแมวกำลังมองหาตัวเองจากหน้าต่างบานหนึ่งในห้องฟ้า-- เหมือนมันรู้ว่าเซเวอร์รัสกำลังจะมา

เดรโกเริ่มคาดหวังในสิ่งที่คาดไม่ถึงจากแพนเตอร์ โดยเฉพาะเมื่อมันปรากฏกายหลังจากที่เขาขังไว้ในห้องนั่งเล่น

เมื่อไหร่ก็ตามที่เดรโกจะเผชิญหน้ากับพ่อในห้องโถง เดเมียนจะเดินไปเดินมารอบๆมุมห้อง เหมือนมันจะอยากตามเดรโกไม่ห่าง

ผลักความคิดนั้นออกไป เขาดีดนิ้วเบาๆดึงความสนใจจากเดเมียนและส่งสัญญาณมือเรียกหามัน

เขากลั้นหายใจเล็กน้อยเมื่อแพนเตอร์มอมาทางเขาอย่างครุ่นคิดก่อนนวยนาดมาหาเขาอย่างสง่างามและหมอบอยู่ใกล้เท้าของเขา

" 'พอรับได้ --เดรโก?" เสียงงึมงำจากลูเซียสแทบจะไม่มีความเป็นมิตร

"มันไม่ใช่ความผิดของผมสักหน่อย เจ้ายักษ์น่าขยะแขยงนั่นเป็นคนสอน และ สัตว์ปัญญาอ่อนของเขาก็ทำร้ายผมตลอด

อีกอย่าง เขาก็เป็นเพื่อนกับพอตเตอร์--เขาเลยลำเอียงกับสลิธิริน." เดรโกพูดเสียงแผ่ว เขารู้อยู่แล้วว่าเกรดของเขาจะทำให้พ่อมีโทสะแน่ๆ

 

"ฉันหวังว่ามันจะดีกว่านี้เดรโก" การเปล่งเสียงเนิบนาบดังกล่าว ทำให้เดรโกทิ้งตัวลงกับเก้าอี้และหลับตา รอคอยคำตำหนิที่มักจะถูกพ่นออกมาหลังจากประโยคนั้น  ...เขาได้ยินเสียงปริของไม้ และเสียงทุบเบาๆ

เขาลืมตา รีบยันตัวขึ้นทันที และพยายามดึงแพนเตอร์ออกมาจากโต๊ะทำงาน-- เดเมียนยืนด้วยสองขาหลังและวางหน้าไว้บนโต๊นั่น

กรงเล็บคมดั่งกริชแพลมออกมาจากอุ้งเล็บ--ครูดไปตามพื้นผิวชั้นเลิศของไม้ลึกลงไปเรื่อยๆ

 

"ลงมา เดเมียน" ขู่แงะมันออกมา--ตกใจเล็กน้อยเมื่อเจ้าแมวยักษ์ยอมทิ้งตัวลงพื้นอย่างเชื่อฟัง แม้ยังคงจะครางต่ำในลำคอ

"...จนกว่าแกจะเอาคำแนะนำของฉันไปปฏิบัติ และในที่สุดก็สอนให้สัตว์นั่นรู้ความสักที" ลูเซียส มัลฟอย เกริ่น--ปรายตาไปทางคู่ตรงหน้า "แกจะต้องไปพบแม่แกที่ห้องนั่งเล่นของเธอภายในห้านาทีนี้ และหวังว่าแกจะตรงต่อเวลา ฉะนั้นฉันแนะนำว่าแกควรไปได้แล้ว"

 

"ขอบคุณครับพ่อ" เดรโกโค้งเคารพ ออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงตะหวาดดังลั่นของพ่อ

หันมองไปรอบกายกลับไม่เห็นเดเมียนอยู่ข้างๆ

เดรโกสบถเบาๆ เขาทะยานกลับไปที่ห้องทำงานของพ่อ-- หงุดชะงักตรงทางเดินหน้าประตู และ จ้องมองด้วยความตกใจกับสิ่งที่เขาเห็นมันกับตา

เดเมียนเดินนวยนาดมาทางเขาอย่างใสซื่อจากบริเวณที่มันเคยจ้องรูปเซเวอร์รัสตรงเตาผิง

เก้าอี้ตัวที่เขานั่งก่อนหน้าเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนดูอันตราย กรงเล็บคมกริบฝากรอยไว้ตามผ้าลินินราคาแพงบนเบาะรองนั่ง  ทำลายเก้าอี้คู่แสนสมบูรณ์แบบซึ่งสืบทอดในตระกูลมัลฟอยจากรุ่นสู่รุ่น

คว้าปลอกคอของเดเมียน เขารีบดึงมันออกจากห้อง ก่อนที่พ่อจะรู้เรื่องที่นอกจากโต๊ะทำงานเป็นรอยแล้ว และชักไม้กายสิทธิ์ออกมา--

.

.

.

.

.

.

เดรโกนั่งลงบนเก้าอี้นุ่มในห้องสว่างไสว

เขากำลังพินิจไตร่ตรองเกี่ยวกับการกระทำของเดเมียนเมื่อครู่

แพนเตอร์ดูมีความสุขมากที่ได้ทำลายเครื่องเรือนต่างๆตามคฤหาสน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเมื่อมัลฟอยโปรดปรานมัน แม้ห้องของเดรโกจะไม่ได้เป็นหนักขนาดนั้นก็ตาม

นอกจากนี้เดเมียนยังคงชอบฝนเล็บไปตามทุกภาพเหมือนของ ลูเซียส มัลฟอย ที่มันหาเจอ และเรียกเดรโกให้ไปดู เพื่อให้มั่นใจว่าสิ่งที่มันทำนั้นจะได้รับคำชม

--สะบัดหัวของตน เดรโกมองไปยังแม่ของเขาที่นั่งตรงกันข้ามกันอีกฝั่งหนึ่ง-- หล่อนบรรจงจิบน้ำชาขณะอ่านจดหมายจากคนรู้จัก

วางจดหมายลง หล่อนมองหน้าลูกชายอย่างครุ่นคิดก่อนจะหยิบกล่องเครื่องประดับที่นอนนิ่งบนโต๊ะซึ่งอยู่ข้างๆเก้าอี้ของหล่อนขึ้นมา

"ตอนแต่งงานกับพ่อลูกแรกๆ เขาให้ภูติรับใช้กับแม่ แม่ดีใจมาก--แม่ไม่เคยเป็นเจ้าของอะไรแบบ'เธอ'เลยตั้งแต่เกิดมา เราผูกพันธะกันด้วยเลือดเท่านั้น แม่ใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่าพ่อของลูกเก็บเวทย์มนต์ไว้ในตัวเธอ และดึงมันออกมาจากพลังงานชีวิตของเธอ...

เธอคือสิงโตตัวน้อยที่น่ารักที่สุด-- แม่จำได้ว่าตั้งชื่อเธอว่า ดอเรีย สำหรับขนสีทองประกายของเธอ" นาร์ซิสซาหยุด ปรายตามองไปยังเดเมียนที่กำลังครางขู่อย่างฉุนเฉียวไปทางรูปภาพของสามีตัวหล่อน

เจ้าแมวยักษ์ลู่ใบหูลงก่อนจะนำอุ้งเท้าหนักกรีดลึกลงบนใบหน้าของลูเซียสบนภาพ--กรอบรูปร่วงหล่นลงมา

เมื่อเสร็จกิจ เจ้าแมวก็เดินด้อมๆมองๆภาพนั้นต่อ

เดรโกตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นแม่ของเขายิ้มให้กับการเล่นตลกของภูติรับใช้ของเขาก่อนจะวกกลับมาเข้าเรื่องเล่าของดอเรีย

"เธอทำให้ชีวิตที่นี่สวยงาม แม่สามารถไว้ใจเธอได้เมื่อแม่ต้องการใครสักคน ภูติรับใช้ที่แท้จริงจะซื่อสัตย์มากเดรโก พวกเขาจะติดตามลูกไปไม่ว่าลูกจะไปที่ไหน หรือ สถานการณ์นั้นจะอันตรายสักเท่าไหร่ เดเมียน-- จะปกป้องลูกด้วยชีวิตของเขา ถ้าลูกให้เขาทำ

เพราะเหมือนลูกจะได้ผู้พิทักษ์แสนฉลาดตัวน้อยๆอยู่ด้วยแล้ว-- แม่คิดออกเลยว่าเขาจะทำทุกอย่างที่ลูกขอ

ไม่กี่วันก่อนดอเรียจะจากไป แม่ได้ไปซื้อของที่ร้านพิเศษแห่งหนึ่ง และได้เครื่องประดับปลอกคอมาหลายชิ้นซึ่งทำสำหรับเธอโดยเฉพาะ

แม่หวังว่าลูกจะได้ใช้พวกมันกับเดเมียน--เขาดูจะใส่ใจลูกมากเหมือนที่ดอเรียทำกับแม่ ตอนนี้แม่กำลังจะไปเอาเสื้อคลุม ดังนั้นเราจะได้ไปที่ตรอกไดแอกอนกัน แม่ว่าลูกมีอุปกรณ์การเรียนการอยากซื้อนะ"

ส่งกล่องกำมะหยี่มาให้เขา-- หล่อนเยื้องย่างไปทางห้องนอนอย่างสง่างาม หยุดลงและค่อยๆหันกลับมามองทางเดรโกก็จะพูดพึมพำ

 

"รักภูติรับใช้ของลูกเดรโก แล้วเขาจะรักเราตอบ"

 

แม่ของเขาหายไปในห้องของหล่อน ทิ้งเขาไว้ให้นั่งจมไปกับกล่องในมือ

.

แฮร์รี่เดินสำรวจไปทั่วห้อง ฟังบทสนทนาตอบโต้ระหว่างเดรโกและแม่ของเขา

บางสิ่งที่หล่อนพูดใกล้เคียงกับความจริงกับความชอบของแฮร์รี่ และประโยคสุดท้ายของหล่อนทำเอาเขาสะท้านเฮือก

ย่างเท้าไปหาเดรโก เขาทิ้งตัวลงข้างหน้าพ่อมดผมบลอนด์และนั่งลง เพ่งดูเข้าไปในกล่องเครื่องประดับ

เครื่องรางทั้งสี่เปล่งประกายสู้กล่องบุผ้าไหมสีดำ

เครื่องรางชิ้นแรกที่เดรโกหยิบขึ้นมา คือ ดาบสีทองอันเล็กประดับไพลินไว้ที่ด้าม  เครื่องประดับชิ้นนี้คือเครื่องรางผู้พิทักษ์ ซึ่งได้รับการสะกดไว้ด้วยเวทย์มนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดที่รู้จักในบรรดาพ่อมด

ถัดจากมันคืองานฝีมือ รูปตัวอักษร ด. ซึ่งเป็นงานสัมฤทธิ์วิจิตร สิ่งนี้คงมากจากคำว่า ดอเรีย

เครื่องรางชิ้นสุดท้ายมีลักษณะเป็นคู่--กระดิ่งเงินสองลูก เกิดเสียงดังกรุ้งกริ้งแผ่วเบาเมื่อเดรโกยกมันขึ้นมาอย่างนุ่มนวล หยิบมันขึ้นมาลูกหนึ่งด้วยโซ่คล้องและปล่อยให้อีกลูกนอนอยู่บนฝ่ามือ

แฮร์รี่เพ่งไปยังเครื่องประดับอย่างรอบคอบ ดวงตามรกตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตกใจ--กระดิ่งพวกนั้นเป็นหนึ่งในรูปแบบของกุญแจนำทาง

เมื่อเจ้านายแห่งพันธะกำมันไว้ในมือและพูดชื่อภูติรับใช้ของเขา เขาจะถูกนำไปยังที่ที่สัตว์พันธะอยู่ทันที

เขามองเดรโกที่สวมกระดิ่งลูกหนึ่งไว้ที่คออย่างระมัดระวัง และคล้องอีกเครื่องรางอีกสามชิ้นไว้กับปลอกคอของแฮร์รี่

เดรโกหรี่ตามองไปยังเดเมียนที่ยังคงนั่งอย่างสงบเสงี่ยมอยู่เบื้องหน้า เครื่องรางประกายวูบไหวเมื่อแพนเตอร์ขยับกาย เดรโกลุกขึ้นเมื่อแม่ของเขาเดินมาในห้อง ปรี่เข้าไปกอดหล่อน

"ขอบคุณครับแม่ พวกมันสวยมาก-- แม่บอกผมได้มั้ยครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับดอเรีย?" เดรโกถามแผ่ว มองเข้าไปในดวงตาคู่งามของแม่เขา

"เธอตาย แม่เจอเธอนอนอยู่ในสวนเช้าวันหนึ่ง เธอไม่มีแผลบาดเจ็บตามร่างกาย--เหมือนกับว่าชีวิตนี้มันห่วยแตกเมื่อไม่มีเธอแล้ว เมื่อแม่รู้ว่าแม่เสียเธอไปแล้ว"

 

ชั่วขณะหนึ่งที่มันปรากฏออกมา ท่าทางที่เหมือนว่าหล่อนพร้อมจะร้องไห้--แต่แววตาไหววูบนั้นก็หายไปและเดินนำเขาไปทางประตู ลูบมือผ่านขนนุ่มบนหัวของเดเมี่ยน เขามองต่ำลงมายังดวงตามรกตคู่นั้น

 

"ฉันเกลียดผู้ชายคนนั้น" เสียงพูดนั้นเบาบางแค่พอให้ได้ยิน แต่แพนเตอร์กลับหลุดเสียงคำรามต่ำออกมา

 

ฉันด้วย

 

น้ำเสียงกระซิบแผ่วเบาเข้ามาในหัวของเดรโก ผงกหัวขึ้นและชักไม้กายสิทธิ์ออกมา เขาหมุนไปรอบกายในห้องว่างเปล่า

 

เขามองกลับมาที่แพนเตอร์ซึ่งถือครองดวงตามรกต ก่อนจะพึมพำบางสิ่งกับตนเองเกี่ยวกับได้ยินอะไรบางอย่างแล่นผ่านหูหลังจากแม่ของเขาเดินไป และพาเดเมียนตามแม่ของเขาไป ก่อนที่หล่อนจะเดินทางผ่านเครือข่ายผงฟลูโดยไม่มีพวกเขาตามไปด้วย

 

Tbc.

 

Talk

สงสารเดรโก เหมือนพวกได้เกรดสี่ทุกวิชาแต่ได้สามจุดห้าเคมีแล้วเกรดมันสามจุดเก้าแปด บางทีพ่อแม่ก็ไม่รู้หรอกค่ะได้เกรดหนึ่ง เกรดสอง บางวิชาเหมือนได้เกรดสี่  โดยเฉพาะวิชาที่ไม่ถนัด ไม่ติดศูนย์คือบุญหัวแล้ว ฮา

เดรโกควรเรียกเก็บค่าเสียหายอะ รี่พังบ้านไปเบอร์นี้แล้ว จ่ายค่าปรับด้วยหนังแพนเตอร์ซะ จะเอาไปปูแทนเบาะที่แกข่วนไป ฟฟฟฟฟฟ

เกรดของฮอกวอตส์

: ขอบคุณบทความ ϟHP : Nomaj & Squib จากเว็บไซต์ dek-d ค่ะ

O (Outstanding)/ ด  ดีเยี่ยม

E (Exceeds Expectations) / ก เกินความคาดหมาย

A (Acceptable) / พ พอรับได้

P (Poor) / ย  แย่

D (Dreadful) / ล เลวมาก

 T (Troll) /  ท โทรลล์

สีเขียวสามตัวบน คือ เกรดผ่าน สีแดงสามตัวล่าง คือ ไม่ผ่านเน้อ 

แปลแบบสุกเอาเผากินมาก อ่านทวนไปแค่รอบเดียว ใครเจอสัตว์ประหลาดออกมาคุกคามโลกเวทย์มนต์แจ้งได้ทันทีเลยค่ะ



ตอนหน้าเดเมียนจะไปตะลุยตรอกไดแอกอน! ฝากติดตามเจ้าแมวผีตัวทำลายล้างด้วยนะคะ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 255 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

876 ความคิดเห็น

  1. #840 MitsukiCarto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:40
    555ทำลายข้าวของแล้วยังจะอวดอีกน้องเอ้ย
    #840
    0
  2. #816 nicharipaen04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 18:10
    น้องงง ซนจริงๆ
    #816
    0
  3. #788 Kurokiri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:12
    น้องงงงง ลูกเอ้ย มีความไปทำลายรูปแล้วอวดเจ้านาย จะหมั่นก็หมั่นแต่น้องก็น่ารัก เสียดายจังที่ดอเรียไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ไปนานๆ แง ;_;
    #788
    0
  4. #766 Raatty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:59
    อ่ะโหหห นิสัยนะแฮร์รี่ สมควรถูกเรียกว่าแมวผีแล้วหล่ะ
    #766
    0
  5. #743 2H'MIPS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:50
    น้องซนมาก555
    #743
    0
  6. #717 wang nai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 21:34
    แฮร์รี่ขี้ดื้ออ่ะ55555
    #717
    0
  7. #666 โลลิค่อน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:46

    สนุกมากเลยค่ะ

    #666
    0
  8. #621 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:15
    รี่แสบมากค่ะซิสสสส
    #621
    0
  9. #542 mr.t_darkside (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 22:15
    รี่แสบมากค่ะ ค่าเสียหายที่รี่ทำถือเป็นค่าสินสอดได้มั้ยคะเนี่ย55
    #542
    0
  10. #520 Bebeby (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 19:53
    ชอบความแสบของแฮร์รี่และรู้สึกสะใจเบาๆกับการชอบทำลายข้าวของในบ้าน555
    #520
    0
  11. #495 Corncake (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:05
    ชอบความแสบซนของรี่ สะใจดี5555 แม่เดรกดูอ่อนโยนกว่าที่คิดแฮะ เธอสื่อใจกันได้แล้วแหน่ะเดรกแฮร์
    #495
    0
  12. #441 lp-ventus (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 19:51
    กี๊ส ตอนนี้น่ารักมากๆเลนอ่ะ ฮื่อ เจ้าตัวแสบเดเมียน ! 5555555 เอ็นดูไม่ไหวแล้ว มีหน้าไปตามเดรกมาให้ดูผลงานตัวเองที่ข่วนรูปพ่อเขาอีกนะ แสบนัก

    เรื่องเกรด 555555 คุณมัลฟอยจะไปเข้าใจเด็กยุคใหม่อะไร

    ชอบเครื่องรางที่แม่ให้อ่ะ อ่านแล้วรู้สึกถึงความสวยจริงๆ อยากเห็นมันอยู่บนตัวเดเมียนเลย ของน่ารัก สงสารคุณนายมัลฟอยอะ พวกผู้ชายมักใจร้ายงี่เง่า ไม่เคยคิดถึงใจของสัตว์หรอกจะเลี้ยงใช้จนหมดประโยชน์ก็เท่านั้น เชอะ !
    #441
    0
  13. #99 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:48
    บางทีก็แอบคิดว่าพอตเตอร์เหมือนหมามากกว่าแมว........
    #99
    1
  14. #87 dyodo_8812 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 09:30
    หนูรี่ทำลายล้างบ้านมาก55
    #87
    1
  15. #74 P.ERR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 12:34
    ไม่ค่อยเข้าใจรี่ บางทีก็เชื่อฟัง บางทีก็สร้างเรื่องให้เดรกปวดหัว55555555
    #74
    1
  16. #59 l3oss_it (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:59
    โฮ สงสารสเนป
    แฮรี่ตอนนี้นายเป็นนักล่าก็จริง แต่งูไม่ใช่อาหารของเสือนะนายจะทำงั้นกับสเนปไม่ได้!
    นั้นลูกคิดจะพังบ้านเขาใช่มั้ยค่ะ เล่นทำลายซะขนาดนั้นแถมยังภูมิใจด้วย โอ็ย เราล่ะสงสารเดรโกน้อยซะจริงเลย
    #59
    1
  17. #55 เดียเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:39
    ชอบนางรี่จิงๆ
    #55
    1
  18. #54 Zine Chanya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:31
    ว้ายยย นังแฮรี่พอตเตอร์นังตัวแสบ ทำลายข้าวของสุดๆอะ
    #54
    2
    • #54-1 Zine Chanya(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2560 / 22:33
      ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าอยู่ไปเรื่อยๆ ของบ้านมัลฟอย จะต้องเสียหายไปอีกเท่าไหร่ 5555555
      แอบสงสารนาซีซ่าอ่าา ติดตามอยู่น้าาา สู้ต่อไปค่ะ
      #54-1
  19. #53 Kronos-Hades (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:57
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
    #53
    0
  20. #52 Jinanindahouse (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 20:16
    แฮรี่เดาทางยากจริงๆ 55555 นางร้ายมากแต่ก็ปกป้องเดรโกด้วย
    #52
    1
  21. #51 kaow9456za (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 20:13
    รออออออ
    #51
    0