[ฟิคแปล] Panther's Heart DM/HP

ตอนที่ 7 : Chapter 6 Training Begins

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

Chapter 6 – Training Begins

มาแก้คำผิดค่ะ เยอะมาก เหมือนจะเมาแดด

 ลงเวลา : เมื่อกี้นี้



 

เดรโกนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเล็กๆที่ถูกต่อเติมในห้องนอน --เขาไม่ได้ใช้ห้องสว่างๆเช่นนี้บ่อยนัก

เขาชอบที่จะรับประทานอาหารเช้าในห้องอาหารหลักกับพ่อและแม่มากกว่า แต่หลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน เขาจึงเลือกที่จะรับอาหารเช้าเพียงลำพัง

ห้องตกแต่งด้วยสีสว่างหลากสี ถูกประดับประดาเฟอร์นิเจอร์ไม้สีสะอาดตาสะท้อนแสงพราวระยับ

วางช้อนส้อมลงบนจานว่างเปล่า ตรงหน้าของเขาคือกระดาษโน้ตจากพ่อของเขา โดยมีเนื้อความว่า 'ห้องฟ้า สิบเอ็ดนาฬิกา สี่สิบห้านาที'

มันถูกส่งโดยแม่ของเขา นาร์ซิสซา มัลฟอย แทนที่จะเป็นเอลฟ์ประจำบ้าน และนั่นหมายความว่ามันเป็นเรื่องที่สำคัญกว่าปกติ เขามองไปยังเดเมียนที่ยังคงดื่มด่ำกับเนื้อสดลายหินอ่อนในถ้วยสีเงินขอบบรอนซ์

เหมือนมันจะรับรู้อารมณ์ในแววตาของเดรโก แพนเตอร์ผงกหัวขึ้นมาจ้องกลับ ค่อยๆแลบเลียขนสีดำซึ่งปกคลุมรอบริมฝีปากเพื่อลบคราบเลือดจากใบหน้าของมัน

"แกต้องเฝ้าอยู่ที่นี่ เช้านี้ เดเมียน ฉันจะต้องไปพบพ่อ" เดรโกพูด ขยำกระดาษโน้ตในมือและออกจากห้องก่อนที่เดเมียนจะเดินตามมา

เสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธดังไล่ตามหลังลงไปที่โถง แต่เขาแกล้งทำเป็นไม่สนใจพวกมัน เขายอมเจ็บตัวดีกว่าให้เดเมียนเป็นอันตราย

 

.

ตะกุยอุ้งเท้าหนาบนประตู แฮร์รี่คำรามลั่น

แล้วเขาจะปกป้องเดรโกยังไง ถ้ายังถูกขังอยู่ในห้องแบบนี้ ถ่วงน้ำหนักตัวเอง เหวี่ยงร่างชนเข้ากับประตูบานเดิมที่กางกั้นเขาจากการทำหน้าที่ที่เขาตั้งใจเอาไว้

ประตูยังคงอยู่นิ่งไม่ไหวติง-- แฮร์รี่ขบกรามแน่นอย่างขัดใจ และตัดสินใจว่ามันคงดีที่สุดถ้าเขาลองหาทางอื่นแทน

มองไปยังหน้าต่างบานใสที่เรียงรายกันอยู่เป็นทิวแทว แฮร์รี่ถอยร่นออกมาเตรียมตั้งท่าก่อนจะกระโจนพุ่งออกจากบานกระจก

หลับตาลง เมื่อสัมผัสได้ถึงเศษแก้วแตกละเอียดกระจายอยู่รอบตัว แฮร์รี่ไม่ได้หวังอะไรมากนอกจากขอให้เขาถึงพื้นโดยสวัสดิภาพ และร่างกายครบสามสิบสอง...

.

.
.

เดรโกนั่งลงบนเก้าอี้ที่เสกขึ้นมาในห้องฟ้า ซึ่งเป็นห้องเดียวกับที่เกิดเหตุการณ์เมื่อวานนี้

นิ้วของเขาขยับไปมาอย่างกังวล ผสานมือเอาไว้ภายใต้เสื้อคลุมตัวบาง ขณะกำลังรอฟังเสียงย่ำเท้าของลูเซียส

ไม่กี่นาทีให้หลังเสียงรองเท้าบู๊ตฟังดูกระชับก็ดังขึ้น-- เว้นเสียแต่ว่าจังหวะการก้าวขานั้นรวดเร็วเกินกว่าปกติวิสัยของพ่อเขา

 

วินาทีต่อมา ประตูได้เปิดออก สุนัขตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็วตามมาด้วย พ่อทูลหัว ของเขา เซเวอร์รัส สเนป

 

เสียงตะโกนเรียก 'เซเวอร์รัส' ของเดรโกถูกทำให้กลืนเข้าไปด้วยเสียงกระแทกประตูดังกึกก้อง เหมือนบางอย่างที่มีแรงมหาศาลกำลังชนประตูบานนั้นอยู่

.

.

.

เดรโกยกยิ้มเอ็นดูเมื่อเยอรมันเชพเพิร์ดเดินพันแข้งพันขาออดอ้อน ก่อนที่จะวิ่งกลับไปหาเจ้านายของมัน

"เฮ้ เซเวอร์รัส มีอะไรหรือเปล่าครับ?" เดรโกเอ่ยเสียงแผ่ว ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะเมื่อมองไปที่หน้าของพ่อทูลหัว

"ฮ่า ฮ่า... เข้าเรื่องของเราเลยดีกว่า ภูติรับใช้ของเธออยู่ที่ไหน?" เซเวอร์รัสเสียงดังเหมือนอยู่ในห้องเรียนปรุงยา ก่อนส่งยิ้มและวาดอ้อมแขนกอดเดรโกเอาไว้

"เป็นยังไงบ้าง?"

"ผมสบายดีครับ"

เดรโกตอบอู้อี้ ลูบผ่านแผลที่เริ่มสมานบนใบหน้า

ชักไม้กายสิทธิ์ออกมาทันทีเมื่อเห็นประตูค่อยๆเลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นถึงก้อนแมวยักษ์สีดำซึ่งควรจะอยู่บนห้อง กำลังเหยียดตัวในท่าบิดขี้เกียจภายนอกหน้าประตู

เดเมียน ?

.

.
.

"เอาเป็นว่า ฉันมาที่นี่ตามคำสั่งของพ่อเธอ เพื่อสอนเธอเกี่ยวกับพันธะภูติรับใช้ เธอได้อ่านหนังสือที่ฉันส่งมาให้รึยัง?"

"หนังสือ? หนังสืออะไรครับ?" เดรโกถามอย่างใสซื่อ

"ไม่เป็นไร" เพียงโบกสะบัดไม้กายสิทธิ์ เก้าอี้ตัวที่สองพลันปรากฏขึ้น เซเวอร์รัสมองไปที่เดรโกอย่างคาดหวัง

"พันธะภูติรับใช้ถูกจัดเป็นศาสตร์มืด เพราะมันใช้เลือดถึงจะใช้งานได้

และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอจะต้องมีพิธีกรรมที่เป็นกิจจะลักษณะ และ เป็นทางการ เพื่อผูกพันธะให้สมบูรณ์ อีกขั้นหนึ่งของพิธีกรรมคือการมีตัวแปรสำคัญเพื่อจะผูกพันธะ-- เลือด ดังนั้นเธอจะรู้สึกถึงอารมณ์ของภูติรับใช้ และเข้าใจมันได้ง่ายขึ้น

ต่อมา คือ วิญญาณ ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดซึ่งทำให้พันธะสมบูรณ์ มันจะเป็นสื่อกลางให้ภูติรับใช้ และ พ่อมด หรือ แม่มด ผู้เป็นเจ้าของสื่อสารกัน นอกจากนี้การผูกพันธะจะรวมพลังชีวิตเป็นหนึ่งเดียวดังนั้นพ่อมดและภูติรับใช้จะไม่แยกจาก

เมื่อจิตวิญญาณนั้นรวมพลังชีวิตเป็นหนึ่ง ช่วงอายุขัยของสัตว์จะถูกเปลี่ยนให้เหมาะสมกับผู้วิเศษณ์"

"ที่ต้องทำพิธีผูกพันธะนั้นเป็นเพราะสัตว์ที่ผูกพันธะกันนั้นเป็นสัตว์ป่า ไม่ใช่แมวบ้านหรือคางคก --หมาป่า สิงโต และ ม้าพันธุ์ต่างๆ เป็นตัวอย่างของกลุ่มภูติรับใช้ขนาดใหญ่ที่ถูกบันทึกไว้

โอกาสที่จะทำลายพันธะนั้นอันตรายเกินไปสำหรับคนที่จะใช้นักล่าบนห่วงโซ่อาหารเป็นภูติรับใช้ ถ้าพันธะถูกทำลาย--สัตว์พวกนั้นจะเริ่มโจมตีทุกคนที่อยู่รอบข้าง

และนั่นรวมถึงว่ามันอันตรายสำหรับทุกคนที่โจมตี หรือ ทำร้าย ผู้เป็นนายแห่งพันธะด้วย ถ้าภูติรับใช้รู้สึกถึงความโกรธเกรี้ยวภายใน พวกมันจะเริ่มจู่โจม

และเป็นโอกาสดีที่พวกมันจะฆ่าคนที่โจมตีผู้วิเศษณ์ของมัน หรือไม่ก็แค่ทำอันตราย"

 

"การส่งกระแสจิตโต้ตอบกับภูติรับใช้นั้น ถูกเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ ที่เกิดขึ้นมีเพียงแค่คู่เดียว และมันยังไม่ได้ถูกพิสูจน์ ฉันเลี้ยงเนอร์วามาได้เจ็ดปีแล้ว และฉันยังไม่สื่อสารทางจิตกับเธอเลยสักครั้ง

งานวิจัยหลายชิ้นเชื่อว่าการส่งกระแสจิตต่อกันจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อทั้งภูติรับใช้และนายของมันมอบความรักให้กันอย่างแท้จริง ภูติรับใช้ทั้งหลายอาจจะเชื่อฟังเจ้านายของมัน แต่ไม่มีทางที่จะรักพวกเราจริงๆ"

 

"เหล่าภูติรับใช้จะบรรจุพลังมากตามความหนักของลำตัว ยิ่งพวกมันตัวใหญ่เท่าไหร่ พลังที่มันถือไว้ก็จะยิ่งใหญ่ตาม

ตามทฤษฎี ภูติรับใช้สามารถใช้พลังที่สะสมไว้ในตัว ถ้ามันเข้าใจเรื่องคาถาและการร่าย—แต่ความสัมพันธ์แบบนั้นยังคงไม่ปรากฏ"

นั่งพิงหลัง เซเวอรัสจ้อง พันธะภูติรับใช้เป็นเรื่องที่ยากจะอธิบาย และโอกาสที่จะใช้มันได้อย่างสมบูรณ์แทบจะเป็นไปไม่ได้

มองไปที่เดรโก เด็กหนุ่มกำลังค่อยๆไล้มือไปตามขนแผงคอสีราตรีของแพนเตอร์ ทั้งคู่เหมือนพร้อมจะตายด้วยคมมีดแห่งความเบื่อหน่าย

ใช้นิ้วคลึงดวงตา สเนปค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ

"มาเริ่มภาคปฏิบัติเลยดีกว่า การใช้พลังเวทย์ร่วมกันเกิดจากความเชื่อฟัง เดินออกจากภูติรับใช้ของเธอและเรียกเขา" เขามองเดรโกที่เคลื่อนกายออกไปจากแพนเตอร์ซึ่งคุกเข่าสี่ขาอยู่อีกทาง

"เดเมียน มานี่" ดวงตามรกตแวววาว ยอบกายไม่สนใจ แล้วยกอุ้งเท้าขึ้นมา ก่อนที่แมวยักษ์ค่อยจะจัดขนด้วยลิ้นของมัน

"การเชื่อฟังเป็นสิ่งสำคัญ ภูติรับใช้ของเธอควรจะไปยังจุดที่เธอบอกมันทุกที่ ตัวขี้เรื้อนนี่สักวันมันจะต้องช่วยชีวิตเธอโดยไม่จำเป็นต้องมีคำสั่ง

"ฉันจะสาธิตให้ดู เดรโก ฉันอยากให้เธอโจมตีฉัน เป้าหมายของเธอคือปลดไม้กายสิทธิ์ของฉันออกจากมือ" เซเวอร์รัสกล่าว หยิบไม้ออกมา และจัดท่าทางในการตั้งรับ

เดรโกโต้ตอบทันทีทันใด เขาชักไม้กายสิทธิ์ของเขาออกมาและเริ่มสาดคาถาออกมาหลายบท --ไม้ของเซเวอร์รัสร่วงหล่นลงสู่อ้อมกอดของพื้นดิน แต่เมื่อวินาทีที่มันหยุดกลิ้งหลุนๆ เนอร์วาก็คาบมันขึ้นมาและคืนมันสู่มือของเซเวอร์รัส

"ตอนนี้โยนไม้นั่นออกและบอก... สัตว์ ของเธอให้ไปหยิบมันมาคืนซะ" เดรโกโยนไม้ของเขาแผ่วเบา สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงไม้กระทบพื้นดังก้องในห้องเงียบสงัด

"เดเมียน ไปเอามา" แพนเตอร์อ้าปากกว้างหาว โชว์เขี้ยวขาว และกลิ้งไปกลิ้งมาก่อนจะบิดขี้เกียจ

"ขอแนะนำให้ฝึกมันซะ เอาล่ะ--พ่อของเธอบอกว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ อาจเป็นเรื่องน่าสนใจสำหรับฉัน"

"เอ่อ ครับ คือว่าผม...กำลังฝึกอยู่กับพ่อแล้วคาถาก็ผิดพลาดเล็กน้อย ก่อนที่เกราะปรากฏขึ้น" เดรโกรายงาน ไม่มีอารมณ์ใดใดในน้ำเสียง หรือใบหน้าขณะกำลังพูดกับพ่อทูลหัวของเขา

"เป็นเกราะเวทย์มนต์ประเภทไหน? เธอจำสีของมันได้รึเปล่า?"

"ผมว่ามันน่าจะสีฟ้า--สีฟ้าเข้ม" เขาพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานนี้ แต่ความทรงจำเหล่านั้นกลายเป็นเพียงหมอกเลือนลาง พอเขาจะพูดไปเขากลับใจอะไรไม่ได้เลย เสียงนุ่มนวลแผ่วเบาดังขึ้นมาในหัว

 

โพรเทโก้ โพรเทโก้ เป็น คาถาที่ฉันใช้

 

"โพรเทโก้--คาถานั้น คือโพรเทโก้" เดรโกอึกอัก

 

"นั่นเป็นเกราะตั้งรับที่แกร่งมาก ฉันจำไม่ได้ว่ามันถูกสอนที่โรงเรียน"

"ผมคิดว่า น่าจะเคยเห็นมันในหนังสือสักเล่มของผมเอง" เดรโกหมุบหมิบปากตอบ ลูบมือไปตามขนนุ่มของเดเมียนซึ่งครางฮือใส่เขาเมื่อลูบผ่านสันหลังของเจ้าตัวที่กำลังนอนเหยียดอยู่

"หืม เอาเป็นว่าฉันจะกลับมาใหม่วันพรุ่งนี้เพื่อฝึกภาคปฏิบัติของเธอต่อ จนกว่าจะถึงตอนนั้น ฉันแนะนำให้เธอไปหาหนังสืออ่าน และพยายามศึกษามันด้วย"

"ครับ เซฟ ผมจะทำตามที่คุณบอก" เดรโกพึมพำตอบอย่างงัวเงีย โบกมือลาพ่อทูลหัวของตนเมื่อเขาออกไปจากห้อง โดยมีเนอร์วาติดสอยห้อยตามไปอย่างมีความสุข

แฮร์รี่มองตามเสนปไปจนลับตา ข้อมูลที่เขาได้มาวันนี้น่าตื่นเต้นมากเลยทีเดียว

พันธะจะคงอยู่ตลอดกาล-- และเห็นได้ชัดว่าไม่มีพ่อมดคนไหนผูกพันธะกับพ่อมดที่กำลังอยู่ในร่างแอนิเมจัสด้วยกัน

แฮร์รี่อ้าปากหาวกว้าง ก่อนจะเดินเตาะแตะตามเดรโกกลับห้อง

ดวงตามองตามท่วงท่าแสนสง่างามของคนผมบลอนด์ เขาครุ่นคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเดรโกเห็นหน้าต่างที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

แสยะยิ้มอย่างแพนเตอร์ เขาครางฮือเสียงดัง ชักจะทนรอวันพรุ่งนี้ และ โอกาสต่อไปที่จะจับ สเนป และ ลองฝังเขี้ยว ไม่ไหวแล้วสิ...

 

 

Tbc.

 

Talk

#แฮร์รี่แมวผี #แฮร์รี่แมวผู้ทำลายล้าง

เห็นความส่งกระแสจิตมั้ยเอ่ย ฮิ ฮิ

ตอนนี้แปลไหลมากเพราะเป็นพาร์ทอธิบาย เรื่องเทนส์ไม่ฟิคเท่าแบบก่อนๆเท่าไหร่ เป็นตอนที่แปลและสนุกอีกตอนค่ะ

ตอนนี้เราทำเรื่องขออนุญาตผู้เขียนเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ กำลงรอคำตอบอยู่ ฟิคที่เขาอัพเรื่องล่าสุด อัพเมื่อตุลาคมปีที่แล้ว เราหวังว่าเขาจะมาเห็น Comment ของเราแล้ว reply เมลล์เรามา ถ้ามันไม่คืบหน้าภายในสองสามวันนี้จะลองหาเมลเขาแล้วทำเรื่องอีกครั้งค่ะ

อยากทำให้เป็นทางการค่ะ ทุกฝ่ายจะได้ไม่ข้องใจเกี่ยวกับเรื่องลิขสิทธิ์เนอะ เริ้บๆ

หลังจากผ่านมหกรรมเคะเมะครั้งใหญ่มา ก็มีทั้งคนที่เสียใจ ได้หมด และ คิดถูกแล้ว ใครที่สตรองก็ยินดีด้วยค่ะ คุณได้ไปต่อ ส่วนคนที่โบกมือบ๊ายบายก็อยากจะบอกว่ารักเสมอและขอบคุณที่ผ่านมาแอ้วเรา /หืม

ไม่ว่าใจจะเคะจะเมะยังไง เราก็จะแปลแบบไม่เอาอารมณ์ส่วนตัวมาแทรกค่ะ จะแปลอย่างมืออาชีพ ฮิ พูดไปก็เขินปาก 55555555

เราขอบคุณเสมอสำหรับทุกเม้นต์ค่ะ และตอนนี้อาจจะตอบเม้นต์ได้ไม่หมดเพราะว่าน้องสาวป่วยมาก ต้องคอยดูน้อง เพราะพ่อ-แม่ค่อนข้างยุ่ง

ทอล์กโคตรยาว ยาวทุกตอนเลยอะ 5555

วันนี้ไม่มีส้มป่อยเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

876 ความคิดเห็น

  1. #839 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:25
    5555คงต้องย้ายห้อง
    #839
    0
  2. #787 Kurokiri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:04
    แฮร์รี่แมวผี มันใช่อ้ะ! 5555555555
    #787
    0
  3. #765 Raatty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:47
    55555555ขำ*แฮร์รี่แมวผี* เออมันใช่อ่ะ
    #765
    0
  4. #747 at2017 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    แฮร์รี่น่ากลัวววววววว สับสนสถานะ ใครเคะใครเมะ
    #747
    0
  5. #742 2H'MIPS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:36
    เง้ออ เข้าก้อนขนสีดำ ต้องเอ็นดูน้องเบอร์ไหนถึงเรียกอย่างงี้
    #742
    0
  6. #705 Tsol_F13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 20:44
    แฮรรี่ว้อยยย5555
    #705
    0
  7. #687 nicharipaen04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 09:49

    โอ้ย ซนมากกกก555

    #687
    0
  8. #665 โลลิค่อน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:35

    ร้ายจริงๆเลยแฮร์รี่555

    #665
    0
  9. #620 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    รี่ลู๊กกกก ทำไมซนนนนนน
    #620
    0
  10. #519 Bebeby (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 19:36
    แฮร์รี่มีความซน ทำกระจกแตก5555 ถ้าเดรกเห็นจะเป็นไง555 และที่สำคัญเสียงกระแสจิตทำให้รู้เลยว่าทั้งคู่มีอะไรที่พิเศษ
    #519
    0
  11. #494 Corncake (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 18:58
    รี่หนูซนมากอ่ะ เดรกปวดหัวตายงานนี้ 
    #494
    0
  12. #475 R-davil (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:07
    แฮร์รี่ซนจังลูก555555555
    #475
    0
  13. #440 lp-ventus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 19:33
    อ่า ชอบที่ไรท์พิมพ์เลยแปลอย่างมืออาชีพ 55555 ใครจะเคะเมะก็แปลไปตามนั้น ดีจังค่ะ อ่านลื่นมากสนุกภาษาสวยค่ะ

    เดเมียนเป็นแมวกวนประสาท ใช่หมายถึงแฮร์รี่นั้นหละ 5555 รู้ภาษาแต่เมินเฉยและรอขย้ำสเนป 555555 แต่น่ารักดีปกติไม่เชื่อฟังขี้แกล้งแต่พอให้เรื่องจวนตัวจริงจังก็พร้อมจู่โจมช่วยเดรกทันทีเลยอ่ะ น่ารักมากค่ะเดเมียนตัวน้อย (?)
    #440
    0
  14. #98 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:32
    ชอบการแปลของไรท์นะค่ะ สมูทดีลื่นไหลมากค่า

    แล้วพอตเตอร์ก็ส่งกระแสจิตให้เดรก -///////- บ้าจริง -ก้อนแมวจอมทำล้างเอ้ย55555

    ขอให้น้องไรท์หายไวๆนะคะ เรื่องตอบเม้นไม่ได้ซีเรียสมากแค่ไรท์อ่านทางนี้ก็ดีใจเหมือนกันค่า555555 เป็นกลจ.ให้เด้อ ไม่นานคงจะอ่านตามไปถึงตอนปจบ.ที่แปลละเคอะ
    #98
    1
  15. #50 l3oss_it (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 14:58
    สารสารเดโกรที่ได้สัตว์เลี้ยงแบบแฮรี่ รายนี้ถึงจะอยู่บ้านกริฟฟินดอร์แต่ธาตุแท้หมอนี่บางทีอาจจะอันตรายกว่างูอีกนะ
    โอ๊ย ตอนหน้าฉันต้องสงสารสเนปที่จะกลายเป็นที่ลับเขี้ยวแฮรี่เหรอเนี่ย โอ้มายเมน TT^TT

    #50
    1
  16. #49 happy-sin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 03:26
    ชอบสปีดการแปลจริงๆ
    #49
    1
  17. #48 llHarukunll (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:03
    เนื้อหาตอนแรกๆมันหลอกตาจริงๆ แต่มันหลอกความรู้สึกของคนที่ติ่งHpDmไม่ได้หรอก555555555555555
    ดีนะที่เตรียมใจไว้ตั้งแต่ตอนแรกๆว่าถ้ามันออกมาเป็นเดรแฮร์แล้วจะทำไง คงต้องอ่านต่อไปอย่างStrong!!!!!
    #48
    1
  18. #47 Zine Chanya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:07
    ตลกแฮรี่อะ อ่านจบละก็มีคำนี้ผุดขึ้นมาในหัวเลย "แฮรี่นังตัวแสบ" 55555555
    เป็นกำลังใจให้น้าาาอย่าพึ่งหมดไฟ ถึงแม้ว่าจะเป็น หนูเดรกเมะ ก็ตามมม
    #47
    1
  19. #45 P.ERR (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:45
    นังรี่ นิสัย 55555555 สงสารเดรกของเค้าจังเลยค่ะมีสัตว์เลี้ยงแบบนี้
    #45
    2
    • #45-1 P.ERR(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2560 / 21:19
      ปล.เราจะติดนิสัยเม้นสรรพนามรี่เมะเดรเคะนะคะ มันชินไปแล้วอ่า ถ้าขัดหูขัดตาจะพยายามลดนะ55555555
      #45-1
  20. #44 Jinanindahouse (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 19:15
    กระจกคฤหาสถ์มัลฟอยไม่น่าใช่ถูกๆนะนังรี่ 555555555555555 ไม่ยอมทำตามที่เดรสั่งเลยอ่ะะ ดื้อจริงๆ
    #44
    1
  21. #43 Pikaguhahi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 17:43
    รี่เหมือนเเมวดำจอมขี้เกียจเลย
    #43
    1
  22. #42 kaow9456za (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 16:54
    แฮร์รี่แลดูโหดนะ
    #42
    1