[ฟิคแปล] Panther's Heart DM/HP

ตอนที่ 3 : Chapter 3 The Gift

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    18 มี.ค. 60

Chapter 3 – The Gift

แก้คำผิด 18/03/60 - ไม่มีอะไรเพิ่มเติมค่ะ ปรับให้สมูทขึ้น


 


เดรโก มัลฟอย ยืนอยู่เบื้องหน้ากระจกเต็มตัว แต่งกายในชุดเรียบหรูสีดำและสีเงิน เขาเป็นภาพของความสมบูรณ์แบบ ดั่งคำกระจกวิเศษณ์พรรณนา

นั่นเป็นสิ่งที่ มัลฟอย ทุกคนคาดหวัง--ความสมบูรณ์แบบ

มัลฟอย คาดหวังให้ตนเองดูดี และ มีกิริยาที่เพียบพร้อมเสมอ ล้วนแล้วแต่สนใจเพียงภาพลักษณ์ที่พวกเขาแสดงออกในสังคม

หันหลังให้แก่ภาพสะท้อนของตนอย่างเชื่องช้า เดรโกค่อยๆก้าวสู่หน้าต่างบานใหญ่ซึ่งปล่อยให้แสงจันทร์สาดฉายลงมาในห้องกว้างแห่งนี้ ที่ที่ซึ่งมีเตียงคิงไซซ์ปกคลุมด้วยผ้าไหมสีมรกต และสีแห่งราตรีกาลดึงดูดสายตา ตั้งอยู่ใจกลางห้อง

พวกมันเป็นมรดกตกทอดของตระกูลมัลฟอย หนึ่งในมากมายที่ถูกนำมาประดับห้องของเขา

ห้องที่ซึ่งปราศจากร่องรอยแห่งชีวิต...

ไร้ซึ่งเศษขยะ หรือ ของใช้จุกจิกที่มักจะพบในห้องวัยรุ่นทั่วไป

--นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งในการเป็นมัลฟอย

 

ความไร้ที่ติ และ ความสมบูรณ์แบบภายในห้องนี้แสดงให้เห็นถึงเด็กที่มีระเบียบวินัย และได้รับการอบรมมาอย่างดี

คนมากมายจดจ้องมาที่เดรโก มัลฟอย และ มองเห็น... คนที่พวกเขาหวังที่จะได้เห็น

ความสุขที่สุดในชีวิตของเขา คือ ห้องอาบน้ำที่เชื่อมจากห้องนอน มันทำจากหินอ่อนสีดำ รอยต่อบนพื้นถูกวาดด้วยมรกตเป็นเส้นอ่อนช้อย 

เป็นห้องเพียงห้องเดียวในคฤหาสน์ที่เขาสามารถหาความสงบจากมันได้เมื่อเขาอยู่ที่ 'บ้าน'

 

.

.

.

.

 

การหวดไม้เท้าอย่างรุนแรงทำให้เขาปั่นป่วนเล็กน้อย ลูเซียส มัลฟอย ถอดเสื้อคลุมออกจากทางด้านหลังด้วยท่วงท่าสง่างามที่ใช้เวลาหลายปีเพื่อให้มันออกมาไร้ที่ติ

สะบัดข้อมือเพียงเบาๆไม้กายสิทธิ์ด้ามงามก็ลอยเข้ามาสู่อุ้งมือ มันเป็นเหมือนเครื่องย้ำเตือนให้รู้ว่าอย่างน้อยเขามีวิธีปกป้องตัวเอง ถ้าหากเกิดเหตุสุดวิสัยเช่นนั้นขึ้นอีก

.

.

.

 

เอลฟ์ประจำบ้านตัวเล็กในชุดปลอกหมอนสกปรก ปรากฏตัวขึ้นในสายตา และเริ่มรายงานข้อความของมันอย่างอ้ำๆอึ้งๆ จนกระทั่งเดรโก ตบ เธอ เพราะเธอปรากฏกายในกายห้องส่วนตัวอย่างไม่บอกไม่กล่าว

"บิฟตี้ขอโทษนายน้อย บิฟตี้มาเพื่อแจ้งนายน้อยว่านายน้อยจะต้องไปพบนายท่านที่ห้องแดงภายในสิบห้านาทีนี้เจ้าค่ะ" แสร้งเบ้ปากทำเป็นรังเกียจ เดรโกเรียกหาไม้กายสิทธิ์และเดินไปยังประตูของห้องของเขา

"ยังจะยืนทึ่มอยู่ได้!" เขาขึ้นเสียงใส่เอลฟ์ประจำบ้านที่ยังคงยืนนิ่งอยู่กลางห้องนอน เดรโกใช้คำพูดในแบบฉบับที่เป็นที่นิยมของมัลฟอย

บิฟตี้ร้องลั่นและโค้งคำนับก่อนจะหายวับไปในอากาศ

เขารีบเดินออกจากห้องทันที เพราะมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะข้ามคฤหาสน์ยาวเหยียดนี้ได้ภายในสิบห้านาที เขาจะสายหากยังไม่รีบไป

.

.

.

.

.

เฮอร์ไมโอนี่ทิ้งสายตาลงและหันออกมาจากทางหน้าต่าง จับจ้องไปที่รอนผู้ซึ่งกำลังเหม่อมองอากาศบางเบาผ่านเงาสะท้อนในดวงตาอย่างเหม่อลอย

 

"รอน?" เธอเรียกเขาเบาๆ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้รับการตอบกลับใด --เธอเปลี่ยนน้ำเสียงที่ใช้ "โรนัลด์!"

"อะไร!" รอนสะดุ้งโหยง ลุกขึ้น และจับไม้กายสิทธิ์แน่นในท่าเตรียมพร้อมจะร่ายคาถา

"ฉันกังวล แฮร์รี่ไม่ตอบจดหมายฉบับล่าสุดที่เธอส่งไป หรือ บางทีเขาอาจจะกำลังเจอเรื่องลำบาก"

เดินกลับไปที่หน้าต่าง เธอถอนหายใจในความมืดสนิท และผ่อนคลายลงในอ้อมกอดของรอน เธอซบหัวลงบนหัวไหล่ของเขา ขณะที่คนทั้งสองจับจ้องไปยังอนธการไร้ห้วงยามราตรีด้วยความเงียบ

"อย่ากังวลไปเลยไมโอนี่ แฮร์รี่ดูแลตัวเองได้แน่นอน" ดวงจันทร์ฉายแสงกล้าในหมู่เมฆ เฝ้ามองความเป็นไปยามราตรีอย่างเงียบงัน...

 

.

.

.

.

 

เดรโกเดินเข้ามาในห้องแดงก่อนพ่อของเขาจะมาถึงเพียงไม่กี่นาที อยู่ในท่านั่งสง่างามบนเก้าอี้มีขอบวางแขนและพนักพิงหนัง

เขารู้จักพ่อตนเองดี เดรโกพูดได้เต็มปากเลยว่าการที่พ่อของเขามาถึงที่นี่ช้ากว่า คงเพราะกำลังเตรียมการเข้ามาในห้องให้อลังการยิ่งใหญ่

.

ลูเซียส มัลฟอย เดินเข้ามาในห้องด้วยชุดคลุมสีดำพลิ้วไหว

เดินวนไปวนมาหน้าลูกชายของตัวเอง เขายังคงทำเป็นไม่สนใจเดรโกต่อไป ขณะที่เขากำลังจมอยู่ในความคิด

"อย่างที่แกรู้ ในเวลาแบบนี้ เราต้องแกร่งที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ เพื่อคงไว้ซึ่งอำนาจและขุมพลังอันหนักแน่นของเวทย์มนต์บริสุทธิ์ มันเลยเป็นเรื่องดีที่แกจะมีภูติรับใช้เป็นของตัวเอง

ฉันลองถกมันถกมันกับพวกสมองถั่วที่คิดว่าการมีภูติรับใช้มันไม่จำเป็นแล้ว

คำตอบ คือ มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ภูติรับใช้เท่านั้นเดรโก พวกมันคือความแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เงินจะสามารถซื้อได้"

เขาแทบจะกัดลิ้นตายตามปาฐกถาของพ่อตน ซึ่งค่อยๆเบี่ยงกายไปยังผ้าคลุมสีดำหนาที่ปกคลุมรอบบางสิ่งที่มีขนาดใหญ่โต

 

เดรโกเกลียดเรื่องเซอร์ไพรส์ของพ่อ มันมักจะมาพร้อมกับการหลั่งเลือดเสมอ และ เขาเกลียดที่จะสกปรก

จากตรงนั้น นัยน์ตาของเขาเสมองไปทางขนฟูยุ่งเหยิงสีเงินยวงถูกล่ามไว้ที่กำแพงใกล้ๆกัน มันเพิ่งจะถูกตั้งชื่อว่า สตีล --ทิมเบอร์วูล์ฟที่กลายเป็นภูติรับใช้ของพ่อเขา

 

เดรโกไม่ต้องการภูติรับใช้--เขาเคยพบสัตว์เลี้ยงที่แสนน่าภาคภูมิใจบางตัวเกือบตายลงจากการปล่อยพลังเวทย์แห่งชีวิตอย่างต่อเนื่อง

ภูติรับใช้หลายตัวถูกทำให้เสียสติอย่างช้าๆ เพราะปริมาณของเวทย์มนต์ที่พวกมันถูกบังคับให้รองรับเอาไว้ในร่างกายของพวกมันเอง 

ภูติรับใช้ของพ่อมดและแม่มดสามารถดึงเวทย์มนต์ออกมาใช้เมื่อไหร่ก็ได้ตามต้องการ เพราะฉะนั้นระหว่างการประลองเวทย์จึงเป็นเรื่องปรกติธรรมดาที่จะใช้สัตว์ของคุณลงสู้ด้วย ไม่ใช่เพียงมีแค่ขุมพลังพิเศษเท่านั้น มันยังรวมถึงการมีสัตว์ที่สามารถสละชีวิตเพื่อคุณได้โดยไม่มีข้อแม้

อย่างไรก็ตาม ภูติรับใช้หลายตัวหายตายไปเมื่อพ่อมดดึงพลังจากมันออกมาอย่างหนักหน่วง---ฉีกมันจากร่างกายของสัตว์ และสูบพลังผ่านทางเวทย์พันธะ

 

.

"ฉันตัดสินใจแล้ว มันจะดีที่สุดถ้าแกรับภูติรับใช้ เพราะเมื่อถึงเวลา... แกจะต้องเดิมพันด้วยทุกพลังที่แกมี

พิธีผูกพันธะจะเริ่มพรุ่งนี้ตอนบ่าย ตอนนั้นมันคงขึ้นอยู่กับความสามารถของแกแล้วว่าจะควบคุมภูติรับใช้ได้ดีเท่าฉันหรือเปล่า" ลูเซียสพูด ดีดนิ้วเรียกเอลฟ์ประจำบ้านออกมาหลายตัว

ไม้กายสิทธิ์อันเล็กของเหล่าเอลฟ์โบกสะบัด เสกเก้าอี้อันสะดวกสบายออกมาแก่ลูเซียส ขณะที่ตนอื่นๆช่วยกันปล่อยสตีลผู้ที่แล่นไปหาผู้เป็นนายในทันทีเมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการ และนั่งลงอย่างเชื่อฟัง

สุดท้ายเอลฟ์ประจำบ้านทั้งหลายได้กระชากผ้าคลุมสีดำผืนหนาออกจากสิ่งที่มีขนาดมหึมาซึ่งถูกซ่อนไว้ภายใน เมื่อเสียงผ้าคลุมเสียดสีกันหยุดลง-- มันได้ทิ้งให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกสายตามองตาค้างไปยังสิ่งที่อยู่ในกรงขัง

ลูเซียสโบกมือ เพิกเฉยเอลฟ์ประจำบ้าน ก่อนจะหันกลับไปปรายตามองยังผู้เป็นลูกชาย สำรวจท่าทีตื่นตะลึงบนใบหน้าของเดรโก เขายิ้มมุมปาก และหันกลับมาเพ่งพิศสิ่งที่อยู่ในกรงขัง


"ดีไหม?" เขาถาม ยังคงจดจ้องไปไปในแววตามรกตครุกรุ่นไปด้วยความโกรธ

"ขอบคุณครับพ่อ เขางดงามมาก--แต่ผมไม่คิดว่าดัมเบิลดอร์จะอนุญาตให้นำแพนเตอร์โตเต็มวัยไปที่โรงเรียนด้วย" เดรโกพึมพำ ขณะจ้องในกรงที่มีแพนเตอร์แสนเกรี้ยวกราดหมอบอยู่

ลูเซียสลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้อย่างสง่างาม เขาหัวเราะหึในลำคอขณะก้าวเท้าออกจากห้อง โดยมีสตีลตามติดไปเบื้องหลังอย่างซื่อสัตย์

 

"ดัมเบิลดอร์เห็นด้วยกับมันเรียบร้อยแล้ว-- ตาเฒ่าโง่เง่านั่น เขาเชื่อว่ามันจะช่วยให้เด็กๆทุกคนได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการรับผิดชอบมากขึ้น" หลังพูดเสร็จ เขาก็จากไปทันใด ทิ้งเดรโกเอาไว้ในห้องกับว่าที่ภูติรับใช้ของตนเพียงลำพัง...

 

tbc.

 


talk:

กว่าจะหมดตอนนี้แทบล้ม คือมันโ-ค-ต-รเยอะเลยค่ะ เยอะกว่าตอนแรกๆ แล้วมีการตัดฉากสลับกันไปมาแบบงงๆด้วย เราเลยลากจุดยาวเอาไว้เป็นสัญลักษณ์ว่า เออ นี่นะ เปลี่ยนฉากนะ ถ้ามันไม่โอเค.บอกเราได้ค่ะ

งมนานมากเกี่ยวกับเรื่องภูติรับใช้ อสูรรับใช้ หรือ สัตว์เลี้ยงของแม่มด/พ่อมด(familiars) มันดั้นไปคล้ายกับคำว่าคุ้นเคย(familiar) เล่นเอางงเต้กเลยอะ 55555 ขอบคุณเว็บ Muggle V ที่มีทุกคำตอบค่ะ

คำเรียก แก-ฉัน ที่ลูเซียสใช้เรียกเดรโก เรายืมมาจากในหนังนะคะ เพื่อความอิน อาจจะดูไม่ไพเราะเท่าไหร่แต่หวังว่ามันน่าจะโอเค.

สำหรับคนที่สงสัยเกี่ยวกับ สตีล หมาป่าของลูเซียส นางคือ timber wolf เป็นหมาป่าพันธุ์ที่มีถิ่นกำเนิดแถบมินิสโซต้า ซึ่งเป็นสัตว์ห้ามซื้อขาย ส่วนมากมีขนสีน้ำตาลแซมขาว(แต่เจ้าสตีลนี่มีขนสีเงิน) เป็นตัวเดียวกับที่แฮร์รี่เจอในกรง และได้โปรดอย่าถามว่าทำไมลูเซียสถึงซื้อมันมาได้ คำตอบ คือ มีเงินค่ะ /กราบป๋า

หลังจากนี้คืออาจจะอัพไม่เป็นเวลาเท่าไหร่ค่ะ เพราะจะไปอ่านต้นฉบับ ตอนนี้เราอ่านถึงบทที่ 15 แล้ว แฮร์รี่ซนมาก และขี้หวงมากๆด้วย หุหุ ถึงไงก็จะพยายามอัพทุกวันค่ะ อาจจะวันเว้นวัน เว้นสองวันคือตามโอกาสและอารมณ์ 

ขอบคุณทุกคำติชมและกำลังใจค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

877 ความคิดเห็น

  1. #859 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 12:06
    อู้ยยยย เจอกันแล้วว คิดถึงตอนที่เดรกรู้ว่านี่คือแฮร์รี่ไม่ออกเลยยยย
    #859
    0
  2. #835 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 18:43
    น้องจะโดนปราบแบบไหนกันนะ~
    #835
    0
  3. #814 nicharipaen04 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 17:16
    ห่วงเพื่อหน่อยย เลิกสวีทกันก่อน
    #814
    0
  4. #761 Raatty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 16:56
    ได้เจอกันแล้ว ว่าแต่จะมีใครเห็นแผลเป็นของแฮร์รี่บ้างไหมนะ
    #761
    0
  5. #739 2H'MIPS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:27
    งู้ยยย คุณเดรเค้าจะปราบน้องยังไงน้าา
    #739
    0
  6. #662 โลลิค่อน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:06

    ได้เจอกันแล้วว

    #662
    0
  7. #618 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:36
    รี่ไม่มีรอยอะไรบนตัวที่เป็นตำหนิบ่งบอกบ้างหรอ?
    #618
    0
  8. #515 Bebeby (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 18:41
    เดรกจะพาแพนเตอร์แฮร์รี่ไปอยู่ฮอกวอร์ตหรอ แล้วคนอื่นจะไม่สงสัยบ้างหรอว่าแฮร์รี่หายไปน่ะ
    #515
    0
  9. #490 Corncake (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 18:11
    คู่รักจ๊ะห่วงเพื่อนเธอหน่อย นางหายไปแล้วนะ TwT พระนางเจอกัน ทางนี้ก็สุขใจ ไรต์แปลได้ดีเหลือเกิน
    #490
    0
  10. #472 R-davil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 20:49
    ไปฮอกวอตแล้วก็ไปงับแขนขารอนแก้เผ็ดหน่อยนะเทเพื่อนอะไรขนาดนี้
    #472
    0
  11. #436 lp-ventus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 18:20
    หูย ชอบมากเลยค่ะยังคงยืนยันคำเดิมแปลได้ดีมากค่ะ อ่านเพลินคือภาษามันสวยดี แล้วเรียกแกสำหรับเดรโกแบบในหนังเราก็ว่าดีค่ะ มันเป็นภาษาพูดที่ดี
    #436
    0
  12. #229 Fangg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 22:27
    ภาษาการเขียนดีมากเลย ชอบมาก เกือบไม่เชื่อว่าเป็นฟิคแปล เวลาเราอ่านของอิ้ง เราแทบจะไม่เข้าใจบางฉาก มันมึนมาก หรือวรรณกรรมแปลอิ้งที่เราซื้อมาอ่าน ภาษายังไม่สวยเท่านี้เลย ขอบคุณ​น๊าา
    #229
    0
  13. #228 Fangg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 22:26
    ภาษาการเขียนดีมากเลย ชอบมาก เกือบไม่เชื่อว่าเป็นฟิคแปล เวลาเราอ่านของอิ้ง เราแทบจะไม่เข้าใจบางฉาก มันมึนมาก หรือวรรณกรรมแปลอิ้งที่เราซื้อมาอ่าน ภาษายังไม่สวยเท่านี้เลย ขอบคุณ​น๊าา
    #228
    0
  14. #93 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:54
    ความริชชชชชชชชและความพ่อนี้
    #93
    1
  15. #29 Pikaguhahi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 06:20
    อยากเห็นเดรโกโดนเพนเตอร์ขย้ำ ถถถ
    #29
    0
  16. #12 uniuniunicorn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 02:28
    เอ่อเห็นบอกแฮร์รี่ขี้ซนมากๆนี่คือเราเข้ามาถูกคู่ใช่มั้ยอ่ะคะ;__;(เราชิพแฮร์เมะไงคะแง้ๆ) ฮื่ออย่าว่าเค้านะ เค้าแค่สงสัย ภาษาสวยมากเลยค่ะ เห็นบอกอยากแปลเพราะฝึกภาษา เราก็เรียนด้านภาษาเหมือนกันเลยพอเข้าใจ สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ จะรอติดตามอ่านนะคะ^_^
    #12
    2
  17. #11 llHarukunll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:28
    จริงๆเราชอบคำเรียกที่ลูเซียสเรียกเดรโกแบบแก-ฉันนะ มันเหมือนความเป็นมัลฟอยในสายเลือดของลูเซียสดี ให้มาเรียกพ่อ-ลูกมันดูไม่มัลฟอยเท่าไหร่ แสดงว่าเวลาเดรโกอาบน้ำ อิแฮร์ก็เห็นสิ หืม อิจแฮร์รี่เบาๆ
    #11
    1
  18. #10 kaow9456za (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:12
    เจอกันแล้วววว รอนห่วงแฮร์รี่บ้างก็ได้มั้งรั่นเพื่อนนะนั่นไม่มีห่วงเลย5555
    #10
    1
  19. #9 Zine Chanya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 15:49
    เขาเจอกันแล้วคะ ฮรืออออ พวกเขาทั้ง2 เจอกันแล้ววววว
    #9
    1
  20. #8 NattamonMeow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:57
    รอนไม่ห่วงรี่เลยอ่ะ//โป้งรอน1นาที555
    #8
    1