[ฟิคแปล] Panther's Heart DM/HP

ตอนที่ 16 : Chapter 15 Battle Of Houses

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    7 เม.ย. 60

Chapter 15 – Battle of the Houses

 



คาบวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดราบรื่นจนน่ากลัวในความคิดของเดรโก

ไม่มีคาถาที่เสกผิดพลาด ไม่การทะเลาะวิวาทกันระหว่างบ้าน

ซึ่งนั่นน่าจะมาจากการที่สลิธิรินจับคู่กับเรเวนคลอแทนที่จะเป็นกริฟฟินดอร์

เรเวนคลอผู้ฉลาดเฉลียว และไม่พูดมาก ก้มหน้าก้มตาเรียนเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาเย็นเยียบประเมินค่าของสลิธิริน โดยพยายามที่จะจดตามที่ศาสตราจารย์พูดทุกตัวอักษร

            ปรกติแล้วเรเวนคลอจะไม่ใช่พวกที่ชอบเอามือซุกหีบแต่อย่าใด แต่จะมีพวกนอกคอกบางจำพวกที่ชอบหาเรื่องใส่ตัวเสียมากกว่า

ในวันนี้จึงไม่มีแม้แต่เสียงกระซิบกระซาบ ที่เดรโกทราบในภายหลังว่าเป็นเพราะสุนัขป่าสีขาวน็อกซ์ ซึ่งนั่งอยู่เบื้องหลังของเจ้านายมัน จดจ้องทุกสิ่งอย่างในห้องที่มีการเคลื่อนไหว

อีกด้านหนึ่ง เดเมียนกำลังนอนเหยียดแข้งเหยียดขาอยู่ใต้โต๊ะเรียนหนังสือ หัวทุยๆนอนอยู่บนรองเท้าข้างหนึ่งของเดรโก หน้าอกขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ หางของหนึ่งแมวหนึ่งสุนัขส่ายไปมาอย่างสดคล้องกัน

 ดูเหมือนในที่สุดแล้ว ดัมเบิลดอร์ก็หาศาสตราจารย์ประจำวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ไม่เป็นบ้าได้แล้วแฮะ เดรโกกระซิบผ่านพันธะ เขาสะบัดปากกาขนนกหนึ่งครั้ง ก่อนจะเริ่มจดบันทึก

 ‘เฮ้! ศาสตราจารย์ลูปินส์ไม่มีอะไรผิดปกติสักหน่อยแฮร์รี่สวนกลับ พลางฟังน้ำเสียงเรียบเสมอต้นเสมอปลายของศาสตราจารย์ประจำวิชาคนใหม่

 ‘แล้ว เรื่องที่ว่าเขาเป็นมนุษย์หมาป่า ไม่ได้บอกอะไรให้มันชัดเจนขึ้นรึไง? เดรโกพึมพำ วางปากกาขนนกลง ขณะที่ศาสตราจารย์กำลังสาธิตคาถาที่สามารถป้องกันตัวเองจากหนึ่งในคำสาปโทษผิดสถานเดียวได้

 แล้วไง มีนักเรียนกี่คนกันที่เป็นอันตรายตอนที่เขาทำหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ เมื่อเปรียบเทียบกับคนอื่นๆที่เคยมาสอนเมื่อปีก่อนๆ ขอพูดได้เลยว่าเขาดีกว่าหลายขุม แฮร์รี่พึมพำตอบ ตามมาด้วยเสียงครางขู่ของแพนเตอร์เพื่อเตือนเธลมา ไม่ให้ยุ่มย่ามกับกระดิ่งเงินซึ่งห้อยอยู่กับปลอกคอวิจิตรของเขา

 เดรโกยืดเท้าของตัวเองออก เตะเจ้ากระรอกแดงออกไปให้พ้นทางเดเมียนก่อนจะมองไปทางเจ้าของมันแครบบ์ ผู้ซึ่งไม่ได้สนใจภูติรับใช้ของตัวเองอยู่ ทว่าดวงตาของเขากลับจับจ้องไปยังเรเวนคลอหนึ่ง พวกเขาสบตากันสักพักหนึ่งก่อนที่เจ้าเรเวนคลอคนนั้นจะขมวดคิ้วแล้วมองมาทางเดเมียนของเขาผู้ซึ่งไม่ได้ให้ความสนใจแก่พ่อมดคนนั้น

 

แฮร์รี่?

 

อะไร? แฮร์รี่ครางฮือ กลิ้งตัวไปอีกทางเพื่อเงยกน้ามองเดรโก โดยไม่สนใจเลยว่าการพลิกตัวอย่างกะทันหันทำให้นักเรียนหลายคนในห้องสะดุ้งไปตามๆกัน

 

 ‘ที่นายบอกว่า นายไปไล่กลุ่มอันธพาลคืนนั้น พวกเขาคงไม่ใช่เรเวนคลอใช่มั้ย?

 

หืม ก็เป็นพวกนั้นนั่นล่ะ หนีหางจุกตูดตั้งแต่ฉันปรากฏตัวขึ้น แถมยังวิ่งไปคนละทางกับหอตัวเองด้วย โง่ชะมัด ว่าแต่นายถามทำไม?

 

เพราะว่าหนึ่งในนั้นกำลังมองนายอย่าง สน-อก-สน-ใจ ทีเดียว

เดรโกตอบ ผลักหนังสือตัวเองออกให้พ้นทาง ยินดีอย่างยิ่งที่ในที่สุดเขาก็ได้ออกไปให้พ้นๆจากสายตาสื่อความหมายพวกนั้นได้สักที เมื่อสิ้นสุดเวลาเรียน และพวกเขากำลังจะย้ายไปเรียนคาบถัดไป

.

.

เดรโกนั่งอยู่ท่ามกลางบรรดาสลิธิรินในคาบเรียนแปลงร่าง ซึ่งมีกริฟฟินดอร์นั่งเรียนร่วมอีกครึ่งห้องในคาบนี้ นี่เป็นเรื่องน่าขันไม่เคยเปลี่ยนแปลงระหว่างเดรโก และ เบลส ที่ดัมเบิลดอร์มักจะพยายามจับคู่ทั้งสองบ้าน ให้ใช้เวลาร่วมกันอย่างน้อยหนึ่งคาบต่อหนึ่งวัน

เหมือนกับว่าพ่อมดชราผู้นั้นไม่เคยล้มเลิกความพยายามที่จะให้เราต่างผูกมิตรกัน ซึ่งมันก็ล้มเหลวอย่างน่าสงสาร

ความร้าวฉานระหว่างสลิธิริน และ กริฟฟินดอร์ มีมาเนิ่นนาน และเกินความสามารถจะเยียวยา ไม่ว่าปีไหนก็ตาม การเชือดเฉือนกันผ่านคำพูดเกิดขึ้นมากมาย พอๆกับการปะทะกันซึ่งรุนแรงขึ้นทุกชั้นปี

วันนี้เป็นอีกวันที่ความเกลียดชังภายในทั้งสองบ้านกระโจนเข้าหาราวกับมีความแค้นสุมอกมาเนิ่นนานปี โดยไม่มีฝ่ายใดยั้งจิตยั้งใจกันทั้งนั้น เพียงชั่วครู่ที่บรรดาสิงโต และ อสรพิษ อยู่ด้วยกัน ก็บังเกิดสงครามน้ำลาย รวมถึงการแอบโบกไม้กายสิทธิ์ใส่กันเพื่อกลั่นแกล้งดั่งเช่นที่เคยเกิดมาทุกวี่วัน

และมันก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้สำหรับลูกบอลกระดาษซึ่งเล็งมาทางเดรโกจะโดนเบลสด้วยเช่นกัน จึงทำให้น็อกซ์ปล่อยเสียงกรรโชกออกมารวมทั้งตะปบลูกบอลกระดาษที่โดนเล็งมาจากทุกทิศทางได้อย่างแม่นยำ

ในเวลาต่อมาเมื่อศาตราจารย์มักกอลนากัลมาถึง บรรดานักเรียนก็เล็งไม้กายสิทธิ์ของตนไปทางอีกฝ่ายหนึ่งเสียเกือบหมด ความเงียบเข้าครอบคลุมทั่วบริเวณจนเมื่อน้ำเสียงของหล่อนดังขึ้น

 “เก็บไม้ของพวกเธอลงไป หัดละอายใจต่อตนเองบ้าง พวกเธอโตแล้วสมควรประพฤติตนให้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่รุ่นน้อง” ศาสตราจารย์มักกอลนากัลเอ่ย เอามือไขว้หลังอย่างภาคภูมิก่อนจะก้าวไปยังหน้าชั้นเรียน

 “สลิธิรินเป็นคนเริ่มครับ” รอนคำราม หรี่ตามองไปทางบรรดาผู้ใส่ชุดคลุมสีเขียว “มัลฟอยเรียกเฮอร์ไมโอนี่ว่าเลือดสีโคลน” กดยิ้มมุมปากเมื่อศาสตราจารย์ดูเหมือนจะเชื่อเรื่องโกหกของเขาอย่างสนิทใจ

เขาเริ่มที่จะเปิดปากใส่ร้ายเดรโกต่อไป ด้วยความที่ว่าเดรโกมักจะเป็นคนหยิ่งผยอง และชอบเสียดสีเฮอร์ไมโอนี่ด้วยถ้อยคำหยาบคายเหล่านี้เป็นกิจวัตรมัน จึงทำให้ไม่มีใครเกิดข้อสงสัยเลยแม้แต่น้อย

ทว่าเขาก็ต้องกระโดดเหยงเหมือนหญิงสาวเมื่อเจ้าแมวยักษ์คู่อาฆาตโผล่ขึ้นมาจากไหนไม่ทราบได้ และกระโจนขึ้นมาบนโต๊ะเบื้องหน้าเขา

ดวงตามรกตวูบไหว เมื่อเจ้าแมวกรรโชกใส่ใบหน้าของรอน เก้าอี้ที่คนผมแดงนั่งอยู่ล้มลง มันเอียงไปข้างหลังด้วยความช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆจากอุ้งเท้าซึ่งเล็งมาจากศีรษะของรอน

 

 “มิสเตอร์มัลฟอย! เรียกภูติรับใช้ของคุณกลับไปเดี๋ยวนี้!

 ผู้เป็นศาสตราจารย์หนึ่งเดียวในห้องร้องขึ้นอย่างตระหนกเมื่อเห็นแพนเตอร์กำลังตั้งท่าตะครุบรอนผู้พยายามหนีจนหลังชนฝา

 

 “มาหาฉัน เดเมียน”

เดรโกกระซิบ กอดรอบคอของเจ้าแมวเอาไว้ด้วยแขนข้างหนึ่งเมื่อมันเดินกลับมาแล้ววางหัวทุยๆของมันลงบนตักเขา นิ้วลากไปบนขอบหูของมันเพื่อผ่อนคลาย จึงผินหน้าขึ้นมองผู้เป็นครู

 “หากฉันเห็นสัตว์ของเธอโจมตีใครอีก มิสเตอร์มัลฟอย นั่นหมายถึงการบังคับให้ฉันจำเป็นต้องกีดกันเขาออกจากสถานศึกษาของเรา

หักสลิธิรินสี่สิบแต้มสำหรับเรื่องนี้ และเธอจะได้รับการกักบริเวณกับศาสตราจารย์สเนปอาทิตย์หน้า”

หล่อนเบือนหน้าหนี และยกไม้กายสิทธิ์ของหล่อนเพื่อเริ่มทำการสอน ทว่าต้องชะงักลงเมื่อเฮอร์ไมโอนี่ยกแขนของตนขึ้นมา

“มีอะไร มิสเกรนเจอร์”

 

“มัลฟอยไม่ได้พูดอะไรให้หนูค่ะ ศาสตราจารย์มักกอลนากัล” เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยเสียงแผ่ว ไม่แม้แต่จะมองไปยังบรรดาสลิธิรินอีกฝั่งหนึ่ง

 

 “เป็นอย่างนั้นหรือมิสเตอร์มัลฟอย?” มักกอลนากัลกล่าว มองไปทางนักเรียนเจ้าของคำถามนั่น

 

“ครับ ศาสตราจารย์มักกอลนากัล” เดรโกตอบ งุนงงว่าทำไมเกรนเจอร์ถึงไม่ใช้โอกาสนี้แก้เผ็ดที่เขาเคยแกล้งหล่อน

 

“มิสเตอร์วีสลี่ย์ เธอจะกรุณาอธิบายเรื่องนี้ได้ไหม?”

สายตาคาดโทษของศาสตราจารย์ซึ่งมองลงมาทำให้รอนหุบตาลงต่ำไม่กล้าสู้หน้า แล้วจึงส่ายศีรษะเป็นการยอมรับกลายๆ

 

 “ฉันต้องขอโทษเธอเป็นอย่างมากมิสเตอร์มัลฟอย และขอยกเลิกการหักแต้มทั้งหมด และค่ำสั่งกักบริเวณเมื่อครู่นี้ ส่วนมิสเตอร์วีสลี่ย์ เธอ จะได้รับการกักบริเวณกับศาสตราจารย์สเนปสองสัปดาห์สำหรับการโกหกศาสตราจารย์ รวมถึงการใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นด้วย

ตอนนี้เพื่อเริ่มต้นคาบของเรา ฉันขอให้ทุกตอบคำถามบนกระดานต่อไปนี้ เมื่อเธอทำเสร็จแล้วให้นำมาส่งข้างหน้าห้อง และให้เริ่มอ่านหนังสือบทที่ห้า”

แม่มดวัยชรานั่งลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะของหล่อน ก่อนจะสะบัดไม้กายสิทธิ์ให้กระดาษปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขา นักเรียนทุกคนค่อยๆหยิบปากกาขนนกออกมาจากกระเป๋าและเริ่มต้นตอบคำถามทันที พยายามทำความเข้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ไม่หยุดหย่อน

 

ใบหูสีรัตติกาลของแฮร์รี่ได้ยินเสียงพึมพำของเบลสผู้กำลังตั้งท่าจะฉ้อโกง และมันไม่ยุติธรรมสำหรับเดรโกผู้ติดพันกับการใช้สายตากดดันใส่นักเรียนอีกคนซึ่งปิดคำตอบของเขาเอาไว้ขณะนาทีตอบคำถามดำเนินไป

 

บอกเบลสว่าฉันเคยอ่านหนังสือแบบเดียวกับที่เขากำลังอ่านอยู่ตอนนี้เลย แฮร์รี่พึมพำ หลับตาลงและแนบศีรษะกับพื้นห้อง บิดกายเกียจคร้านโดยไม่สนใจจะเหลือพื้นที่ให้น็อกซ์

แฮร์รี่แสยะยิ้มเมื่อเขาได้ยินเสียงพึมพำระหว่างเด็กหนุ่มสองคน และเสียงถอนหายใจฟึดฟัดจากเบลส กวาดนัยน์ตามรกตทั่วห้อง และหยุดลงที่เพื่อนร่วมบ้านของเขาจากกริฟฟินดอร์

ครั้งหนึ่งเขาเคยเชื่อว่าคนพวกนี้เป็นเพื่อนของเขาจริงๆ เป็นคนที่จะคอยเคียงข้างทุกย่างก้าวไม่ว่าจะล้มลุกคลุกคลานแค่ไหน คนที่จะคอยพยุง และส่งยิ้มให้ยามท้อแท้ คือ คนเหล่านี้

จนมาวันนี้เขากำลังสับสนว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับรอนกันแน่

สาเหตุที่แท้จริง คือ ความอิจฉา?

อิจฉาชื่อเสียง เงินทอง ความโปรดปรานของศาสตราจารย์ในตัวเขา?

หากรอนได้มายืนในจุดเขายืน เพื่อนของเขาคงจะรู้ว่ามันเป็นเพียง ภาพลวงตา

สิ่งที่แฮร์รี่เป็นจริงๆ คือ เป็นคนที่ถูกกำหนดให้ตาย กับ เจ้าแห่งศาสตร์มืดนั่น อาจจะต้องแลกด้วยทุกอย่างที่มี หรือแม้แต่ชีวิตในการโค่นเขาลง

กริฟฟินดอร์ผู้ขี้สงสัยกับทุกสิ่งบนโลกนี้ทั้งหลาย เชื่อว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์ ย้ายโรงเรียนเพื่อเหตุผลด้านความปลอดภัยบางประการ และดันเห็นด้วยกับคำพูดที่รอนปั้นแต่งขึ้นมาทั้งๆที่เขาคิดว่าทุกคนจะรู้จักตัวตนของเขาดี แต่มันไม่เลย

เฮอร์ไมโอนี่เป็นคนเดียวที่ทำให้แฮร์รี่ตกตะลึงที่สุด บางครั้งหล่อนก็ดูจะเห็นด้วยกับรอน แต่ก็มีบางครั้งเหมือนวันนี้ หล่อนแสดงอารยะขัดขืนกับรอน สำหรับสิ่งที่หล่อนเชื่อมั่น อาจจะเป็นเหตุผล ความดี หรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เฮอร์ไมโอนี่พูดความจริงกับมักกอลนากัล

หลับตาลง คำรามใส่เจ้ากระรอกแดงตาบอดสีที่พยายามอย่างกล้าหาญเพื่อช่วงชิงกระดิ่งเงินของเขาซึ่งสำหรับมันน่าจะเป็นลูกโอ๊กเงาวับอีกครั้งหนึ่ง

.

.

เดรโกเดินไปส่งกระดาษคำตอบก่อนจะกลับมานั่งที่ของเขา หยิบหนังสือออกจากกระเป๋าและเปิดไปยังบทที่จะต้องอ่าน ตัวอักษรตัวเล็กๆแทบจะกลืนเป็นก้อนเดียวกัน เดรโกมองมันด้วยสีหน้าว่างเปล่า ไม่มีอารมณ์จะอ่านบทเรียนแสนน่าเบื่อนี่สักนิด เมื่อเวลานี่เขามีเรื่องอื่นที่น่าสนุกกว่าให้ขบคิดในสมอง

เหม่อมองผนังของห้องเรียนแทนอ่านหนังสืออยู่ครู่หนึ่ง เขาเกือบจะพลาดท่าเสียทีให้กับลูกบอลกระดาษซึ่งเด้งลงบนโต๊ะเรียน ก่อนจะค่อยๆยื่นมือออกไปจับมันอย่างแม่นมั่น ปรายตาไปทางกริฟฟินดอร์ เขาเชื่อว่าต้องมีใครสักคนในฝั่งนั้นโยนเจ้าลูกบอลปัญญาอ่อนนี่มาเป็นแน่ท่าทางที่ทำตัวดูไร้เดียงสา ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว แกล้งทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงานของแต่ละคนไปโดยไม่เก็บยิ้มมุมปากนี่มันช่างไม่เป็นมืออาชีพเอาเสียเลย

คลี่ก้อนกระดาษออก ดวงตาของเขาดำมืดเมื่อมันพานพบกับตัวอักษรที่ถูกเขียนลงบนกระดาษ เพียงเสี้ยวขณะหนึ่ง เดรโกเกือบจะร่ายคาถาเผามันกลางห้องแต่นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน จึงหยิบปากกาขนนกผู้ถูกลืมขึ้นมา และจรดมันลงไป ก่อนจะขยำมันให้แน่นหนากว่าเดิมหลายเท่า และแย้มยิ้มร้ายกาจออกมา

ด้วยการร่ายคาถาอย่างรวดเร็วทำให้กระดาษนั้นกลับไปยังทางที่มันถูกส่งมาจากทางกริฟฟินดอร์ นั่งพิงหลังกับเก้าอี้ เขามองเจ้าวีเซิลจับลูกบอลนั้นและเปิดออก อ้าปากกว้างให้กับถ้อยคำที่เดรโกครุ่นคิดอย่างดีก่อนจะเขียนมันลงไป ใบหน้าแดงเถือกก่อนจะรีบยัดกระดาษเจ้าปัญหานั่นเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุมสีแดงของตนเอง

เด็กหนุ่มหัวเราะในใจ เขาไม่ได้ตอบคำถามที่ส่งมาของแฮร์รี่ที่ส่งมา และกลับไปให้ความสนใจกับหนังสือหนาเตอะตรงหน้าที่เขาควรจะอ่านมันแทน

.

.

.

ตั้งแต่เข้ามาในบ้านสลิธิริน นี่เป็นครั้งแรกของแฮร์รี่ที่เห็นเหล่าคุณหนูคุณชายผู้สูงศักดิ์ทำตัวเป็นคนเกเร ขวดที่บรรจุของเหลวต้องสงสัยถูกส่งให้โดยรอบห้องขณะพวกเขากำลังนั่งเล่นเกมต่างๆตามมุมห้อง

เดรโกกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้มีพนักพิงแขนสีดำตัวใหญ่หน้าเตาผิง โดยมี เบลส ซาบินี่ เจ้าเก่านั่งอยู่ตรงกันข้าม กำลังใคร่ครวญกระดานหมากรุกซึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะตัวเล็กระหว่างพวกเขา

ในความคิดของแฮร์รี่ เดรโกยังคนเหมือนเจ้าชายปกครอง และเป็นจุดยึดถือของนักเรียนทั้งหมดในบ้านงู

กวาดสายตาไปทั่วห้องนั่งเล่น มองไปที่บรรดาเพื่อนร่วมบ้านทั้งหลายกำลังเล่นเกม และดื่มกินอย่างสนุกสนาน แฮร์รี่หลับตาผ่อนคลาย ปล่อยให้ความไออุ่นจากไฟในเตาผิงส่งนิ้วมือลูบไล้ไปตามกระดูกสันหลัง

น็อกซ์กำลังนอนซังกะตายอยู่ข้างๆ มันเองก็กำลังดื่มด่ำกับไออุ่นของเตาผิงที่มีไฟโชติช่วงอยู่เบื้องหลัง แฮร์รี่หันไปมองอีกฝั่งของห้อง หยุดมองแครบบ์ และ กอยล์ พยายามจะเล่นเกมทวิสเตอร์กับสลิธิรินอีกหลายคน

เจ้าแมวยักษ์หาวอย่างเกียจคร้าน เหยียดหลังและบิดขี้เกียจตามประสา ก่อนจะตบอุ้งเท้าลงบนหน้าแข้งของเดรโก

 

 นี่มันเยี่ยมไปเลย แฮร์รี่บอกกับเดรโก กริฟฟินดอร์ก็เสียงดังเหมือนแบบนี้ แต่แตกต่างตรงที่ว่า ฉันรู้สึกว่าพวกเขามีความสุขมากกว่า และ ดูมีอิสรภาพ’

 

 พวกเราหลายคนไม่แม้แต่จะได้หัวเราะ หรือ เล่นตามประสาเด็กๆเมื่ออยู่บ้าน ดังนั้นเราจึงจะต้องกอบโกยความสุขให้มากที่สุดในตอนที่เรายังสามารถทำได้

มีเพียงสวรรค์ที่รู้ว่าการกลับบ้านช่วงคริสมาสต์จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ตลอดช่วงอาทิตย์นั้นทั้งฉัน และ เบลส อาจรวมถึงคนอื่นๆมักจะเกิดปัญหาที่รวมๆแล้วมากกว่าเรื่องที่ทำมาทั้งปี

เดรโกพึมพำ นัยน์ตาสั่นระริกเมื่อเบลสตัดสินใจวางหมากลง และค่อยๆนำอุ้งเท้าออกจากหน้าแข้งเพื่อคิดกลยุทธ์สำหรับตาต่อไป

 

 ฉันพอจะเข้าใจ และอยากจะพูดว่าบ้านของนาย--’

 

ของเรา

 

ของเรามีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างแน่นแฟ้นมากกว่าที่ฉันคิดไว้ อ่า หมายถึงแต่ละบ้านมักจะมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายน่ะ ด้วยความต่างทางด้านอายุ และ เพศสภาพ แม้กระทั่งที่บ้านของฉันก็เป็นแบบนั้น

แต่ที่นี่ ทุกคนกลับกลมเกลียวกันอย่างประหลาด นายพอจะเข้าใจมั้ยว่าพวกนายดูเป็นคนถือยศ ถืออย่าง อีกทั้งคนที่อยู่ในสลิธิรินก็ไม่ได้เป็นเลือดบริสุทธิ์เสียทุกคน แต่พอเมื่อพวกเขาสวมชุดคลุมสีเขียวแล้ว พวกนายดูเหมือนจะไม่ใส่ใจว่าเขาจะเป็นใคร มาจากไหน ขอแค่เป็นสลิธิริน แค่นั้น

ฉันอยากให้กริฟฟินดอร์คิดเรื่องที่นอกเหนือจาก ความกล้าหาญ และซื่อสัตย์บ้าง พวกเราไม่ได้สนใจบ้านอื่นๆเท่าไหร่นัก

 

ฉันก็ไม่ได้คิดมากขนาดนั้นเดรโกสงสัย เคี้ยวริมฝีปากล่างอย่างใคร่ครวญ ก่อนจะพูดออกมา และนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะเตือนนายว่านายไม่ใช่กริฟฟินดอร์ นาย คือ สลิธิริน

 

คนเรามันก็ต้องใช้เวลาปรับตัวบ้างแหละหน่า อย่าเอาแต่ใจนักสิ ฉันจะพยายามจำให้ขึ้นใจก็แล้วกัน เดรโก นายคิดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากฉันเปิดเผยตัวเองออกไปว่าเป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์?

 

ฉันไม่รู้ และฉันไม่สน จะไม่มีใครพานายไปจากฉันได้ทั้งนั้น และนี่จะเป็นคำตอบสุดท้าย

แฮร์รี่ส่ายหัวให้กับความเอาแต่ใจของคุณชายสลิธิริน แต่หากจะพูดว่าเขาไม่รู้สึกดีเลยกับคำพูดของเดรโกนั้นไม่ถูกนัก

แน่นอนว่ารู้สึกดีนิดๆค่อนไปทางมาก เขาไม่อาจรู้ได้ว่าตอนนี้เขาจะหูแดง หรือหน้าแดงอย่างไร เพราะแพนเตอร์ที่มีขนสีดำปกคลุมทั่วลำตัวไม่สามารถแสดงมันออกมาได้ เขาจมอยู่กับความคิดของตัวเอง จนเกือบจะพลาดที่จะได้ยินเสียงเคาะประตูห้องนั่งเล่นรวมของสลิธิรินแผ่วเบา


ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบกริบ


บรรดาสลิธิรินจะไม่เคาะประตูบ้านของตัวเอง ปรกติพวกเขาฉลาดพอที่จะไม่เปิดเผยทางเข้าให้คนบ้านอื่นรู้ เว้นเสียแต่ตอนที่พวกเขากำลังรีบจะต้องไปเรียนวิชาปรุงยา

แฮร์รี่ละสายตาออกจากประตู มองไปยังเดรโก และ เบลส ด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม สองผู้นำที่ได้รับการยอมรับจากบรรดาสลิธิรินสบตาและพยักหน้าให้กันกลายๆ

 

“เธอ” นิ้วของเดรโกชี้ไปทางปีสามคนหนึ่ง “ไปเปิดประตู” ไม้กายสิทธิ์หลากหลายรูปแบบถูกชักออกมาจากบรรดาคนบ้านงูในท่าเตรียมพร้อมรับมือ สำหรับอะไรก็ตามที่อยู่เบื้องหลังประตูบานนั้น

อะไรก็ตามที่ไม่ได้ถูกรับเชิญ

 


Tbc.

 

Talk

ครึ่งเรื่องที่แท้ทรูสสสสสส์ กริ้ดดดด

เดรโกเหมือนเมนส์ไม่มา 55555555 หวงอะไรนักหนา บ้า ตอนเขาอยู่ในร่างแพนเตอร์ยังขนาดนี้ ตอนเป็นคนนี่ไม่หน้ามืดตามัวเลยรึไงคะคุณ

เอาล่ะค่ะ มีคนมาบุกรังงู! ฉกมันเลยทุกท่าน!

ขอบคุณที่มอบความเอ็นดู และ กำลังใจเสมอค่ะ รักทุกคน

เพิ่มเติมเกมทวิสเตอร์ที่แครบบ์ กับ กอยล์เล่นกับเพื่อนค่ะ น่าจะเคยเห็นกันบ้างตามหนังไฮสคูลของฝรั่ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

876 ความคิดเห็น

  1. #848 MitsukiCarto (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 22:13
    มีความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ~ กรี๊สสสส
    #848
    0
  2. #794 Kurokiri (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:15
    มีคนเข้ารังงู ฉกมัน!
    #794
    0
  3. #774 Raatty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:18
    ความวุ่นวายกำลังจะมาเยือนบ้านงู
    #774
    0
  4. #752 2H'MIPS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 05:37
    เดรกนี่แสดงออกสุดๆ เขิล
    #752
    0
  5. #690 nicharipaen04 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 11:09

    ความหวงนี้งือออ

    #690
    0
  6. #673 โลลิค่อน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 19:15

    ใครมาาาาา

    #673
    0
  7. #628 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 09:18
    วรั้ยยย เดรกหวงรี่ล่ะะะะ ใครบังอาจมาบุกรังงู ห้ะะะพ
    #628
    0
  8. #528 Bebeby (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 09:03
    ชอบความหวงของเดรก จะไม่ยอมให้ใครมาเอานายไปจากฉันได้ทั้งนั้น เขินนนนนนนน กำลังมีความสุขดีอยู่เชียวใครบังอาจมาบุกรังงูได้นะ!
    #528
    0
  9. #503 Corncake (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:32
    ไม่มีใครเอานายไปจากฉันได้ทั้งนั้น งืออออเขินแรงกับประโนคสุดคูลของเดรก ทำไมเท่ได้ขนาดนี้คะที่รัก ตอนนี้โกรธรอนมากนิสัยไม่ดีเลย 
    #503
    0
  10. #342 the guardian (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 09:57
    สงสัยในเกมในภาพสุดท้าย ถ้าเป็นผู้ชายสองคนเล่นด้วยกัน โก่งตูดใส่กันนี่จะรู้สึกยังไงกันนะ 5555
    #342
    2
    • #342-1 R'r_(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:01
      เราไม่เคยนึกถึงตรงจุดนี้มาก่อนเลยค่ะ ฮา
      #342-1
    • #342-2 Zyrens(จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2560 / 00:31
      บอกเลยว่าแม่งด่ากันยับ มีครั้งนึงเพื่อนเอาไปเล่นที่ค่าย แล้วมีเพื่อนผู้ชายคนนึงไม่ใส่กางเกงในแต่ใส่ขาสั้นกว้างๆมาเล่น โอ้โห ด่ากันชิบหายวายป่วงเลย ดีนะตอนนั้นเพื่อนผู้หญิงไม่มีใครไปเล่นด้วย ไม่งั้นตากุ้งยิงแน่ๆ 555
      #342-2
  11. #322 Promson_oi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 14:17
    คุณชายมัลฟอยดูหวงจังเลยนะคะ ไม่รู้จะหวงไปไหน แอบฮานิดๆนะตอนที่ทุกคนในห้องเตรียมพร้อมชักไม้ออกมาและเล็งไปที่ประตู ถ้าหากเราเป็นคนที่อยู่หลังประตูคงสตั๊นไปหลายวิ้เหมือนกัน


    ปล.ถ้าจำไม่ผิดเกมส์ที่ไรท์ใส่เครดิตไว้นี่เหมือนบังทันจะเคยเล่นนะ (ปกปิดความติ่งไม่อยู่จริงๆ 555)
    #322
    0
  12. #302 The Killer Princess (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 14:37
    ฉันเกลียดผชที่โก่งตูดในภาพสุดท้าย....
    #302
    0
  13. #174 White Petunia44 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:24
    ฮือออ แปลดีมากเลยค่ะ ชอบมากเลย
    #174
    0
  14. #161 dyodo_8812 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:47
    คนที่มาคือเฮอร์ไมโอนี่รึเปล่า รอตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #161
    1
    • #161-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:50
      ขอบคุณค่าาาาา เรามาแว้ววว
      #161-1
  15. #159 ผแผน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 19:22
    อีกไม่นาน อีกไม่นาน แฮรี่ต้องโดดไปขบหัวรอนสำเร็จแน่ๆเลยค่ะ5555555 โอยรอน บอกฉันมาสิว่านายแค่เมาน้ำตาล ทำไมปากคอเราะร้ายขนาดเน้ ปกติหนูเป็นนายหัวแดงเด๋อๆนะลูก /น้ำตาไหลปี่

    เดรกก็พอรู้ว่าแมวดำคือรี่ก็เกานุ่นเกานี่ใหญ่เลยนะหื้มมมมมม
    #159
    1
    • #159-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:51
      ไม่เมาเหล้าแต่เรายังเมารัก แฮ่ 55555555 ภาวนาไม่ให้ผีไปกว่านี้
      #159-1
  16. #158 RwBy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 14:45
    เดรโกเอ่ยยยย อะไรจะหวงปานนั้นนนนน  เขินแทนรี่เลย 
    'จะไม่มีใครพานายไปจากฉันทั้งนั้น' ละลายคะนะจุดๆนี้ ><♡
    #158
    1
    • #158-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:52
      ความรักของเดรโกร้อนแรงพอๆกับแดดประเทศไทยเลยค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟ
      #158-1
  17. #156 FoxL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 08:16
    รออยู่นะครัช ชอบมากๆเลย
    #156
    1
  18. #155 LastEnd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 05:48
    ขอเดาว่าคนมาอาจเป็นเฮอร์ไมโอนี่...
    #155
    1
  19. #154 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 18:19
    จะไม่มีใครพานายไปจากฉัน //กรีดร้องเบาๆ อุแม่เจ้าาาา

    ชอบภาษามากจ้าแปลสมูทไปอีก-////- ติดตามจ้าา
    #154
    1
  20. #153 vacaska (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 18:07
    การแปลดีมากๆเลยนะคะ ยิ่งแปลยิ่งเก่งมากขึ้นเรื่อยๆ
    ชอบแนวเรื่องที่อิงความจริงมาด้วยนะ เอานิสัยมาด้วยอีกต่างหาก
    แม้ว่าต่อหน้าคนนั้นจะร่าเริงเพียงใดก็เหมือนหน้ากากที่มีไว้หลอกลวงคนอื่น
    เพราะว่าลึกๆแล้วตัวเองอยากเป็นแบบนี้มากกว่า อยากได้อยากมีแบบนั้น
    ส่วนอีกฝั่งก็เหมือนเด็กกด ที่พอพ้นสายตาผู้ปกครองก็ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากทำ
    ไม่มีการสนใจบ้านอื่นด้วยซ้ำ แถมดูรักสงบกว่าเป็นไหนๆ
    เดรโกก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังนะ ห่วงแพนเตอร์จนน่าหมั่นไส้
    ส่วนรอนก็ฉีกหน้ากากออกมาจนพาลเกลียดไปด้วยอีก - -;
    รอตอนต่อไปนะคะ รอดูคนเคาะประตูว่าจะเป็นบ้านกริฟฟินหรือบ้านเรเวนคลอ
    #153
    1
  21. #152 ดอกไม้ลายรัก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 17:57
    ชอบบบบต่อคร้าาารอๆๆ
    #152
    1
    • #152-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:52
      มาแร้วววววว
      #152-1
  22. #151 nam157157 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:50
    มาต่อเร็วๆนะ
    #151
    1
    • #151-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:52
      มาแล้วจ้าาา มามะมามะ
      #151-1
  23. #150 FoxL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:39
    ชอบอ่าาาา รอตอนต่อไปนะ มาอัพเร็วๆน้าาาาา เป็นกำลังใจให้ ><
    #150
    1
    • #150-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:53
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ ฮึบๆ สู้ๆ
      #150-1
  24. #149 The Killer Princess (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:38
    งูทุกตัว ฉกมานนนนนน!!......ขอโทษค่ะอินไปหน่อย 
    #149
    1
    • #149-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:53
      อย่าฉกแรงงง
      #149-1
  25. #148 waruki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 13:52
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ แปลไหลลื่น ภาษาก็สวย ขอบคุณนะคะที่แปลให้อ่านกัน
    รอตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจค่ะ
    #148
    1
    • #148-1 indee-indy(จากตอนที่ 16)
      9 เมษายน 2560 / 16:53
      ขอบคุณค่าาาา
      #148-1