#ออนอินสตาแกรม - markbam

ตอนที่ 14 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62


 

13

 

           

 

            “รู้ไหมว่ามีกี่คดี”

            “....” ผมสบตากับคนที่ยืนล๊อคผมไม่ให้ไปไหนด้วยแขนสองข้างของเขาอยู่ที่โซนห้องครัว มาร์คใช้แขนยันไว้กับเคาน์เตอร์บาร์ในขณะที่ผมยืนอยู่ระหว่างแขนทั้งสองนั่น ผมโน้มตัวถอยออกมาจนสุดแรงเพื่อทิ้งระยะห่างแม้มันจะไม่ได้ทิ้งห่างจนพ้นระยะอันตรายก็เถอะ

 

 

          บอกเลยว่าท่าเราทั้งคู่ในตอนนี้... โคตรล่อแหลม

 

 

            “ลืมแล้วหรอว่ามาร์คดุ”

            “มะ..ไม่ลืม”

            “แล้วก็ยังทำตัวให้หึงแบบนั้นอีกหรอ”

            “.....ก็ไม่ได้ตั้งใจ” ผมพูดอู้อี้ หันหน้าหนีไม่สบตาอีกคน เนี่ยกลัวจะตายแล้วนะ... เขินด้วยที่โดนมองอยู่ใกล้ๆแบบนี้ ก็ไม่ได้อยากทำให้หึงไหมล่ะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปทำตอนไหน คดีอะไรบ้าง

 

            “อยากรู้หรอ ว่าเมคเลิฟคืออะไร....”

            มาร์คถามเสียงเรียบ ผมเงยหน้าสบตาอีกคนนิ่ง แอบเห็นมุมปากของมาร์คยกยิ้มขึ้นมาเหมือนที่ทำบ่อยๆ ไม่กี่วินาทีต่อมาอีกคนก็ค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาใกล้ เข้ามาใกล้จนใจผมเต้นโครมคราม มือขวายกขึ้นมาจับเสื้อนักเรียนของอีกคนแน่นจนยับ ก่อนที่ริมฝีปากเราทั้งคู่จะแตะกันเบาๆ และ...

 

 

 

 

 

Rrrrr

 

                       

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำเอาผมลุกลี้ลุกลนขึ้นมาทันทีก่อนที่มือจะควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงอย่างรวดเร็ว มาร์คสบถออกมาเบาๆอย่างไม่สบอารมณ์ เขาเสยผมขึ้นหลังจากที่ถอยห่างออกเพื่อให้ผมเป็นอิสระ

 

 

          แม่

 

          “ฮัลโหลครับแม่” ผมกดรับทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นใครโทรมา สายตาของผมไปที่มาร์คที่ยืนเท้าเอวมองมาที่ผม เขาเอ่ยออกมาไม่มีเสียงถามว่าแม่โทรมาหรอ ผมก็พยักหน้าตอบกลับ

 

            [ แบม วันนี้รีบกลับบ้านนะ แม่มีไปงานวันเกิดน้าส้มตอน 6 โมงเย็นอะ แล้วก็คงกลับดึกด้วย เราไม่ได้เอากุญแจบ้านไปอีก เดี๋ยวเข้าบ้านไม่ได้ ]

            โห เหมือนสวรรค์เข้าข้าง นี่ผมอยู่รอดปลอดภัยจากสัตว์ร้ายอย่างมาร์คแล้วถูกไหม! ผมยิ้มออกมา สบตากับมาร์คที่กำลังมองมาทางผมเช่นกัน

 

            “อ๋อ ได้ครับ จะรีบกลับนะครับ” บอกเลยว่าตะโกน ผมตะโกนออกมาเพื่อให้มาร์คได้ยิน มาร์คหน้าเหวอกับสิ่งที่ผมพูด เขาเท้าเอวมองผมที่ยิ้มล้อเลียนตอบ

           

            [ ถ้างั้นรีบกลับนะ แม่แต่งตัวรอ ]

            “คะ..”

            “แบม รายงานตรงนี้นายเมื่อไหร่จะแก้ พรุ่งนี้ต้องส่งแล้วนะ” ผมหันขวับไปมองมาร์ค อีกคนยกยิ้มขึ้นมาเหมือนกำลังอยู่เหนือผม เพราะอยู่ๆมาร์คก็พูดตะโกนคำโกหกออกมาเหมือนกำลังให้คนในสายของผมได้ยินไปด้วย

 

 

            [ อ่าวแบมมีทำรายงานหรอ ] รายงานอะไรเล่าแม่! มาร์คมันเจ้าเล่ห์หรอก!

            “ปะ..”

            “แบม มีแก้อีกเยอะนะ!” อีกแล้ว มาร์คตะโกนออกมาอีกแล้ว ผมยกมือข้างที่ว่างขึ้นเหนือศีรษะเหมือนกำลังจะเอาเรื่องอีกคน แต่มาร์คกลับไม่ได้มีท่าทีว่าจะกลัวเลยสักนิด แถมยังทำท่ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตอบกลับมาอีก

 

            [ ถ้างั้นแบมทำรายงานไปเถอะลูก แล้วค่อยกลับดึกๆก็ได้ แม่คงกลับบ้าน 4-5 ทุ่ม แล้วนี่แบมอยู่กับมาร์คใช่ไหม ถ้าแม่จำเสียงไม่ผิด ]

            “ครับ แบมอยู่กับมาร์ค แต่เดี๋ยวแบมรีบกลับ” ผมหันมองค้อนอีกคนที่ยืนยกยิ้มมุมปากอย่างมีความสุข ให้ตายเถอะ! มาร์คน่ะเจ้าเล่ห์นะรู้ยัง

 

            [ ถ้ายังไงลูกอยู่ห้องมาร์คไปก่อนก็ได้ จะได้ไม่ต้องรีบกลับมาก แล้วพอแม่กลับบ้านแล้วเดี๋ยวแม่บอก ] ผมทิ้งลมหายใจหนักออกมาก่อนจะตอบตกลงแม่ไป

           

            “เฮ้อ ก็ได้ครับ ถ้างั้นเดินทางดีดีนะครับ ถึงแล้วต้องโทรบอกผมทันทีนะ”

            [จ้า แม่ไปนะ]

            “ครับ”

 

 

ติ๊ด!

 

           

            ผมตัดสาย ทิ้งโทรศัพท์ไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ ตาคมของมาร์คกำลังมองมาที่ผมอย่างไม่พูดอะไร เสียงหัวเราะหึๆของเขาทำเอาผมจะบ้า

 

 

            “เล่นอะไรของนายเนี่ยมาร์ค!” ผมถามอีกคนคิ้วขมวด การที่ต้องอยู่กับมาร์คก่อนมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมหรอก ผมอยู่ได้ แต่ที่เป็นปัญหาก็คือ ผมต้องมาอยู่กับมาร์คในโหมดเจ้าเล่ห์แบบนี้ต่างหาก

            “ก็ยังไม่อยากให้กลับ” มาร์คว่า เขาเดินมาโอบกอดผมแบบหลวมๆ มือของผมดันอกมาร์คเอาไว้นิ่งเพื่อไม่ให้อีกคนเข้าใกล้มามากกว่านี้ มาร์คโหมดเด็กขี้อ้อนมันกำลังกลับมาอีกครั้ง

 

            “..... ก็ไม่ได้กลับตามแผนของนายแล้วไง” ผมหันหน้ามองไปทางอื่น เลือกที่จะไม่สบตากับคนที่ยิ้มส่งมาให้กลัวใจมันจะเต้นแรงกว่านี้

            “อืม ถ้างั้นมาทำโทษต่อ”

            “ห้ะ” ผมตาโต มาร์ครัดเอวผมแน่นขึ้นจนตัวผมชิดอกเขา ตาคมก้มมองผมที่อยู่ในอ้อมกอด

            “คดีเยอะนะเราอะ เลือกมาว่าจะโดนโทษประหาร หรือจำคุกตลอดชีวิต”

            “เดี๋ยวๆ คือฉันยังไม่รู้เลยนะว่าฉันทำอะไรผิดอะ” ผมทักท้วงคนที่กำลังทำคิ้วขมวดมองมา

            “แน่ใจหรอว่าไม่รู้” เสียงเข้มถาม จริงๆก็พอรู้แหละ แต่ขอทำเป็นไม่รู้ได้ไหม ขอเป็นนักโทษหนีคดี

            “......”

            “ถ้าไม่ยอมรับข้อกล่าวหา จะโดนโทษหนักนะ”

            “.... ไม่ยอม”

            “แบม” มาร์คทำเสียงเข้ม

            “งั้นไหนคุณศาลลองว่ามาซิว่าผู้ต้องหาคนนี้ทำอะไรผิด” ผมว่า และยังไม่ทันที่ผมจะได้คำตอบหรืออะไร อยู่ๆผมก็โดนจู่โจมด้วยริมฝีปากนุ่มของมาร์คอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาก้มลงจูบที่ปากของผมอย่างไม่ได้รับอนุญาตอีกเหมือนเคย สัมผัสได้ว่าตอนนี้ใจของผมมันเต้นโครมครามไม่หยุด มาร์คไม่กระทำไปมากกว่าจูบ เขาเพียงแค่ทิ้งสัมผัสนุ่มนั้นไว้บนปากของผม ก่อนจะเม้นริมฝีปากล่างของผมหนึ่งที และละจูบนั้นอย่างอ้อยอิง

 

 

          “แค่น่ารัก นั่นก็ถือเป็นหนึ่งคดีแล้วนะ”

          O////O

           

           

          งื้อออ มาร์ค! ใครสั่งให้ทำตัวแบบนี้อะ!

 

 

            “เลือกมาว่าจะโดนโทษประหาร หรือจำคุกตลอดชีวิต”

            “แล้วมันต่างกันยังไง ยังไงมันก็คือบทลงโทษไม่ใช่หรอ” ผมเบะปากถาม

            “ต่างสิ จำคุกตลอดชีวิต ก็คือแบมจะต้องอยู่กับมาร์คตลอดไป...”

            O////O

            “ส่วนประหาร ก็....”

            “.......”

 

            “อยากรู้ไม่ใช่หรอ ว่าเมคเลิฟคืออะไร” ผมนิ่ง ผมว่าผมรู้แล้วแหละว่าโทษประหารที่มาร์คว่า มันหมายถึงอะไร สายตาเจ้าเล่ห์ของมาร์คกำลังจ้องมองผมนิ่ง และนั่นมันยิ่งทำให้ผมใจเต้นรัวไม่หยุด จะว่ากลัวก็ได้ กลัวว่าตัวเองจะเป็นเหยื่อของหมาป่าตัวนี้

            “คะ...คือ คือ” เสียงสั่นๆที่พยายามเปร่งออกมาของผมมันไม่ได้ทำให้มาร์ครู้สึกสงสารหรือจะปล่อยผมให้เป็นอิสระ แต่มาร์คกลับหัวเราะออกมาเบาๆ เขาโน้มหน้าเข้าเฉียดแก้มแดงๆของผม ส่งเสียงกระซิบที่ใบหูอย่างแผ่วเบา

 

 

            “เมคเลิฟ มันก็คือการร่วมรัก”

            “....O/////O

            “มันต่างจากการมีเซ็กส์ตรงที่...”

            “......” ผมสูดหายใจลึก เพียงแค่มาร์คเอ่ยพูด ลมหายใจร้อนๆของเขาก็เข้ามากระทบที่ใบหูของผมอย่างจัง และมาร์คก็ไม่ได้สนใจอาการเกร็งจนทำอะไรไม่ถูกของผมเลยแม้แต่น้อย เขาทำเพียงยกยิ้มเหมือนกำลังสนุก และเอ่ยออกมาพร้อมลมหายใจที่หนักกว่าเดิมในทุกครั้งที่เอ่ยพูด

 

            “เราทั้งคู่ต่างใส่ความรู้สึกรักออกมาให้กันในขณะมีเพศสัมพันธ์ ซึ่งมันต่างจากเซ็กส์ที่ใช้เพียงแค่อารมณ์....”

            “มะ...มาร์ค” อีกคนพูดทุกคำในประโยคออกมาอย่างชัดเจนและไม่เคอะเขิน ผิดกับคนฟังอย่างผมที่ตอนนี้หน้าแดงไปจนถึงใบหู หัวใจเต้นเหมือนกับพายุในท้องทะเล และการกระทำของผมที่แสดงออกมาทั้งหมดมันก็ทำให้คนที่มองมายกยิ้มขึ้นเหมือนกำลังพอใจที่เห็นมัน

 

 

            “อย่าไปทำเมคเลิฟกับใครนะ” เขาว่า

            “......”

            “อย่าทำกับใคร...”

            “.....”

 

          “นอกจากมาร์ค”

 

 

 

          อย่าทำกับใครนอกจากมาร์คงั้นหรอ...

          สิ่งที่เขาพูด มันไม่ได้หมายถึงว่า ต้องมีสักวันที่มาร์คจะทำเมคเลิฟกับผมไม่ใช่รึไง !

 

 

            “......” ผมหันไปสบตาอีกคนนิ่ง

            “นี่คือภาคทฤษฏี ส่วนนี่....” มาร์คกำลังยิ้ม รอยยิ้มมุมปากที่เผยออกมานั่นมันเหมือนว่าเขากำลังประกาศชัยชนะ ก่อนที่เขาจะประทับตราแห่งชัยชนะนั่น ไว้บนริมฝีปากของผม...

 

 

            จูบที่สองของวันกำลังเริ่มขึ้น...

            มาร์คจับเข้าที่ท้ายทอยผม ดันมันให้เราทั้งคู่แนบชิดกันมากกว่าเดิม พายุลูกเล็กๆมันกำลังก่อตัวขึ้นเป็นพายุลูกที่ไม่มีใครห้ามได้ ความร้อนภายในห้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแข่งกับอุณหภูมิในร่างกาย แม้ว่ามาร์คจะเปิดแอร์ไว้สิบแปดองศาก็ตาม จากความเกร็งที่ผมรู้สึกในตอนแรก มันก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายใน เราทั้งคู่ต่างปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดออกมาอย่างไม่มีใครยับยั้ง เหตุการณ์เหมือนอย่างวันแรกไม่มีผิด มันกำลังเริ่มวนกลับมาอีกครั้งในครานี้ แต่มันต่างตรงนี้ครั้งนี้มันรุนแรงและเต็มไปด้วยความรู้สึกมากกว่าหลายเท่า

 

           

            “อื้อ...” ผมร้องออกมาเบาๆเมื่อจูบนี้มันเริ่มรุนแรงขึ้น มาร์คกำลังสนุกกับการเข้าไปควานหาของหวานโพลงปากของเขา เสียงดูดดึงมันเริ่มดังไปทั่วห้อง ผมยอมรับตามตรงเลยว่าตอนนี้ อารมณ์ของผมก็พุ่งขึ้นสูงไม่แพ้อีกคนเหมือนกัน มือของตัวเองเลื่อนไปโน้มโอบคอให้อีกคนเข้ามาใกล้ชิด จูบหนักๆที่มาร์คมอบให้มันกำลังทำให้ผมจะเป็นบ้า...

 

           

            มากกว่านี้...

            พอมีหนึ่งก็เริ่มมีสอง

            และผมก็เป็นเด็กโลภมาก ที่อยากได้มันมากกว่านี้

 

 

            “แบม...” เพียงแค่เสียงทุ้มที่เรียกมามันก็ทำให้ผมใจเต้นแรงไปหมด เสียงของมาร์คมันไม่ได้เพียงแค่เรียกผมเท่านั้น แต่มันกลับเรียกอีกอย่างในตัวผมให้ตื่นขึ้นมาด้วย... ผมกำลังมีอารมณ์ มีอารมณ์ร่วมกับมาร์คมากเกินไป

 

            มาร์คละทิ้งจูบร้อนแรงนั่นไปอย่างไร้เยื่อใย หน้าผากของเรามันกำลังชนกันเหมือนกำลังหาที่พักพิง ผมก้มมองต่ำที่พื้นในขณะที่อีกคนกำลังจ้องมองผมอยู่ เขามองหน้าผมที่หายใจหอบรัว และไม่ใช่แค่ผมที่หอบ แต่เขาเองก็หายใจออกมาแรงเช่นกัน ความรู้สึกของผมในตอนนี้มันตีรัวกันไปหมด จิตใจที่ฝังลึกอยู่ก็ตะโกนออกมาดังว่ามากกว่านี้ไม่ได้แล้ว แต่อีกใจก็อยากจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามอารมณ์

 

 

            “...แฮ่ก แฮ่ก” แก้มของผมถูกจับโดยอีกคน นิ้วโป้งของมาร์คเกลี่ยแก้มผมไปมา ผมละสายตาจากพื้นมาสบตากับเขา

            “ถ้ามองแบบนี้ มาร์คจะไม่ไหวเอานะ...” ผมไม่รู้ว่าผมกำลังมองมาร์คแบบไหน แต่ที่ผมรู้ในตอนนี้คือมาร์คกำลังหูแดง และเขากำลังหันหน้าลบผม

 

 

            “มะ...มาร์ค...” สายตาอ้อนของผมกำลังถูกส่งไปที่อีกคน มาร์คหันมามองผมหน้าแดง การที่เขาหน้าแดงมันแสดงว่าเขากำลังเขินมากรึป่าวนะ ถ้าใช่ งั้นตอนนี้เขาก็คงกำลังเขินผมอยู่ใช่ไหม

            “แบม... ปะ...ปล่อยก่อน” ผมไม่ทำตามคำสั่ง มือของผมโอบรอบคอเขาไว้ สายตาแห่งความต้องการถูกส่งไปให้คนที่กำลังมองมา

            “......”

            “ยังไม่ถึงเวลาเรียนภาคปฏิบัติหรอกนะแบมแบม”

            “......แต่...”

            “มันยังไม่ใช่ตอนนี้ครับ” มาร์คว่า

            “.......” เขาหันหลังให้ผม ทิ้งให้ผมยืนชิดติดขอบเคาน์เตอร์บาร์เพียงลำพัง ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าควรหยุด หยุดอารมณ์ทุกอย่างของตัวเองไว้เพียงเท่านี้ มาร์คบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา งั้นก็แปลว่าตอนนี้ผมก็ควรหยุดและยับยั้งอารมณ์ของตัวเองลง..

 

 

            แต่ทำไมยิ่งพยายามห้าม ไฟในตัวมันถึงไม่ลดลงเลยสักนิด...

            ปวด... ปวดตรงนั้นไปหมด ความรู้สึกต้องการใครสักคนมันเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้รึป่าวที่เขาเรียกว่ากำลังมีอารมณ์

 

 

 

            “แบม..” มาร์คเรียกผมที่ยืนก้มหน้าไม่ขยับ มือของตัวเองจับเอาที่ชายเสื้อนักเรียนแน่นพร้อมทั้งดึงมันให้มาปิดส่วนนั้นของตัวเองไว้ โคตรน่าอายเลย ทำไมต้องมารู้สึกอะไรแบบนี้ตอนอยู่กับมาร์คด้วยก็ไม่รู้

            “.....”

            “นะ...นาย... มีอารมณ์หรอ” มาร์คเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับจับปลายคางของผมให้เชิดขึ้นเพื่อมองหน้าเขา หน้าของผมมันกำลังแดง ความเงียบคือคำตอบจากผม

            “......”

            “คะ..เคยช่วยตัวเองไหม..” ผมสบตากับอีกคนทันที ผมสะบัดหน้าออกมามือที่กำลังจับคางของผมอยู่เพื่อหลบสายตา จะให้ตอบงั้นหรอว่าไม่ ไม่เคยหรอกของแบบนั้นน่ะ แม้จะเคยรู้สึกอยู่บ้าง แต่ไม่นานมันก็หายไปเองตอนที่ได้อาบน้ำเย็นๆ แต่ความรู้สึกที่มันมากมายขนาดนี้ เขาไม่เคยหรอก

 

            “.....”

            “มาร์คบอกว่าเมคเลิฟตอนนี้ยังไม่ได้ก็จริง”

            “.....”

            “แต่ถ้าช่วยตัวเอง มันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายไม่ใช่หรอ” เขาพูด ผมเงยหน้าสบตากับอีกคนนิ่ง เขาพูดเหมือนมันคือเรื่องปกติสำหรับเขา แต่มันไม่ใช่เรื่องปกติสำหรับผมไง แล้วจะให้ผม... มาช่วยตัวเองในห้องของมาร์คงั้นหรอ...

 

            “......” มาร์คจับที่มือของผมที่กำลังกำชายเสื้ออยู่แน่นให้คลายออก เขาประทับจูบที่สามของวันลงมาที่ปากของผม ลิ้นร้อนของมาร์คกำลังโลมเลียมาที่ริมฝีปากเหมือนกำลังขออนุญาต และเมื่อผมอ้าปากออกเขาก็เข้ามาควานหาของมีค่าที่เขาต้องการมันอย่างรวดเร็ว

 

           

            ผมบอกแล้วว่าพายุลูกใหญ่มันกำลังมา ใต้ท้องทะเลกำลังถูกรบกวนไปด้วยคลื่นยักษ์ ความร้อนระอุในตัวมันกำลังเพิ่มสูงขึ้นเหมือนลาวาที่รอการปะทุ ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้น...

 

 

            มันเพราะมาร์คแค่คนเดียว...

 

 

 

 

          “ให้มาร์คช่วยนะ”

 

 

 

 

  

 

 

 

-- เชิญเข้าคุก หากคุณคือคนบาป –


           

           

 

 







 

;;

 

           

 

            กึก..

 

            ปึก..

 

 

            “อื่อ...” ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงกึกกักอะไรภายในห้อง ใช้มือตัวเองขยี้ดวงตาไปมาเพื่อให้มันปรับสภาพ ภายในห้องมือสนิทจนผมแทบมองอะไรไม่เห็นถ้าไม่มีแสงจันทร์ที่ส่งผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง หัวถูกยกเหนือหมอนที่หนุนอยู่ไม่กี่เซน ความนุ่มที่ได้สัมผัสทำให้ผมรู้ว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง

 

            “ทำให้ตื่นหรอ” เสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยแผ่วเบาออกมาทำให้ผมรู้ว่าตอนนี้ผมกำลังอยู่กับมาร์ค มือของผมถูกอีกคนจับออกเหมือนกำลังห้ามว่าไม่ให้ผมขยี้ตา

            “กี่โมงแล้ว”

            “ตี 2 มาร์คตื่นมาเข้าห้องน้ำ”

            “.... แม่”

            “มาร์คบอกแม่แบมแล้วว่าวันนี้แบมนอนกับมาร์ค” ผมพยักหน้าทั้งๆที่หลับตาอยู่

            “นอนเถอะ” เขาว่า มาร์คดันหัวของผมลงให้นอนหนุนหมอนเหมือนอย่างเดิม ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึป่าวว่าอีกคนล้มตัวมานอนอยู่ข้างๆ เรากำลังนอนหันหน้าชนกันถูกไหม.. แต่ว่านะ.. ไม่ไหวแล้วอะ ไม่อยากคิดอะไรเลย ผมหลับตาลงอย่างคนง่วง และยิ่งง่วงขึ้นไปอีกเมื่อมาร์คเอาแต่ลูบหัวของผมไปมาเหมือนกำลังกล่อม

 

            “....”

          “มาร์ครักแบมนะ”

 

 

            ฝันแน่ๆ.. ฝันแน่ๆเลย

            ผมได้ยินมาร์คบอกรักด้วยแหะ...

 

 

 

 

            เป็นฝันที่ดีจัง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

;;

#ออนอินสตาแกรม

bambam1a X mtuan

ไม่มีอะไรจะพูด ไม่รู้จะพูดอะไร เขินตัวบิด 5555

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะงับ

บอกแล้วว่าเรื่องนี้ใสใส ใครไม่เชื่อบ้างยกมือ!!

ใครหาคุกเชิญทวิตนิยายนะงับ ส่วนเมคเลิฟอะ ก็มาร์คบอกแล้วว่ามันยังไม่ถึงเวลา ฮิฮิ

ตอนนี้อาจมองน้อยในเด็กดี แต่พอรวมคุกแล้วมันพอๆกับตอนอื่นๆนะ

 

รักทุกโคนเลยยย จุ๊บหนึ่งที

Thank U

 

Twitter : @itsokaymb (ทวิตเตอร์หลัก)

@iamvatha (ทวิตเตอร์นิยาย)

 


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

895 ความคิดเห็น

  1. #848 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 07:24
    ม้ากเป็นคนดีจังว้า ขอแบมเป็นแฟนได้แล้ว ไปขอแม่เค้าด้วย
    #848
    0
  2. #737 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:19
    เป็นแฟนกันได้แล้ว
    #737
    0
  3. #564 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 10:20
    โอ้ยยยยยย นี่จะตายแล้ววววว

    ไม่ไหวๆๆๆ
    #564
    0
  4. #551 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:33
    =/////= ความรู้สึกแบบบะลักบะลัก อุ่กอุ่ก

    ร้ายนะคะ แบมจะกลับบ้านแล้วเชียว เจ้าเล่ห์ไม่เบา...
    #551
    0
  5. #375 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 12:11
    แบมลูกกกกก

    แบบภาคปฏิบัติต้องมาเร็วๆ นี้แน่เลยลูกกกก มาร์คตอนนี้คืออดทนเก่ง
    #375
    0
  6. #322 Nan2711 (@Nan2711) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 07:41
    ฮอลลลลลลลลลลล คุมมมาร์คคคค งุยยย
    #322
    0
  7. #321 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:20
    มาร์คทำอะไรน่ะ
    #321
    0
  8. #317 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 10:49
    เขินไปหมดดดดแงงง
    #317
    0
  9. #315 Bless_bee (@Bless_bee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 07:40
    เอิบ....เขิล....เขิลมากแกกก
    #315
    0
  10. #313 DaDa Suttida (@dadajibi1990) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 23:47

    มาขอเลยนะมาร์ค​ ผิดผีลูกเราไปแล้วอ่ะ
    #313
    0
  11. #312 onibodyslim (@onibodyslim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:29
    คือดีอ่ะ วร้ายยยยเขินจัม
    #312
    0
  12. #311 #PeekAPoo (@MARKBAMBAM1A93) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 20:07

    ฮืออออิออออออออจิิยน้ตเคเคเคดึึดรอยิลเสัปยถกยัปยถกยีป เขินนน!!!!!!!
    #311
    0
  13. #310 JUNEncn (@JUNEncn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 14:17
    หื้อติดเรื่องนี้มากๆ
    #310
    0
  14. #309 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 13:51

    เขินมากอ่ะ
    #309
    0
  15. #308 WWaraporn (@WWaraporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 11:10

    หนูไม่ได้ฝันคะลูกกก มันคือเรื่องจริง..

    #308
    0
  16. #306 FangTanarak (@FangTanarak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 03:28

    มาร์อ่อนโยนมากกกกก
    #306
    0
  17. #305 kaespicy (@kaespicy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:29
    ฟินเฟ่อร์
    #305
    0
  18. #304 Ananya_mon (@Ananya_mon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:25
    โอ๊ยยย เขิลโว้ยยยมาร์คนายจะดีเกินไปละนะ
    #304
    0
  19. #303 bbananabh (@bbananabh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:02
    กรี๊ดดดดด เขินไปหมด มาร์คคือดีย์ ละมุน น่ารัก
    #303
    0
  20. วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:51

    ฮืออออออ บ้าจิง เขิลไปหมดดดดด
    #302
    0
  21. #301 polijyuonhjf (@polijyuonhjf) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:36
    มันยังไม่ถึงเวลา รออออ
    #301
    0
  22. #300 DgKookkik (@DgKookkik) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:55
    มาร์คคนดีน้องยังเด็กเนาะ-////-
    #300
    0
  23. #299 มิรา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:49

    คือดีเวอร์

    #299
    0
  24. #298 DOWNee40 (@DOWNee40) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:47
    ใจบ่ดีเลยจ้าาา เขินโว้ย
    #298
    0
  25. #297 IMBB947g (@IMBB947g) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:44
    ฟูไปหมดแล้วใจแม๊
    #297
    0