[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 6 : ผิดคาด Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 496 ครั้ง
    2 ม.ค. 63

เป็นเหตุการณ์ที่น่าเสียดาย

 

 _______________________________________________________________________________________________




 

“ไอ้ขี้ขลาดอาซาคริโต้ส ออกมาเดี๋ยวนี้!!” เสียงของดรัคดังก้องไปตามทางเดิน เพียงไม่นานก็ปรากฏเงาของร่างสูงใหญ่ของอาซาที่ทางเข้า ในมือของเขามีไม้เบสบอลขนาดใหญ่และมีหนามแหลม

 

นั่นละอาซาเอาอาวุธมาด้วยดีมาก!!

 

“ในที่สุดแกก็มาอาซา ฉันคิดว่าแกจะรีบมุดเข้าไปในท้องแม่แกตอนที่ได้ยินเสียงฉัน!!!  อาซามีสีหน้าตกใจ

 

“ดรัคทำไมแกถึงอยู่ที่นี่!?

 

“พวกแกค่อยคุยกันทีหลังได้ไหม...แค่ก ทีหลัง..” ตอนนี้เขาถูกรัดจนเลือดไม่ขึ้นไปเลี้ยงสมองแล้ว ใบหน้าของเฟยฉางแดงกล่ำ “แค่..หยุดดึง...คอเสื้อ...ก่อน..โอเค?

 

“คอเสื้อ?” ดรัคเขย่าคอเสื้อที่กำไว้เล็กน้อย “อย่างนี้โอเคยัง?


“.....” เฟยฉางหมดคำพูดจึงชูนิ้วกลางให้แทน

 

“ปล่อยเขาดรัคเขาเป็นมนุษย์ เดี๋ยวเขาตาย!” อาซาตื่นตระหนกขณะที่ตาของเฟยฉางค่อยๆหรี่ปรือ

 

“ก็ได้ รับนะ!” ดรัคปฏิบัติตามอย่างง่ายดายด้วยการโยนเฟยฉางออก

 

อาซาเบิกตากว้างมองตามร่างของเฟยฉางที่ลอยละลิ่วก่อนที่จะล่วงลงพื้น บนชั้นหนึ่งในเรือโนอาห์ก็ปรากฏปีกคู่สีดำที่คลี่กางบินมาอย่างสง่างามไปยังจุดหมายร่างหนึ่งที่มีใบหน้าซีดเซียว

 

“ฟัคไอ้ปีกดำน่ารักเกียจ!” ดรัคสบถอย่างโมโห

 

“แกไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้ว ครัค” อาซาบอกอย่างขึงขัง

 

“หึ แกมีปัญญาห้ามฉันด้วยหรอแกนี่มันขี้ขลาดขึ้นทุกวันนะอาซา” ดรัคหัวเราะเยาะ

 

“ตอนนั้นแกยังคว้าคอฉันแล้วบอกว่าอยากตายอยู่เลยไม่ใช่หรือไง?! แต่ตอนนี้แกบอกฉันไปไกลกว่านี้ไม่ได้ โอ้ แกจะฆ่าฉันหรืออาซา?

 

“ทำไมแกถึงมาที่นี่!” อาซาไม่สนใจคำพูดถากถางพวกนั้น ดรัคหัวเราะเพียงครู่ก่อนจะมองไปที่อาซาเขม็ง

 

“ทำไมฉันถึงมาไม่ได้?

 

“มันเป็นการละเมิดสนธิสัญญาสันติภาพ”

 

“ใครสน?” ดรัคตอบอย่างยี่ระ “เราเป็นไททัน เป็นเผ่าพันธุ์ของนักรบไม่ใช่คนขี้ขลาดที่ถูกย่ำยี่ง่ายๆ!

 

“นี่แกเข้าร่วมกับพวกต่อต้าน?” อาซาถามด้วยสีหน้าทะมึน

 

“เฮ้อ.. เราควรจะพูดเรื่องนี้ตอนนี้งั้นหรอแกเป็นหนี้ฉันเมื่อสองพันปีที่แล้วในการแข่งขัน!” ดรัคทุบลงหน้าอกตัวเอง “เข้ามาอาซา มาทำให้ฉันดูหน่อยว่าแกมีอะไรนอกจากการร้องไห้ขอความเมตตา!

 

“ฉันจะไม่สู้กับแก”

 

“เพราะแกสู้ฉันไม่ได้ไง ในฐานะของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของ Noah’s Ark แกต้องกำจัดผู้บุกรุกไม่ใช่หรอ ฉันอุส่าใช้เวลาสองพันปีเพื่อคิดแผนนี้เชียวนะ เพื่อให้แกสู้กับฉัน!

 

“ฉัน..”

 

“ต่อยมันเตะมันทำทุกอย่างจนกว่ามันจะขอความเมตตา!!  อาซาและดรัคแหงนหน้าขึ้นมองมนุษย์ที่ตอนนี้ได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าของปีกนกสีดำ ใบหน้าของเฟยฉางมีแต่ความโกรธ

 

“หุบปากไปซะ!! ไอ้มนุษย์โง่เง่า!” ดรัคคำราม

 

“ไม่ว่าฉันจะโง่หรือไม่ ฉันก็ไม่ใช้เวลาตั้งสองพันปีเพื่อคิดแผนปัญญาอ่อนนี่หรอก ไอ้หัวหมู!!

 

“หัวหมู!!? แกเปรียบเทียบกับสัตว์ชั้นต่ำอย่างนั้นอยากตายใช่ไหม!?” ดรัคโกรธจนหน้าแดง

 

“ฉันขอโทษ” เฟยฉางกล่าวทำให้ดรัคชะงักทันที

 

“เหอะ.. ตามที่ฉันคิดว่ามนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอ”

 

“ฉันขอโทษหมูที่เอามันมาเปรียบเทียบกับสายพันธุ์แกต่างหากโว้ย!” เฟยฉางตะโกนอย่างฉับพลัน “ยกโทษให้ฉันด้วยที่เห็นหมูเหมือนกับแกอย่างกับพิมพ์!

 

ดรัคกระทืบเท้าด้วยความโกรธและพุ่งไปที่เขา ใบหน้าโกรธของดรัคอยู่ในระยะประชิดจนเฟยฉางตัวแข็งค้างด้วยความตกใจ แขนที่รัดรอบเอวกระชับแน่นพร้อมกับบินสูงขึ้นจนห่างจากดรัคเขาก็เริ่มใจชื้นขึ้นมา ดรัคมองมาอย่างอาฆาตนั่นทำให้เฟยฉางหัวเราะออกมาดังลั่น

 

“ข้อผิดพลาดที่หนึ่ง หักเงินเดือน 1500 ดอลลาร์” เฟยฉางสำลักน้ำลายตัวเองหันไปมองคนพูดหน้าตายอย่างเหลือเชื่อ

 

  _______________________________________________________________________________________________


ด้านล่าง

 

ดรัคกำลังหงุดหงิดเต็มเจ้าปีกสีดำนั่นเต็มขั้น เขากระชากกระบองคู่ออกมาพร้อมทั้งเหวี่ยงมันเป็นวงกลมด้วยความเร็วสูง ขณะที่จินเอนตัวพิงประตู หยิบกุหลาบขึ้นมาส่งให้กับฮิวจ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

“กุหลาบที่อ่อนโยนและสวยงามที่สุดเท่านั้นที่เหมาะกับนาย”

 

แก้มของฮิวจ์ขึ้นสีเพียงเล็กน้อยแต่ดวงตาของเขากำลังจับจ้องไปที่ร่างสองร่างตรงเคาน์เตอร์ด้วยความกังวล

 

“มันเป็นความผิดของฉัน ฉันควรจะสอนเฟยฉางว่าควรแยกแยะบัตรเดินทางยังไง” ไม่งั้นเขาคงไม่ปล่อยให้ดรัคเข้ามา

 

มุมปากของจินกระตุกยิ้มเยาะ

 

“เฮ้อ เด็กหยาบคายอย่างนี้ควรได้บทเรียนบ้าง”

 

“มีปัญหากันหรือไง ไม่เห็นบอกกันบ้างเลย” ฮิวจ์หันไปแหย่

 

“แน่นอน ฉันไม่มีทางบอกอยู่แล้วเพราะงั้นนายลืมเรื่องที่จะพูดกับเด็กนั่นได้เลย”  จินขบริมฝีปากด้วยความแค้น “เด็กเวรนั่นหัวเราะฟันฉัน” ฮิวจ์หมดคำพูด

 

ดรัคกระโดดสูงเหนือหัวอาซาแล้วฟาดกระบองลงหวังจะให้อาซาเจ็บ อาซายกอาวุธตัวเองขึ้นตั้งรับก่อนจะเริ่มต่อสู้ตอบสนองกลับไป จินกับฮิวจ์กลั้นหายใจกับความดุดันของคู่ตรงหน้า  ในช่วงจังหวะที่อาซาพลาดพล้ำก็คล้ายกับมีบางอย่างดูดดรัคออกและหายเข้าไปในความมืดมิด

 

ในท้ายที่สุดเฟยฉางก็ไม่อาจเงียบต่อไปได้ “นายไม่คิดว่าพันห้าร้อยนี่ไม่มากไปหน่อยหรอ?

 

“ขาดไม่บอก หักห้าร้อยเหรียญ”

 

“เดี๋ยวนะ สามวันมานี้นอกจากฉันไม่ได้รับเงินเดือนแล้วยังเป็นหนี้อีก?

 

“หนึ่งหมื่นดอลลาร์”


“ฟัค”

 

( TL ; คือคำเดียวจบทุกอย่างขอรับ ไม่อาจแปลงเป็นไทยได้ อาจจะโดนเซนเซอร์ มันเป็นคำว่า ฟาก นะขอรับ )

 

เฟยฉางนั่งเงียบอยู่บนพื้นโล่งตรงเคาน์เตอร์ ในความเป็นจริงเขานั่งตรงนี้มาเป็นเวลาสองชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่ก่อนเจอดรัค

 

“เราจะกินแซลมอนกันตอนค่ำ” จินพูดขณะที่เดินเข้าไปหาเฟยฉาง เฟยฉางนั่งเท้าคางในขณะที่มืออีกข้างลากพื้นตรงหน้าเล่นอย่างเฉื่อยชา

 

“ฮิวต์เป็นที่ปรึกษานาย เขาควรได้สอนนายทุกข้อควรระวังทั้งหมดหลังจบการประชุม แต่ว่านะ..” จินยักคิ้วก่อนพูดต่อ “ฉันกวนเขา”

มือของเฟยฉางหยุดชะงัก

 

“นี่เป็นการเยาะเย้ยจากคนที่มาจากตระกูลขุนนางหรือไง?” แม้ใบหน้าของจินจะเชิดขึ้นดูเย่อหยิ่งแต่ดวงตาของเขาก็ยังคงแช่นิ่งอยู่ที่เฟยฉาง เฟยฉางหันกลับมาขีดเขียนบนพื้นด้วยนิ้วตัวเองต่อ

 

เมื่อหันไปเห็นฮิวจ์จากทางประตูความขุ่นเคืองก็ลดลง เขาก้มหน้าลงแล้ว “แต่ฉันได้ตัดสินใจแล้วว่าจะยกโทษให้นาย” ดังนั้นขอบคุณฉันซะ จินต่อประโยคในใจ

 

ฮิวจ์ไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี เขาเลยบุกเข้าไปยืนข้างจินทันที ในห้องมีเพียงคนหนึ่งคน จิน และกองเสื้อผ้า

 

“ฮิวจ์!” จินคร่ำครวญขึ้นมาเขามองไปรอบๆก่อนจ้องไปที่กองเสื้อผ้าแล้วถอนหายใจ

 

“ทำให้แน่ใจด้วยนะว่าใส่เสื้อผ้าได้ทันเวลาก่อนตัวจะโผล่ออกมาน่ะ โอเค?

 

“....”

 

“ด้วยความจริงใจเลยนะที่รัก” จินพูด “นายไม่คิดว่าถึงเวลาแก้นิสัยไม่ใส่เสื้อผ้านี่หรอ ฉันรู้นะว่ามันสบายดี แต่..” เขาจับรองเท้าที่บินโฉบมาเกือบจะโดนหน้าแล้วพูดอย่างรวดเร็ว “เอ่อ... ฉันเป็นห่วงสุขภาพนายนะ”

 

“ฉันจะรอนายที่ห้องของฉัน มาแบบเปลือยๆก็ได้นะ” จินพูดอย่างทะเล้นพร้อมทั้งคอยรับรองเท้าและข้าวของมากมายที่ถูกโยนมาได้อย่างราบรื่น ก่อนจะเจ้าตัวจะหนีออกไป

 

เพียงไม่นานเสื้อผ้าในกองก็ค่อยๆพองขึ้น ฮิวจ์ทิ้งตัวลงนั่งข้างเฟยฉาง

 

“ขอโทษนะ”  

 

เฟยฉางหันมอง

 

“ที่ฉันไม่ได้ทำหน้าที่ ที่ปรึกษาให้นาย”

 

“....”

 

“อาจเป็นเพราะฉันอยู่ที่นี่มานาน ทำอย่างเดิมซ้ำๆในทุกๆปี เลยลืมไปว่าพวกคุณต่างไม่เหมือนกันและค่อนข้างเปราะบาง”

 

“ฉันไม่ใหม่นี่”

 

“ยกโทษให้?

 

“ฉันไม่ใช่มือใหม่ ฉันมีประสบการณ์ทำงานสองปีในโรงแรม และภายในสองปีที่ผ่านมาฉันก็ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ช่วยผู้จัดการเพียงคนเดียว ให้กับผู้จัดแผนกต้อนรับ”

 

“ดีกว่าฉัน” ฮิวจ์ยิ้มบางๆ “ฉันมาที่นี่เป็นเวลาสามพันปีแล้วยังไม่การเลื่อนขั้นอะไรเลย”

 

“ฉันไม่ได้เปราะบาง ฉันอาจเป็นมนุษย์แต่เรามีสติปัญญา อย่างน้อยก็เยอะกว่ายักษ์ที่ใช้เวลาคิดแผนปัญญาอ่อนตั้งสองพันปี”

 

“อันนี้เห็นด้วย” ฮิวจ์พยักหน้า

 

“ดังนั้นฉันไม่โทษนายหรอก เราต่างก็ผิดพลาดกันทั้งคู่” เฟยฉางกล่าว “ฉันควรจะมาถามนายเรื่องพื้นฐานของที่นี่ด้วยเหมือนกัน”

 

ฮิวจ์มองหน้าเขาเหมือนซึ้งใจ ทันใดนั้นเฟยฉางก็แบมือ

 

“ดังนั้นคนละเจ็ดร้อยห้าสิบดอลลาร์”

 

“เอ๊ะ?” ฮิวจ์ทำหน้าแปลกใจ

 

“อิเซเฟลบอกฉันว่าข้อผิดพลาดของฉันแค่ระดับหนึ่งและฉันจะโดนหักเงินหนึ่งพันห้าร้อยดอลลาร์ เมื่อมันเป็นความผิดของเราทั้งคู่ คนละครึ่ง”

 

ฮิวจ์คิดอยู่ครู่ “สกุลเงินของนายคือ...”

 

“นอกจากนายกับแฟนจ่ายกันด้วยประตูหลังแล้ว นายจ่ายเงินเป็นอะไร ปอนด์?

 

“แต่...”

 

“นายเพิ่งยอมรับว่าตัวเองก็ผิดพลาด”

 

“แต่เราใช้เหรียญทองเท่านั้น”

 

“ทองคำบริสุทธิ์?

 

“ไม่ใช่.. 18K” เฟยฉางกลืนน้ำลาย

 

“ฉันไม่ได้เต็มใจรับนะ”

 

ฮิวจ์พยักหน้า “ไม่มีปัญหา”

 

“แล้วเมื่อไหร่ที่นายจะให้ละ?” เฟยฉางรู้สึกดีใจขึ้นมา

 

“ไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวฉันให้อิเซเฟลแทนนายเอง” ฮิวจ์พูดพร้อมตบบนไหล่ของเฟยฉาง

 

“นายยังไม่ได้ทานอาหารค่ำใช่ไหมละคืนนี้คือปลาแซลมอนเลยนะ จินไปขออันโตนิโอ้มาพิเศษ น่าจะยังพอมีอยู่ในตู้เย็น ไปดูสิ”

 

ระหว่างทางไปที่ห้องอาหาร เขาก็นึกถึงประโยคหนึ่งซ้ำๆ

 

ฉันจะเอาไปให้อิเซเฟลแทนนายเอง

 

ฮิวจ์ขยับตัวไปนั่งแทนที่เฟยฉาง เขาวาดมือเป็นวงกลมเหนือพื้นที่เฟยฉางขีดเขียนเมื่อครู่ ลำแสประกายออกมาจนปรากฏคำสามสี่คำ

 

Gin มาเต๋อฟากเกอร์

 

 

 

ใคร ใครว่าเฟยฉางแสบขอรับ ไม่มี๊ ไม่มี

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะขอรับ ขอพรุ่งนี้แล้วกัน

เป็นเหตุการณ์ที่น่าเสียดาย

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 496 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

417 ความคิดเห็น

  1. #378 graceTR (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 02:58
    กลั้นขำไม่ไหว555
    #378
    0
  2. #362 Byunpulloy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 00:00
    5555555
    #362
    0
  3. #350 小现在 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 23:35

    ดื้อสุดๆเลยคนนี้

    #350
    0
  4. #334 你我 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:45

    จริงๆน้องคือปั่นสุดขีวิตแล้ววว แง้ ไอต้าวตัวแสบ

    #334
    0
  5. #274 Lormielis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:14
    555555
    #274
    0
  6. #231 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 14:58
    น้องตลกกกก
    #231
    0
  7. #219 N เอ็น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 17:57
    เอาไปให้คุณเจ้านายก็โดนริบหมดดิค้าบบ 5555
    #219
    0
  8. #60 MaliLa 111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 03:51
    ตลกอ่ะ555 แอบมีเนื้อหาวน2รอบนะคะ
    #60
    0
  9. #38 minggg- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 00:46

    เหมือนมันวนมาสองรอบค่าาา

    สงสารก็ไม่บอกอะไรเลย จะให้ทำงานยังไงงง

    โถถถๆๆ

    #38
    0
  10. #26 mothergod (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 07:37
    ทำไมถึงมีเนื้อหาขึ้นซ้ำหว่า ? แอปฉันรวนเรอะ?
    #26
    1
    • #26-1 Hakuja.(จากตอนที่ 6)
      4 กันยายน 2561 / 08:07
      ซ้ำหรือขอรับ เดี๋ยวขอเช็คก่อนนะขอรับ
      #26-1
  11. #8 tetsuyaaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 22:38
    ตลกคำด่า 5555555555
    #8
    1
    • #8-1 Hakuja.(จากตอนที่ 6)
      1 กันยายน 2561 / 16:16
      ถ้าไม่แปลงเป็นเยี่ยงเกรงว่าจะโดนแบนนะขอรับ มาเต๋อฟากเกอร์
      #8-1