[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 53 : สถานะ Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    29 ม.ค. 63


ทันใดนั้นก็เกิดเสียงตดดังขึ้นมาจากทางอันโตนิโอ้ทำให้เฟยฉางหลุดออกจากความคิดของตัวเองจนเกือบจะโยนเนื้อในมือทิ้ง ชาร์มาลลุกขึ้นขอโทษขอโพยอันโตนิโอ้ก่อนจะย่างเนื้อต่อ จากทางด้านหลังเขามองไม่เห็นสีหน้าของชาร์มาลแต่คิดว่าคงอับอายไม่น้อยเพราะเสียงนั้นดังมากไม่ต้องเดากลิ่นเลย


และเพราะเสียงตดนั้นทำให้อาซาและเลย์ตันขยับเต้นท์ถอยห่าง ส่วนจินไม่ได้สนใจเรื่องเต้นท์เพราะฮิวจ์หายไปคงตกใจเสียงตดจนเผลอล่องหนไปก็ได้


เฟยฉางและอิเซเฟลอยู่ห่างจากเต้นของชาร์มาลอยู่แล้วดังนั้นเขาจึงไม่ได้ยกมือปิดจมูก


“ฉันไม่คิดว่าเจ้าชายก็ตดได้ ตลกอะ”


“มันจะออกมาเมื่อดันเข้าไป” อิเซเฟลพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง


ถ้าฉันโดนเอาเข้าไปมันก็จะออกมาด้วยไหม? ภาพบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของเฟยฉางจนเขารู้สึกร้อนวาบทั้งตัว เขาคุกเข่าลงหน้ากองไว้พร้อมกับบีบมือไว้ที่จมูกก่อนจะหันไปมองอิเซเฟล แล้วเห็นว่าเขาไม่ได้หันมามองยังคงก้มอ่านหนังสืออยู่ก็โล่งอก หยิบเอาพริกไทยออกมาเตรียมจะโรยบาบีคิวแต่เมื่อหันกลับไปมองก็เบิกตากว้าง


เนื้อของพวกเขาถูกเผาจนดำเป็นถ่าน


“มันเป็นไปได้ไง!” เฟยฉางร้องออกมาอย่างตกใจ


“ถ้านายจะเลือดกำเดาไหลอีกก็อยู่ห่างจากไฟ” อิเซเฟลพูดขึ้น


ตอนที่เขาเห็นภาพบางอย่างขึ้นมาเขาเผลอโยนบาร์บีคิวลงกองไฟหรอ? เขาหันไปมองจินอย่างกระวนกระวายแต่เห็นว่าอีกฝ่ายยังตามหาฮิวจ์อยู่ก็โล่งใจ คงไม่มีเวลามาดูเขาซักพัก เฟยฉางก้มลงมองพริกไทยที่หมดประโยชน์แล้วอยากจะร้องไห้ ในตอนนั้นเองอิเซเฟลก็วางหนังสือลงก่อนจะเดินมาหยิบส้อมเหล็ก เฟยฉางเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ


“นายจะกินอะไร?” อิเซเฟลดันตะกร้าให้เขาเลือก


“เอ่อ...นายจะทำหรอ? ฉัน..อยากกินนี่ นี่ นี่ๆๆ” เฟยฉางพูดอย่างตื่นเต้นพร้อมกับชี้ของในตะกร้า


“...” อิเซเฟลมองนิ้วที่จิ้มทุกอย่างในตะกร้าก่อนจะถามอีกครั้ง “อยากกินอะไร”


“อันนี้ก็ได้” เฟยฉางตัดสินใจได้ก็หยิบมันออกมา เมื่อทุกอย่างถูกส่งต่อเรียบร้อยแล้วเฟยฉางก็ถอยออกมานั่งรออาหารอย่างใจจดใจจ่อ ผ่านไปไม่ถึงสามนาทีเฟยฉางก็เพิ่งนึกได้ว่าการเชื่อใจให้อิเซเฟลทำอาหารตอนนี้จะนำพาเขาไปสู่หายนะเร็วขึ้น


อิเซเฟลนำกุ้งออกมาเสียบเข้ากับส้อมเหล็กด้วยใบหน้าเรียบเฉยแต่กลับดูสงบและผ่อนคลายมากจนเฟยฉางไม่กล้าคัดค้านอะไร


ผ่านไปประมาณสามสิบนาทีของในตะกร้าก็พร่องไปจนเกือบหมด ต้องยอมรับว่าความสามารถของเทวดาตกสวรรค์นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ อิเซเฟลหยิบข้าวโพดฝักสุดท้ายและมองไปทางผักชีต้นหนึ่งในตะกร้า เฟยฉางจุดยิ้มมุมปากก่อนจะพูดขึ้น


“ผักชีฉันก็กินนะ” ดังนั้นผักชีต้นสุดท้ายจึงตกเป็นของเฟยฉางโดยสมบูรณ์


...

 

ชาร์มาลที่กินเยอะจัดจึงวิ่งเข้าวิ่งออกห้องน้ำอยู่หลายครั้งแม้แต่เลย์ตันก็ยังเป็นเหมือนกัน ในขณะที่อาซายังคงนั่งกินได้อย่างเรื่อยๆด้วยกระเพาะที่มีขนาดใหญ่ ส่วนจินเมื่อหาฮิวจ์ไม่เจอเขาก็กลับมาย่างเนื้อต่อท่ามกลางความเหงาและยังไม่ลืมแบ่งส่วนไว้สำหรับฮิวจ์ด้วย


หลังจากอิเซเฟลจัดการทุกอย่างจนเรียบร้อยเขาก็กลับไปนั่งอ่านหนังสือ เฟยฉางเหลือบมองการกระทำนั้นก่อนจะหลุบตาลงจานบาร์บีคิวแล้วก้าวเข้าไปหาเขาอย่างช้าๆ แต่ยังไม่ทันเดินไปถึงจินก็รั้งแขนเขาไว้


“ใช้หนึ่งในสามของกลยุทธ์ที่นายชอบใช้จับคู่คนอื่น” จินพร้อมกับจ้องเขม็งในขณะที่เฟยฉางส่ายหัว


“ฉันกำลังจะตาย” เฟยฉางกล่าวอย่างขมขื่น


“อะไรคือเหตุของความล้มเหลว?” จินถอนหายใจก่อนจะถาม เฟยฉางจึงอธิบายออกมาสั้นๆ


“นายหมายความว่าไง จะทิ้งช่วงเวลาที่สำคัญนี้เนี่ยนะ?” จินถามอย่างไม่พอใจ


“เอ่อ..คือ” เฟยฉางเลิ่กลักเงยหน้ามองฟ้า “เราควรมองหาอนาคต”


“บางทีนายอาจจะไม่มีอนาคตอีกต่อไป” จินกดเสียงต่ำพร้อมกับบรรยากาศรอบตัวที่อึมครึมขึ้นมาทันที


ชาร์มาลที่ตั้งใจจะมายืมพริกไทยก็ยืนลังเลกับสถานการณ์ตรงหน้า


“มีอะไร” จินหันกลับมาถาม


“มีพริกไทยไหม?” ชาร์มาลถามด้วยรอยยิ้มแห้งๆพร้อมกับลูบท้องตัวเอง


เฟยฉางล้วงเอาจากกระเป๋าแล้วโยนให้ทันที ชาร์มาลรับมันแต่ยังคงจ้องที่พวกเขาอยู่


“มีอะไรอีกไหม?” น้ำเสียงติดหงุดหงิดทำให้ชาร์มาลต้องส่ายหัว


“ไม่..แต่พวกนายโอเคไหม?”


“โอเคดี” จินและเฟยฉางตอบขึ้นพร้อมกันชาร์มาลจึงเดินจากไป จินคิดว่าเขาควรกระตุ้นเฟยฉางอีกครั้ง


“อยู่โลกมนุษย์นายมีแฟนไหม?”


“ถามทำไม” เฟยฉางชะงักก่อนจะถามกลับ


“มีหรือไม่มี” จินย้ำอีกครั้ง


“เคยมี..เลิกไปแล้ว” เฟยฉางตอบด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ


“เธอเหมือนอิเซเฟลไหม?” จินถามต่อ


“เดี๋ยวนะ..” มันไม่แปลกไปหน่อยหรือเอาผู้หญิงมาเทียบกับผู้ชาย แต่ว่า..ถ้าพูดถึงความงดงามของหน้าตาแล้ว


“ไม่เหมือน”


“เธอแข็งแกร่งเหมือนอิเซเฟลไหม?” ถ้ามีพลังขนาดนั้นจะใช่มนุษย์หรอ? เฟยฉางคิดในใจก่อนจะส่ายหัว


“เธอมีพื้นฐานครอบครัวที่แข็งแกร่งเหมือนอิเซเฟลไหม?” เขาไม่รู้ว่ามนุษย์จะเคยเห็นพระเจ้ามาก่อนหรือเปล่า เป็นที่รักของพระเจ้า?


“อย่างน้อยตอนนั้นฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะมีปีกงอกออกมา” เฟยฉางตอบ


“คำถามสุดท้ายนะ” เฟยฉางเห็นสีหน้าที่จริงจังของจินก็อดไม่ได้ที่จะกังวล


“นายต้องตอบแบบไม่ต้องคิดเลยนะ”


“..ทำไมละ?” เฟยฉางถาม


“เพราะฉันต้องการคำตอบที่ไม่ผ่านการไตร่ตรอง และออกมาจากใจนายจริงๆ” จินพูดจบก็หยิบบาร์บีคิวไม้หนึ่งออกมาก่อนจะพูดต่อ


“และนี่คือรางวัล” เฟยฉางจ้องมันพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ


“คำถามคือ..” จินจ้องเฟยฉางที่กำลังตั้งใจฟัง


“นายชอบแฟนของนายตอนนั้นหรืออิเซเฟลตอนนี้”


“อิเซเฟล” เฟยฉางตอบออกไปก่อนชะงักค้างอย่างตกตะลึงในตัวเอง จินตบไหล่เขาอย่างเห็นใจ


“ผู้คนอยู่ที่สูงและน้ำไหลลงต่ำ จะโทษนายก็ไม่ได้ ถ้าจะโทษใครก็โทษแฟนเก่านายแล้วกันที่แย่เกินไป”


แฟนเก่าของเขาแย่เกินไปหรอ? นั่นดอกไม้ของมหาวิทยาลัยเลยนะ เป็นนิติศาสตร์มหาบัญทิตที่อายุน้อยที่สุด ตรงไหนที่บอกว่าแย่? นี่เขาเป็นอะไรไปนะ?


ใบหน้าของเฟยฉางเริ่มบูดบึ้งด้วยความหงุดหงิด ทำไมเขาถึงชอบผู้ชายได้ แถมผู้ชายคนนั้นยังมีปีกบินได้ แล้วยังชอบอ่านหนังสือตลอดทั้งวันเนี่ยนะ?


“โอ๊ะ” ด้วยเสียงคล้ายตกใจของหลายๆคนดังขึ้นพวกเขาทั้งคู่จึงหันไปมอง พบเจอกับใบหน้าแดงจัดของชาร์มาล มือขวาเขาวางอยู่ไหล่ของอันโตนิโอ้ส่วนมือซ้ายก็โอบรอบคอไว้ ร่างกายของเขาขยับเข้าหากัน


“เกิดอะไรขึ้น?” เฟยฉางถามด้วยความตกใจ


“ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นผลของยาปลุก” จินตอบทั้งยังขมวดคิ้วก่อนคนทั้งคู่จะโพล่งขึ้นมาพร้อมกัน


“พริกไทยละ?!” ดวงตาทั้งสี่เลื่อนลงมองที่ปลายเท้าชาร์มาล


“....”


“....”


ชาร์มาลกำลังรั้งคออันโตนิโอ้เข้าหา


“เหมือนว่าจะหมดขวดเลย” จินพูด


“ขวดนั้นเหมือนฉันจะให้ไป” เฟยฉางพึมพำ


“...” เฟยฉางมองอันโตนิโอ้ที่กำลังวิ่งหนีก่อนจะพูดขึ้น


“มียาแก้ไหม?”


“ฉันไม่รู้ มันไม่มีคู่มือบอก”


“นายซื้อที่ไหน?”


“เลย์ตัน”


อาซายังคงกินบาร์บีคิวอยู่ในขณะที่เลย์ตันกำลังเตรียมตัวเข้าเต้นท์ เนื่องจากพื้นที่ด้านหน้าแผนกต้อนรับเป็นคอนกรีตทั้งหมดจึงไม่สามารถใช้ตะปูตอกยึดเต้นท์ไว้ แต่เขาก็ยังประดิษฐ์กาวที่มีความเหนียวและแข็งแรงออกมาได้จึงนำไปติดทั้งสี่มุมของเต้นท์เพื่อความปลอดภัย เพราะในเวลากลางคืนส่วนหน้านี้จะลมแรงเป็นพิเศษ


ในตอนที่เขากำลังจะมุดเข้าไปในเต้นท์ก้นของเขาก็ถูกเตะโด่งเข้าไปด้านในพอดี เฟยฉางหมุนตัวกลับมาหาอาซาพร้อมฉีกยิ้มกว้าง


“เนื้ออร่อยไหม?”


“อร่อยมาก” อาซาอ้าปากกัดเนื้อก่อนจะสาดน้ำลายออกมา เฟยฉางค่อยๆเช็ดหน้าตัวเองอย่างช้าๆก่อนจะพูดต่อ


“งั้นก็กินเยอะๆเลยนะ กินจนกว่าฉันจะคุยกับเลย์ตันเสร็จ” พูดจบเขาก็มุดเข้าไปในเต้นท์ทันทีโดยไม่รอคำตอบรับ อีกฝ่ายมองเขาอย่างแปลกใจ


“มาทำอะไรที่นี่?”


“ฉันมีอะไรจะบอก”


“ถึงแม้ว่าฉันจะเคยฟังแต่วันนี้ฉันไม่อยากฟัง” เลย์ตันพูดขึ้น


“....”


ในตอนนั้นจินก็ลากชาร์มาลเข้ามาพอดี ใบหน้าของชาร์มาลแดงกล่ำลมหายใจก็หอบกระชั้นส่วนกลางลำตัวก็โป่งนูนขึ้นมา มันคืออาการของยากปลุกแน่นอน


“จิน..นาย นายจะข่มขืนชาร์มาล!” เลย์ตันตะโกนขึ้นอย่างตกใจ จินเหวี่ยงชาร์มาลลงบนพื้นเต้นพร้อมกับใบหน้าที่ฉายความโกรธ


“หุบปากไปเลย อย่าพ่นอะไรไร้สาระออกมาเดี๋ยวฮิวจ์ได้ยินจะเข้าใจผิด!


เลย์ตันหุบปากทันที แม้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่แต่ก็ถูกโอเมดันโด้ซื้อตัวไว้นานแล้ว ความแค้นเคืองของจินต่อคนที่ซื้อตัวเขาก็ไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงทำตาม


“มียาแก้ของยาปลุกไหม?” จินถาม


“มี ห้าสิบเหรียญทอง” เลย์ตันตอบ


“ฉันซื้อมันมาแค่ยี่สิบเหรียญทอง” จินกระแทกเสียง


“นี่คือธุรกิจ”


“...” ทั้งคู่เงียบลงก่อนจะจ้องตากันเขม็ง จนกระทั่งจินยอมแพ้ล้วงเอาเหรียญทองออกมาจากกระเป๋า


“อาบน้ำเย็นเดี๋ยวก็ดีขึ้น” เลย์ตันยักคิ้วพร้อมกับเก็บเงิน


“นี่มันง่ายไปไหม?” จินถามอย่างไม่แน่ใจ


“ยาปลุกช่วยเพิ่มอารมณ์ทางเพศเท่านั้น วิธีที่ดีที่สุดคือการใช้ความเย็นในการฟื้นตัว และก็การกินเยอะเกินไปก็อันตราย”


มันโอเคจริงๆหรอที่ใช้น้ำเย็นในการล้างยาปลุกเนี่ย?


“เอาละ ๆ แล้วใครจะเป็นคนพาไป?” เฟยฉางถามขึ้น


“ฉันจับเขาไม่ไหวหรอก” เลย์ตันรีบโบกมือปฏิเสธทันที


“ฉันควบคุมเขาไม่ได้” เฟยฉางรีบบอกเมื่อเห็นคนอื่นๆหันมามอง ในตอนที่จินกำลังจะพูดก็มีเสียงฮิวจ์ดังลอดมาเสียก่อน


“จิน..”


“ฉันไม่ว่างแล้ว” จินมองทุกคนด้วยสีหน้าว่างเปล่าก่อนจะเดินออกจากเต้นท์ไป เฟยฉางกับเลย์ตันหันมามองหน้ากันท่ามกลางเสียงครวญครางคล้ายเจ็บปวดของชาร์มาล พวกเขาทั้งสองคนเริ่มเครียด


“ฉันมีวิธีละ” เฟยฉางพูดพร้อมกับดีดนิ้ว


“ยังไง?”


“ฮะ ๆ นี่เป็นเคล็บลับที่แขกของโรงแรมเก่าฉันเคยได้ ไม่คิดว่าจะได้เอามาใช้จริงๆ” เฟยฉางหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์



........................ 


รอดูวิธีของท่านเฟยฉางด้วยนะขอรับ อา..ขอติดชื่อตอนไว้ก่อนนะขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #328 buanaknam (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:54
    ตั้งแต่อ่านมา ไม่มีเรื่องไหนที่วางแผนแล้วผิดแผนได้มากที่สุดเท่าเรื่องนี้แล้ว ????
    #328
    0
  2. #318 AmAum Socut (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 09:15
    มีตอนไหนที่ไม่มีเรื่องซนกันมั้ย 555555555
    #318
    0
  3. #317 Lormielis (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 14:03
    สงสารรรรร55555
    #317
    0
  4. #268 suriyakarn (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 14:55
    ซนกันจริงๆ
    #268
    0
  5. #267 Layla140518 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 09:25
    ค้างค่ะไรท์ ต้องเป็นวิธีที่สุดโต้งเลยรึเปล่าคะ? 555555
    #267
    0
  6. #266 neyjin (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 22:29
    ต้องเป็นอะไรสักอย่างที่ไม่น่าไว้ใจเลยอ่ะ 555
    #266
    0