[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 4 : แนะนำตัว Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 643 ครั้ง
    23 ธ.ค. 63

ตอนที่ 4 แนะนำตัว [II]

 

กลับไม่ได้แล้ว

 

....

 

เมื่อพวกเขาเดินกลับมาถึงบาร์ นอกจากจินยังมีฮิวจ์ที่มีริ้วแดงบนใบหน้าลามไปถึงหู ไม่รู้ว่าเพราะอะไร และอาซา เขาสังเกตเห็นคนแคระที่มีผมสีน้ำตาลหยิกยาวนั่งห่างออกไปราวสิบเมตรจากทุกคน


“นี่เป็นพนักงานทั้งหมดของที่นี่?”


“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทีม” เฟยเซี่ยรู้สึกว่าต้องพูดอะไรสักอย่าง


“นายควรพิจารณาคำว่าโรงแรมในโฆษณานั้นนะ และเรียกที่นี่ว่าโฮสเทล [1] แทน”


“นายจะสมัครงานไหมถ้าเขียนแบบนั้น?” อิเซเฟลถาม


“ไม่” เขาไม่มีทางมาเหยียบที่นี่แน่


“นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ใช้”


หมอนี่เป็นพวกหลอกลวงผู้บริโภคอย่างแท้จริง เฟยเซี่ยคิดในใจ

 

...

 

เขาเข้าใจถึงโครงสร้างโดยรวมของโรงแรมด้วยการแนะนำของฮิวจ์

 

ฮิวจ์ มนุษย์ล่องหน : รับผิดชอบด้านจัดการห้องพัก เหตุผลเพราะเขาสามารถทำความสะอาดห้องได้โดยไม่มีใครเห็นและไม่รบกวนแขก

ความคิดของเฟยเซี่ย : ดังนั้นในห้องของแขกอาจมีชายเปลือยกายล่องหนเดินไปรอบๆได้ตลอดเวลา

 

อาซาคริโต้ส ไททัน : หน่วยรักษาความปลอดภัย เขามีรูปร่างที่ยอดเยี่ยมและเสียงดังมากที่สุด

ความคิดของเฟยเซี่ย : การมีอาซาเป็นการตัดสินใจที่ดี หากมีการโจรกรรมในเวลากลางวันเป็นกลยุทธ์ข่มขู่ได้ดี

 

จิน แวมไพร์ : พนักงานเสิร์ฟและบาร์เทนเดอร์

ความคิดเฟยเซี่ย : เขาจะดื่มอะไรที่นี่ได้นอกจากน้ำเปล่า?

 

เดีย เอลฟ์ : ผู้จัดการฝ่ายขาย

ความคิดเฟยเซี่ย : ผู้ชายคนนี้มีรูปลักษณ์ที่น่าสนใจ มีเสน่ห์กับผู้ชายและผู้หญิง

 

เลย์ทอน : ผู้จัดการฝ่ายวิศวกรรมและซ่อมแซม

ความคิดเฟยเซี่ย : ไม่ต้องสงสัยความเก่งของคนแคระเลย เพราะนวนิยายแฟนตาซีคนแคระทุกคนเก่งเรื่องอาวุธและป้อมปราการ ความสามารถตายตัว

 

อันโตนิโอ้ มนุษย์หมาป่า : หัวหน้าพ่อครัว

ความคิดเฟยเซี่ย : คำแนะนำของเชฟคงเป็นเนื้อบาร์บีคิวรมควัน หรือเนื้อย่างแน่ๆ

 

อิเซเฟล เทวทูตตกสวรรค์ : ซีอีโอ

ความคิดเฟยเซี่ย : เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลเพราะปีกของเขาทำให้เขาสามารถตรวจตราทุกอย่างได้กว้างขวาง

 

ซื่อเฟยเซี่ย มนุษย์ : ผู้จัดการแผนกต้อนรับ

ความคิดเฟยเซี่ย : ควรจะดีกว่านี้ถ้าไม่ได้อยู่ที่นี่

 

....

 

“เอ่อ...ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?”


“ได้สิ” ฮิวจ์ตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน


“นี่เป็นโรงแรมที่มีตัวแทนของแต่ละโลกไม่ใช่หรอ? ทำไมไม่มีตัวแทนสำหรับพระเจ้า?” เฟยเซี่ยมองไปรอบๆ เทวดาตกสวรรค์นี่เป็นตัวแทนจากนรกใช่ไหม?


จินกอดรอบเอวฮิวจ์ไว้แน่นก่อนจะหัวเราะ ขณะที่ฝังจมูกอยู่ที่ซอกคอของฮิวจ์


“พระเจ้าเป็นผู้สร้างโรมแรมแห่งนี้และเขาจะมาหรือไปเมื่อไหร่ก็ได้ ทำไมต้องมีตัวแทน?”


เขาเหมือนเป็นประธานใหญ่ ลำดับชั้นความสำคัญถูกเชื่อมโยงกันจนในที่สุดเฟยเซี่ยก็เข้าใจ


“มีอะไรต้องการอีกไหม? ถ้าไม่มีแล้วฉันจะไปนอนสักหน่อย” อันโตนิโอ้มนุษย์หมาป่าที่นั่งอยู่เก้าอี้สุดท้ายห่างจากคนอื่นๆถามขึ้นพร้อมกับเกาหัวตัวเอง


“ไม่ได้” จินพูดขัดก่อนจะเกยคางไว้กับไหล่ของฮิวจ์ “ฉันหิว “


อันโตนิโอ้วเสยผมตัวเองอย่างหงุดหงิด “เพิ่งกินไปไม่ใช่หรือไง?”


“มันย่อยแล้ว..” จินมองไปที่อันโตนิโอ้ด้วยใบหน้าใสซื่อ


“ฉันจะเอาก้อนหินยัดตูดนาย!” อันโตนิโอ้โวยจนน้ำลายกระเซ็น


“อย่าโง่ได้ไหม ส่วนที่ใช้ย่อยอาหารคือกระเพาะ ส่วนตูดของฉันเอาไว้ทำอย่างอื่น” จินพูดขณะที่คลอดเคลียข้างแก้มของฮิวจ์


“ใช่ไหมที่รัก”

 

ใบหน้าของฮิวจ์เปลี่ยนเป็นแดงกล่ำด้วยความอับอายก่อนจะกัดฟันพูด


“คนเยอะแยะ”


“นี่นาย หันหลังไป” จินหันไปหาเฟยเซี่ย


“ทำไมแค่ฉัน? ทุกคนก็เห็นหมดนี่” เฟยเซี่ยพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ


“เพราะพวกเขาไม่ใช่คนไงละ”


“...”


ไหนคือความยุติธรรมวะ? ในขณะที่เขากำลังหันหลังให้กับคู่รักตรงนั้น ก็เห็นว่าอิเซเฟลหยิบเข็มกลัดทับทิมออกมาจากกระเป๋าและยื่นมันมาให้

 

“นี่คืออะไร?”เฟยเซี่ยมองของในมือ

 

“อุปกรณ์สื่อสาร”

 

“ปุ่มอยู่ไหน?” เฟยเซี่ยพลิกเข็มกลัดไปมา


“ไม่มี”


“แล้วฉันจะเลือกคนพูดด้วยได้ไง”


“เลือกไม่ได้”


“...” เฟยเซี่ยงุนงง “แล้วมันเอาไว้ทำอะไร?”


“เพื่อคอยฟังคำสั่งฉัน” อิเซเฟลพูดอย่างชัดเจน เฟยเซี่ยยกเข็มกลัดเตรียมเขวี้ยงทิ้ง


“มูลค่าสองหมื่นสองพันเหรียญ” หลังจากได้ยินอย่างนั้นเขาก็รีบชักมือกลับ


“มีอะไรดีๆมากกว่าอันนี้ไหม?”


“ฉันจะพานายไปที่ห้องของตัวเอง” อิเซเฟลกวาดตาตรวจรอบๆอีกครั้งก่อนจะเดินออกไป เฟยเซี่ยยังคงยืนนิ่งอยู่จนได้ยินเสียงข้างหลัง


“ฉันหิว” จินร้องครวญครางในขณะที่อันโตนิโอ้มองอย่างหงุดหงิด


“อยากกินสมองหมูดิบหรือเนื้อวัวดิบ” ได้ยินอย่างนั้นเฟยเซี่ยก็รีบวิ่งตามอิเซเฟลด้วยความไวแสงทันที


เฟยเซี่ยรู้ว่าโรงแรมนี้ใหญ่มากแต่ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้ เขาพิงราวบันไดและมองขึ้นไป


“มันสูงขนาดไหน?”


“ไม่มีที่สิ้นสุด” เฟยเซี่ยชะงักกับคำตอบ


“เหมือนเลขทศนิยมน่ะนะ?”


“คล้ายกัน สวรรค์มีคล้ายกับเลข 0.9 โดยปกติก็ปัดขึ้นเป็น 1” อิเซเฟลอธิบาย


“งั้นก็ไปที่นั่นไม่ได้?” เห็นอิเซเฟลมองเขาเลยพูดต่อ


“แม้จะมีหลักพิสูจน์ว่า 0.9 เท่ากับ 1 แต่มันก็ซ้ำๆได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด” ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถเข้าถึงเลขหนึ่งได้

 

“ห้องของนาย” อิเซเฟลพูดขึ้น


“หะ?” ห้องของเขาอยู่ช่วงระหว่างจุดทศนิยมหรอ เฟยเซี่ยกรอกตาไปมาเขาจะต้องใช้ชีวิตทั้งหมดเพื่อการปีนบันไดหรือเปล่า? ภาพตอนเขาแก่ลงและหัวขาวทั้งหัวกำลังเดินขึ้นบันไดทีละก้าวผุดเข้ามาในความคิด และมันโคตรจะหดหู่

 

คลิก! เสียงประตูเปิดออก


“ที่นี่” เฟยเซี่ยเห็นอิเซเฟลเปิดประตูที่อยู่ถัดจากพวกเราไม่ไกล พอเข้าไปด้านในเขาก็เห็นหน้าต่างบานใหญ่จากพื้นจรดเพดาน ผ้าม่านมีลวดลายดอกไม้สีม่วงเข้ม และโคมไฟระย้ารูปร่างเหมือนข้าวสาลีแขวนอยู่เหนือหัว เฟยเซี่ยตกหลุมรักที่นี่ทันที โดยเฉพาะเตียงขนาดใหญ่ตรงกลาง


“มันสุดยอดมาก!” เฟยเซี่ยร้องอย่างดีใจก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงตัวเอง


“ค่าเช่า 300 เหรียญต่อเดือน” สิ้นเสียงอิเซเฟลเขาเหมือนโดนน้ำเย็นจัดราดไปทั้งตัว


“แพงมาก!” เฟยเซี่ยตะโกน “ฉันทำงานที่นี่ ไหนสวัสดิการของฉัน อยู่ไหนหะ?”


“หรือนายจะจ่ายแค่สามสิบเซนต์ต่อเดือนแล้วไปนอนที่หน้าเคาน์เตอร์” อิเซเฟลยื่นข้อเสนอ เฟยเซี่ยครุ่นคิดทันที ที่จริงหน้าเคาน์เตอร์ด้านหน้าก็ดูเหมือนจะไม่หนาวเท่าไหร่นะ


“บางครั้งอาจจะมีก้อนหินจากด้านนอกพัดเข้ามาเพราะการไหลเวียนของอากาศ” เขาเกลียดอุกาบาตรเลยทำได้แค่กัดฟัน


“นายจะไม่คิดค่าอาหารฉันใช่ไหม?”


“สี่ร้อยต่อเดือน”


“ทำไมนายถึงไม่ไปปล้นคนแทน!?” มื้ออาหารแบบไหนที่ต้องจ่ายสี่ร้อยต่อเดือน!?


“นายสามารถเลือกที่จะจ่ายสี่สิบเซนต์ต่อเดือน” แตกต่างเยอะขนาดนี้บางทีเขาอาจจะเลือกกินแบบนี้แหละ


“ฉันจะได้กินอะไร?”


“ก้อนหินที่อาจจะพุ่งเข้ามาทางเคาน์เตอร์”


“.......”


เฟยเซี่ยนั่งคำนวณค่าใช้จ่ายอย่างเงียบๆ 1700 เหรียญ ลบ 300 เหรียญ ลบ 400 เหรียญ โชคดีที่เขายังเหลือเงินเดือนอีก 1000 เหรียญ อย่างน้อยก็ไม่ถือว่าทำงานฟรี นอกเหนือจากอาหารและที่พักเขาก็ไม่ต้องการอะไรอีก


....

 

วันนี้เป็นวันที่หนักหน่วงสำหรับเฟยเซี่ย เขาไม่ได้กินอะไรเลยมาทั้งวันแต่ไม่แปลกใจที่เขาสามารถหลับได้ทันทีที่หัวถึงหมอน อย่างน้อยในฝันก็ไม่มีอะไรมารบกวนหรือพวกสิ่งมีชีวิตแปลกๆที่เข้ามาทักทาย จนกระทั่งเขาตื่นขึ้น เขาใช้เวลาอยู่ครึ่งนาทีเพื่อนึกว่าตัวเองกำลังอยู่ที่ไหน

 

เขาเห็นดวงตาสีฟ้ากำลังจ้องมาที่เขา

 

“แกมาทำอะไรที่นี่..” เฟยเซี่ยถามเสียงเย็นเมื่อสมองเขากลับมาทำงานปกติ


“หึๆ ฉันเป็นแวมไพร์ที่กำลังคร่อมร่างมนุษย์อยู่ คิดว่าฉันมาทำอะไร?” จินกล่าวแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมทั้งสองข้าง


“ฉันคิดว่ามีบางอย่างที่ฉันต้องบอกนาย”

“โอ้ อะไรละ?” จินทำตาเป็นประกาย


“ฉันไม่ชอบตื่นเช้า” ก่อนจะได้พูดอะไรอีก หมอนก็ถูกยกขึ้นฟาดไปที่ใบหน้าจินอย่างแรงจนมึนงงไปครู่ใหญ่


“ไอ้ตัวเขี้ยวน่ารังเกียจ! แกมีสิทธิอะไรมาเข้าห้องคนอื่นโดยไม่เคาะประตูหะ?! ไม่เคยมีคนสอนเกี่ยวกับมารยาทหรือไง!? สารเลวเอ้ย!” เฟยเซี่ยโกรธจัดฟาดหมอนใส่จินซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ในห้องโถงที่เงียบสงบถูกแทนด้วยเสียงประตูที่ปิดลงอย่างดัง ชายหนุ่มผมสีบลอนด์หน้าตาตื่นก้าวออกมา ด้านหลังเขาเป็นมนุษย์ที่ดูบ้าคลั่งในมือมีหมอนที่ฟาดไปมาทั้งยังพ่นคำหยาบออกมาไม่หยุด

 

“ไอ้ผิดเพศออกไปจากห้องของฉันนะโว้ย! ฉันไม่ชอบกินขี้! บ้านฉันมีเงินพอที่จะกินปลาแซลมอนทุกวันโว้ย!


จินเริ่มยกแขนขึ้นตั้งรับหมอนที่ฟาดมาก่อนจะพูดขึ้น


“ถ้าไม่หยุดอย่าหาว่าไม่เตือนนะ”


“ทำไมฉันต้องกลัว?” เฟยเซี่ยดึงหมอนลงพร้อมกับจ้องจินอย่างโกรธแค้น


“ฮึ้ม! ถ้าแกมารบกวนฉันอีกคราวหน้า ฉันจะไปเฉือนไอ้จ้อนแก! จำไว้!” เฟยเซี่ยพูดอย่างอาฆาตก่อนจะหันหลังกับเข้าห้องพร้อมกับหมอน

 

จินจ้องประตูค้างจนกระทั่งเสียงประตูดังนั่นละเขาถึงรู้สึกตัว

 

“ไงจิน ได้ของที่อยากได้ไหมละ?” ในขณะที่เอลฟ์เดินมา ความงามของของเดียถือเป็นที่สุดแม้กระทั่งกับเอลฟ์ด้วยกันเอง ความงดงามนั้นน่าทึ่งมาก ในขณะที่เขาหันไปมองจิน จินไม่ได้ชื่นชมกับความงานนั้นเลย


“มันไม่ใช่ธุรกงการอะไรของนาย”


“ฉันก็แค่ไม่เคยเห็นใครด่านายแบบนี้มาก่อน”


“อยากโดนดีใช่ไหม?” จินใช้เขี้ยวขบริมฝีปากตัวเอง ใบหน้าของเดียก็มืดครึ้มลง เป็นอีกครั้งในเช้านี้ที่จินรู้สึกสนุกสนาน เขาเลิกคิ้วขึ้นด้วยท่าทางกวนประสาทก่อนเปลี่ยนร่างเป็นค้างคาวและบินขึ้นบันได เปลวเพลิงถูกจุดขึ้นกลางฝ่ามือของเดีย เขาเดินเข้าใกล้กองเสื้อผ้าของจินที่ถอดทิ้งไว้ เพียงหยดเปลวเพลิงลงไปเท่าหยดน้ำ เสื้อผ้าก็ถูกเผาไหม้เกรียมกลายเป็นขี้เถ้า

 

จู่ๆประตูก็เปิดออก เฟยเซี่ยก้าวออกมาด้วยท่าทางเอาเรื่อง


“พวกแกไม่รู้หรอ ว่ามันเป็นการรบกวนชาวบ้าน? ไปฆ่ากันที่อื่น!


“ฉันแค่เผาเสื้อ...”


“เอาไปเผาที่เตาผิงสิโว้ย!” เฟยเซี่ยเหวี่ยงประตูปิดอีกครั้งอย่างรุนแรง เขาแค่ต้องการที่จะนอน เขาอยากนอน เข้าใจไหม อยากนอน! หากใครเข้ามาใกล้ห้องเขาในระยะสามเมตรเขาจะฆ่ามันทิ้งให้หมด!!

 

 

............................................................. 

 

[1] ในที่นี้เฟยเซี่ยใช้คำว่า Hotel และ Hostel  ซึ่งข้าน้อยจะอธิบายสั้นๆได้ใจความ Hotel เป็นที่พักแรมค้างคืนที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เช่นห้องน้ำ ห้องอาหาร ฟิตเนส เป็นต้น Hostel เป็นที่พักมีลักษณะเตียงสองชั้น เป็นห้องนอนรวมกัน ไม่มีห้องน้ำส่วนตัวและราคาถูก


ปรับภาษาการแปล : 29/12/62

Cr.Exiled Rebels Scanlations

Translators: Rook and Satellite 

Editor: Addis

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 643 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

417 ความคิดเห็น

  1. #395 mintewanlaya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 07:33
    ใช้คำพูดไม่น่ารักเลยเรา
    #395
    0
  2. #392 nwyxa529 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 18:00
    ฉันพอจะรู้สาเหตุแล้วว่าทำไมน้องได้ทำงานที่นี้
    #392
    0
  3. #391 DARKyuki❄❄ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 00:00
    การนอนนั้นสำคัญกว่าสิ่งใด555
    #391
    0
  4. #381 pwarsa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 12:51
    ซีอีโอโหดมากกกก55555 ค่าห้องอย่างแพง
    #381
    0
  5. #377 graceTR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 02:39
    เกรี้ยวกร้าดคต่รๆ5555 ชอบๆแปลต่อเรื่อยๆเลยนะจะตามตลอดไป5555
    #377
    0
  6. #361 Byunpulloy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 23:50
    เตง555555
    #361
    0
  7. #356 Don't disappoint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 19:46
    แก้วกาดมากแม่55 ชอบตอนนี้
    #356
    0
  8. #332 你我 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:37

    จจริงๆแล้วคนที่เกรียนที่สุดในเรื่องอยู่นี่สินะ...

    #332
    0
  9. #272 Lormielis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:00
    เธอช่างเกรี้ยวกราดเหลือเกิน
    #272
    0
  10. #246 Aditt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 22:16
    อย่ามาล้อเล่นกับการนอนของมะนุดนะ!!

    5555
    #246
    0
  11. #229 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:22
    น้องเกรี้ยวกราดฝุดๆ น้องจานอน อย่ามากวนน้องนะ
    #229
    0
  12. #225 KYLM_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 02:39
    เกรี้ยวกราดมากแม่ 555555
    #225
    0
  13. #218 N เอ็น (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 17:20
    ดุรว้ายยยย อย่าล้อเล่นกับคนนอนไม่พอ
    #218
    0
  14. #207 delN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 16:08
    เอ็นดูน้องมาก55555555565555555555 เข้าใจว่ามันหงุดหงิดจริงๆ แต่น้องตลกมาก555555555555
    #207
    0
  15. #198 monsita5655 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 18:21
    555 น้องบอก อยากน้องเว้ย!!!!!
    #198
    1
    • #198-1 monsita5655(จากตอนที่ 4)
      2 มกราคม 2563 / 18:21
      ผิดๆ พอดีเบลอ*นอน
      #198-1
  16. #197 pronatchaleerach (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 05:29
    ใช่แล้วล่ะ มันหงุดหงิดมาก จานอนนน
    #197
    0
  17. #192 bsss27 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 18:32
    เออเป็นแบบนี้เวลาพ่อแม่ปลุกกินข้าวนะฉุนมากแต่ก็รู้สึกผิดเวลาทำหน้าหงุดหงิดใส่คือมันง่วงตอนกลางคืนก็นอนไม่หลับมีอะไรคิดในหัวเยอะแยะ
    #192
    0
  18. #166 aom apple (ออม) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:28
    หนูลูกโหดได้น่ารักมากๆ 55555
    #166
    0
  19. #160 TttIiiMmm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:07
    โอ้ยยโหดกว่าพวกอมนุษย์อีกลูก
    หนะ น่ากลัว~
    #160
    0
  20. #158 GN88 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:38
    เอออารมณ์​ตอนเช้าเหมือนกันเลยแฮะไม่ชอบให้ใครมาทำให้ตื่นก่อนเวลาปลุก​ มันจะหงุดหงิด​ทันทีถ้าตื่นก่อนเวลา​ พอตื่นขึ้นมาอีกครั้งจะจำไม่ได้ว่าเผลอว่าใครไปบ้างจำได้แค่ลางๆจากนั้นก็รู้สึกผิด555
    #158
    0
  21. #154 ninety-fourseven (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 03:46
    โหดแท้
    #154
    0
  22. #126 lacuxan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
    ...ถ้าเป็นเรื่องเงิน น้องเฟยช่างกล้าต่อปากต่อคำ....ตกลงน้องเฟยีความกลัวไหมเนี่ย

    #126
    0
  23. #113 Mind_Queen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 02:30
    ทำไมน้องขี้โวยวาย ทำไมน้องช่างกล้า55555555
    #113
    0
  24. #68 RyomasU (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 12:52
    ตอนต้นตอน ยังสงสารนายเอกอยู่เลย มาหักมุมท้ายตอนซะงั้น 555
    #68
    0
  25. #58 MaliLa 111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 03:35
    อึ้งกับค่าจิงๆlol
    #58
    0