[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 26 : คนขี้หึง Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    11 ก.ย. 61

แมวออกจากถุง

 

________________________________

 

     จินมีสีหน้าครุ่นคิด “ถ้าให้ฉันอธิบายมันก็คงเหมือนไฟข้างถนนอันหนึ่ง ที่มีแสงประกายตลอดเวลาถึงจะไม่มีคน หรือ บางทีอาจจะเป็นไฟฉายที่สุ่มเปิดเอง ถูกทอดทิ้งไว้ที่หน้าผา หรือคุณหมายถึงเรื่องอื่น?

 

“นายรู้ไหม” เฟยฉางเริ่มพูดอย่างจริงจัง “ฉันเป็นเพื่อนที่ดีของฮิวจ์”

 

“ไม่ดีเท่าฉันหรอก” จินกัดฟัน เฟยฉางเห็นฟันของจินดูเหมือนจะเจ็บ

 

“อืม.. อิเซเฟลรับรองความเป็นอยู่ของฉันแล้ว”

 

“แต่ไม่ใช่แขนหรือขาของนาย ฉันได้ยินมาว่ามนุษย์มีเทคนิคการทรมานมากมาย”

 

“ทำไมนายไม่ซึมซับสิ่งดีๆกว่านี้?” เฟยฉางถอนหายใจ “นายมีอารยธรรมมากกว่ามนุษย์มาห้าพันปีแล้ว”

 

“เทคนิคการทรมาณอยู่ในยุคกลางไม่ใช่หรอ?

 

อึก..  “ฉันพูดจริงๆ ฉันไร้เดียงสามาก”

 

“นายไม่รู้หรอว่า ในปีนี้มีคนไร้เดียงสามากกว่าคนผิด?

 

เฟยฉางหุบยิ้มหวาน “ไม่มีปัญหาอะไรที่แก้ไขไม่ได้ด้วยการพูดคุย”

 

“โอ้ ฉันคิดว่านายไม่อยากคุยอะไรกับฉันเสียอีก” จินเลิกคิ้ว

 

“นายคิดแบบนั้นได้ยังไง? พวกเราเป็นเหมือนพี่น้องกันไม่ใช่หรอ?” เฟยฉางหัวเราะตบที่อกเขา เป็นพี่ชายที่เก่าแก่ สิ่งมีชีวิตพันปี “เพียงแค่คำพูด ก็ทำให้เราทำอะไรบางอย่างได้”

 

“นายวางแผนจะคลี่คลายปัญหานี่ยังไง?

 

มันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าจับกุม โอเมดันโด้ และอาจได้รางวัลจากมันด้วย เอ๊ะ แต่ถ้าคลี่คลายแบบนี้อาจเป็นความตายของเขาเลยนะ!

 

... บางทีมันอาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีหากพูดออกไป “นายหมายถึงอะไร?

 

จินมองเขาอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับหัวเราะในลำคอ พระเจ้า นี่มันน่ากลัวกว่าสาวน้อยใน The ring อีก

 

“โอ้..” เฟยฉางคิดได้ก็พยักหน้า

 

“โอ้” จินพยักหน้าตาม

 

พวกเขาจ้องกันซักพัก “แล้วเราควรทำไง?

 

 เป็นเรื่องบังเอิญที่เขาคิดเหมือนกัน และเขาก็อยากรู้เหมือนกัน! เฟยฉางคิดถึงเรื่องนี้แล้วถามอย่างจริงจังว่า

 

“นายเอาชนะราชาเอลฟ์ได้ไหม?

 

“ฉันอ่อนแอกว่าลอร์ดคาอิน”

 

“...?

 

“เขาอยู่ระดับเดียวกับลอร์ดคาอิน”

 

ดังนั้น การที่นายไม่มีความสามารถมากพอ ควรจะหาคำพูดแทนหรือเปล่าเช่น A<B , BEC แล้วค่อย A ก็ได้

 

“...โอเค แล้วลอร์ดคาอินของนายจะยินดีช่วยเราหรอ?

 

“มีความเป็นไปได้ประมาณ 0.01% ที่เขาจะช่วยเราถ้าเขาไม่นอนหลับ”

 

“แล้วตอนนี้เขา..”

 

“เขาหลับอยู่”

 

“นายปลุกเขาไม่ได้หรอ?” เฟยฉางถามอย่างหมดหนทาง

 

“ใครกล้าปลุกเขาก็เตรียมพบไม้กางเขนก่อนเวลาได้เลย”  เฟยฉางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 

“ทำไมต้องไม้กางเขน? โลงศพไม่สบายกว่าหรอ?

 

“เราใช้อันนั้นทำให้หลับ”

 

“....” ความคิดของมนุษย์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ

 

เฟยฉางพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบอีกครั้ง “ใครรู้เรื่องระหว่างนายกับเดีย?

 

“อิเซเฟล ฮิวจ์ และนาย” จินคิดอยู่ครู่

 

“กฎที่โนอาห์ไม่ได้ถูกสลักไว้ในหิน แล้วผู้แทนของแต่ละโลกจะเดินมาเห็นได้บ่อยๆ  ในตอนนั้น มีเพียงอิเซเฟลและไททันชื่อมาร์คที่นี่ แต่! อย่าคิดว่ามาร์คจะเคยรู้อะไรเลย”

 

เฟยฉางไม่สงสัยเลย ทักษะด้านสติปัญญาและการสังเกตการณ์ของไททันเป็นเรื่องที่รับรู้ได้ชัด เหมือนงานปาร์ตี้วันเกิดของฮิวจ์

 

“ถ้าอย่างนั้นถ้าเราทั้งห้าคนไม่พูดเรื่องนี้” เฟยฉางพึมพำ “ก็จะไม่มีใครรู้ถูกไหม?

 

จินมองอย่างมั่นใจ “อิเซเฟลและฮิวจ์ไม่มีทางบอกแน่นอน และฉันก็คงไม่คิดจะเผาตัวเองแน่นอน ฉันคิดว่าที่เหลือคือ..”

 

ทั้งสองต่างจ้องมองไปที่ต่างกัน เฟยฉางรู้สึกกลัวจับใจ

 

“ฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่าดูถูกถึงพลังแห่งพี่น้องแบบนี้สิ! ฉันไม่มีวันขายนายให้ราชาเอลฟ์ถึงจะมีมีดจ่อคอก็ตาม” แต่ไม่ได้พูดถึงดาบนะ

 

“แล้วเงินละ?

 

“อะ.. นายจะเอาความเป็นพี่น้องของเราเปรียบเทียบกับเงินได้ไง พี่ชาย?!

 

เฟยฉางยืดตัวแล้วตบลงบนอกตัวเอง “มนุษย์เราเป็นอะไรที่ซื่อตรงต่อความภักดีนะ!

 

จินยักไหล่อย่างไม่สนใจ “ฉันไม่สนใจเกี่ยวกับความจงรักภักดีอะไรของนาย ถ้าโอเมดันโด้จับได้นายจะเป็นผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียว ฉันอาจจะเอาชนะราชาเอลฟ์ไม่ได้ แต่ฉันฆ่านาย หั่นนายเป็นชั้นๆได้”

 

“...ตระกะที่นายใช้มันผิดนะ ไม่มีเหตุผลเลย” เฟยฉางประท้วง

 

“แต่มันเป็นบทสรุป ไม่ใช่หรอ? หรือที่จริงนายจะบอกฉันว่า นายคิดที่จะขายฉันออกไปได้เสมอ” ไม่ทันที่เฟยฉางจะได้ตอบอะไรจินก็พูดต่อ

 

“ถ้านายกล้าโกหก นายจะต้องอยู่ที่ Noah’s Ark ตลอดชีวิต!

 

ก็อดแดม.. เฟยฉางอ้าปากเตรียมจะแย้งแต่จินก็ขัดขึ้นมาอีก

 

“และนายก็จะไม่มีวันมีลูก หรือเมียด้วย!

 

               โฮลี่ชิท.. ถามจริงว่าหมอนี่ไม่ได้พยายามจะฆ่าเขาใช่ไหม? เฟยฉางกัดฟัน

 

“แน่นอน ว่าไม่...” เหมือนนรก!

 

จินจับจ้องคนข้างหน้าเขา จากที่เคยได้เรียนรู้มนุษย์มา การตอบสนองของเฟยฉางดูเหมือนเป็นธรรมชาติมากพอที่จะเป็นจริง

 

“จำสิ่งที่นายพูดวันนี้ให้ดี”

 

“ฉันจะจำ” ยังไงก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจ

 

“เออ ใช่ ทำไมนายถึงลักพาตัวเดียได้ละ?

 

“ลักพาตัว?” จินถามซ้ำ ก่อนจะเชิดปลายคางวางท่าหยิ่งผยองแล้วพูดต่อ 


“ในฐานะสมาชิกที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในตระกูลเลือด ฉันจะใช้ยุทธวิธีที่ไม่เหมาะสมได้ไง? ต้องยกความดีความชอบให้ความกลิ่นอายความสง่าสงามของฉัน และรอยยิ้มอันน่าหลงใหลและมีเสน่ห์ อารมณ์ขัน...”

 

“คำสาปความรักทำงานได้ดีกว่ายาปลุกหรอ?

 

“...”  จินจ้องมองเขาอย่างไม่พอใจ

 

“เอาตามตรงเลยนะ นายจะได้สัมผัสเดียไหมถ้าไม่ใช่เพราะคำสาป”

 

จินถอนหายใจหันมองทางอื่น

 

“พูดกับนายก็เหมือนเสียเวลาเปล่า ฉันจะไปดูฮิวจ์ที่รักของฉัน”

 

เฟยฉางถลาไปเปิดประตูแล้วตะโกนขึ้น “ราชาแห่-”

 

ยังตะโกนไม่หมดประโยคจินก็ลากเข้ากลับเข้าด้านในพร้อมกับปิดปากเฟยฉางแน่น

 

“นายถามทำไม?” จินถามอย่างระอา

 

“หาทางล่อลวง”

 

“...สำหรับ โอเมดันโด้?

 

“เยป!

 

“ทำไมนายช่างเป็นคนไม่มีศีลธรรมและน่ารังเกียจขนาดนี้วะ?

 

“ถ้านายคิดถึงมันบ้าง บางทีพวกเขาอาจจะไม่มารบกวนนายอีก เพราะพวกเขาเริ่มออกไปหากันและกันเอง” 

 

จินหันขวับไปมองเฟยฉางพร้อมกับตบลงบนไหล่ “เรื่องทรงเกียรตินี้ถูกสร้างมาเพื่อนายจริงๆ หนุ่มน้อย”

 

“เป็นครั้งแรกที่ฉันจะทำอะไรแบบนี้” เฟยฉางตอบอย่างนอบน้อม

 

“ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างจะง่ายขึ้น” เมื่อเห็นท่าทางของเฟยฉางจินก็รีบเปลี่ยนเรื่อง

 

“นายมีแผนนอกรีตนี้ยังไงบ้าง?

 

“ฉันยังไม่มีแผนนอกรีต แต่ฉันมีแผนที่ยุ่งเหยิงอยู่บ้าง”  ระดับความสนใจและความพร้อมร่วมมือของจินเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่ได้ยินว่า ถ้าแผนนี้สำเร็จ โอเมดันโด้และเดียจะไม่สร้างความรำคาญให้เขาอีก

 

“เอาละ เรามาฟังกันเถอะ”

 

“แบล็กเมล์ และ ติดสินบน”

 

จินชะงัก “นายไม่มีอะไรใหม่ๆมั่งหรอ? 

 

เฟยฉางคิดอยู่ครู่ก็โพล่งขึ้นมา

 

“ยาปลุกเซ็กส์!

 

“..แล้ว... ยังไงละ?

 

เฟยฉางลูบคางของตัวเอง “นายคิดว่าเลย์ตันมีไหม?

 

มันไม่ได้เป็นคลังแสง และพื้นที่ของเลย์ตันเกือบจะเหมือนร้านสะดวกซื้ออยู่แล้ว

 

“นายคิดว่าเป็นไปได้ไหม...”

 

“เป็นไปได้อะไร?

 

“แผนของนาย เป็นไปได้ไหมที่จะใช้ได้จริง”

 

เฟยฉางพยักหน้ากับประโยคที่ฟังเข้าหู

 

“และเดียก็จะติดเบ็ดโอเมดันโด้”  เฟยฉางพยักหน้าแรงๆ

 

“แล้วเดียวก็ตัดสินใจจะแก้แค้นนาย” การพยักหน้าหยุดชะงัก

 

“และโอเมดันโด้ก็จะช่วยนาย”

 

“.....” จริงจังเลยนะ เกิดอะไรขึ้นกับ เพื่อนต้องมาก่อนเมีย? (TL ; จำประโยคนี้ได้ใช่ไหมขอรับ bros before hoes ) ความกล้าหาญแม่งตายห่าไปแล้ว

 

ติ๊งต่อง

 

เฟยฉางและจินหันพรึบไปมองประตูอย่างพร้อมกัน มันอาจจะเป็นไปได้ไหมว่าฮิวจ์เหนื่อยเลยขี้เกียจรอและขึ้นมาที่นี่แทน?

 

เขาเปิดประตู แล้วพบกับโอเมดันโด้ยืนเงียบๆข้างนอกในชุดเสื้อคลุมสีม่วง และ มงกุฎ ความรู้สึกเหมือนวัวสันหลังหวะแล่นพล่านไปทั่วร่างเฟยฉาง

 

“นายเรียกฉันหรอ?” โอเมดันโด้ถาม

 

เฟยฉางเพิ่งนึกได้ว่าเมื่อครู่เขาตะโกนเรียกราชาแห่งเอลฟ์เพื่อจะให้จินหวาดกลัว “เอ่อ...”

 

จินโผล่ออกมาจากในห้องแล้วโค้งคับนับ โอเมดันโด้ที่ยืนอยู่ตรงกลาง เฟยฉางเริ่มเหงื่อตกกับความกลัว

 

“อ่า.. จริงๆแล้วมันเป็นแบบนี้” เฟยฉางรวบรวมความคิดแล้วพูดขึ้น “ฉันเพิ่งคิดแผนได้ แต่ต้องความช่วยเหลือจากนาย”

 

โอเมดันโด้สำรวจจินอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ต้องการจะไปจากตรงนี้ เฟยฉางอาจคุยเรื่องนี้กับเขาแล้ว

 

“หรอ?

 

“ฉันคิดว่าเดียเพียงเย็นชาแค่ภายนอก เขาอาจจะไม่พูดออกมา แต่ฉันคิดว่าเขาชอบคุณ จริงๆมันก็คล้ายกับการเรียกร้องความสนใจ นายไม่คิดงั้นหรอ”

 

โอเมดันโด้เหมือนพูดไม่ออก นิ่งเงียบกับสิ่งที่ได้ยิน

 

“เขาชอบนายจริงๆ” เสียงอ่อน “แล้วมันแปลว่าอะไร..”

 

“คำตอบเดียวที่ฉันคิดได้คือ คำสาปความรัก ถ้าคุณสาปเขาอีกครั้ง -”

 

“แช่งเขาอีกงั้นหรอ?” โอเมดันโด้แผ่ไอเย็นออกมาจนรู้สึกเหมือนอยู่ในเมืองที่หนาวกว่าสิบเท่าของ Yakuts ของรัสเซีย

 

(TL ; Yakust เป็นเมืองที่หนาวที่สุดของรัสเซียขอรับ )

 

เฟยฉางมองไปที่เขาอย่างไม่แน่ใจก่อนเบนสายตากลับมาจับจ้องผิวหน้าหยาบๆของจิน

 

“นอกจากจะโดนคำสาปแล้ว มันยังมีทางแก้แค่เพียงทางเดียวนะ”

 

โอเมดันโด้พูดด้วยน้ำเสียงเย็นช้าและย้ำทีละคำอย่างช้าๆ “มัน เป็น ใคร ?

 

เฟยฉางมองท่าทางของเขาแล้วก็คิดถึงแวมไพร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก้อดแดม.. Murphy’s Law

 

(TL ; Murpy’s Law คือ กฎของเมอร์ฟี เป็นภาษิตที่หมายถึง ทุกสิ่งที่สามารถผิดพลาด จะผิดพลาด ขอรับ )

 


________________________________


พูดคุยหลังจบตอน - ในความหมายของท่านเฟยคือ ตั้งใจจะให้โอเมดันโด้สาปอีกครั้งเพื่อที่จะได้เป็นคนแก้คำสาป แต่ไม่ทันนึกขึ้นได้ว่า ครั้งก่อนเดียก็โดนมา แล้วใครเป็นคนแก้ ... อวยพรให้ท่านจินด้วยขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

417 ความคิดเห็น

  1. #293 Lormielis (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 08:24
    ......
    #293
    0
  2. #136 tonkaorin__ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 21:55
    เอิ่ม ใจเย็นๆนะคุณณณ
    #136
    0
  3. #103 852753 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 03:36

    ลาก่อนจิน เราจะคิดถึงนายนะ

    #103
    0