[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 23 : วิกฤต Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    9 ก.ย. 61

Part 2

 

 

เฟยฉางจ้องมองบอร์ฆาที่นอนสลบอยู่บนพื้น

 

“นายทำให้เขาตื่นภายในสามชั่วโมงได้ไหม?” เขาถามเบาๆ มันคงไม่ดีแน่ถ้าไม่ทำอะไรบางอย่าง

 

เดียตรวจสอบบาดแผลของบอร์ฆา “อีกครึ่งชั่วโมงเขาจะตื่น”

 

“โอเค แล้วเราจะหาวิธีรับมือภายในสามสิบนาทีนี้” เฟยฉางกล่าวพร้อมกับหักนิ้วมือตัวเอง

 

ขณะที่เขากำลังจะออกไปเดียสังเกตเห็นจินและฮิวจ์ยืนอยู่ด้วยกัน “นายคืนดีกันแล้ว?

 

เฟยฉางก็จำได้ทันทีว่านอกเหนือจากการบุกรุกของศัตรูที่กำลังจะมาถึง ที่นี่ยังมีสงครามกลางเมืองอยู่นี่หว่า

 

“ก็..ใช่” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น “วัตถุประสงค์ที่แท้จริงคือการช่วยจินให้ได้วู้ฮูฮิวจ์”

 

“ก็ดี” เดียหมุนเดินออกไป ขณะที่เขาเฝ้าดูเดียเดินออกไป เฟยฉางก็จำได้อีกอย่างว่า มนุษย์ที่ชอบกังวลเรื่องโง่ๆมีชื่อขึ้นต้นด้วยตัว ‘F’

 

เลย์ตันมองเดียที่เดินออกไปด้วยความผิดหวัง “ดูเหมือนว่าเราจะไม่ได้เห็นความสัมพันธ์อันดีระหว่างมนุษย์หมาป่ากับเอลฟ์อีกแล้ว”

 

เฟยฉางมองไปที่ป้าย ความสัมพันธ์ ลัง อาคาร อันใหญ่ และหันกลับมามองบอร์ฆาที่นอนเหยียดอยู่บนพื้น

 

“เราค่อยคิดเรื่องนั้นทีหลังได้ หลังจากที่เรามีชีวิตอยู่” เขาพึมพำ

 

“แล้วเราจะมีชีวิตอยู่ยังไงกับปัญหานี้?” อาซาโพล่งขึ้น

 

ทุกคนหันมามองเฟยฉาง

 

“นายรู้ไหมว่าปัญหาที่ฉันพูดถึงคืออะไร?” เฟยฉางเลิกคิ้วถามอย่างจริงจัง

 

“ไม่”

 

“แล้วนายรู้เรื่องการกินไหม?

 

“รู้”

 

“งั้นก็ไปกิน”

 

__________________________________

 

เฟยฉางเริ่มประชุมทันที

 

“ฉันมีความคิดมากมายในใจ..”

 

“หยุดคิดและพูดมันออกมา” เลย์ตันแทรก

 

เฟยฉางจ้องเขา “ฉันกำลังจะพูด”

 

“ก็พูดมาสิ”

 

“ถ้านายไม่ขัดจังหวะฉันเสียก่อน”

 

จินวาดแขนโอบรอบเอวฮิวจ์พร้อมกระซิบข้างหู “ฉันคิดว่าเขาคงตีกันอีกนาน ทำไมเราไม่ไปอาบน้ำแล้วออกกำลังกายกันบ้าง?

 

ร่างที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาหายตัวไปก่อนที่เขาจะพูดเสร็จเสียด้วยซ้ำ ทิ้งไว้เพียงสูทสีเงินที่ตกลงมาบนพื้น จินหัวตกอย่างเศร้าสลด

 

“นายใช้เคล็ดลับนี้ได้ตลอดหรอ?

 

“นายใช้เวอร์ชั่นปรับปรุงได้” เฟยฉางหันมาฉับพลันและพูดขึ้นทันที

 

“ยังไง?” เสียงฮิวจ์ก้องอยู่รอบๆห้อง จินรีบหันมองหาทันที

 

“ไล่มันออกจากกลุ่ม” เฟยฉางชี้ไปที่จิน

 

“...นายรู้ไหม” จินหัวเราะเบาๆ “ฉันรู้ว่านายเป็นคนดีลกับบอร์ฆา”

 

“....”

 

“นายเป็นตัวการสำคัญ ถ้าอับบาดอนไล่ตาม เราจะมอบนายให้...”

 

“อ๋า!” เฟยฉางประสานมือตัวเองไว้ที่อก “ฉันคิดออกแล้ว!

 

เสียงหัวเราะของจินเงียบลง

 

“นายคิดอะไรได้?  เลย์ตันถามอย่างรวดเร็ว

 

“ปกติเรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลาเจือจางความแค้น และเจรจาเพื่อฆ่า”

 

“มีเวลามากมายในนรกที่เจือจางความแค้น” จินพูดขัด

 

“แต่ฉันก็ยังมีจุดเปลี่ยนนี่” เฟยฉางหยุดก่อนพูดต่อ  “เพราะงั้นหยุดขัดจังหวะฉันซักทีได้ไหม?

 

“พูดอะไรมาทีเดียวยาวๆได้ไหม ทำไมต้องหยุด?

 

“ครูที่โรงเรียนประถมกล่าวว่า เครื่องหมายคอมม่าในประโยคหยุดครึ่งช่วง ส่วนเครื่องหมายฟูลสต๊อปหมายถึงหยุดช่วงหนึ่ง ฉันก็หยุดตามการใช้ประโยคแบบถูกต้อง”

 

(TL ; ตรงนี้เข้าใจกันไหมขอรับ คือท่านเฟยฉางกวนตีนขอรับ คอมม่าคือเครื่องหมายนี้นะครับ , ซึ่งจะมีอยู่ในทุกประโยคยาวๆของภาษาอังกฤษ ส่วน . นี่คือฟูลสต๊อปที่ทุกท่านทราบ หมายถึงจบประโยคแล้วหยุดยาวๆขอรับ )

 

จิน เลย์ตัน ฮิวจ์ “...............”

 

“แต่ในสถานการณ์ที่ไม่เป็นทางการเท่าไหร่อย่างนี้ เราจะใช้วิธีแหกคอก”

 

“.... แต่นายหยุดเกินช่วง”

 

เฟยฉางพูดต่อ “ก็มันเป็นตอน เลยต้องหยุด 2 ช่วง”

 

“....” ฮิวจ์ เลย์ตัน จิน

 

“วิธีนี้อาจจะรีบแต่นายไม่คิดว่าการกล่อมประสาทจะช่วยเราได้หรอ?” พอจินเริ่มหน้ามืด เฟยฉางเลยรีบตัดการเว้นวรรคช่วง “การแบล็คเมล์ และ ติดสินบน”

 

“อ่อ นายเป็นญาติกับพระเจ้าหรอ?” จินถาม

 

“อ้าว ถ้าฉันแค่เชื่อว่าพระเจ้ามีจริงละ?

 

“นายเชื่อว่ามีจริงหรอ?

 

“ก็แล้วแต่ว่าสนิทขนาดไหน” เฟยฉางบอกแบบไม่คิดนาน ถ้าเชื่อว่าพระเจ้ามีจริงแล้วจะทำให้มีชีวิตรวยๆ มีปาร์ตี้แบบป่าเถื่อนได้แค่ไหน ก็ไม่ต้องพูดถึง - เซ็นชื่อความเชื่อที่ตรงไหน?

 

“ฉันยังคิดว่ามันจะดีกว่า แค่ส่งนายไป..”

 

“การแบล็คเมล์คนมีตั้งมากมายหลายวิธี” เฟยฉางกล่าวก่อนกระแอมเล็กน้อย “นายรู้จักรูปเปลือยไหม?

 

จินและเลย์ตันจ้องเขาอย่างกับกำลังดูหนังสยองขวัญ ขณะที่ฮิวจ์ใส่เสื้อผ้าอย่างช้าๆจนปรากฏร่าง

 

“ฉันรู้ว่าความคิดของฉันมันมหัศจรรย์มาก พวกนายเลยไม่มีคำพูดเพราะกำลังตกตะลึง แต่พวกนายช่วยเปลี่ยนอารมณ์บนใบหน้านิดนึงได้ไหม กล้ามเนื้อคงตึงจากการค้างมาห้านาทีแล้ว”

 

“มันอาจจะตึงแต่ฉันแค่อยากจะเห็นว่าสมองคนทำงานยังไง” จินกล่าว

 

“โดยการจ้องมองผิวหน้าฉัน?

 

“หรือนายจะฉันผ่าหัวนายออกมาดูแทน?” จินยักคิ้ว

 

เฟยฉางเลื่อนสายตาลงไปที่เท้าของเขาอย่าหงุดหงิด “นายเลิกยุ่งกับหัวฉันได้เลย”

 

               ครั้งหนึ่งอีกฝ่ายเคยบอกว่าบอร์ฆาอยากเก็บเกี่ยวของเหลวในสมองของเขาและในตอนนี้กลับอยากตัดมันเอง ทำให้จิตใจของอัจฉริยะอย่างเขาเจ็บปวดมาก

 

“มีอะไรที่น่าสนใจมั่งไหม?

 

“..ย้อนกลับไปคิดถึงหัวข้อที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ก่อนเถอะ ว่าดีหรือยัง”

 

“พวกเขาบอกว่ามีเว็บไซต์พิเศษในนรกที่นายสามารถโหลดภาพเปลือยของเขามาได้” ทุกหยุดชะงักไปครู่ก่อนที่เฟยฉางจะเป็นคนทำลายความเงียบ

 

“ห๊ะ?!” เฟยฉางร้องอย่างตกใจอ้าปากค้าง

 

“เขารู้สึกภูมิใจในร่างกายของตัวเองตั้งแต่เด็ก และพร้อมที่จะแชร์ให้คนอื่น”

 

เฟยฉางมองไปที่ร่างเล็กกะทัดรัดบนพื้นอย่างผิดหวัง

 

“เขาได้รับความมั่นใจพวกนี้มาจากโลกไหน?

 

“มีเวลาอีกแปดนาทีกว่าเขาจะตื่น” เลย์ตันพูดขึ้นหลังจากดูนาฬิกาแล้ว

 

เฟยฉางขบริมฝีปากตัวเอง “งั้นเราก็ใช้รุ่นอัพเกรด”

 

“ทำไมนายมีหลายเวอร์ชั่น” จินถาม

 

เฟยฉางตอบว่า “สิ่งที่ฉันทำไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็แค่เพื่อหาเลี้ยงชีพ”

 

ฮิวจ์ที่ช่วยอะไรไม่ได้จึงถามต่อ “และรุ่นอัพเกรดคืออะไร?

 

“เราไม่สามารถถ่ายภาพเปลือยได้ แต่เราปล่อยเรื่องฉาวๆได้ไม่ใช่หรอ?” เฟยฉางหัวเราะชั่วร้าย ในขณะที่ จิน ฮิวจ์และเลย์ตันยังคงเงียบ แล้วเสียงหัวเราะก็ค่อยๆหยุดลง

 

“พวกนายคิดว่าดีไหม?

 

“ใครจะถ่ายรูป?” จินยกคำถามสำคัญมาถาม

 

...........


ช่างภาพจบลงด้วยอาการกล่องเสียงกระพือปีกหายไป ทุกคนต่างเงียบกริบ

 

“..นายคิดว่าการติดสินบนจะโอเคไหม?” เฟยฉางถามหลังเงียบไปครึ่งช่วง

 

“ฉันคิดว่า..” จินพิจารณาอยู่ครู่ก็ตอบ “เอานายไปให้เขาตีจะดีกว่าให้สินบน”

 

ข่วงเวลาแห่งความเงียบกลับมาอีกครั้ง

 

“อีกสองนาที” เลย์ตันเอ่ยเตือนเวลา

 

“ใครที่นี่สามารถจับอับบาดอนได้?” เฟยฉางถามอย่างหมดหนทาง

 

ฮิวจ์และจินหันมองหน้ากันก่อนตอบ “อิเซเฟล”

 

“อย่าลืมทำความสะอาดร่างกายเขาด้วยนะ ทำให้มันเป็นเพียงความฝัน!” เฟยฉางตะโกนบอก

 

จินและฮิวจ์จ้องมองลูกโป่งขนาดใหญ่บนหัวบอร์ฆาแล้วพูดไม่ออก


__________________________


เค้กที่ถูกขโมยมาจากห้องครัวถูกซ่อนอยู่ใต้แขนเขา เฟยฉางมาถึงสระว่ายน้ำก็เห็นอิเซเฟลกำลังปีนขึ้นจากสระพอดี เขารีบเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

 

“ว่ายน้ำหรอ?” อิเซเฟลใช้สายตามองไปที่ผ้าเช็ดตัวของเขาโดยไม่พูดอะไร

 

“แหะๆ นายอยากให้ฉันช่วยเช็ดหลังให้ไหม?” เฟยฉางรู้สึกเหมือนหูตัวเองร้อนขึ้น ก่อนจะค่อยๆส่งผ้าเช็ดตัวให้ อิเซเฟลเช็ดมันบนตัวสองสามครั้งและหันหลังเดินออกไป

 

แน่นอนเฟยฉางไม่ปล่อยให้เป็นอย่างนั้นรีบเดินตามทันที

 

“ว่ายน้ำอาจทำให้หิวง่าย ทำไมนายไม่กินเค้กซักชิ้นละ นี่รสชาเชียวเลยนะ”

 

อิเซเฟลหยุดเดินทำให้เฟยฉางต้องเบรคเหมือนกัน

 

“อยากถูกโยนลงหลุม?” อิเซเฟลถามและมองที่เฟยฉางนิ่งด้วยดวงตาสีรัตติกาล

 

เฟยฉางโยนเค้กทิ้งพร้อมกับโยนตัวเองเข้าไปกอดขาอิเซเฟล “ช่วยฉันด้วย!

 

__________________________


 

เมื่อเขาเช็ดเศษเค้กออกจากพื้นและเข้ามาในห้องของอิเซเฟลแล้ว เฟยฉางก็เริ่มสงบลง

 

“จริงๆแล้วมันเป็นแบบนี้..” เขาเริ่มเรื่อง

 

“นายคิดว่าแผนแบบนั้นจะทำให้บอร์ฆายอมออกไป?” อิเซเฟลถามหลังจากได้ฟังเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียด

 

“ฉันไม่รู้” เฟยฉางตอบเสียงอ่อย

 

“แล้วทำไมนายถึงคิดจะทำแบบนั้น?

 

“ฉันเดาว่าความปรารถนาและความวิตกกังวลมันจะได้ผล”

 

“นายต้องการให้ฉันช่วยอะไร” อิเซเฟลจ้องอยู่ครู่ก็ถาม

 

“หยุดมัน!” เฟยฉางตะโกนพร้อมกับยกมือขึ้น ทุกอย่างชะงักเพียงครู่ ซึ่งอิเซเฟลก็รอจนกระทั่งมือขวาลดลงมาจึงพูดต่อ

 

“ดูเหมือนนายจะทำให้เขาออกไปได้ หรือไม่ก็ปกป้องฉันขณะที่เขายังอยู่ที่นี่ได้ไม่ใช่หรอ?


................

 

“ใช่”

 

“หือ..อะไรนะ?” เฟยฉางไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ได้ยินนั้นถูกไหม ยอมรับง่ายๆอย่างนี้เลยหรอ

 

อิเซเฟลเม้มริมฝีปาก เฟยฉางรีบกล่าวต่อทันที

 

“ฮิวจ์ เอ่อ จิน และเลย์ตัน นายปกป้องเขาได้ไหม?

 

อิเซเฟลพยักหน้า

 

เฟยฉางแทบจะหยุดตัวเองจากการกระโดดด้วยความดีใจไม่ได้

 

“นายแน่ใจนะว่านายหยุดอับบาดอนได้?

 

“เขาไม่มีอำนาจที่นี่”

 

วลี ไม่มีอำนาจ นี่ตายตัวและชัดเจน

 

“ใช่ อิเซเฟล นั่นละใช่เลย” เฟยฉางพยักหน้าด้วยความเร็วแสง

 

“ถ้าเขาจะแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงแค่ชี้ไปที่หน้าเขาแล้วบอกไปเลยว่า คุณไม่มีอำนาจ!’


"......."


__________________________


 

เขาอาจได้พบใครบางคนที่พร้อมสนับสนุนแต่เฟยฉางก็ยังอดรู้สึกกระวนกระวายไม่ได้ ระหว่างที่ใช้เวลาในการรออับบาดอนค่อนข้างนาน ฮิวจ์ยังคงส่งรอยยิ้มละมุนมาให้เหมือนเดิม

 

ในทางกลับกัน บอร์ฆาตื่นขึ้นมาจริงๆ แต่จินสะกดจิตให้เขาหลับลงไปอีกครั้ง อาจจะหลับยาวถึงสิบสองชั่วโมง เขาไม่ต้องให้เด็กคนนี้มาเติมเชื้อเพลิงเข้าไปอีก เมื่ออับบาดอนเห็นว่าลูกชายของเขาบาดเจ็บ

 

แน่นอนว่าเฟยฉางมีความมั่นใจในเรื่องความสามารถของอิเซเฟลที่จะปกป้องพวกเขามา อาจจะเป็นคำพูดเล็กๆน้อยๆแต่ก็ดูน่าเชื่อถือ

 

ขณะที่เฟยฉางกำลังคิดล่องลอยไปเรื่อยๆ เขาก็เห็นลากเลื่อนที่เหมือนของแซนตาครอส ยกเว้นแต่ลากเลื่อนนี้ไม่ได้ใช้กวางขนาดใหญ่ แต่เป็นนักรบตระหง่านพร้อมกับเปลวเพลิง

 

               ภายใต้เงาที่ลุกเป็นไฟ เฟยฉางก็ยังคงต้องทำหน้าที่ของตัวเอง ลากเลื่อนหยุดอยู่เหนือเคาน์เตอร์ด้านหน้า ประตูเปิดออกเผยให้เห็นชายที่สวมใส่ชุดคลุมยาวสีแดง ทรงผมแหลมชี้ ดวงตาของเขาเหมือนหลุมลึกขนาดใหญ่ที่สามารถดูดทุกสรรพสิ่งที่จับจ้องได้

 

               เลย์ตันเป็นคนนึงที่ยืนใกล้เฟยฉางและยินเสียงพึมพำของเขา “เอ๊ะ?

 

“อะไร?” เลย์ตันตอบเสียงเบา

 

“เขาแต่งตัวเก๋มากๆ” เสื้อหนังแดง กางเกงยืนส์ เข็มขัดแพลทินัม ถ้าเขาไม่รู้ว่านี่คืออับบาดอนมาก่อน เฟยฉางคงคิดว่าเป็นสมาชิกวงร็อค

 

“นายคิดว่าเขาควรจะใส่แบบไหน?

 

“อย่างน้อยก็ต้องมีเกราะทองอะไรทำนองนั้นบ้างใช่ไหมละ?” ภาพของนักบุญเซย่าผุดขึ้นมาในหัวของเฟยฉาง

 

“เขามาเพื่อเข้าพักในโรงแรมไม่ใช่มาเพื่อปล้นคน”  เมื่อเลย์ตันพูดจบบุคคลที่ถูกพูดถึงก็เดินออกจากเลื่อน

 

 __________________________


ว่าตอนที่แล้วยากแล้วนะขอรับ .. ตอนนี้ยอมรับเลยว่าปาดเหงื่อ

เพราะตั้งแต่ลงตอนก่อนหน้านี้ไป ข้าน้อยก็เริ่มแปลตอนต่อไปทันที

ซึ่งเสร็จปุ๊บก็เอามาลงนี่แหละขอรับ


ต้องขออภัยที่ทำให้รอนานจริงๆขอรับ

คืนนี้หลับฝันดีนะขอรับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #290 Lormielis (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 08:00
    แฟชั่นคุณพ่อนี้คือสาวกชาวร็อก?
    #290
    0
  2. #201 Inkoolia Chiharu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 11:27
    จะรอดจากบอร์ฆาแฃะอับบาดอนมั้ยเนี่ย
    #201
    0
  3. #90 Chandelier (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:44

    เอ ดูเหมือนอิเซเฟลจะตามใจน้องเฟยจัง นี่คงไม่ใช่ว่าเริ่มสนใจนายเอกแล้วหรอกนะ. มโนได้แม้จะไม่มีโมเมนต์ก็ตาม

    สนุกค่าาา ชอบความรวดเร็วในการแปลนี้ สู้ๆค่าาา

    #90
    0
  4. #89 RyomasU (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 11:47
    เมื่อไรจะมีโมเม้น เซลเฟย อ่าา มีแต่เรื่องป่วนๆมาเยือนตลอดเลย
    #89
    0
  5. #87 blackspring (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 07:33
    สนุกอ่ะ พระนายนี่จะได้สวีทกันบ้างมั้ยคะ ชีวิตแต่ละวันช่างวุ่นวายเหลือเกิน 55555
    #87
    0